(end)▿#MARKBAM ; ROOMMATE #รูมเมทมบ ❞ [ft. GOT7]

ตอนที่ 24 : ROOM XX : GRADUATED

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 872 ครั้ง
    18 ธ.ค. 61

     

 

________________________________________________________

 

Room XIX

Graduated

________________________________________________________

 

 

   

  ________________________________________________________

 



  “อื้อ พี่มาร์คเดี๋ยว!”




ตัดค่ะ

ฉากคัทอยู่ใน Blog เสริชนามปากกาได้เลยคับ

หรือ

ดูที่ bio ใน Twitter @giftaplus ได้เหมือนกันเน้อ


ต่อจ้า


“อือ เหนื่อยจัง” เสียงหวานเอ่ยอย่างหงุงหงิงขณะที่ขยับตัวซุกเข้าที่อกแกร่งแล้วถูไถเบาๆ เหมือนลูกแมวตัวน้อยเพื่อหาที่ที่สบายที่สุดให้ตัวเองเพื่อจะนอนแนบชิดในอ้อมกอดที่แสนปลอดภัยที่สุดสำหรับเขา

 

“วันหลังก็อย่าไปใกล้คนอื่นแบบนั้นอีก” คนขี้หวงว่าอย่างตำหนิแม้จะไม่ใช้น้ำเสียงจริงจังมากเท่าไหร่นักแต่ร่างน้อยก็รู้ดีว่าความหึงหวงนั้นเป็นเรื่องจริงแต่คนรักของเขาเป็นคนที่มีเหตุผลมากพอที่จะไม่ทำอะไรหุนหันพลันแล่นแบบเมื่อก่อนและพร้อมจะรอฟังเหตุผลจากเขาก่อนเสมอ

 

แม้จะหลังจากได้ลงโทษก่อนก็เถอะ...

 

“งือ รู้แล้วน่า” เด็กน้อยที่เพิ่งผ่านสมรภูมิแห่งบทลงโทษมามาดๆ รับคำนึกเท้าความไปถึงเหตุการณ์ในวันนี้ที่ตนถูกเรียกตัวให้ไปช่วยพวกรุ่นพี่ปีสี่ที่มาซ้อมรันคิวในงานรับปริญญาวันจริงที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้แล้ว

 

แน่นอนว่าขึ้นว่าวันซ้อมก็ต้องมีบางคนอยากลองใส่ชุดจริงมาลองซึ่งไม่แปลกเลยที่จะมีคนแต่งตัวไม่เรียบร้อยหรือแต่งตัวผิดจนต้องมีคนไปช่วยและหนึ่งในนั้นคือแบมแบม ยิ่งกว่านั้นคือยามที่ไปช่วยร่างน้อยก็เสนอตัวช่วยโดยไม่ทันคิดว่ามันจะอยู่ในสายตาของคนรักที่มาซ้อมอยู่ในหอประชุมใหญ่อยู่ด้วยเช่นกันจนเห็นภาพความใกล้ชิดของร่างน้อยกับชายอื่นที่ร่างบางไปช่วยเขาแต่งตัวให้เรียบร้อย

 

และนั่นคือต้นสายปลายเหตุที่ทำให้อาสาสมัครตัวน้อยถูกราชสีห์ร้ายมอบบทลงโทษอันแสนหวานให้จนหมดแรงน่ะสิ...

 

“นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า” เสียงทุ้มเอ่ยบอกคนรักเสียงนุ่มหลังจากที่เขาได้ปลดปล่อยความต้องการไปในตัวคนตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่ในอ้อมกอดตน

 

“พี่นั่นแหละตัวดีเลย” คนที่ถูกกลั่นแกล้งมาหลายชั่วโมงจนถึงชั่วดึกโบ้ยความผิดทุกอย่างให้คนรักทันทีขณะที่ซุกใบหน้าลงไปกับหมอนใบนุ่มหันแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่มีแต่รอยรักให้คนที่สร้างรอยเหล่านั้นทันที

 

หมับ

 

“เดี๋ยวนี้รู้จักหันหลังให้กันแล้วเหรอ” แต่ถึงยังไงร่างระหงก็ถูกดึงรั้งให้เข้ามาในอ้อมกอดที่แสบอบอุ่นนั่นอยู่ดีโดยมีเจ้าของอ้อมกอดกระซิบข้างหูนิ่มเบาๆ แบบที่แบมแบมรู้ดีว่าต้องขืนตัวออกห่างเพราะนั่นคือสัญญาณเตือนของคนอันตรายน่ะสิ

 

“พอเลย นอนครับนอนดึกแล้ว” เสียงหวานว่าขณะจับมือหนาใต้ผ้านวมที่เริ่มอยู่ไม่สุขและกำลังซนอยู่ตามตัวเขาทั้งลูบทั้งบีบตรงนู้นตรงนี้ทีอย่างมันมือ

 

“อีกรอบดีไหม...” คำพูดที่แม้จะถูกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหยอกล้อแต่แววตานั้นไม่ได้มีการหยอกล้อเลยแม้แต่น้อย

 

“ไม่เอาผมง่วงแล้ว” และนั่นทำให้แบมแบมเอ่ยปฏิเสธออกมาทันทีเพราะความเหนื่อยล้ากับหนังตาที่เริ่มหนักอึ้งมากขึ้นเรื่อยๆ

 

“เดี๋ยวทำเอง นอนเฉยๆ ก็พอ” คนพูดน้อยยังคงต่อรองออกมาไม่เหลือคราบคนขรึมในวันวานอีกต่อไปแล้ว

 

“จิ๊ พี่เป็นคนหื่นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” ร่างน้อยจิ๊ปากตัวเองเล็กน้อยเมื่อคนหื่นที่เขาเรียกนั้นดูเหมือนจะไม่ยอมละทิ้งเจตนารมณ์เบื้องต่ำง่ายๆ เสียแล้ว

 

“ตั้งแต่มีเมียน่ารักขนาดนี้ไงครับ” เขาว่าเสียงระรื่นจนหน้าหมั่นไส้ ขนาดที่ว่าแบมแบมอย่างจะเอาหมอนใบใหญ่ขึ้นมาฟาดใบหน้าหล่อๆ นั่นสักทีสองที ถ้าไม่ติดว่าทำไปแล้วจะถูกลงโทษจนไม่ได้นอนทั้งคืนแทนน่ะนะ

 

“ไม่ต้องทำมาเป็นพูดเพราะเลย ยังไงผมก็ไม่ยอมให้พี่เอาเปรียบผมอีกแล้ว” คนหน้าหวานบอกเสียงเด็ดขาดพลางดึงมือแกร่งออกจากสะโพกนุ่มของตัวเองด้วยแรงทั้งหมดที่มี

 

“โถ่...”

 

“ไม่งั้นผมจะหนีไปนอนกับเพื่อนจริงๆ ด้วยนะ” แถมยังเอ่ยขู่เพิ่มไปเสียงด้วยอีกทีซึ่งเมื่อมาร์คได้ยินแบบนั้นก็ต้องยอมลงให้ในที่สุดเพราะท่าทางอ่อนล้าของเด็กน้อยของเขาด้วยส่วนนึงที่ทำให้ชายหนุ่มอดนึกจะสงสารไม่ได้

 

“เข้าใจแล้วๆ นอนก็ได้ครับ”

 

เอาไว้ค่อยจัดการพรุ่งนี้ก็ยังไม่สาย

 

แต่ก็ไม่วายแอบวางแผนร้ายไว้ในใจเหมือนกันโดยที่ไม่เอ่ยออกไปให้เหยื่อรู้ตัวก่อนเพราะเดี๋ยวจะไหวตัวทันเองได้ หึ!




#รูมเมทมบ

 

 

 

เช้าวันใหม่ที่แสนสำคัญของใครหลายคนเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ร่างสองร่างที่นอนตระกองกอดกันอยู่บนเตียงในห้วงนิทราอันแสนหวานจนน่าอิจฉา ก่อนที่จะเป็นร่างน้อยที่ค่อยๆ ขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตามกลไกของร่างกาย

 

“กี่โมงแล้วนะ...” เสียงหวานติดจะแหบพร่าตามประสาคนที่เพิ่งจะตื่นนอนเอ่ยออกมาเบาๆ ขณะที่ขยับตัวออกจากอ้อมกอดแกร่งๆ เล็กน้อยเพื่อจะชะโงกหัวขึ้นมาดูนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังห้องและสามารถรับรู้เวลาได้ทันที

 

“จะหกโมงแล้ว...พี่มาร์คครับตื่นเถอะ” เมื่อได้เห็นเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาแล้วก็ทำให้คนตัวเล็กตื่นเต็มตาได้อีกครั้งและรีบลุกขึ้นนั่งอย่างทะลักทุเลพร้อมกับเอ่ยปลุกร่างหนาที่ท่อนแขนแกร่งตอนนี้ตกมาอยู่ที่เอวบางเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

“...” แน่นอนว่าคนตื่นยากนั้นยังคงรักษาระดับการปลุกยากของตนได้ดีแม้ในยามที่วันเวลาจะเปลี่ยนผ่านไปนานแค่ไหนก็ตามที

 

เช่นกันกับแบมแบมที่รับมือกับอาการเหล่านี้มาสองปีกว่าแล้วจะไม่รู้เชียวหรือว่าต้องทำยังไงถึงจะปลุกคนรักด้วยวิธีที่เร็วที่สุดได้น่ะ

 

“พี่มาร์คครับ ถ้าไม่ลุกงดมอร์นิ่งคิสนะครับ”

 

ดวงตาคมที่ตอนแรกปิดสนิทค่อยๆ ลืมขึ้นอย่างช้าๆ เมื่อได้ยินประโยคดังกล่าวราวกับเป็นการร่ายเวทมนต์ก็ไม่ปาน หากจะถามถึงว่าทำไมชายหนุ่มถึงยอมตื่นง่ายๆ ในเมื่อเป็นคนตื่นยากน่ะเหรอ แบมแบมคงตอบได้ไม่ยากเพราะคนตัวเล็กรู้ดีว่าอีกฝ่ายถึงจะหลับอยู่ยังไงแต่ก็เป็นคนประสาสัมผัสไวพอตัวดังนั้นหากมีใครมาเรียกหรือเตียงขยับนิดเดียวเขาก็รู้สึกตัวแล้ว แต่เพราะว่ามีนิสัยขี้เซาต่างหากเลยทำให้หลับตานอนต่อได้อย่างสบายอารมณ์โดยไม่ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาแม้จะมีคนกวน

 

“เดี๋ยวนี้แสบนักนะ” คนตัวสูงว่าอย่างไม่จริงจังเท่าไหร่นักขณะที่ขยับตัวลุกขึ้นมานั่งบ้างพลางเอามือขึ้นเสยผมที่ยุ่งไม่เป็นทรงเพราะเพิ่งตื่นนอนขึ้นลวกๆ เพราะมันตกลงมาปรกหน้าให้รำคาณเล่น

 

“คนเราก็ต้องมีการพัฒนาบ้างสิครับ” คนตัวเล็กว่าอย่างโอ่ๆ ด้วยท่าทีที่ดูภูมิใจเสียเต็มประดาซึ่งนั่นทำให้คนเจ้าเล่ห์เลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย ขณะที่ในหัวมีแผนอะไรบางอย่างผุดขึ้นมา

 

“งั้นเหรอ...”

 

“ช่ายยยยยยยยยย” แถมเจ้าลูกแกะตัวน้อยที่ไม่ทันได้เห็นสายตาของเสือร้ายเจ้าเล่ห์ยังพยักหน้าหงึกหงักรับคำอย่างแข็งขันอีกต่างหาก

 

“งั้นต้องทดสอบหน่อยแล้วว่าพัฒนาไปถึงไหน” ว่าจบคนตัวสูงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆ ต่ออีกเพราะเขาหยัดตัวขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับช้อนตัวคนตัวเล็กกว่าขึ้นแบบสบายๆ ราวกับยกนุ่นพร้อมกับเดินดุ่มๆ เข้าห้องน้ำไปแบบที่ไม่สนใจเสียงร้องโวยวายหรือขัดขืนของร่างน้อยเลยแม้แต่น้อย...

 

“อึก อ่า...พี่มาร์ค...คนบ้า...อื้ออออ!”

 

“เมียมึงเป็นอะไรวะ เห็นเดินหน้าบึ้งมาตั้งแต่ไกล” แจ็คสันถามเพื่อนสนิทที่เดินเคียงคู่มากกับคนรักของมันโดยที่อารมณ์ของทั้งสองคนดูต่างกันสุดขั้วเหมือนดั่งปกตินั่นแหละ หากแต่ปกติแล้วจะเป็นคนหน้าหวานที่ยิ้มแย้มตลอดเวลาแล้วเพื่อนของเขาจะเป็นคนทำหน้านิ่งๆ ทว่าวันนี้กลับกลายเป็นใบหน้าสวยหวานงอง้ำบึ้งตึง ส่วนคนหน้าเดียวกับมีรอยยิ้มมุมปากประดับอย่างอารมณ์ดีเสียนี่

 

“เปล่านี่ สงสัยเหนื่อยเพราะออกกำลังกายก่อนอาบน้ำหล่ะมั้ง” มาร์คยักไหล่น้อยๆ แล้วตอบด้วยท่าทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่มีเหรอเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งอย่างพวกเขาจะไม่รู้ว่าไอ้ออกกำลังกายของไอ้เสือมันหมายถึงอะไรน่

 

ไอ้นี่เห็นแบบนี้มันร้ายเว้ยเฮ้

 

แจ็คสันแอบคิดในใจแบบที่จะอดอิจฉาไม่ได้ที่เพื่อนคุมเมียมันได้เพราะสำหรับเขายิ่งนับวันยิ่งอยู่ในสถานะผัวทาสเข้าไปทุกทีๆ แล้ว ถึงแม้จะเป็นสถานะที่เขามีความสุขดีที่ถูกเมียรักโขกสับก็ตามที

 

“เข้าหอประชุมกันเหอะ” แจบอมบอกเพื่อนเมื่อได้ยินเสียงประกาศให้ว่าที่บัณฑิตย์จบใหม่ทั้งหลายเข้าไปในหอประชุมเพื่อจะเริ่มพิธีการปริญญาแล้ว

 

ส่วนทางด้านคนรักของพวกเขาทั้งสามคนได้เดินแยกไปอีกทางเนื่องจากนักศึกษาทุกชั้นปีถูกเกณฑ์มาช่วยงานพวกนี้แถมพวกคนรักของพวกเขายังเป็นถึงสมาชิกองค์การนักศึกษาโดยมีจินยองเป็นประธาน ยองแจเป็นรองประธานที่ได้มาแบบงงๆ เพราะแค่อยากใส่ชื่อให้ครบ ส่วนแบมแบมเป็นเลขาเพราะชอบจดบันทึกนั่นเอง

 

ถือได้ว่าเป็นกลุ่มองค์การนักศึกษาหน้าใหม่ที่น่ารักที่สุดที่เคยมีมาเลยก็ว่าได้ ที่ถูกเลือกเพราะความเจริญหูเจริญตาล้วนๆ ที่เป็นเหตุผลหลัก ส่วนเหตุผลรองก็คงเป็นนโยบายใหม่ๆ ที่น่าสนใจจนนักศึกษาเกินสามในสี่ส่วนเทคะแนนไปให้ตอนเลือกตั้งน่ะนะ

 

งานพิธีการที่แสนภาคภูมิเหล่านั้นดำเนินไปโดยใช้เวลาเกือบค่อนวัน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายสองกว่าเกือบบ่ายสามแล้วพิธีการทั้งหมดจึงได้เสร็จสิ้นลงและนั่นหมายความว่านักศึกษาที่ได้รับใบปริญญาทุกคนได้เป็นบัณฑิตย์จบใหม่ไฟแรงเต็มตัวกันจริงๆ เสียที

 

“เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ เหมือนเมื่อวานเพิ่งรู้จักพวกมึงเลย” แจ็คสันพูดตอนที่เขากำลังทยอยเดินกันออกมาจากหอประชุมใหญ่เพื่อออกมาถ่ายรูปกับครอบครัวหรือเพื่อนๆ ตามประสาวันรับปริญญาทั่วไป

 

“เลือกได้ก็ไม่อยากคบมึงหรอก” 

 

“เห็นด้วย”

 

แจบอมแกล้งพูดจิกเพื่อนด้วยใบหน้าตายๆ โดยมีมาร์คเอ่ยเสริมแบบเห็นดีด้วยจนคนอัธยาศัยดีได้แต่ทำหน้าเหวออ้าปากค้าง

 

“พูดแมวๆ แบบนี้ตัดเพื่อนกันเลยไหมวะ” แจ็คสันโวยวายออกมาแม้จะรู้ดีว่าเพื่อนล้อเล่นก็ตาม

 

“ก็ดีนะ ยังไงมึงก็หมดประโยชน์แล้วนี่” เจบียักไหล่เชิงไม่ยี่หระแล้วตอบตกลงทันที

 

“เคยมีประโยชน์ด้วยเหรอ?” แถมด้วยคำถามต่อมาที่เป็นคำถามเสริมที่ช่างช้ำใจสำหรับคนฟังยิ่งนัก

 

“ได้เลยพวกมึงด้ายยยยยยยยยย” คนที่โดยรุมว่าแบบนั่งก่อนจะเริ่มวิ่งไล่ขวิด(?)เพื่อนสนิทอย่างเอาเป็นเอาตายไม่อายสายตาชาวบ้าน ดีที่ยองแจเดินผ่านมาเห็นความวุ่นวายนั้นพอดิบพอดีเลยทำให้กระทิงที่ไล่ขวิดชาวบ้านเมื่อครู่แปลงร่างกลายเป็นหมาหน้าเซื่องๆ เดินตามเจ้าของไปต้อยๆ แทน

 

“เดี๋ยวกูไปถ่ายรูปกับครอบครัวก่อนแล้วพวกเราค่อยมาถ่ายด้วยกัน” แจบอมหันมาบอกเพื่อนสนิทเมื่อกวาดสายตาแล้วพบเจอกับบุพการีของเขาที่บินมาในวันนี้เหมือนดั่งหลายๆ คนกำลังยืนโบกมือเรียกเขาหยอยๆ อยู่ไม่ไกลซึ่งมาร์คก็พยักหน้ารับน้อยๆ แล้วเดินแยกจากเพื่อนไปอีกทางเหมือนกันเมื่อเจอกับพ่อแม่ของตนที่ยืนรออยู่ใต้ร่มไม้กับน้องชายของเขาที่มัวแต่ยืนส่องสาวที่เดินผ่านไปผ่านมาจนหน้าหมั่นไส้

 

“เอ้า เจ้ามาร์คมาละ แล้วเจ้าหนูแบมหล่ะ”​ เมื่อคนเป็นพ่อเห็นลูกชายก็พูดขึ้นแถมถามถึงเด็กหนุ่มตัวน้อยอีกคนที่พวกเขานึกเอ็นดูที่เป็นคนรักของลูกชาย

 

“คนวิ่งวุ่นทำงานอยู่แถวนี้ครับ เดี๋ยวก็คงมา” คนเป็นลูกตอบเพราะเขารู้ดีว่าวันแบบนี้คนรักของตนมีงานให้จัดการมากมายแต่คงจะเสร็จในอีกไม่ช้าเพราะพวกเขาได้ทยอยออกจากหอประชุมกันหมดแล้ว งานของพวกองค์การนักศึกษาจึงจบลง

 

“แฮ่กๆ มาแล้วครับ รอนานไหม” ไม่นานหลังจากที่มาร์คมาถึงเสียงหวานของคนที่พวกเขาพูดถึงเมื่อครู่ก็วิ่งกระหืดกระหอบมาจนแก้มนวลขึ้นเลือดฟาดสีแดงเพราะเลือดลมได้ถูกสูบฉีดจากการออกกำลังกาย

 

“โถลูก ไม่ต้องรีบวิ่งมาก็ได้นี่จ๊ะ พวกเรารอได้”​ ทางด้านหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวของบ้านนี้เอ่ยอย่างนึกเอ็นดูพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดตาของเธอออกมาจากในกระเป๋าและซับเหงื่อให้กับเด็กน้อยของเธออย่างอ่อนโยนพร้อมกับส่งขวดน้ำเย็นที่เพิ่งใช้ให้ลูกชายคนเล็กไปซื้อมาก่อนหน้านี้ให้ร่างบางได้ดื่มดับกระหาย

 

“โอ๋ยิ่งกว่าลูกแท้ๆ อีกนะครับ” โจอี้ที่เห็นแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซวออกมาอย่างไม่จริงจังเท่าไหร่นักเพราะตัวเขาเองก็เอ็นดูแฟนพี่ชายไม่ต่างจากคนที่บ้านไปเท่าไหร่นัก ติดก็ตรงจะแสดงอาการมากไม่ได้เพราะมีพี่ชายจอมหวงก้างชอบกีดกันไม่ให้เข้าใจว่าที่พี่สะใภ้หน้าหวานคนนี้

 

“ไปถ่ายรูปกันเถอะครับ เดี๋ยวจะเย็นเสียก่อน” แบมแบมที่ได้พักจนลมหายใจกลับมาเป็นปกติแล้วก็เอ่ยชักชวนทุกคนโดยที่จงใจไม่หันไปคุยกับคนรักที่เป็นคนสำคัญของวันนี้อย่างชัดเจนจนคนเป็นพ่อแม่ได้แต่หันมามองหน้ากันเล็กน้อยอย่างอดที่จะสงสัยไม่ได้แต่ก็ไม่ได้ถามออกไปเพราะอยากจะปล่อยให้เป็นเรื่องของเด็กๆ กัน

 

“แบมแบมไปถ่ายรูปคู่กับพี่มาร์คสิจ้ะ” เสียงอ่อนโยนของคนเป็นแม่เอ่ยหลังจากที่พวกเขาถ่ายรูปคู่กับบัณฑิตย์สุดหล่อไปเกือบครึ่งร้อยแล้วทั้งกลุ่ม ทั้งเดี่ยว ทั้งคู่ปะปนกันไป จะมีก็แต่เด็กหนุ่มหน้าหวานที่ไม่ยอมไปถ่ายคู่กับคนรักเสียทีเอาแต่เลี่ยงตลอดเลย

 

“ก็ได้ครับ” เมื่อได้ยินผู้ใหญ่พูดถึงขนาดนั้นแล้วร่างน้อยก็ได้แต่เดินเตาะแตะไปหาคนรักตามประสาคนหัวอ่อนเชื่อฟังคำผู้ใหญ่แต่ก็ไม่วายยืนห่างร่างหนาเสียเกือบสองฟุตที่มีระยะห่างอย่างชัดเจน

 

“ขยับมานี่” เสียงทุ้มว่าพลางมือหนาตวัดเกี่ยวเอวบางดึงรั้งเข้าหาตัวทันทีจนแนบชิดโดยที่เจ้าของเรือนรางโวยออกมาทันทีแถมขืนตัวอย่างสุดแรงถึงแม้จะสู้ไม่ค่อยได้ก็ตาม

 

“อื้ออ ปล่อยนะ” 

 

“ยังงอนเรื่องเมื่อเช้าอยู่เหรอไง” เขาถามออกมานิ่งๆ ท่อนแขนแข็งแรงดุจดั่งคีมเหล็กยังคงล็อคตัวคนรักเอาไว้อย่างแน่นหนาแบบไม่มีท่าทีว่าจะยอมปล่อยออกมาง่ายๆ

 

“ก็ใครใช้ให้พี่บังคับผมทำแบบนั้นหล่ะ” เมื่อเห็นว่าดิ้นไปก็ไม่มีประโยชน์ร่างน้อยก็เลิกที่จะขืนตัวเปลี่ยนมาเป็นเอามือกอดอกแล้วพองลมที่แก้มใสจนอูมอย่างน่ารักยามไม่พอใจ

 

“ฉันทำอะไรก็แค่ให้อำนาจนายคุมเกมส์เองเท่านั้น อยากจะขย่มเร็วแค่ไหนก็ตามใจเลยไง” แต่ดูเหมือนว่าคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดจะไม่ยอมรับความผิดง่ายๆ พร้อมทั้งยังเอ่ยแก้ต่างให้ตัวเองเสียเสร็จสรรพจนคนฟังต้องเบิกตากว้างกับประโยคน่าอายที่อีกฝ่ายพูดออกมา

 

เพี๊ยะ!

 

“คำพูดคำจานี่นะ!” มือนิ่มของร่างระหงที่เอี้ยวตัวฟาดไปต้นแขนแกร่งแรงๆ จนทุกคนสามารถได้ยินเสียงตีนั้นอย่างชัดเจน

 

“เอ้าๆ ใจเย็นๆ กันก่อน มาร์คเราก็อย่าไปพูดยั่วโมโหน้องสิ” จนกระทั่งคนเป็นพ่อที่ยืนดูอยู่ต้องเอ่ยห้ามทัพก่อนที่คู่ที่ทะเลาะกันประหนึ่งข้าวใหม่ปลามันจะตบตีกันรุนแรงไปมากกว่านี้ ถึงแม้พวกเขาจะไม่ได้ยินบทสนทนาก่อนหน้าก็ตามแต่ก็พอเดาได้ว่าเจ้าลูกชายตัวดีต้องไปทำอะไรไว้จนว่าที่ลูกสะใภ้เขาถึงแสดงอาการงอนหนักขนาดนี้

 

“หึ พี่ขอโทษก็ได้ครับคนดี ไม่งอนพี่นะ”​ คำสรรพนามที่มักจะถูกยกมาใช้แทนตัวเองของอีกฝ่ายเวลาง้องอนหรือยามที่ต้องการให้คนตัวเล็กใจอ่อนถูกยกมาใช้อีกครั้งและแน่นอนว่ามันก็ได้ผลชะงัดเหมือนดังเช่นทุกทีนั่นแหละ

 

“ก็ได้”

 

“ถ้างั้นหันมาทางนี้สิครับ” เขาว่าเสียงนุ่มเมื่อเห็นว่าคนหน้าหวานที่บอกว่าให้อภัยแล้วแต่กลับไม่ยอมหันหน้ากลับมามองกันเสียที ขณะที่มือหนานั้นกำลังล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงภายใต้ชุดครุยออกมา

 

“มีอะ...ไร...” และเมื่อคนตัวเล็กหันมาคำพูดที่ตอนแรกเจ้าตัวกำลังจะเอ่ยนั้นกลืนหายกลับเข้าไปในลำคออีกครั้งเมื่อจู่ๆ คนที่ยืนกอดเอวเขาเมื่อครู่บัดนี้ได้ลงไปนั่งชันเข่าขึ้นข้างนึกพร้อมกับมีกล่องแหวนกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มที่ถูกเปิดออกเผยแหวนเงินเรียบๆ สไตล์ผู้ชายที่มีเพชรน้ำงามฝังประดับอยู่ด้วย

 

“เอาจริงๆ พี่อยากจะขอแต่งงานเลยด้วยซ้ำแต่เพราะเรายังเรียนไม่จบเพราะงั้นเลยขอหมั้นเอาไว้ก่อนแล้วกัน” คนที่ไม่ช่างพูดเอ่ยอธิบายสถานการณ์ตรงหน้าให้คนตัวเล็กที่กำลังยืนอึ้งอยู่เข้าใจถึงสถานการณ์ตรงหน้า

 

“มะ...หมั้น?” คล้ายกับคนที่หาเสียงไม่เจอที่ต้องทวนคำที่ร่างหนาพูดอีกครั้งราวกับไม่เชื่อหู

 

“ครับ พี่ไปขอเรากับม๊าเราแล้วด้วยไม่ผิดประเพณีแน่นอน” มาร์คพูดเสริมถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่เขาแอบบินไปไทยอย่างลับๆ กับบุพการีของตนเพื่อไปหามารดาของคนรักหมายจะสู่ขออย่างเป็นเรื่องเป็นราวโดยที่มารดาของอีกฝ่ายก็ไม่ได้คันค้านอะไร ขอเพียงแค่ลูกชายมีความสุขเธอก็พอใจแล้วแต่ก็ยังมีข้อแม้ให้ร่างน้อยเรียบจบเสียก่อนแต่ถ้าจะหมั้นก็ไม่ได้คัดค้านอะไรเช่นกัน

 

“...”

 

“เพราะงั้นหมั้นกับพี่นะครับ เราเรียบจบค่อยมาขอแต่งใหม่”

 

“...”

 

“ตกลงไหม?” ร่างหนาร่ายยาวจนจบโดยที่มีคนตัวเล็กยืนฟังอย่างเงียบๆ ขณะที่น้ำใสๆ เริ่มเอ่อคลอขึ้นเต็มสองตา

 

น้ำตาเห็นความตื้นตันใจ...

 

“...”

 

“...” ทั้งสองคนเงียบกันไปครู่นึงโดยไม่รับรู้ถึงเสียงของคนรอบข้างหรือสายตาที่มองมาแม้แต่น้อย ราวกับว่าตอนนี้ทั้งโลกมีเพียงพวกเขาแค่สองคนเท่านั้น

 

“อื้อ”

 

“เยส!” สิ้นเสียงคำที่ไม่ต่างอะไรกับการตอบตกลงคนที่มักนิ่งขรึมก็ยกมือขึ้นมาชกอากาศอย่างดีใจไม่เหลือเค้าเดิม ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอีกครั้งเพื่อหยิบแหวนออกมาเตรียมสวมใส่ให้ร่างน้อยที่ไม่ต่างอะไรกับกล่องดวงใจของเขา

 

ฮูเรรรรร่ เยยยยยย๊!!!~

 

“โอ๊ยยยย เพื่อนกำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วววว”

 

“ดีใจด้วยนะแบมแบม!” เสียงโห่ร้องดีใจของคนที่ช่วยลุ้นอยู่รอบข้างดังขึ้นพร้อมกับเสียงของจินยองและยองแจที่เดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้ตะโกนแข่งออกมาบอกเพื่อนสนิทของตนอย่างปลื้มปิติไม่แพ้กัน

 

“แหวนนี่จะเป็นตัวแทนของพี่ที่ตีตราจองเราเอาไว้นะ...” ชายหนุ่มว่าขณะที่สวมแหวนทองคำขาววงนั้นให้คนตัวเล็กอย่างอ่อนโยนลงที่นิ้วนางของร่างน้อย

 

“ครับ...”

 

“สำหรับวันเวลาที่ผ่านมา...” เขากดจูบลงเบาๆ ที่นิ้วที่มีแหวนประดับอยู่

 

“...”

 

“สำหรับวันเวลาที่กำลังจะมาถึง...” ก่อนที่จะเคลื่อนไปที่หน้าผากมนแล้วสัมผัสลงไปอีกครั้งเบาๆ

 

เวลาเหล่านั้นเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป... แล้วเคลื่อนมาถึงตำแหน่งสุดท้ายคือริมฝีปากอิ่มสีสดพร้อมกับมอบจุมพิตอันแสนหวานและอ่อนโยนให้ราวกับเป็นคำมั่นสัญญาว่าจะรัก ดูแล และเดินเคียงข้างกันตลอดไป...

 

 

 

จบบริบูรณ์

 

 

______________________________

 

เนื้อเรื่องหลักจบแล้วเน้อออ

และตามสัญญาจะลงตอนพิเศษให้สองตอนนะคับเป็นฉปอยยยยย

ขอบคุณที่ติดตามกันมานะคะ พบกันใหม่เรื่องหน้า


TWITTER : @giftaplus

COMMENT / SCREAM TAG : #รูมเมทมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 872 ครั้ง

2,978 ความคิดเห็น

  1. #2978 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 10:23

    เป็นฟิคที่ละมุนมากกกกกกขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ

    #2978
    0
  2. #2970 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:37
    งื้อๆๆๆๆๆ ดีมากๆๆๆๆเลยค่ะ
    ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
    แต่รู้ว่าเราชอบมากกกกกกเลยค่ะ
    เราจะกลับมาอ่านครั้งที่ 2 3 4 5 อีกแน่นอนค่ะ
    ขอบคุณมากๆๆๆๆเลยนะคะ ที่สละเวลาสรรสร้างเรื่องราวความรักของพี่มาร์คกับน้องแบมอีกเรื่องนึงงงง
    #2970
    0
  3. #2952 missnight__ (@missnight17) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 03:05
    ดีมากเลยค่ะ สนุก น่ารัก เป็นฟีลที่ไม่หน่วงไม่หนักอ่านแบบสบายๆ ยิ้มไปตลอดทั้เรื่องเลย ขอบคุณไรท์ที่เขียนเรื่องราวน่ารักๆนี้ให้อ่านนะคะ
    #2952
    0
  4. #2936 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 12:27
    สนุกมากกกก
    #2936
    0
  5. #2909 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 12:26
    แด่ความสุขของพวกเรา

    ฟิลกู๊ด
    #2909
    0
  6. #2854 MYPIMOOK (@MYPIMOOK) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 15:36
    สนุกมากเยยชอบอะ
    #2854
    0
  7. #2831 53102god (@53102god) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 10:32
    ประโยคที่มาร์คพูดตอนจบเอามาตากนิยายเรื่อง เซวีนา ป่ะคะ เราว่าเราคุ้นอ่ะ
    #2831
    2
    • #2831-1 เบลามี่ 'จี (@Gift1906) (จากตอนที่ 24)
      30 กรกฎาคม 2561 / 10:59
      อันนี้เราไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ เดี๋ยวเราเช็คน้า เพราะเราก็ตามเรื่องนี้เหมือนกันชอบมาก ฮือ อาจจะเคยอ่านผ่านแล้วติดมา ขอบคุณสำหรับการบอกกล่าวนะคะ
      #2831-1
    • #2831-2 53102god (@53102god) (จากตอนที่ 24)
      30 กรกฎาคม 2561 / 11:28
      จ้่า ไม่ว่ากัน เราก็ชอบเซวีนาเหมือนกัน😄😄
      #2831-2
  8. #2830 pimjmmt (@pimjmmt) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 10:34
    สนุกมากกกก ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2830
    0
  9. #2829 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:38

    แม้พี่เค้าจะหื่นมากไปหน่อย แต่ก็รักน้องไม่น้อยไปกว่าใคร แถมโรแมนติกได้ตลอดเวลาขนาดนี้หาที่ไหนไม่ได้แล้วนะแบบนี้ ขอบคุณไรท์มาก ๆ เลยนะคะ

    #2829
    0
  10. #2822 Minnies05 (@Minnies05) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 23:12
    โอ้ยยย พี่มาร์คน่ารักมากเลยอ่ะ จบแล้วอ่ะ ขอบคุณไรท์สำหรีบเรื่องราวความน่ารักที่เกิดขึ้นจากการร่วมห้อง ทุกอย่างค่อยๆเกิดขึ้นมาอย่างน่าติดตาม จนสุดท้ายเปนความรักที่สมบูรณ์แบบมากกก ขอบคุณค่ะ
    #2822
    0
  11. #2814 mint_boutsady (@mint_boutsady) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:31
    รอออ นานแล้วนะคะ😭😭😭😭😭
    #2814
    0
  12. #2813 mint_boutsady (@mint_boutsady) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:31
    รอออ นานแล้วนะคะ😭😭😭😭😭
    #2813
    0
  13. #2809 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 05:10
    เสียดายม๊าไม่ได้มาวันนี้อ่ะ เอ๊ะ หรือว่าจะมีสเปวันแต่ง
    #2809
    0
  14. #2802 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 21:45

    เป็นอะไรที่ฟินและอบอุ่นลมุนมากน่ารัก

    #2802
    0
  15. #2800 Eve-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 18:10
    ฮือออ เป็นฟิคละมุนฟิลกู้ดมากๆจริงๆด้วย ขอบคไรท์มากๆนะคะที่เขียนฟิคดีๆมาให้ได้อ่าน ขอให้มาร์คแบมรักกันนานๆ ทั้งในฟิคและชีวิตจริงนะคะ สาาธุ!!! ฮี่ฮี่
    #2800
    0
  16. #2783 p_____p (@pangcrackers) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 16:46
    น่ารักจังน้า
    #2783
    0
  17. #2781 impraan17 (@impraan17) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 15:17

    ชอบมากเลยค่ะ เป็นรักที่ละมุน และอบอุ่นมาก. ตัวละครสุภาพและมีเหตุผลที่ดี

    #2781
    0
  18. #2775 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 11:47
    น่ารัก จะมี ss2 มั้ยน้าาาา ^^
    #2775
    0
  19. #2772 sary2b (@sary2b) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:40
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ น่ารักมากๆ แต่ก็จบแล้วอะ ฮืออออออออออออ
    #2772
    0
  20. #2771 phonphimon0123 (@phonphimon0123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:52
    รู้สึกดี
    #2771
    0
  21. #2770 kamonsiri241258 (@kamonsiri241258) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 19:10
    เเงงงง เขิน สนุกมากๆเลยค่ะ
    #2770
    0
  22. #2769 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 18:02
    แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆจบแล้วหรอคะอ่านมาตลอดเพลินๆ ตกใจเลยนี่คือตอนจบแล้วคิดถึงเรื่องนี้แย่เลย ขอบคุณนะคะ
    #2769
    0
  23. #2768 wilair72 (@wilair72) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:43
    ไม่อยากให้จบเลยค่ะ
    #2768
    0
  24. #2767 pim1988 (@pim1988) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:20
    สนุกมากเลยค่ะ
    #2767
    0
  25. #2766 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 15:06
    ขอบคุณคร้าาาา
    สนุกมากเลย
    #2766
    0