[BLACKPINK] De Vampire

ตอนที่ 13 : XII [No Name]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    16 ส.ค. 60























                                                 



























กว่าจะขับรถมาถึงบ้านเจนนี่และโรเซ่ก็เข้านอนไปแล้ว ลิซ่าเลยขอนอนด้วยกันกับจีซูแน่นอนว่าเจ้าของห้องไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใดแถมยังดีใจอีกต่างหากที่เธอจะได้นอนกอดลิซ่าทั้งคืน ถึงแม้ว่าทั้งวันนี้จะมีแต่เรื่องแย่ๆแต่หลังจากกลับมาจากบริษัทมันก็กลายเป็นวันที่ดีเพราะเธอมีลิซ่าอยู่ด้วยและทำให้อารมณ์เธอดีขึ้นมามาก 




''เพิ่งอาบน้ำเสร็จตัวจะหอมรึป่าวนะ~''


จีซูที่แต่งตัวเสร็จหลังจากอาบน้ำอยู่นานเดินเข้ามาใกล้ลิซ่าที่มองเธอทุกการกระทำตั้งแต่เช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้า ถึงจะเคยเปลือยเปล่าต่อหน้ากันและกันแล้วแต่มันก็ยังไม่ชินสำหรับจีซูอยู่ดี เจ้าเด็กตัวแสบมองเธอไม่วางตานั้นทำให้เธอแต่งตัวช้าไป ลิซ่าที่นอนรออยู่บนเตียงดึงเธอเข้าไปนอนกอดและฟัดแก้มขาวๆของเธออย่างหมั่นเขี้ยว จีซูได้แต่ตีไหล่ของคนที่กำลังฟัดแก้มเธอออยู่


''อื้ออ~ หอมจังเลย~ ''


ลิซ่างับแก้มเธอเบาๆและยังเอ่ยพูดชมไม่หยุด จีซูหน้าแดงขึ้นมาอีกระลอกเพราะคำพูดของอีกคนและการกระทำที่กำลังรบกวนเธออยู่ ลิซ่าละจากแก้มของเธอลงมาที่ลำคอขาว จมูกโด่งของเด็กตัวสูงถูไถไปมากับซอกคอขาวของจีซู ลิซ่าสูดดมกลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆเข้าเต็มปอด


''พี่หอมจัง~''


''อื้อ..พะ..พอแล้ว...ลิซ่าอ่า''


ลิซ่าไม่ได้ฟังคำพูดของจีซูเลย เพราะเขากลับกดจมูกหนักขึ้นและแลบลิ้นร้อนๆออกมาเลียคอของเธอมันทำให้จีซูเผลอกัดปากและจิกไหล่ลิซ่าแน่นขึ้น ลิซ่างับคอของเธอและดูดมันให้เป็นรอยแดงจางๆ 


''ละ....ลิซ่า..อ่ะ...อื้ออ....พะ...พอแล้วคอฉันไม่มีที่วางแล้วนะ''


จีซูพยายามควบคุมน้ำเสียงของตัวเองให้ปกติที่สุดเท่าที่ทำได้ ถึงจะพูดไปแบบนั้นใครอีกคนก็ไม่ฟังอยู่ดีลิซ่าผละออกจากลำคอของเธอ และเปลี่ยนมาเป็นกดจูบที่ปากของเธอแทน


''อื้มม~''


เด็กตัวสูงผู้ชำนาญขบกัดริมฝีปากเธออย่างเอาแต่ใจ เขาบดเบียดมันมากยิ่งขึ้นและดูดเม้มย้ำๆจนเธอเผลอครางออกมา มือของลิซ่าลูบไล้เอวบางของจีซูก่อนจะลากมือเข้าไปในเสื้อนอนของอีกคนและบีบขย้ำก้อนเนื้อนุ่มที่ไม่มีชั้นในปกปิดอยู่ จีซูถอดมันออกเพราะมันทำให้เธออึดอัดเวลานอน นั้นทำให้ลิซ่าพอใจไม่น้อยเพราะเธอจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาแกะเจ้าชั้นในที่แสนน่ารำคาญออก 


''อื้ออ!....อื้มมม''


จูบที่แสนหวานและร้อนแรงดำเนินไปพร้อมๆกับมือของลิซ่าที่บีบนวดหน้าอกของใครอีกคนที่กำลังโอบคอเธออยู่ ลิซ่าดันเรียวลิ้นของตัวเองเข้ามาในโพรงปากนุ่มของจีซูเธอตวัดลิ้นของจีซูและเกี่ยวมันมาดูดอย่างแรงจนอีกคนโอบคอเธอแน่นขึ้น 


''สวยจังเลยพี่จีซูอ่า~''


ลิซ่าผละหน้าออกจากปากเธอ ก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบแก้มของเธออย่างอ่อนโยนแล้วพูดชมด้วยน้ำเสียงออดอ้อนแสนหวานที่ทำให้จีซูหน้าแดง ไม่พูดอะไรมากมายลิซ่าก็เข้ามาใกล้ใบหน้าเธออีกรอบเขาจูบปากเธอ จูบปลายคางต่อด้วยสันกรามก่อนจะไล่ลงไปที่ลำคอและกัดยอดอกของเธอที่มันชูชันดันเสื้อนอนออกมาจนเห็นได้ชัด


''อ๊า!...อื้ออ''


จีซูครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ลิซ่างับและกัดมันผ่านเสื้อนอนตัวบางแต่มันก็มากพอที่จะทำให้เธอร้อนรุ่มไปทั้งตัว จีซูกำผ้าปูที่นอนแน่นก่อนจะรู้สึกอีกที ลิซ่าก็ถกเสื้อของเธอขึ้นมาเผยให้เห็นหน้าอกแสนสวยคู่นั้น แววตาของเจ้าเด็กหื่นลุกวาวยังกับเห็นของโปรดถูกใจ ปากของลิซ่าอ้าออกช้าๆก่อนจะแตะเข้าที่หน้าอกของเธอเขาดูดมันอย่างแรงจนเธอขมวดคิ้วเพราะความเสียวที่แล่นไปทั่วร่างกาย ลิ้นของเขาละเลงไม่หยุดจนเธอต้องบิดตัวไปมาและปล่อยเสียงครางที่ทรมานออกจากลำคอ


''อ๊าา!!.....อื้มมมม..ละ...ลิซ...อื้อออ!''

''อื้ม~..พี่อร่อยจังเลย...จีซูอ่า~''


ลิซ่าดูดมันเหมือนกับเด็กทารกที่กำลังกินนม แตกต่างที่ว่าลิซ่าเป็นเด็กหื่นที่กำลังทำให้จีซูทรมาน เขาไม่หยุดให้เธอได้พักหายใจลิ้นของลิซ่ายังคงรัวละเลงไม่หยุดจนเธอต้อง เชิดหน้าครางและจิกไหล่เขาแน่น ไม่ใช่แค่นั้นเธอกำลังรู้สึกว่าความทรมานของเธอไม่พอสำหรับแค่นี้ มือของลิซ่าลูบขาอ่อนเธออย่างรู้ทันความคิดเขาผละออกจากหน้าอกและสบตากับเธอ


''ก่อนนอนอีกซักหลายๆรอบนะ'' 


ลิซ่าพูดประโยคที่จีซูไม่มีทางปฏเสธ หล่อนพยักหน้ารับ ก็น่ะใครมันจะไปห้ามเจ้าเด็กนั้นที่ทำให้เธอมีอารมณ์มากขนาดนี้ถ้าขืนหยุดตอนนี้ได้ค้างจนทำให้เธออารมณ์เสียแน่นอน ส่วนเจ้าเด็กที่ได้คำตอบยิ้มร่าและถอดกางเกงนอนขาสั้นของเธอออกอย่างรีบร้อนเพื่อทำให้ภารกิจสวาทของพวกเธอทั้งสองสำเร็จ จากที่คิดว่าจะนอนกลับกลายเป็นตอนนี้เธอต้องทรมานเพราะการกระทำของลิซ่า เสียงครางหวานดังระงมไปทั่วห้องนอนของจีซู ที่สำคัญคำพูดของลิซ่าการันตีได้เลยว่า ไม่ใช่แค่รอบเดียวแน่นอน ........















เช้าวันรุ่งขึ้น ภายในห้องนอนที่เมื่อคืนกลายเป็นรังรักแสนสวาทมีคนสองคนนอนกอดกันอยู่บนเตียงไม่มีเสื้อผ้าชิ้นใดอยู่บนร่างกายของทั้งสองคนแม้แต่ชิ้นเดียว ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอบอกได้ดีว่าทั้งสองยังคบหลับไหลอยู่ในฝันแสนหวานของตัวเอง ตามตัวของพวกเธอมีร่องรอยจากกิจกรรมบนเตียงเมื่อคืนที่แสนหนักหน่วงจนทำให้ต่างฝ่ายต่างเพลีย 









''คงยังหลับกันอยู่นั้นแหละ พวกเราเข้าไปปลุกดีไหม?'' เจนนี่เอ่ยถามน้องสาวคนเล็ก โรเซ่มองหน้าเจนี่อย่างครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าให้เป็นคำตอบ



โรเซ่เดินตามเจนนี่ไปที่ห้องของพี่สาวคนโตที่ป่านนี้แล้วยังไม่ตื่นปกติพี่ของเธอจะตื่นก่อนพวกเธอเสมอ ถ้าคิดไม่ผิดคงเพราะใครบางคนที่ทำให้พี่เธอตื่นสาย เมื่อคืนหลังจากหลับไปได้แปปนึง โรเซ่ก็เดินออกมาดูว่าลิซ่ากลับบ้านหรือยังระหว่างที่กำลังเดินไปห้องลิซ่าเสียงครางของพี่สาวเธอก็ดังออกมาจากห้อง ถ้าเธอเดาไม่ผิดคงเป็นฝีมือลิซ่าแต่เธอเองก็ไม่ได้โกรธหรอก จริงๆแค่อิจฉานิดหน่อยเอง




''ตื่นๆๆๆ!!!''


เจนนี่เคาะประตูอย่างก่อกวนให้คนที่หลับอยู่ภายในห้องรู้สึกตัว ตามมาด้วยเสียงของเจ้าตัวที่พูดดังลั่น จีซูลืมตาขึ้นและกระพริบตาสองสามครั้งเพื่อปรับแสงหลังจากเพิ่งตื่นนอน ลิซ่ายังคงนอนกอดเธออยู่ 

'ขี้เซาจริงๆเลยนะเด็กบ้า' จีซูคิดในใจพลางมองไปที่ใบหน้าใสของลิซ่า เธอจูบสันจมูกของอีกคนเบาๆ จีซูหยิบผ้าขนหนูมาพันตัวไว้ไม่ให้โป๊เปลือยเกินไป ก่อนจะรีบลุกขึ้นไปเปิดประตูให้น้องสาวจอมแสบที่ยังเคาะประตูเรียกเธอไม่หยุด ถ้าช้ากว่านี้เกรงว่าประตูห้องเธอจะพังสะก่อน




''เรียกแบบนี้ได้ยินไปสามบ้านแปดบ้านแล้วมั้งเจนนี่'' จีซูเปิดประตูออกก็บ่นน้องสาวของตัวเองทันที่


''ก็พี่ช้ารีบไปอาบน้ำทำงานได้แล้ว....อีกอย่างหมดวันของพี่แล้วด้วย คืนลิซ่ามาได้แล้ว........'' เจนนี่และโรเซ่เดินเข้าห้องจีซูก่อนที่สายตาคมของเจนนี่จะพบเข้ากับใครบางคนที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียงที่ยับยู่ยี่แถมยังโป๊อีกต่างหาก


''ดูท่าจะหนักหนาพอสมควร'' โรเซ่เอ่ยออกมา


ลิซ่านอนหลับอย่างสบายแต่ตามไหล่และคอของเด็กตัวสูงเต็มไปด้วยรอยแดง และหลังของเขายังมีรอยเล็บที่พี่สาวของเธอฝากไว้อีกด้วย จีซูยิ้มน้อยๆให้เจนนี่และโรเซ่ที่หันมามองเธอด้วยสายตาดุๆที่ไปทำให้หลังของเจ้าเด็กนั้นมีรอยเล็บคงจะแสบน่าดู แต่ตามตัวของพี่สาวเธอก็ไม่ต่างกันนักหรอก พอกันทั้งคู่


''ตื่นได้แล้วลลิษา''


เจนนี่พูดจบก็กระโดดลงไปทับลิซ่า จนคนที่นอนหลับอยู่ขมวดคิ้วและคราง 'อือ' ออกมาจากลำคออย่างรำคาญการกระทำของผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังทับเธออยู่ เจนนี่ที่เห็นว่าลิซ่าไม่ยอมลุกขึ้นขยับตัวดุ๊กดิ๊กไม่หยุดแถมยังหอมแก้มของลิซ่าให้อีกคนยิ่งรำคาญ


''ตื่นได้แล้ว เจ้านายมาปลุกเองเลยนะเข้างานสายฉันไล่เธออกนะลิซ่า...ว้าย!!!''


เจนนี่อุทานออกมาอย่างตกใจ เพราะอยู่ๆลิซ่าก็ดึงเธอไปนอนกอดอย่างกับว่าเธอเป็นหมอนข้าง เขากอดเธอแน่นและซุกหน้าเข้ากับลำคอของเธอ ลมหายใจอุ่นๆของลิซ่าสัมผัสโดนเข้ากับคอของเจนนี่ ทำให้อีกคนรู้สึกวูบวาบไม่น้อย แถมเจ้าเด็กที่แกล้งดึงเธอมากอดยังกัดคอเธอเบาๆอีกด้วย ใช่! ลิซ่าตื่นตั้งแต่จีซูลุกขึ้นแล้วแต่เจ้าตัวแค่ขี้เกียจตื่นและจังหวะดีที่เจนนี่กระโดดทับเธอทำให้เธอมีเวลาแกล้งใครอีกคนให้สาสมกับที่คิดจะมาก่อกวนเธอ 


''หอมจังเลยเจนนี่อ่า อยากกินเธอเป็นอาหารเช้าจัง''


ลิซ่ากระซิบเบาๆให้เจนนี่กับเธอได้ยินกันแค่สองคน พูดจบปากของลิซ่าก็งับๆกัดๆคอของเจนนี่อย่างสนุก ส่วนคนที่โดนไม่สนุกสักนิด
เธอใจเต้นแลัวร้อนรุ่มไปทั้งตัว 


''ลิซ่าคงง่วงฉันว่าปล่อยให้นอนไปก่อนก็ได้นะ ลุกขึ้นมาได้แล้วเจนนี่'' จีซูเดินมาใกล้เจนนี่ที่โดนลิซ่ากอดรัดอยู่บนเตียง


''ถ้าลุกตอนนี้เดี๋ยวลิซ่าก็รู้สึกตัวสิ ไม่เป็นไรหรอก เธอรีบไปอาบน้ำได้แล้วจีซู '' เจนนี่รีบพูดปัดและไล่จีซูไปอาบน้ำ


''อือๆ...งั้นฉันรีบไปอาบน้ำดีกว่า...ค่อยปลุกลิซ่าหลังจากฉันอาบน้ำเสร็จแล้วกัน'' จีซูพูดก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วเธอไม่ลืมหยิบชุดสำหรับใส่ทำงานเข้าไปด้วยจะได้ไม่ต้องออกมาเปลี่ยนนอกห้องน้ำอีก เจนนี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก


''งั้นแชงลงไปรอด้านล่างแล้วกัน จะไปดูเอกสารที่เอามาจากบริษัทเมื่อวานด้วย'' 


''จ้า เดี๋ยวพี่ตามลงไปนะ'' เจนนี่ยิ้มให้โรเซ่อย่างสดใส หลังจากที่ประตูปิดลงและโรเซ่เดินออกไปแล้วส่วนจีซูที่เข้าห้องน้ำไปเรียบร้อย ลิซ่าตัวแสบก็ลืมตาและคร่อมตัวเจนนี่อย่างรวดเร็ว 


''รีบกินสิลิซ่า เห็นบอกว่าอยากกินฉันไม่ใช่เหรอ ถ้าช้า......อื้ออ~'' 


ไม่รอให้เจนนี่พูดจบลิซ่าก็ประกบจูบคนตรงหน้า เจนนี่โอบรอบคอลิซ่าที่คร่อมเธออยู่เขากัดปากเธอและดูดมันเบาๆ ก่อนจะส่งมือมาบีบหน้าอกเธอที่ถูกปิดทับด้วยชั้นในสีดำและเสื้อผ้า ปากของเธอกำลังถูกลิซ่ารุกรานเขากดจูบเธอย้ำๆก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้ามาในปากอุ่นของเธอ เราทั้งคู่ตวัดลิ้นตอบรับกันอย่างรู้งาน ลิซ่าลวงมือเข้ามาในเสื้อของเธอและดึงชั้นในของเธอขึ้นไปด้านบนหน้าอกทำให้ทรวงอกของเธอไร้ซึ่งการปกปิด ลิซ่าบีบคลึงก้อนเนื้อนุ่มของเธออย่างมันส์มือ ส่วนปากของเราทั้งสองก็ยังไม่ละออกจากกัน


''อื้มมมม...อื้ออออ'' 


เจนนี่พยายามเก็บเสียงครางไม่ให้ดังไปมากกว่านี้ เพราะกลัวว่าจีซูที่อาบน้ำอยู่ในห้องน้ำจะได้ยิน ที่เธอกล้าทำเพราะจีซูเป็นคนพิถีพิถันในการอาบน้ำแน่นอนว่าเกินครึ่งชัวโมง ลิซ่าเองก็คงรู้ทันไม่ต่างกัน เขาผละออกจากจูบและก้มลงมาซุกไซร้คอของเจนนี่
และคนอย่างลิซ่าไม่พลาดแน่นอนเธอทำรอยไว้ที่คอของเจนนี่แน่นอนว่าผลที่ได้คือเจนนี่ตีไหล่ของลิซ่าไปแรงๆหนึ่งที พร้อมกับทำหน้าดุ


''อื้อออ...ทำรอยอีกแล้ว เดี๋ยวฉันก็ต้องทารองพื้นอีก..'' 


''ก็พี่น่ากินไปทั้งตัว เค้าอดใจไม่ไหวนี่หน่า'' 


ลิซ่ารีบถกกระโปรงและเสื้อของเจนนี่ขึ้น เพราะกลัวว่าจีซูจะออกมาจากห้องน้ำก่อนที่พวกเธอจะเสร็จกิจกรรมสุดลามกนี่ ไม่รอช้าลิซ่าก้มลงดูดดุนยอดอกอวบของเจนนี่ ส่วนด้านล่างเธอก็ส่งนิ้วสวยของเธอเข้าไปทำหน้าที่ของมัน เจนนี่ที่โดนรุกทั้งด้านบนและล่าง นิ่วหน้าและจิกไหล่ลิซ่าแน่น 


''อ๊า!...อื้ออออ...ละ...ลิซ.อื้มม!'' 


ทั้งๆที่พยายามเก็บเสียงแต่เธอก็ไม่รู้ว่ามันดังมากน้อยแค่ไหนเพราะตอนนี้สติของเธอถูกพรากออกไปจากสมองเรียบร้อยเพราะลิซ่าที่กำลังมอบความสุขแสนทรมานให้เธออยู่ ปากของเขาทำหน้าที่ได้ดีกับหน้าอกของเธอไม่แพ้ด้านล่าง เจนนี่บิดเร้าจนที่นอนยับยู่ยี่มากกว่าเดิม เธอรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่ออกมาจากตัวเธอ มันร้อนจากการกระทำของลิซ่าที่กำลังควบคุมเธออยู่ 


''อ๊ะ...อื้ออ!..ใกล้แล้ว...อ๊ะ...!''


ลิซ่าเร่งจังหวะนิ้วให้เร็วขึ้น เธอละออกจากหน้าอกและจูบปากของเจนนี่อย่างโหยหา ส่วนคนที่กำลังโดนกระทำก็กอดอีกคนแน่น หล่อนหายใจถี่ขึ้น และกัดปากตัวเองจนมันแดงลิซ่ามองหน้าเจนนี่ที่กำลังใกล้ถึงจุดหมายอย่างหลงไหล ร่างบางที่กอดลิซ่าอยู่หลับตาแน่น และลำตัวของหล่อนก็กระตุกเกร็งอย่างแรง เจนนี่กระชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม


''อ๊าาา!!!...อืออ!''


และแล้วเจนนี่ก็ถึงจุดหมายที่ลิซ่าพาเธอไป สมองเธอขาวโพลนหน้าท้องของเธอยังกระตุกอยู่ เสียงหอบหายใจของทั้งสองดังผสานกัน ลิซ่าพรมจูบไปทั่วไหล่ของเจนนี่ก่อนจะจบที่แก้มแดงๆของหล่อน ลิซ่าจูบมันเบาๆ 


''รีบจัดเสื้อผ้า เดี๋ยวพี่จีซูออกมาเห็นได้บ่นยาวแน่ๆ '' 


''เธอทำเธอก็ต้องจัดการให้ฉันสิ'' 


''จริงๆเลยนะพี่เนี่ย~'' 


ลิซ่าส่ายหน้าน้อยๆให้ความดื้อของอีกคนก่อนจะจัดการเสื้อผ้าหน้าผมของเจนนี่ให้เรียบร้อย แน่นอนว่ามันก็อดใจไม่ไหวมีแอบบีบหน้าอกหล่อนไปสองสามทีและยังขโมยจูบไปสองสามครั้งด้วย เจนนี่ไม่ได้บ่นแค่ส่งสายตาดุเฉยๆแต่ลิซ่าไม่ได้สนใจอยู่แล้วเลยยิ้มกวนให้หล่อนไปและตั้งใจจัดการเสื้อผ้าของอีกคนต่อ


เจนนี่ที่มองลิซ่ากำลังตั้งใจจัดเสื้อให้ตัวเองก็ยิ้มออกมา ลิซ่าเป็นคนน่ารัก ก็ไม่แปลกที่พวกเธอจะรักเขา และลิซ่ายังมีหลายบุคลิกจะเป็นแฟนเด็กที่คอยเอาใจหรือทำให้อารมณ์ดีก็ได้ หรือจะเป็นแฟนสุดหื่นที่ปล้ำพวกเธออย่างถึงอกถึงใจก็ทำได้เช่นกัน หรือจะเป็นคนฉลาดพูด ฉลาดคิดมีความจำที่ดีเลิศและทำงานเก่งก็เป็นได้ ทุกอย่างที่เป็นลิซ่าทำให้พวกเธอแปลกใจได้เสมอ แต่ก็มีบางอย่างที่เข้ามารบกวนจิตใจของเจนนี่ เรื่องที่ลิซ่ายังไม่รู้เกี่ยวกับตัวตนของพวกเธอ....ถ้ารู้แล้วลิซ่าจะยังเป็นคนเดิมไหมนะ?...
























ลิซ่ากำลังเดินตามเจ้านายทั้งสามของตัวเองเข้าไปในห้องจัดงานเลี้ยงของบริษัทที่กำลังอยู่ระหว่างการตกแต่งและประดับนู้นนี้ให้ดูหรูหราสมกับเป็นงานเปิดตัวเครื่องเพชรของบริษัทเพชรอันดับหนึ่งของเกาหลี ลิซ่าไม่ปฏิเสธมันสวยและดูดีมากๆแต่ตอนนี้อารมณ์ของเธอไม่มีเวลาจะมาชื่นชมอะไรให้มากนักหรอก เพราะเธอกำลังง่วง!...คงเพราะ...เรื่องที่ทำก่อนนอนกับพี่จีซูนั้นแหละได้นอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองแต่แปลกที่อีกคนกลับแตกต่างจากเธอ ดูไม่ง่วงเลยสักนิด และแทนที่เธอจะได้นอนต่อนิดหน่อยก็ยังฝืนตัวเองไปปล้ำพี่เจนนี่อีกถ้าต้องโทษใครสักคนก็คงต้องเป็นเธอเนี่ยแหละที่หื่นเกินไป จนทำให้ร่างกายไม่ได้พักผ่อน



''ลิซ่าไปพักดื่มกาแฟก่อนก็ได้นะ'' จีซูที่สังเกตเห็นอาการง่วงนอนของลิซ่าพูดแต่อีกคนกลับส่ายหน้าให้เธอ


''ไม่เป็นไรเค้ายังไหว'' 


''ไหวกับผีน่ะสิ หาวแล้วหาวอีกอยู่นั้นแหละ'' เจนนี่ต่อว่าลิซ่าออกไปจนคนที่โดนดุทำหน้างอน


''ลิซไปพักก่อนเถอะนะ อีกแปปพวกเราก็เสร็จแล้ว'' โรเซ่พูดกับลิซ่าอย่างอ่อนโยนและยิ้มให้อีกคน 


''อือ...ก็ได้'' 


''แหม่ พอเป็นยัยแชงนี่เสียงอ่อนเชียวนะ น่าหมั่นใส้จริงๆ'' เจนนี่พูดพลางมองลิซ่า มีจีซูพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ข้างๆ


''พวกพี่ก็อย่าดุลิซสิ ไปเถอะลิซเดี๋ยวพวกฉันตามไป'' ลิซ่าพยักหน้าให้โรเซ่ก่อนจะหันไปเบะปากใส่เจนนี่กับจีซู และเดินออกมาจากตรงนั้น ลิซ่ามองรอบๆสถานที่จัดงานคนงานคอยตกแต่งกันอย่างพิถีพิถัน และทุกอย่างมันดูดีไปหมดสมกับราคาที่จ่าย ลิซ่านึกภาพของวันงานไม่ออกเลยเพราะนี้แค่ตกแต่งไปนิดหน่อยก็สวยขนาดนี้แล้ว วันงานคงจะอลังการไม่น้อย













ลิซ่ากำลังชงกาแฟอยู่ในห้องพักพนักงาน ตอนนี้ในห้องไม่มีใครนอกจากเธอ ร่างสูงก้าวขาเข้าไปที่โต๊ะก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวนึง พร้อมกับยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ แต่ถึงจะกินกาแฟเข้าไปเธอก็ยังง่วงอยู่ดีอาจจะเพราะคาเฟอีนยังไม่ออกฤทธิ์หรือเพราะความง่วงของเธอมันมากเกินไป ระหว่างที่กำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆ ประตูห้องพักพนักงานก็ถูกเปิดออก นาอึนที่เพิ่งเข้ามาส่งยิ้มให้ลิซ่าและลิซ่าเองก็ยิ้มกลับไปให้อีกคน


''มาดื่มกาแฟเหรอ'' ลิซ่าตัดสินใจถามออกไปก่อน 


''ใช่ลิซ่าก็มาดื่มกาแฟสินะ อ่ะ...แปปนะ...'' นาอึนหยิบขนมออกมาจากถุงพลาสติกที่ได้มาจากร้านสะดวกซื้อและส่งให้ลิซ่า


''ให้ฉันเหรอ ขอบคุณนะนาอึน'' 


''มันอร่อยดีและกินเข้ากันกับกาแฟมากเลย'' 


''ใจดีจังเลยนะเธอเนี่ย~ มานั่งนี่สิ'' ลิซ่าขยับเก้าอี้ตัวนึงออกให้นาอึนมานั่งใกล้ๆกัน อีกคนที่เห็นแบบนั้นก็เดินเข้าไปนั่งอย่างไม่อิดออด


''ช่วงนี้งานหนักไหมอ่ะลิซ่า?'' นาอึนเอ่ยถามลิซ่าออกไปเขากำลังกินขนมที่เธอให้พร้อมกับจิบกาแฟ


''นิดนึง แต่แค่นี้สบายมาก '' ลิซ่าเคี้ยวแก้มตุ้ยและยิ้มให้นาอึน นาอึนก็เลยเผลอยิ้มตามอีกคนไปด้วย


''เก่งจังเลยน้า~ ลิซ่าทำงานมาสองเดือนแต่เรียนรู้งานได้เร็วจนฉันทึ่งเลยละ เพราะขนาดฉันเองกว่าจะได้ขนาดนี้ครึ่งปีเชียวนะ''


''นาอึนเก่งกว่าฉันอีก ฉันยังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ได้ไหมเนี่ย'' 


''ไม่ต้องมาชมเลย ไม่รับลูกศิษย์เดี๋ยวเก่งกว่าอาจารย์แล้วแย่เลย'' 


''เว่อแล้วว่าแต่ไปกินอะไรเป็นครีมๆมาหรือเปล่า?'' 


''เอ๊ะ รู้ได้ยังไง...ก็เพิ่งกินเค้กโรลมา....''


คำพูดขาดช่วงไปเพราะคนตรงหน้าที่เอื้อมมือปากเช็ดคราบอะไรบางอย่างที่มุมปากเธอ ลิซ่าเช็ดครีมสีขาวที่ติดอยู่ออกและยิ้มให้เธอ
เขาจะรู้หรือเปล่านะว่าทำให้ใจของเธอเต้นแรงจนจะหลุดออกมาจากอกแล้ว


''จะเอากลับไปกินที่บ้านเหรอ'' ประโยคติดตลกของลิซ่าเรียกให้สติของนาอึนกลับมา เธอหัวเราะน้อยๆ


''ขะ...ขอบคุณนะ..'' 


''หือ เขินเหรอ ฉันไม่ล้อแล้วก็ได้ ฮ่าๆ'' ลิซว่าเห็นแก้มขาวๆของนาอึนขึ้นสีแดงหล่อนคงจะอายเพราะมีครีมติดอยู่ที่มุมปากแน่ๆเลย


''ป่าวหรอก...ฉันไปทำงานก่อนแล้วก็เมื่อกี้ขอบคุณนะ.'' นาอึนรีบลุกขึ้นออกจากตรงนั้น ก่อนจะยิ้มและบอกลาลิซ่า หล่อนเดินก้าวออกไปจากห้องอย่างว่องไว


''หือ แค่เช็ดครีมให้เองไม่น่าจะต้องอายก็ได้นี่หน่า แล้วนาอึนจะเข้ามากินกาแฟนิ ยังไม่ได้กินเลยไม่ใช่เหรอ แปลกจริงๆเฮอะ'' 


คนที่ยังไม่รู้ตัวพูดพลางกัดขนมที่นาอึนให้ มันอร่อยเหมือนที่หล่อนพูดจริงๆด้วยยิ่งกินกับกาแฟยิ่งเข้ากัน รสขมของกาแฟตัดกับรสหวานของขนมได้ดีจนทำให้กินเพลินและไม่เลี่ยนต้องขอบคุณนาอึนเลยนะเนี่ยที่แนะนำให้รู้จักกับขนมอร่อยๆ~













''ทางนี้เราจะประดับคอมไฟระย้าและประดับดอกไม้สดครับ เป็นธีมดำแดงให้ดูลึกลับน่าค้นหาส่วนอาหารและเครื่องดื่มที่จะมาบริการแขกในงาน จะจ้างเชฟระดับ3ดาวมิชลินสตาร์มาทำให้แขกในงานทานและเครื่องดื่มจะเป็นแชมเปญและไวน์รสเยี่ยม ส่วนเครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์จะเป็นน้ำส้มสดและน้ำแร่ครับท่านประธาน'' 


ประธานทั้งสามเดินตรวจห้องจัดงานเลี้ยงอย่างละเอียดโดยมีคนที่ได้รับมอบหมายคอยบอกรายละเอียดจุดนั้นจุดนี้ว่าเป็นยังไง
ทั้งสามพยักหน้าและถามบางอย่างกับเขาในเรื่องที่สงสัย ทุกปีบริษัท คิม คอร์ปอเรชั่นจะจัดงานเปิดตัวเพชรคอลเล็กชั่นใหม่โดยที่ได้รับความสนใจจากสำนักข่าวต่างๆมากมายจนทำให้หลังจากวันงาน ยอดขายพุ่งขึ้นหลายสิบเท่าเพราะรูปทรงและการออกแบบที่ละเอียดและสวยงามทำให้บรรดาไฮโซและคนรวยต่างต้องการจับจองเป็นเจ้าของ นอกจากบริษัทจะออกแบบเครื่องเพชร สร้อยและแหวนเพชร ยังขายเพชรที่ยังไม่แปรรูปอีกด้วยและยังมีร้านขายเครื่องเพชรในห้างอีกเป็นร้อยๆสาขา ยังไม่ร่วมกับสาขาที่ต่างประเทศ
เดือนๆนึงพวกเธอได้กำไรมหาศาลแต่เงินที่เสียไปก็มากเช่นกัน เพราะงั้นการทำอะไรผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็จะทำให้บริษัทเสียกำไรไปหลายพันล้าน ซึ่งไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นแน่นอน....




''ขอบคุณมากนะคุณชเว'' 


''ไม่เป็นไรครับท่านประธาน ผมขอตัวไปคุมงานก่อนนะครับ'' 


เจนนี่พยักหน้าให้เขาก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับจีซูและโรเซ่ พวกเธอตรวจงานเสร็จแล้วปาไปเกือบสองชั่วโมงเพราะรายละเอียดยิบย่อยและแผนงานที่จะจัด รายชื่อดารา นางแบบ ไฮโซที่จะเข้าร่วมงานและอาหารที่จะเสิร์ฟแขกในงานทุกอย่างต้องดีให้สมกับที่เป็น คิม คอร์ปอเรชั่นจะมีอะไรผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาดไม่งั้นเสียชื่อแน่นอนเพราะยังมีบริษัทอื่นๆรอพวกเธอจมดินอีกเยอะแต่ปีที่ผ่านๆมาทุกสำนักข่าวเอ่ยชมบริษัทเราไม่หยุดจนทำให้ยอดการสั่งซื้อและจองพุ่งขึ้นจนบริษัทอื่นๆอิจฉากันเป็นแถว









''กาแฟคงไม่ได้ผล''


หลังจากทั้งสามเดินเข้ามาในห้องก็ต้องพบกับลิซ่าที่ฟุบหน้ากับโต๊ะ เธอหลับอยู่และดูท่าจะไม่ตื่นง่ายๆเสียด้วย รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของประธานทั้งสาม ถ้าเป็นเลขาคนอื่นมีหวังโดนว่าแน่นอนที่หลับในเวลางานแบบนี้แต่กับลิซ่าแตกต่างกัน ทั้งสามเดินเข้ามาใกล้และมองดูอีกคนที่หลับไม่รู้เรื่อง


''คงจะเพลีย เพราะเธอเลยคิมจีซู'' เจนนี่ต่อว่าพี่สาวตัวเองอย่างหยอกล้อ


''ช่วยไม่ได้ก็ลิซ่าไม่หยุด ฉันก็เลยไม่ห้ามแค่นั่นเอง''


''ย๊า เธอควรจะห้ามสิ''


''ก็ฉันไม่อยากห้ามอยู่แล้วนี่'' จีซูยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจเจนนี่ที่เห็นแบบนั้นแอบเบะปากเล็กน้อย


''พวกพี่อย่าดังสิ เดี๋ยวลิซก็ตื่นหรอก'' โรเซ่ดุพี่สาวตัวเอง เพราะเสียงที่กำลังจะดังมากเกินไป


จะว่าพวกเธอลำเอียงไม่ได้นะที่กล้าให้ลิซ่าหลับในเวลางานแบบนี้เพราะงานที่ลิซ่าได้รับมอบหมายเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้กองเอกสารเมื่อเช้าที่ลิซ่าต้องทำได้มาวางอยู่บนโต๊ะของพวกเธอแต่ละคนเรียบร้อย ลิซ่ามักจะทำงานเสร็จเร็วเสมอก็ได้แต่ตกใจว่าเอกสารมากมายขนาดนี้แต่ทำเสร็จได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงและเอกสารทุกใบก็ไม่มีอะไรผิดพลาดแม้แต่น้อย ถ้าตอนนี้พ่อแม่ลิซ่ายังอยู่เขาคงภูมิใจในตัวลูกสาวมากแน่ๆ 


''อือ.....อย่า......'' ลิซ่าละเมอออกมา เรียกความสนใจของทั้งสามให้หันมามองคนหลับที่กำลังละเมออยู่


''ฝันร้ายเหรอ...คงฝันถึงพ่อแม่ละมั้ง'' จีซูพูดออกมาอย่างสงสาร ก่อนจะลูบผมของลิซ่าเบาๆ


''อือ~.....เจนนี่อ่า...อย่าสิจักจี้นะ...ขอเค้ากินนมหน่อย...งื้อ~'' 


''ย๊า!!! ลลิษา!! ฝันน่าเกลียดอยู่ใช่ไหมเนี่ย!!!'' จีซูแทบอยากจะเขกหัวไอคนที่หลับให้เต็มแรงขนาดฝันยังลามก เจ้าเด็กนี่!


''พี่จีซูใจเย็นๆค่ะ'' โรเซ่เข้ามาดึงแขนพี่สาวตัวเองที่กำลังโมโหสุดๆ ส่วนเจนนี่ได้แต่ยิ้มและหน้าแดงเพราะคำพูดของลิซ่า


''ตื่นมาก่อนเถอะ เจอดีแน่ไอเด็กลามก!!'' ลิซ่าคงไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป แต่ตื่นมาเธอคงได้งอนจีซูอีกแน่ๆ
















''งื้อพี่จีซูอ่า เค้าแค่ละเมอเอง~'' และอย่างที่ว่าไว้หลังจากที่โดนปลุกเพราะได้เวลาเลิกงานลิซ่าก็ขอโทษทั้งสามที่เผลอหลับแต่เธอรู้สึกว่ามีใครคนนึงที่งอนเธออีกแล้วจีซูนั้นเอง


''.....''


''ชิ....'' พวกเธอทั้งสี่นั่งอยู่ในรถระหว่างกลับบ้าน ลิซ่าเอาแต่ง้อจีซูจนโรเซ่และเจนนี่หมั่นใส้พี่สาวตัวเองที่ไม่ยอมหายงอนสักที ความจริงพี่สาวพวกเธอน่ะหายงอนตั้งนานแล้วแต่ไอเด็กนี่ไม่รู้ แถมจีซูก็ยังแกล้งไม่หยุด


''พอเถอะลิซ่า พี่จีซูเค้าไม่หายงอนไม่เห็นเป็นไร สนใจฉันดีกว่า'' เจนนี่ดึงลิซ่าเข้าไปใกล้ก่อนจะซบไหล่อีกคน จีซูที่แอบเหล่ได้แต่ว่าเจนนี่ในใจอย่างโมโห ลิซ่ากำลังง้อเธออยู่แท้ๆมาแย่งไปได้ไง


''นั้นสิไม่ต้องสนใจหรอก ปล่อยให้งอนไปแบบนั้นแหละ'' โรเซ่ที่ร่วมมือกับเจนนี่เขยิบตัวมานั่งใกล้ลิซ่าและกอดแขนของอีกคนกลายเป็นว่าตอนนี้ซ้ายขวาของลิซ่าโดนประกบโดยเจนนี่และโรเซ่เรียบร้อย


''พวกเธอพอเลยนะ''


''เอ้า ไม่งอนต่อแล้วเหรอ?'' เจนนี่พูดและมองจีซูก่อนจะยิ้มมุมปากให้


''หยุดแกล้งลิซ่าได้ซะทีสินะ'' โรเซ่มองพี่สาวขำๆก่อนจะหันไปยิ้มกับเจนนี่และยักคิ้วให้กัน ส่วนลิซ่าได้แต่นั่งงงในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนจะรู้ตัวว่าตัวเองโดนจีซูแกล้งงอนเลยหันไปมองค้อนอีกคน


''นี่พี่แกล้งเค้า!'' 


''ก็งอนจริงๆแต่เพิ่งหายงอน ไม่ได้แกล้งซักหน่อย'' จีซูรีบหาข้ออ้างเพราะไม่งั้นลิซ่าคงได้งอนเธอกลับแน่ๆ


''หรา'' เจนนี่และโรเซ่พูดออกมาพร้อมกัน 


''แน่ใจนะ?'' ลิซ่ายังคงถามหาคำตอบ จีซูพยักหน้ารับ


''แน่ใจ~ แต่ถามอะไรหน่อยสิ.....ทำไมต้องกินนมเจนนี่ทำไมไม่ละเมอถึงคนอื่น'' กลับกันตอนนี้เป็นลิซ่าแทนที่กำลังกังวลเพราะมีสายตาของทั้งสามจ้องมาที่เธอ โถ่จีซูก็ใครให้ถามคำถามแบบนี้ตอนนี้กันเล่าอยากจะโดดลงจากรถให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยแต่ก็ทำไม่ได้


''เอ่อ....ก็..'' ลิซ่ากำลังคิดหาเหตุผลที่จะใช้ชี้แจง ตอนนี้รู้สึกเสียวสันหลังยังไงไม่รู้เฮอะ


''ก็เพราะหน้าอกฉันมีดีกว่าพวกเธอไง'' 


''ใช่...เอ๊ย!!ไม่ใช่ๆ'' 


''เธอตายแน่!'' โรเซ่และจีซูพูดออกมาพร้อมกัน ลิซ่ากลืนน้ำลายลงคออย่างกลัวๆส่วนเจนนี่ก็ทำหน้าตายและหันไปทางอื่นไม่ได้มาช่วยเหลือเธอเลยสักนิดทั้งๆที่หล่อนเป็นคนพูด กว่าจะถึงบ้านลิซ่าคงต้องภาวนาให้ยังมีชีวิตรอดจากน้ำมือของทั้งสองคน

'พ่อจ้าแม่จ้าช่วยลิซด้วย! ฮื่อ~'














''เจ็บปากอ่ะ''


ลิซ่าโดนทำโทษโดยการถูกจูบจนปากบวม เธอยกมือขึ้นมาจับมันเบาๆแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เป็นการโดนทำโทษที่รู้สึกดีและเจ็บไปพร้อมๆกัน เธอควรจะดีใจไหมเนี่ย?


''แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ'' จีซูพูดขึ้นและกัดไหล่ลิซ่าเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว 


''น้อยอีกเหรอ ดูปากเค้าสิ'' ลิซ่าชี้ปากตัวเองและงอแงใส่ทั้งสาม จนพวกเธอยิ้มและหัวเราะกับท่าทางของเขา


''ลิซ่าเลิกงอแงแล้วไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย วันนี้เราจะออกไปทานข้าวนอกบ้านกัน'' เจนนี่เอ่ยบอกลิซ่า คนที่ได้ยินทำตาโต


''จริงนะ?! เอ่อ..แล้วทำไมถึงพาออกไปกินข้าวนอกบ้านอ่ะ?'' 


''เปลี่ยนบรรยากาศบ้างสิ หรือว่าไม่ชอบจะได้ไม่ไป'' 


''ไม่ๆ ชอบสิ งั้นเค้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ!'' ลิซ่าพูุดเสร็จก็รีบวิ่งไปห้องตัวเองอย่างรวดเร็ว 


''มันน่าดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?'' จีซูหันไปถามโรเซ่และเจนนี่ ทั้งสองยักไหล่แทนคำตอบพวกเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน รอยยิ้มเกิดขึ้นบนใบหน้าของทั้งสามถึงจะไม่รู้ว่าทำไมอีกคนดีใจขนาดนั้นแต่เห็นแบบนี้พวกเธอก็ดีใจที่เห็นลิซ่าตื่นเต้นขนาดนั้น


''คุณหนูครับ รบกวนไปที่สวนหลังบ้านหน่อยครับ'' ลูกน้องคนนึงเดินเข้ามาพูดด้วยสีหน้ากังวล พวกเธอพยักหน้าก่อนจะเดินตามเขาไป









พวกเธอเดินมาที่สวนหลังบ้าน ก่อนจะพบกับลูกน้องคนอื่นๆ พวกเขายืนจ้องอะไรบางอย่าง พอพวกเธอเดินมาพวกเขาเลยก้มหัวและหลีกทางให้ จนเธอได้พบกับภาพที่สยดสยอง หัวของแวมไพร์ชั้นต่ำที่ถูกตัดออกจากร่างที่หน้าผากของมันมีคำว่า 'ตาย' เขียนอยู่


''พวกมันทำอย่างนี่ทำไมกัน?'' จีซูมองและขมวดคิ้ว เธอไม่รู้เหตุผลที่พวกมันทำแบบนี้เพราะอะไรถึงต้องมาขู่ตระกูลเธอด้วย


''เจอตั้งแต่เมื่อไหร่?'' โรเซ่ถามลูกน้อง 


''ก่อนคุณหนูกลับมาไม่กี่นาทีครับ เหมือนพวกมันจะรู้ความเคลื่อนไหวของคุณหนูเป็นอย่างดี พวกผมกำลังตามสืบเต็มที่ต้องขอโทษด้วยที่ตามจับตัวคนทำไม่ได้'' เขาพูดอย่างรู้สึกผิด พวกมันไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลยการจะสืบหาเลยยากเป็นพิเศษ


''อืม....พยายามสืบให้ได้เร็วที่สุด...ให้มีคนมาคอยตรวจรอบบ้านทุกชั่วโมง กำชับทุกคนให้ระวังตัว...ที่สำคัญดูแลลิซ่าอย่างดีที่สุด'' จีซูพูดอย่างเป็นกังวล พวกมันกล้าทำขนาดนี้กลัวว่าสักวันมันจะบุกคฤหาสน์ของพวกเธอและทำร้ายทุกคน กลัวว่าวันไหนที่พวกเธอปล่อยให้ลิซ่าอยู่ที่คฤหาสน์คนเดียวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น กลัวที่สุดคือการที่ต้องเสียลิซ่าไปอย่างไม่มีวันกลับ


''ครับคุณหนู!!!!'' 









ไม่รู้ว่าอะไรดลใจลิซ่าตอนที่เธอกำลังจะเดินไปที่ห้องของตัวเองแต่กลับมายืนอยู่หน้าห้องบนชั้นบนสุดของคฤหาสน์ห้องที่น่าสงสัย มีอะไรบางอย่างในใจรบกวนเธอ เธอไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร....แต่ลิซ่ารู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก รู้ตัวอีกทีเธอก็มายืนหน้าห้องนี้แล้ว


'แค่เปิดดูนิดหน่อยคงไม่เป็นไร...ทำไมพวกเธอต้องห้ามด้วย?' ลิซ่าคิดในใจก่อนจะเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตู ปกติห้องนี้จะถูกล็อคไว้แต่วันนี้แปลกกว่าทุกที่มันไม่ได้ล็อค มันยิ่งเพิ่มความสงสัยให้ลิซ่าเข้าไปอีก ความจริงเธอเกือบจะเข้าห้องนี้ไปหลายครั้งเพราะความสงสัยแต่มันจะถูกล็อคไว้เสมอแต่วันนี้ไม่เป็นอย่างนั้น


'แค่นิดเดียวนะลิซ่า!' เธอพูดกับตัวเองในใจก่อนจะเปิดประตู แล้วกลิ่นคาวเลือดก็สัมผัสเข้ากับจมูกเธอ ลิซ่าเอามือปิดจมูกก่อนจะพาร่างของตัวเองเข้ามาและเธอไม่ลืมที่จะปิดประตู ห้องนี้ดูโทรมและมีของแปลกๆวางอยู่เต็มไปหมด แต่ที่น่าสงสัยมันมีตู้ควบคุมอุณหภูมิ 


''ทำไมถึงมีกลิ่นคาวเลือดแรงขนาดนี้'' 


ห้องนี่ดูลึกลับและน่ากลัว พวกของใช้ก็แปลกๆแต่ที่น่ากลัวตามพื้นมีรอยเลือด นั้นทำให้ลิซ่าหยุดหายใจไปชั่วขณะ เธอเดินไปที่ตู้ควบคุมอุณหภูมิก่อนจะค่อยๆเปิดมันออก !!!!


''เลือดทั้งนั้นเลย!'' 

ถุงเลือดหลายสิบถุงถูกวางข้างใน ลิซ่าหยิบมันมาดูและพบว่าเป็นของจริง ลิซ่าตัวสั่นเทาด้วยความกลัวแต่ในหัวเธอยังคิดหาเหตุผลแต่ยิ่งคิดเหตุผลพวกนั้นก็ดูไม่มีความหมาย มีคนปกติที่ไหนเขาเก็บเลือดไว้ในบ้านตัวเองกัน ไหนจะรอยเลือดบนพื้น ลิซ่าถอยห่างออกมาจากตู้ควบคุมอุณหภูมิ ตอนนี้ลิซ่ากำลังวิตกกังวลกับสิ่งที่เธอเจอ ทำไมพวกเธอไม่เคยบอก....พวกเธอเป็นใครกันแน่ ทำไมมีของแปลกๆแบบนี้ ทำไมถึงมีเลือดที่เก็บไว้อย่างดี 


ถึงจะกลัวแต่ลิซ่าก็พยายามควบคุมสติตัวเอง ถึงแม้ว่ามันจะหาคำตอบไม่ได้ว่าเพราะอะไรแต่เธอก็อยากไปถาม พวกหล่อนให้แน่ใจมันอาจจะมีคำตอบดีๆให้เธอ 


ตุ้บ! 


''เห้ย!'' 


ลิซ่าที่กำลังก้าวออกจากห้องสะดุ้งและหันไปมองต้นตอของเสียง หนังสือเล่มนึงตกลงมาจากชั้นหนังสือ เธอเดินเข้าไปหยิบมันเพื่อที่จะใส่กลับเข้าไปที่เดิม แต่หูของเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้


''ซวยแล้ว!'' ลิซ่ามีสีหน้าเครียดและรีบร้อนหาที่หลบ เธอรีบเข้าไปซ่อนแถวพวกรูปปั้นน่าตาน่ากลัวลิซ่านั่งลงเพื่อที่จะให้รูปปั้นบังเธอให้มิด หัวใจของเธอเต้นแรงมือของเธอสั่นเทาไปด้วยความกลัว



''ไม่ได้ล็อคประตูไว้เหรอ!?'' 


'เสียงจีซู' ลิซ่าคิดในใจหล่อนพูดด้วยน้ำเสียงโมโหลิซ่าได้แต่นั่งแอบและภาวนาไม่ให้ใครอีกคนเห็นเธอ


''ขอโทษด้วยครับ พอดีแม่บ้านน่าจะลืมล็อคประตูไว้ ขออภัยอย่างมากครับคุณหนู'' 


''วันหลังระวังด้วยถ้าลิซ่าเข้ามาเห็นพวกนายตายแน่!!'' เสียงเจนนี่ต่อว่าพวกเขาทำให้ลิซ่าถึงกับสะดุ้งไปด้วย


มีลูกน้องคนนึงเปิดตู้ควบคุมอุณหภูมิและหยิบเลือดมาเขาตัดปลายถุงข้างนึงแล้วเทเลือดสีแดงใส่แก้วไวน์รูปทรงสวย ลิซ่าเอามือปิดปากด้วยความตกใจ เขาเทใส่ทั้งหมดสามแก้วก่อนจะใส่ถาดและยกไปเสิร์ฟให้กับเจ้านายทั้งสามของตน ถึงแม้ลิซ่าจะแอบแต่มันก็ใกล้พอให้เธอได้เห็นทุกการกระทำของคนในห้อง พวกเขาไม่รู้ว่าเธอแอบอยู่และลิซ่าก็ภาวนาไม่ให้พวกเขาเห็นเธอ ตอนนี้เธอกลัวไปหมดทุกอย่าง แม้แต่คนรักของเธอเองก็ตาม......


เฮือก!!


แต่สิ่งที่น่าตกใจกว่านั้น ภาพที่ลิซ่าเห็นตรงหน้าพวกหล่อนกำลังดื่มเลือดที่อยู่ในแก้วจนมันค่อยๆลดลง ดวงตาของลิซ่าเบิกกว้าง ลมหายใจเข้าออกของเธอถูกหยุดไปแขนขาหมดแรงและร่างกายของเธอสั่นไปด้วยความกลัว ทั้งสามคนเป็นอะไร...ทำไมพวกหล่อนดื่มเลือด...เลือดสดๆไหลออกมาจากมุมปากพวกหล่อน แววตาพวกหล่อนเปลี่ยนไปมันกลายเป็นสีแดง...เขี้ยวแหลมงอกออกมา.....ไม่ผิดแน่ สิ่งที่เธอไม่เชื่อว่ามีจริงในโลก.......แวมไพร์


ด้วยความกลัวลิซ่าเผลอถอยตัวโดยอัตโนมัติ มือไม้ของเธอแทบจะควบคุมไม่ได้ ความกลัวทำให้ลิซ่าแทบจะตายตรงนั้น ในหัวของลิซ่ามีแต่คำว่า ทำไหม? ทำไมพวกหล่อนต้องทำดีกับเธอ หรือแค่ให้เธอตายใจแล้วก็ค่อยฆ่าเธอทิ้ง.....ลิซ่าน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ อารมณ์ของเธอตีกันไปหมด ความเงียบทำให้เธอได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่มันเต้นแรง พลางมองภาพตรงหน้าอย่างหวาดกลัวแต่แล้วมือของลิซ่าไปสะบัดไปโดนที่เชิงเทียนจนมันหล่น!


แกร๊ง! 


''หือ!!'' จีซูหันไปมองที่รูปปั้นก่อนที่หัวใจเธอจะกระตุกวูบและเธอภาวนาให้สิ่งที่คิดไม่เป็นจริง




พวกเธอเดินเข้าไปใกล้พวกรูปปั้น และสิ่งที่สายตาพวกเธอเห็นทำให้พวกเธอใจหาย ร่างสูงที่คุ้นเคย 'ลิซ่า' กำลังก้มหน้าตัวของเธอสั่นเทาก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมามองพวกเธอ


''ยะ....อย่า..เข้ามา...'' 


แววตานั้นเปลี่ยนไปแล้ว แววตาของลิซ่าไม่เหมือนเดิมตอนนี้ตาคู่นั้นหวาดกลัวพวกเธอไม่หลงเหลือความอบอุ่นและอ่อนโยนเอาไว้ 


''ลิซ่าคือว่า...'' 


''อย่า!!!! เข้ามาใกล้ฉัน!!!!!!!!!! ออกไป!!!!!!!'' ลิซ่าตวาดดังลั่นน้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความกลัว เขาถอยห่างจากพวกเธอ 


''ลิซฟังพวกเราก่อน'' โรเซ่ขยับเข้าไปใกล้และเอื้อมมือจะจับลิซ่า


''ไม่!!!!! ออกไป!!!! '' ลิซ่าขว้างที่เชิงเทียนใส่พวกเธอ เขาตัวสั่นมากกว่าเดิมและแววตานั้นฉายความกลัวออกมาชัดเจน 


ทั้งสามมองลิซ่าด้วยหัวใจที่เจ็บปวด มันแตกสลายไม่มีชิ้นดี ทั้งๆที่เมื่อเช้าเรายังมีความสุขและถ้าเรื่องนี้ยังไม่เกิดขึ้นอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าลิซ่าคงมีความสุขกับอาหารนอกบ้านที่พวกเราจะไปกินกัน แต่ตอนนี้มันไม่เป็นแบบนั้น ลิซ่าในตอนนี้รังเกียจพวกเธอ ลิซ่าไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว หัวใจของพวกเธอเหมือนถูกขยี้จนแหลก อยากให้เวลาหยุดแค่ตรงนี้ ไม่อยากคิดว่าต่อไปนี้ถ้าไม่มีลิซ่า พวกเธอคงไม่อยากจะอยู่ต่อไป ต่อไปคงไม่มีสัมผัสอบอุ่นไม่มีแววตาที่มองพวกเธอด้วยความรัก ไม่มีลิซ่าคนเดิม เขาเห็นหมดทุกอย่างแล้วนี่สินะที่ว่ากันว่า ความลับไม่มีในโลก 






























ตัดฉับ





ตอนนี้เราความคิดไม่แล่นเลยค่ะ กว่าจะเขียนเสร็จ เกือบจะร้องแล้ว ;___;  และในที่สุดดดดดดดดดดดด
ความลับก็ถูกเปิดแล้ว ลุงกลัวไปหมดแล้ว สงสารอ่ะงื้อ สงสารทั้งสี่คนเลย แต่ตอนเปิดตอนมานี่ก็ อื้อ อ๊าส์ ทันที่ 
จบด้วยความดราม่า เจริญ 55555 ตอนต่อไปจะเป็นยังไงติดตามนะคะ ไม่รู้จะทอล์กอะไรดีเอาเป็นว่า เจอกันใหม่ตอนหน้า ยองอันนน

#รีดเดอร์ทุกคนคือกำลังใจของเรา
#ไรต์รู้ว่าค้างวอนอย่าด่าเยอะลงไปแล้ว หุๆๆ

























   
    MaystorymaY    
                                       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #238 Yayizzz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 18:03
    จีซูคงจะคิดรู้งี้เครียดบ่อยๆก็ดี เพราะจะได้อยู่กับลิซนานๆ-.,- ฉากเจนลิซนั้นระะ เร็วเฟร่อ~~ ส่วนลิซรู้ค.จริงคงจะช็อคไปอีกสักพัก\\ไรท์สู้ๆนะ
    #238
    0
  2. #236 ` tripleb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 10:56
    ลุงต้องเชื่อใจสามสาวนะ ลุงจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับสามสาวอย่ากลัวไปเลย ไรท์รีบมาต่อนะค้างมาก55555
    #236
    0
  3. #233 รัก (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 07:07
    ค้างสุดๆๆ ไรท์ตอนต่อไปพลีสๆๆ
    #233
    0
  4. #230 l3yzantine (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 02:18
    หื่นอยู่ดีๆ ได้กินมาม่าเฉยเลยอะ
    #230
    0
  5. #229 ZENNIBA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 02:16
    เชื่อว่าลุงกลัวได้ไม่นานหรอก อิอิ
    #229
    0
  6. #228 jj07 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 00:21
    ดราม่ามากมายแต่ให้อภัยเพราะครึ่งแรกอันร้อนแรง อิฮิ
    เหลือเรื่องประวัติลิซอีกที่ยังไม่เปิดเผย โถถถ เจ้าลิซผู้น่าสงสาร

    **ถึงพี่เค้าจะเป็นแวมไพร์แต่พี่ๆเค้าก็รักหนูนะลิซซ อย่ากลัวพี่เค้าเลยน้า
    รอติดตามนะค้าบบ ไรท์จู้ๆๆๆๆๆๆ
    #228
    0
  7. #227 ผมนามฮานอย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 00:20
    ตาลุงโว้ย แรกๆนี่หื่นใส่พี่ๆเขาออกจะบ่อย
    แค่เขาเป็นแวมไพร์ อย่าไปกลัวดิ โถ่ววววววว
    สู้ๆนะไรท์ รอเสมอ รอวันที่ตาลุงหื่นๆกลับมา
    55555555555555555555555555555555
    #227
    0
  8. #226 KJ_nn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 22:56
    กรี๊ดดดดดด ตอนนี้มันอะไรกันเนี่ยยยยยย

    สวาทครึ่งแรก ดราม่าครึ่งหลัง(ฟิคนะไม่ใช่แข่งฟุตบอล)

    สงสารทั้งสี่เลยอ่ะ แต่สามสาวเองก็ผิดนะที่ไม่หาโอกาสบอกตะหนูเร็วกว่านี้อ่ะ

    คือเวลามีเรื่องอะไร ไม่ควรโกหก ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ๆแล้วด้วย เราบอกเองดีกว่าให้เขารู้เองหรือรู้จากคนอื่นนะ

    ตะหนูเองก็ผิดที่เข้าไปในห้องนั้น ทั้งๆที่สามคนนั้นห้ามไว้แล้ว

    แต่ก็นะ มนุษย์เราก็มีความอยากรู้อยากเห็นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วนี่นะ อย่างแพนโดร่า(ตำนานก็มา//อ้างให้หมด)

    ละอย่างนี้ตะหนูจะทำยังไงต่อเนี่ย อยากให้ทำใจยอมรับนะ เพราะยังไงสามสาวก็รักตะหนูมากเลยนะเว้ย

    ยิ่งช่วงนี้อยู่ในสถานการณ์อันตรายแล้วด้วย แง่งๆๆๆๆ แค่นี้ก็กลัวเมียจะแย่อยู่แล้ว ฮาาาาา 

    มาม่าก็อร่อยดีนะ รสต้มยำกุ้งใช่ม่ะ มีความแซ่บและเข้มข้นนิดหน่อย แต่ตอนหน้าอาจจะเป็นรสเย็นตาโฟ เข้มข้นข้นสุด ฮืออออ
    #226
    0
  9. #225 อนุบาลช่างกล (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 22:23
    พอ อ่านจบ ตัดฉับ เสียงกรี้ดร้องก็ดังขึ้นม่ายยยยยยยยยย (เสียงรีด)

    ไรท์คะ เปิดตอนมานี้แบบ อื้อ อ่า กลัวใจจริง บีบ บีบ อยู่นั่นกลัวโดน แต่รีดเพลิน มากค่ะ หื่นมาก555

    พอกลางๆตอนลิซเข้าห้องลับ ใจนี่เต้นตึกตักๆ ลุ้นมากค่ะ เมื่อลิซเจอความลับของทั้งสามคนในที่แบบนั้น เป็นใครก็กลัว

    ไรท์เขียนเนื้อเรื่องดีมากเลย อ่านได้เพลินๆ ดำเนินเรื่องเรื่อยๆ ความรุ้สึกขึ้นรถไฟเหาะดีมากค่ะ ตึกตักๆๆๆ

    จะรอนะคะ ตอนต่อไป จะไปทิศทางไหนก็เจ็บกันทั้งนั้น



    สู้ๆ ความคิดแล่นปรี้ดดดดดๆๆกระจุยกระจายค่ะ ^ * ^
    #225
    0
  10. #224 NIN_ntp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 22:15
    ลิซกลายเป็นแวมไพร์อีกกคนเลยยย จะได้ไม่ต้องกลัววว555555
    #224
    0
  11. #223 kojun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:54
    ค้างงงมากมาย สงสารสามสาวเห็นคนที่รักกลัวตัวเองนี้แบบ...;(

    ไรท์สู้ๆน๊า คิดไม่ออกก็พักนะ เป็นห่วง รอได้จ้า ขอแค่อย่าทิ้งเรื่องนี้นะคะ อิอิ
    #223
    0
  12. #221 ทนน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:25
    โอ๊ยค้าง สงสารเมียลุง
    #221
    0
  13. #220 PJY-LSM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:15
    หื่นมาตั้งใส่มาตั้งเยอะ เจอแบบนี้ก็ตัวสั่นเลยนะ แต่ถ้านึกตามมันก็หน้ากลัวจริงๆแหละ แต่สามสาวจะเอาไง จะหาวิธีที่ให้ลิซ่าหายกลัวตัวเองได้ไหม ไงก็ขังไว้ก่อนนะ กันเตลิดแล้วไปเจอพวกไม่ดีเข้านี่งานหนักเลยนะ
    #220
    0
  14. #219 Oppalisa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:15
    เปลี่ยนลิซได้เปลี่ยนให้เปนเหมือนทั้งสามพี่น้องเลยยย มันหน่วงจริงๆนะ เส้าอ่ะ ไรท์มาต่ออีกน้าาาา จารอน้าาา
    #219
    0
  15. #218 Luktarn_ewww (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:12
    ค้างอ่าาาาลิซฟังสามคนนั้นก่อนนนนน
    #218
    0
  16. #217 benz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 20:04
    ลิซขี้กลัวเหมือนกันนะ

    มันก้จะหน่วงๆหน่อย

    ลิซกล้าปาเชิงเทียนใส่สาวๆได้ไง

    อยากไปกระโดบังแทน
    #217
    0
  17. #216 Shasengrung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 20:00
    โถลุง~
    #216
    0
  18. #215 อีวางมาด (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 20:00
    ฝากตบอีแม่บ้านทีค่ะไรท์!!! หื้มให้มันได้อย่างนี้เซ่!!!
    #215
    0
  19. #214 Mr.Ingie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:27
    มาเป็น รูม 39 หน่วงมาแต่ไกล เราเสียใจ ตาลุงกลัวตัวสั่นเลยฮืออออ สู้ต่อไป //เป็นกำลังใจให้ไรท์ร้ากกก
    #214
    1
    • #214-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:32
      มันจึงเป็นความรักที่ไม่ถึงกับสุข เป็นความทุกข์ที่ไม่ถึงกับเศร้า
      ตัวสั่นเป็นลูกหมาตกน้ำเลยค่ะ ;__;


      //ขอบคุณน๊าาา รักกกกก <3
      #214-1
  20. #213 Dalgommi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:12
    ค้างมากโอ้มายก้าดดดดด
    #213
    1
    • #213-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:31
      เดี๋ยวอีกสองสามวันก็มาแล้ววววว รอก่อนน
      #213-1
  21. #212 TaenBj21 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:09
    ตัดจบได้แบบหืดขึ้นคอมาก ค้างอ่าาาาาสงสารสามสาวแวมไพร์เด้อ
    #212
    1
    • #212-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:31
      ขนาดนั้นเลย 55555

      ไรต์ก็สงสารแวมไพร์ตัวน้อยทั้งสามของไรต์ ;__; แต่มีมาม่าหน่อยอร่อยดี
      #212-1
  22. #211 aoysnty (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 19:02
    ไรท์มาต่อด่วน อย่าให้รีดค้าง--
    #211
    1
    • #211-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:29
      ใจเย็น อีกสองสามวันก็มาแล้ว รอหน่อยยย
      #211-1
  23. #210 aem35 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:59
    อร๊ายยยยยยยยยยยย
    ไม่นะไรท์ งื้อออ
    ประโยคคำว่าตัดฉับมันบีบหัวใจเลยเกิน

    สงสารสามสาวอ่า
    ลุงจะกลัวทำไมเนี้ย
    ทีลุงยังกินเค้าได้ตั้งหลายรอบ
    เย้ยยยยยย ไม่ใช่ละ 555555
    #210
    1
    • #210-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:28
      นั้นสิไม่น่าจะต้องกลัวแล้วน๊า ได้กินไปหลายรอบขนาดนั้น พอมารู้ว่าเป็นแวมไพร์นี้คงจะหน้ามืดเลย 5555
      กลัวโดนกินไรงี้
      #210-1
  24. #209 maikong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:59
    อัพต่อเรื่อยๆน้าาสนุกมากก
    #209
    1
    • #209-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:27
      อขบคุณที่ติดตามค่าา
      #209-1
  25. #208 KamisamaMiyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:55
    ไรท์....โป้ง!!! ทำงี้กับเราไม่ได้นะ มาทำต่อเลยมันค้างมั่กๆ จะร้องแล้วมันตีตื้นขึ้นมาแล้วแล้วก็ไหลไปแล้ว

    ลุงยอมรับเร็วๆนะ สงสารสามสาวไม่ได้สงสารลุงเลยอ่ะ #ทำหน้าเหนือ
    #208
    1
    • #208-1 Felicite_white(จากตอนที่ 13)
      16 สิงหาคม 2560 / 19:21
      ให้ไรต์'ทำ'ต่อเลยเหรอคะ ทำไรอ่าาาา อะฮิ๊ -,.- (โดนตบ)
      #208-1