พระสนมสองหน้า [Yaoi]

ตอนที่ 10 : 8 - สอบเลื่อนขั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,409 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

พระสนมสองหน้า [Yaoi]

8 – สอบเลื่อนขั้น

 


            เสียงกระซิบกระซาบน่ารำคาญใจดังอยู่ไม่ห่าง เขาพลิกกายไปอีกด้าน ขมวดคิ้วทั้งที่ดวงตายังปิดสนิท ก่อนมุดศีรษะลงกับหมอน


            “พระ พระสนม...”


            เสียงเรียกอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับเขา กระทั่งมีมือหนึ่งมาจับเขย่าไหล่เบาๆ


            “อืมม”


            “พระสนม ยามนี้ยามเฉินแล้ว ต้องไปเข้าเฝ้าฮองเฮานะขอรับ”


            “หืม ยามเฉินแล้วรึ”


            ในที่สุดเปลือกตาหนักอึ้งก็ยอมยกขึ้น ใบหน้าคุ้นตาของขันทีผู้หนึ่งอยู่ห่างไปไม่ไกล หลิวซีหลงนิ่งอึ้งครู่หนึ่ง ทันใดนั้นจึงสะดุ้งสุดตัว


            “นะ นี่!


            เขาเผลอหลับไปได้อย่างไร!?


            พระสนมตัวปลอมมองรอบกาย เคียงข้างยังมีร่องรอยอุ่น ทว่าไร้ร่างของผู้ร่วมเตียงเมื่อคืน


            “ฝ่าบาททรงเห็นว่าท่านกำลังหลับสบาย จึงไม่ให้ผู้ใดปลุก ตอนนี้เสด็จออกว่าราชการแล้ว”


            ขันทีหนุ่มยังดูประดักประเดิดคล้ายไม่ชินสถานที่อยู่บ้าง ที่แท้นี่คือขันทีคนสนิทของพระสนมเอกซุนเจาอี๋ที่ถูกตะขาบกัด ไม่รู้ว่าถูกย้ายมาทำงานยังตำหนักเฉียนชิงตั้งแต่เมื่อไร เป็นความบังเอิญที่ซีหลงจะร้องไห้ก็ไม่ได้ หัวเราะก็ไม่ออก


            ความประหวั่นพรั่นพรึงถาโถมเข้ามาในใจ หลิวซีหลงเหลือบตามองโดยรอบ “นอกจากเจ้ามีผู้ใดอีกหรือไม่”


            “มีเพียงผู้น้อย ให้เรียกผู้อื่นเข้ามาปรนนิบัติท่านด้วยหรือไม่”


            “ไม่” ซีหลงยกมือห้าม มืออีกข้างกดนวดยังหว่างคิ้วขึ้น สุดท้ายเมื่อไร้หนทางจึงกระแอมไอ มองหน้าอีกฝ่ายชัดๆ


            “รู้หรือไม่ว่าพี่ชายข้าเป็นผู้รักษาเจ้า”


            ขันทีหน้าหยกเบิกตา รีบคุกเข่ายกมือคำนับ “ย่อมต้องจำได้ ผู้น้อยเป็นหนี้บุญคุณท่านหมอหลิวทั้งชีวิต”


            “เช่นนั้นฝากส่งคำไปบอกผู้รับใช้ที่ตำหนักของข้า ว่าข้ากำลังจะกลับไป ให้ทั้งหมดรออยู่นอกตำหนักและไม่ต้องตื่นเต้นเอะอะอันใด”


            “ทราบแล้วขอรับ”

           



            เกี้ยวพระสนมเคลื่อนขบวนไปยังตำหนักผิงอัน หลิวซีหลงภาวนาว่าอย่าได้ปะหน้ากับพระสนมผู้อื่นเลย ทว่าคำภาวนาของเขากลับโดนเมินเฉย ระหว่างผ่านทะเลสาบได้พบขบวนของพระสนมผู้หนึ่งซึ่งกำลังตรงไปยังตำหนักคุนหนิง


            “นึกว่าใคร แท้แล้วเป็นหลิวเหม่ยเหรินนี่เอง”


            สวรรค์ สวีชิวเยวี่ยนและเขาคงดวงสมพงศ์กันมาก หากอยู่นอกวังคงได้แต่งงานกันแล้วกระมัง!


            “คำนับพี่หญิง ข้าเพิ่งตื่นนอน ยังต้องกลับไปเปลี่ยนชุดเพื่อเข้าเฝ้าฮองเฮา คงต้องขอตัวก่อน”


            “เฮอะ ได้ไปเฉียนชิงครั้งหนึ่ง ข้าถึงกับไม่มีค่าให้สนทนาด้วยเลยหรือ”


            “มิได้” ใจเขาร้อนรุ่มดั่งไฟ แต่ภายนอกยังยิ้มออกมาได้ “เวลาสนทนาที่ตำหนักคุนหนิงยังมีอีกมาก ทว่าหากน้องไปสายคงไม่ดีนัก พี่หญิงจิตใจกว้างขวางมีเหตุผล ย่อมเข้าใจได้อยู่แล้ว”


            “ทีนี้ไม่มีท่วงท่าอ่อนน้อมประหนึ่งเกรงกลัวคนทั้งโลกแล้วหรือ”


            สวีชิวเยวี่ยนขึงตาใส่เขา ด้วยเพราะนางเข้าใจความหมายแฝงภายใน ฮึดฮัดจากไปด้วยใบหน้าบูดบึ้ง


            เมื่อไปถึงตำหนักผิงอัน ซีหลงก็ให้เหล่าสตรีรับใช้อยู่เบื้องนอก ตนเองเร่งเดินเข้าไป “เหมยอิง!


            หลิวเหมยอิงสะดุ้งตื่นขึ้น ผมเผ้ายุ่งเหยิง นางขยี้ตางัวเงีย


            “พะ พี่ซีหลง นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ ทำไมท่านถึง...?”


            “เมื่อคืนข้าไปเฉียนชิงแทนเจ้า”


            “หะ หา”


            “ข้าไปเล่นหมากล้อมกับฝ่าบาทที่ตำหนักเฉียนชิงในฐานะพระสนมหลิวเหม่ยเหริน เรื่องยาวมาก ทว่าตอนนี้เจ้ารีบผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปเฝ้าฮองเฮาก่อน”


            เหมยอิงพยักหน้าอย่างไม่มีสตินัก นางรีบลุกขึ้นมาแต่งกาย โชคดีที่ตำหนักผิงอันยังมีอาภรณ์แพทย์หลวงของเขาซ่อนอยู่ ด้วยเพราะเหมยอิงเอ่ยว่าจะได้นำไว้ดูยามคิดถึง


            ซีหลงรีบเร่งแต่งตัวเสร็จก็กระหืดกระหอบไปยังสำนักแพทย์ เหน็ดเหนื่อยเสียจนอยากจะทรุดลงกับพื้น


            ร่างผอมบางอยู่ในชุดแพทย์หลวงสีเขียวไม่เรียบร้อย กระทั่งผมก็หวีเอาลวกๆ แล้วสวมหมวกเบี้ยวไปด้านหนึ่ง


            “หลิวซีหลง! คืนเทศกาลโคมเจ้าไปเมาที่ใดมา สภาพยังกับศพเดินได้ อะฮ่า หรือได้เปิดพรหมจรรย์คุณหนูบ้านไหนกัน จึงมิได้หลับนอนทั้งคืน”


            เจิงอีทักเสียงดังทันทีที่พบหน้า เจ้าของชื่อไม่พูดมาก เอื้อมมือไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายลงมาจูบ


            ริมฝีปากชนริมฝีปาก กลิ่นกายบุรุษเพศแทรกซึมสองโพรงจมูก ซีหลงพลันรู้สึกขนลุกซู่ไปทั่วร่าง


            ไม่!


สองแขนผลักร่างอีกคนออกอย่างแรง ก่อนจะยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดริมฝีปากตนเอง “อ๊าก!


            “จะ เจ้า!!” เจิงอีที่ทรุดร่วงลงไปกับพื้นเอ่ยแทบไม่เป็นคำ ดวงหน้ากลายเป็นสีแดงก่ำ “หลิวซีหลง...! เจ้าเป็นบ้าอะไร นี่เจ้า จะ จูบข้าเรอะ! ไม่ต้องมาทำเป็นขยะแขยง ข้าสิต้องตกใจ!


            “คะ แค่ต้องการพิสูจนส์บางอย่าง ตอนนี้รู้แล้ว”


            จู่ๆ ให้จูบบุรุษทั่วไปเขาทำไม่ได้ ยามที่เทศกาลโคมและตำหนักเฉียนชิงนั่น คงเพราะเขากำลังสวมในบทบาทพระสนม ถึงได้คล้อยตามก็เท่านั้น มิได้มีสิ่งใดแอบแฝงสักนิด...!


            “พิสูจน์บ้าอะไรของเจ้า!” เจิงอีส่งเสียงโวยวายเหมือนจะร้องไห้


            “ลุกขึ้น อย่ามาทำเป็นสาวน้อยบริสุทธิ์หน่อยเลย นิดๆ หน่อยๆ หวงอะไร”


            “หลิวซีหลง จำไว้เลย ข้าจะไม่คุยเจ้าอีก!


            พระสนมหลิวไปเฝ้าฮองเฮา เหล่าผู้คนล้วนตระหนักถึงเรื่องเฉียนชิงทำให้เหมยอิงยิ่งอยู่ในสถานะสูงส่งยิ่งขึ้น  สองสามวันให้หลัง ซีหลงจำต้องใช้เวลางอนง้อสหายร่างสูงอยู่นานสองนาน จนสุดท้ายเจิงอีก็พ่ายแพ้ให้กับมื้ออาหารราคาหลายพันตำลึงในเหลาสุราชั้นหนึ่งนั่นเอง



 

            ใกล้วันสอบเลื่อนขั้น หลิวซีหลงยิ่งร้อนใจ แต่ไม่ใช่เป็นเพราะอ่านหนังสือตำราไม่ทัน


            ป้ายขุนนางเขาถูกอวิ๋นอ๋องขโมยไป ซึ่งอย่างไรก็ต้องตรวจสอบก่อนเข้าสนามสอบ ถึงตอนนั้นเขาก็จนปัญญาจะแก้ตัวว่าเหตุใดถึงมีแต่ป้ายปลอม ซีหลงได้แต่คิดอย่างกลัดกลุ้ม จนกระทั่งคนผู้หนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้น


            “แพทย์หลวงหลิว”


            ซีหลงกำลังจัดเรียงสมุนไพรเข้าชั้นเก็บ ได้ยินเสียงเรียกจึงหันไป


            ผู้ก้าวเข้ามาในห้องเก็บสมุนไพรแต่งกายด้วยอาภรณ์สีขาวงาช้าง สายรัดเอวและกวานทำจากทองคำ ข้างเอวห้อยพู่หยกลายเมฆ ดวงหน้าหล่อเหลากร้านโลก มองไปมีส่วนคล้ายองค์จักรพรรดิอยู่บ้าง เว้นเพียงดวงตาเรียวรีและรอยยิ้มน้อยๆ ติดอยู่ยังมุมปากดูมีเลศนัย


            ร่างซีหลงแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนคำนับเชื่องช้า ตาจับจ้องที่บุรุษเบื้องหน้านิ่ง “ถวายบังคมอวิ๋นอ๋อง”


            บุรุษผู้นี้แม้มิได้แผ่รัศมีอำนาจกดดัน ทว่าซีหลงก็รู้สึกได้ว่านี่เป็นบุคคลอันตราย


            “รู้ด้วยว่าเป็นข้า?”


            “รูปโฉมเช่นท่านย่อมมีผู้เดียวในต้าหลิง”


            “ข้าจะถือเป็นคำชม” อวิ๋นอ๋องหัวเราะในลำคอ “ใกล้สอบเลื่อนขั้นแล้ว ช่วงนี้คงเหน็ดเหนื่อยไม่น้อยกระมัง”


            หากเทียบกันแล้ว ความลำบากที่คนผู้นี้ประเคนให้เขามีมากมายเสียจนไม่จำเป็นต้องรู้สึกเกรงกลัว ซีหลงเอ่ยเสียงต่ำ


            “คืนวันข้ามปีท่านได้ทำสิ่งใดต่อเหมยอิงหรือไม่”


            “ข้าหรือจะกล้าแตะต้องพระสนมของเสด็จพี่” ซีหลงนับหนึ่งถึงสิบในใจ คอยห้ามความรู้สึกอยากควงหมัดใส่หน้าคนผู้นี้ไว้ ไม่ต้องเอ่ยถึงฐานะ อย่างไรคนฝึกยุทธ์อย่างเจนจัดเช่นนี้ก็ย่อมเหนือกว่าเขาอยู่แล้ว ยิ่งคิดยิ่งงุ่นง่านใจนัก


“ท่านต้องการสิ่งใด”


            “ในอนาคตอาจมีงานให้เจ้าทำ แต่ตอนนี้ข้ามาเพียงเพื่อเตือนเจ้า”


            “เตือนข้า?”        


            “หลังวันสอบเลื่อนขั้น จะมีผู้วางแผนให้ร้ายต่อเจ้า”


            “ผู้ใด”


            “บอกเจ้าก็ไม่สนุกน่ะสิ” อวิ๋นอ๋องกอดอกพิงผนัง รอยยิ้มไม่จางหายจากใบหน้า “คนผู้นั้นไม่ใช่ข้าก็พอ”


            “ท่าน... หรือตลอดมาแค่ต้องการดูว่าข้าจะแก้ไขสถานการณ์ที่ท่านโยนให้อย่างไรงั้นหรือ องค์จักรพรรดิทรงทราบด้วยหรือไม่!?


            “เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ” อวิ๋นอ๋องยักคิ้วข้างหนึ่งขึ้น สีหน้าไม่เก็บซ่อนความสนุกสนานและพึงพอใจ “หากผ่านเรื่องนี้ไปแล้ว ข้าคงตัดสินใจได้ว่าเจ้าจะเหมาะสมกับงานที่ข้าจะให้หรือไม่”


            “หากข้าไม่...”


            “โอ เจ้าฉลาดพอที่จะไม่ปฏิเสธหรอกหลิวซีหลง” อวิ๋นอ๋องหลี่ลู่เฉิงเอ่ยเสียงต่ำ ดวงตาฉายประกายวูบ แวบหนึ่งจิ้งจอกกลายเป็นดั่งหมาป่าร้าย


น้ำคำที่ต้องการจะเอ่ยค้างอยู่ยังลำคอ ซีหลงขมวดคิ้วหรี่ตา “ท่านรู้แผนการสลับตัวของข้าตั้งแต่ต้นใช่หรือไม่”


“ย่อมเป็นเช่นนั้น”


“ใครเป็นผู้บอกท่าน”


“อาจจะเป็นมือปราบวั่งกู่เจินก็ได้”


“ท่านจะโกหกทั้งที ก็ควรเลือกให้น่าเชื่อถือหน่อย” ให้เขาเชื่อว่าวั่งกู่เจินจะหักหลัง ให้เขากินยาพิษยังดีกว่า


 “สนทนากับเจ้าแล้วสนุกไม่น้อย หวังว่าจะมีโอกาสอีก” อวิ๋นอ๋องตัดบทด้วยรอยยิ้มตาเสี้ยวพระจันทร์ โบกมือลาก่อนจะหมุนตัวก้าวออกไปเสียดื้อๆ


“เดี๋ยว...!


ดวงหน้าเจ้าเล่ห์นั้นชะเง้อกลับมา แสงแดดกระทบผิวเห็นเป็นเงามืด “อ้อ แล้ววันสอบก็ไม่ต้องกังวล เจ้าจงยื่นป้ายให้ผู้ตรวจที่มีปานแดงบนใบหน้า เขาจะให้เจ้าผ่านไปโดยไม่ขัดข้องใดๆ”

 



หลังจากพบอวิ๋นอ๋อง วันต่อมาก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นจริงๆ


ขณะที่ซีหลงกำลังจะไปตรวจผู้ป่วย จู่ๆ ก็ได้มีขันทีเด็กชายพรวดพราดเข้ามา ดูท่าแล้วน่าจะอายุไม่เกินสิบสามสิบสี่ปี


            “ท่านหมอหลิว ผู้น้อยมีเรื่องจะพูดคุยกับท่าน...”


            “เรื่องใด”


            “ตรงนี้คงไม่สะดวก” ขันทีน้อยเหลือบสายตามองเจิงอีที่เดินมาพร้อมกับเขาด้วยใบหน้าซีดขาว เหงื่อกาฬผุดตามไรผม ท่าทางเหมือนสัตว์ตัวจ้อยที่ตื่นกลัว  ซีหลงไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อน ถามขึ้นอีก


            “เจ้าชื่ออะไร”


            “หะ หูมู่”


            “ผู้ใดส่งเจ้ามา”


            “พระสนมหลิวขอรับ” ขันทีน้อยกระซิบแผ่ว


            ซีหลงคิ้วกระตุกข้างหนึ่ง “เจ้าไม่ใช่คนของตำหนักผิงอัน”


            “ดะ ได้โปรด!


            จู่ๆ ขันทีผู้น้อยก็คุกเข่าโขกศีรษะอย่างแรง เรียกสายตาของผู้คนบริเวณนั้นให้หันมามองเป็นจุดเดียว ซีหลงที่ยังงุนงงกับเหตุการณ์ไม่หายต้องรีบดึงให้อีกฝ่ายหยุดร้องไห้เอะอะ “ลุกขึ้น เจ้าทำอะไร”


            “ขะ ข้าโกหกท่านว่ามาจากตำหนักพระสนมหลิวเพราะเกรงว่าท่านจะไม่เห็นอยู่ในสายตา ความเป็นจริงครอบครัวของข้าติดหนี้บิดาท่าน ทว่ามารดาเองก็ป่วยหนัก ค่าหยูกยาก็แพงปานนั้น ไหนเลย... ไหนเลยจะสามารถหามาชดใช้ได้ทัน!


            “บิดากับข้าหาใช่คนเดียวกัน เจ้ามาขอร้องข้าจะได้อะไร”


            ขันทีน้อยผู้นั้นทิ้งกายกอดขาเขา น้ำหูน้ำตาไหลเปื้อนหน้าไปหมด


            “หากอยากจะฆ่าแกงข้าอย่างไรท่านก็ทำเถิด ทว่าอย่าได้ยึดบ้านพวกเราเลย มิเช่นนั้นมารดาข้าคงไม่รอดแน่”


            ผู้คนเริ่มมาหยุดมองแล้วส่งเสียงซุบซิบ ซีหลงรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลชัดเจน แต่ก็ฉุดร่างอีกฝ่ายดึงขึ้นจนได้ ถลึงตาใส่ “เจ้าหยุดโวยวายก่อนได้หรือไม่”


            สุดท้ายขันทีน้อยก็ยังคงพูดเสียงดังฟังไม่ได้ศัพท์ เอาแต่ขอร้องอ้อนวอน เจิงอีจึงไปเรียกให้ทหารผู้รักษาความปลอดภัยในราชวังให้มาจัดการ ร่างนั้นถูกลากออกไปแล้ว ยังไม่วายส่งเสียง


            “เมตตาข้าด้วย ได้โปรดเถิดท่านหมอหลิว ให้ข้าทำสิ่งใดก็ได้! กระทั่งให้ไปตายข้าก็ยินดี!


            ฉากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นดูน่าสลดใจ บุรุษในอาภรณ์แพทย์สีเขียวยืนนิ่งเฉยชา ปล่อยให้ขันทีน้อยน่าสงสารถูกลากตัวไป ผู้คนไหนเลยจะไม่เห็นว่าบุรุษผู้นี้ช่างใจไม้ไส้ระกำนักทั้งที่เป็นหมอ


ซีหลงขมวดคิ้วแน่น หันไปเอ่ยเสียงต่ำ “ไม่มีสิ่งใดทำกันหรือไง”


            เสียงวิจารณ์พึมพำหยุดลง เหล่าผู้สอดรู้สอดรีบก้มหน้างุดแล้วสลายตัวไปคนละทาง


เจิงอีหน้าเครียด เข้ามากระซิบใกล้ๆ “นี่มันเรื่องอะไรกัน”


            ซีหลงเองก็กระซิบกลับด้วยสีหน้าเดียวกัน “ข้าจะรู้หรือ ตัดขาดกับที่บ้านมานานแล้ว”


            รอยแห่งความกังวลและหวาดระแวงประทับในใจ เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่รู้ชัดว่าขันทีผู้นี้เป็นใครมาจากไหน 

 



            ในที่สุดวันสอบก็มาถึง โชคดีที่อากาศเริ่มอบอุ่นและมีแสงแดดรำไร การสอบเลื่อนขั้นในครั้งนี้แบ่งออกเป็นสามวัน วันที่หนึ่งสอบข้อเขียน วันที่สองสอบปากเปล่าด้วยคำพูด และวันที่สามสอบการใช้สมุนไพรและฝังเข็ม


            นับว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีการจัดสอบแพทย์หลวงอีกครั้งเพื่อเลื่อนขึ้น ผู้ออกข้อสอบคือแพทย์หลวงอาวุโสทั้งสามแห่งสำนักแพทย์ ได้แก่ หัวหน้าแพทย์หลวงเฉิน แพทย์หลวงอาวุโสวั่ง และแพทย์หลวงอาวุโสหยางจื้อ


            หลิวซีหลงแต่เดิมก็หวังจะสอบเพื่อชิงตำแหน่งแพทย์ชั้นกลางกับเขาบ้าง แต่ช่วงนี้ได้เกิดเหตุการณ์กวนใจทำให้ไม่มีสตินัก เขาจึงล้มเลิกแล้วหวังเอาแค่เพียงพอผ่านก็พอ


            ขันทีเด็กหนุ่มนามหูมู่ที่เอะอะโวยวายในวันนั้นทำงานอยู่ในสำนักแพทย์นี่เอง มีหน้าที่คอยช่วยงานจิปาถะต่างๆ อาทิ เช่น ยกโอสถ หรือทำความสะอาดห้องสมุนไพร เขาติดต่อกับวั่งกู่เจิน สหายมือปราบของตนจึงทราบได้ว่าเด็กหนุ่มติดหนี้บิดาเขาอยู่และมีมารดาที่ป่วยหนักจริงดังว่า


            อาจฟังดูน่าเห็นใจ แต่เขาจะทำอะไรได้ ในเมื่อตั้งแต่เข้ารับราชการ หลิวซีหลงก็ตั้งปณิธานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับธุระใดๆ ของตระกูลหลิว


            “เฮ้อ ซีหลง พวกเราไหนเลยอุตส่าห์ทำงานมาตั้งสองปี บัดนี้ยังต้องมาสอบอีก”


            เหล่าแพทย์หลวงชั้นต้นต่างมายืนรออยู่หน้าสนามสอบ เจิงอีทอดถอนใจ มือกุมเครื่องรางของขลังที่ไปไหว้พระมาทั่วต้าหลางไว้แน่น


            “สวรรค์ ถ้าข้าสอบผ่าน จะให้ถวายไข่ต้มหรือหัวหมูก็ยินดีอย่างยิ่ง”


            “เจ้าเองปกติก็รักษาคนได้ดีมีความรู้ ไหนเลยจะมาบนบานเอาตอนนี้”


            “หึ” เจิงอีส่งเสียงจิ๊จ๊ะ ก้มมองไปยังลำคอของซีหลง “ทีเจ้าล่ะ คนปากว่าตาขยิบ ปากบอกไม่เชื่อ แล้วเครื่องรางหินปราชญ์ศักธิ์สิทธิ์ที่อยู่บนคอเจ้าคืออะไร นี่มิใช่หายากและราคาแพงหรอกหรือ”


            “ข้าไม่ได้ซื้อมาเอง”


            “งั้นคุณหนูบ้านไหนจะให้เจ้า นี่ไม่ใช่ถูกๆ เลยนะ”


            หลิวซีหลงอดไม่ได้ที่จะทำสีหน้าพิลึก “เฉินจื่อหาน”


            “เจ้าขโมยมาจากเฉินจื่อหาน!?


            “ข้าจะขโมยเขามาทำไม เจ้าคนพิลึกนั่นบอกว่าเพราะข้าแลกเวรกับเขา ทำให้เขาได้มีโอกาสพบแม่นางน้อยคนหนึ่งที่แอบมองมานาน เลยให้สิ่งนี้ตอบแทนข้า ข้าเห็นว่าใส่ไว้ก็ดูเป็นมงคลดีก็แค่นั้น” 


            “หืม แต่ข้าฟังดูแล้วประหลาดยิ่ง” เจิงอีส่งเสียงในลำคอ “เหมยอิงมอบถุงหอมปักลายมงคลแก่เจ้ายังเข้าใจได้ แต่ไหนเลยเฉินจื่อหานต้องมาให้ของอวยพรเจ้า มิใช่ตระกูลเฉินหมายมาดให้เขาได้ที่หนึ่งหรือไร”


            เสียงประกาศให้เข้าสอบดังขึ้นขัดบทสนทนา ซีหลงกับเจิงอีสวมกอดและตบไหล่อีกฝ่ายเพื่อให้กำลังใจกัน เขาลูบยังถุงหอมปักลวดลายจักจั่นและไผ่ อันหมายถึงการอวยพรให้สอบได้และความสำเร็จก้าวหน้า ก่อนเก็บเข้าในเสื้อ


            ซีหลงเดินไปหาผู้คุมสอบที่มีปานแดงบนใบหน้า สายตาทั้งสองประสานกันแวบหนึ่งขณะตรวจค้นกาย ก่อนที่ผู้คุมจะคว้าป้ายไม้ไป พลิกดูแล้วเอ่ย “หมายเลขสามสิบสาม หลิวซีหลง ผ่าน!


            ซีหลงเข้าไปยังห้องสอบ สถานที่จัดถูกสร้างให้รัดกุมและแยกเป็นหนึ่งคนต่อหนึ่งห้องแคบๆ อย่างไรก็ไม่มีทางลอกกันและกันได้เลย


            วันที่หนึ่งสอบตั้งแต่เช้าจรดเย็น โดยมีอาหารและน้ำให้สามเวลา ข้อสอบถือว่าถามค่อนข้างตรงประเด็น หากเป็นแพทย์ที่รักษาคนไม่ขาดตกบกพร่องก็ย่อมจะสอบผ่าน


            มีเพียงบางส่วนที่ทำให้หลิวซีหลงต้องเคาะพู่กันลงกับโต๊ะ นึกขันว่าควรตอบตามตำราหรือที่เขารักษาจริง ซึ่งการคุกเข่าของเขาก็มักจะมาจากความคิดที่ไม่เหมือนผู้อื่นเช่นนี้ สุดท้ายคิดเทียบกันแล้ว ซีหลงก็อดไม่ได้ที่จะเขียนตอบตามความจริง หลังจากนับคะแนนดูแล้วพบว่าตอบแบบนี้เขาก็ไม่เดือดร้อนเท่าใด


            วันที่หนึ่งผ่านไปอย่างราบลื่น มิได้มีเหตุการณ์ผิดปกติเกิดขึ้น


            วันที่สอง เป็นการสอบตรวจร่างกายและซักประวัติตามสถานการณ์จำลอง โดยมีแพทย์หลวงขั้นสูงและขั้นกลางมาช่วยคุมการสอบด้วย


            ไม่รู้ว่านี่ถือเป็นมีคนปองร้ายหรือไม่ เมื่อในข้อแรกซีหลงได้สอบกับหัวหน้าแพทย์หลวงเฉินนั่นเอง


            เขาจับสลากได้เรื่องเกี่ยวกับ ชีพจร


            “ชีพจรมีกี่ตำแหน่ง เกี่ยวกับอวัยวะใดบ้าง บอกมาให้หมด”   


            สายตาของหัวหน้าแพทย์หลวงเฉินบอกได้ชัดว่า เขาอย่าได้ตอบขาดหรือเกินไปแม้แต่นิดเดียว


            “ชีพจรที่นิยมใช้ตรวจอยู่ยังสองข้อมือ ข้อมือละสามตำแหน่ง


ตำแหน่งชุ่นด้านซ้ายบอกถึงหัวใจและเยื่อหุ้มหัวใจ ตำแหน่งชุ่นด้านขวาบอกถึงปอดและทรวงอก


ตำแหน่งกวนด้านซ้ายบอกถึงตับ ถุงน้ำดีและกระบังลม ตำแหน่งกวนด้านขวาบอกถึงม้าม กระเพาะอาหาร และบริเวณช่องท้องจนถึงลิ้นปี่ไปจนถึงสะดือ


ตำแหน่งฉื่อด้านซ้าย บอกถึงไต กระเพาะปัสสาวะ ท้องน้อยตั้งแต่สะดือลงไปจนถึงเอว และขา ตำแหน่งฉื่อด้านขวา บอกถึงไตและมิ่งเหมิน บริเวณเอวและท้องน้อยตั้งแต่เอวและสะดือลงไปจนถึงแขนขา”


หัวหน้าแพทย์หลวงเฉินส่งเสียงในลำคอคล้ายไม่พอใจเล็กน้อย ถามต่อ


“ตำแหน่งชุ่น กวน ฉื่อ นี้แต่ละตำแหน่งวัดได้อย่างไร”


“วัดได้สามแบบ คือ แบบฝู(ลอย) แบบจง(กลาง) และแบบเฉิน(จม)”


“ตรวจร่างกายแล้ววัดชีพจรสตรีนางนี้ดู”


สตรีเบื้องหน้าเป็นหญิงสาวอ่อนเยาว์ แต่งชุดสีเขียวห้อยพู่ประดับรูปน้ำเต้าดูท่าทางประหม่า ซีหลงส่งยิ้มให้นางผ่อนคลายลง ก่อนจะตรวจชีพจรและดูลิ้น ขณะกำลังจะซักประวัติ หัวหน้าแพทย์หลวงเฉินกลับเอ่ยขึ้น


“ตรวจเพียงนี้แล้วยังไม่รู้อีก หากเจ้าถามนาง ข้าจะหักคะแนนครึ่งหนึ่ง”


ซีหลงจำต้องกลืนความขุ่นข้องลงคอ เขาจำไม่ได้ว่ามีกฎข้อนี้ด้วย! “ผู้น้อยทราบแล้ว ให้ตอบท่านเลยหรือไม่”


“ตอบมา”


“ชีพจรหวาม่าย ราบลื่นไม่ติดขัด สัมผัสราวไข่มุก พบได้ในโรคมีเสมหะ อาหารไม่ย่อย หรือมีความร้อนในร่างกายทำให้การหมุนเวียนเลือดเร็วกว่าปกติ หากพบในหญิงวัยเจริญพันธุ์และระดูขาด... มักจะเป็นการตั้งครรภ์”


“เจ้าเลือกตอบมาสักอย่าง”


ไม่ให้เขาซักประวัติ กลับให้เลือกตอบวินิจฉัยโรค ซีหลงสูดลมหายใจ “ผู้น้อยคิดว่าเป็นการตั้งครรภ์”


“เพราะเหตุใด”


“หากเป็นโรคมีเสมหะ นางต้องมีอาการไอให้เห็นบ้าง หรือหากอาหารไม่ย่อย ย่อมมีท่าทางไม่สบายตัว ตรวจดูแล้วไม่มีไข้ จึงตอบว่าตั้งครรภ์”


“หึ รอดตัวไป ออกไปได้แล้ว”


ซีหลงออกจากห้องก็เป่าปากโล่งอก กระนั้นยังอดบ่นพึมพำไม่ได้ “ตรวจร่างกายเช่นใด ถามผู้ป่วยไม่ได้สักคำ”


ตรวจร่างกายต่ออีกสี่ครั้งก็จบการสอบ ซีหลงคิดว่าตัวเองทำได้ไม่เลวนัก กระนั้นพอหลับตานอน ใบหน้าและคำพูดของอวิ๋นอ๋องก็ยังผุดขึ้นมารบกวนจิตใจ ทำให้ทั้งคืนหลับได้ไม่สบายนัก


วันที่สาม ช่วงเช้าเป็นการสอบสมุนไพรซึ่งซีหลงถนัด ส่วนช่วงบ่ายเป็นการสอบฝังเข็ม แพทย์หลวงขั้นต้นทั้งหมดได้ออกมายังลานกว้างแล้วแยกย้ายไปเข้าประจำที่


ซีหลงแอบส่งสายตาให้เจิงอี อีกฝ่ายยกนิ้วเป็นเชิงว่ายังไหวให้แก่เขา แม้ใต้ตาจะดำคล้ำก็ตาม


การสอบฝังเข็มคือการให้เลือกฝังเข็มเข้าที่หุ่นขนาดครึ่งตัวคน โดยอาศัยความรู้ ทักษะ ความแม่นยำและประสบการณ์เป็นอย่างมาก จุดฝังเข็มแบ่งออกเป็นจุดอันตรายที่ฝังยากที่สุด เมื่อฝังจะได้คะแนนมากที่สุด จุดฝังยากปานกลาง ได้คะแนนรองลงมา และจุดที่สามารถฝังได้โดยง่าย ถือว่าได้คะแนนน้อยที่สุด


ความยากของการสอบยังอยู่ที่ว่าผู้เข้าสอบมีได้รับเข็มจำนวนจำกัด จำต้องคิดให้ดีว่าจะเลือกบริเวณไหน


หากฝังถูกต้องจะมีของเหลวสีขาวไหลออกมา ทว่าหากฝังถูกจุดทว่าความลึกเกินไป ของเหลวสีแดงจะไหลลงมา


เหล่าแพทย์หลวงขั้นต้นทั้งหลายล้วนเคยผ่านการสอบนี้ ทว่าตอนนั้นไม่ได้มีจำนวนเข็มเป็นข้อจำกัด สามารถเลือกฝังตามจุดอิสระได้สักยี่สิบจุดก็นับว่าผ่านแล้ว นี่จึงเป็นการสอบที่ยากขึ้นมาอีกระดับ


“เริ่มสอบได้!


ซีหลงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แม้การสอบที่ผ่านมาโดยรวมแล้วเขาอาจจะยังพอลุ้นอันดับหนึ่ง แต่สำหรับการฝังเข็ม คนมือหนักเช่นเขาเองก็แสนจะท้อใจ


แม้มีผู้คนนั้นอยู่นับร้อย ทว่ากลับเงียบงันไร้เสียง หลิวซีหลงนึกวางแผนปักทั้งจุดยาก ปานกลางและง่าย นับคะแนนไม่ให้ขี้เหร่นักก็เป็นใช้ได้


ทันใดนั้นได้มีเสียงประกาศดังขึ้น


“ฝ่าบาทเสด็จ”


เข็มเงินที่กำลังจะปักเข้าหุ่นอยู่แล้วร่วงจากมือ


ขบวนเสด็จขององค์จักรพรรดิปรากฏขึ้น บรรดาแพทย์หลวงต่างถวายบังคมทำการเคารพ


ลุกขึ้น เชิญพวกท่านตามสบาย”


ภายใต้แสงอาทิตย์ องค์ไท่ชางหวงตี้ยังหล่อเหลาจนน่าหมั่นไส้เช่นเคย เยื้องย่างแต่ละก้าวก็ทำให้ลำไส้เขาบิดเกร็ง ซีหลงพยายามทำเป็นไม่สนใจ จนกระทั่งองค์จักรพรรดิหยุดยืนอยู่ข้างเขา เงาสูงใหญ่ทาบทับลงมาบดบังแสงแดด


“นี่คือการสอบรอบสุดท้าย เป็นการสอบฝังเข็มพ่ะย่ะค่ะ”


หัวหน้าแพทย์หลวงเฉินกล่าวนอบน้อม หลิวซีหลงที่มือไม่นิ่งอยู่แล้วไหนเลยจะมีสมาธิ ลมหายใจพลันติดขัด


หลายวันมานี้เขาต้องข่มตาหลับนอนแค่ไหน พอหนึ่งในตัวการของเรื่องมาอยู่ใกล้ๆ มีหรือเขาจะไม่ประสาทเสีย


“มีเวลาเท่าใด”


“ให้เวลาสามชั่วยามพ่ะย่ะค่ะ แม้ในการรักษาคนจริงๆ จะต้องควรรักษาให้เร็วที่สุด ทว่านี่เป็นการทดสอบองค์ความรู้และประสบการณ์ทั้งมวล จึงให้เวลาสำหรับคิดวางแผนว่าจะปักลงยังจุดไหน”


“แต่ละจุดเป็นอย่างไร”


“ในกระดาษข้อสอบมีรายชื่อจุดและคะแนนกำกับไว้ จุดสีแดงคือจุดที่ยากที่สุด ได้คะแนนมากที่สุด จุดสีเหลืองรองลงมาและจุดสีเขียวง่ายที่สุดพ่ะย่ะค่ะ”


“อืม”


จบบทสนทนา หลิวซีหลงจ้องกระดาษข้อสอบนิ่งๆ เข็มเงินยังอยู่ในมือ เหงื่อเม็ดโป้งหยดลงจากหน้าผาก รอคอยให้เงาที่ทาบตัวเองหายไป


“เริ่มฝังได้แล้วกระมัง หากไม่ ไหนเลยเจ้าจะทำทัน”


ครั้งนี้แพทย์หลวงหยางจื้อเป็นผู้เอ่ยขึ้น ซีหลงแทบอยากจะร้องไห้กอดขาท่านอาจารย์ มิคาดอีกฝ่ายยังมีเรื่องที่ต้องตรวจเขาในตำหนักพระสนมติดค้างในใจใช่หรือไม่


“ผู้เข้าสอบผู้นี้คือแพทย์หลวงหลิวซีหลง พี่ชายแท้ๆ ของพระสนมหลิวพ่ะย่ะค่ะ” หัวหน้าแพทย์หลวงเฉินเอ่ยขึ้นอีก


 “เคยได้ยินนางเอ่ยถึงอยู่บ้าง”


“พี่ชายของพระสนมหลิวแม้ว่าจะยังอายุน้อย ทว่าก็เป็นศิษย์เอกของแพทย์หลวงหยางจื้อ นับว่ามีความสามารถในการฝังเข็มเป็นอันดับต้นๆ ในบรรดาแพทย์หลวงขั้นต้นพ่ะย่ะค่ะ”


ระยำเถอะ เขาไปเป็นอันดับต้นๆ ในการฝังเข็มตอนไหน สามวันก่อนยังโดนท่านอาจารย์บ่นจนหูชาอยู่เลย!


ตาเฒ่าเฉินผู้นี้คิดจะทำให้เขาและอาจารย์ต้องอับอายต่อหน้าผู้คนแน่แท้


หลิวซีหลงกัดฟันกรอด ตัดสินใจเลือกฝังเข็มลงยังจุดง่ายที่สุดแม้มือยังสั่นอยู่ เข็มปักลงไป ปรากฏว่าไม่มีสิ่งใดไหลออกมา


เขากลั้นหายใจ สะกิดเข็มเข้าไปอีกเพียงนิด


ครานี้ทั้งสีแดงและสีขาวทะลักออกมาพร้อมกัน


“อา น่าเสียดาย จุดนี้แม้จะง่ายที่สุด ทว่าเมื่อมีสีขาวและสีแดงออกมาพร้อมกัน นั่นหมายความว่าปักลึกเกินไป”


หัวหน้าแพทย์หลวงเฉินเอ่ย หลิวซีหลงเม้มปาก รู้สึกว่าทั้งหน้าและใบหูร้อนผ่าว


พลันเงามืดก็ขยับเคลื่อนไป เสียงทุ้มต่ำราบเรียบดังขึ้น


“เมื่อครู่ข้ายืนบังแสงสว่าง ทำให้แพทย์หลวงหลิวมองเห็นไม่ชัด คิดว่าควรเอาหุ่นตัวใหม่ให้ พวกท่านเห็นว่าอย่างไร”


กลุ่มแพทย์หลวงต่างชะงักไปชั่วขณะ เมื่อได้สติจึงค่อยละล่ำละลั่กรับพระบัญชา “พะ พ่ะย่ะค่ะ”


ซีหลงเองก็ได้แต่ก้มศีรษะงุนงง หัวใจกระโดดตีลังกาไปครั้งหนึ่ง ใบหน้ายิ่งเห่อร้อนขึ้นไปอีกเมื่อรับรู้ได้ว่ากลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งมวล


บิดามันเถอะ อย่างกับว่าพระสนมหลิวยังมีเรื่องให้คนพูดถึงไม่พอ!


ชายอาภรณ์มังกรจะปลิวผ่านไป แม้จะได้หุ่นตัวใหม่ หลิวซีหลงกับไม่ได้ทำดีไปกว่าที่คิด มิหนำซ้ำยังแย่กว่ามาตรฐานอีกด้วย


เพราะในสมองเขาเอาแต่คิดว่าหุ่นตรงหน้าคือหลี่ลู่จิน ไม่ว่าบุรุษผู้นี้หรือน้องชายมีแผนการอันใด มันก็น่าจับมาฝังเข็มให้พรุนนัก!

           



***

สงสารเจิงอีเขานะคะมีเพื่อนอย่างอิตาซีหลงเนี่ย ส่วนฝ่าบาทก็น้อ ใครเขาให้มาจ้องตอนสอบเล่า ถ้าเขาสอบตกจะรับผิดชอบเลี้ยงดูไหมฮะ

 ปล. ไม่ได้เรียนด้านแพทย์แผนจีนแต่ประการใดค่ะ หยิบมาผิดๆ ถูกๆ ปนกับแต่งเองเข้าไปด้วย ไม่ควรเนื้อหาในเรื่องนำไปใช้ในการอ้างอิงต่อใดๆ นะคะ ฮา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.409K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,560 ความคิดเห็น

  1. #6311 예뻐요 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 06:15
    ตาจักรพรรดิก็แกล้งเขาเก่งงงง นี่รึเปล่าคะคนที่ปองร้าย5555555
    #6,311
    0
  2. #6251 Fukii03 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2564 / 09:47
    ไรท์ต้องรีเสิร์ชเรื่องตำราแพทย์แผนจีนโบราณมาเยอะแน่เลยย เราอ่านแล้วรู้สึกได้ความรู้เพิ่มขึ้นมาด้วย55555555 ขอบคุณมากค่าา
    #6,251
    0
  3. #6169 blueeyes111 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:43
    ชอบเรื่องนี้มากเลย // ฝ่าบาทกับอวิ๋นอ๋องวางแผนอันใดกัน ฮึ!
    #6,169
    0
  4. #5756 Secr3t-Key (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 03:51
    ฟิลลิ่งเพื่อนยืนกดดันหน้าห้องสอบ555555555
    #5,756
    0
  5. #5533 GalaxyStyle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 14:53
    แกล้งน้องชัด ๆ จะไม่รู้ว่าน้องเป็น ผช.ได้ยังไง นอนด้วยกันทั้งคืนนนน
    #5,533
    0
  6. #5506 _1221_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:09
    สงสารรร ฝ่าบาทแกล้งน้องงง
    #5,506
    0
  7. #5317 Marshmalowdii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 18:33

    ฝ่าบาทรู้แน่เลยยยย

    #5,317
    0
  8. #5264 kittenO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    แกล้งใช่ไหมเนี่ย
    #5,264
    0
  9. #5158 PimlapatPimlapat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 03:45
    เน้ น้องมีพิรุธอะ ฝ่าบาทก็ยังแกล้งน้องอีก555555
    #5,158
    0
  10. #5112 Ppttyc_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 22:39
    หล่อนมีพิรุธอะ นี่คือกะทำงานเป็นขบวนการแกล้งน้องรึไง
    #5,112
    0
  11. #5023 kiki3k (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 09:23
    แกล้งแน่นอน
    #5,023
    0
  12. #4881 บี.เหลือง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 14:19
    ดูออกว่าเอ็นดูพร้อมๆกับหมันเขี้ยววว รู้ว่าน้องเกร็งก็ยังจะมาใกล้ๆ ขี้แกล้งแท้ๆ
    #4,881
    0
  13. #4746 Harbor (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 01:23
    น้องจิ้มหุ่นมันเลยทีนี้
    #4,746
    0
  14. #4187 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:20

    วงวารน้อง ฝ่าบาทจะแกล้งเหรออ

    #4,187
    0
  15. #4170 taemynnn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 21:50
    จะปกป้องภรรเมียแหละ อุส่าห์เปลี่ยนหุ่นให้ 5555555
    #4,170
    0
  16. #4160 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 17:01
    น้องงงงงง อย่าทำหุ่นนนนนนนนน
    #4,160
    0
  17. #4158 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 16:57
    ฝ่าบาทจะรู้มั้ยว่าน้องแอบมาพิสูจน์ไรแบบนี้กับเพื่อน ถ่อว น้องซีหลง
    #4,158
    0
  18. #4116 Shipnielong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 10:16
    ฝ่าบาทอย่าเเกล้งน้องงงงงง
    #4,116
    0
  19. #4017 carunijoy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:45
    นิสัยน้องไม่เหมือนคนเล่นหมากกระดานเก่งเลย
    #4,017
    0
  20. #3907 นกน้อยตามฝัน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:57
    วันโคมเธออยู่เวรไม่ได้เจอใครก็เจอแต่ยัยน้องเธอให้สร้อยยัยน้องเพราะแอบชอบใช่ไหมบอกมาาา
    #3,907
    0
  21. #3602 Earn0624 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 00:23
    รู้แน่นอน555555 พี่น้องรวมหัวกันหาคนมาทำงานให้ใช่มั้ย! ครั้งที่แล้วฝ่าบาทก็บอกว่าไม่เลว จะทดสอบไหวพริบน้องใช่มั้ย แต่ชอบน้องแล้วล่ะสิ
    #3,602
    0
  22. #3547 justjeen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 05:20
    ฝ่าบาท:ข้าเลี้ยงดูซีหลงได้ทั้งชีวิต
    #3,547
    0
  23. #3318 กิ๊งก่อง กิ๊งๆ ก่อง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 06:19
    โอยยยย น้อนนนนขำไม่ไหว
    #3,318
    0
  24. #3258 Iovely39 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 11:21
    อย่าแกล้งน้อนนนน สั่นหมดแล้ววววว
    #3,258
    0
  25. #3077 lilying_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 17:02

    ฝ่าบาทททททท ตกลงรู้แล้วเดินมาแกล้งเค้ารึเปล่าหรือยังไง น้องมือสั่นนนน 55555555


    //เห็นคำว่า ราบลื่น อยู่สองสามครั้ง ต้องเป็น ราบรื่น รึเปล่าคะ

    #3,077
    0
  26. #1724 LIFU (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:22
    อ่านแล้วงงว่าใครเป็นใคร😂
    #1,724
    0
  27. #1663 TigKie_18 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:21
    ไรวะ​ ขัดใจอ่ะ​ ทำไมไม่สาปเฉินกุ้ยเฟยไปเลย รำคาญนางอ่ะ
    #1,663
    0
  28. #1456 -Shawty- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 10:04
    โดนเล่นทั้งพี่ทั้งน้องเลยวุ้ย กะเอาให้จมกันเลยอ่อ
    #1,456
    0
  29. #1439 Winter_Skyz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 15:54
    อ๊ากกกก หงุดหงิดโว้ยยยยยยย
    #1,439
    0
  30. #1338 UnBer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 17:04
    อ่าวว โดนใส่ร้ายกันเห็นๆอ่ะ
    #1,338
    0
  31. วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 16:24
    โอ้โห นี่อ่านแล้วเลือดขึ้นหน้ามากโมโหอย่าทำน้อง
    #1,267
    0
  32. #1247 H2O-69 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 00:53
    เหมือนโดนรุม คนร้ายๆมักสร้างปัญหา(แก่คนอื่น)เสมอ
    เป็นกำลังใจให้ทั้งซีหลง เหมยอิง ไรท์ และตัวเราเองด้วย อยากวาร์ปตัวเองเข้าไปชี้ๆว่ายัยนี่อะตัวร้ายย่ะ แต่ทำไม่ได้ แงงง
    #1,247
    0
  33. #1238 arbyunse (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 18:50
    ฮื่อน้องโดนแกล้งอย่าทำน้อง
    #1,238
    0
  34. #1141 kaikaizt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:50
    จักรพรรดิจะทรงขยับมือทำอะไรสักหน่อยไหมเพคะ อย่าปล่อยให้น้องเหนื่อยอยู่คนเดียว!!!! แงงงงงง
    #1,141
    0
  35. #1140 พั้นช์ชี่♡ | comeback (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 09:34
    อ่านกันจนตาแฉะก็จริง แต่มีแต่น้ำไม่ค่อยมีเนื้อเลยอะ ดำเนินเรื่องค่อนข้างช้าเลย ไม่รู้เพราะว่ายังปูเนื้อเรื่องหรือเปล่า พระเอก-นายเอกยังอยู่ตอนเดียวกันไม่ได้เลย
    #1,140
    1
    • #1140-1 Xiaoai(จากตอนที่ 10)
      14 ตุลาคม 2561 / 13:23
      คาดว่าตอนรีไรต์น่าจะเขียนให้กระชับขึ้นค่ะ ส่วนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยากให้สังเกตแต่ละเรื่องดีๆ เพราะการกระทำแต่ละคนมีผลต่อเนื้อเรื่องในอนาคตค่ะ กระทั่งรายละเอียดเล็กๆ ก็บอกได้ว่าคนนี้นิสัยอย่างไร มีแนวโน้มจะตัดสินใจอย่างไร เอาเป็นว่าขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะคะ ^^
      #1140-1
  36. #1139 ปอเต๊อะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 07:31

    หลิวซีหลงน่าสงสาร โดนแกล้งแถมยังไม่พอพ่อนางยังโดนทำร้ายไปด้วย

    #1,139
    0
  37. #1138 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 23:23
    ฝ่าบาทททท ข้าน้อยมีเรื่องจะร้องเรียน! ได้โปรดให้ความเป็นธรรมแก่แพทย์หลวงหลิวซีหลงด้วย!!! ฮื่ออออออ ฝ่าบาทต้องช่วยน้องนะะ ใครไม่รู้ทำน้องอ่ะะะ น้องถูกรังแกกก!! พ่อที่ความเป็นตายเท่ากันนี่อยากให้ซีหลงเมินมาก บังอาจส่งน้องสาวมาลำบากในวังพี่ชายเลยลำบากด้วยเลย คิดดุววววว

    ไรท์ได้โปรดให้ความเป็นธรรมด้วยยยยย แงงงงง
    **กำลังอิน
    #1,138
    1
    • #1138-1 Xiaoai(จากตอนที่ 10)
      15 ตุลาคม 2561 / 01:55
      นั่นสิ ฝ่าบาทค่าตัวแพง ขอเวลาเก็บตังค์แพรบค่ะ55555
      #1138-1
  38. #1137 KyaMina137 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:59
    ฝ่าบาทมาช่วยซีหลงเร็ว โดนคนรังแกใหญ่แล้ว
    #1,137
    0
  39. #1136 KyaMina137 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:58
    ฝ่าบาทมาช่วยซีหลงเร็ว โดนคนรังแกใหญ่แล้ว
    #1,136
    0
  40. #1133 Cubcake Smoothy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:05

    ฮือออ อย่าทำน้องงงง

    #1,133
    0
  41. #1129 godxmeii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:28
    สุ้ๆ ฝ่าบาทให้ความเปนธรรมน้องด้วย!!
    #1,129
    0
  42. #1128 Bluennn. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:26
    ต่อค่าาาาาาาาาา
    #1,128
    0
  43. #1127 blacxexo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 18:00
    พระเอกน่าจะดูออกว่าไม่ใช่ น้องนายเอกที่ทำ เพราะมันดูเผยพิรุธง่ายเกินไป ใครๆก็ดูออกดิว่า ถูกใส่ร้าย ถามจริงจะไม่มีคนสงสัยเลยหรอ

    งหรือมีแต่คนโง่ๆอ่ะ
    #1,127
    1
  44. #1125 ooy1565 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:47
    เป็นห่วงสองพี่น้องตระกูลหลิวจัวซวยจริงๆ
    #1,125
    0
  45. #1124 bbam20442 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:43
    อะไรจะขนาดนนี้
    #1,124
    0
  46. #1123 bucha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:19

    บอกได้อย่างเดียวว่าซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ่อนเงื่อนจริงๆแฮะ

    #1,123
    0
  47. #1122 neko39 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:12
    ไม่มีใครเอะใจเรื่องการทำศาสตร์สาปแช่งเลยหรอ ถถถ ชงหรงจะเอาเลือดจากเด็กทารกมาจากไหนกัน
    เห้อมมม ขอให้ปัญหาที่เกิดแก้ไขได้นะ ซีหลง
    #1,122
    0
  48. #1121 มาม่ายำยำไวไว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:48

    รออ่านค่ะ สนุกมาก เป็นกำลังใจให้คนแปลค่ะ แปลได้ไม่สะดุดเลย ??‘???‘???‘?

    #1,121
    0
  49. #752 nanmalaew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:42
    เรื่องเกิดขึ้นมากมายอ่ะ
    #752
    0
  50. #736 ฺBedroom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 21:17
    ปมเยอะกว่านี้ไม่มีอีกเเล้ว... 
    #736
    0
  51. #699 Zebastian Michaelis (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 19:11
    ปมเยอะมาก ตัวละครเยอะเกิน จนกลืนบทนายเอกมิดเลย
    #699
    0
  52. #679 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 09:55
    โอ้ยยยยย ปวดเฮดแทน!!! จะเรื่องไหนของไรท์ก้ปมทั้งน้านนน อ่านแล้วเริ่มเครียด 555555
    #679
    0
  53. #622 ปอเต๊อะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:01
    หื่มมมม อ๋องแปดมีส่วยเกี่ยวข้องรึนี่
    #622
    0
  54. #609 Mongmong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 10:45
    งื้อ เรื่องซับซ้อนเหลือเกิน
    #609
    0
  55. #544 PopPo Asuna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:45
    อิยากอ่านต่ออ่าาาา รออยู่นะคะ ????
    #544
    0
  56. #533 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 18:38
    เอ๊าาา ไรเนี่ยย แล้วเมื่อไหร่องค์จักรพรรดิจะรู้สักทีว่าใครคือใครรรร
    #533
    0