จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 13 : สัตว์อสูรตัวแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    16 มิ.ย. 60

                    ลองเดินตามรอยเท้ามันไปก่อนดีกว่า อยากรู้จริงๆว่ามันใช่หมีหรือหมาป่ากันแน่
อิงเป่ยเดินตามรอยเท้าขนาดใหญ่ไปเรื่อยๆจนมาถึง ถ้ำ 
                                                                                     รูปภาพ

               ซึ่งมองดูแล้วรอยเท้ามันตรงไปทางหน้าถ้ำนั้น นี่สินะที่อยู่ของมัน แต่ก่อนจะเข้าไป อิงเป่ย ก็เดินสำรวจบริเวณรอบถ้ำเมื่อไม่มีสัตว์อสูรตนอื่น จึงตัดสินใจแอบเข้าไปข้างในถ้ำนั้นทันที
               ข้างในถ้ำนั้นมืด แต่ก็ยังพอมองเห็นเส้นทางอยู่บ้าง ยิ่งเข้ามาลึกเท่าไหร่อากาศยิ่งหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะทนไม่ไหว ผนังถ้ำรอบๆกลายเป็นน้ำแข็ง จนมาถึงห้องที่มีขนาดใหญ่ มีทางแยก3ทาง อิงเป่ยจึงเดินไปทางตรงกลางซึ่งมันมีขนาดใหญ่กว่า2ทางที่เหลือ เมื่อมาถึงห้องข้างในสุดก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อต้องมาเจอเข้ากับ
                                                                               ดั่งในรูป

          ที่มีขนาดใหญ่มาก กำลังจ้องมองมาที่อิงเป่ยพร้อมกับคำรามออกมา
"โฮกๆ!!" อิงเป่ยอึ้งจนพูดไม่ออก เห้ยๆนี่มันไม่เกินไปหน่อยหรอว่ะ หมีที่โลกข้ามันไม่ได้ตัวโตขนาดนี้นะเว้ย แล้วจะสู้มันไหวรึเปล่าเนี้ย 
          ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น มันก็กระโดดพุ่งมาหาอย่างรวดเร็ว มันตะปบด้วยอุ้งเท้าขนาดใหญ่มาที่อิงเป่ยทันที อิงเป่ยพุ่งหลบแบบเฉียดฉิวไปด้านข้าง เสียงดัง 
"!!!ตู้ม!!!" สนั่นหวั่นไหวไปทั่วถ้ำ พื้นน้ำแข็งแตกกระจายกลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ทันที  ดีนะที่หลบทันไม่งั้นได้ไปทัวร์นรกแน่นอน อิงเป่ยถอนหายใจเบาๆ
          เมื่อเห็นว่าโจมตีพลาดมันจึงอ้าปากพร้อมกับปล่อยลูกพลังกลมๆออกมาโจมตีทันที อิงเป่ยใช้วิชา เมฆาทะยานฟ้า หลบลูกพลังนั้นอย่างง่ายดาย แล้วโจมตีสวนกลับไปด้วยท่า หมัดพยัคฆ์สังหาร มันพยายามที่จะหลบแต่ก็หลบไม่พ้นเพราะร่างที่ใหญ่โตของมันนั่นเอง ด้วยความเร็วและรุนแรงของหมัดพยัคฆ์สังหาร พุ่งไปปะทะกับลำตัว !!!ตู้ม!!! 
          "โฮกก!!"เสียงมันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับกระเด็นไปชนผนังถ้ำ ดัง "!ตู้ม!" อีกครั้ง   
          ผนังแตกเป็นรอยแยกใยแมงมุมหลายสิบเมตร ร่างของมันค่อยๆร่วงลงพื้น "ตุบ!" มันนอนหายใจติดขัดแผ่วเบาเหมือนกำลังจะตายเลือดไหลออกมาทางปากและจมูก บริเวณที่โดนหมัดพยัคฆ์สังหารเป็นรอยแผลขนาดใหญ่มีเลือดไหล อิงเป่ยจึงพุ่งเข้ามายืนดูมันซักพักก่อนจะ พูดว่า พันธนาการอสูร 
แต่ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น "อ้าวเห้ย!! ไม่เหมือนที่บอกเอาไว้เลยนี่หว่า" 
ขณะที่อิงเป่ยกำลัง ยืน งง อยู่นั้น ก็มีเสียงขำขัน ดังในหัวของเขา "คริๆ" 
          "เจ้าเป็นใคร ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ" 
          "ข้าก็อยู่กับเจ้านี่ไง ข้าพยายามติดต่อเจ้าอยู่หลายครั้งเจ้าจำไม่ได้หรอ"
          "ข้าจำไม่ได้หรอก ว่าแต่เจ้าคือใครกัน"
          "ข้าคือคนที่พาเจ้ามาที่โลกนี้ยังไงล่ะ"
          "แล้วเจ้าพาข้ามาที่โลกนี้ทำไมกัน"
          "เจ้าจะมาโทษข้าก็ไม่ได้ เพราะเลือดของเจ้าทำให้เวทย์คลื่นย้ายมันทำงาน ซึ่งตอนนั้นข้ายังพักฟื้นจึงไม่รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากนั้นไม่นานข้าก็ฟื้นขึ้นมา แล้วพบว่าเจ้ากับข้าได้ทำพันธะสัญญากันแล้วโดยบังเอิญ"
          "งั้นข้าถามเจ้าหน่อยว่า ข้าจะกลับโลกเดิมของข้าได้รึเปล่า"
เสียงนั้นเงียบไปนานก่อนจะตอบว่า
          "ถ้าเจ้าสามารถทำตามเงื่อนไขบางอย่างถูกต้อง เจ้าก็สามารถกลับไปที่โลกของเจ้าได้" 
          "แล้วเงื่อนไขละ"
          "เจ้าต้องออกตามหา เศษเสี้ยวจิตวิญญาณให้ครบเท่านั้น"
          "เห้อ พักเรื่องนี้ไว้ก่อนละกัน แล้วข้าจะทำยังไงกับอสูรตัวนี้กันละ"
          "อ๋อ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวข้าจัดการให้"
          เมื่อพูดจบ ไอความมืดก็พุ่งไปหาร่างของสัตว์อสูรตัวนั้นแล้วครอบคลุม
ทั่วร่าง     จากนั้นก็สลายหายวับไป     ก่อนจะปรากฎหนังสือเล่มสีดำขึ้นด้านหน้าของ อิงเป่ย หนังสือเรืองแสงก่อนจะเปิดไปหน้ารวมสัตว์อสูรที่เป็นรูปเงาดำๆและมี1รูปที่เห็นเป็นรูปหมี ซึ่งไม่เหมือนกับตัวที่อิงเป่ยสู้เลยด้วยซ้ำ มันเหมือนลูกหมียังไงยังงั้น
                                                                             รูปตัวอย่าง
 

          จากนั้นก็มีชื่อปรากฎออกมาให้เห็นด้านล่างรูป 
                 *หมีเหมันต์ขั้นทองแดงระดับ 1 * 
อิงเป่ยสงสัยกับภาพที่เห็น จึงได้ถามไปว่า
               "นี่มันใช่อสูรตัวนั้นจริงๆหรอ"
               "ก็ใช่น่ะสิ" 
               "มันตัวโตดูแข็งแกร่งกว่าในรูปนี้ไม่ใช่รึไง"
               "มันเป็นเงื่อนไขยังไงละ ถึงแม้เจ้าจะจับได้มังกรที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกมา เมื่อเข้ามาอยู่ในหนังสือนี้ก็จะกลายเป็นอย่างที่เจ้าเห็น"
               "เงื่อนไขมันไม่โหดไปหน่อยหรอ"
               "เจ้าจะบ่นไปทำไม เจ้าก็แค่อัญเชิญมันออกมาสู้ เมื่อถึงเวลามันก็จะอัพระดับเองนั้นล่ะ แต่การจะเลื่อนขั้นต่อไป เจ้าจะต้องใช้ของในการเลื่อนขั้น แต่เจ้าไม่ต้องกังวล มันจะแจ้งเจ้าเองล่ะเมื่อถึงเวลา"
           "แล้วทำไมข้าถึงจับมันไม่ได้กันละ หรือว่าข้าไม่มีพลังเวทย์อย่างนั้นหรอ"
          "เจ้ารู้หรือแกล้งโง่กัน มันก็มีบอกในหนังสืออยู่แล้วนิ"
          " ช่างเถอะ ถือว่าข้าไม่ได้ถามก็แล้วกัน"
          "ถ้าข้าจะมีพลังเวทย์ ข้าจะต้องหาหินพลังเวทย์ตามที่บอกสินะ แล้วข้าจะเปลี่ยนปราณให้เป็นเวทย์ยังไงละ "
          "มันก็คล้ายๆกับการฝึกพลังปราณนั่นล่ะ เจ้าต้องสร้างแหล่งพลังเวทย์ขึ้นมาซะก่อน ซึ่งเดี๋ยวข้าจะสร้างให้" 
จู่ๆอิงเป่ยรู้สึกเจ็บแปล๊บที่ตันเถียนขึ้นมาเหมือนกับมีอะไรกำลังบีบอัดอยู่ในนั้น ไม่นานความเจ็บปวดนั้นก็หายไป
          "เอาล่ะข้าได้สร้างแหล่งพลังเวทย์ให้เจ้าแล้ว ที่เหลือเจ้าก็เพียงแค่เปลี่ยนพลังปราณที่เจ้าดูดซับให้เป็นพลังเวทย์แล้วชักนำให้เข้าไปในแหล่งพลังเวทย์ก็พอแล้ว และวิธีการใช้จะต่างกันคือ พลังปราณสามารถเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายได้ ฝึกง่ายกว่า สามารถฟื้นฟูได้ แต่สำหรับเวทย์จะตรงข้ามกัน" 
          "ยุ่งยากจริงๆให้ตายสิ"
          "ข้าเหนื่อยล่ะ ขอพักก่อนล่ะนะ" 
หนังสือสลายกลายเป็นไอความมืดแล้วกลับเข้าไปที่อกของอิงเป่ยทันที
อิงเป่ยทำหน้าหดหู่ก่อนจะเดินสำรวจภายในห้องนี้ ก่อนจะพบเข้ากับ
ดังในรูป




           เหมือนว่าข้าจะโชคดีไม่น้อยเลยวันนี้ ฮ่าๆฮ่าๆ ไหนมาลองเปิดดูสิว่าข้างในมันมีอะไร อิงเป่ยยื่นมือไปเปิดหีบที่ใกล้ที่สุด เมื่อเปิดหีบแรกก็พบเข้ากับเหรียญทองอัดแน่นกันอยู่ในหีบ อิงเป่ยดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้ จนเผลอตะโกนออกมา 
          "ในที่สุดข้าก็มีเงินกับเขาแล้วโว้ย!! ฮ่าๆฮ่าๆ" จากนั้นก็รีบยื่นมือไปเปิดหีบต่อไปทันที นี่มันเพชรนี่หว่า 555 นี่ก็ทอง นี่ก็เครื่องประดับ แหวน กำไล ต่างหู ปิ่นปักผม และอื่นๆเต็มไปหมด"
          อิงเป่ยมองดูเรื่อยๆจนไปพบเข้ากับแหวนวงหนึ่งที่แปลกกว่าวงอื่นๆ จึงหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นเป็นแหวนมิติจึงส่งปราณเข้าไปดู 
           "เห้ย!ความจุใหญ่มากๆ" จนคิดว่ามันไร้ขอบเขต 
อิงเป่ยเก็บทุกอย่างที่ขวางหน้าเข้าไปในแหวนมิติทันที จากนั้นก็เดินสำรวจเส้นทางอื่นอีก แต่ก็ไม่พบอะไรเลย มีเพียงสมุนไพรบางชนิดเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #824 The Killer Princess (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 11:26
    พระเอกกุเเทบไม่โชว์เทพเลย แต่ก็ดีละขืนสู้เดี๋ยวได้กลายเป็นศพไป
    #824
    0
  2. #717 kik-kik-saranung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 13:32
    ขอบคุณครับ
    #717
    0
  3. #698 0836271280a (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 08:59
    นี่มันเทพบัตรเครดิตนี่หว่า ^0^
    #698
    0
  4. #664 Im_Deity (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:23
    โคตรพ่อโคตรแม่เทพทรูชัดๆ
    #664
    0
  5. #608 LittlEl2oseS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 12:10
    ตื่นเต้นๆ สนุกและน่าสนใจมาก ขอบคุณค่ะ
    #608
    0
  6. #291 Tababuya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 22:39
    สนุกค่ะ รวยเละเลย
    #291
    0
  7. #20 Looney00 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 22:15
    รวยยยยยอิงเป่ยเละ5555555
    #20
    0
  8. #17 Sonsawaeng (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 15:12
    สนุกดีครับ ติดตามอยู่ครับ
    #17
    0