(end)▿#MARKBAM ; ROOMMATE #รูมเมทมบ ❞ [ft. GOT7]

ตอนที่ 25 : SPECIAL : JACKJAE's ROOM [SPOILED]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    30 ก.ค. 61

     

 

________________________________________________________

 

Special

JackJae's Room

________________________________________________________

 

 

   

  ________________________________________________________

 


“สวัสดีครับ ผมชเวยองแจฝากตัวด้วยครับ” 

 

เสียงแหลมใสอันเป็นเอกลักษณ์ของคนน่ารักดังขึ้นในวันแรกที่ร่างน้อยได้ย้ายเข้ามาอยู่ในหอพักนักศึกษาแห่งนี้โดยมีพี่รหัสที่พ่วงตำแหน่งรูมเมทร่างกำยำที่บ่งบอกถึงการผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักหน่วง ชายผู้ที่มีใบหน้าหล่อเหลาแบบเชื้อสายจีนที่มาเปิดประตูห้องให้ยองแจในวันแรก

 

และเป็นแค่เพียงวันแรกและเพียงวันเดียวที่ยองแจได้เอ่ยชื่นชมอีกฝ่ายเพราะหลังจากนั้นล้วนแล้วก็มีแค่เพียงเสียงก่นด่าและเสียงเนื้อกระทบเนื้อ...ที่ไม่ใช่การร่วมรักแต่เป็นการตี

 

เพี๊ยะ!

 

“ไอ้พี่แจ็คใครให้ขึ้นมานอนบนเตียงผม!” เสียงฝ่ามือเรียวที่ฟาดลงที่ต้นแขนแกร่งของร่างหนาที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมานอนบนเตียงเขา ไม่พอยังตวัดเกี่ยวที่เอวพร้อมกับดึงรั้งร่างบางที่อวบน้อยๆ เข้าไปในอ้อมกอดจนแนบชิดกันแบบไร้ช่องว่าง

 

“ใจพี่อนุญาตมาจ้ะน้องหมวย” คนที่ถูกตีด้วยแรงขนาดนั้นก็ยังตอบหน้าระรื่นขณะที่ไม่ปล่อยแรงกอดรัดที่เอวแม้ว่าจะถูกตีจนต้นแขนแดงก่ำเพราะต่อให้ยองแจจะตัวเล็กกว่ายังไงแต่แรงผู้ชายก็ยังคงเป็นแรงผู้ชายแม้จะเบากว่าแจ็คสันก็ตามที

 

“แต่นี่มันเตียงผม! ลง! ไป!” ยองแจเอ่ยทีละคำอย่างชัดๆ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชีวิตของเขาถูกคุกคามโดยพี่รหัสจอมหื่นคนนี้เกือบทุกคืนที่ถูกผู้บุกรุกปีนขึ้นมาบนเตียงจนต้องทำศึกขับไล่อยู่ได้ทุกวัน

 

“หอมแก้มพี่ก่อนสิ” แจ็คสันว่าขณะที่ยื่นแก้มที่พองลมเข้าข้างนึงไปตรงหน้าคนตัวเล็กกว่าทันที

 

“ไม่! ลุกไปจากเตียงผมเลยนะ!” ด้วยความที่เป็นคนไม่ยอมคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับแจ็คสันด้วยแล้วนั้นทำให้ยองแจปฏิเสธด้วยน้ำเสียงดังกว่าเดิมและสะบัดหน้าหนีทันที

 

“งั้นก็นอนกอดกันแบบนี้ทั้งคืนเลยก็ดี~” ร่างหนาว่าขณะที่กระชับอ้อมกอดให้แน่นกว่าเดิมโดยไม่สนแรงขัดขืนของเด็กน้อยในอ้อมกอดที่ไม่ยินยอมเลยสักนิด

 

“สรุปพี่จะไม่ปล่อยผมดีๆ ใช่ไหม?” หลังจากดิ้นจนเหนื่อยร่างเล็กก็หยุดดิ้นเพราะค้นพบว่าต่อให้พยายามขยับหนีจากอ้อมกอดนี้เท่าไหร่ก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้ง่ายๆ เพราะงั้นเขาจึงใช้วิธีเอี้ยวตัวหันไปถามอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ

 

“พี่บอกแล้วไงถ้าเราหอมพี่ก็ปล่อยเท่านั้นเอง” และคำพูดของแจ็คสันนั้นเองทำให้ดวงตาเรียวของยองแจหรี่ลงเล็กน้อย ในดวงตาสีน้ำตาลของยองแจฉายแววโหดเหี้ยมและปองร้ายอย่างชัดเจน

 

“หึ! ได้!” สิ้นเสียงนั้นก็ไม่ต้องปล่อยให้แจ็คสันได้สงสัยในประโยคนั้นแม้แต่เพียงเสี้ยววินาทีเพราะนิ้วเรียวจัดการบิดเนื้อตรงช่วงเอวแกร่งและบิดไปตามเข็มนาฬิกาจนเกือบครบรอบทำให้คนถูกหยิกนั้นเบิกตากว้าง อ้อมกอดแกร่งคลายออกอย่างรวดเร็วเพื่อไปดึงมือเรียวที่หยิกอยู่ที่เอวออก

 

“โอ๊ยยยย พี่เจ็บนะครับน้องหมวย” แจ็คสันร้องโอดครวญออกมาพลางใช้มือข้างนึงลูบไปที่ตำแหน่งที่โดนหยิกเบาๆ เพื่อสำรวจให้แน่ใจว่าเนื้อของเขาไม่ได้หลุดติดมือเด็กแสบตรงหน้าไปจริงๆ

 

“สม!” แน่นอนว่าคนหยิกไม่เพียงแต่จะไม่ขอโทษหรือรู้สึกผิดใดๆ ยังเยาะเย้ยเป็นของแถมส่งให้อีกต่างหากโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะมีอันตรายจากคนเจ้าเล่ห์ที่ตอนนี้จ้องร่างน้อยตาเป็นมัน

 

“งั้นเหรอครับ” 

 

“พะ...พี่จะทำอะไรหน่ะ” คนที่ยิ้มหยันเมื่อครู่ถามออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเมื่อจู่ๆ อีกฝ่ายก็พลิกตัวมาขึ้นคร่อมตนอย่างรวดเร็วแถมยังรวบข้อมือทั้งสองข้างของเขาดันขึ้นเหนือหัวและกดเอาไว้ด้วยมือหนาเพียงแค่ข้างเดียว

 

“ลงโทษเด็กดื้อไงครับ” เสียงทุ้มตอบออกมาด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์และยกยิ้มชั่วร้ายแล้วโน้มใบหน้าหล่อเหลาของเขาเข้าไปใกล้ใบหน้าน่ารักที่พยายามขืนตัวหลีกหนีอย่างสุดความสามารถ หากแต่ก็หนีไปได้ไม่มากนักด้วยสภาวะทางกายภาพที่ตกเป็นรองกว่ามาก

 

“ปล่อยนะ...อ้ะ!” ในจังหวะที่ปากอิ่มกำลังอ้าปากเอ่ยไล่คนที่มาขึ้นคร่อมตัวเองนั้นเอง คนที่อยู่เหนือร่างก็ประกบริมฝีปากของเขาลงมาที่ปากนุ่มสีแดงสดด้วยความรวดเร็วและเพราะเป็นตอนที่กำลังจะพูดอยู่นั้นเองเลยเป็นจังหวะให้โพรงปากถูกรุกรานได้อย่างง่ายดายโดยลิ้นอุ่นร้อนที่มากด้วยประสบการณ์อันแสนโชกโชน

 

“อื้อ!” ริมฝีปากอุ่นร้อนที่มอบสัมผัสร้อนแรงให้จนคนใต้ร่างที่พยายามดีดดิ้นให้หลุดออกจากพันธนาการแข็งแกร่งนั้นอ่อนแรงลงอย่างช้าๆ จากสัมผัสที่ไม่คุ้นเคยและความใกล้ชิดอย่างลึกซึ้งกว่าทุกที

 

สัมผัสอุ่นๆ ที่เปียกชื้นของลิ้นร้อนที่ค่อยๆ แตะชิมทั่วโพรงปากหอมหวานกวาดต้อนทุกหยดหยาดของน้ำหวานจากปากอิ่มและดูดกลืนมันอย่างหวงแหน ก่อนที่จะแตะลงไปที่ลิ้นนุ่มของอีกฝ่ายและเริ่มถูไถมันเบาๆ อย่างหยอกล้อคนใต้ร่างที่แสดงออกได้ชัดถึงความไม่ประสีประสาบ่งบอกได้ดีว่านี้คงเป็นจูบแรกดูได้จากท่าทางเงอะงะและทำอะไรไม่ถูกนั่นเอง

 

“ว้า หมดฤทธิ์ซะแล้วเหรอ” เสียงยียวนของคนเจ้าเล่ห์ว่าออกมาเมื่อเห็นว่าเด็กน้อยจอมแสบของเขาที่หากเป็นทุกทีไม่ต่างอะไรจากม้าพยศนั้นกำลังนอนนิ่งอยู่ใต้ร่างพลางหอบหายใจถี่เพราะควบคุมลมหายใจไม่ทันกอปรกับสติที่ยังกู่กลับมาไม่ครบสักเท่าไหร่นัก

 

“...”

 

“เงียบเลยแฮะ สงสัยต้องจูบเตือนสติอีกรอบ” และเมื่อเห็นว่าคนที่มักจะว่าเขาแว้ดๆ ตลอดเวลาเงียบไป ร่างหนาก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงยียวนแล้วโน้มใบหน้าลงมาใกล้อีกครั้งร้อนถึงคนที่ถูกกดให้นอนราบอยู่ต้องห้ามออกมาเสียงแข็ง

 

“หยุดนะ!”

 

“อ้าวพูดได้แล้วเหรอ”

 

“ลุกออกไปเลยนะไอ้โรคจิต!” ยองแจแหวออกมาโดยไม่สนว่าคนตรงหน้าจะอายุมากกว่าตนถึงสองปี

 

ฮือ ทำไมต้องเสียจูบแรกให้กับไอ้บ้านี่ด้วย

 

ร่างน้อยคิดในใจอย่างหัวเสียที่แวบนึงเผลอใจเต้นให้กับสัมผัสบ้าๆ นั่นไม่พอยังคล้อยตามแถมยังรู้สึกได้ถึงแก้มที่เริ่มเห่อร้อนนี่อีกที่ไม่ต้องไปหากระจกที่ไหนส่องก็รู้ได้ทันทีว่ามันต้องแดงอยู่แน่ๆ

 

“พูดแบบนี้สงสัยอยากโดนอีกรอบ” แจ็คสันพูดออกมาแบบทีเล่นทีจริงคาดเดาไม่ได้ หากแต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้คนที่โดยขโมยจูบไปแล้วรอบนึงเริ่มออกแรงดิ้นขืนตัวหนีอีกครั้ง

 

“ไม่ ปล่อยผมนะ” คนตัวเล็กที่มีแรงน้อยกว่ามากโวยออกมาอย่างหัวเสียไม่น้อยที่อยู่ในสภาวะที่ทำอะไรไม่ได้เลย

 

“จะปล่อยก็ได้แต่เราต้องมาทำข้อแลกเปลี่ยนกันก่อน”

 

“อะไร” ร่างเล็กมองอีกฝ่ายอย่างระมัดระวังทันทีเมื่อได้ยินว่าอีกคนมีข้อเสมอที่แค่ฟังดูแล้วก็สามารถเดาได้ไม่ยากเลยว่าต้องไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่

 

“สุดสัปดาห์นี้ไปเดตกัน” ข้อเสนอที่ทำให้ยองแจเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ เพราะทีแรกคิดว่ามันจะเป็นอะไรที่แปลกว่านี้แต่ถึงยังไงข้อเสนอที่จะให้ออกไปเดตด้วยกันมันก็ไม่ได้ดีเสียทีเดียวเพราะเขาก็ไม่อยากออกไปไหนมาไหนกับพี่รหัสของตนคนนี้ด้วยสักนิด

 

แค่อยู่ร่วมห้องกันก็มากพอแล้ว!

 

“จะปฏิเสธก็ได้นะ...” ถึงแม้เขาจะพูดแบบนั้นแต่ท่าทีที่คุกคามและใบหน้าหล่อเหลาที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ซอกคอหอมกรุ่นกลิ่นจำกายที่ผสมแป้งเด็กอ่อนๆ จนคนใต้ร่างรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่หายใจรินรดอยู่จนขนลุกซู่ไปหมดจึงตัดสินใจตอบตกลงไปทันทีเพราะเขาไม่อยากปล่อยให้สถานการณ์ที่ตนไม่สามารถควบคุมได้ตรงหน้าเลยเถิดไปไกลกว่าที่ควรจะเป็นไปมากกว่านี้

 

“เข้าใจแล้ว!” 

 

“เข้าใจอะไรครับ” แต่คนที่ยังวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ซอกคอขาวนั่นก็ทำตีมึนทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรพลางแกล้งขยับริมฝีปากไปเฉียดใกล้ผิวนิ่มๆ อยู่หลายคราอย่างหยอกล้อ

 

“ไปก็ไปไง ปล่อยผมได้แล้ว” คนที่โดนเอาเปรียบพูดออกมาแบบชักเสียงเล็กน้อยเมื่อต้องมาต่อความยาวสาวความยืดกับอีกฝ่ายที่กว่าจะยอมลุกไปได้ก็อิดออดอยู่นานจนแทบอยากจะเอาเท้ายันกลางอกแกร่งแรงๆ เสียอีกทีถ้าไม่ติดว่าร่างกายเขาอาจจะไม่ปลอดภัยได้หากทำแบบนั้นไปจริงๆ น่ะนะ...

 


  

 

Spoiled

 


 

______________________________

 

เป็นคู่รักด้วยลำแข้งจริงๆ

ยอมแร้ววว


TWITTER : @giftaplus

COMMENT / SCREAM TAG : #รูมเมทมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

2,978 ความคิดเห็น

  1. #2839 khunjeg (@khunjeg) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 19:45
    จะสงสารหรือขำแจ็คดีนิ
    #2839
    0
  2. #2838 fernlovepaint (@fernlovepaint) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 20:36
    คู่รักฮาร์ดคอ
    #2838
    0
  3. #2837 wilair72 (@wilair72) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 18:15
    กว่าจะยอมได้แจคน่วมแน่
    #2837
    0
  4. #2836 PaphawarinSaetae (@PaphawarinSaetae) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:26
    อูยยยน่ารักกอ่าาาา
    #2836
    0
  5. วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 14:30
    เสียงเนื้อกระทบเนื้อ จ้ะ... กระทบซะดังเพี๊ยะๆเลย 55555 ฮาร์ดคอร์เว่อออ
    #2835
    0
  6. #2834 mam_suphasorn (@mam_suphasorn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 12:21
    555 ++ รุนแรงอะไรเบอนั้น
    #2834
    0
  7. #2833 sary2b (@sary2b) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 11:13
    คู่รักฮาร์ดคอร์55555
    #2833
    0
  8. #2832 cartoona007 (@cartoona007) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 10:42
    แหม่ ตอนอ่านตรงประโยค "เสียงเนื้อกระทบเนื้อ" เสียวว๊าบเลย😂
    #2832
    0