Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 51 : ♫ OS หัวล้านขี้น้อยใจ -Yoonwoo-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 ธ.ค. 58



 OS หัวล้านขี้น้อยใจ
-Yoonwoo-


มีป้าคนนึงมาอ้อนให้เมย์เขียนฟิคยุนวูค่ะ
ดังนั้นฟิคเรื่องนี้อุทิศให้ป้าอายุ 32 คนนั้นนะคะ
(อย่าโกรธน้องนะ รักกกกกกกกก)



_____________________


 

พี่จินอูคงจะเหงา...

 

ซึงยุนยืนไขว้ขา สองมือล้วงกระเป๋ายีนส์ที่หลวมหมิ่นสะโพกจนเห็นวีไลน์ชัดแจ๋ว ดวงตาเรียวเล็กเหมือนเมล็ดอัลมอนด์ทอดมองเจ้าของผิวขาวที่นั่งอยู่บนพื้นใกล้ๆตระกร้านอนของพวกแมวที่มุมห้อง คิมจินอูกำลังลูบตัวเจ้าเบย์ แมวพันธุ์สฟิงซ์สีเนื้อที่กำลังดื่มน้ำจากกระบอกน้ำดื่มของแมว ในขณะที่เจ้าเรย์ลูกรักก็ไม่น้อยหน้า เจ้าแมวลุกขึ้นจากตระกร้า เดินตรงมาที่จินอูก่อนจะใช้เท้าเขี่ยต้นขาเจ้านายเรียกความสนใจ

 

“ว่าไงลูก?”

 

ซึงยุนยิ้มบางๆเมื่อเสียงสองถูกนำมาใช้ จินอูยังคงลูบตัวเจ้าเบย์ที่ยังดื่มน้ำ ในขณะที่เจ้าเรย์ปีนขึ้นไปนอนอยู่บนตักจินอูเรียบร้อย

 

อิจฉาแมวได้ไหมนะ...

 

ทั้งมือที่ลูบอยู่บนลำตัวอย่างอ่อนโยน ตักนิ่มๆน่าทิ้งหัวลงวาง ตัวนุ่มๆอุ่นๆที่เจ้าแมวชอบไปนอนซุก ไม่ใช่แค่เรย์กับเบย์นะ เจ้าอ้วนโพลลี่ แล้วก็เจ้าพัลลี่ก็ยังชอบซุกตัวจินอูด้วยเหมือนกัน ไหนจะเสียงสองที่ใช้พูดกับเจ้าแมวอีกหล่ะ ใครได้ฟังก็รู้ว่าจินอูรักและเอ็นดูเด็กๆพวกนี้ขนาดไหน

 

แรกเริ่มเดิมทีเขาไม่เห็นด้วยกับการที่จินอูฮยองอยากเลี้ยงแมว พวกเขามีสุนัขอยู่แล้วหนึ่งตัว ถึงแม้จะเป็นสุนัขของซึงฮุนฮยองก็เถอะ แต่เจ้าอิ๊ฮิ๊ก็จะลายเป็นสุนัขส่วนรวมเวลาพวกเขารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น แล้วจะให้เอาแมวที่โดยธรรมชาติไม่ถูกกับสุนัขเข้ามาเลี้ยงงั้นหรือ? ไหนจะหอพักที่ต้องเลอะเพิ่มมากขึ้น ต้องคอยกังวลกับการดูแลหรือการฝากเลี้ยงเวลาจะไปต่างประเทศอีกหล่ะ

 

แต่วันนึงเขาก็ใจอ่อน...

 

วันนั้นซึงยุนกลับดึกเพราะติดถ่ายเทปรายการพิเศษ ลีดเดอร์ตัวสูงเดินทางกลับมาถึงหอพักในเวลาตีหนึ่งกว่าๆ เขากำลังสะบัดรองเท้าออกจากเท้า ตอนที่ร่างนุ่มนิ่มของพี่โตสุดพุ่งข้ามากอดเต็มรัก ดวงตาเรียวเล็กกวาดมองไปรอบๆหอพัก มันว่างเปล่า มืดและเงียบกริบ ซึงฮุนฮยองกับแทฮยอนอาจจะยังอยู่ที่บริษัท ส่วนมินโฮคงออกไปสังสรรค์กับพ้องเพื่อนประสาหนุ่มสังคมตามปกติ เขาโอบอีกฝ่ายกลับ ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนสันจมูกโด่ง วงแขนขาวที่โอบรอบเอวเขาอยู่รัดแน่นขึ้น เสียงเบาหวิวพึมพำแผ่ว

 

อยู่คนเดียว เหงามากเลย

 

ซึงยุนจูบลงบนเปลือกตาที่สั่นระริกราวกับจะขอโทษที่เขากลับมาช้า

 

‘พรุ่งนี้ผมว่างจนถึงสายๆ เราไปซื้อน้องแมวกันนะ

 

แมวสฟิงซ์ที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความขี้อ้อนเข้ากับทุกคนได้ดี แม้กระทั่งเจ้าชิวาว่าช่างเห่าของซึงฮุนฮยอง ไม่นานหลังจากนั้นจึงมีอีกตัวตามมา เขาโอเคอยู่แล้วหากการเลี้ยงแมวทำให้จินอูฮยองมีความสุขและคลายความเหงาลงได้บ้าง เรย์กับเบย์ช่างน่ารักและขี้อ้อน เจ้าอ้วนโพลลี่ถึงจะทำตัวเป็นแมวชิคเหมือนคนเป็นนายก็ยังชอบจินอูฮยอง ไม่ต้องพูดถึงโจนี่กับพัลที่สามารถคลอเคลียจินอูได้ 24 ช.ม. นอนสต็อป

 

เขาก็โอเคมาตลอด แล้วตั้งแต่เมื่อไหร่นะ ที่ความรู้สึกไม่ชอบใจ ปั่นป่วนนี้มันค้างคาอยู่ในอก

 

ก็ตั้งแต่จินอูทุ่มความสนใจทั้งหมดไปที่พวกแมวแทนที่จะเป็นเขาแหล่ะมั้ง ลูบหัวลูบตัวพวกมันแทนลูบผมเขา พูดคุยกับมันแทนที่จะมาเซ้าซี้ถามเขาวันนี้เป็นยังไง มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง หรือกระทั่งมีเจ้าแมวอยู่บนตักแทนที่จะเป็นหัวของเขา

 

เขาว่ากันว่าคนหัวล้านจะขี้น้อยใจนี่คงจะจริง...

 

ซึงยุนสะบัดหัวไล่ความคิด เขาหยิบผ้าเช็ดตัวพาดบ่าแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ กว่าจะกลับออกมาก็อีกนานพอดูเพราะมัวแต่แช่น้ำอุ่นเป็นรางวัลให้แก่กล้ามเนื้อที่ถูกเขาใช้งานอย่างโชกโชนจนเครียดขึ้ง แต่คิมจินอูยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ เพียงแต่ตอนนี้เจ้าเบย์หยุดดื่มน้ำแล้วย้ายตัวมานอนซุกข้างตักจินอูแล้ว

 

ขอรถดับเพลิงมาฉีดดับไฟอิจฉาในตาซึงยุนที...

 

อิจฉาแมวจนนอยด์ไปหมดละเนี่ย

 

เขากลอกตา เดินเช็ดผมไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดนอนออกมาสวม เขาตากผ้าขนหนูหลังจากผมเริ่มหมาด ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียง ที่ถูกดันมาชิดติดกัน

 

เรื่องเตียงนี่ก็ด้วยอีก ตอนยังไม่มีบรรดาแมวเขาก็ได้นอนกอดนอนเบียดตัวหอมๆกอดสบายของจินอูฮยองบ่อยหรอกนะ แต่ตั้งแต่มีแมวนี่ไม่ได้แตะเลย ขนาดเขาเป็นคนหิ้วกรงเจ้าเรย์กลับหอพักมากับมือ เจ้าแมวยังจะตะปบเขาเลยตอนที่เขากำลังจะลักจูบอีกฝ่ายที่หลับสนิทไม่รู้เรื่องราว

 

หน้านี่เกือบแหก...

 

“ยูนอา~

 

ซึงยุนไม่สนใจเสียงเรียก เขาเอนตัวลงนอนหันหลังให้ มือใหญ่ดึงผ้าห่มที่ปลายเท้าขึ้นคลุมตัวแล้วหลับตาลง ไม่ถึงอึดใจเตียงด้านหลังเขาก็ยวบลง พร้อมๆกับมือนุ่มที่แตะลงมาบนต้นแขน และกลิ่นหอมๆของโลชั่นทาผิวที่ลอยแตะจมูก

 

กลิ่นโลชั่นทาตัวของจินอูเคยเป็นกลิ่นที่เขาชอบมากกว่านี้ จริงๆซึงยุนชอบกลิ่นโกโก้บัทเทอร์เวลาอยู่บนตัวจินอูมากๆ ไม่ว่าจะเป็นโลชั่น แชมพูสระผม สบู่ หรือแม้แต่โคโลญจน์

 

แต่ดูเหมือนเจ้าเบย์จะไม่ชอบ...

 

ตั้งแต่เขาบอกจินอูว่าชอบกลิ่นโกโก้บัทเทอร์มากๆอีกฝ่ายเลยเปลี่ยนชุดบำรุงผิวเป็นโกโก้บัทเทอร์ยกชุดเอาใจเขา แต่พอเจ้าเบย์ทำท่ายกเท้าหน้าขึ้นมาเขี่ยๆจมูกเหมือนไม่ชอบกลิ่น จินอูเลยเปลี่ยนชุดบำรุงผิวใหม่ยกชุดอีกรอบ

 

แน่นอนแหล่ะว่าเขาช่วยเลือก เจ้าแมวไม่มีปฏิกริยาอะไรหลังจากใช้จมูกชื้นๆดมๆดุนๆตัวจินอูอีกแล้ว คือกลิ่นไวท์ฟลาวเวอร์มันก็หอมดี แต่เขาชอบโกโก้บัทเทอร์มากกว่า มันทำให้ผิวจินอูฮยองเนียนลื่น นุ่มนิ่ม แถมยังหอมน่ากัด

 

แต่ก็นั่นแหล่ะ ลูกรักเขาไม่ชอบ คังซึงยุนจะไปทำอะไรได้หล่ะ

 

เฮอะ

 

“ซึงยุนนาาา~ จะนอนแล้วเหรอ”

 

“อือ พี่ไปคุยกับเด็กๆเหอะ”

 

“อื้อ งั้นฝันดีนะ”

 

ไม่มีง้อกันสักนิดอ่ะ...

 

ซึงยุนยู่ปากแล้วซุกหน้าลงกับหมอน ตอนนี้คิมจินอูอัพเลเวลการนอนดึกเพิ่มขึ้นหลายระดับหลังจากเริ่มเลี้ยงแมว ทั้งง่วนกับการดูแลน้ำท่าอาหาร พาแมวเข้านอน หรือเล่นกับแมวก็ตาม

 

นอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่พักใหญ่กว่าเขาจะได้ยินเสียงสองของจินอูบอกราตรีสวัสดิ์บรรดาแมว ไฟในห้องถูกดับลง ก่อนที่พื้นที่ด้านข้างจะยวบลงอีกครั้ง นั่นแหล่ะ คังซึงยุนถึงหลับได้ลง

 

....

 

ยังไม่ทันจะบิดขี้เกียจให้ร่างกายหายจากความง่วงงุนหลังจากตื่นมาในตอนสายซึงยุนก็ต้องหน้าตึง คิมจินอูตื่นก่อนแล้ว และกำลังจูบฟัดเจ้าลูกรักทั้งสองรับอรุณอยู่ข้างๆตัวเนี่ย

 

แล้วเขาหล่ะ?

 

“ตื่นแล้วหรอ? เด็กๆ ทักทายยุนยุนหน่อยยย”

 

คิมจินอูยกเจ้าเรย์ขึ้นมาวางบนตักเขา เจ้าแมวสาวขึ้นมาย่ำๆวนๆอยู่บนตักเขา ก่อนจะเอาหัวมาถูไถกับอกเสื้ออย่างออดอ้อน ซึงยุนยกมือขึ้นลูบไปตามความยาวของลำตัว ก่อนจะส่งมันคืนให้เจ้าของ

 

“วินมอร์นิ่ง เรย์เบย์”

 

เขาเลี่ยงที่จะมองอีกฝ่ายที่นั่งอยู่บนเตียงเพราะจินอูฮยองน่ารักจริงๆ  เสื้อแขนยาวสีตุ่นๆ เส้นผมสีดำปรกใบหน้าขาว และแก้มบุ๋มลงไปเมื่ออีกฝ่ายส่งยิ้มเอ็นดูให้กับเด็กๆ

 

อิจฉาแมวโว้ยยยยยยยยยย

 

ซึงยุนลุกขึ้นจากเตียง ช่วงขาเรียวยาวก้าวไปที่ห้องครัว ซึงยุนเปิดประตูตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำออกมาเปิดดื่ม ก่อนจะคุ้ยหาของกินที่อัดแน่นเต็มตู้ไปหมด

 

“เห้ย!

 

เขาผวาร้องเสียงหลงตอนที่หันหลังกลับมาแล้วเจอจินอูยืนอยู่ตรงหน้า

 

“ซึงยุน เป็นอะไรรึเปล่า?”

 

“ทำไมมาไม่ให้สุ้มให้เสียง ผมตกใจนะฮยอง”

 

เด็กหนุ่มตัวสูงวางแกลลอนนมในอ้อมแขนและกล่องข้าวในมือลงบนเคานท์เตอร์ เขาหมุนตัวไปหยิบแก้วแล้วเปิดฝาแกลลอน เทนมลงเกือบเต็มก่อนจะยกขึ้นดื่ม โดยมีจินอูยืนเกาะเคานท์เตอร์มองอยู่ใกล้ๆ

 

“อะไร?”

 

“ช่วงนี้แปลกๆนะ”

 

“ไม่ได้เป็นไร ไปดูลูกๆเหอะ”

 

“งอนที่ฮยองไม่คอยสนใจเราเหรอ หรือน้อยใจ”

 

“...”

 

ดวงตากลมโตที่มองเขากระพริบปริบๆอย่างรอคอยคำตอบ ซึงยุนเบือนหน้าหนีแล้วยกแก้วนมขึ้นดื่มต่อ พร้อมๆกับที่มือนุ่มๆวางลงบนศีรษะ ปลายนิ้วของจินอูแทรกสางไปตามเส้นผม มันให้ความรู้สึกสบาย แถมยังปัดเป่าความรู้สึกน้อยอกน้อยใจให้เบาบางลงไป

 

“ผมฟูไม่เป็นทรงเลยเจ้าหมาน้อย”

 

“หมาน้อยอะไร หมาหัวเน่าเลยตอนเนี้ย ฮยองเอาแต่สนใจแมวไม่สนใจผมซักนิดอ่ะ”

 

“อ้าว ไม่ใช่หมาหัวล้านเหรอ”

 

“ไม่คุยด้วยละ”

 

ซึงยุนกระดกนมหมดแก้วแล้วยัดกล่องอาหารเข้าไปในช่องไมโครเวฟ เขากำลังจะตั้งเวลา ตอนที่มือนุ่มๆสอดเข้ามาจับมือเขาอีกข้าง บีบมือเขาเบาๆก่อนจะแทรกตัวมาบังไมโครเวฟเอาไว้

 

“ฮยองทำอะไรร้อนๆให้กินเอาไหม?”

 

“ไปดูลูกๆไหม?”

 

“ไม่เป็นไร ฝากแทฮยอนไว้แล้ว”

 

“อืม”

 

“น้อยใจมากเหรอ อิจฉาเจ้าเรย์กับเบย์รึไง?”

 

“ฮยองไม่น่าถามนะ มากอ่ะะะะ”

 

ซึงยุนบึนปาก มองจินอูที่หัวเราะเสียงใส ก่อนที่มือนั้นจะเลื่อนขึ้นมาแนบแก้มเขาทั้งสองข้าง

 

“จะอิจฉาลูกทำไม เด็กๆไม่ได้ทำแบบนี้สักหน่อย”

 

มือที่แนบอยู่บนใบหน้าเลื่อนลงมาตามลำคอ แผ่นอก ไล่ลงมือที่เรียวแขน และหยุดที่ข้อมือ จินอูจับมือของซึงยุนเอาไว้ แล้วดึงให้โอบรอบเอวตัวเอง

 

“แบบนี้ก็ไม่ได้ทำด้วย”

 

มือคู่นั้นเลือนตามแผ่นอกขึ้นมาโอบรอบลำคอ ซึงยุนเกือบจะหยุดหายใจตอนที่จินอูขยับตัวเข้ามาใกล้  ฝ่าเท้านิ่มเหยียบลงบนหน้าเท้าของเขา ก่อนที่แก้มนวลนั้นจะแนบลงมาบนแก้ม

 

“แบบนี้ก็ด้วย”

 

หัวใจเขาเต้นตึกตักเมื่อจินอูถอนใบหน้าออกจากแก้มเขา ซึงยุนรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นเป็นลำดับถัดไป เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายเมื่อลมหายใจร้อนๆเป่ารดอยู่เหนือริมฝีปาก ริมฝีปากแตะเฉียดปลายคางเขา ซึงยุนรัดรอบเอวบางแน่น เขากำลังหายใจถี่เพราะตื่นเต้น จินอูฮยองก็เหมือนกัน

 

เปลือกตาสีอ่อนหลับลงปิดดวงตากลมสวยเมื่อริมฝีปากของพวกเขาแนบสนิท ค้างไว้ครู่หนึ่ง พอให้เขาได้สำรวจคิ้วได้รูปและขนตาเป็นแพเรียงเป็นระเบียบ ซึงยุนยิ้มออกมาเมื่ออีกฝ่ายถอนริมฝีปากออก

 

จินอูเม้มริฝีปากของตัวเองเข้าหากัน มือขาวข้างนึงละจากรอบคอเด็กหนุ่มขึ้นมาเกาท้ายทอยแก้อาการขัดเขิน ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยทำอะไรแบบนี้หรอกนะ มากกว่านี้ก็ทำมาแล้ว แต่จะว่ายังไงดี มันก็ห่างๆไปเหมือนกันหน่ะพักนี้

 

“ตอนนี้อยากกอดพี่แน่นๆ”

 

ซึงยุนกระชับวงแขนรอบร่างขาวแน่นจนจินอูแทบจมลงกับแผ่นอก ปลายจมูกแหลมๆกดลงบนผิวแก้มแล้วถูไปถูมาย้ำๆด้วยความหมั่นเขี้ยว อารมณ์อยากกอดรัดจินอูมันพุ่งขึ้นมาอีกแล้ว

 

“นี่ฝากแมวไว้เพราะงี้?”

 

สำนวนห้วนๆเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นขัดจังหวะ ซึงยุนเงยหน้าขึ้นจากผิวแก้มที่ซับสีเลือด แทฮยอนยืนอยู่หน้าประตูครัวพร้อมกับเจ้าอ้วนโพลลี่ทำกำลังตะกรุยอกเสื้ออยู่ในอ้อมแขนของเจ้านาย ลีดเดอร์ตัวสูงยิ้มกริ่ม ยังคงคลอเคลียริมฝีปากกับผิวแก้ม ทั้งยังเป่าลมหายใจร้อนๆใส่ใบหู

 

“ทำตัวรุ่มร่าม”

 

แทฮยอนกลอกตาแล้วก็หมุนตัวเดินกลับ ซึงยุนหัวเราะออกมาก่อนจะกดริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางเฉียบแรงๆอีกครั้ง

 

“จำเป็นต้องทำหน้าระรื่นขนาดนี้มั้ย?”

 

“ขอรีเพลย์เมื่อกี้อีกรอบได้ปะฮยอง ชอบอะ ใจเต้นแรงเลย”

 

“...”

 

“นะครับ นะนะ?”

 

วงแขนขาวเลื่อนขึ้นโอบที่รอบลำคอ ดวงตาสวยเป็นประกายช้อนมองดวงตาเรียวที่ระยิบไปด้วยความสุขของเด็กหนุ่ม แก้มขาวขยับเข้าไปแนบแก้มอีกฝ่าย ก่อนริมฝีปากจะแตะที่ปลายคาง แล้วเลื่อนขึ้นประกบกันแนบสนิทอีกครั้งในที่สุด

 

ง้อขนาดนี้แล้ว... ก็หวังว่าซึงยุนจะไม่น้อยใจเขาเพราะลูกๆอีกนะ

 

 

* เดี๋ยวมืดๆมาเเก้คำผิดนะคะ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1065 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:41

    เขินนนนนนนนนน นี่นั่งยิ้มจนแก้มจะแตกแล้วเนี่ย

    #1,065
    0
  2. #810 aimpnsrr (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 18:23
    ลูกพี่นัมได้ใจมาก555555
    #810
    0
  3. #456 Vitaminz (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 15:13
    โถ่ ไม่น้อยใจนะยูนนนน
    ขนาดอิจฉาแมว ก็ยังถ่ายรูปกับน้องลง IG เนาะ

    น้อยใจ จนจินอูต้องง้ออ่ะ
    แล้วง้อเป็น ถ้านี้เป็นยูนนี่จะไม่ทน
    พี่จินอูต้องโดน!!!
    #456
    0
  4. #449 Cat_Cha (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 07:32
    โอ๊ย ห่างหายจากการอ่านยุนอูไปสักพัก พอได้กลับมาอ่านของไรท์คนนี้ความชิบยุนอูกลับมาเลย ตอนแรกนอกใจไปมินยุน ตอนนี้ยุนอูกลับมาเป็นที่หนึ่งอีกครั้งแล้ว 55555 ชอบฟิคอิงวงอิงเรื่องจริงแบบนี้อ่ะ แต่งมาอีกเรื่อยๆน๊า nc ด้วยก็ดี หุหุ
    #449
    0
  5. #448 YimPaew (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 06:15
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    น่ารักมากกกกกกกกกกก เขินตัวบิดเป็นเกลียวแล้วเนี้ย
    จินอูง้อได้น่ารักมากกกกก เป็นยูนเราจะจับมาฟัดให้แก้มช้ำเลย
    อ้อนซะน่ารักกว่าแมวที่เลี้ยงอีก งื้อออออออ
    ขอบคุณนะเม หายคิดถึงยูนอูไปได้นิดนึงเลย ฟิคน่ารักมากกกกกกกก ชอบมากกกกกกก
    #448
    0
  6. #447 kyotangmo (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 18:23
    เดี๋ยวๆๆ ยุนไม่ได้หัวล้านน้า แค่เถิกกกกกเองงงง 5555555

    อ้าก น่ารักอ่ะ ยิ่งตอนนี้กำลังบ้าแมวเลย เพราะวินเนอร์ล้วนๆ คิดภาพออกเลยว่าจินอูต้องรักแมวมากๆๆ

    วันนี้ยุนอัพไอจีกับเรย์อีก มันเข้ากับเรื่องมากจริงๆ 5555

    จินอูง้อน่ารักเชียว สงสารนัม โดนทิ้งให้อยู่กับฝูงแมว XD
    #447
    0
  7. #446 winnertinitin (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 16:57
    ร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



    น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก น่ารัก ไม่รู้จะชมยังไงแล้ว



    ยุนตลกอ่าาา อิจฉาแมวทำไม แมวจูบไม่ได้นะะะะ 555555555



    จินอูง้อแบบนี้ ยุนจะไปโกรธไหวได้ไงคะ



    เขียนอีกบ่อยๆนะคะ น้องเม



    ปอลอ ยุนหัวเถิกหรอก ไม่ได้หัวล้าน หยั่มมาว่ายุนนะ 55555555555555

    #446
    0