[นิยายแปล BL] วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่เยี่ยงเขาไท่ซาน How To Die As Heavy As Mount Tai 如何死得重于泰山

ตอนที่ 41 : Chapter 40

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,952 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

 

Chapter 40

 

ลู่เหิงยืนอย่างสงบ รอให้อาการวิงเวียนจากการเคลื่อนย้ายวิญญาณหายไป หลังจากที่ตาและหูของเขากลับมาชัดเจน ลู่เหิงพลันรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถือบางอย่างแข็งๆ ในมือจึงมองลงไป มันคือดาบไม้กว้างสี่นิ้วที่เขาเคยเห็นบนหลังลูกค้า บนด้ามดาบไม้มีตัวอักษรสองตัว ตี๋เฉิน สลักเอาไว้

ดาบตี๋เฉินนี้ไม่ใช้วัตถุธรรมดา แต่เป็นวัตถุโบราณทรงพลังที่เก็บรักษาแกนของต้นพีชสายฟ้าแสนปีซึ่งใช้สำหรับการฝึกตนในโลกแห่งการฝึกตนที่แท้จริง การกวัดแกว่งมันจะหลอมรวมเข้ากับเสียงลมพายุและมอบความแข็งแกร่งในการยับยั้งพลังปีศาจ

ลู่เหิงวางดาบตี๋เฉินไว้บนหลังทันทีและเรียบเรียงลำดับสถานการณ์ในปัจจุบัน ตอนนี้ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่เกิดการทำลายล้ายสำนักที่ซ่อนเร้น ในช่วงเวลาสุดท้ายศิษย์ในสำนักที่เหลืออยู่ใช้พลังวิญญาณทั้งหมดเปิดค่ายกลเคลื่อนย้าย เพื่อบังคับให้อวิ๋นหลานที่แข็งแกร่งและมีความสามารถที่สุดออกมา การเคลื่อนย้ายแบบสุ่มทำให้เขามาโผล่ที่ป่าบนภูเขาที่ไม่รู้จัก

หนึ่งเดือนผ่านไปแล้วทำไมอวิ๋นหลานถึงยังอ้อยอิ่งท่ามกลางป่าเขาอยู่อีก? ตอนนี้มันถึงเวลารีบออกไปจากป่าเพื่อตามหาสถานที่ที่มนุษย์รวมตัวกันและหาวิธีสอบถามเกี่ยวกับที่อยู่ของแหล่งกำเนิดพลังวิญญาณแล้วนะ ปัจจุบันเวลาเพิ่งผ่านมาไม่นานนับตั้งแต่พลังงานปีศาจระเบิดออกมาและฐานทัพระดับสูงที่แหล่งกำเนิดพลังวิญญาณถูกเก็บไว้ก็ยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ถ้าให้คาดเดาแหล่งกำเนิดพลังวิญญาณน่าจะยังอยู่กับหัวขโมย

เรื่องนี้ไม่ควรล่าช้า ลู่เหิงเลือกทิศทางและเตรียมพร้อมที่จะออกจากป่า

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาลู่เหิงก็มองเห็นทิวทัศน์ที่คุ้นเคยและตกอยู่ในความเงียบ เขาตระหนักได้แล้วว่าทำไมผ่านมาเป็นเดือนอวิ๋นหลานถึงยังเดินเล่นอยู่ในภูเขา เพราะร่างกายนี้มีเซ้นส์ในเรื่องทิศทางเป็นศูนย์ ไม่ต้องพูดถึงว่าศูนย์ยังเป็นการพูดเกินจริงเสียด้วยซ้ำ จริงๆ มันควรเป็นติดลบ อวิ๋นหลานคนนี้เป็นคนโง่อย่างสมบูรณ์

แต่เนื่องจากวิญญาณของเขาถูกใส่เข้ามาในร่างนี้ ตราบใดที่เขาให้ความสนใจกับมันมากขึ้นเขาก็น่าจะออกจากป่าได้โดยไม่มีปัญหา ในฐานะผู้บริหารที่มีเป้าหมายจะขึ้นไปสู่จุดสูงสุดเขาจะรู้สึกพ่ายแพ้เพราะความยากลำบากเล็กๆ นี้ได้อย่างไร? ลู่เหิงไม่ท้อแท้ เขาเลือกถนนอีกเส้นและเริ่มออกเดิน ในขณะเดียวกันเขาก็ให้ความสนใจกับทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไปด้วยสมาธิ 100%

หลายชั่วโมงผ่านไป ทิวทัศน์เดิม คนคนเดิม

[นายช่วยฉันเปิดฟังก์ชั่นนำทางหน่อยได้ไหมผู้ช่วยตัวน้อย?] ลู่เหิงยอมแพ้กับทักษะโดยกำเนิดของร่างนี้และไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันไปหาผู้ช่วยตัวน้อยของเขา

[ผมจะลองดู]

หลังจากนั้นครู่หนึ่งน้ำเสียงหดหู่ของผู้ช่วยตัวน้อยก็ดังขึ้น

[ไม่ได้ ผมถูกแจ้งเตือนแล้ว ระบบนำทางกำลังจะพัง]

เมื่อความหวังสุดท้ายถูกตัดขาด ลู่เหิงก็ทิ้งตัวลงบนพื้นพร้อมจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา มันเป็นการเริ่มต้นที่ไม่ดีเลย ลู่เหิงเอนหลังมองท้องฟ้าที่แตกสลาย เขากำลังคิดเกี่ยวกับปัญหาใหญ่เรื่องการเอาชีวิตรอด อวิ๋นหลานกินอะไรตลอดเดือนที่ผ่านมา ควรรู้ว่าสัตว์และพืชบนโลกนี้ส่วนใหญ่ติดเชื้อพลังปีศาจหมดแล้วจึงไม่สามารถนำมาเป็นอาหารได้

การเดินทางติดต่อกันสองสามชั่วโมงและการใช้พลังทางกายภาพจำนวนมากทำให้ลู่เหิงรู้สึกหิวเล็กน้อย หลังจากค้นความทรงจำดู ลู่เหิงก็พบว่าเขามาจากสำนักคุรุเทพจริงๆ และแน่นอนว่ามีสิ่งที่ท้าทายสวรรค์อย่างยาอดอาหารอยู่ กินเพียงหนึ่งเม็ดก็สามารถทำให้บางคนอิ่มได้ตลอดทั้งวัน

วิญญาณของลู่เหิงตกตะลึง เขาคลำห่อเล็กๆ ที่เขาเอามาด้วยและนำขวดเล็กๆ ออกมา ก่อนจะดึงจุกออกแล้วเทมันลงบนฝ่ามือ แน่นอนว่าว่างเปล่า

สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านเส้นผมของลู่เหิง เขารู้สึกว่าถ้ามีเกล็ดหิมะอีกนิดหน่อยจะเข้ากับอารมณ์ในตอนนี้ของเขามาก คุณกำลังจะเป็นผู้ปฏิบัติภารกิจคนแรกที่ถูกเตะออกจากโลกเพราะความหิวโหยหรือเปล่า?

“ช่วยด้วย!” เสียงร้องด้วยความตื่นกลัวดังเข้าหูลู่เหิง

เสียงนี้คล้ายเสียงสวรรค์สำหรับลู่เหิง เขากระโจนไปในทิศทางที่มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือ

ชายหนุ่มคนหนึ่งสะดุดในป่า รู้สึกลนลานจนต้องส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือเป็นครั้งคราว ในป่านี้มีลักษณะภูมิประเทศซับซ้อน ชายหนุ่มผู้งดงามเติบโตมาในเมือง ก่อนเขาจะวิ่งไปได้ไกลก็สะดุดล้มลงบนพื้น พื้นดินถูกปกคลุมด้วยฮิวมัสทำให้ตอนล้มจึงไม่ได้รับบาดแผลมากนัก

อันตรายเคลื่อนเข้ามาจากด้านหลังของเขา เลือดเนื้อของมันยุ่งเหยิงหน้าตาน่าเกลียดเสียจนไม่อาจจดจำลักษณะเดิมของมันได้ สัตว์ร้ายกระโจนเข้าไปทันที กรงเล็บที่ยาวหลายนิ้วจู่โจมด้านหลังของชายหนุ่ม และถ้ามันทำสำเร็จน่ากลัวว่าแผ่นหลังทั้งหมดจะต้องถูกฉีกออกเป็นแน่

ในช่วงเวลาวิกฤตนี้เองมีคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาจากหลังต้นไม้ด้านขวา และเตะสัตว์ร้ายที่ยาวเกือบเท่าคนสองคนออกไปหลายเมตรด้วยเท้าเดียว ขาของชายหนุ่มอ่อนปวกเปียก เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากนั่งบนพื้นอย่างโง่งมและประหลาดใจกับคนที่มีพละกำลังราวกับพระเจ้า ชายคนนั้นเร็วมาก ก่อนที่สัตว์ร้ายจะลุกขึ้นยืนได้ดาบไม้ในมือเขาก็ทะลุผ่านกะโหลกศีรษะของมันจนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก

“แข็งแกร่งมาก” ชายหนุ่มกล่าวออกมาสองคำอย่างโง่งม ควรรู้ว่าผิวหนังของสัตว์กลายพันธุ์นั้นแข็งมาก กระทั่งกระสุนยังแทบจะสร้างรอยขีดข่วนไม่ได้ เว้นแต่จะมีความสามารถในการโจมตีระดับสูง มันเป็นเพียงความฝันสำหรับคนโง่เท่านั้นที่คิดจะทำร้ายสัตว์แบบนี้

ชายตรงหน้าเขาเพิ่งจะใช้ดาบไม้เจาะกะโหลกของสัตว์ร้ายราวกับเต้าหู้

ลู่เหิงดึงดาบตี๋เฉินออกมา กองเลือดและหนองส่งกลิ่นเหม็นออกมาจากรอยตัด โชคดีที่ตี๋เฉินทำจากวัสดุพิเศษ สิ่งสกปรกจึงไม่ติดอยู่บนนั้นทำให้ดาบจึงยังสะอาดเหมือนเดิม

เมื่อเอาตี๋เฉินเก็บลู่เหิงก็เดินไปหาชายหนุ่มที่ยังนั่งเป็นอัมพาตอยู่บนพื้นเหมือนก่อนหน้านี้และเริ่มมองเขาเงียบๆ

จากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มสงบลงจากความกลัวและความตกใจสุดขีด ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นเด็กหนุ่มท่าทางเรียบร้อยที่ดูเด็กอย่างคาดไม่ถึง คนคนนั้นจ้องเขาโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำซึ่งนั่นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกังวลเล็กน้อย แต่ชายหนุ่มเก่งในเรื่องการอ่านความรู้สึกคนจากดวงตา เขามองเห็นว่าดวงตาของคนตรงหน้าเขาดูเหมือนจะเต็มไปด้วยคำโตๆ ว่า: รีบเข้ามาคุยกับฉันสิ

“ขอบคุณที่ช่วยผม ผมชื่อพานหรงซี” พานหรงซียืนขึ้นอย่างเก้งก้างและโค้งคำนับลู่เหิง

“อวิ๋นหลาน” ลู่เหิงเห็นว่าคนตรงหน้าเขาดูเหมือนจะค่อนข้างมีไหวพริบและน่าสนใจซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกสบายใจ เดิมร่างนี้ก็ค่อนข้างเป็นโรคหวาดกลัวสังคมอยู่แล้ว ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่คิดจะเป็นฝ่ายเริ่มคุยกับคนแปลกหน้าก่อน

พานหรงซีเห็นว่าลู่เหิงดูเหมือนจะอยู่คนเดียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่สามารถเดินออกจากป่าด้วยตัวเองได้ เขาจึงคิดเล็กน้อยและพูด “ผมกับเพื่อนพลัดหลงกันโดยบังเอิญ คุณช่วยพาผมออกไปหาเขาหน่อยได้ไหม? คุณบอกผมได้ถ้าคุณต้องการอะไร”

พานหรงซีเห็นว่าใบหน้าของลู่เหิงยังนิ่งเหมือนเดิม เขาก็กัดฟันและดึงเอาแกนคริสตัลเกรดสามออกมาจากกระเป๋า “นี่คือรางวัลสำหรับการช่วยชีวิตผม ถ้าคุณสามารถพาผมออกไปได้ ผมมีแกนคริสตัลที่คุณภาพสูงกว่านี้”

ลู่เหิงมองคริสตัลโปร่งแสงที่เปล่งประกายระยิบระยับบนฝ่ามือของพานหรงซีและพบว่ามีพลังวิญญาณจางๆ อยู่ในนั้น “นี่คืออะไร?”

ผู้ชายคนนี้ไม่รู้จักกระทั่งแกนคริสตัล ไม่ใช่ว่าเขาเป็นผู้มีพลังเหรอ? เขาจะมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้อย่างไรถ้าไม่มีความสามารถอะไรเลย? พานหรงซีคิด อย่างไรนี่เป็นเป็นสิ่งที่รู้จักกันดีจึงไม่มีอะไรต้องปิดบัง มันคงดีกว่าถ้าบอกความจริงไป อีกทั้งยังสามารถขายให้คนที่แข็งแกร่งได้อีกด้วย

“นี่คือแกนที่ผลึกควบแน่นจากสมองซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ซึ่งสามารถช่วยให้ผู้มีพลังสามารถยกระดับพลังได้ แต่ผมไม่ใช่ผู้มีพลังผมเลยไม่รู้ว่าต้องดูดซับมันยังไง” พานหรงซีคิดก่อนจะกล่าวเสริม “เพื่อนของผมเป็นผู้มีพลัง คุณไปพบเขากับผมก็ได้ ผมจะรับรองให้คุณเองและให้เขาบอกคุณว่าต้องดูดซับยังไงโดยไม่ต้องทำการนัดก่อน”

ลู่เหิงพยักหน้าเป็นสัญญาณให้พานหรงซีตามมาและหันหลังเดินออกไป

“รอเดี๋ยว แกนในสมองสัตว์กลายพันธุ์ยังไม่ได้เอาออกมาเลย” พานหรงซีมีไหวพริบเสมอ เขาเอาแกนออกมาและเช็ดทำวามสะอาด ก่อนจะส่งมาที่มือลู่เหิง

ลู่เหิงไม่ได้พูดอะไร นี่คือรางวัลของเขา เขาเอามันไว้ในอ้อมแขนแล้วหันไปทางซ้าย

“ทางออกจากป่าอยู่ทาง...” พานหรงซีลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดเสียงดัง

 

สถานที่สักแห่งในหมู่บ้านร้างที่เชิงเขา

ตั้งแต่วันสิ้นโลกมาเยือนก็ไม่มีใครในหมู่บ้านที่ห่างไกลแห่งนี้รอดชีวิต พวกเขาทุกคนกลายเป็นซอมบี้ ไม่กี่วันที่ผ่านมาซอมบี้ในหมู่บ้านถูกกำจัดไปแล้ว อีกทั้งยังมีทหารกองเล็กๆ ประจำการอยู่ที่นี่

วันนี้เป็นเวลาสายแล้ว บนพื้นที่เปิดเล็กๆ ในหมู่บ้านมีผู้คนยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบหลายแถว ผู้นำของพวกเขาตัวสูง คิ้วหนาดกดำ โครงหน้าแหลมคมราวกับถูกขวานสับ อีกทั้งยังกำยำแข็งแรง เขาสวมกางเกงลายพรางและเสื้อยืดทหารแบบรัดรูปสีเขียวที่ไม่สามารถซ่อนเส้นสายกล้ามเนื้อที่โผล่ออกมาได้ ชายคนนี้ไม่ได้หล่อมาก ทว่าตั้งแต่หัวจรดเท้าเขากลับเต็มไปด้วยฮอร์โมนเพศชายที่ปล่อยออกมา

ฉินอี้กวาดตามองคร่าวๆ แล้วพบว่ามีคนในทีมลดลงสามคน มู่เฟย เจียงซือเล่อ พานหรงซี

สามคนนี้เป็นทีมเล็ก ฉินอี้ขมวดคิ้ว เขาเป็นผู้มีพลังสองอย่างคือพลังจิตและไฟ ตอนเขามาประจำการที่นี่เขาได้ตรวจสอบสถานที่อย่างรอบคอบแล้ว ยกเว้นก็แต่ภูเขาลูกนั้นที่เขาสัมผัสถึงซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งไม่ได้ เพราะเหตุนั้นด้วยความสามารถของมู่เฟยและความช่วยเหลือของเจียงซือเล่อก็ไม่น่าจะมีปัญหา

“อวี๋ชาน ฉันจำได้ว่ามู่เฟยกับนายไปทางเดียวกัน นายเห็นพวกเขาไหม?” ฉินอี้ถามหัวหน้าหน่วย

“หัวหน้า หน่วยของเราทำงานกับพวกเขาสักพัก แต่ต่อมาไม่รู้ทำไมมู่เฟยถึงต้องเข้าไปในภูเขา ผมบอกเขาแล้วว่าหัวหน้ามีคำสั่งไม่ให้เข้าไปในภูเขาตามลำพังแต่เขาก็ไม่ฟัง ผมเลยทำอะไรไม่ได้นอกจากแยกไปทางใครทางมัน”

หลังจากที่ได้ฟังฉินอี้ก็โกรธจัด มู่เฟยคนนี้ไม่ได้ดีเด่อะไร เขาย้ำหลายครั้งแล้วว่าสถานการณ์ในภูเขายังไม่ชัดเจนไม่สามารถหุนหันพลันแล่นได้ แล้วอีกฝ่ายก็ยังกระโจนเข้าไป

ทั้งที่ในหัวใจมีโทสะมหาศาล เขาก็ต้องแก้ไขเรื่องยุ่งๆ นี้ด้วยตัวเอง มู่เฟยและเจียงซือเล่อพวกนี้กวนแมวแกล้งสุนัขลับหลังฉินอี้ตั้งแต่สองสามขวบ มิตรภาพระหว่างทั้งสามนั้นไม่ธรรมดา

ถึงแม้ว่าฉินอี้จะถูกครอบครัวเตะเข้ากองทัพตอนเขาอายุสิบหกปี และผ่านไปสิบปีกว่าที่เขาจะได้พบมู่เฟยและเจียงซือเล่ออีกครั้ง แต่มิตรภาพระหว่างคนหนุ่มสาวก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากมายทั้งที่ผ่านไปสิบปีก็ตาม ฉินอี้ยังคงเป็นพี่ชายคนโตที่ต้องคอยดูแลพวกเขามากขึ้นกว่าเดิม

ฉินอี้พูดเบาๆ “สิ้นสุดหน้าที่แล้ว นายไปพักเถอะ ฉันจะไปตามหามู่เฟย อย่าลดการป้องกันลงและเฝ้ายามตอนกลางคืนตามตารางด้วย”

เมื่อเห็นฉินอี้หมุนตัวออกจากหมู่บ้าน อวี๋ชานก็ร้องออกมาอย่างเร่งรีบ “หัวหน้า มันจะมืดแล้วนะ!

หลังพลบค่ำความแข็งแกร่งของซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์แทบจะเพิ่มขึ้นสองเท่าเมื่อเทียบกับในเวลากลางวัน ทำให้การออกไปในเวลานี้ค่อนข้างเสี่ยง

ฉินอี้ไม่ได้มองกลับไปแต่โบกมือแทน “ผ่อนคลายน่า ทุกอย่างในแถบนี้ถึงแม้จะพลังเพิ่มขึ้นสองเท่าก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่ดี”

ก่อนเขาจะออกจากหมู่บ้าน ฉินอี้เห็นคนคุ้นเคยสองคนรีบเข้ามา ชายหนุ่มข้างหน้ารีบร้อน ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาเต็มไปด้วยความวิตก ส่วนชายคนที่ตามหลังมาสองก้าวดูค่อนข้างไม่สบอารมณ์ แต่เขาก็หล่อเหลาจนกระทั่งท่าทางหยิ่งยโสนั้นยังต้านทานไม่ได้

พวกเขาคือมู่เฟยและเจียงซือเล่อ

ทันทีที่เห็นฉินอี้ มู่เฟยก็ถามอย่างร้อนรน “ฉินอี้ หรงซีกลับมาหรือยัง?”

เมื่อเห็นฉินอี้ส่ายหัวใบหน้าของเขาก็ยิ่งวิตก “หรงซีกับพวกเราพลัดหลงกัน ฉันไม่มั่นใจมากนักที่จะออกไปคืนนี้ ฉันคงต้องรบกวนให้นายไปกับพวกเรา”

“เฮ้ มู่เฟย นายต้องตามหาเขาด้วยตัวเอง นายน่าจะละอายใจบ้างนะที่มาขอให้ฉินอี้ตามหาคนรักตัวน้อยของนาย” เจียงซือเล่อกลอกตาโดยไม่พยายามจะซ่อนมันแม้แต่น้อย

“เสี่ยวเล่ออย่าโมโหน่า นายก็รู้ว่าฉันแค่ดูแลเขาเหมือนน้องชาย” มู่เฟยแตะไหล่ของเจียงซือเล่ออย่างปลอบใจ

คำพูดของเจียงซือเล่อแข็งกระด้างแต่มู่เฟยไม่ได้รำคาญแม้แต่น้อย เพราะเขารู้ว่าเจียงซือเล่อแค่เป็นคนที่หยิ่งเท่านั้นแต่จิตใจเขาดี

“ถ้าฉันไม่เห็นแก่ความรักยี่สิบปีของพวกเรา ฉันคงขี้เกียจเกินกว่าจะพูดกับนาย” เจียงซือเล่อไม่ได้แสดงความเคารพต่อความรู้สึกอีกฝ่าย และตบมือของมู่เฟยไปให้พ้นๆ ก่อนจะลากฉินอี้ออกจากหมู่บ้าน

หัวใจของฉินอี้ค่อนข้างฉงน ครอบครัวของเจียงซือเล่อตามใจเขามาตั้งแต่เด็กทำให้เขาเติบโตมามีบุคลิกที่ค่อนข้างซับซ้อน เขามักจะเลินเล่อและไม่มีความอดทน ไม่อ่อนโยนและเอาใจใส่เหมือนมู่เฟย บวกกับระยะเวลาสิบปีที่แยกจากกัน เจียงซือเล่อจึงค่อนข้างสนิทกับมู่เฟยมากกว่า แต่ไม่กี่วันที่ผ่านมาเจียงซือเล่อกลับดูฝืนใจที่จะพูดกับมู่เฟย อีกทั้งยังเชิดจมูกขึ้นเวลาพูดอีกด้วย ในทางตรงกันข้ามเจียงซือเล่อกลับเริ่มตัวติดเขาแทน

ฉินอี้คร้านจะถามอะไรมากมายเกี่ยวกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และน่าอึดอัดเช่นนี้ ผู้ชายถ้ามีปัญหาก็ต่อสู้กันให้มันจบ ท้ายที่สุดพวกเขาทั้งหมดก็ยังเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน

พวกเขาเป็นผู้มีพลัง สมรรถภาพทางร่างกายของพวกเขาจึงดีกว่าคนทั่วไป

ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิทและภูเขาก็เริ่มใกล้เข้ามา เมื่อมาถึงจุดนี้ฉินอี้ก็พบว่าป่าบนเขาดูเปลี่ยนไป ความรู้สึกของอันตรายจางๆ ที่ล้อมรอบหายไป

“พวกเราพลัดหลงกับหรงซีบนเนินเขานี้ เขาน่าจะยังอยู่ที่นี่” มองสีหน้าของมู่เฟยแล้วดูเหมือนเขาจะปรารถนาที่จะพบคนคนนั้นในทันที

“มู่เฟย ฉันเตือนนายแล้วว่าไม่ให้เข้าไปในป่านี้ ปกตินายไม่น่าจะทำอะไรแบบนี้นะ” เมื่อรับรู้ได้ว่าอันตรายในป่านี้หายไปแล้ว ฉินอี้จึงไม่เร่งรีบที่จะเข้าไปตามหาคน ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรมันก็ถูกสรุปไว้แล้ว

มู่เฟยลังเลแต่เขาก็รู้จักฉินอี้ดี ดังนั้นเขาจึงสารภาพ “ฉันได้ข่าวว่ามีสัตว์กลายพันธุ์พลังจิตหายากในป่านี้...”

“นายช่างพยายามอย่างสุดความสามารถจริงๆ แกนคริสตัลของเจ้าขยะนั่นไม่เคยถูกปลุก แต่นายก็ยังรีบร้อนเพื่อให้เขาได้รับคริสตัลพลังจิต” เจียงซือเล่อเย้ยหยัน

“เสี่ยวเล่อ ฉันรู้ว่านายไม่ชอบหรงซี ฉันเลยคิดว่าถ้าเขาปลุกพลังได้ เขาคงไม่ต้องการการดูแลจากฉันอีก แล้วก็ไม่คอยอยู่ขัดหูขัดตานายด้วย”

ฉินอี้คิดว่าบรรยากาศระหว่างชายทั้งสองดูแปลกมาก มู่เฟยดูคล้ายกำลังเกลี้ยกล่อมภรรยา เขาบังคับให้ความคิดนี้หายไปทันทีที่มันผุดขึ้นมา เขากำลังคิดบ้าอะไร เจียงซือเล่อเป็นผู้ชายนะ

“หรงซี!” จู่ๆ มู่เฟยก็ร้องด้วยความประหลาดใจ

พานหรงซีกับคนแปลกหน้าเดินออกมาจากป่า เด็กหนุ่มมีใบหน้าอ่อนเยาว์ที่ทำให้ไม่สามารถเดาอายุได้ มีเพียงรูปร่างเท่านั้นที่พอจะทำให้อนุมานได้ว่าเขาน่าจะเป็นผู้ใหญ่ ดวงตาของเขากลมโต หางตาชี้ขึ้น นัยน์ตาของเขาเป็นสีอำพันต่างจากคนปกติ สีของเส้นผมค่อนข้างอ่อน เส้นผมที่เป็นคลื่นฟูเล็กน้อยค่อนข้างยาว เขาผูกมันไว้ข้างหลังเป็นจุกสั้นๆ แบบลวกๆ

เด็กหนุ่มแต่งตัวแปลกๆ เขาสวมชุดแขนแคบมีดาบกว้างสี่นิ้วอยู่บนหลัง ทั่วทั้งร่างดูคล้ายหลุดออกมาจากยุคโบราณ

ความสนใจของมู่เฟยและเจียงซือเล่อถูกชุดแปลกๆ ของเด็กหนุ่มดึงดูดไปจนหมด

เมื่อฉินอี้เห็นเด็กหนุ่ม ดวงตาเขาพลันเต็มไปด้วยคำสองคำ “ครีมพัฟ!



----------------------------------------------------------------

อย่าเพิ่งงง เราไม่ได้แปลผิดนะ มันคือครีมพัฟจริงๆ 5555555 เราเชื่อแล้วว่าทำไมชื่ออาร์คนี้ถึงเป็นคุรุเทพผู้ไม่มีประสบการณ์ทางโลก ตอนแรกก็นึกว่าแปลผิดพอถึงตอนนี้ปุ๊บรู้เลย น้องอวิ๋นหลานเราซื่อจริงจังมาก

#วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่

TWITTER: @the_icecastle

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.952K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,005 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 18:33
    ครีมพัฟ คือ ชูครีมนะทุกคน ชูครีมเป็นคำย่อจากภาษาฝรั่งเศสซึ่งเป็นเจ้าของขนมนี้ ส่วนครีมพัฟ คือคำในภาษาอังกฤษ ส่วนใหญ่คนไทยชินกับคำว่าชูครีม
    #6,727
    0
  2. #6664 Apoptosis (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 00:44
    ครีมพัฟนี่อร่อยไหมอ่ะไม่เคยกินนนน 55555555
    #6,664
    0
  3. #6341 Bimeing154 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 17:27
    ห-ห้ะ!??!? อ-อะไรคือครีมพัฟ?!?!?
    #6,341
    0
  4. #6197 doubleua01 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:06

    ครีมพัฟ?? อิหยังว่ะ????

    #6,197
    0
  5. #6175 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 21:54
    อร่อยเลย55
    #6,175
    0
  6. #6049 มากิริจัง (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 17:03
    อ่านมายังไม่มีครไหนน่าจะเป็นพระเอกเลยอ่ะ
    #6,049
    0
  7. #6021 tunty0505 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 22:38
    ทำไมต้องครีมพัฟ วายยย
    #6,021
    0
  8. #5937 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:43
    ฉินอี้น่าจะใช่มากกว่าแฮะ
    #5,937
    0
  9. #5936 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:38
    ครีมพัฟ555555 พี่เล่อคือพระเอก??
    #5,936
    0
  10. #5549 No_nueng (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 00:28
    มันคืออัลไลอ้ะไรท์!!

    ครีมพัฟ??

    What??!!!
    #5,549
    0
  11. #5532 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 14:38
    ว้อทอิส ครีมพัฟ???
    #5,532
    0
  12. #5010 supawee6371 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 12:24
    ในหัวคือ อิหยังวะ???
    #5,010
    0
  13. #4969 chalita01 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 22:30
    ครีมพัฟคืออิหยัง!? 555
    #4,969
    0
  14. #4940 Bloody_Mary (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 20:40
    ครีมพัฟ???
    #4,940
    0
  15. #4719 kanyaest (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 13:14
    อะไรคือครีมพัฟ555555555 น่าเอ็นดูจริง
    #4,719
    0
  16. #4524 Gee_attano (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 15:52
    ตอนนี้งงมาก ชื่อสามพยางค์ บางทีก็เรียก2คำหน้า บางที่เรียกสองคำหลัง รึเราโง่เอง😂 พึ่งทำแบบฝึกหัดด้วยสิ
    #4,524
    0
  17. #4506 Vintist Isme (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 14:22
    เรื่องนี้ก็พูดถุงคริสตรัลจากสมองซอมบี้ด้วยหรอ นี่ต้องไปศึกษาชื่อคนแต่งเลยว่าเกี่ยวกับคนแต่งเรื่องโอตาคุวันสิ้นโลกมั้ย อันนั้นก็มีเรื่องคริสตรัลที่มาจากสมิงซอมบี้เหมือนกัน
    #4,506
    2
    • #4506-1 ปราสาทน้ำแข็ง(จากตอนที่ 41)
      7 กรกฎาคม 2562 / 20:45
      จริงๆเรารู้สึกว่าแนวซอมบี้มีทุกเรื่องนะ
      #4506-1
    • #4506-2 Vintist Isme(จากตอนที่ 41)
      8 กรกฎาคม 2562 / 05:56
      อันนี้จริงเลยค่ะ เหมือนฝั่งจีนจะฮิตแนวซอมบี้ที่มีพวกคริสตัลพลังเอาไว้ฟาร์มเวล55
      #4506-2
  18. #4459 พีโออาร์ศูนย์ศูนย์ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 13:11

    น่าร้ากกกก 5555
    #4,459
    0
  19. #4413 trp1021 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 02:49
    ครีมพัฟฟ!???
    #4,413
    0
  20. #4385 neovenesia (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 17:30
    พอจะเดาความสัมพันธ์ออกละ และพระเอกเราต้องเป็นฉินอี้แน่เลย
    #4,385
    0
  21. #4368 -เกม- (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 14:55
    น้องงง น่าเอ็นดูวเชียว หอมหัวที
    #4,368
    0
  22. #4355 sakura17 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 09:05
    ครีมพัฟเลยนะ555

    งั้นซือเล่อกลับมาเกิดใหม่เพราะโดนมู่เฟยกับหรงซีฆ่าตาย
    #4,355
    0
  23. #4330 secret secret (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 23:49
    มันยังไงกันฟร่ะ คิดถึงเรื่องนี้มากเรยอ่ะ งื้อออออ
    #4,330
    0
  24. #4318 ถั่วบินได้~ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 21:08

    ถึงขั้นต้องไปอ่านอิ๊งต่อ ครีมพัฟน่าร้ากกก หอมหัวน้อง -..-

    #4,318
    0
  25. #4316 HisokaK (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 19:07

    น้องน่ารักจังงงงง
    #4,316
    0
  26. #3972 boyflower (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 08:12

    ปูเสื่อรออ่านจ้า
    #3,972
    0
  27. #3971 ชิง ชิง (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:57
    โบกป้ายไฟสนับสนุน~ ปูเสื่อรออ่านเลยค่าาา
    #3,971
    0
  28. #3970 Krataituaglom (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:55
    เราว่าถ้าแปลก็คือแปลต่อจากที่เค้าแปลไว้เลยดีกว่าค่ะ จะได้เป็นการให้เกียรติคนที่แปลมาก่อนด้วย แล้วก็ใส่เครดิต ใส่ลิ้งค์ให้ไปอ่านตอนก่อนหน้าของคนที่แปลมาแล้ว รอนะคะ ทั้งสองเรื่องเลยยย ดำอิ้งมานาน555555
    #3,970
    0
  29. #3969 AI-Pearp (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:48
    แปลเลยค่าา เชียร์! คือนี่ก็เฟบเรื่องนี้ไว้เหมือนกันชอบค่ะ>0<~ เคยลองไปงมเองแล้ว อาจจะเป็นเพราะเรากากเอง มันก็พอเข้าใจได้แต่ไม่ได้อรรถรสเลยค่า5555555
    #3,969
    0
  30. #3968 บ้านอยู่บนดาวอังคาร (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:47

    รู้สึกชื่อเรื่องคุ้นๆเลยไปเสิร์จดู อ้าววว เรื่องนี้เราชอบมากๆๆๆเลยนะ ค้างมากๆด้วยจ้าTT
    #3,968
    1
    • #3968-1 บ้านอยู่บนดาวอังคาร(จากตอนที่ 41)
      8 พฤษภาคม 2562 / 07:49

      ลองสอบถามคนแปลเก่าก่อนน้า ถ้าเขาไม่ตอบ เราว่าเริ่มแปลตั้งแต่ตอนแรกเลยดีกว่า
      #3968-1
  31. #3967 ZeeDaa009 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:05
    แปลต่อเถอะมันค้างมานานแล้วฮื่อๆ
    #3,967
    0
  32. #3966 MhyTaeYoΠ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 06:20
    เราว่าติดต่อทางนักเขียนและนักแปลอิ้งดีกว่าค่ะอย่างเม้นที่#3965บอก ได้เรื่องยังไงมาบอกกันด้วยนะคะะ
    #3,966
    0
  33. #3965 Ramunon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 05:48
    ติดต่อนักเขียนจีนกับคนแปลอิ้งแล้วแปลตั้งแต่ต้นเลยดีกว่าค่ะ งานชิ้นนี้ไม่ใช่สิทธิ์ของคนแปลไทยคนไหนจะได้ยิดไว้ได้ นี่เคยเจอก่อนหน้า ตัวเองไม่แปลมาชาติได้ พอมีคนอื่นมาแปลใหม่ดันโวยวายเฉยว่าไม่ได้อนุญาต
    #3,965
    1
    • #3965-1 PPSD PLAI(จากตอนที่ 41)
      8 พฤษภาคม 2562 / 07:38
      ++1 รอนานมากกกกก ไม่แปลสักที
      #3965-1
  34. #3963 Zentrenx (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 04:25
    ไรท์ hen เขาหายไปนานแล้วอ่ะ ถ้าหาช่องทางติดต่อได้แล้ว ก็อยากให้แปลต่อค่ะ ค้างมากๆเลย
    #3,963
    0
  35. #3962 killer of wind (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 03:57
    แปลต่อเถอะน้า ฮือ ค้างสุด ทิ้งข้อคสามไว้ให้เขาก็ได้ แต่แปลต่อเถอะน้า แงงง
    #3,962
    0
  36. #3960 palllll (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 02:28
    ถ้าติดต่อได้ ก็อยากให้แปลต่อค่ะ
    #3,960
    0
  37. #3959 little_candy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 02:26
    ลองทักไปถามน่าจะดีนะคะ แต่เราก็อยากให้แปลนะคะ5555
    #3,959
    0
  38. #3958 ` Little Hope ♡ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:59
    เราว่าแปลใหม่เลยดีกว่าค่ะ แล้วขอจากตัวนักเขียนและคนแปลอิ้งโดยตรงน่าจะดีกว่า เพราะคนแปลเก่าก็หายไปนานมาก คาดว่าคงไม่แปลต่อแล้วด้วย แค่ไปบอกว่าขอแปลเรื่องนี้ก็พอแล้วค่ะ แล้วเริ่มแปลตั้งแต่ต้นเลย ไม่ถือเป็นการคัดลอกนะ แต่ติดต่อเจ้าของเรื่องกับคนแปลอิ้งจำเป็นที่สุดค่ะ
    #3,958
    0
  39. #3957 หมาป่าหยิน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:46
    ควรถามก่อนดีที่สุดค่ะ แต่ถ้าติดต่อเขาไม่ได้จริงๆ ทำทุกวิถีทางแล้ว ก็แปลเลยก็ได้ค่ะ ยังไงเราก็ไม่ได้ขโมยผลงานของเขามา แต่ก็อยากให้ไรท์แปลตั้งแต่ตอนแรกเลยน่าจะเหมาะสมกว่าไปแปลต่อจากของเขาค่ะ ถ้ามันไม่ได้อะไรยังไงจริงๆก็คงอาจต้องหาเรื่องใหม่ แงงง
    ส่วนเรื่องการแปลของไรท์ เราว่าอยู่ในระดับที่ดีแล้วนะคะ เรามีสไตล์การแปลเป็นของตัวเอง มันก็ยอดเยี่ยมในแบบตัวมันเองค่ะ อาจจะไม่ได้ดีเลิศเท่าเขา แต่ก็ถือว่าดี มั่นใจในตัวเองเนอะ ค่อยพัฒนาไปเรื่อยๆน้า สู้ๆ
    #3,957
    0
  40. #3955 nuang1 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:28
    ถามก่อนดีที่สุดค่ะ ได้คำตอบแบบไหนค่อยกลับมาคิดอีกครั้ง
    #3,955
    0
  41. #3954 late-d (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:24
    ลองถามคนแปลเก่าก่อนก็ได้น้าาา แต่แปลใหม่เลยก็ได้รออ่านภาษาของคุณอยู่น้าาาาา
    #3,954
    0
  42. #3953 +Ei_Chuad+ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:22
    เเปลต่อเลยค่ะ
    #3,953
    0
  43. #3952 RyomasU (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:21
    แปลต่อเลยค่า
    #3,952
    0
  44. #3951 ++Milady++ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:09
    แปลต่อเลยค่ะ
    เริ่มจากตอนแรกก็ได้
    แต่บางคนอาจไม่อ่านซ้ำค่ะ^^
    #3,951
    0
  45. #3950 Saku442274 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:03

    ลองเริ่มแปลตั้งแต่ตอนแรกไหมคะ? แล้วพอมีตรงไหนหรือรู้สึกว่าการเรียงคำมันแปลกก็ลองใช้การแปลของคุณเขามาเป็นตัวอย่าง แล้วปรับให้มันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เป็นการเกลาภาษาไปในตัว และอย่างน้อยๆคุณก็จะรู้สึกภูมิใจว่า(นี้คือฝีมือของฉันน่ะ!) แบบนี้น่าจะโอเคกว่า^ ^
    รอผลงานใหม่อยู่น่ะค่ะ! ถึงตอนอาจยังใช้ภาษาไม่ดีเท่าใครเขา แต่เราจะมาเติบโตไปพร้อมๆกันน่ะค่ะ! สู้ๆค่ะ!!!
    #3,950
    0
  46. #3949 FiinlanDZ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:55
    อยากให้แปลตอนถัดๆไปเรื่อยๆค่ะ เพราะถ้าแปลต่อจากคนอื่นมันดูแปลกๆนะคะ
    #3,949
    0
  47. #3948 ครอบครัวแสนรัก (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:38
    อยากให้แปลต่อเหมือนกันคร่า
    #3,948
    0
  48. #3947 SeaZW (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:06
    อยากให้แปลต่อค่าาาาา
    #3,947
    0
  49. #3946 rarakaem (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:03
    อยากอ่านค่าา
    #3,946
    0
  50. #3945 PanphoP (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:02
    ลองไปถามๆคนแปลคนเก่าดูก่อนก็ได้นะคะ ถ้าเค้าไม่มาตอบก็แปลใหม่ไปเลยดีกว่าจะได้ไม่เหมือนขโมยงาน แต่ถ้าเค้ามาตอบแล้วจะเอายังไงก็แล้วแต่เค้าเลยค่ะ สู้ๆน้าา
    #3,945
    0