จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 18 : เมืองพยัคฆ์เมฆา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    20 มิ.ย. 60

หลังจากนั่งพักในห้องไม่นานก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
          "!!ก๊อกๆ ก๊อกๆ!!" "ข้านำอาหารมาให้เจ้าค่ะ"
          "เข้ามาได้"
พนักงานที่นำเหรียญไปแลกเปลี่ยนเป็นเงินก็กลับมาพร้อมอาหาร3อย่างกับน้ำชาเข้ามาวางที่โต๊ะกลางห้อง ก่อนจะบอกว่า
          "เหรียญที่คุณชายให้ไปนั้นสามารถแลกเป็นเงินได้เหรียญละ30ทอง รวม
ทั้งหมดก็3000ทอง ข้าได้ทำการหักออกจากค่าห้องและค่าอาหารแล้ว  เหลือ2920ทองเจ้าค่ะ"
อิงเป่ยรับเงินมาจากพนักงานแล้วหยิบเงินยื่นให้อีก120ทอง 
          "นี่เป็นค่าอาหารสำหรับ4วัน และ ข้าให้เจ้า20ทอง สำหรับการดูแลเรื่องอาหารสำหรับ4วันนี้"
               พนักงานตกใจอย่างมากที่ตนได้รับเงิน20ทอง จากอิงเป่ย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ ซึ่งนานๆครั้งจะมีบ้างแต่ก็ไม่เกิน5ทอง ซึ่งเงิน20ทองนี้ทำให้ครอบครัวของเธอนั้นอยู่ได้หลายเดือนเลย 
           "ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ คุณชาย ถ้าขาดเหลือสิ่งใดบอกได้เลยนะเจ้าค่ะ"
          "ถ้ามีเรื่องอะไรข้าจะถามเจ้าเอง"
          พนักงานย่อตัวเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มอันเปี่ยมสุข
          อิงเป่ยนั่งกินอาหารบนโต๊ะอย่างเอร็ดอร่อย เพราะได้กินอย่างอื่นนอกจากปลาและไก่ซะที หลังจากกินอาหารเสร็จก็อาบน้ำชำระร่างกายเปลี่ยนชุดสวมใส่ใหม่ ก่อนจะนอนพักผ่อน เมอานั้นก็ได้กลับเข้าไปในหนังสือเหมือนเดิม
ผ่านไปหลายชั่วยาม อิงเป่ยก็ลืมตาขึ้นมาก่อนจะพบว่านี่มันเวลายามเย็นแล้วจึงลุกขึ้นจากเตียงนอน แล้วบิดตัวไปมา ก่อนจะมานั่งโต๊ะกลางห้องจิบชา
ออกไปเดินดูในเมืองดีกว่า เผื่อจะมีเรื่องสนุกๆให้ดู 
               "!!ก๊อกๆ ก๊อกๆ!!คุณชายข้านำอาหารมาให้เจ้าค่ะ"
               "เข้ามาได้"
          อาหารวันนี้มีไก่อบน้ำผึ้ง ปลาผัดพริก ผัดเห็ดป่า ผัดหมูป่า น้ำชา1กา
ดูน่าอร่อยทั้งนั้น อิงเป่ยนั่งลงที่โต๊ะอาหาร แล้วถามว่า
               "เจ้าชื่อว่าอะไร"
               "ข้าชื่อ เสี่ยวหลิง เจ้าค่ะคุณชาย"
                                                                                ดังรูปภาพ


               "นี่เสี่ยวหลิง เจ้าพอจะแนะนำร้านที่รับซื้อพวกสมุนไพรกับซากสัตว์อสูรบ้างหรือเปล่า"
               "รู้จักเจ้าค่ะ ในเมืองนี้จะมีร้านรับซื้อ แต่ราคามันจะน้อยกว่าตลาดนิดหน่อย แต่ถ้าคุณชายมีของล้ำค่าคุณสามารถเอาไปประมูลได้ที่หอประมูลที่เมืองนี้เจ้าค่ะ"
               "เข้าใจละ ขอบใจเจ้ามาก เสี่ยวหลิง"
               "ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ"
เจ้ากลับไปทำหน้าที่เจ้าเถอะ เดี๋ยวซักพักเจ้าค่อยมาเก็บจานอาหารพวกนี้
               "ทราบแล้วเจ้าค่ะ"
เมื่อ อิงเป่ยรู้ จึงอยากจะลองไปดูซักครั้ง จึงรีบกินอาหาร แล้วจากนั้นก็เริ่มเลื่อนขั้นพลังปราณทันที
               อิงเป่ยนั่งลงที่เตียงก่อนจะกลืนยาหยกตะวันลงไป3เม็ด พลังปราณระเบิดออกมาอย่างมากล้น อิงเป่ยเริ่มดูดซับพลังปราณเหล่านั้นแล้วบีบอัดไว้ให้มากที่สุด เวลาครึ่งชั่วยามผ่านไปพลังปราณถูกดูกซับจนถึงขีดจำกัด จึงเริ่มทำการทะลวงระดับขั้นทันที ปัง!! การเลื่อนระดับสำเร็จแล้ว ตอนนี้ระดับอยู่ขั้นปราณจักรพรรดิ์ อีกเพียงแค่นิดเดียวก็จะเป็นปราณจักรพรรดิ์ระดับ1 อีกแค่เพียงนิดเดียวเอง 
            "สงสัยข้าคงต้องฝึกสกัดเม็ดยาระดับตำนานซะแล้ว ติดอยู่ที่จะหาสมุนไพรเหล่านั้นจากไหนนี่นะสิ  ที่โรงประมูลจะมีหรือเปล่าน๊า"
อิงเป่ยลุกไปอาบน้ำก่อนจะสวมใส่ชุดสีขาวธรรมดาก่อนจะเดินออกจากห้องพักไป เมื่อเดินลงมาด้านล่างผู้คนมากินอาหารกันเป็นครอบครัว ส่วนมากจะเป็นเศรษฐี พ่อค้า และตระกูลที่มีฐานะพอประมาณมากัน 
ข้ารีบไปดีกว่าเด๋ยวมันจะมืดค่ำก่อน นี่มันก็ยามเย็นแล้วด้วย อิงเป่ยเดินออกจากโรงเตี้ยมเซี๊ยะโหลมุ่งไปยังร้านค้าแลกเงินอันดับแรก เดินมาซักพักก็พบเข้ากับร้านแลกเงินซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนัก จึงรีบเดินเข้าไป ก็พบกับเฒ่าแก่ยืนรับแลกเงินจากผู้คน จึงเดินเข้าไปหา แล้วบอกสิ่งที่ต้องการทันที
               "เฒ่าแก่ข้ามีเหรียญทองมาขายท่านจะรับหรือไม่"
               "เมื่อได้ยินดังนั้นชายชราหันมาก่อนจะพูดว่า"
               "ไม่ทราบว่าเจ้าต้องการแลกเท่าไหร่ล่ะ" 
               "เท่าที่ร้านแลกเงินท่านจะแลกได้ "
          เฒ่าแก่ร้านแลกเงินได้ยินถึงกับตื่นตะลึงกับสิ่งที่ตนได้ยิน จึงได้เรียกพนักงานมาดูแลแทนก่อนจะเชิญ อิงเป่ยเข้าไปข้างใน
          ห้องรับแขกนี้จะมีไว้สำหรับบุคคลที่พิเศษเท่านั้น แต่ก็มีข้อยกเว้นสำหรับกรณีนี้อยู่เหมือนกัน เพื่อป้องกันความปลอดภัยของลูกค้าจึงต้องพามาที่นี่
               "เชิญนั่ง เจ้าบอกว่าต้องการแลกเท่าที่ร้านข้าจะแลกได้รึ!"
               "ใช่แล้ว ข้าพูดเช่นนั้น"
               "ข้าจะขอดูเหรียญที่เจ้ามีได้หรือไม่ว่า ข้านั้นจะแลกได้เท่าไหร่"
อิงเป่ย หยิบหีบใส่เหรียญทองออกมา 1 หีบ ก่อนจะเปิดให้เฒ่าแก่ร้านแลกเงินดู สีทองกองอยู่ในหีบมากมายน่าจะไม่ต่ำกว่า1พันเหรียญทอง 
               "เจ้าต้องการจะแลกหมดนี่เลยรึเปล่าล่ะ"
               "แน่นอนข้าต้องการแลก  ถ้าท่านยังรับแลกได้อีกก็บอกข้าได้"
เมื่อได้ยินดังนั้น เฒ่าแก่เจ้าของร้านก็อดที่จะถามไปไม่ได้
               "ข้าอยากรู้ว่าเจ้าได้เหรียญพวกนี้มาได้ยังไง ข้าไม่ได้บังคับให้เจ้าตอบหรอกนะ "
               "ไม่เป็นไร ข้าตอบท่านได้ ข้าเป็น นักสำรวจ สถานที่เก่าแก่ตามพื้นที่อันตรายที่มีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอยู่ แต่ข้าบังเอิญดวงดีได้พบหีบพวกนี้จึงได้นำมาด้วย"
               "หรือว่า เจ้าจะเป็นนักล่าสมบัติ "
               "ท่านจะคิดแบบนั้นก็ไม่ผิดหรอกนะ"
               "แต่ข้าจะเตือนท่านไว้ก่อน หากท่านคิดจะไปค้นหาล่ะก็ ต้องเตรียมใจกับความสูญเสียไว้ด้วย"
               "ข้าคงไม่มีปัญญาไปค้นหาหรอก พลังข้าด้อยเกินไป พื้นที่อันตรายนั้น ถึงแม้จะมีสมบัติดั่งที่เจ้าพูดมาแต่มันก็เสี่ยงมากเช่นกัน"
จากนั้นอิงเป่ยจึงหยิบเพชรออกมา 1 เม็ด ก่อนจะถามว่า 
               "นี่มันใช้แทนเงินได้รึเปล่า"
               เฒ่าแก่ที่กำลังนับเหรียญทองอยู่ถึงกับทำเหรียญทองหลุดมือ เพราะคาดเดาได้ว่า ถ้ามีเหรียญทองขนาดนี้แล้ว นั่นมันเพชร จะมีเยอะขนาดไหน 
               "เจ้ายังมีอะไรที่ให้ข้าตกใจไปมากกว่านี้อีกไหม"
อิงเป่ยถึงกับเกาหัวแล้วพูดว่า "ไม่มีแล้วล่ะ"ถ้าบอกว่ามีคงมีการตายเกิดขึ้นแน่นอน
               "แล้วมันใช้แทนได้รึเปล่าเพชรเม็ดนี้" 
               "ใช้แทนได้ และข้าก็ไม่อยากรู้ว่าเจ้ามีมันเท่าไหร่ด้วย" 
พูดเสร็จก็นับเหรียญทองต่อ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #658 humter111 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 15:43
    ครับ คืนละ10ทอง
    20ทองใช้ได้หลายเดือน
    ห้องพักติดแอร์ไกล้กับรถไฟหรอครับ
    #658
    0
  2. #516 123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 12:00
    รู้สึกค่าเงินจะยังไม่ค่อยสมดุลนะครับ

    คือ...ก็เข้าใจนะครับที่ต้องการให้พระเอกรวยเหลือกินเหลือใช้ อันนี้ปกติครับ แต่ค่าเงินส่วนอื่นๆก็น่าจะสมดุลตามปกติด้วยนะครับ

    อย่างเช่น ปกติไม่ค่อยมีใครใช้เหรียญทองกันเยอะ

    อย่างที่เสี่ยวหลิงนางบอก 20ทองทำให้ครอบครัวอยู่ได้หลายเดือน?

    คือ....ถ้า20ทองทำให้ครอบครัวทั่วไปอยู่ได้หลายเดือน

    แล้วโรงเตี้ยมนี้มันเป็นอภิมหาโคตรโรงแรม10-20ดาวหรอครับ ถึงได้คืนละ10ทอง?

    แต่ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่แค่พอมีตังค์กลับมานั่งกินข้าวได้? นี่มันไม่ข้ดกันไปหน่อยหรอครับ?

    หรือแถวบ้านเสี่ยวหลิงมันยิ่งกว่าอนาถากินน้ำข้าวผสมน้ำปลาประทังชีพเลยอยู่ได้หลายเดือนทั้งครอบครัวครับ?

    คือ...ผมก็ไม่ได้คิดจะว่าอะไรไรต์นะครับ เห็นบอกว่าเป็นมือใหม่หัดแต่งด้วย

    แต่พออ่านแล้วมันขัดกันแปลกๆ มันก็อยากจะเม้นท์ถามอ่ะนะครับ = =
    #516
    2
    • #516-1 SamJangZ(จากตอนที่ 18)
      20 กรกฎาคม 2560 / 01:41
      คิดเหมือนกันเลยครับแต่ผมงงตรง ค่าที่พักกับค่าอาหารวันแรกบอกหักไปเหลือ2920ก็คือ80 แต่อีก4วันทำไมมันแค่100เดียว+ทิปอีก20งงจัง
      #516-1
    • #516-2 LittlEl2oseS(จากตอนที่ 18)
      21 กรกฎาคม 2560 / 12:39
      อันนี้น่าจะสับสนกันนิดๆนะ เราเข้าใจว่าผู้แต่งสื่อแบบนี้ คือ ค่าห้องวันละ 10 ทอง 5 วันก็ 50 ทอง ดังนั้น 80 ทองที่หักไปตอนแลกเงิน คือค่าห้อง 50 ค่าอาหาร 30 และค่าอาหารที่จ่าย เพิ่ม 4 วันก็ 120(30×4) ทิป 20 นั้นให้ตั้งหาก ^^
      #516-2
  3. #37 joelamtan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 20:42
    ขอบคุณคร้าบบ ตามทันแว้ววว
    #37
    0
  4. #36 Looney00 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 19:18
    อิงเป่ยรวยยยยยยยยยย
    #36
    0
  5. #34 serapong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 13:32
    สนุกมากครับ ขอบคุณนะครับ
    #34
    0
  6. #33 songkram1 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 13:00
    ขอบคุณมากครับ
    #33
    0