Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 50 : ♫ OS มินโฮไหน? -Songkim-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 พ.ย. 58






♫ OS มินโฮไหน?
-Songkim-



ตั้งใจไว้ว่าจะเเต่งพี่มินโฮให้เนิรด์ซักเรื่องค่ะ 5555
สลัดภาพพ่อเเร็พเปอร์สุดหล่อคมเข้มทิ้งไปก่อนนะคะ อิ้อิ้






 


ถึงพี่ตาโต...

 

 

จินอูอ่านเนื้อความในจดหมายเเล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาไม่เคยรู้ว่าคนที่เขียนจดหมายมาหาเขาทุกวันเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนเเล้วเป็นใคร ไม่มีชื่อ ไม่มีการลงท้ายจดหมายอะไรทั้งนั้น

 

 

"ยิ้มอะไรนักหนาอะจินอู?"

 

 

ซึงฮุนถามคนที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่บนโซฟาด้วยความประหลาดใจ ไม่ใช่ประหลาดใจที่จินอูได้จดหมายนะ เเต่เเปลกใจที่ไอ้จดหมายสีชมพูพาสเทลนั่นจินอูหยิบขึ้นมาอ่านต่างหาก ธรรมดาเคยสนใจจดหมายใครที่ไหน

 

 

"ไหนเอามาอ่านบ้างดิ๊"

 

 

"ไม่"

 

 

ซึงฮุนพยายามคว้าเเต่คว้าวืดได้อากาศ เขาหรี่ตาตี่ๆมองเพื่อนรักที่ลอยหน้าลอยตา 

 

 

"ทำไมอ่ะ ปกติไม่เคยปิดบังอะไรนี่หว่า ย๊า!"

 

 

"ไม่อ่ะ ไม่เห็นต้องอยากอ่านเลย ก็จดหมายธรรมดา เช้านี้พี่กินอะไร? เรียนวิชาดนตรีสนุกไหม? พี่ไม่ชอบเลขเหรอ? ผมเเอบเห็นพี่หลับด้วยหล่ะ"

 

 

"มันเป็นสตอล์คเกอร์รึไงวะ? ทำไมมันรู้ว่าเราเรียนอะไร เเถมเห็นนายหลับด้วย"

 

 

จินอูยักไหล่ มันเป็นเรื่องปกติอยู่เเล้วไม่ใช่เหรอที่เราจะมองเห็นเเต่คนที่เราเเอบชอบอยู่ในสายตา

 

 

มือขาวคุ้ยกองโน๊ตเพลง จินอูหยิบกระดาษเปล่าๆขึ้นมาเเผ่นหนึ่งก่อนจะจรดปากกาเขียนลงไป เขียนเสร็จเเล้วก็จับมันพับสองทบก่อนจะยัดลงกระเป๋า

 

 

นี่จะเป็นครั้งเเรกที่เขาตอบจดหมายคนไม่มีชื่อคนนั้น

 

 

"จะไปไหน? รอรวมเเบนด์เสร็จก่อนเด้ น้องเริ่มมารวมละเนี่ย"

 

 

"ไม่อ่ะ ฉันจะไปส่งจดหมาย ฝากดูเเบนด์ด้วยละกันนะคุณประธาน"

 

 

จินอูโบกมือบ๊ายๆแล้วเดินฮัมเพลงออกจากห้องโดยไม่สนใจเสียงแหลมๆของซึงฮุนที่โวยวายสาปแช่งไล่หลัง

 

 

เขาเดินไปตามทางเดินจนถึงบริเวณที่ล็อคเกอร์สีเเดงสูงท่วมหัวตั้งเรียงรายเป็นทิวเเถว จินอูเปิดตู้ล็อคเกอร์ออกดู ในนั้นมีทั้งขนมเค้ก คุ้กกี้ อมยิ้ม เเละกองจดหมายที่สุมทับอยู่หลายฉบับ เเต่ยังไม่มีซองจดหมายสีชมพูพาสเทล

 

 

เเน่หล่ะ ปกติจดหมายสีชมพูพาสเทลจะมาปรากฎในล็อคเกอร์ของเขาในตอนเช้าของทุกวัน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าตัวเขาทิ้งไว้ตอนเย็นก่อนกลับบ้านหรือมาเสียตั้งเเต่เช้าตรู่กันเเน่

 

 

จินอูวางกระดาษที่จ่าหน้าถึง 'เจ้าของจดหมายสีชมพูพาสเทล' ลงบนกองจดหมายที่สุมกันอยู่ก่อนจะหยิบขนมเค้กออกมาเเล้วปิดประตูลง

 

 

"นี่นาย"

 

 

หนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ไกลสะดุ้งเฮือก เขาขยับเเว่นตาทรงกลมที่ไหลลงมากองบนปลายจมูกก่อนจะก้มหน้าก้มตาตอบอ้อมเเอ้ม พลางคว้าไม้ถูพื้นที่อยู่ใกล้ๆมือมาด้วยมาถูๆรอยดำบริเวณใกล้ๆกับที่จินอูยืนอยู่

 

 

"เป็นนักเรียนใช้ทุนเหรอถึงต้องมาช่วยทำความสะอาดโรงเรียน?"

 

 

"ค...ครับ?"

 

 

"คงลำบากสินะ เอาขนมพวกนี้ไปกินไป"

 

 

เขายัดมันใส่อ้อมเเขนอีกฝ่าย 

 

 

"ว่าเเต่ อยู่ทำความสะอาดโรงเรียนตอนเย็นๆเห็นใครเดินผ่านมาทางนี้บ้างป้ะ? มาเปิดล็อคเกอร์ฉันงี้"

 

 

"มีตั้งหลายคนมาเปิดล็อคเกอร์รุ่นพี่ครับ คนที่เป็นเจ้าของเค้กนี่ เเล้วก็คุ้กกี้ด้วย"

 

 

"งืมม เอาเป็นว่าถ้าเห็นใครถือซองจดหมายสีชมพูพาสเทลมา ก็มาบอกฉันด้วยละกัน ถ้านายช่วยให้ฉันหาเขาเจอจะพาไปเลี้ยงเนื้อย่างเลยเอ้า"

 

 

จินอูตบไหล่กว้างปุๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปทางเก่า ในใจคิดกังวลว่าหากอีกฝ่ายอ่านจดหมายที่เขาตอบเเล้วจะทำยังไงนะ?

 

 

...

 

 

เช้าวันต่อมาจินอูรีบมาที่โรงเรียนด้วยความตื่นเต้น เขาพุ่งมาที่ล็อคเกอร์สีเเดงของตัวเองเป็นอันดับเเรก ร่างขาวร้องดีใจเมื่อเห็นจดหมายสีชมพูพาสเทลวางทับอยู่เหนือจดหมายซองอื่นๆ

 

 

มือขาวหยิบมันขึ้นเปิดออกอ่าน

 

 

ประโยคเเรกจากลายมือหวัดๆทำให้เขายิ้มกริ่ม

 

 

พี่อยากรู้จักผมจริงๆหน่ะเหรอครับ

 

 

"อยากสิ"

 

 

จินอูพึมพำตอบ เนื้อความในจดหมายยังคงคล้ายเดิม เล่าเเละถามไถ่ถึงกิจวัตรประจำวันของเขา

 

 

เมื่อวานเบี้ยวซ้อมวงเหรอครับ? ตอนเย็นผมเห็นพี่เดินกลับบ้านกับพี่ซึงฮุนด้วย

 

 

เเต่สิ่งที่ทำให้เขาฉีกยิ้มกว้างที่สุดนั้นอยู่ที่ท้ายกระดาษ

 

 

M

 

 

"ว่าเเต่หมายถึงอะไรหล่ะ? ตัวเเรกของชื่อเหรอ หรือหมายถึงนามสกุล?"

 

 

จินอูหยิบกระดาษเเผ่นใหม่ขึ้นมาจากกระเป๋า เขาเเนบมันกับล็อคเกอร์เเล้วเขียนตอบจดหมายก่อนจะพับเก็บเข้ากระเป๋า ตั้งใจว่าเย็นนี้ค่อยเอามาใส่ไว้ในล็อคเกอร์ เพราะวางไว้ตอนนี้อาจจะมีคนมาเเอบอ่านก็ได้

 

 

...

 

 

จินอูพุ่งออกจากห้องชมรมดนตรีทันทีที่รวมวงเเล้วคอมเมนท์น้องเสร็จ เขาพุ่งมาที่ล็อคเกอร์ ก่อนจะเอ่ยทักทายเด็กหนุ่มที่กำลังถูพื้นงกๆด้วยรอยยิ้มเเบบคนอารมณ์ดี

 

 

"เฮ้เด็กทุน เมื่อเช้าเขายอมใบ้ชื่อให้ฉันด้วยเเหล่ะ"

 

 

จินอูยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พลางหย่อนจดหมายลงในล็อคเกอร์ตัวเอง

 

 

เขาเอนหลังพิงล็อคเกอร์ ก่อนจะเอ่ยถามคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาถูพื้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

 

"นี่ ช่วยคิดชื่อที่ขึ้นต้นด้วยตัวเอ็มหน่อยดิ"

 

 

"มินยุนกิ มินกิ มินอู มินวู อะไรอีกน้า..."

 

 

"มินโฮ"

 

 

"เอาคนที่อยู่ในโรงเรียนเราดิวะ โรงเรียนเรามีคนชื่อมินโฮที่ไหนหล่ะ"

 

 

จินอูโบกมือในอากาศ พยายามนึกชื่อที่ขึ้นต้นด้วยตัวเอ็มเเต่ก็คิดไม่ค่อยออก

 

 

"ช่างเหอะ ค่อยรอคำใบ้ต่อไปพรุ่งนี้"

 

 

...

 

 

พี่ไม่ต้องรีบนะครับ ทนอ่านจดหมายผมมาตั้งเดือน-

 

 

"ใครทนกันหล่ะ อยากอ่านเองต่างหาก ไม่ได้โดนบังคับเสียหน่อย"

 

 

จินอูบ่นเสร็จก็ยู่ปาก ก่อนจะก้มลงอ่านจดหมายต่อ 

 

 

ผมมั่นใจว่าถ้าพี่รู้จักผมเเล้วพี่คงจะไม่ชอบผมเเน่ๆ ผมไม่หล่อหรอกน-

 

 

"ฉันชอบตัวตนของนายต่างหากเจ้าเด็กโง่"

 

 

I

 

 

"ไองั้นเหรอ งั้นก็มิสินะ? หรือจะมีตัวอักษรอะไรอีกป่าวน้า?"

 

 

ริมฝีปากบางบ่นพึมพำ เดินนึกชื่อเด็กปีหนึ่งกับปีสองในโรงเรียนไปตลอดทาง กระทั่งเวลาเรียน สมุดวิชาคณิตศาสตร์เเละภาษาอังกฤษก็เต็มไปด้วยลายมือชื่อเเละรอยดินสอที่ขีดฆ่าทิ้ง

 

 

"อืม มินยุนกิเหรอ ไอนักบาสหน้าหวานเจี๊ยบตัวกระจ้อยนั่นหน่ะนะ?"

 

 

"คิมจินอู"

 

 

"มินซอกเหรอ หมอนั่นน่ารัก เเก้มยุ้ยเเถมเตี้ยกว่าฉันอีกไม่ใช่รึไง?"

 

 

"คิมจินอู! ออกไปคุกเข่าชูเเขนหน้าห้องเรียนเดี๋ยวนี้เลย!"

 

 

จินอูก็เลยถูกเนรเทศออกมาคุกเข่าอยู่หน้าประตูห้องด้วยประการฉะนี้ เเต่เขาไม่เเคร์หรอก ซึงฮุนเก่งเสียอย่าง ค่อยให้เพื่อนรักติวให้ก็ได้ 

 

 

ฮืออ เเต่ตอนนี้ปวดเเขนชะมัด หิวน้ำด้วย เค้กก็อยากกิน ช็อคโกเเลตก็อยากกิน เกมส์ก็อยากเล่น

 

 

จินอูเบ้ปาก พลันดวงตากลมสวยก็เหลือบไปเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาคุ้นตา กำลังเดินเลียบๆเคียงๆกำเเพงตรงมาทางนี้

 

 

"ย่าห์ๆ เด็กทุน มานี่หน่อยนายหน่ะ"

 

 

เขากวักมือเรียกเด็กหนุ่มหน้าเนิร์ดเเว่นกลมให้เข้ามาใกล้ อีกฝ่ายดันเเว่นที่ไหลลงมากองอยู่ปลายจมูกขึ้น ก่อนจะเดินตรงมาหาเขา

 

 

"เอาเงินในกระเป๋าเสื้อไปซื้อเค้กช็อคโกเเลตที่โรงอาหารให้หน่อยดิ เเล้วก็เอานมรสกล้วยด้วยนะ"

 

 

"ค ครับ?"

 

 

"ล้วงกระเป๋าเสื้อฉันเอาตังค์ไปสิ เอามือลงไม่ได้ เดี๋ยวโดนอาจารย์เเม่ฆาตกรรม"

 

 

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมซื้อให้"

 

 

"เฮ้ยเดี๋ยวดิ เป็นเด็กทุนไม่ใช่เหรอ เเล้วมีตังค์อ่อ เฮ้ยย มาเอาตังค์ก่อนเซ่"

 

 

"ย๊าา คิมจินอู ยังไม่สำนึกอีกเหรอ เธออยากจะโดนฉันตีใช่ไหม?"

 

 

"ไม่ครับ ผมจะไม่เสียงดังเเล้ว ขอโทษครับอาจารย์"

 

 

เเต่จนเเล้วจนรอดจินอูก็ไม่ได้กินขนมเค้กช็อคโกเเลตกับนมรสกล้วย คาบบ่ายผ่านไปโดยที่จินอูนั่งเล่นเกมส์เเล้วก็คุยเล่นกับซึงฮุนตลอดเวลา 

 

 

เขาลืมไปเเล้วด้วยซ้ำว่าเมื่อบ่ายอยากกินเค้กกับนมรสกล้วย จนกระทั่งเปิดล็อคเกอร์มาเจอเครปเค้กช็อคโกเเลตกล้วยหอม เเล้วก็นมรสกล้วยกับนมช็อคโกเเลตอีกอย่างละกล่องในตู้

 

 

เขาหยิบนมช็อคโกแลตที่ยังไม่คลายความเย็นออกมาเขย่าเเล้วเจาะดูดพลางเดินไปรอบๆ เเล้วเขาก็เจอเป้าหมายที่กำลังถูพื้นอยู่ตรงหัวโค้ง

 

 

"นี่เด็กทุน!"

 

 

"ครับ?"

 

 

"รู้ได้ไงว่าฉันชอบกินเครปเค้กช็อคโกเเลตใส่กล้วย?"

 

 

"เปล่าครับ ที่โรงอาหารเหลือเค้กนี่ชิ้นสุดท้ายที่เป็นช็อคโกเเลต"

 

 

"เเล้วนมช็อคโกเเลตยี่ห้อนี้อ่ะ?"

 

 

"ก็มันมีอีกยี่ห้อนึงเเต่มันหวานครับ ผมไม่รู้ว่าพี่จะชอบหวานมากไหม เลยเอายี่ห้อนี้มา"

 

 

"เออ มีเหตุผล เเล้วไป"

 

 

จินอูว่า ฟันคมเรียงเป็นระเบียบขบหลอดจนบู้บี้ในขณะที่มองอีกฝ่ายถูพื้นไปเรื่อยๆ

 

 

"ละเดี๋ยวนะ ถูพื้นด้วยผ้าเเห้งนี่มันใช่เหรอ?"

 

 

"เอ่อ...ผมถูเปียกไปแล้วรอบนึงอะครับ รอบนี้เลยถูเเห้ง"

 

 

"เหรอ?"

 

 

จินอูดูดนมฟูดจนกล่องบุบบี้ เขาปากล่องนมลงขยะใกล้ๆก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปทางเก่าเพราะซึงฮุนโทรมาตาม จินอูไม่ได้คิดไปเองนะ เเต่ว่าเด็กนั่นทำตัวเเปลกๆอ่ะ

 

 

...

 

 

จดหมายฉบับต่อมาลงท้ายด้วย

 

 

N

 

 

"อาลู"

 

 

"ว่า?"

 

 

"มีใครในโรงเรียนเราชื่อคำเเรกขึ้นต้นด้วยมินบ้างอะ?"

 

 

"มินจี"

 

 

"เอาผู้ชายสิฟะ!"

 

 

"มินวู"

 

 

"นั่นมันเด็กม.ต้น!"

 

 

"เอ๊า!"

 

 

"มินกิ"

 

 

จินอูนึกภาพเด็กหนุ่มตัวเล็กที่ชื่อมินกิ ตัวเท่าลูกหมาเเถมหน้าหวานยิ่งกว่าเขาสิบคนรวมกันเนี่ยนะ ไม่มั้ง

 

 

"มินฮยอก"

 

 

"มินฮยอก หนุ่มตี๋สูงยาวจมูกโด่ง มือกลองของคอมโบ้เเบนด์เนี่ยนะ ก็ไม่น่าอีกอะ"

 

 

"มีมินไหนอีก?"

 

 

"มินโฮ"

 

 

"มินโฮไหน? โรงเรียนเรามีคนชื่อมินโฮด้วยเหรอ?"

 

 

"เออ มีดิ มินโฮไหนนั่นเเหล่ะชื่อมัน"

 

 

"อะไรนะ?"

 

 

"ก็มันเป็นเด็กเงียบๆ ใส่เเว่นกลมๆหนาๆ เรียนเก่งเหี้ยๆ ผมยาวๆหน่อย ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เวลามีคนถามหามัน เพื่อนในห้องมันก็จะถาม มินโฮไหน? เพราะเขาเรียกมันไอ้เอ๋อ"

 

 

"เดี๋ยวนะ ใช่คนที่เป็นเด็กทุนป้ะ?"

 

 

"เด็กทุนไหน?"

 

 

"เด็กทุนคนที่ชอบทำความสะอาดโรงเรียนตอนเย็นๆอ่ะ"

 

 

"บ้าเหรอ โรงเรียนเราไม่มีเด็กทุนเว้ย โรงเรียนงกจะตาย เเล้วอีกอย่างนะ พนักงานทำความสะอาดโรงเรียนเราอะ เลิกงานพร้อมพวกเราเลิกเรียนเลยนะ เขามาทำความสะอาดกันตอนเช้าโน่น"

 

 

จินอูอึ้ง ตกลงว่าเจ้าเด็กเอ๋อนั่นไม่ใช่เด็กทุน? เเล้วไปถูพื้นอะไรงกๆทุกวี่วันวะ

 

 

"อ้อ นี่ๆมีรูปด้วย"

 

 

ซึงฮุนยื่นโทรศัพท์ในมือให้จินอูดู คนตัวขาวรับมาเเล้วก็ร้องลั่น เขาดันโทรศัพท์กลับคืนก่อนจะหอมเเก้มเพื่อนรักฟอด 

 

 

"รักนายหว่ะ"

 

 

"เฮ้ยย จะไปไหนวะ จะเข้าเรียนเเล้วนะเว้ย! เฮ้ยย จินอู!"

 

 

เเต่จินอูไม่สนใจ เขาวิ่งไปที่ห้องเรียนของเด็กปีสอง ก่อนจะเบรคเอี๊ยดหน้าห้องเอ

 

 

ถ้าเรียนเก่งก็ต้องอยู่ห้องนี้ใช่ไหมวะ?

 

 

"มินโฮอยู่ห้องนี้ไหม?"

 

 

เด็กใส่เเว่นหนาผมเผ้าเรียบร้อยหลายคนหันมามองเขาเป็นตาเดียวเพราะรบกวนสมาธิในการอ่านหนังสือ บางคนก็ชะเง้อคอมองเขา

 

 

"เอ่อ มินโฮไม่ได้อยู่ห้องนี้เหรอ?"

 

 

"มินโฮไหน?"

 

 

"เออ มินโฮไหนนั่นเเหล่ะ ที่ใส่เเว่นกลมๆ ตัวโตๆ ผิวเข้มๆ ผมยาวๆ อ่ะ"

 

 

เเล้วทั้งห้องก็ชี้นิ้วมาที่เขาเป็นทางเดียว

 

 

จินอูหันไปมองด้านหลัง เขาเจอเด็กหนุ่มคนที่ต้องการพบยืนอยู่ ดวงตากลมมองใบหน้าเข้มที่ตกใจ ก่อนจะไล่สายตาลงมายังอกเสื้อที่มีขอบกระดาษโผล่มาให้เห็น

 

 

ชายหนุ่มยกมือขึ้นปิดอกเสื้อทันที

 

 

"จะปิดทำไม เดี๋ยวตีตายเลย!"

 

 

"เด็กนิสัยไม่ดี ขี้โกหก ทำไมหลอกฉันว่านายเป็นนักเรียนทุน เเล้วยังบอกอีกว่าต้องมาทำความสะอาด"

 

 

"ผมเปล่านะครับ พี่พูดเองทั้งนั้นอ่ะ"

 

 

"ผมเเค่คว้าไม้ถูมาถูเเก้เก้อเฉยๆ เเล้วพี่ก็เหมาเอาเองว่าผมต้องมาถูพื้นใช้ทุน"

 

 

"...."

 

 

ใบ้กินเลยทีเดียว

 

 

"เเต่นายก็ไม่ปฏิเสธอะไรเลยอ่ะ!"

 

 

"พี่ไม่จำเป็นต้องรู้อะไรเกี่ยวกับผมเลยครับ ผมก็แค่รุ่นน้องคนนึงในโรงเรียนเอง"

 

 

"ได้ไงอ่ะ! มาทำให้ฉันชอบเเล้วก็รับผิดชอบหน่อยสิ!"

 

 

มินโฮเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายขวับ จินอูมองไปทางอื่น รุ่นพี่ตัวขาวพยายามกลั้นยิ้มจนเห็นเเก้มบุ๋มลึก เเละเเก้มที่เเดงเเจ๋

 

 

"ชอบผมจริงเหรอ? ผมหน้าตาเเบบนี้อ่ะนะ?"

 

 

"เออ ก็นิสัยตัวจริงเหมือนในจดหมายป้ะหล่ะ ถ้าเหมือนก็...ชอบ"

 

 

"เเต่ผมไม่หล่อนะ ผมก็ยาวรุงรัง ใส่เเว่นหนาๆเอ๋อๆนะ"

 

 

"ก็ชอบไปเเล้วอ่ะ ทำไงหล่ะ"

 

 

"งั้นน...ถ้าพี่โอเค อาทิตย์นี้ไปเดทกับผมนะครับ?"

 

 

"อื้อ... งั้นเย็นนี้เจอกันที่เดิมนะ"

 

 

...

 

 

"เฮ้ยเเกๆ คนนั้นใครวะ?"

 

 

"คนไหนๆ?"

 

 

"คนที่ไถข้าง เซ็ตผม จมูกสวยๆ ตาคมๆ คิ้วเข้มๆ ที่เเรพกับพี่ซึงฮุนสุดหล่อของเเกอยู่บนเวทีอ่ะ"

 

 

จินอูที่ยืนอยู่ด้านหลังสองสาวได้ยินคำว่าซึงฮุนสุดหล่อเเล้วได้เเต่หัวเราะขำ ก็รู้นะว่าเพื่อนรักเป็นขวัญใจสาวๆในโรงเรียน เเต่กับเขาที่รู้ไส้รู้พุงกันดี มันไม่ใช่นี่หน่า

 

 

"มินโฮไงเเก"

 

 

"มินโฮไหนอ่ะ? โรงเรียนเรามีคนชื่อมินโฮด้วยเหรอ?"

 

 

"มีดิ มินโฮไหนนั่นเเหล่ะชื่อเขา"

 

 

"ห้ะ?"

 

 

"ก็เป็นพวกเด็กห้องเอ ใส่เเว่นหนาเนิร์ดๆ ตัวเหมือนยักษ์ ผมยาวๆ ไม่สุงสิงสไตล์อ่ะ"

 

 

จินอูได้เเต่ยืนฟังเเล้วเเอบหัวเราะคิกคักกับคำว่าไม่สุงสิงสไตล์ของเด็กสาว

 

 

"คนเดียวกันเหรอวะ นี่อย่างหล่ออ่ะ โคตรเท่ห์เลย เเอร๊ยยยย เค้ามองมาทางชั้นด้วยเเก"

 

 

จินอูได้เเต่หัวเราะพลางส่งยิ้มให้คนบนเวที มินโฮโบกมือบ๊ายบายเขา ก่อนจะเดินลงจากเวทีตรงมาหาพร้อมกับซึงฮุน

 

 

"เฮ้ยเเกกกกก มินโฮไหนตรงมาหาพี่จินอูเลยอ่ะ"

 

 

จินอูได้ยินเสียงหวีดเเว่วเข้าหู เขาจูงมือมินโฮออกมาจากฝูงชน ปล่อยให้ซึงฮุนรับหน้าสาวๆไป

 

 

"น่าเบื่อจัง มีเเต่คนชมว่าเเฟนหล่อ เเฟนเท่ห์"

 

 

ผ้าเช็ดหน้านุ่มๆถูกมือขาวจับมาเเตะซับเหงื่อบนหน้าผาก จินอูหัวเราะคิกคักทันทีที่เห็นมินโฮหยิบเเว่นขึ้นมาเช็ดๆด้วยชายเสื้อเเล้วสวมเข้าที่หน้า

 

 

"ผมไปสระผมดีกว่า"

 

 

เด็กหนุ่มเดินตรงเข้าห้องน้ำ เขาชินกับการเซ็ตผมนะ อยู่ข้างนอกก็เซ็ตผมใส่คอนเเทค เเต่งตัวเหมือนวัยรุ่นทั่วไป แต่เเค่ไม่อยากทำตัวเป็นจุดสนใจในโรงเรียน

 

 

จินอูช่วยล้างฟ้องจากเเชมพูออกจากผมให้อีกฝ่าย ก่อนจะดันไหล่มินโฮให้นั่งลงเเล้วดึงผ้าขนหนูมาเช็ดผมให้

 

 

"เมื่อกี้ได้ยินพวกเด็กๆคุยกัน"

 

 

"เค้าไม่เรียกเราว่ามินโฮไหน?เเล้วนะ"

 

 

"เเล้วเรียกว่าอะไรครับ?"

 

 

"เรียกว่ามินโฮเเฟนพี่จินอู"

 

 

จินอูจับเเก้มอีกฝ่ายเเล้วก้มลงไปจูบริมฝีปากหยักเบาๆ ก่อนจะบิดปลายจมูกโด่งคมเล่น แล้วหัวเราะคิกคักเสียงใส

 

 

แฟนเขาไม่เนิร์ดซะหน่อย ทั้งหล่อทั้งเท่ห์ ทั้งเรียนเก่ง คอยดูนะ เเล้วทุกคนจะต้องอิจฉาคิมจินอู!








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1064 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:23

    งื้อออออทำไมน่ารักงี้อะ ชอบเว้ย

    #1,064
    0
  2. #442 rob (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 00:07
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย มินโฮแฟนพี่จินอู เขิ้น น่ารักมากที่สุดดด T.T/ มิโนโชคดีแค่ไหน ทั้งที่เป็นเด็กเนิร์ดแต่จินูก็ไปตามหาจนเจอแล้วก็ชอบกลับด้วย โอยยยยย น่ารักอย่างแรง ขอบคุณนะคะที่แต่งซงคิมให้อ่านกัน ชอบมากอ่ะ อ่านมากกว่าสองรอบ 5555 5 >_< มิโนคนเท่แฟนพี่จินอู งื้ออออออ
    #442
    0
  3. #441 lolodebkk (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 21:12
    กรี้ดกร้าด มิมิใส่ซื่อจังเลยลุก น่าถนุถนอม พี่จินนี้ก็ลุกหนักเลย ชอบเค้ามากสินะ เขินนน
    #441
    0
  4. #440 kray krislay (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 17:14
    ระเบิดตัว ไม่มีแล้วมินโฮไหน มีแต่มินโฮแฟนที่จินอู อ๊ะจ้าาาาาเขิน>< น่ารักไปไหนคะเนี่ย ทั้งจดหมายทั้งขนม ฮือออออ มินโฮไหนมีขายไหม จะซื้อ 5555555
    #440
    0
  5. #439 YimPaew (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 06:21
    โอ้ยยยยยย คายๆๆๆๆๆ มินโฮไหน เซ็ตผมแต่งตัวแล้วแบดบอยมากอ่ะลูก
    อ่านแล้วรับรู้ได้ถึงความหล่อ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด เรื่องนี้ก็น่ารักอ่ะ
    แต่สั้นจัง อ่านแล้วอยากอ่านอีก น่าร้ากกกกกกกกกกกก ชอบทั้งซึงยูนไหนทั้งมินโฮไหนเลยอ่ะ
    ดีงาม ขอรวบสองเอามานอนกอดที่บ้านได้ไหมเนี้ย งื้อออออออออ น่ารักๆๆๆๆๆๆ
    ป.ล. สีซองจดหมายมินโฮหวานมากอ่ะ 5555555
    ป.ล.2 ลืมบอก เค้าเขินหนักมากตอนจินอูหอมแก้มซึงฮุนอ่ะ ทำไมน่ารักอย่างงี้ล่ะ
    กรี๊ดแตกเลย เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อไหมเนี้ย แอร๊ยยยยย อยากอ่านฟิคจินอูซึงฮุนหวานๆน่ารักๆจัง /อ้อนเมทำตาปริบๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2558 / 06:24
    #439
    0
  6. #438 kyotangmo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 01:15
    จดหมายสีซะหวานเชียว มิคิตตี้มากๆ ฮ่าๆๆ จินอูก็คิดเองเออเองจากที่เห็นเค้าถูพื้น ฮ่าๆๆๆ เชื่ออีกเรื่องถูพื้นแห้ง XD

    มิทำตัวเนิร์ดเพราะกลัวสาวกรี๊ดใช่มั้ย จินอูตอนสารภาพรักน่ารักดีอ่ะ

    พยายามนึกหน้ามิตอนเนิร์ดแต่นึกลำบากมาก เห็นมิใส่แว่นทีไรมีแต่หล่อ >//<

    ขอบคุณที่แต่งซงคิมน้า แต่จริงๆก็อ่านได้หลายคู่ เพียงแต่คู่นี้จะกรี๊ดกร๊าดมากหน่อย ฮี่ๆ
    #438
    0
  7. #437 winnertinitin (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 23:56
    มาล้าวววววว ขอบคุณน้องเม ที่แต่งซงคิมให้อ่านนะคะ



    มินโฮนี่เท่ห์มากใช่มะ อยู่ รร. ถึงต้องปลอมตัวเนี่ย 5555555



    คิมจินอูเรื่องนี้รุกหนักอ่ะ ทั้งตามหา ทั้งไปบอกชอบเค้าก่อน



    แต่เรื่อง งงๆ นี่คิมจินอูไม่แพ้ใครจริงๆ โดนมินโฮหลอกเบย 55555



    ดีนะที่พี่ฮุนช่วยไว้ ไม่งั้นคงไม่ได้เจอมิโฮไหน 55555555



    ขอภาคต่ออีกตอนแบบ หวานๆ ฟลัฟฟี่ๆ ได้ไม๊ค้าาาาา นะๆๆๆๆๆ อ้อนๆๆๆๆๆ
    #437
    0