[นิยายแปล BL] วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่เยี่ยงเขาไท่ซาน How To Die As Heavy As Mount Tai 如何死得重于泰山

ตอนที่ 42 : Chapter 41

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,730 ครั้ง
    3 ก.ค. 62

 

Chapter 41

 

ครีมพัฟคือแมวที่ครอบครัวฉินอี้เคยเลี้ยงตอนเขายังเด็ก มันเป็นแมวสีส้มที่มีดวงตาสีอำพันขนฟูและให้สัมผัสที่นุ่มและรู้สึกดี กระทั่งหลังจากผ่านมาหลายปี เขายังสามารถจำความรู้สึกตอนที่ถูกครีมพัฟจ้องราวกับว่าเขาเป็นโลกทั้งใบเป็นของมันได้

เมื่อเด็กหนุ่มเข้ามาใกล้ ฉินอี้พลันรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะยกมือสางเส้นผมที่ดูล่อตาล่อใจนั่น จากนั้นก็ตรวจสอบว่าชายคนนั้นจ้องมองเขาเงียบๆ ด้วยตาสีอำพันคู่นั้นหรือเปล่า

ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้เป็นเพื่อนกัน พานหรงซีมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการแสดงออกทางอารมณ์ของลู่เหิง ถ้าคุณไม่พูดกับเขาก่อนเกรงว่าเขาคงจะปิดปากเงียบจนกว่าจะถึงช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต

“หัวหน้าฉิน รุ่นพี่ ซือเล่อ นี่คือคนที่ช่วยชีวิตผมเอาไว้ อวิ๋นหลาน” พานหรงซีเป็นฝ่ายแนะนำอวิ๋นหลานให้ฉินอี้ก่อน

เขาเรียกมู่เฟยว่ารุ่นพี่เพราะตอนที่ยังเรียนอยู่พวกเขามีที่ปรึกษาคนเดียวกันและอีกฝ่ายก็คอยดูแลเขาเป็นอย่างดีเสมอ

“อวิ๋นหลาน นี่คือฉินอี้ มู่เฟย และเจียงซือเล่อ พวกเราทั้งหมดอยู่ในทีมเดียวกันและครั้งนี้พวกเราก็ออกมาปฏิบัติภารกิจด้วยกัน” พานหรงซีอธิบายให้ลู่เหิงฟัง

เจียงซือเล่อ ผู้ที่กลับเกิดใหม่ อันดับพนักงานของลู่เหิงไม่เพียงพอข้อมูลที่ได้รับจึงไม่ละเอียดนัก เขารู้เพียงว่านี่เป็นโลกที่พัฒนามาจากเดิมเนื่องจากการเกิดใหม่ และกุญแจสำคัญก็น่าจะอยู่ที่คนที่กลับมาเกิดใหม่ สำหรับสิ่งที่ผู้มาเกิดใหม่ได้ทำลงไป ความสัมพันธ์ทางสังคมและอื่นๆ ลู่เหิงทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น อย่างไรก็ตามโชคของเขาก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ ได้พบคนที่สามารถนำทางแล้วยังสามารถตามหาคนสำคัญได้ด้วย

ความคิดของเขาปั่นป่วนเป็นพันครั้งแต่ใบหน้าของลู่เหิงกลับไม่เผยให้เห็นร่อยรอยใดๆ แม้แต่น้อย เขาพยักหน้าก่อนจะพูด “คุณพูดถึงเพื่อนคนไหน?”

คำถามของเขาทำให้พานหรงซีตะลึงก่อนจะตอบโต้อย่างรวดเร็ว ผู้มีพระคุณคนนี้ควรจะขอค่าตอบแทนจากเขาสิ ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงก็ตกลงกันแล้วว่าลู่เหิงจะพาเขาไปหาเพื่อน และในทางกลับกันพวกเขาก็จะเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับแกนคริสตัลให้อีกฝ่าย

ถึงแม้เขาจะเข้าใจความหมายของลู่เหิง พานหรงซีก็ยังลังเล “พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้มีพลัง คุณอยากถามตอนนี้เลยหรือเปล่า?”

ลู่เหิงตกลงด้วยท่าทางเป็นเชิงบอกว่าย่อมต้องเป็นเช่นนั้น “ผมออกเดินทางหลังจากนั้นก็ได้”

เมื่อเห็นทั้งคู่เหมือนจะพูดคุยกันอย่างเป็นปริศนา มู่เฟยก็มองใบหน้าของพานหรงซีด้วยความอายเล็กน้อยและถาม “หรงซี มีอะไรหรือเปล่า?”

พานหรงซีเผยข้อตกลงของเขากับลู่เหิง มู่เฟยคล้ายพยายามจะพูดบางอย่าง แต่กลับได้แต่ฟังสิ่งที่ฉินอี้พูดแทน “เรื่องแกนคริสตัลนี้อธิบายด้วยคำไม่กี่คำไม่ได้หรอก นี่ก็เริ่มมืดแล้ว พวกเรากลับไปที่ค่ายก่อนเถอะ”

เห็นดวงตาสีอำพันมองมาอย่างทิ่มแทง ฉินอี้ที่ราวกับถูกผีและปีศาจหลอกหลอนจึงกล่าวเสริมหนึ่งประโยค “พวกเราสามารถคุยตอนมื้อค่ำได้”

มื้อค่ำ เมื่อลู่เหิงได้ยินสองคำนี้วิญญาณของเขาก็หายดีเป็นปลิดทิ้ง เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินตามฉินอี้ สี่คนด้านหลังเขาลอบมองกันอย่างระมัดระวัง พานหรงซีที่รู้จักเขามากขึ้นเล็กน้อยคาดเดา “ฉันว่าเขาหมายถึงตกลงนะ”

ในที่สุดทั้งสี่ก็กลับมาถึงค่ายก่อนท้องฟ้าจะมืดสนิท กลิ่นหอมของอาหารลอยมาจากในค่าย

เมื่อลู่เหิงได้กลิ่น เขาก็รู้ทันทีว่ามันคือบะหมี่เนื้อตุ๋นคังซือเหนียงแบบดั้งเดิมซึ่งนั่นทำให้ความสนใจของเขาลดฮวบ เขาไม่แปลกใจสักนิดที่อาหารในวันสิ้นโลกเป็นแบบนี้ แต่เมื่อคิดถึงท้องที่ว่างเปล่าของตัวเองแล้วมันก็ดีกว่าไม่มีอะไรให้กินเลย

ตรงกลางค่ายมีเตาชั่วคราวที่ทำจากหินโดยมีหม้อเหล็กขนาดใหญ่วางอยู่บนนั้น บะหมี่ที่กำลังลวกเดือดเป็นฟอง สีสันสดใสดึงดูดสายตา อย่างไรก็ตามบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นทรัพยากรที่หายากมากในช่วงวันสิ้นโลก ทุกคนในหน่วยทำได้แค่กัดคำเล็กๆ เพื่อบรรเทาความหิวเท่านั้น ส่วนวิธีการหลักในการเติมกระเพาะของพวกเขาคือการกินบิสกิตอัดแท่ง

พานหรงซีเก่งเรื่องการสังเกตสิ่งต่างๆ แล้ววิเคราะห์ตามความเหมาะสม ถึงแม้เขาจะไม่ใช่ผู้มีพลัง แต่ความนิยมของเขาในทีมนั้นค่อนข้างดี ลู่เหิงเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้ พานหรงซีจึงอธิบายว่าลู่เหิงแข็งแกร่งอย่างไรอย่างสดใส ไม่มีใครคัดค้านการแบ่งปันบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับลู่เหิง

เมื่อถือชามบะหมี่ ลู่เหิงก็หยิบตะเกือบขึ้นมาอย่างไม่มีชีวิตชีวาและยัดเข้าปาก

ลู่เหิงตะลึกทันทีที่มันเข้าไปในปาก บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ที่ไหน? มันรสชาติราวกับตับมังกรไขกระดูกหงส์ ลู่เหิงคล้ายได้ยินเสียงนางฟ้าตัวเล็กๆ ร้องเพลงสรรเสริญรอบๆ ตัว

[ผู้ช่วยตัวน้อย บะหมี่นี่อร่อยมาก มันรสชาติไม่เหมือนกับบะหมี่ที่ฉันรู้จักเลย กลิ่นหอมแถมยังมีรสเผ็ดนิดๆ น่าเสียดายที่พวกเราไม่สามารถกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อร่อยแบบนี้หลังจากเสร็จภารกิจได้]

[ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นเพราะร่างกายนี้เติบโตมาด้วยการกินยาอดหาร และไม่เคยได้กินอาหารที่ทันสมัยแบบนี้มาก่อน...] ผู้ช่วยตัวน้อยทำลายความมั่นใจของเขาด้วยข้อเท็จจริงอย่างโหดร้าย

เพียงคำเดียวก็ปลุกให้ตื่นจากความฝัน ถึงกระนั้นลู่เหิงก็ยังคงอยู่ในฟองแห่งความสุขต่อไปและจัดการถ้วยบะหมี่ด้วยสีหน้าเคร่งครัด จนกระทั่งมันเหลือเพียงก้นถ้วย แม้ลู่เหิงจะยังอยากกินต่อแต่เขาไม่สามารถเลียถ้วยได้ ดังนั้นเขาจึงต้องวางมันลงอย่างไม่เต็มใจ

บะหมี่อีกถ้วยปรากฏใต้จมูกลู่เหิง เมื่อมองตามมือนั้นลู่เหิงก็เห็นใบหน้ายิ้มแย้มของฉินอี้ “เอาไปสิ”

ฉินอี้เห็นสีหน้าของลู่เหิงเจือความสงสัยเล็กน้อยและความระมัดระวังจึงกล่าวเสริมอีกประโยคอย่างรีบร้อน “ฉันไม่ชอบกินอะไรแบบนี้”

ลู่เหิงทำจมูกฟุดฟิดเล็กน้อย แต่ก็ไม่สามารถทนความเย้ายวนของกลิ่นหอมนั้นได้จึงหยิบถ้วยขึ้นมากิน ที่ด้านข้างฉินอี้ซึ่งมองทุกขั้นตอนพลันรู้สึกคันมือขึ้นมาอีกครั้ง ดูท่าทางการกินนั่นสิ น่าจับมาบีบๆ นวดๆ เสียจริง

“ฉันได้ยินเสี่ยวพานพูดว่านายอยากรู้เกี่ยวกับแกนคริสตัล?” ฉินอี้ถาม

ตอนนี้ลู่เหิงเพิ่งจะซดน้ำซุปคำสุดท้ายเสร็จ เมื่อได้ยินเรื่องสำคัญที่เขากังวล เขาจึงวางถ้วยและตะเกียบลง นั่งหลังตรงแล้วพยักหน้า

หลังจากฉินอี้อธิบายจนละเอียดเกี่ยวกับการจำแนก ระดับของแกนคริสตัลและวิธีใช้แล้วก็พบว่ามันแปลกๆ เขาจึงถาม “มันไม่ใช่ความลับ ทำไมนายดูเหมือนไม่เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับมันมาก่อน?”

เนื่องจากบะหมี่ถ้วยก่อนหน้านี้ทำให้ลู่เหิงรู้สึกใกล้ชิดกับฉินอี้มากกว่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อน “ผมฝึกตนอยู่ในภูเขากับอาจารย์ตั้งแต่เด็กและเพิ่งลงมาเดือนที่แล้ว”

“กลายเป็นว่านายคือผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้ในสำนักที่ซ่อนตัวสินะ ฉันคาดไม่ถึงเลยว่าจะมีโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้อยู่จริงๆ นายช่วยชูมือทั้งสองข้างให้ฉันดูหน่อยได้ไหม? ความฝันวัยเด็กของฉันคือการเป็นยอดนักดาบ โชคร้ายที่ฉันไม่สามารถเข้าไปได้” ใบหน้าของฉินอี้เต็มไปด้วยความสนใจ

“ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้แต่เป็นคุรุเทพ ที่เหลือบอกไม่ได้” ลู่เหิงระลึกถึงกฎของสำนักเสมอ

ความตรงไปตรงมาของลู่เหิงทำให้ฉินอี้ตะลึง เขาชื่นชอบคนที่พูดถึงทุกสิ่งอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้จริงๆ ฉินอี้เป็นคนตรงๆ และชอบรู้จักกับเพื่อนใหม่ เขาตบไหล่ลู่เหิงทันที “ฉันว่าพวกเราเหมือนกันมาก มาเป็นเพื่อนกันดีไหม? ฉันน่าจะอายุมากกว่านายหลายปี งั้นถ้าไม่รังเกียจจะเรียกฉันว่าพี่ชายก็ได้”

“ทำไมคุณถึงอยากให้ผมเรียกคุณว่าพี่ชาย?” ลู่เหิงถาม

“มันหมายความว่าพวกเรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เรียกฉันว่าพี่ชายแล้วฉันจะคอยปกป้องนายในภายหลังเอง”

“พวกเราเพิ่งพบกันและคุณก็ไม่ได้แข็งแกร่งกว่าผมด้วย คุณปกป้องผมไม่ได้หรอก” ลู่เหิงพูดอย่างซื่อตรง

ฉินอี้เกือบสำลักตายเพราะลู่เหิง เขาสติหลุดด้วยความอับอายก่อนจะหัวเราะและล่าถอยไป ในใจยังคิดว่าเขาเหมือนแมวที่หากอยู่ใกล้เกินไปคงไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็แอบคิดอีกว่าถ้าสามารถจ้องมองดวงตาคู่นั้นอย่างจริงจังได้สักสองสามวินาที เขาจะยอมเต็มใจให้กรงเล็บของมันข่วนแน่นอน

ระหว่างการเฝ้ายามตอนกลางคืน ฉินอี้จัดการเอาพานหรงซีมาอยู่ในกลุ่มเดียวกันเป็นกรณีพิเศษ เขามีบางอย่างจะถามพานหรงซี

“ทำไมนายกับมู่เฟยถึงเดินออกนอกเส้นทาง?”

พานหรงซีเป็นคนที่ค่อนข้างระมัดระวังเสมอ ทันทีที่เขาถูกดวงตาแหลมคมเหมือนนกอินทรีของฉินอี้จ้อง เขาพลันหลั่งเหงื่อเย็นในใจ ไม่กล้าพยายามทำอะไรและได้แต่สารภาพไปตามจริง “ตอนนั้นรุ่นพี่บอกว่าเขาอยากเข้าไปในภูเขา ผม... ผมพยายามเกลี้ยกล่อมเขาแล้วว่าหัวหน้าฉินมีคำสั่งไม่ให้เข้าไปในภูเขานั้น สัตว์กลายพันธุ์พลังจิตที่ไม่มีใครเคยเห็นมาจนถึงตอนนี้ มันจะปรากฏตัวที่นี่โดยบังเอิญได้ยังไง แต่รุ่นพี่ก็ทำหูทวนลมใส่คำขอของผมแล้วยืนกรานว่าแหล่งข้อมูลของเขาถูกต้อง...”

“เข้าประเด็นเลย” คิ้วดกดำของฉินอี้ขมวดเป็นปมแน่น

“ครับ ผมขอโทษ รุ่นพี่ที่จู่ๆ ก็อ้างว่าเขาเห็นสัตว์กลายพันธุ์ในป่า รีบไล่ตามมันไปโดยลากเจียงซือเล่อไปด้วย แต่ผมรออยู่ที่นั่นนานมากพวกเขาก็ยังไม่กลับมาเสียที จากนั้นผมก็เจอสัตว์กลายพันธุ์และถูกอวิ๋นหลานช่วยไว้” พานหรงซีรู้สึกกลัว คำพูดยาวเหยียดที่เขาเตรียมไว้ถูกตัดให้สั้นลงด้วยการพูดอย่างรีบเร่ง

เขาจ้องมองใบหน้าของฉินอี้อย่างสุขุมเมื่อเห็นว่าเขาเหมือนจะไม่โกรธจึงกล่าวเสริม “รุ่นพี่ดูแปลกๆ ตอนนั้น ปกติเขาไม่ใช่คนที่บ้าบิ่นแบบนั้น”

“ฉันรู้ อธิบายตอนเจออวิ๋นหลานให้ละเอียดหน่อย”

พานหรงซีอธิบายรายละเอียดอย่างเชื่อฟังว่ามีอะไรเกี่ยวกับอวิ๋นหลานเกิดขึ้นบ้าง อีกทั้งเขายังเน้นย้ำถึงความแข็งแกร่งของอวิ๋นหลานด้วย โดยเฉพาะความแข็งแกร่งของดาบไม้ในมือเขา

ในที่สุดพานหรงซีก็เสริมว่า “อวิ๋นหลานปรากฏตัวที่นั่นน่าจะเพราะเขาหลงทาง เซ้นส์ด้านทิศทางของเขาดูเหมือนจะแย่นิดหน่อย ผมนำทางเขาออกมาเพราะทุกครั้งที่เขาเป็นคนนำ พวกเราจะเดินไปผิดทาง...”

พานหรงซีพูดคำเหล่านี้ด้วยแรงจูงใจอันเห็นแก่ตัวของตัวเอง เขาหวังให้อวิ๋นหลานอยู่ที่นี่ต่อ ชายคนนี้แข็งแกร่งมาก อีกฝ่ายเป็นคนพาเขาออกมาจากป่า อีกทั้งความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็ค่อนข้างดี ความรู้สึกดังกล่าวอาจจะมีประโยชน์ในภายหลังก็ได้

ฉินอี้ไม่ได้ถามอะไรอีก พานหรงซีระมัดระวังเป็นอย่างมาก เขาเข้าใจชัดเจนแล้วว่าความรอบคอบของพานหรงซีนั้นใกล้เคียงกับสิ่งที่เขาคิดตอนนี้

เช้าวันถัดมา ทันทีที่ท้องฟ้าสว่างลู่เหิงก็หยิบดาบขึ้นมาและเตรียมตัวจะออกเดินทาง ในความเห็นของเขาหากปัญหาที่นี่ได้รับการแก้ไขแล้ว ก็ถึงเวลาที่เขาควรไปทำธุระของตัวเองได้แล้ว แต่ทันทีที่มาถึงทางเข้าหมู่บ้านเขาก็ถูกเรียกไว้เสียก่อน

“อวิ๋นหลาน นายกำลังจะไปไหนแต่เช้าเหรอ?”

เมื่อลู่เหิงหันหลังกลับไปมองก็เห็นฉินอี้ที่เดินเข้ามา บนหน้าผากอีกฝ่ายมีเหงื่อบางๆ ซึ่งดูเหมือนจะมาจากการออกกำลังกายตอนเช้า

“ออกเดินทาง ตามหาบางอย่าง” ลู่เหิงคิดเล็กน้อย รู้สึกว่าคำตอบนั้นไม่ได้ละเมิดคำแนะนำของอาจารย์

“นายกำลังตามหาอะไร? บางทีฉันอาจช่วยได้” ฉินอี้ถาม

“บอกไม่ได้”

ด้วยรู้จักนิสัยของอีกฝ่ายดี ฉินอี้จึงยิ้มและพูดว่า “นายรู้ไหมว่าต้องไปตามหามันที่ไหน?”

ลู่เหิงแสดงสีหน้าว่างเปล่าก่อนจะส่ายหัว

“ถ้างั้นนายมาร่วมทีมกับเราน่าจะดีกว่านะ พวกเราออกไปหาข้อมูลกันบ่อยๆ และฉันยังมีเครือข่ายเล็กๆ น้อยๆ ด้วย บางทีฉันอาจจะสามารถหาข้อมูลของสิ่งที่นายกำลังตามหาได้”

ลู่เหิงยังรู้สึกลังเลอยู่ ที่หางตาของฉินอี้กองขยะตรงทางเข้าหมู่บ้านซึ่งบรรจุถุงพลาสติกสีแดงที่เขียนตัวอักษรตัวใหญ่สามตัวว่า คังซือเหนียงพลันตกอยู่ในครรลองสายตา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกขอบคุณโชคของตัวเองที่ทำให้สติปัญญาเขาเฉียบคมขึ้น “เข้าร่วมทีมกับพวกเรา นายจะได้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นอาหารบ่อยๆ”

ลู่เหิงตัดสินใจอยู่ต่ออย่างมีเหตุผล ส่วนสำคัญของภารกิจนี้คือผู้กลับมาเกิดใหม่ซึ่งอีกฝ่ายก็อยู่ใกล้ๆ เมื่อกี้เขาทำเป็นจะจากไปเพียงเพื่อให้สอดคล้องกับบุคลิกของอวิ๋นหลานเท่านั้น เหตุผลจริงๆ ไม่ใช่เพราะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอย่างแน่นอน

ลู่เหิงเข้าร่วมทีมอย่างเป็นทางการและกลายมาเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม ในขณะที่พวกเขาเดินกลับไปฉินอี้ก็บอกข้อมูลเกี่ยวกับทีม และเพราะคิดว่าลู่เหิงอยู่ในป่าเขาแบบปลีกตัวจากโลกภายนอกมาตลอดจึงบอกภาพรวมคร่าวๆ เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของมนุษย์ในตอนนี้

ปัจจุบันผ่านไปสามปีแล้วที่ไวรัสแพร่ระบาดจนนำมาสู่วันสิ้นโลก หลังจากความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นมนุษย์ได้มีคำสั่งพื้นฐานออกไป ฐานผู้รอดชีวิตได้ถูกก่อตั้งบนพื้นที่ทางการทหารขนาดใหญ่หลายแห่งบนฝั่งประเทศจีน เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงฉินอี้ก็ได้เกษียณออกมาจากกองกำลังพิเศษ ทว่าเขาไม่ได้กลับไปที่กองทัพ แต่กลับหันไปชักจูงเหล่าทหารผ่านศึกและพี่น้องของตัวเองมาก่อตั้งทีมทหารรับจ้างแทนซึ่งนั่นเป็นทีมที่ลู่เหิงเข้าร่วม

ทีมทหารรับจ้างอยู่ที่นี่เพื่อค้นหาศูนย์ป้องกันภัยทางอากาศก่อนวันสิ้นโลกซึ่งว่ากันว่ามีวัสดุทางยุทธศาสตร์จำนวนมาก แต่เพราะความโกลาหลที่เกิดขึ้นในช่วงแรกของวันสิ้นโลกทำให้ข้อมูลจำนวนมากสูญหาย ข้อมูลเกี่ยวกับตำแหน่งแบบเจาะลึกของสถานที่ป้องกันภัยทางอากาศหายไป ทำให้ทีมของฉินอี้ภารกิจไม่คืบหน้ามาเป็นเวลานาน

หลังจากที่สำรวจแถบพรมแดนรอบๆ แล้วแต่ก็ไม่ได้อะไรกลับมา ฉินอี้จึงวางแผนจะไปกำจัดภัยคุกคามในภูเขาคนเดียววันนี้ จากนั้นก็ให้ทีมของเขาเข้าไปในภูเขาเพื่อค้นหามัน พวกเขาไม่คาดว่าลู่เหิงจะหล่นลงมาจากสวรรค์และฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ให้พวกเขาเรียบร้อย

“ไม่ใช่แค่ฉันแต่พวกเราโชคดีมาก ฉันเพิ่งคิดว่าฉันจะไปแก้ปัญหาเรื่องสัตว์กลายพันธุ์วันนี้ แต่นายกลับแก้ปัญหานี้ให้ฉันเรียบร้อยแล้ว” ฉินอี้วางมือบนไหล่ลู่เหิง ดูดีราวกับเป็นพี่น้องกัน “ช่างเป็นโชคชะตาจริงๆ ฉันว่าเราน่าจะสาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันนะ”

“ผมฆ่าสัตว์กลายพันธุ์เพื่อช่วยพานหรงซี ถ้าเขาตายจะไม่มีคนพาผมออกจากภูเขา”  ลู่เหิงพูดอย่างจริงจัง

ได้ยินประโยคแรกแล้วเขายังมีความคิดที่ไม่สามารถอธิบายได้อยู่บ้าง แต่หลังจากได้ยินประโยคหลังฉินอี้ก็หัวเราะลั่น “ฉันชอบนิสัยของนายจริงๆ ไม่รับพิจารณาฉันเป็นพี่ชายจริงๆ เหรอ!

เมื่อเขามาถึงประตูค่าย เขาก็เห็นเจียงซือเล่อรีบวิ่งเข้ามาด้วยความดีใจ แต่เมื่อเห็นมือของฉินอี้วางอยู่บนไหล่ลู่เหิงใบหน้าเขาก็แข็งทื่อ อย่าดูเพียงบุคลิกที่ตรงไปตรงมาของฉินอี้ แม้ว่าเขาจะดูเหมือนชอบทำความรู้จักเพื่อนใหม่ไปเรื่อย แต่ความจริงแล้วเขาไม่ชอบการสัมผัสร่างกายคนอื่นมากเกินไป ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ เขาไม่มีทางเป็นฝ่ายแตะตัวคนอื่นก่อนอย่างแน่นอน

เจียงซือเล่อและมู่เฟยที่โตมากับเขารู้เรื่องนี้ดี ตอนที่ฉินอี้อยู่ในช่วงวัยรุ่น บุปผาของโรงเรียนคนหนึ่งชอบเขามาก เธอเลยทิ้งตัวใส่อ้อมแขนของเขาใกล้บ่อน้ำโรงเรียน ทว่าเขากลับตอบสนองด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและหลบอย่างง่ายดาย หญิงสาวแสนสาวราวกับบุปผาพุ่งลงบ่อน้ำและกลายเป็นไก่เปียกโชก มันเป็นเรื่องดังอยู่พักหนึ่ง ฉินอี้เสียชื่อเสียงและกลายเป็นผู้ชายไม่มีมารยาทที่ไม่รู้วิธีตอบแทนความรักอย่างอ่อนโยน หลังจากนั้นก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าใกล้เขาอีก

“เสี่ยวเล่อ มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเหรอ?” ฉินอี้ถาม

“นี่... เกี่ยวกับภารกิจ” เจียงซือเล่อมองไปที่ลู่เหิงเป็นเชิงบอกว่าไม่เหมาะสมให้คนนอกรู้

“พูดมาตรงๆ เลย อวิ๋นหลานเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมเราอย่างเป็นทางการแล้ว”

ด้วยรู้จักนิสัยของฉินอี้ดี เจียงซือเล่อจึงไม่พูดไร้สาระ “ฉันรู้ว่าทางเข้าของศูนย์หลบภัยทางอากาศอยู่ที่ไหน”

“พูดมา ฉันจะฟัง” คิ้วของฉินอี้เต็มไปด้วยสปิริต มันเป็นข่าวดีเช้านี้

“ช่วงวันแรกๆ ของวันสิ้นโลกฉันเพิ่งจะปลุกพลังมิติได้เลยไม่ค่อยชำนาญเท่าไหร่ ดังนั้นฉันเลยเอาของทั้งหมดในบ้านใส่เข้าไป ต่อมามิติมีขนาดใหญ่ขึ้นแต่ฉันไม่ได้สนใจข้าวของเหล่านั้น จนกระทั่งเมื่อคืนจู่ๆ แล็ปท็อปเข้ารหัสที่พ่อฉันทิ้งไว้ที่บ้านก็ผุดขึ้นมาในหัว พอมองผ่านๆ ก็พบว่ามันมีข้อมูลเกี่ยวกับศูนย์ป้องกันภัยทางอากาศ” เจียงซือเล่อกล่าวด้วยความยินดี

พ่อของเจียงซือเล่อเป็นวิศวกรในหน่วยวิศวกรรมศาสตร์ของกองทัพและได้เข้าร่วมในการก่อสร้างศูนย์ป้องกันภัยทางอากาศ ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่เขามีข้อมูลที่เกี่ยวข้องในแล็ปท็อปของเขา

ลู่เหิงมองเจียงซือเล่ออย่างประหลาดใจ พลังมิติ? ไม่ ปราณในร่างเจียงซือเล่อแตกต่างจากฉินอี้ ปราณมีต้นกำเนิดมาจากตันเถียนและโคจรตามเส้นลมปราณ ทว่าในร่างกายเจียงซือเล่อไม่มีปราณ ต้นกำเนิดปราณของเขาคือบางอย่างที่อยู่นอกอกของเขา

ลู่เหิงเห็นชิ้นส่วนของเชือกสีแดงปรากฏขึ้นลางๆ รอบคอเจียงซือเล่อ ปลายเชือกถูกซ่อนอยู่ในปกเสื้อทำให้เขามองไม่เห็นว่ามันคืออะไร เมื่อเห็นลู่เหิงมองมาที่ตัวเอง เจียงซือเล่อก็ขยับไปข้างๆ อย่างระแวดระวังและเผลอยกมือขึ้นมาจับที่อกโดยไม่รู้ตัว

“ยังไม่สายเกินไป เสี่ยวเล่อ นายไปเรียกทุกคนมารวมกันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้” ฉินอี้พูด ด้วยข้อมูลที่ได้รับจากเจียงซือเล่อ ทีมทหารรับจ้างก็สรุปแผนปฏิบัติการครั้งต่อไปอย่างรวดเร็วและเตรียมออกไปศูนย์ป้องกันภัยทางอากาศโดยไม่รอช้า



---------------------------------------------------------------------

งงมั้ยคะ เพราะคนแปลมึนมาก555555 รู้สึกตอนนี้อิ้งแปลไม่เคลียร์ มันเป็นสั้นๆห้วนๆ หรือเราไม่เข้าใจเองก็ไม่รู้ ทั้งตอนจับใจความได้แค่อวิ๋นหลานคนซื่อถูกซื้อตัวด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป5555


#วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่

TWITTER: @the_icecastle

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.73K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,990 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 18:34
    อ่าวชื่อแมวหรอกหรอ555
    #6,729
    0
  2. #6665 Apoptosis (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 01:11
    น้องคือซื้อได้ด้วยของกิน 555555555
    #6,665
    0
  3. #6100 JustAEcho (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 17:24
    โลกนี้แปลกๆดี ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อร มีทั้งปราณ ทั้งซอมบี้ ทั้งทหาร 55555
    #6,100
    0
  4. #6039 KhemikaSukroj (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 00:19
    พระเอกของอาร์คนี้ถ้าจะให้ทาย บะหมี่แน่ๆ5555555
    #6,039
    0
  5. #5938 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:48
    พระเอกคือใครรู้แล้ว555
    #5,938
    0
  6. #5533 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 14:48
    น้องลู่โลกนี้ดูหลอกล่อง่ายมาก เหมือนแมวจริงๆด้วยอะ อิพี่ฉินอี้ก็ขยันล่อละเกิน พระเอกสินะ55555
    #5,533
    0
  7. #5117 เตเตชิต (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:34
    บะหมี่ยื้อตัว5555555 อิพี่อยากให้น้องอ้อนอะเด้
    #5,117
    0
  8. #4750 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 07:18
    งงโลกมากกว่าค่ะว่าเป็นโลกแบบไหนกันแน่
    #4,750
    0
  9. #4720 kanyaest (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 13:26
    ลู่เหิงโลกนี้ดูน่รักแบ๊วๆ แงง ใจฟูมาก แต่ในส่วนเนื้อเรื่องเราก็งงๆมึนๆเหมือนกัน555555
    #4,720
    0
  10. #4694 Pazei derlau (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:40
    อ้าวววว อิเจียงจืออะไรสักอย่างนั้นนน!!! นางต้องเป้นคนเอาคริสตัลผนึกไปแน่เลย !!
    #4,694
    0
  11. #4516 Kausj (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 00:14

    โลกนี้งงๆ อ่ะ จับใจความไม่ค่อยได้จริงๆ ไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของตัวละครเท่าไร

    #4,516
    0
  12. #4442 magic moon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 01:32
    ไม่งงค่ะ เข้าใจ
    #4,442
    0
  13. #4422 NemoMoji (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 22:46
    จะเป็นทาสแมวว
    #4,422
    0
  14. #4417 eakaroon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 11:20

    พพึ่งเข้ามาอ่าน แปลเก่งมาก

    #4,417
    1
  15. #4416 ขอเวลาซุ่ม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 10:18
    อาร์คนี้เดาไม่ออกแฮะว่าใครจะเป็นเบื้องบนคนนั้น5555555555
    #4,416
    0
  16. #4414 trp1021 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 03:03
    งงนิดหน่อย แต่นี่ตีสามแล้ว ไม่งงสิแปลก งงไหม
    #4,414
    0
  17. #4408 หมาป่าหยิน (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    ฉินอี้นายแน่ใจนะว่าแค่อยากเป็นพี่ชายยย~ 55555555 ซื้อตัวน้องง่ายมาก แค่บะหมี่ถ้วยนึง พี่จะไปเหมาบะหมี่ทั้งโลกมาให้หนู!
    #4,408
    0
  18. #4406 เจ้าหญิงเกล็ดน้ำแข็ง (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 21:21
    หนูไม่งงนะ 55555
    #4,406
    0
  19. #4402 ~~... แมวน้อย...~~ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 20:42

    น้องน่ารักจัง

    #4,402
    0
  20. #4400 sunnight (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 20:26
    รอตอนต่อค่ะ ประเด็นสำคัญสุดตอนนี้คือน้องชอบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แม่จะซื้อให้เยอะๆเลยนะ!!
    #4,400
    0
  21. #4398 MR_Amiss (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 20:17
    เมื่อไหร่โยมคนนั้นกับโยมคนนี้จะได้กัน
    #4,398
    0
  22. #4391 Loghoriizon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 18:18
    งงค่ะ ใครเป็นใครสับสนไปหมดเลย
    #4,391
    1
    • #4391-1 ปราสาทน้ำแข็ง(จากตอนที่ 42)
      3 กรกฎาคม 2562 / 20:22
      มีอยู่4คนเองงงง งงตรงไหนคะเผื่อเราแก้ได้
      #4391-1
  23. #4388 neovenesia (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 17:46
    ค่าตัวน้องจะถูกไปแล้ว มาม่าถ้วยเดียวก้อซื้อได้
    #4,388
    0
  24. #4387 secret secret (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 17:35

    สู้ๆไรท์เอาใจช่วยครับ
    #4,387
    0
  25. #4381 tunty0505 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:32
    งงนิดหน่อยค่ะ;;
    #4,381
    0
  26. #4362 Vernal equinox (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 13:49
    เรางงๆอะไรท์ขอโทดน้าแงงง เราขอรอกลับมาอ่านทีเดียวนะ เรางงๆ เดี๋ยวไปอ่านใหม่ก่อน5555 สู้ๆนะไรท์
    #4,362
    1
    • #4362-1 ปราสาทน้ำแข็ง(จากตอนที่ 42)
      3 กรกฎาคม 2562 / 17:40
      เราก็งงค่ะ แต่มันไม่ค่อยมีเนื้อหาสำคัญเท่าไหร่อ่านข้ามๆไปก็ได้นะเราว่า 5555
      #4362-1
  27. #4257 Ninja004 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:15
    อยากอ่านแร้วววว
    #4,257
    0
  28. #4246 ☎ тaм иιтa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:01
    กรี้ดดด รอเรื่องนี้อยู่เหมือนกันนน ขอบคุณที่มาแปลต่อนะคะะะะะ
    #4,246
    0
  29. #4211 Ieffa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:47
    รอวันที่มีคนจะมาแปลต่ออยู่ ซึ่งรอจนผมหงอกออกอยู่แล้วก็ยังไม่มีใครแปลTT ดีใจมากกกที่มีคนมาแปลต่อ รอติดตามเรื่องใหม่ค่ะ//จุ๊บเหม่งไรท์ที
    #4,211
    0
  30. #4210 I'm Tiger (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:07
    รอนะ..
    #4,210
    0
  31. #4176 เอลิสเซีย (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 00:03
    มีคนเคยแปลลงแล้วตามไปอ่านอิ้งด้วยนิดหน่อยสนุกมากเลย สู้ๆ นะคะจะรอค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
    #4,176
    0
  32. #4175 TamanegiJa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    เย้! รอคอยมานาน
    #4,175
    0
  33. #4174 Prawn พราว (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:17
    กรี๊ด~ เคยอ่านเรื่องนี้แล้วมีคนเคยแปลลงนิดหน่อย ชอบมากเลยค่ะ ติดตามอย่างใจจรดจ่อเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #4,174
    0
  34. #4173 Molu- (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:11
    คิดถึงเรื่องนี้มากก รอ!!!
    #4,173
    0
  35. #4169 pegger15384 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 15:40
    กรี้ดด!!!!! เรื่องนี้คือเดอะเบสมาก!! รออ่านมาตลอด คนก่อนแปลไว้ได้นิดหน่อยให้ค้างไว้ มีคนแปลต่อซักที!!!
    #4,169
    0
  36. #4167 secret secret (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:19

    อ่าาาาเรื่องนี้ เราเคยอ่านมาแร้ว คือแบบชอบมาก ดีใจมากเลยที่ไรท์จะแปลต่อ ขอบคุณนะครับ เด๋วกลับไปอ่านรอนะ สู้ๆนะ
    #4,167
    0
  37. #4163 ~''Fanrasia''~ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 08:47
    รักกกกกกกกก
    #4,163
    0
  38. #4160 ดารุมะ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:10
    เย้ๆๆๆๆๆ
    #4,160
    0
  39. #4159 endfeel (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:02
    เย้ รออ่านนะคะ
    #4,159
    0
  40. #4157 ZeeDaa009 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:30
    ไม่นกแล้วผ้มไม่นกแล้วฮ่าๆๆๆ//ไรท์มาจุ๊บแหม่งที
    #4,157
    0
  41. #4156 AI-Pearp (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    กี้ดดดดดดดด นึกว่าจาไม่ได้อ่านเรื่องนี้แล้วน้าค้าเนี่ยยย ช้อบบบบ
    #4,156
    0
  42. #4155 9494 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:41
    แงงงงง เรื่องนี้คือชอบมากกก แต่ไม่มีเวลาไปตามอ่านเวอร์อิ้งค่ะ ขอบคุณที่เอามาแปลต่อนะคะะะ
    #4,155
    0
  43. #4154 M[o]O (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:23
    ดีงามมมมมมมมมมมม รักนะคะ😍😍😍
    #4,154
    0
  44. #4153 ครอบครัวแสนรัก (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:18
    ขอบคุณคะ อยากอ่านต่อแล้ววววว
    #4,153
    0
  45. #4152 ploydreamhigh (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:56
    เย้!!!! ขอบคุณมากๆนะคะฮือรอเรื่องนั้นมานานแล้ว อยากอ่านต่อมากๆในที่สุด!!!!!!!!!!!
    #4,152
    0
  46. #4151 Augustus (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:39
    เย้ๆ รออัพค่าาา
    #4,151
    0