[BLACKPINK] De Vampire

ตอนที่ 14 : XIII [kyōfu]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    18 ส.ค. 60





























                                                     

























ลิซ่าไม่ยอมให้ใครเข้าไปใกล้ บรรยากาศที่แสนตึงเครียดรายล้อมพวกเราทุกคน ทั้งสามรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็นอีกครั้งตอนนี้ ครั้งแรกคือวันที่พ่อพวกเธอจากไป แต่ครั้งนี้ไม่รู้ทำไมมันถึงเจ็บปวดกว่า แต่ซักวันเรื่องนี้ก็ต้องถูกเปิกเผยออกมาอยู่ดีแต่มันเร็วเกินไป และภาพที่ลิซ่าเห็นน่ากลัวเกินไปสำหรับมนุษย์ สายตาแห่งความเจ็บปวดของทั้งสามจ้องมองไปที่ลิซ่า สีหน้าของเด็กตัวสูงเหมือนคนที่กลัวจนใกล้จะบ้าเต็มที




สำหรับลิซ่าในตอนนี้ทุกอย่างในคฤหาสน์ดูน่ากลัวไปหมดแม้แต่พวกหล่อนก็เหมือนกัน ตลอดสองเดือนกว่าที่ผ่านมาเธออยู่กับแวมไพร์มาตลอดและคนทั้งคฤหาสน์คงจะเป็นแวมไพร์ไม่ต่างจากเจ้าของ ถ้าเป็นไปได้ในตอนนี้ลิซ่าอยากจะย้อนเวลากลับไปก่อนเจอพวกหล่อน ก่อนจะรักและรู้สึกดี มันคงจะดีถ้าเธอไม่รู้สึกอะไรกับสามคนตรงหน้าแต่นี่ไม่ใช่มันย้อนเวลากลับไปไม่ได้และลิซ่าเองก็รับไม่ได้เช่นกัน ลิซ่านั่งกอดเข่าและก้มหน้าชิดกับเข่าตัวเองก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว ความเสียใจและผิดหวัง



''ลิซ....'' โรเซ่เอ่ยเรียกชื่อคนรักเบาๆตอนนี้เขากำลังร้องไห้เธออยากเข้าไปกอดอีกคนแน่นและเอ่ยขอโทษซ้ำๆแต่ตอนนี้ทำได้แค่ยืนมอง แค่เข้าไปใกล้นิดหน่อยลิซ่าก็ปาข้าวของใส่เธอโดยไม่คิด ของบางชิ้นโดนพวกเธอแต่เทียบกับความเจ็บที่ใจไม่ได้เลยซักนิด


''ลิซ่า...ใจเย็นๆก่อ..'' เจนนี่พูดอย่างใจเย็นน้ำเสียงของเธอสั่นเครือใกล้จะร้องไห้เต็มทน


''หุบปาก!!!!!! บอกให้ไปไกลๆ!!!!!!! ไม่ต้องพูดไม่ต้องเข้ามาใกล้ ไปซะ!!!!!!!!'' 


คำพูดของลิซ่าไม่ใช่แค่กลัวยังแฝงไปด้วยความโกรธและมันสร้างความปวดร้าวให้อีกสามคนอย่างมาก ลิซ่าไม่เคยใช้คำพูดแบบนี้กับพวกเธอเลยซักครั้ง ทุกคำที่หลุดมาจากปากลิซ่าเหมือนกับตะปูที่ตอกเข้าไปในอกของพวกหล่อนทีละดอกทั้งเจ็บและทรมานจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้


''ลิซ่าใจเย็นๆก่อนได้ไหม พวกเรารู้ว่าเรื่องนี้มันยากจะรับได้แต่พวกฉันหาโอกาสอธิบายไม่ได้เลย....'' จีซูพูดพยายามพูดอย่างอ่อนโยนถึงแม้ในใจเธอจะพังไม่มีชิ้นดี แต่ตอนนี้สำหรับลิซ่าถ้าพวกเธอทำอะไรวู่วามไป ลิซ่าคงเตลิดไปมากกว่านี้


''.......'' ลิซ่ายังคงร้องไห้แต่ครั้งนี้ไม่ได้ออกปากไล่หรือตวาดอะไรกลับมา


''ขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าจริงๆแล้วพวกเราเป็น..........แวมไพร์ '' หลังประโยคนั้นจบลงลิซ่าก็ร้องไห้มากกว่าเดิมเสียงสะอื้นดังมากกว่าเดิม จีซูทนเห็นภาพตรงหน้าไม่ไหวเธอเดินเข้าไปช้าๆเพื่อหวังจะเข้าไปใกล้อีกคน ลิซ่าเงยหน้าขึ้นมามองเธอด้วยสายตาตกใจ 
ใบหน้าของเขาเลอะไปด้วยน้ำตาและปากก็ซีดจนน่ากลัว ลิซ่ามองเธอด้วยความตื่นตระหนก


''ยะ...อย่าฆ่าฉัน...อย่า!!! ......อย่าเข้ามา!!!!!! ....อย่า!!!!'' 


''ลิซ่า!!'' 


ลิซ่าตวาดและปาแจกันดอกไม้ใส่จีซูที่เดินเข้ามาใกล้แต่ดีที่แจกันไม่โดนจีซูส่วนคนที่ปาใส่เธอตอนนี้สลบไปแล้วคงจะเพราะความกลัวและความเหนื่อยล้าจากการร้องไห้ จีซูและอีกคนสองคนรีบวิ่งเข้ามาใกล้ลิซ่า ถ้าตอนนี้เธอยังมีสติแน่นอนว่าพวกเธอคงจะทำแบบนี้ไม่ได้ หน้าตาลิซ่าดูอ่อนล้า โรเซ่เอื้อมมามาเช็ดน้ำตาที่เลอะหน้าของลิซ่าออก น้ำตาของเจ้าตัวก็ไหลออกมาช้าๆเจ็บปวดไม่ต่างกัน ทั้งพวกเธอและลิซ่า ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คงมีแค่การพาอีกคนกลับห้องนอน แน่นอนพวกเธอไม่ปล่อยลิซ่าหนีไปถึงแม้ไม่รู้ว่านานแค่ไหนกว่าลิซ่าจะเปิดใจ และถึงแม้ว่ามันจะไม่มีวันที่ลิซ่าเปิดใจพวกเธอก็ไม่ยอมให้อีกคนหนีพวกเธอไปอยู่ดี ถึงจะต้องเจ็บปวดไปตลอดชีวิตพวกเธอก็ยังอยากมีลิซ่าอยู่ใกล้ๆ ยังมีความหวังเล็กๆว่าอีกคนจะเปิดใจแต่มันยากเหลือเกินการที่ต้องมารับได้กับอะไรแบบนี้ มนุษย์ก็ต้องกลัวแวมไพร์เป็นปกติการจะเปิดใจคงไม่ง่าย และคงไม่มีทางเป็นไปได้..........















ลิซ่านอนสลบอยู่บนเตียงหน้าตาดูไม่ดีและเธอยังคงละเมอและร้องไห้ออกมาแม้ว่าจะหลับ เจนนี่ขมวดคิ้วและหลับตาอย่างเจ็บปวดกับสิ่งที่เห็น ไม่มีวันไหนเลยที่อยากให้อีกคนร้องไห้หรือเจ็บปวด แต่วันนี้มันก็มาถึง วันที่ต้องยอมรับความจริง 


''ปล่อยให้ลิซ่าพักผ่อนเถอะ ถ้าตื่นมาเจอพวกเราจะยิ่งแย่แค่ทำให้เธอสลบก็มากเกินไปแล้ว'' จีซูพูดพลางเดินเข้าไปใกล้ลิซ่าเธอจูบที่หน้าผากของเด็กตัวสูงเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป 


''ฉันขอโทษ......'' เจนนี่เดินเข้ามาใกล้และจูบไปที่ตำแหน่งเดียวกันกับจีซู ก่อนจะเดินตามพี่สาวออกไปแม้ว่าใจเธอจะโหยหาอีกคนแค่ไหนแต่ตอนนี้การให้ลิซ่าตื่นมาเจอหน้าคงจะเป็นอะไรที่ไม่ควร


''ถ้าเป็นไปได้ เค้าอยากอธิษฐานให้ลิซจำเรื่องที่เจอเมื่อกี้ไม่ได้....และอยากให้ลิซกลับมาเป็นลิซคนเดิม...คนที่มองเค้าและกอดเค้าด้วยความรัก เค้ารักลิซมาก...มากจริงๆ เค้าไม่ได้อยากเป็นแวมไพร์ เค้าอยากรักลิซแบบมนุษย์ธรรมดา แต่เค้าเลือกไม่ได้ ลิซเข้าใจมั้ย ฮึก......มันเจ็บมากเลยแค่คิดว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาจะไม่มีลิซคนเดิมมันเจ็บ....เจ็บจนไม่อยากหายใจ...ฮึก...ฮื่อ!'' 


โรเซ่ยกมือลิซ่าขึ้นมาแนบแก้มตัวเอง เธอพูดด้วยเสียงสั่นเครือก่อนจะจูบปากของคนที่สลบอยู่บนเตียงเบาๆด้วยความเจ็บปวดและความรัก โรเซ่ไม่อาจห้ามความเสียใจที่อัดเเน่นอยู่ในใจเธอซบไหล่ลิซ่าและร้องไห้ออกมาอย่างทรมาน พี่สาวทั้งสองที่ยืนอยู่หน้าประตูก็น้ำตาไหลออกมาช้าๆ เหมือนที่โรเซ่บอก พวกเธอแค่อยากรักลิซ่าได้เหมือนคนธรรมดาทั่วไปแต่ไหนเมื่อมันเป็นไปไม่ได้ก็คงต้องขอให้เวลาช่วยเยียวยาแม้จะต้องใช้เวลาตลอดชีวิตก็ตาม..........














''ฉันกำชับไปกี่ครั้ง!!!!! แต่ความสะเพร่าของพวกเธอทุกคนก็ทำให้มันเกิดขึ้น!!!!'' 


เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ! 


เสียงฝ่ามือกระทบเข้ากับใบหน้าของคนรับใช้และบอดี้การ์ดจำนวนนับสิบๆคน เจนนี่ตบหน้าพวกเขาแต่ละคนอย่างแรง โรเซ่และจีซู
มองดูด้วยความโกรธและโมโหไม่ต่างจากเจนนี่ ฝ่ามือของเธอแดงและเจ็บไม่น้อยแต่ตอนนี้มันไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด ก่อนจะไล่ตบจนมาเจอกับแม่บ้านที่มีหน้าที่ดูแลและล็อคห้องนั้น เจนนี่ลดระดับมือลงก่อนจะจับคอหล่อนเเละเหวี่ยงไปโดนผนังอย่างแรง!


''ดูไว้!!!! จำใส่สมอง!! อย่าให้ฉันเห็นใครสะเพร่าเหมือนนังนี่อีก............เอาตัวมันออกไป!!!!''


เจนนี่พูดพลางมองตาดุ ตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง เพราะความโกรธที่มากขึ้น ลูกน้องคนอื่นๆรีบเอาตัวของแม่บ้านคนนั้นออกไปอย่างรวดเร็วก่อนที่จะโดนเหมือนกับผู้หญิงคนนี้ ถึงพวกเขาจะเป็นแวมไพร์แต่พละกำลังต่างจากแวมไพร์ชั้นสูงแบบตระกูลคิมมาก อีกอย่างพวกหล่อนเวลาโมโหน่ากลัวและสามารถฆ่าคนได้ง่ายๆ เหมือนที่ทำกับแม่บ้านคนนั้น นี่ถือว่าเจนนี่เบามือถ้าเต็มที่จริงๆหล่อนคงตายทันทีไม่เหลือลมหายใจรวยรินอยู่แบบนี้


''ฮึก...'' 


เจนนี่หลังจากระบายอารมณ์โมโหออกมา เธอก็ทรุดตัวลงและร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร โรเซ่ที่เข้าไปใกล้ถูกจีซูจับมือไว้ก่อนจะส่ายหน้าห้าม ทั้งสองเดินออกไปจากตรงนั้นเพราะคนอย่างเจนนี่แน่นอนว่าในตอนนี้คงไม่อยากให้ใครเข้าไปยุ่งแม้กระทั่งพวกเธอสองคนก็ตาม









เจนนี่ยกแก้วที่มีเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมากินจนหมดแก้ว คงจะมีแต่แอลกอฮอล์พวกนี้ที่มีผลต่อทั้งมนุษย์และแวมไพร์ มันไม่ได้ช่วยลดความเจ็บปวดและทรมานลง แต่ไม่รู้ทำไมใครต่อใครถึงดื่มมันเวลาเศร้ารวมไปถึงตัวเธอเองด้วย หน้าของเจนนี่แดงเพราะฤทธิ์ของเครื่องดื่มที่เธอดื่มไปจนจะหมดขวดไม่แปลกที่จะรู้สึกมึนหัว สายตาของเจนนี่มองไปที่โต๊ะทานข้าวที่พวกเธอมักนั่งทานอาหารกับ
ลิซ่าตรงนั้น ภาพในหัวทำให้เธอเห็นลิซ่ากำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้และส่งยิ้มมาให้เธอ เจนนี่ยิ้มทั้งน้ำตาพลางเห็นภาพลิซ่าที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ค่อยๆเลือนลางหายไป หัวใจของเธอกระตุกวูบด้วยความเจ็บปวด


''กรี๊ด!'' 


เพล้ง!!


สองแขนของเธอปัดเเก้วและเครื่องดื่มสีอำพันลงพื้นอย่างแรง มันแตกกระจายเหมือนกับหัวใจของเธอในตอนนี้ เจนนี่ซบหน้ากับมือตัวเองและปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา เสียงร้องไห้ของเธอดังไปทั่วบริเวณนั้น เธอไม่อายและไม่สามารถเข้มแข็งได้อีกต่อไปแค่คิดถึงหน้าของลิซ่าใจของเธอก็เหมือนโดนฉีกออกจากกัน เธอรักเขาด้วยใจจริง รักจนสามารถมอบชีวิตให้ได้ ลิซ่าคือความสุขของเธอ พอเรื่องมันเป็นแบบนี้ก็เหมือนกับว่าตอนนี้ความสุขของเธอหายไป และความสุขนั้นคงไม่มีทางกลับมาอีกแล้ว


















ห้องทำงานที่ปกติจะมีใครอีกคนอยู่ด้วยแต่วันนี้มันไม่เหมือนเดิมไม่มีลิซ่า  ไม่มีคนที่พวกเธอชอบแอบมองเขาเวลาทำงาน จนเจ้าตัวรู้ตัวและเงยหน้าส่งยิ้มมาให้พวกเธอ รอยยิ้มที่ทำให้มีกำลังใจทำงานและก้าวผ่านแต่ละวันไปอย่างมีความสุขถึงแม้จะมีเรื่องเครียด คนที่พวกเธอชอบเดินไปหอมแก้มและจูบจนโดนบ่นกลับมา ไม่ว่าจะทำอะไรในหัวของทั้งสามก็จะมีแต่เรื่องของลิซ่า แม้จะพยายามไม่คิดแต่ก็ทำไม่ได้จิตใจของพวกเธอตอนนี้อ่อนแอเกินไป


ก๊อกๆ


''เข้ามาได้'' จีซูเงยหน้าจากเอกสารขึ้นมามองประตู มันถูกเปิดออกนาอึนเดินเข้ามาก่อนจะโค้งตัวให้พวกเธอ


''อีก10นาทีการประชุมจะเริ่มแล้วค่ะ'' 


''ขอบคุณมาก'' 


นาอึนโค้งตัวอีกครั้งก่อนจะออกจากห้องไป วันนี้แปลกกว่าทุกวันนอกจากที่ลิซ่าจะไม่มาก็ประธานสาวทั้งสามที่ไม่ยิ้มแย้มและทำหน้าเศร้าอมทุกข์ตั้งแต่เข้ามาในบริษัท นาอึนอดสงสัยไม่ได้แต่ถ้าเข้าไปถามคงไม่พ้นโดนด่า ทางที่ดีเก็บความสงสัยไว้ดีกว่า






''..การประชุมของวันนี้ก็เท่านี้นะคะ'' 


โรเซ่ที่ออกมาบรรยายแผนการของปีหน้ากล่าวจบการประชุม ทุกคนก็ปรบมือขึ้นมีเสียงเอ่ยชมมาจากผู้ถือหุ้นคนอื่นๆของบริษัท โรเซ่ฝืนยิ้มอย่างมีมารยาทและเดินไปหาพี่สาวของตน 


''แผนการของปีหน้าดีมากเลยครับท่านประธาน'' เสียงผู้ถือหุ้นคนนึงเดินมาคุยกับพวกเธอเขายิ้มและกล่าวชื่นชมพวกเธอ ทั้งสามยิ้มรับและพูดคุยกับเขาไปนิดหน่อยตามมารยาท 


''แล้วเลขาคนเก่งวันนี้หยุดเหรอครับ?'' 


คำถามที่เขาถามมาทำให้พวกเธอแทบจะร้องไห้ในตอนนี้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับลิซ่าอ่อนไหวเกินไป มันคงชัดเจนว่าพวกเธอไม่โอเคจนฉายออกมาทางสีหน้า 


''อะ..เอ่องั้นผมขอตัวก่อนนะครับ'' 


เขาโค้งตัวและเดินออกไปหลังจากทิ้งระเบิดอารมณ์ลูกใหญ่ใส่พวกเธอ ถ้าเมื่อคืนไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นตอนนี้ลิซ่าคงยืนอยู่ข้างๆพวกเธอและตอนที่โรเซ่กล่าวจบประชุม เด็กคนนั้นคงชูนิ้วโป้งขึ้นมาทั้งสองมือและยิ้มให้โรเซ่เป็นการชื่นชม ถ้าเรื่องเมื่อคืนไม่เกิดขึ้น ความสุขคงยังอยู่กับพวกเธอ ลิซ่าคงอยู่ข้างๆกันในตอนนี้







''คุณนาอึน ฝากเรื่องเอกสารนี้ด้วย'' จีซูเรียกนาอึนเข้ามาในห้องและยื่นแฟ้มเอกสารให้เธอและก้มหน้าทำงานบนโต๊ะต่อ


''......''


''......ขอโทษนะคะท่านประธานแต่ลิซ่าลาหยุดเหรอคะ?'' 


ในที่สุดเธอก็ถามออกไป นาอึนพ่ายแพ้ต่อความสงสัยของตัวเองเธอแค่อยากรู้ว่าลิซ่าลาหยุดทำไมเป็นอะไรไม่สบายหรือเปล่า หรือว่าร้ายแรงที่สุดอีกคนลาออก ถ้าลิซ่าเป็นเพื่อนร่วมงานธรรมดาก็ดีเธอคงไม่ถามแต่สำหรับเธอ'ลิซ่า' คือคนที่เธอแอบชอบถึงแม้จะรู้ว่าเป็นเลขาสุดโปรดของเจ้านายตัวเองและเขาก็อาศัยอยู่ที่เดียวกัน แต่คงเป็นแค่คนใกล้ชิดไม่มีอะไรเกินนั้นสำหรับนาอึน


จีซูที่ได้ยินคำถามเงยหน้ามองนาอึน บนใบหน้าของเธอไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมา แต่ในใจแทบอยากจะคว่ำโต๊ะทำงานเบื้องหน้าลงกับพื้น เธอไม่อยากคิดเรื่องลิซ่าแต่มีคนเข้ามาถามไม่หยุดและนาอึนแปลกกว่าทุกคนนัยน์ตาของหล่อนแสดงความห่วงใยถึงคนที่ถามหาอย่างชัดเจน จีซูถอนหายใจออกมาก่อนจะขยับปากพูดบางอย่าง


''ไม่รู้ซักเรื่องคงไม่ตายใช่ไหมคุณนาอึน......'' 


'จุก' คำเดียวสำหรับตอนนี้ นาอึนโค้งตัวให้จีซูและรีบเดินออกจากห้อง แม้ว่าหลายครั้งจะโดนจีซูดุแต่ครั้งนี้น่ากลัวกว่าครั้งก่อนๆ
ทั้งสายตาและน้ำเสียงไหนจะคำพูดนั้นอีกทำเอาเธอหยุดหายใจไปชั่วครู่เลยส่วนคำตอบที่อยากรู้ได้แค่เก็บเอาไว้ในใจเท่านั้น 
ไม่รู้คำตอบดีกว่าเธอจะต้องหางานทำใหม่



หลังจากจัดการนาอึนออกไปจากห้องได้ จีซูก็กลับไปตั้งใจทำงานต่อ สักพักโทรศัพท์ของเธอก็มีสายเข้ามาเป็นสายของลูกน้องที่คุมอยู่ที่บ้าน จีซูหยิบมันขึ้นและเลื่อนนิ้วบนหน้าจอเพื่อรับโทรศัพท์


''มีอะไร'' 


'คุณหนูครับ มีเรื่องด่วนครับ...ผมว่าคุณหนูต้องมาจัดการด้วยตัวเอง...'


''เรื่องอะไร?''

















หลังจากถึงบ้าน ทั้งสามรีบก้าวลงจากรถและกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว ลูกน้องของเธอกำลังยืนล็อคตัวการ์ดคนหนึ่งไว้ ถ้าจำไม่ผิดเขาคนนั้นเพิ่งจะมาทำงานได้ไม่กี่วัน จีซูมองหน้าลูกน้องสลับกัน พวกเขาโทรมาบอกว่ารู้ตัวคงที่เอาหัวของแวมไพร์ชั้นต่ำมาโยนที่สวนหลังบ้านสิ่งที่ไม่คาดคิดคือเป็นคนที่เธอเพิ่งรับมาทำงาน ทั้งๆที่ตรวจประวัติอย่างดีแล้วแต่มันก็เกิดขึ้น


''แกเป็นคนของใคร!!'' จีซูเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะบีบคอการ์ดคนนั้นอย่างแรง มันมีท่าทีขัดขืนและดิ้นต่อสู้เธอแต่สู้แรงลูกน้องเธอที่ล็อคตัวมันไม่ไหวมันจึงหยุดในที่สุด 


''หึๆ....'' 


มันหัวเราะในลำคอและใช้สายตามองเธออย่างดูถูก จีซูยิ่งโมโหเข้าไปอีกแรงบีบเพิ่มมากขึ้น หน้าของมันแดงและเส้นเลือดปูดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด จีซูปล่อยมันลงก่อนจะแตะเข้าที่ใบหน้านั้นและใช้เท้าเหยีบเข้าไปที่หน้าอกอย่างแรง รองเท้าส้นสูงค่อยๆกดลงบนหน้าอกสร้างความเจ็บปวดไปทั่วอกจนมันร้องออกมาและพูดบางอย่างกับเธอ


''.อ๊าก!...!...นะ...นายฉัน...จะจัด..กะ..การ..พวกแก....ให้สาสม..แน่...พวกโง่!!...สะ...สิ่งที่พวกแกมี...แต่มองไม่เห็น...นายฉันจะมาเอาไปสักวัน.....อ๊ากก!!.....'' 


เสียงร้องสุดท้ายหลุดออกมาจากปากหนอนบ่อนใส้ตัวร้ายที่เข้ามาหาบางอย่างในคฤหาสน์ของพวกเธอ แรงเหยีบอย่างแรงของจีซูทำให้อกของมันทะลุและมีเลือดมากมายไหลออกมาจนเลอะพื้น ประโยคปริศนาของมันทำให้พวกเธอสงสัยแต่มันยากจะหาคำตอบในตอนนี้


''ยังมีอีกเรื่องครับคุณหนู แม่บ้านคนเมื่อวานที่คุณหนูจัดการหล่อนหนีไป ผมว่าที่คุณหนูลิซ่าเข้าไปในห้องส่วนหนึ่งน่าจะมาจากเธอคนนั้นที่ตั้งใจให้คุณลิซ่าเข้าไปเห็น หล่อนตั้งใจไม่ล็อคห้องและใช้'พลังจิตแรงจูงใจ'ให้คุณลิซ่ารู้สึกอยากเข้าไปในห้องครับ''


เพี้ยะ!!!


ลูกน้องคนนั้นโดนตบอย่างแรง จีซูที่ได้ยินโกรธจนตัวสั่น เจนนี่และโรเซ่เองก็เช่นกัน ลิซ่าอยู่ที่นี้มาสองเดือนทำไมเพิ่งเข้าไปเมื่อคืน ตอนนี้พวกเธอเข้าใจหมดทุกอย่าง ถ้าไม่มีนังนั้นลิซ่าก็คงไม่เป็นเเบบนี้! ลูกน้องคนนั้นมีเลือดไหลออกมาจากมุมปากเขาหันมาและพูดอีกเรื่องที่ต้องรายงานให้เจ้านายทราบและในใจเขารู้ว่าเรื่องที่จะบอกออกไปต้องทำให้เจอศึกใหญ่แน่นอน...... 



''ก่อนหล่อนหนีไป....หล่อนแอบเข้าไปหาคุณลิซ่าเพื่อจะเข้าไปทำร้ายคุณลิซ่า..คะ...ครับ...!!''


เพี้ยะ!!!!!!!











แกร๊ก


โรเซ่เปิดประตูห้องออกก่อนจะเดินเข้าไปด้านในห้องนอนของลิซ่าพร้อมกับเจนนี่และจีซู ข้าวของหลายชิ้นพังและแตกหัก บนพื้นมีรอยเลือดจากการต่อสู้ ลูกน้องบอกเธอว่า แม่บ้านคนนั้นเป็นแวมไพร์รับจ้างที่มีทักษะสูง ที่เมื่อวานเธอไม่ขัดขืนตอนที่เจนนี่ทำร้ายก็เพราะว่ายังไม่ได้จัดการลิซ่า พอเช้ารุ่งขึ้นหลังจากพวกเธอออกไปทำงาน หล่อนก็บุกเข้ามาทำร้ายลิซ่าในห้องและหล่อนหวังจะกัดลิซ่าเลยขัดขืน ดีที่ลูกน้องคนอื่นๆของเธอเข้ามาในห้องทันแต่หล่อนก็หนีไปได้ ส่วนคนเฝ้าห้องลิซ่าโดนฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม




ดูจากสภาพห้องมันคงจะร้ายแรงไม่น้อย แล้วลิซ่าล่ะจะเป็นยังไงเขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดานอกจากร่างกาย จิตใจของลิซ่าก็น่าห่วงไม่แพ้กัน ทั้งที่พวกเธอเพิ่มคนคุ้มกัน เพิ่มการ์ดแต่เรื่องมันกลับรุนแรงขึ้น การแก้ที่ปลายเหตุคงไม่ได้ผล เพราะงั้นตอนนี้การแก้ที่ต้นเหตุคือทางเลือกที่ต้องทำอย่างด่วนและต้องเร่งมือ ถ้าช้ากว่านี้เรื่องคงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอสั่งลูกน้องทุกคนให้ตามข่าวให้ด่วนที่สุดจ้างแวมไพร์ทักษะสูงและเพิ่มคนคุ้มกันมากขึ้นเป็นสองเท่า ส่วนสายที่ส่งไปสืบอย่างฮันบินก็ไม่มีการติดต่อกลับมา เขาคงจะโดนจัดการไปแล้วจากความคิดของพวกเธอ แสดงว่าฝ่ายนั้นก็คงรู้ตัวแล้วว่าพวกเธอจ้องพวกเขาอยู่เลย ทำการรุนแรงและอุกอาจเช่นนี้


''แล้วลิซ่าอยู่ไหน?'' 









ทั้งสามก้าวเข้ามาในห้องที่ลิซ่าถูกย้ายมา ห้องนี้ไม่มีเครื่องใช้อะไรนอกจากเตียง เสียงเดินคงจะดังน้อยกว่าเสียงหัวใจของพวกเธอตอนนี้ ทั้งสามก้าวขาช้าๆ ก่อนจะพบกับร่างของคนรักที่นอนอยู่บนเตียง 


''ละ..ลิซ....''


โรเซ่อุทานอย่างตกใจหลังจากเห็นลิซ่า ตามตัวของเขามีรอยฟกช้ำเต็มไปหมด รวมไปถึงใบหน้าของลิซ่ามันช้ำไม่ต่างกัน และมุมปากของคนที่หลับอยู่มีรอยเลือดที่แห้งแล้วติดอยู่นิดหน่อย ทั้งสามมองสภาพของคนรักด้วยหัวใจที่แตกสลาย มือของพวกเธอเผลอกำแน่น นอกจากร่างกาย จิตใจของอีกคนจะเป็นยังไง ลิซ่าคงไม่มีวันที่จะกลับมาเป็นคนเดิม เขาคงกลัวพวกเธอไปตลอดชีวิต


''ขอโทษนะ...ที่ดูแลลิซไม่ดี....เจ็บไหม..''


โรเซ่เดินเข้าไปนั่งบนเตียงเบาๆพูดกับอีกคนทั้งๆที่รู้ว่าจะไม่มีเสียงตอบกลับมา โรเซ่ยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าที่ฟกช้ำของลิซ่าอย่างเบามือ ค่อยๆลูบมันอย่างทรมาน สีหน้าของลิซ่าดูแย่จนเธอร้องไห้ออกมา น้ำตาไหลลงมาช้าๆและปากของเธอสั่น เธอทั้งโกรธและเสียใจที่ดูแลลิซ่าไม่ได้ทำให้อีกคนมีสภาพอย่างที่เห็น หัวใจที่เต้นเพื่อให้เธอมีชีวิตอยู่ตอนนี้มันแค่เต้นเพื่อให้เธอทรมานกับทุกวินาทีของชีวิตต่างหาก....


เจนนี่กำมือแน่นจนเล็บของเธอจิกเข้าไปในเนื้อตัวเองเลือดไหลออกมาช้าๆแต่มันเจ็บไม่เท่ากับหัวใจของเธอ ตอนนี้ถ้าคนที่ทำให้ลิซ่าเป็นแบบนี้มายืนอยู่หน้าเธอ นังนั่นคงไม่เหลือซากซักชิ้นเธอจะจัดการให้สาสมกับสิ่งที่มันทำไว้และจัดการนายของพวกมันอย่างไร้ความปราณีและถึงแม้ว่าเธอจะตายก็ไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่ๆ 


จีซูแค่ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา เธอไม่สามารถคิดอะไรได้ตอนนี้ มันมีแต่คำว่าเจ็บและทรมานเต็มไปหมดในหัวของเธอ ถ้าเธอไม่ชวนลิซ่ามาอยู่ที่นี้เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น ถ้าไม่รู้สึกคงไม่ทรมาน  แต่ตอนนี้หัวใจของเธอรักลิซ่าไปทั้งดวงแต่สิ่งที่ทำได้แค่เพียงยืนมองและปล่อยให้อีกคนบาดเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ คงไม่มีอะไรทรมานไปกว่าการที่เราเห็นคนรักของเราเจ็บแต่ช่วยอะไรไม่ได้ 
เธออยากเจ็บแทน อยากมีพลังที่ช่วยให้ลิซ่าหายปวดหายเจ็บและหายไปจากใจเธอแต่มันเป็นไปไม่ได้..........


























จบตอน












มาสั้นๆแต่มาม่าทั้งตอน ไม่ต้องห่วงนะคะเรายังไม่ให้เขาทั้งสี่คืนดีกันง่ายๆหรอก //โดนตบ
จากที่ได้รู้ถึงความลับเลยกลัว ตอนนี้ดันมาโดนทำร้ายอีก ฮึก ฮื่อจิตใจพรี่ ;_____; อีนังนั้นร้ายนะคะ
พี่เจนน่าจะฆ่ามันให้ตายไปเลย รีดเดอร์คิดคำนี้กันอยู่ชิมิ? ส่วนนาอึนนั้นตอนนี้คงยังจุกไม่หาย
//แฟ้มเอกสารในมือพี่สั่นไปหมด 

#ดราม่าจิเดย 5555
เจอกันใหม่ตอนหน้าที่ยังคงดราม่า T^T



สปอยตอนหน้า


ลิซ่าหลับ..............ครอกฟี้~zZzZ

#โดนตบรัวๆ




















































































   
    MaystorymaY    
                                       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #299 Lepetite (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 01:48
    ผวาเลยสินะลลิษ หายไวๆนะ ช่วงนี้คฤหาสสั่นคลอนสุด อย่าให้เจนนี่ต้องเกรี้ยวกราดนะคะ น้องแชงลูกก ฮืออสงสารอ่ะ พี่ซูสู้ๆนะไหนจะงานเรื่องที่บ้านอีก งื้อออหน่วงเว่อ
    #299
    0
  2. #266 l3yzantine (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 02:32
    ลิซอย่านอนเยอะรีบตื่นเร็ว งื้อออ
    #266
    0
  3. #265 มือพี่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 01:07
    ท้องอืดไปหมดแล้วตอนนี้ หื่อออ หลีดคนนี้อยากเป็นเบาหวานกับกำเดาไหลไม่อยากจะขาดสารอาหารเพราะมาม่านะไรท์555555555 รอตอนต่อไปนะ
    #265
    0
  4. #264 ` tripleb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:45
    เจองี้ไปลิซคงกลัวเข้าไปใหญ่เลย ไม่อยากดราม่าแล้วอยากให้เค้ากลับมาได้กัน แงงงงง
    #264
    0
  5. #263 PJY-LSM (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:18
    กับสามสาวยังไม่เคลียร์เรื่องแวมไพร์เลย ก็โดนแวมไพร์มาทำร้ายอีก ตายแล้วๆ จะกู้ความเชื่อใจและความปลอดภัยให้ลิซมันยังไงดี ใจร้าวไปหมดแล้วววว
    #263
    0
  6. #261 Nattwee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:24
    อยากตบตีไรท์ แรงๆจัง
    #261
    0
  7. #259 ผ้าห่มซาตาน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 18:00
    ลิซคนเจ็บทั้งตัวและใจมากอ่ะ กว่าจะยอมรับได้คงนาน อะฮึ้ยยย ????????
    #259
    0
  8. #258 aoysnty (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 12:27
    ไม่เอาไม่ม่าแล้วนะไรท์TT
    #258
    0
  9. #257 jj07 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 10:57
    ฮืออออ อยากให้ลิซฟังที่พี่ๆพูดบ้าง แต่มันก็ยากจริงๆที่จะให้ยอมรับ รีบให้เค้าดีกันเถอะนะไรท์ กินมาม่าจนอิ่มแล้ว555
    #257
    0
  10. #256 อนุบาลช่างกล (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 10:30
    อื้อ?จบตอนซะล่ะ??? อ่า T T ดราม่าหนักเลยตอนนี้

    สู้ๆๆ
    #256
    0
  11. #255 ZENNIBA (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 10:08
    ปมเริ่มเยอะขึ้นมาแล้ววว
    #255
    0
  12. #254 aem35 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 10:02
    คือมันแบบสงสารอ่า
    สงสารทั้งสี่คนเลย
    เข้าใจลิซนะจะให้ยอมรับง่ายๆมันก็ยาก แถมยังโดนทำร้ายอีก
    มาค่ะไรท์จัดมาความมาม่านี้จะกินให้หมดเอง งื้อออออออ
    #254
    0
  13. #253 ผมนามฮานอย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 09:41
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ไรท์เตอร์ หม้อมาม่าใหญ่ไป ไม่เอาแล้ว TT
    ลุงเอ้ย น่าวงวารจริงๆ เจ็บมากมั้ยเคอะเนี่ย
    พี่ๆเขาเจ็บกว่านะ ร้องไห้ทั้งตอนเลย ฮือออ
    #253
    0
  14. #252 BlinkMoos (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:56
    ขอบคุณคับ เขียนดีจริงๆคับน่าติดตามทุกตอนลุ้นตลอด กินมาม่า 2 ตอนละอย่ามาม่านานมากนะคับคนอ่่านอืด 555
    #252
    0
  15. #251 Kimjen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:38
    โอโห ตอนนี้ท่วมไปด้วยน้ำตา
    #251
    0
  16. #250 Bluebearro (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:33
    ฮือออตอนนี้เจ็บปวดกันทั้ง2ฝ่ายอ่ะ เข้าใจทั้งคู่เลย(อินนเว่ออร์) เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลาเนอะลิซเนอะ ._. พี่ๆหาวิธีให้น้องยอมรับเร็วๆด้วยเถอะ~
    #250
    0
  17. #248 anny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:10
    โถ. ไรท์แล้งรีดใช่ไหมเนี้ยม่าก่อนออกบ้านเลย. อย่าหลายตอนนักนะคะให้เค้าหื่นใส่กันเหมือนเดิมเร็วๆสงสารเมน 555
    #248
    0
  18. #247 benz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 07:56
    ข้าวเช้าไม่ต้องกินแล้ว

    อิ่มมาม่าแทน
    #247
    0
  19. #246 bemycandyy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 07:51
    แงงง สงสารทั้งสามสาวทั้งลิซ่าเลย
    #246
    0
  20. #245 zippomaru (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 06:57
    ดราม่ารุมเร้ามากก ไหนจะเรื่องในครอบครัวที่ลิซยังกลัวๆสามสาว ละยังจะมีคนนอกจ้องจะมาขโมยตัวไปอีก ลิซเอ๊ยย สงสัยใช้บุญจากตอนก่อนๆไปหมดละ5555555
    #245
    0
  21. #244 AIMJANG_1998 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 06:53
    ดามเมทรุนแรงมาตอนนี้ นี้ไรท์เหมามาม่ามาทั้งโรงงานป่ะเนี่ย =_=
    มาต่อเร็ว นะไรท์ 
    #244
    0
  22. #243 Oppalisa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 06:48
    ม่าอีกแล้วววว เมื่อไหร่ลิซจะตื่นแล้วมาฟังเปิดใจให้ทั้งสามคนนะ พูดแล้วมันเส้าจริงๆ ไรท์มาต่ออีกน้าาาา จารอน้าาาา
    #243
    1
    • #243-1 Felicite_white(จากตอนที่ 14)
      18 สิงหาคม 2560 / 06:54
      นั้นสิหลับยาวไม่มีบทพูดเลย 555555

      ขอบคุณที่ติดตามน้าา ^^
      #243-1
  23. #242 rpwriter (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 06:39
    หวีดร้องยังอ่านไม่จบ ชอบพลอตมากค่ะ สร้างแท็คในทวิตที จะเอาไปเม้า กรี๊ดดดดดดดด
    รักความดราม่าด้วย ชอบบบบ ฟิคในฝันเลยคต่ะ
    #242
    1
    • #242-1 Felicite_white(จากตอนที่ 14)
      18 สิงหาคม 2560 / 06:43
      ขอบคุณที่ติดตามค่าาา ความจริงก็มีแท็คนะคะ #Devampire ก็ชื่อเรื่องนั้นแหละค่าา แต่ไม่มีใครเล่น 555 นี้กำลังพยายามเล่นอยู่คนเดียว ฟิคอาจจะไม่ดีทุกตอน มีคำผิดบ้าง แต่ขอบคุณที่ชอบนะคะ TT
      #242-1
  24. #241 ทนน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 06:33
    อ่ามาม่าต่อ
    #241
    1
    • #241-1 Felicite_white(จากตอนที่ 14)
      18 สิงหาคม 2560 / 06:36
      เรามีเสิร์ฟจนอิ่มเลยค่าา
      #241-1
  25. #240 Mr.Ingie (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 06:25
    อัพเช้าขนาดนี้สงสัยยังไม่ได้นอน5555555 หน่วงเว่อร์หน่วงวังหน่วงอลังการ พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก สามคิมต้องรวมตัวไปทำบุญแล้วแหละ รอตอนต่อฮับบบ
    #240
    1
    • #240-1 Felicite_white(จากตอนที่ 14)
      18 สิงหาคม 2560 / 06:35
      น่าสงสารจิเดย สงสารคนต้องไปจัดงานวิทด้วยค่าา 5555 อยากนอนละเซ่ เดี๋ยวนี้นอนเผื่อ

      หน่วงแบบนี้ไปอีกสิบตอนดีไหม 555
      #240-1