Yaoi : กั้นรัก

ตอนที่ 8 : >> 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 พ.ค. 56



พอรู้ตัวอีกที อีกแค่ไม่ถึงเดือนก็จะเปิดเทอมกันแล้ว รุ่นน้องที่ติดสอบตรงโควต้าก็กำลังจะเข้ามาเป็นล็อตแรก รวมทั้งอาจารย์คณะเร่งรัดมา เหล่ารุ่นพี่ที่เตรียมจะรับน้องก็หัวหมุนหัวปั่นหัวฟูเป็นทรงแอฟโฟร่ไปตาม ๆ กัน

 

โดยเฉพาะพวกรุ่นพี่ที่จะจัดค่ายต่อเนื่องจากการรับน้องตอนเปิดเทอมยิ่งหัวยุ่งกันเข้าไปอีก บางคนที่บ้าพลังเอาทั้งรับน้องทั้งทำค่ายอย่างเช่นอเนกภพก็ยิ่งหัวหมุน ไหนจะต้องปฏิสัมพันธ์กับต่างคณะและคณาจารย์ ไหนจะต้องซักซ้อมเป็นพี่ระเบียบในการรับน้องก่อนเปิดเทอม แล้วยังต้องเตรียมค่ายอีก โชคดีที่เพื่อนร่วมงานและร่วมค่ายทำงานร่วมกันกันได้อย่างดีมีปัญหาน้อย ไม่อย่างนั้นเขาคงเครียดตาย

 

ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามโมงเศษ แดดกำลังจ้าให้แสบตาเล่นจากทิศตะวันตกกำลังพอดี แต่ได้ตึกสูงของคณะช่วยบังแดดให้ กลุ่มคนทำค่ายก็เลยสบายไปเปลาะหนึ่ง บรรยากาศโดยรอบเป็นไปอย่างกันเองแต่ไม่มีใครว่าง ทั้งฝ่ายสันทนาการที่ซักซ้อมการเอนเตอร์เทนให้น้องในค่าย พลางส่งเสียงกลองเพลงสันสนุกสนาน หากแต่หยุดบ่อยไปหน่อยเลยฟังไม่ต่อเนื่องนัก ทั้งฝ่ายกิจกรรมที่นั่งทำพร็อพค่ายกันอยู่ตรงโน้น และทั้งฝ่ายประชาสัมพันธ์ที่กำลังทำป้ายผ้าและคัทเอาต์กันอยู่ตรงนี้

 

เหนกและเพื่อนร่วมค่ายคนละเอกกำลังคลี่ผ้าดิบผืนยาวออกจากม้วน ในนั้นมีเส้นดินสอที่ตีข้อความและภาพเพื่อใช้ผูกประกาศในค่าย เพื่อนสาวสองคนหอบลังใส่อุปกรณ์และสีเพื่อเตรียมละเลงผ้าดิบ ซึ่งการทำแค่สามคนมันไม่พอ

 

"ก้อยมึงไปลากพวกสันมาสักคนสองคนดิ๊ บอกซ้อมเสร็จให้มาช่วยกันหน่อย" หนึ่ง สาวปีสามเอกประวัติศาสตร์คนสวยหันไปบอกเพื่อนสาวอีกคนหนึ่ง

 

"มันจะยอมมากันเร้อ? เดี๋ยวก็บ่นกันอีกขี้เกียจฟังง่ะ" สาวก้อยปีสามเอกเดียวกันผู้ซอยผมสั้นใส่แว่นจนเพื่อนหาว่าเป็นทอมบ่นกลับมา

 

"เออน่ะ ไปลากมาหน่อย อย่างน้อย ๆ แฟนมึงน่ะมาแน่" สาวหนึ่งแขวะเพื่อนพลางหัวเราะอิอิ ทำให้ก้อยหน้าบูดเป็นปลาทองค้อนเพื่อนแต่ก็ยอมไปเรียกแต่โดยดี

 

ฝ่ายสันทนาการกำลังจะขึ้นการซ้อมรอบใหม่หลังจากนั่งพักดื่มน้ำกันบ้าง เมาธ์มอยกันบ้างตามประสา ไม่ก็เสนอท่าเต้นพิลึก ๆ เรียกเสียงฮาโหวกเหวกใต้อาคารซึ่งกั้นเป็นห้องกระจกรอบฝั่งหนึ่ง แอร์เย็นฉ่ำตัดกับบรรยากาศด้านนอก

 

กำปั่นเองก็เป็นหนึ่งในนั้น หนุ่มในแว่นเรเบนเอกลักษณ์ที่มีสับเปลี่ยนไม่ค่อยซ้ำวันในวันนี้สวมอันที่เคลือบปรอทจนสะท้อนแสงสีส้มแดง แต่งชุดสบาย ๆ ด้วยเสื้อยืดสีดำ กางเกงผ้าร่มสามส่วนสีคราม เวลาเคลื่อนไหวมักจะมีเสียงฟึ่บฟั่บ ๆ ไปตลอดจากการเสียดสี รองเท้าเป็นหนีบแตะสีดำเรียบ ๆ

 

"เฮ้ย! สะโพกพลิ้วนะมึงไอ้บูม ไอ้กัน" กำปั่นเคาะไม้กลองด้วยกันแกร๊ก ๆ หัวเราะเพื่อนปีเดียวกันที่กำลังจัดท่าเจนเทิ้ลแมนของ Psy อยู่กับก๊วนคนอื่น ๆ สักพักก็ตีกลองให้จังหวะประกอบ บันเทิงจริงเชียว

 

ระหว่างเฮฮากันอยู่ก้อยฝ่ายประชาสัมพันธ์ก็มาตามคนให้ไปช่วยสักสองสามคน โดยมีหนึ่งในกองสันคนหนึ่งอาสาทันทีแล้วส่งสายตาหวานวี้ดวิ้วให้เพราะเป็นแฟนหนุ่มรุ่นน้องของก้อยเอง สร้างเสียงแซวแหม ๆ ระงม แต่นอกจากคนเต็มใจเสนอตัวคนนั้นแล้วพวกปีโตก็บ่นกันทำนองทางนี้ก็ต้องซ้อมของตัวเองไม่ว่างไปช่วยหรอก

 

มือกลองกองสันที่มองทั้งสองฝั่งเถียงกันไปมาก็เสนอตัวเองไปช่วยเพราะคิดว่างานตรงนี้มันก็ยังไม่มีอะไรมาก

 

"ผมไปช่วยด้วยนะครับพี่" ยกมือยิ้มแฉ่งให้ก้อย หันมองพี่ที่คอยคุมกองสันทำนองขออนุญาต รายนั้นก็แค่พยักเพยิดเออออตามใจมันแล้วกัน

 

คนที่มองปั่นอาสาไปแล้วให้ไปก็คือเต้นั่นแหละ พอให้ก็ยิ้มกริ่ม ๆ อยู่ในมุมปากแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก

 

ก้อยก็เดินนำแฟนตัวเองและน้องกำปั่นอีกคนมาถึงตรงที่ปูผ้าดิบไว้เสียยาวเกะกะยิ่งนัก หนึ่งเห็นเพื่อนพามาสำเร็จก็ให้แซวนิด ๆ หน่อย ๆ หารู้ไม่ว่าคนหัวฟ้าที่เดินตามมาด้วยกำลังสร้างดาเมจให้ชายหนุ่มคนเดียวในกลุ่ม

 

"..มาไงวะปั่น?" เหนกตาโตมองคนที่ถูกพามาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ไม่ใช่ว่าก้อยรู้นะว่าเขากำลังซัมติงรองกับปั่นอยู่ข้างเดียวเลยพามาแกล้งเนี่ย ส่วนรุ่นน้องเห็นว่ามีใครคุ้นตานั่งอยู่โดยไม่ได้คาดไว้กำปั่นก็เลิกคิ้ว

 

"อ้าวพี่เหนก มาทำอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ" ไม่ลืมยกมือไหว้ก่อนเลยอันดับแรก ยิ้มกว้างให้แล้วไปนั่งตรงที่ว่างอยู่ข้าง ๆ เหนก มองผ้าใบว่าเหลืออะไรต้องทำอีก เหมือนจะเยอะนะเนี่ย

 

"อยู่ฝ่ายพีอาร์นี่หว่ามันก็ต้องทำสิ" เหนกอยู่ในเสื้อยืดสีเทาเข้มและกางเกงเลสีแดงแสบตา แตะสวมคู่เดิมที่ปั่นเคยเห็น "มานี่พวกสันไม่ว่าเหรอ? ไม่นับไอ้วินแฟนก้อย" กำลังคน ๆ สีผสมน้ำมันสนอยู่ กลิ่นงี้หึ่งไปทั่วบริเวณ

 

"ขอพี่เต้แล้วครับ ไม่เป็นไรหรอก มีอะไรให้ทำมั่งพี่?" พูดพลางนั่งมองเหนกคนสี นิ้วถูจมูกนิด

 

เหนกพอได้ยินชื่อเพื่อนสนิทในกลุ่มออกมาจากปากอีกคนก็ถึงบางอ้อทันที มึงนี่เอง... แต่ก็ขอบใจว่ะ...

 

"เยอะ... วันนี้เป็นไปได้ก็อยากให้เสร็จเลยน่ะนะ" มือนึงคนสี มือนึงชี้ผ้าให้ปั่นดู "ลงสีในกรอบที่เขียนด้วยดินสอเนี่ย มันจะบอกว่ากรอบนี้สีอะไร แบบอันนี้สีเขียวอ่อน" ชี้ไปที่ตัวหนังสือ "ก็ลงตามนั้น มีไรสงสัยก็ถาม... เฮ้ยหนึ่ง! กูไปทำตรงปลายผ้านะ"

 

คำสุดท้ายเหนกตะโกนบอกเพื่อนสาวซึ่งพยักหน้ากลับมา "เอ็งไปทำกับพี่แล้วกัน ตรงนั้นให้พวกมันทำไป ชุดเลอะได้เปล่า?" พูดพลางส่งแปรงอันขนาดกลางให้

 

"ได้พี่ได้" รุ่นน้องพยักหน้า รับแปรงมาถือ ลุกตามเหนกไปทำส่วนปลายผ้าด้วยกัน สายตาสำรวจสภาพในวันนี้ของอีกฝ่าย "พี่เหนกแม่มแต่งไงก็หล่อจริง ๆ " เนี้ยบก็หล่อ โทรมก็หล่อส่ายหน้าจุ๊ปากพูดเหมือนอิจฉาไงงั้น จริง ๆ แค่รู้สึกชื่นชม แล้วก็นั่งป้ายสีตัวอักษรที่ขีดกะมาให้แล้วไปแบบตั้งอกตั้งใจ

 

เหนกหัวเราะมือถูจมูกหันไปทางอื่นนิดหน่อย "อย่าชมมาก เขินเว้ย.." แม่มมาถึงก็ทำกูดาเมจซะแล้ว "เดี๋ยวทำเสร็จจะโทรมให้เห็นเลย" สีเลอะตัวแน่นอน พูดพลางหยิบที่คาดผมมาคาดเสยผมที่ปรกหน้าไปด้านหลังโชว์เหม่ง

 

"เอ๋า ก็พี่หล่อจริง จะให้ผมบอกว่าขี้เหร่เหรอวะ?" หัวเราะเงยขึ้นมาหน่อยแล้วก้มหน้าก้มตาทำต่อ แต่เอ๊ะ เงยขึ้นอีกทีมองเหนกเปิดเหม่ง ชะงักกับความคิดตัวเองที่รู้สึกตอนนี้อยากหลุดปากว่า 'น่ารักว่ะ' มากกว่าซะงั้น จะบ้าเรอะตู ส่ายหน้าเร็ว ๆ เบลอมันไป เพ่งสติไปที่การเก็บขอบตัวหนังสือแทน

 

"เป็นไปได้ขอหล่อดีกว่าว่ะ" หัวเราะเลย แล้วไปคนสีน้ำเงินต่อ ปล่อยให้กำปั่นทาสีเขียวอ่อนไป "...คิดงั้นจริงดิ" เหมือนจะถามย้ำให้แน่ใจ

 

"จริงดิ" พยักหน้าหงึก ๆ "ก็คิดว่าหล่อ ๆ แบบพี่หาแฟนสวย ๆ ง่ายกว่าว่ะ..."

 

เหนกเหลือบมองอีกฝ่าย "แล้วปั่นเคยมีแฟนยัง?"

 

พอโดนถามเรื่องนี้เข้ากำปั่นก็เกาหัวเขิน ๆ ยิ้มแหะ "เคยอยู่ครับ ตอนม.ปลาย..." คบกันแบบมึน ๆ เมา ๆ เหมือนสาวเจ้าจะมาจีบตัวเองก็เออ ๆ ออ ๆไปด้วยความไร้ประสบการณ์และเป็นวัยเสี้ยนอยากมีคู่เบา ๆ

 

"เหรอ แล้วตอนนี้ล่ะ? เคยมีมั่งยัง?" กำปั่นในสายตาเหนกและหลาย ๆ คนถือว่าเนื้อหอมอยู่นะ แต่ติดแค่ชอบดูโอกับเพย ส่วนมากก็เลยคิดว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน

 

ที่เหนกถามนี่เพราะอยากรู้เป็นการส่วนตัว

 

"ตอนนี้โสดสนิทครับ..." คอตกแบบคนไม่รู้ตัวว่าเนื้อหอม

 

"โดนทิ้งเหรอ?"

 

"ก็ประมาณนั้นแหละครับ ผมกากเอง แม่นางเลยไปมีคนใหม่.." เรื่องมันช่างเศร้าเสียจริง.. แปรงจุ่ม ๆ สีเหม่อ ๆ

 

เหนกหัวเราะ มีเพื่อนแล้วเว้ยเฮ้ย "นี่ไง..คบกับพี่ดิ รับรองไม่ทำให้เสียใจ"

 

มือที่จุ่มสีอยู่ชะงักเงยมองรุ่นพี่ "ไม่เอาดีกว่าว่ะพี่ เกรงใจ.." ยังคงย้ำคำเดิม ยกมือข้างทำท่าปางห้ามญาติไปด้วย ผมยังไม่อยากเข้าสู่วิถีชายเหนือชายแต่ประการใด

 

"อ้าว นึกว่าจะเคลิ้มตาม เซ็งเลย" เหนกหัวเราะขำแล้วผสมสีส้มต่อ เวลาแหย่กำปั่นนี่สนุกนักล่ะ

 

กำปั่นใช้นิ้วโป้งดันเรแบนไม่ให้ร่วง ยิ้มแห้ง "...ถามจริงพี่ ตุ๋ยตูดผู้ชายด้วยกันมันรู้สึกดีเหรอวะ?" คิดแล้วเสียวไส้

 

"ไม่รู้ ไม่เคยเหมือนกัน" ไม้คนสีดังกร๊องแกร๊ง ๆ "แล้วน้องเคยชำเราหญิงเหรอ?"

 

"อ้าว" เงยมองด้วยความแปลกใจที่อีกคนไม่เคยทำ แล้วลูบคอกลอกตาหัวเราะแหะ ๆ กับคำถาม ส่ายหน้าช้า ๆ "ไม่หรอกครับ"

 

"งั้นรู้ได้ไงว่าชำเราหญิงแล้วรู้สึกดี? บางทีชำเราชายอาจจะรู้สึกดีกว่าก็ได้นี่?" เงยหน้าทำหน้าวิชาการใส่กำปั่นพร้อมดันแว่นที่ไม่มี

 

"ง่า..." ทำหน้าบอกไม่ถูก "ไม่รู้ดิครับ... ผมก็ไม่ได้อยากพิสูจน์หรอก แค่สงสัย" กลืนน้ำลายเอื๊อก

 

เหนกหัวเราะอีก ตั้งกะคุยกับมันนี่ได้หยุดหัวเราะมั่งยังเนี่ย "อ้าว เวอร์จิ้นทั้งหน้าทั้งหลังเลยหรอ อันตรายนะเนี่ย" อย่างน้อยเขาเองก็ไม่ได้เวอร์จิ้นหน้าล่ะ

 

โดนทักแบบนั้นกำปั่นเลยนั่งตัวลีบหนีบก้มงุด ๆ ด้วยความอายที่โตเป็นควายแล้วยังไร้ประสบการณ์ โอเค.. ตูมันอ่อนเอง ช้ำว่ะ แต่จริง ๆ ออกแนวไม่ได้สนใจเรื่องทำนองนี้เป็นพิเศษอยู่แล้วมากกว่า

 

                เห็นงั้นรุ่นพี่ก็ตบบ่ารุ่นน้องปุ ๆ "ไม่เป็นไรหรอกน่า เดี๋ยวก็ได้เสียเองล่ะ..จะเร็วช้าก็เสียอยู่ดี" กับกูน่ะนะ

 

คนโดนปลอบทำหน้าชอกช้ำระกำทรวง "งั้นกับผู้หญิงรู้สึกไงมั่งพี่ตอนฟีธเจอริ่ง..." มุ่นหน้าที่แดงขึ้นมา พยายามเก๊กอยู่ เหลือบลอดเรแบนเหมือนอยากรู้จริงอะไรจริง ก็แหม เป็นประสบการณ์จากการฟังไงล่ะ

 

"แน่ะ" ยิ้มฮั่นแน่ให้อีกฝ่าย "เรื่องแบบนี้ต้องลองเองสิ ถามไปก็จิ้นไม่ออกหรอกน่ะ..แต่ที่แน่ ๆ รู้สึกดีกว่ามือตัวเองเยอะล่ะวะ" คนสีเสร็จก็มาละเลงเองบ้างล่ะ

 

"ก็จริง..." แฟ้บจนมือจะเป็นเมียตัวเองอยู่ละ "ผมแค่อยากรู้ความรู้สึกพี่ไง ฟินมั้ยไรงี้?"

 

"ฟินดิ แรก ๆ ก็ล่มปากอ่าวเหมือนกัน" นึกขึ้นมาแล้วขำ "วัยรุ่นก็แบบนี้แหละ แต่ทำบ่อยขึ้นก็อึดขึ้นล่ะ.. สาว ๆ เขาชอบอึด ๆ" กูนี่ก็หน้าด้านตอบมันเนอะ

 

"อย่างนี้นี่เอง..." รุ่นน้องฟังเก็บข้อมูล มโนตามแล้วเขินวุ้ย

 

"อยากรู้ก็ไปลองดิ แล้วถ้าอยากลองประตูหลังบอกพี่นะ" รู้สึกตัวเองนิสัยเสีย ได้ช่องก็แหย่ แหย่ได้ก็แหย่จริง

 

"ชะ โธ่พี่เหนกแม่ม อย่าชวนผมเข้าลัทธิงี้ดิ หวั่นไหวนะเฮ้ย" หัวเราะขำ ๆ มุกมามุกกลับเว้ย

 

"เอ็งไม่ต้องมาหวั่นไหวเลย เดี๋ยวกูนี่แหละจะหวั่นไหวอดใจไม่ได้ซะเอง" แกล้งตีตูดมันป้าบ นั่งยอง ๆ นี่แหละถนัดมือนักแล

 

"!?" กำปั่นถึงกับกระเด้งไปอีกทางเกือบชนถังสีหกเลย ดียังคว้าทัน ขมวดคิ้วมองเหนกเขม็งเหงื่อเริ่มแตกพลั่ก ๆ ทางฝ่ายประชาสัมพันธ์คนอื่น ๆ ก็เริ่มมองว่าพวกนี้ทำอะไรกันอยู่

 

เหนกหัวเราะสนุกสะใจได้แกล้งมัน เอาเข้าจริงก็หวั่นไหวอยู่ไม่น้อยเลยด้วยความที่เป็นเกย์มือใหม่ไม่เคยทั้งเอาและโดนเอา แอบสงสัยตัวเองอยู่ว่าเอาเข้าจริงจะกล้าเอามั้ย

 

คนโดนแต๊ะอั๋งตูดไม่ทันตั้งตัวลูบอกเครียด ๆ คิดหาทางเฉไฉ "นู่นไงพี่เหนก คนนั้นน่ารักเนาะ" ชี้ ๆ เปลี่ยนเรื่อง ทีนี้ชี้หนุ่มรุ่นเดียวกันท่าทางจะรุ่นเดียวกับกำปั่นเอง ในเมื่อชี้สาวชี้ตุ๊ดไร้ผล กูชี้หนุ่มแทนแม่มเลย

 

คราวนี้หนุ่มรุ่นพี่ขำขาดอากาศจนต้องลงไปนั่งกับพื้น "เฮ้ย!! ชี้สาวไม่ได้ผลแม่มชี้หนุ่มให้เฉยเลย กวนตีนว่ะ!!" ยกเท้าถีบสีข้างปั่นแม่ม

 

กำปั่นอาศัยความคล่องตัวโยกเอวหลบเท้าฉิวเฉียด "เอ้า ผมใจดีเว้ย เห็นของดีต้องชี้ให้ดู" ไหวไหล่กวน ๆ "ไม่สนเหรออ หน้าตาเกลี้ยง ๆ ตี๋ ๆ ตัวเล็ก ๆ ดูไม่ซกมกด้วยนา พี่น่าจะชอบไม่ใช่เรอะ?" ยิ้มเผล่ยักคิ้วยิก ๆ

 

เหนกส่ายหน้าหัวเราะ ไอ้นี่แม่มกวนตีน "เออ ไว้จะลองจีบดูนะ" พูดไปงั้นไม่จีบหรอก ไง ๆ ก็ชอบปั่นมากกว่าแค่ไม่อยากพูด

 

"เออนั่นแหละ ผมจะคอยเชียร์นะเว้ย" จับบ่าเหนกหมับ บีบ ๆ หาเรื่องโบ้ยให้ชาวบ้านคอมพลีต

 

"แล้วน้องคนนั้นเขาเป็นเกย์เหรอ?" มองหน้าปั่นระยะประชิด

 

"ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจว่ะพี่" อุ่ย ผงะหัวถอยไปนิดหน่อย มองตามหลังร่างหนุ่มหน้ามนคนนั้นไปก็พบว่าดันโอบสาวหน้าตาจิ้มลิ้มหนุงหนิงด้วยกันผ่านไปอีกทีซะงั้น

 

เหนกมองตามฉากนั้นแล้วหันมามองคนเชียร์ "น้องแพ้เค้าแล้วว่ะ..." ตบบ่านะปั่นนะ

 

กำปั่นทำหน้าเจ็บปวด... เหนกเห็นได้ช่องก็ชักชวนหาดาวน์ไลน์ต่อซะ

 

"ตัดใจ..แล้วเป็นเกย์เหอะ" บีบบ่าแน่น ๆ เสียแน่น

 

คนโดนปลอบมองอย่างดราม่า น้ำตาแทบจะหลิ่งรินสู่ธาราและผืนผ้าใบ "ม่ายยย ผมยังไม่ยอมแพ้หรอกน่าา" กุมหน้าบ่นงุ้งงิ้ง ๆ อยู่แป๊บ ก็เหมือนมีอะไรมาชนเข้าที่หลัง

 

"กำปั่น~~ ไปดูหนังกัน!" สัมผัสฟองน้ำและเสียงเจื้อยแจ้วไม่ต้องหันมองก็รู้เลยว่าใครเอามาทิ่มหลัง

 

"อ้าว เพย อะไรวะ ทำงานอยู่เว้ย ชอบเข้าข้างหลังจริงนะ" หันมองเพื่อนสาวตัวเองแบบปล่อยตูได้แล้วเฮ้ย กอดคออยู่ได้ ฟองน้ำทิ่มเฟ้ย

 

เหนกเงยมอง อ้าว กขค.ฟองน้ำคัพดีมา เซ็งอยู่ในใจ "โห นี่ขนาดผู้หญิงน้องยังปล่อยให้เข้าข้างหลังอีกเหรอ หมดหวังแล้วว่ะ" แค่นหัวเราะทำเป็นร่าเริงใส่

 

"ไม่นะพี่ โหดร้ายว่ะ" ทำท่าห่อเหี่ยวใส่เหนก น้ำตาจิไหล ทางเพยก็มองสถานการณ์กับสิ่งที่คนแถวนี้กำลังทำอยู่ ตัวเองเพิ่งกลับมาจากนัดคุยกับก๊วนเชียร์ลีดเดอร์

 

"สวัสดีค่าพี่เหนก~" ยกมือไหว้สวย ๆ ยิ้มน่ารักให้ตามสไตล์ "กำลังแกล้งกำปั่นอยู่เหรอคะ? ไม่ได้น้า~ กำปั่นอ่ะเพยแกล้งได้คนเดียว" กำแก้มป่องบู่ว ๆ กอดแขนคนที่ทำท่าสิ้นหวังในชีวิตอยู่แบบหวงอ่ะ

 

"สวัสดีครับน้องเพย" ยิ้มให้ตามปกติ "เปล่าแกล้งนะ พี่กำลังหาทางจีบน้องเพยผ่านไอ้ปั่นอยู่ต่างหาก" อำแม่มเลย แต่ไม่ได้อำเพยหรอก อำไอ้ปั่นนี่แหละ

 

ได้ยินแบบนั้นกำปั่นก็ทำหน้าที่อ่านได้ว่า อ้าว จริงดิ พี่เหนกแม่มมาอำกันตั้งนาน หารู้ไม่ว่าอันนี้แหละโดนอำจริง ๆ ส่วนเพยก็ทำหน้าแบบ อ้าว จริงอ้ะ ตาม ๆ กันไป แล้วหัวเราะร่าออกมา

 

"อุ๊ยว้าย จริงหรอคะ ถ้างั้นไม่เห็นต้องแย้บข้างเลยนี่นา มาคุยกับเพยตรงๆเลยก็ได้" ส่งสายตาวิ้งหยอกกลับ แต่ยังคงเกาะแขนเพื่อนหนุ่มอยู่ไม่ปล่อย

 

เหนกแอบงง โดนหลอกง่ายคู่เลยเหรอวะ "ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวเพื่อนพี่ที่มันเล็งน้องเพยอยู่กระทืบพี่เอา"หัวเราะฮะฮะ  "มันต้องมีชั้นเชิงนิดนึง" แต่ตาเหนกเหลือบมองปฏิกิริยากำปั่นอยู่

 

"เหรอคะ? แหม เขินจัง นึกว่าพี่เหนกจะจีบกำปั่นของเพยซะอีก เห็นชอบมองมาจังเลยน้า เนอะ ๆ ปั่นเนอะ" เขย่าแขนกำปั่นนิดหน่อยสบตาปิ๊ง ๆ กับลูกคู่ แต่ลูกคู่ดันไม่รับซะงั้น

 

"พี่เหนกจีบเพยก็ดีแล้วน่า.." ยิ้มแห้ง คิดในใจว่าไหน ๆ แล้วก็อย่าโบ้ยมาอีกเด้

 

เพยพูดงั้นเหนกก็สะดุ้งอยู่ในใจ แต่สีหน้ายังยิ้มพิมพ์ใจไม่เปลี่ยน แต่พอเห็นกำปั่นพูดเหมือนไม่ใช่เรื่องตัวเองแล้วใจมันก็แป้วจนออกทางสีหน้านิด ๆ "อ้าวก็เราสองคนตัวติดกันไม่ใช่เหรอ มันก็ต้องมองทางเดียวกันสิจริงมั้ย" สกิลแถยังทำงานได้เรื่อย

 

"ก็จริงนะคะ" ยิ้มใสรับ แต่สายตาที่มองคนที่สบตามาคงอ่านได้ว่า อ่ะแน่ะ อย่ามาทำเป็นว่าเพยไม่รู้หน่อยเลยน่า แหม

 

เหนกทำเป็นหัวเราะยิ้มกลับให้ ในใจคิดว่ายัยเพยคงรู้แล้วจริง ๆ มีแต่ไอ้ปั่นคนเดียวนี่แหละที่บื้อหน้างี้เชื่อสนิทเลยนี่หว่า..

 

สาวน้อยคนเดียวในวงสนทนาหัวเราะคิกคัก "งั้นไว้คุยกันนะคะพี่เหนก เดี๋ยวเพยขอฉกตัวเพื่อนเลิฟไปก่อนล่ะค่าา" ว่าแล้วสาวเจ้าก็ควงแขนลากกำปั่นให้ตามไปแต่โดยดีแบบคนเอาแต่ใจ โดยมีเสียงเพื่อนหนุ่มร้องโวยวายนิดหน่อย

 

"งั้นเดี๋ยวผมไปเจรจากับเพยก่อนนะพี่เหนก ยัยนี่มันจะเอาให้ได้เลยเนี่ย" ยิ้มเครียดเล็ก ๆ ทำหน้าตาเหมือนส่งซิกให้รู้ว่าเรื่องของเพยเดี๋ยวผมช่วยแล้วกัน เสร็จก็ไปตามแรงดึงของเพื่อนสาว

 

"จ้า" โบกมือเนือย ๆ ตามไป พอพ้นสายตาทั้งสองคนแล้วก็ถอนหายใจหนัก ๆ เป็นอันว่ารู้แน่ชัดแล้วว่ากำปั่นไม่ได้อะไรกับตนทั้งสิ้น ไม่แม้จะรู้สึกชอบหรือโน้มเอียงมาทางเขาเลยสักนิด

 

บางทีเขาอาจทำผิดพลาดเอง

 

หรือไม่ก็กำปั่น... ถ้าไม่ซื่อบื้อเกินไปก็คงไม่สนใจเขาจริง ๆ น่าสมเพชตัวเองชะมัดที่มีคนมาชอบมายกให้เป็นไอดอลบ้าบออะไรมากมาย แต่กับคนที่ตัวเองชอบจนถวายให้ทั้งใจกลับไม่สนใจอะไรเขาเลย

 

มันก็ให้อดน้อยใจไม่ได้

 

ก็ไม่อยากจะไปคาดคั้นอะไรเอาจากกำปั่นนักหรอก แต่มันก็ต้องมีความหวังกันบ้าง ต่อให้จะหวังลม ๆ แล้ง ๆ แห้ง ๆ แตกระแหงตามที หัวใจเขาตอนนี้เหมือนทะเลทราย รอวันน้ำฝนที่ไม่มีแม้เงาเมฆจะสร้างปาฏิหาริย์ตกลงมาสักวันเหมือนเขากำลังพยายามเข้าไปอยู่ในใจของกำปั่น แต่กลับถูกกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นเอาไว้ ได้แต่ทรุดนั่งรออยู่หน้ากำแพงนั่น หวังว่าสักวันมันจะบางลงให้เขาเข้าไปใกล้อีกนิดก็ยังดี

 

จากที่ยังหัวเราะร่าเริงเมื่อครู่กลับกลายเป็นทำงานเพียงลำพังด้วยสีหน้าหงอยซึม

 

-------------------------------------------------------------

 

                หลังจากพระอาทิตย์ตกดิน กลุ่มเตรียมค่ายก็ต้องสลายตัวเพราะความมืดกำลังคืบคลานเข้ามา ก่อนจะมองอะไรไม่เห็นเป็นอุปสรรคของการทำงาน มีแต่ทีมสันทนาการเท่านั้นที่ยังซ้อมต่อไปได้เพราะอยู่ในตัวอาคาร


                ป้ายผ้าที่เหนก หนึ่ง และก้อยกับแฟนทำนั้นไม่มีทางเสร็จภายในไม่กี่ชั่วโมงอยู่แล้ว ตอนนี้กำลังรอให้สีแห้งพอที่จะม้วนเก็บได้อยู่ โชคดีที่หลังจากกำปั่นไปมีคนจากฝ่ายสถานที่มาช่วยอีกสองสามคน งานเลยทำได้มากกว่าที่คิด เหนกให้สาว ๆ เก็บของกลับหอไปก่อนด้วยกลัวว่ากว่าผ้าจะแห้งก็คงดึก ตนเองรออยู่คนเดียว และเมื่อไม่มีอะไรทำ เหนกก็มานั่งดูทีมสันทนาการซ้อมเต้นรอบสุดท้าย ความตลกโปกฮาช่วยให้เขาลืมความเศร้าซึมไปได้บ้าง

               

                จนกระทั่งจบการซ้อม อุณหภูมิบริเวณนั้นก็เพิ่มสูงอบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อไคลจนเหนกที่นั่งมองห่าง ๆ ยังรู้สึกได้ ยิ้มขำกับความทุ่มเทในการทำค่าย พลางคิดว่าพรุ่งนี้ปวดกล้ามเนื้อกันทุกคนแน่ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง

               

                นายกรวิทย์ มุ่งกิจจา หรือ เต้ ปีสาม เอกเดียวกับเหนก หลังซักซ้อมอะไรส่งท้ายกับรุ่นเพื่อนรุ่นน้องในฐานะเฮดสันทนาการของค่าย เห็นบ้า ๆ บอ ๆ ชอบแกล้งคนอื่นไปทั่ว แต่ถึงเวลาจริงจังก็เป็นคนที่พึ่งพาได้ เพื่อนกลุ่มเหนกคนนี้ก็ทำงานสโมสรคณะเช่นกันแต่อยู่ฝ่ายสันทนาการ ทั้งสองคนเลยเป็นเด็กกิจกรรมที่สุดของกลุ่มที่มักจะยุ่งอยู่เสมอ ถึงกระนั้นก็ยังสนิทสนมกลมเกลียวกันดี

 

                สั่งเสีย..เอ้ย สั่งงานเสร็จ เต้ก็ให้ทุกคนในทีมสันไปพักผ่อนเก็บแรงไว้ซ้อมครั้งหน้าเพราะยังไม่เข้าที่เข้าทางกันดีนัก ทั้งเรื่องเต้นและเรื่องกิจกรรมที่ต้องโคกับฝ่ายกิจกรรมอีก เห็นงานยุ่งแบบนี้เต้ก็ยังไม่ลืมรอยยิ้มบนใบหน้า และตอนนี้หน้าแป้นแล้นชุ่มเหงื่อก็เดินวิ่งเหยาะ ๆ มาทางเหนกที่นั่งอยู่กับพื้น แล้วทิ้งตัวลงอย่างหมดแรงตรงหน้า

 

                                “เหม็นเหงื่อ! ถอยไปห่าง ๆ หน่อยไปมึงน่ะ” เหนกพูดขำ ๆ ปัดมือไล่เพื่อนชิ่ว ๆ

 

                                “อะไรว้า.. ทำเป็นรังเกียจ มา! กอดทีดิวะ” ร่างสูงชุ่มเหงื่อในเสื้อยืดและกางเกงบอลโผเข้ากอดเพื่อนด้วยความรัก(?) ทำให้เหนกเหวอกลิ้งคลานหนีหลบระเบิดกลิ่นเหงื่อผสมขี้ไคล

 

                                “พ่องง ไปไกล ๆ เลย เออกูรังเกียจมึง”

               

                ใครหันไปมองมุมที่สองเพื่อนสนิทเล่นกันคงได้เห็นเต้ที่ตัวชุ่มเหงื่อเปียกไปถึงหลังกำลังกอดฟัดเหนก โดยคนโดนกระทำมือยันหน้าอีกฝ่ายพยายามหันหน้าหนีสูดอากาศบริสุทธิ์สุดชีวิต จนล้มลุกคลุกคลานกลิ้งเช็ดพื้นกระเบื้องไปด้วยกัน

 

                                “เดี๋ยวนี้ทำเป็นรังเกียจนะ.. ใฉ่ซี่ยยย์ มึงมีน้องกำป...อุ๊บ!!” ยังไม่ทันจะแซวจบก็ถูกฝ่ามือเหนกอุดปากไว้แน่น

 

                                “อย่าได้พล่ามออกมาเชียวนะมึง! เดี๋ยวกูเอาตีนยัดปากมึงซะนี่”

 

                คนโดนอุดปากหัวเราะไม่มีเสียง ทำท่ายกมือยอมแพ้นั่นล่ะเหนกถึงปล่อยออก เช็ดมือกับกางเกงเลตัวเองเพราะเหงื่อจากเต้มันเปียกไปหมด

 

                                “เขินเหรอมึง ไม่ต้องเขินกับกูหรอกน่า คนกันเอง” ยิ้มเลศนัยให้เพื่อนเหมือนปกติของเขา “แล้วเป็นไง? กูอุตส่าห์เปิดโอกาสให้มึงแล้วนะ คืบหน้าบ้างมั้ย” เพราะเป็นเขาเองนี่ล่ะที่ปล่อยให้กำปั่นผละซ้อมไปช่วยเหนกทำงาน จริง ๆ ก็เห็นว่ากำปั่นไม่ต้องซ้อมอะไรมากก็เต้นได้อยู่แล้ว และตำแหน่งกำปั่นเมนที่กลองเสียมากกว่า และเจ้ารุ่นน้องนั่นก็ทำได้ดี ไอ้ที่น่าหงุดหงิดคือน้องวินแฟนก้อยมากกว่าที่มันไม่ค่อยตั้งใจเลย แต่ก็ช่วยไม่ได้พวกมาทำค่ายตามแฟนก็แบบนี้

 

                                เหนกส่ายหน้าให้เพื่อน “ก็ได้คุยบ้าง แต่สุดท้ายเพื่อนเขาก็มาลากไปว่ะ ..แล้วมึงไม่ต้องเซอร์วิสกูขนาดนั้นก็ได้นะ กูเกรงใจ” ไม่ใช่อะไรหรอก เต้มักจะทำเป็นเรื่องตลกไปเสียหมด

 

                                “ไม่ต้องเกรงใจเว้ย คนกันเอง แล้วเขามีใจให้เมิงบ้างยังวะ” แหย่พลางเอาศอกสะกิด ๆ เพื่อน

 

                                “ใจน่ะยังไม่มี” สีหน้าพีอาร์สโมสลดลงไปเล็กน้อย “แดกเหล้ากันมึง”

 

                                “ท่าจะเป็นเอามากนะเนี่ย” ยากนักที่เหนกจะเป็นฝ่ายชวนกินเหล้า ทำเอาเต้อึ้งไปเล็กน้อย “เอ้าก็ได้ แต่กินหอกูนะ กูเหนื่อยเกินจะไปหอมึงแล้วเนี่ย อยากอาบน้ำด้วย” อย่าว่าแต่เพื่อนเลย ตัวเองก็เหม็นเหงื่อตัวเองจะแย่

                สุดท้ายก็ตกลงกันว่าเดี๋ยวไปเจอที่หอของเต้ เหนกก็ผละมาดูว่าป้ายผ้าแห้งสนิทหรือยัง พอเห็นว่าแห้งดีสีจะไม่เปื้อนแล้วก็พับเก็บแบกไปรวมไว้ที่เก็บอุปกรณ์ค่ายบนสโม ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว การทำงานมันก็ทำให้เวลาผ่านไปอย่างไม่รู้ตัวแบบนี้เสมอ

               

ก่อนจะขับมอเตอร์ไซค์คู่ใจไปที่หอเต้ เหนกก็แวะเซเว่นซื้อเบียร์สองสามขวดติดมือไปด้วย ปกติเขาไม่แตะแอลกอฮอล์นักหรอกถ้าไม่มีใครชวนหรือกินฟรี แต่วันนี้ขอสักหน่อย.. รู้สึกหลังจากบอกรักกำปั่นไปก็หนักแอลกอฮอล์ผิดปกติอยู่เหมือนกัน

 

เพื่อนเต้นั่งรออยู่แล้วในห้อง อาบน้ำแต่งตัวอยู่ในชุดเสื้อกล้ามกางเกงแพรพร้อมนอน กำลังตัดเล็บแกร๊ก ๆ อยู่ เหนกก็เปิดประตูเข้ามาวางเบียร์ไว้ตรงหน้า นั่งลงแกะกินเอาดื้อ ๆ

 

                “กูว่ากูต้องมีกรรมอะไรสักอย่างแน่” อาคันตุกะบ่นขึ้นลอย ๆ “เป็นผู้ชายก๊อกหัก เป็นเกย์ก็รักคุด ชีวิตกู...เป็นสาวดุ้นดีกว่า”

 

                เต้ถึงกับมองหน้า “กูขอล่ะ รับไม่ได้ว่ะ” ถึงมึงใส่ชุดผู้หญิงอาจจะน่ารักก็เหอะ แต่ช่วยกรุณามองความสูงกับกล้ามแขนมึงหน่อย

 

                “กูล้อเล้น..กูยังอยากเป็นชายอยู่บ้าง” ดื่มอึก ๆ จากปากขวด

 

                “มึงไม่ต้องอยากเป็นอะไรหรอก จะชายจะหญิงจะตุ๊ดเกย์ มันก็หาแฟนยากเท่า ๆ กันล่ะวะ” ตัดเล็บเสร็จก็มาจกเบียร์อีกขวดบ้าง

 

                “ทีมึงยังมีจนทำทีมฟุตบอลได้เลยไม่ใช่เหรอวะ..” เหนกมองหน้าเพื่อน

เต้เป็นผู้ชายที่นอกจากจะเฟรนด์ลี่ คารมดี มีอารมณ์ขันอยู่เสมอ ยังเป็นคนเจ้าชู้ประตูดินตัวพ่อ ที่สำคัญไม่เลือกเพศด้วย ปัจจุบันเขามีทั้งแฟนทั้งกิ๊กทั่วมหาวิทยาลัย เรียกได้ว่าเป็นเด็กเที่ยวจัดคนหนึ่งเลย ไม่ต้องพูดถึงการสับรางรถไฟชนกัน เห็นกันเป็นประจำจนเซ็งแล้ว

 

เต้หัวเราะกับที่เหนกพูด “ก็กูไม่ใช่พวกปักใจเหมือนมึงนี่หว่า กูยังไม่เจอคนที่ใช่จริง ๆ เลยด้วยซ้ำ” เหลือบมองเพื่อนที่ตกอยู่ในห้วงรักแวบหนึ่ง “มึงก็ตัดใจจากน้องกำปั่นของมึงสิ คนดี ๆ รอมึงอยู่อีกเยอะ กูเห็นสาวมาชอบมึงเป็นเข่งแต่มึงก็ไม่เอาสักคน อ้อ..ไม่สาวก็มีนะ” นึกถึงตุ๊ดกะเทยมากมาย

 

“กูตัดใจจากปั่นไม่ได้หรอก” ก็ปั่นน่ารักเกินไปในสายตาเขา

 

“โธ่มึง ถ้าน้องมันบื้อมากมึงก็รุกหนักๆสิวะ” ตบบ่าในบทเพื่อน

 

“กูไม่ใช่มึง กูไม่ได้หน้าด้านแบบมึง...เคป้ะ?” ใครจะประสบการณ์เยอะเหมือนมึงล่ะ

 

เต้หัวเราะอีกครั้ง “มึงอยากได้น้องมันเป็นแฟนก็ต้องด้านไว้สิวะ กูผิดตรงไหน?” พลางล้วงบุหรี่มาจุดสูบ ซึ่งเหนกก็ไม่ได้ว่าอะไร เหม็นก็ช่างหัวห้องมัน

 

คือกูไปขอแล้ว ตรงประเด็นด้วย แต่เขาไม่ใช่เกย์ มึงคิดว่าเปลี่ยนไม่เกย์เป็นเกย์เนี่ยมันง่ายแค่จับตุ๋ยหรือไงวะ”

 

“ยังไงมึงก็ไม่กล้านี่” หัวเราะเหอะ “ถ้ามึงจะเสี่ยงจริง ๆ ถ้าดีเขาก็อาจจะติดใจ แต่กูคิดว่ามีแววโดนเกลียดมากกว่าว่ะ” ที่แนะนำนี่ไม่ได้ช่วยเชี่ยไรเลย

 

“พูดงี้มึงไม่ต้องแนะนำกูก็ได้นะ” กูดราม่า

 

“งั้นมึงมาเป็นเมียกูดีกว่ามามะง่ายดี” ทำปากจุ๊บ ๆ อย่างน่าถีบแหย่มันเล่น เหนกเห็นแบบนั้นก็ขนลุกขนพองสยองไปถึงไส้ติ่ง คว้ารองเท้าแตะขน ๆ ในห้องเต้มาตบหัวเจ้าของห้องดังป้าบ

 

“ไอ้ที่มึงมีเนี่ยสับรางให้ทันก่อนเหอะ ถุย...”

 

พ่นควันบุหรี่ฉุยทำหน้าซีเรียส“เก๊าะแหม่มันน่ารักทุกคนตัดใจเอาแค่คนใดคนนึงไม่ลง เออน่ะ พูดเรื่องของมึงเหอะ ถ้าตอนนี้ไม่ได้มึงก็ใช้วิธีน้ำเซาะหิน แซะไปเรื่อย ๆ สักวันก็ต้องกร่อนลง ๆ จนโอนอ่อนให้มึงเองแหละ เชื่อกู” ยิ้มฮรี่ย์นิ้วถูกัน

 

“ถึงมึงไม่บอกกูก็จะทำงั้นอยู่แล้ว ไม่ใช่เพราะหวังผล...”ถอนใจหนักๆ “...เพราะกูตัดใจไม่ได้เองงงงงงงง” พูดลากเสียงทึ้งหัว “ปั่นแม่มน่ารักเวอรรรรร์”

 

เต้มองเพื่อนด้วยความสงสารปนหมั่นไส้แปลก ๆ “มึงนี่ขุดหลุมฝังตัวเองชัด ๆ ว่ะ ลึกด้วย กูฉุดมึงไม่ขึ้นหรอก” พูดเสียงกลั้วหัวเราะ “เออ ถ้ามึงท้อมึงก็มาบ่นกะกูละกัน”

 

เหนกได้ฟังก็กอดคออีกฝ่าย “ถ้าไม่นับเรื่องที่มึงหน้าด้าน หื่นกาม หน้าม่อ ป้อไม่เลือก มีแฟน 5 คน กิ๊กอีก 7  แล้วสะเออะจะหาเพื่มอีกล่ะก็ มึงเป็นคนดีมากเลยว่ะ...” ว่าไปไอ้จำนวนที่เขาพูดนี่ก็ไม่แน่ว่ามันจะถูกต้อง อาจจะมากกว่านั้น

 

“แน่นอน กูดีเสมอสำหรับมึง” พูดไม่พูดเปล่า ลูบเอวเหนกด้วยหน้าตามิตรภาพลูกผู้ชายและสายตาฉ่ำเยิ้มผิดปกติในระยะประชิด ทำเอาเหนกสะดุ้งหน้าดราม่ายกตีนยันสีข้างแล้วเผ่นออกมาห้าก้าวทันที

 

เต้ทำหน้าโอดโอยเสแสร้ง ๆ “อะไรว้าา กูแค่โอบกระชับมิตรไง๊ แม่มทำเป็นเล่นตัวงุงิ มึงอย่าระแวงกูมาก” ชี้ ๆ หน้าเหนก “กูจะบอกว่าน่าปล้ำมวากกกก” พูดด้วยหน้าตาจริงจังสัส ๆ แหย่เพื่อนละสนุกดีจริง ๆ !

 

“ไสดากไปปล้ำแฟนกับกิ๊กมึงไป อย่ามาเล่นเพื่อนกูไม่เอามึง! ไอ้เหี้ย!” เหยกด่าไม่ไว้หน้าชูนิ้วไม่สุภาพใส่ด้วย อย่ามาเล่นแบบนี้ได้มั้ย แม่มเอ๊ย กูยิ่งเฟล ๆ

 

“โธ่ กูพร้อมจะปลอบมึงเสมอว่ะเพื่อน” คลานไปนอนตะแคงบนเตียงตบ ๆ ที่นอนตรงหน้าเชื้อเชิญจุ๊บุ ๆ ให้มาทอดกายด้วยกัน

 

“กูไปล่ะ สวัสดี” เดินออกจากห้องไปเลย ปิดประตูปัง!!

 

โดยมีเสียงหัวเราะของเต้ไล่หลังไป

 

To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

732 ความคิดเห็น

  1. #635 ♦{หลาม}♦ (@te-yo-02) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 01:08
    อยากรู้ว่าเฮียเต้จะเจอไผปราบ

    แต่รู้สึกเต้จะมีคู่นี่นะ ได้ข่าวมาแว่วๆ 555555 #มองตอนล่าสุดอันอีกยาวไกล
    #635
    0
  2. #589 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 00:04
    5555
    #589
    0
  3. #513 nafr (@loveitachi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 02:51
    คงจะจบตอนนี้เลย ถ้าเป็นเต้เหนก 555+
    #513
    0
  4. #462 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 09:21
    นุ้งปั่นซื่อ(บื้อ) ไปมั้ยลูกระวังโดนกดไม่รู้ตัว =.,= //มโนไปไกล...
    #462
    0
  5. #453 shoei (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:55
    พี่เหนกเปลี่ยนสายโลดดดดด

    คู่นี้น่าร๊ากกกน่าจี้น จรี๊งงงจรี๊งงงง

    โอ๊ยยย อดใจไม่ไหวขอนอกใจกำปั่นสักตอนนะค้าาา
    #453
    0
  6. #445 suikun (@shinora) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2556 / 20:26
    คู่กันเถอะค่ะเพื่อนเต้เพื่อนเหนก จะได้ไม่เป็นภาระของสาววาย ฮาา
    #445
    0
  7. #418 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2556 / 21:21
    พี่เหนกระวังรักแท้แพ้ใกล้ชิด 55555555 พี่เต้ใจเย็นอย่าเพิ่งเล่นเพื่อน
    #418
    0
  8. #348 Graziar_M. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 02:34
    โหยย...จัดสามพีไปเลยค่าาา//ห๊ะ!?!? ผิดประเด็นโว้ยย -[]-
    #348
    0
  9. #314 +R.a.i.n+ (@faonzaza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 00:26
    จะผิดมั้ยถ้าเชียร ...เต้เหนก!!! //หะ
    #314
    0
  10. #243 แกงส้ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 10:47
    เต้ เพื่อนดี 5555
    #243
    0
  11. #208 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 23:00
    บางที... ปั่นอาจจะ ซื่อบื้อไปนิดใใใ หรือป่าว??

    โหยยย เพื่อนเต้ปลอบดีชะ!? สู้ๆนะพี่เหนก เดี๋ยวตื้อมากๆปั่นก๋รู้สึกเองแหละ!!!
    #208
    0
  12. #160 THE[K]]¥☂★ (@80181880) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 18:54
    ขอสมัครพี่เต้เอฟซีด่วนนนนนนนนนนนสสสสสสสสสสสสสสสส์
    โอ้ย ตายๆๆๆ คนแบบนี้มันช่าง๕๕๕๕๕๕/ส่งขวานไปหม้อด้วย๕๕๕๕๕

    เอ๊ะ...แล้วหม้อชนหม้อมันจะเป็นไงอะพี่..../มอง
    #160
    0
  13. #127 a l e y m* (@aleymeny) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 02:23
    พี่เต้ขาาาาาาา คิดไรจริงป่ะเนี่ย
    55555555555555555555555555
    สงสารพี่เหนกอ่ะ ปั่นก็ซื่อเกิ๊น TvT
    #127
    0
  14. #119 RUDY (@rudywildarms) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 01:00
    สงสารพี่เหนกง่ะ
    กำลังเข้าโหมดเศร้า
    แต่เพื่อนเต้ตัดอารมณ์ซะงั้น
    #119
    0
  15. #97 Na ' Heart Hous @ : ' ) (@thingre) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 21:30
    เต้ นาย เป็นคนดีมากก (กัดฟัน=;;;=!ฉ)
    #97
    0
  16. #13 Toki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 17:13
    แหม่ๆ เพื่อนเต้ช่างเข้าใจปลอบนะ! ไม่นะเหนกต้องเป็นของปั่นคนเดียวสิ >
    #13
    0