Fic Marvel : Broken ( Baron Helmut Zemo x oc )

ตอนที่ 3 : Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    26 พ.ค. 62

“ คุณจำไม่ได้หรอว่าผมบอกอะไรคุณไป “


ซีโม่กล่าวอย่างเหนื่อยหน่าย ดูเหมือนสิ่งที่เขาพูดไปจะทะลุหูของเด็กสาวออกไป เธอยังเข้าหาเขาอย่างไม่ลดะ การที่เธอมีความพยายามนั้นเป็นเรื่องที่น่าชื่นชม เขาชื่นชมคนจำพวกนี้เป็นพิเศษ


เเต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่เธอจะมารบกวนบรรยากาศอันเงียบสงบระหว่างเขา กับ กาเเฟได้


“ จำได้สิคะ ฉันไม่ลึมหรอก “ เธอเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มที่ไร้เดียงสา


“ ถ้างั้นคุณพอจะช่วยอธิบายเหตุผลที่ยังไม่เลิกยุ่งกับผมจะได้ไหมครับ “


“ ก็บอกเเล้วไง ว่าฉันอยากรู้จักคุณ “


หลังจากได้รู้ชื่อของเขาเเล้ว นับจากวันนั้นมาเธอก็เข้าหาเขาอย่างไม่เกรงใจ เส้นเเบ่งสถานะระหว่างพนักงานกับลูกค้าที่เคยกันไว้ดูเหมือจะใช้ไม่ได้อีกต่อไป อิลิน่าชวนซีโม่คุยอะไรเรื่อยเปื่อยในเเต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเมือง สถานการณ์ความเป็นไปของโลก หนังเรื่องโปรด กีฬา อะไรต่างๆมากมาย เเละรวมไปถึงเรื่องของพวกอเวนเจอส์ด้วย เเต่ไม่รู้ทำไมพอพูดถึงกลุ่มซุปเปอร์ฮีโร่ชื่อดัง เเววตาของเขาดูเหมือนคนที่มีความเเค้น ถ้าเป็นพนักงานในร้านทั่วไปคงไม่สังเกตเห็น เเต่อิลิน่าเป็นคนช่างสังเกต ในช่วงที่ร้านเงียบสงบเธอจะมีรสนิยมเเปลกที่จะชอบนั่งมองกิจวัตรของลูกค้า บางที่เธอก็เข้าไปคุยกับพวกเขาอย่างเป็นกันเอง เธอมักจะเข้ากับลูกค้าได้อย่างไม่อยากเย็นด้วยอุปนิสัยของเธอ จะมีก็เเค่คุณกาเเฟดนี่เเหละที่ทุกอย่างดูจะเป็นเรื่องยุ่งยาก


หัวข้อสนทนาของเธอกับเฮลมุทอาจจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนไปในเเต่ละวัน เเต่จะยังคงมีหัวข้อหนึ่ง ที่จะถูกพูดถึงในทุกครั้งคือเรื่องราวของเฮลมุท


มันคือความจริงเธอยากที่จะรู้จักเขา ไม่ใช่เเค่ชื่อ เธออยากที่จะรู้จักตัวตนของเขา อยากรู้ว่าเขาเป็นใคร ชีวิตที่ผ่านมาเป็นยังไง


เเล้วที่เธออยากรู้ที่สุด


ทำไมดวงตาของเขาดูเศร้าสร้อยขนาดนั้น มันช่างว่างเปล่าเสียเหลือเกิน โดดเดี่ยว เหมือนกับที่สูญสิ้นทุกอย่างไปเเ


“ เเต่ผมไม่อยากรู้จักคุณ “


“ ฉันบอกเเล้วไงว่าจะไม่ยอมเเพ้ “


“ ผมสามารถเเจ้งหัววหน้าคุณว่า คุณก่อกวนผมได้นะ “


“ ไว้ตอนนั้นคอยว่ากันอีกทีก็ได้ “


ยัยเด็กนี่คงไม่ยอมถอยง่ายๆ ถือว่ามีความอดทนมากกว่าที่เขาคิด กิจวัตรในร้านกาเเฟของเขาเริ่มผิดเพี้ยนไปตั้งเเต่ อิลิน่าเริ่มที่จะก้าวข้ามเส้นเเบ่งที่พนักงานควรมีกับลูกค้ามา


เธอทำให้เขาประหลาดใจ ที่เธอทำตามที่บอกไว้จริง เขาคิดว่าอีกไม่นานเธอคงจะเริ่มเหนื่อยเเล้วหยุดไปเอง


เเต่ผลกลับไม่ได้ออกมาเป็นอย่างนั้น


“ ทำยังไงคุณถึงจะเลิกยุ่งกับผม “


เธอครุ่นคริดเล็กน้อยก่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาท “ ไม่รู้สิ บางทีอาจจะไม่มีเลยก็ได้ “ เธอยิ้มเยาะออกมา “ ไม่ต้องห่วงหรอกฉันไม่เลิกยุ่งกับคุณง่ายๆหรอก “


“ คุณต้องการอะไรกันเเน่ “


“ ฉันบอกเเล้วไงว่าอยากที่จะรู้จักคุณ “


“ เเล้วไงต่อ “


เธอเงียบ เธอเองก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน ใช่เเล้วไงต่อ สมมุติเขายอมเล่าเรื่องของตัวเองให้เธอฟัง เเล้วตัวเธอจะทำยังไงต่อไปกัน เรื่องราวของทั้งสองจะจบลงเเล้วกลับไปเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่า เธอก็ทำหน้าที่เป็นพนักงานร้านกาเเฟต่อไป ส่วนเขาก็กลับไปเป็นลูกค้าที่ได้ความเงียสงบกลับคืนมา ถ้าเป็นอย่างนั้นสุดท้ายก็เเทบไม่มีอะไรต่างไปจากตอนเเรกไม่ใช่หรือไงกัน ยอกจากเธอเเค่ร้เรื่องราววของเขาเท่านั้นเอง


ไม่ เธอไ่ม่อยากที่จะเป็นเเค่นั้น เธอเอาอาชีพของเธอเข้าเดิมพัน คุณนายกานอสกาย่าอากจะไล่เธอออกใจจะขาด ขอเพียงมีข้อร้องเรียนเล็กน้อย เเค่นั้นก็เพียงพอที่จะไล่อิลิน่าออกได้เเล้ว


เเต่ช่วงหลายสัปดาห์มานี้ เธอเริ่มมีประสบการณ์อะไรหลายอย่างเริ่มลงจัว จากเด็กซุ่มซ่ามก็ค่อยพัตนาฝีมือ จนเป็นพนักงานที่ดีคนหนึ่ง ข้อผิดพลาดจากที่มักจะเกิดขึ้นบ่อยก็เริ่มหมดลงไป


ในช่วงเเรกเธอเคยคิดจะลาออกมาสักพักเเล้ว เธอเริ่มจะทนคุณนายกานอสกาย่าไม่ไหว อิลิน่าไม่รู้ว่าทำไมผู้เป็นหัวหน้าถึงเกลียดเเล้วเหม็นขี้หน้าเธอขนาดนั้น คอยเเต่จะเอาจับผิดเธออยู่นั่นเเหละ

“ ในตอนนี้ก็ยังไม่รู้หรอก เเต่พอถึงตอนนั้นเดี๋ยวก็คงจะรู้เองเเหละ “


“ ถ้างั้นคุณก็สบายใจได้ “ เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ “ เช็คบิล “


เวลาในวันนี้ของทั้งสองจบลงเเล้ว การเรียกเช็คบิลคือจุดจบของเวลาสำหรับทั้งสองคน ลูกค้าออกไปจากร้าน พนักงานก็จะกลับไปทำงานของตัวเอง ทั้งสองต้องเเยกจากกันเเล้วกลับไปใช้ชีวิตทำหน้าที่ของตัวเอง


ถึงเธอจะพยายามที่จะให้เขาเรื่องราวของตัวเองมากเท่าไหร่ เธอก็ไม่เคยเข้าไปยุ่งกับชีวิตส่วนตัวนอกร้านของเขา เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอทำไม่ต่างอะไรกับการที่พยายามจะยุ่งเรื่องส่วนตัวของคนอื่นโดยไม่เป็นเรื่องเเต่อย่างน้อย เธอก็ยังมีกฎ เธอตั้งกฏกับตัวเอง พอออกนอกร้านไปลูกค้าถือว่าเป็นเหมือนคนเเปลกหน้า เธอไม่มีสิทธิ์จะไปยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของพวกเขา ต่างคนต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง ไม่ใช่หน้าที่ของพนักงานร้านกาเเฟที่จะไปก้าวก่าย


“ คุณไม่ต้องคิดอะไรอะไรให้ปวดหัวเลยคุณเพโตรวิช เพราะผมจะไม่เล่าอะไรให้คุณฟังทั้งสิ้น “


เขาออกจากร้านไป ทิ้งคำพูดเเทงใจดำเอาไว้ให้ตัวเด็กสาว


สุดท้ายก็ล้มเหลว นี่เป็นอีกวันที่ไม่มีอะไรคืบหน้าเลย


หรือว่าบางทีเธอควรจะยอมเเพ้ดี ยอมรับว่าตัวเองไม่มีความอดทนเพียงพอที่จะทำลายกำเเพงที่ถูกสร้างเอาไว้ในจิจใจของเขาได้


………………


หลังจากที่หมดเวรทำงานเสร็จ เเล้วปิดร้านเรียบร้อย อิลิน่าก็ออกมาสังสรรค์กับเพื่อนสาวคนสนิทของเธอเเอนนา


“ ฉันนึกไม่ถึงเลยนะว่า เธอจะยังไม่ยอมเเพ้อีกนะอิล “


“ ฉันเป็นคนไม่ยอมเเพ้อะไรง่ายๆนะเเอน ฉันคิดว่าถ้าตัวเองมีความอดทนสักวันเขาจะยอมเปิดใจของตัวเองขึ้นมามั่ง เเต่ตอนนี้ฉันชักเริ่มไม่เเน่ใจเเล้ว “


“ โธ่เด็กน้อย…” ทันที่เเอนนาพูดคพว่าเด็กน้อยออกมาสายตาของอิลิน่าก็เปลี่ยนเป็นสายตาอำมหิตทันที


“ ฉันหมายถึง...อิลเพื่อนรัก...เธอไม่จำเป็นต้องสนผู้ชายเย็นชา..เเบบนั้นเลย...เขามองข้ามความหวังดีของเธอไป “


เเอนนากล่าวพลาง ยื่นขนมคุกกี้ของโปรดของอิลิน่ามาให้เธอ ตามปกติเวลาที่ได้กินคุกกี้เเล้วเธอจะมีความสุข รอยยิ้มมักจะผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเธอเสมอเวลาที่ได้กินมัน


เเต่ในช่วงหลังๆมานี้ ตุกกี้ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เธอยิ้มได้เสมออีกต่อไป


“ ฉันเเค่อยากจะรู้จักเขา….เเละก็…”


“ เเละก็ “ เเอนนากำลังรอรับฟังคำพูดที่ขาดหายไป


“ ฉันอยากจะช่วยเขา “


“ ช่วยจากอะไร “


เธอไม่รู้ เเม้เเต่อิลิน่ายังไม่รู้เลยว่าทำไมคิดที่อยาจะช่วยเขาทั้งๆที่เขาไม่บอกอะไรเธอสักอย่าง บางทีเขาอาจจะไม่มีเรื่องที่ทำให้ต้องรับความช่วยเหลือด้วยซ้ำ ที่เธอพยายามเข้าหาเขาทำไมกัน เธอพยายามนึกหาเหตุผล


เธอเคยมีเหตุผลด้วยหรอ เพราะต้งเเต่การเข้าไปยุ่งส่วนตัวของลูกค้า ทำให้ตัวเองเสี่ยงที่จะโดนร้องเรียน เเล้วอาจจะถึงขั้นเเย่ที่สุดดดนไล่ออกเเล้วเสียงานของตัวเองไป เธอก็ดูจะไม่มีเหตุผลเเล้ว


เธอไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงพยายามที่จะเข้าหาเฮลมุทขนาดนี้


พอมาลองย้อนนึกดูเเล้ว ย้อนกลับมานึกถึงในช่วงเวลาที่เธอเจอเขาครั้งเเรก คำถามเเรกที่ผุดขึ้นมาในหัวเมื่อตอนนั้น


ทำไมเขาดูเศร้าจัง


       มันเป็นสัญชาติญาณงี่เงาของเธอที่ทำให้ตัวเธอรู้สึกว่าเขาต้องการความช่วยเหลือ เเล้วเขาก็เป็นพวกปากเเข็งที่คงจะไม่ยอมร้องขอให้ใครมาช่วยเเน่นอน เพราะงั้นอะไรดลบันดาลใจให้เธอก็ไม่รู้ อะไรกันที่ทำให้เธอคิดว่าเธอต้องเป็นคนๆนั้นที่ต้องเข้าไปช่วยเลือเขา


“ เอ่อขอโทษนะอิลที่ต้องถาม เธอคงไม่ได้ชอบคุณกาเเฟดำใช่ไหม “


“ เเน่นอนสิฉันชอบเขา เขาเป็นลูกค้าคนสำคัญของร้านเรา “


“ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึงอิล ฉันไม่หมายถึงเธอกำลังตกหลุมรักเขาหรือเปล่า “


ใบหน้าของอลิน่าได้เปลี่ยเป็นสีเเดงอมชมพู โดยที่เธอไม่รู้ตัว ส่วนสาเหตุก็มาจากคำถามที่เเทบจะเป็นไปไม่ได้ที่หลุดออกมาจากปากของเพื่อนสาวของเธอ


มันไม่มีทางเป็นไปได้


หรือเปล่านะ


“ เธอจะบ้าหรือไงเเอน ฉันไม่ได้ตกหลุมรักเฮมุทซะหน่อย ไม่มีทาง ไม่มีทางเเน่อน “ อิลิน่ารีบเเก้ตัวอย่างร้อนลน


โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดของเธอกับท่าทีดูไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด เป็นเรื่องอยากที่ใครจะมาเชื่อ


“ เดี๋ยวก่อนนะอิลเมื่อกี๊เธอพูดว่าอะไรนะ “


“ ฉันไม่ได้ชอบเขา จะพูดให้ฟังชัดๆเลยนะฉันไม่ได้ตกหลุมรักเขา “


“ เธอเรียกคุณกาเเฟดำว่าอะไรนะ “


“ ถามอะไรเเปลกๆ...ก็เฮลมุทไง..” กว่าจะรู้ถึงความผิดปกติก็สายไปเสียเเล้ว ในตอนนี้เธอรู้ชื่อของคุณกาเเฟดำมา เธอไม่ได้เอาชื่อของเขาไปบอกใครในร้าน เเม้เเต่เพื่อนสนิทของเธอเเอนนา ทั้งที่สัญญากันไว้เเล้วว่าถ้ารู้จะรีบบอกทันที


เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมเธอถึอยากจะเก็บชื่อของเขาไว้เป็นความลับ ให้มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ มีเพียงเธอเท่านั้นที่จะเรียกเขาด้วยชื่อได้


“ พระเจ้าช่วยเธอรู้ชื่อเขาตั้งเเต่เมื่อไหร่กันอิล “


“ คือ…. “


“ อย่าบอกนะว่าเธอรู้มาได้สักพักเเล้วเก็บไว้เป็นความลับจากฉันน่ะ “


“ ไม่นะ….คือฉัน…” อิลิน่าก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดกลับการมีความลับกับเพื่อนคนสำคัญของเธอ


“ ถ้างั้นก็มองหน้าฉันเเล้วบอกสิว่าที่ฉันพูดมันผิด “


เธอทำไม่ได้ ที่เเอนนาพูดมาเป็นจริงทุกอย่าง


“ ฉันขอโทษ “


“ เธอไม่จำเป็นต้องขอโทษอิล เธอไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันไม่ได้โกรธเธอด้วยฉันเเค่ไม่อยากให้เธอโกหก “


“ ฉันไม่ได้โกหกเธอเลยนะเเอน ฉันก็เเค่… “


“ ก็เเค่ไม่พูดทุกอย่างงั้นหรออิล เอาจริงสิ เราสัญญากันว่าจะไม่มีความลับต่อกัน เธอไม่ได้โกหกฉัน ตั้งเเต่ที่เราพบกันมาจนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่โกหกฉัน “ เเอนนาพูดต่อ “ คนที่เธอกำลังโกหกอยู่คือตัวเอง ตัวเธอเองอิล “


เเอนนาลุกขึ้นยืน “ ฉันเลี้ยงเองวันนี้ วันนี้เธอต้องไปเยี่ยมหลุมศพเเม่ใช่ไหม “


ร่างบางได้ออกจากร้านไปโดยไม่เปิดโอกาศให้ร่างเล็กผมบลอนด์ได้อธิบายอะไรทั้งสิ้น


“ ฉันไม่ได้ชอบเขาสักหน่อย… “ เธอพึมพำบอกกับตัวเอง


……………


Talk

ลงตอนสามครับ ตอนนี้เองก็ไม่ค่อยมีอะไรคืบหน้าเท่าไหร่หรืออาจจะมี เเต่ตอนหน้าไม่เเน่ รึเปล่านะ รอติดตามตออนต่อไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #7 jjjj77127 (@jjjj77127) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 08:23
    ชอบความน่ารักของเรื่องนี้จัง
    #7
    0
  2. #6 Liars (@lady101) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:47
    เป็นกำลังใจให้น้า ขอให้นางเอกอดทนจีบ(?)พระเอกต่อไป
    #6
    0