Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 : ยั่วแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,340 ครั้ง
    10 ม.ค. 61

ตอนที่ 8

#พี่หินคนห่าม

 

“กูไปอาบน้ำก่อนนะ”

 

เอ่ยบอกพร้อมทั้งวางโทรศัพท์ในมือลงแล้วหยัดกายลุกขึ้นยืน ยามที่คนซึ่งกำลังวุ่นอยู่กับการหาอะไรสักอย่างในกระเป๋าบนโซฟาอีกตัวก็พยักหน้ารับ

 

ดวงตาสวยตวัดหนีจากคนตรงหน้า ริมฝีปากสีสดอ้าเชิดน้อยๆใส่คนที่ยังคงไม่สนใจกัน ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายหลังจากนั่งขี้เกียจอยู่หลายนาที อ้อยอิ่งกับการถูตัวอยู่อย่างนั้นแม้จะเป็นเวลากว่าตีสาม กระทั่งออกจากห้องน้ำแล้วสวมเสื้อเรียบร้อยจึงเดินออกมา

 

ทว่าภาพที่ได้เห็นทำเอาสองขาหยุดชะงัก ร่างกายสูงใหญ่กำลังออกกำลังกายด้วยการซิทอัพอยู่อีกมุมห้อง ผิวแทนหนั่นแน่นอาบไล้ไปด้วยเหงื่อ กล้ามเนื้อส่วนบนเกร็งจนเห็นแผ่นท้องเป็นลอน ช่วงอกและช่วงแขนดูกระชับเป็นรูปร่าง ลมหายใจทุ้มต่ำพรูออกคล้ายตอนกำลัง...

 

“มึงอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ” เสียงนั้นทำให้คนเผลอคิดอะไรไปไกลสะดุ้ง

 

เสียงที่หอบกระเส่าเนื่องจากการหายใจหอบถี่

 

“อืม กูได้ยินเหมือนเสียงโทรศัพท์เลยรีบออกมาดู”

 

เอ่ยตอบเพียงเท่านั้นแล้วก้าวต่อไปยังโต๊ะหน้าโซฟา ชายเสื้อยืดตัวโคร่งสีขาวตัวบางที่ปิดสะโพกบางเพียงหมิ่นเหม่ทำให้คนออกกำลังชะงักค้าง ยามอีกคนโน้มตัวลงไปหยิบโทรศัพท์แล้วชายเสื้อด้านหลังรั้งขึ้นจนเห็นบั้นท้ายเนียนวับๆแวมๆลมหายใจร้อนก็แทบกลายเป็นเปลวเพลิง

 

“สงสัยหูจะฝาด กูก็รีบจนใส่ได้แค่เสื้อ”

 

เพียงแค่เสื้อเท่านั้นที่ติดอยู่บนเรือนกายบาง หินรู้ดีเพราะแสงไฟที่สะท้อนให้เห็นเงาข้างในมันบ่งบอกชัดเจนว่าไม่มีอะไรอยู่ในนั้น ขณะที่บั้นท้ายขาวยังคงปรากฏให้เห็นอย่างล่อตาล่อ ก่อนใกล้จะตบะแตกคนที่ตั้งสติได้จึงรีบหันมาออกกำลังกายของตัวเองต่อ

 

อืม...เขาบอกถ้ามีอารมณ์ให้ออกกำลังกาย  

 

“แล้วมึงนึกยังไงถึงได้มาออกกำลังกายตอนนี้” แฟนถือโทรศัพท์ไว้ในมือพลางเดินมาหาคนที่นอนซิทอัพอยู่

 

“ไม่ได้ออกมาสองอาทิตย์แล้วรู้สึกว่าร่างกายมันตื้อๆ เพิ่งมีเวลาเลยจัดสักหน่อย จะได้นอนสบาย”

 

เสียงทุ่มเอ่ยตอบกระท่อนกระแท่นหากแต่ไม่ใช่ผลจากการออกกำลัง แต่เป็นเพราะใครอีกคน พลางพยายามบังคับสายตาให้มองตรงไปทางอื่น ทว่าเมื่อความพยายามนั้นดูท่าจะไม่ได้ผลจึงตัดใจลุกขึ้น

 

“ง่วงแล้ว กูไปอาบน้ำก่อน”

 

หินเดินผ่านร่างบางตรงหน้ามาด้วยท่าทีเรียบนิ่ง กดเก็บความต้องการเอาไว้ภายใต้สีหน้านั้นอย่างได้ผลจนคนมองตามขมวดคิ้วมุ่น

 

ไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง

 

ใบหน้าสวยบูดบึ้งด้วยทั้งความหงุดหงิดจากการถูกเมิน ความมั่นใจถูกลดทอน อีกทั้งยังเพราะ...ความต้องการ

 

แฟนเดินเข้ามาในห้อง ส่วนล่างที่เย็นวาบก็ปล่อยไว้อย่างนั้นก่อนจะกระแทกกายเอนตัวลงบนเตียงพลางเล่นโทรศัพท์ไประหว่างรอให้ความร้อนรุ่มบรรเทา

 

กระทั่งสิบห้านาทีผ่านไปคนที่เข้าไปอาบน้ำก็เดินออกมาจากห้องน้ำ

 

“มึง...”

 

ประโยคที่ตั้งใจเอ่ยถามว่าทำไมอาบน้ำนานถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อเห็นอีกฝ่ายเต็มตา เรือนกายสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเดินออกมาโดยมีชั้นในสีเข้มติดกายเพียงตัวเดียว เส้นผมเปียกชื้นแถวกรอบหน้าดูยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง

 

แต่มันกลับน่ามอง

 

“กูทำผ้าเช็ดตัวตกพื้น เปียกไปหมด”

 

ทุกจังหวะการก้าวเดินมีสายตาของแฟนจับจ้องตามไม่วางตา หินเดินเอาผ้าเช็ดตัวไปตากแล้วกลับมาเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบกางเกงบอลที่มีติดห้องอีกฝ่ายเอาไว้มาสวมง่ายๆ จากนั้นจึงหมุนตัวตรงมายังเตียงกว้าง

 

พลันภาพที่หันกลับมาเห็นจะทำให้ลมหายใจติดขัด ร่างบางบนเตียงนอนเล่นโทรศัพท์ด้วยท่าทางวางขาทับกัน ข้างหนึ่งชันขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นส่วนล่างซึ่งยังคงไม่ได้ใส่อะไรปกปิดจากทางด้านข้างเต็มตา

 

ยิ่งยามขาเรียวขยับเปลี่ยนอีกข้างขึ้นมาซ้อนทับ จึงเกิดจังหวะเพียงน้อยนิดที่เปิดให้เห็นทุกอย่างจนหมดให้คนมองยิ่งไม่อาจทานทน...

 

แฟนละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินมาหยุดอยู่ข้างเตียง สองสายตาสบกันด้วยความรู้สึกลุ่มลึก ราวกับเกิดการต่อสู้ห่ำหั่นระหว่างนั้น ก่อนหินจะค่อยๆทรุดกายนั่งลงบนข้างเตียง ยามที่แฟนวางโทรศัพท์ลง

 

นิ้วมือแกร่งลากไล้จากปลายเท้าขึ้นมายังขาอ่อน ทิ้งสัมผัสร้อนเร่าดั่งถูกไฟลวกไว้เป็นแนวกระทั่งไฟร้อนนั้นหายเข้าไปในเชื้อเพลิง

 

มือหนาหยาบสากตามประสาคนเล่นดนตรีไล้เข้ามายังต้นขาขาวด้านในเมื่อเจ้าของตั้งใจขยับออกเปิดทาง ปัดป่ายสัมผัสไปทั่วลงมาถึงส่วนที่หดเกร็ง ริมฝีปากสีสดถูกขบกัดเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ ขณะที่มือนั้นเล่นงานไปทั่วพร้อมกับที่หินโน้มใบหน้าลงมาเลยผ่านข้างหู

 

I’m loser…

 [ตัดค่ะ เจอกันที่Blog]


แล้วคนแพ้ก็เป็นฝ่ายทำได้เพียงนอนนิ่งเช่นครั้งแรก ปล่อยให้คนช่างยั่วเล่นกับร่างกายตัวเอง และขยับตัวได้เพียงตามคำสั่งไปกระทั่งถึงรุ่งสาง

 

--

 

ดวงตาคมจับจ้องคนที่นอนหมดสภาพอยู่ข้างตัวด้วยรอยยิ้มมุมปาก ยามค่ำคืนเสือสาวแสนยั่วเล่นงานเขาตั้งแต่ตอนเช้ากระทั่งถึงเย็น หากแต่เจ้าตัวกลับเป็นฝ่ายหมดแรง นอนไม่แม้แต่จะกระดิกตัว

 

ใบหน้าสวยซีดเซียว ผมเผ้าชี้ฟูจนหินต้องเอื้อมมือไปเสยขึ้นให้แผ่วเบา ทอดมองริมฝีปากบางที่เปิดอ้าน้อยๆก่อนจะเลื่อนมือไปเขี่ยเล่น ขนาดนี้เจ้าตัวก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

 

บทรักร้อนแรงจากแฟนส่งผลให้สองอาทิตย์ที่ห่างหายอิ่มเอมจนอยากจะเป็นฝ่ายแพ้ให้อีกหลายครา แม้จะทรมานกับการไม่อาจทำอะไรได้ตามความต้องการ แต่ปลายทางก็สุขสมจนเกินกว่าจะบรรยาย

 

หินขยับเข้าไปให้รางวัลคนเก่งด้วยสัมผัสบนหน้าผากและปากเล็กแนบแน่น จากนั้นจึงผละออกแล้วลุกขึ้นไปหยิบกล้องที่พกมาในกระเป๋า ก่อนจะรัวชัตเตอร์ใส่นายแบบซึ่งหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวจนพอใจ

 

แม้แต่ตอนนอนเฉยๆความเซ็กซี่ก็พวยพุ่งจนทำให้ภาพออกมาน่าหลงใหล

 

ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มพอใจเมื่อกำลังเลื่อนดูภาพถ่าย ขยับเข้าไปกดจูบปากเล็กนั้นอีกครั้งแล้วหมุนตัวเอากล้องไปเก็บ ต่อมาจึงก้าวไปทางห้องน้ำ โดยไม่คิดจะปลุกคนเหนื่อยล้าให้ลุกขึ้นมา

 

กว่าแฟนจะรู้ตัวก็เป็นยามที่ท้องฟ้าด้านนอกปกคลุมไปด้วยความมืด ร่างบางแสนเพลียลุกขึ้นมานั่งบนเตียง ตั้งสติเรียบเรียงความคิดตัวเองเป็นหลายนาที จึงค่อยๆก้าวลงจากเตียงไปอาบน้ำ แล้วเดินออกมาหาคนที่นั่งดูข่าวอยู่หน้าทีวี

 

“หิว” บ่นขึ้นทันทีหลังจากที่ทิ้งตัวนั่งลงข้างตัวอีกคน

 

“จะกินตรงนี้หรือที่โต๊ะอาหาร” หินถามขึ้นอย่างรู้ใจ

 

“ตรงนี้” ชายหนุ่มพยักหน้ารับจากนั้นจึงลุกขึ้นเดินไปจัดแจงหาข้าวหาปลามาให้แฟน ดูแลเป็นอย่างดี

 

“ซื้อมาเลี้ยงกูเหรอ”

 

อาหารมากมายหลายอย่างวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาจนเต็มพื้นที่ ดวงตาคู่สวยเบิกขึ้นทั้งด้วยความตื่นตาและความหิว พอเอ่ยปากถามออกไปก็ไม่รอฟังคำตอบ จ้วงข้าวเข้าปากอย่างหิวโหย โดยที่หินได้แต่ส่ายหน้า

 

“ค่อยๆกิน”

 

“ก็อันอิ๋ว” (ก็มันหิว) คนใช้พลังงานไปจนหมดร่างพูดขึ้นทั้งที่ข้าวยังอยู่ในปาก

 

“แล้วใครบอกให้ทำขนาดนั้น...คิดถึงกูมากเลยสินะ อดอยากเหมือนกันใช่ไหม”

 

คิ้วเข้มเลิกขึ้นพลางยกยิ้มใส่คนข้างตัวอย่างเป็นต่อ ก่อนจะได้รับการเบ้ปากใส่เป็นคำตอบ

 

“ใครกันแน่ที่อดอยาก กี่รอบก็ไม่เห็นว่าจะพอ”

 

“หึ กูไม่อยากเถียงกับคนปากแข็ง...มึงจะกลับบ้านรึเปล่า”

 

หินถามไปอีกเรื่อง ขณะที่คนถูกถามกลืนข้าวที่เคี้ยวละเอียดลงคอแล้วเอ่ยตอบ

 

“คงไม่ พ่อกับแม่ไปเชียงใหม่ น้องกูก็ไปต่างจังหวัดกับเพื่อน”

 

“งั้นก็ดี...กูหยุดงานสามวัน”

 

คำบอกเล่านั้นเรียกดวงตาคู่สวยให้เบิกขึ้น อีกทั้งยังถามซ้ำเพื่อความแน่ใจ

 

“จริงเหรอ”

 

“อืม”

 

“สามวันนี้มาเรียนรู้กันและกันให้มากขึ้น”

 

ประโยคต่อมาทำให้มือที่กำลังจะตักอาหารเข้าปากหยุดชะงัก แฟนวางช้อนลงบนจานข้าว พักความหิวไว้ชั่วครู่แล้วถามต่อ

 

“ยังไง”

 

“ก็แค่อยู่ด้วยกัน แล้วทุกอย่างมันก็จะออกมาเอง”

 

หินเอ่ยตอบง่ายๆพร้อมทั้งตักข้าวขึ้นไปจ่อให้ถึงปากคนที่ตั้งใจฟังจนเกินเหตุ

 

“งั้นก็ลองอยู่โดยไม่มีเซ็กส์ ได้รึเปล่า?”

 

คนถูกป้อนยังไม่อ้าปากรับพลางเอ่ยเงื่อนไขขึ้นจนคนฟังเลิกคิ้ว จากนั้นวินาทีต่อมาหินก็ยกยิ้ม

 

“เอาสิ”

 

หมดสิ่งที่อยากจะพูดริมฝีปากบางจึงขยับอ้ารับอาหารที่ถูกส่งให้จนถึงปาก มื้อเย็นที่รวมทั้งมื้อเช้าและมื้อเที่ยงดำเนินไปเรื่อยๆด้วยเรื่องราวที่ผ่านการพูดคุย การหยอกล้อ การกวน กระทั่งความอิ่มคืบคลานเข้ามาหาจนแทบลุกไม่ขึ้น จนต้องเป็นหินที่จัดการเอาซากอาหารนั้นไปเก็บโดยที่แฟนทำได้เพียงบอกว่าจะเป็นฝ่ายล้างจาน

 

“ห้ามนอน ลุกขึ้นมา เดี๋ยวกรดไหลย้อน”

 

เสียงทุ้มเอ่ยดุเมื่อเดินกลับมาแล้วพบว่าอีกคนกำลังจะเลื้อยตัวลงนอนบนโซฟา

 

“ฮื่อ กูอิ่ม”

 

“ยิ่งอิ่มยิ่งต้องนั่ง”

 

ใบหน้าสวยเริ่มบูดบึ้งเมื่อถูกขัดใจแต่คนตัวโตก็ไม่ยอมโอนอ่อน ส่งผ่านความกดดันมาทางสายตาจนคนโดนจับจ้องค่อยๆขยับกายขึ้นนั่ง ปากเล็กยู่เข้าหากัน ดวงตาทอความไม่พอใจ

 

นิสัยเริ่มออกมาแล้ว

 

“อะไรๆก็ดุ”

 

“กูแค่บอก ยังไม่ได้ดุเลยสักนิด”

 

“หน้าแบบนี้ เสียงแบบนี้แหละเขาเรียกว่าดุ” แฟนหันพรึบมาอธิบาย จำได้ว่าเป็นครั้งที่สองแล้วที่คุยกันเรื่องนี้

 

“งั้นมึงก็ดื้อ ครั้งที่สองแล้วนะที่เป็นแบบนี้”

 

หินผ่อนความเข้มในแววตาและน้ำเสียงลง ทว่าก็ยังคงท่าทีของการเอ่ยเตือนไว้ให้อีกคนรู้ตัว

 

คราวนี้คนถูกเตือนกลับนิ่งเงียบ

 

“บอกกูได้ถ้ากูเผลอดุมึงเกินเหตุ แต่มึงก็ต้องฟังกูบ้าง”

 

คนอายุมากกว่ายอมเป็นฝ่ายอ่อนลง ด้วยนิสัยแล้วรู้ดีว่าแฟนไม่มีทางลงก่อน แววตาดื้อรั้นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าหากแรงไปเจ้าตัวก็จะแรงกลับ

 

“อืม”

 

เสียงรับคำสั้นๆนั้นทำให้หินถอนหายใจ จากนั้นจึงทำในเรื่องที่แทบจะสวนทางกับสถานการณ์ตรงหน้า นั่นคือการดึงคนเอาแต่ใจเข้ามาในอ้อมกอด

 

“ไม่น่ารักกับกูได้ แต่อย่าติดนิสัยไปไม่น่ารักกับคนอื่น โดยเฉพาะกับคนในครอบครัว อะไรแก้ได้ก็แก้เข้าใจไหม”

 

น้ำเสียงที่ใช้เตือนนั้นทอดอ่อน ไร้ซึ่งการดุ แล้วดูท่าว่าการกระทำนี้จะได้ผลเมื่อคนในอ้อมกอดผ่อนกายเข้าหา ซบหน้าลงกับลาดไหล่

 

“กูจะพยายาม” คำตอบที่หินยกยิ้ม

 

แฟนไม่ได้เป็นคนดื้อรั้นแบบสุดโต่ง เพียงแต่ต้องรู้วิธีการเข้าหา...หนึ่งการเรียนรู้ที่ได้รู้จักกันไปอีกขั้น

 

“แบบนี้น่ะน่ารัก” คนถูกชมอมยิ้ม ราวกับเด็กตัวเล็กๆที่ทำดีแล้วถูกผู้ใหญ่ชื่นชม

 

เมื่อเคลียร์กันเรียบร้อยสถานการณ์ก็กลับเข้าสภาวะสู่ปกติ คนทั้งสองนั่งดูหนังด้วยกันเป็นการย่อยอาหาร ผ่านไปสองชั่วโมงคนซึ่งเมื่อยไปทั้งร่างก็เริ่มทิ้งตัวพิงหัวกับไหล่แกร่ง

 

“ง่วง”

 

หินเลิกคิ้วพลางเอนกายให้อีกคนพิงได้สะดวกขึ้น สุดท้ายก็กลายเป็นรั้งคนง่วงเข้ามาในอ้อมกอด หัวเล็กจึงเกยซบอยู่กับอก

 

“ง่วงก็นอน”

 

“ยังไม่ได้แปรงฟันเลย” เสียงตอบยานคางกว่าเคยเมื่อความง่วงเริ่มเล่นงานมากขึ้นเรื่อยๆ

 

“ค่อยตื่นมาแปรง”

 

“อืม...”

 

รับคำในลำคอบขณะเปลือกตาที่ราวกับถูกหินถ่วงปรือลงเรื่อยๆจนหลับลงในที่สุด หินยังคงหนังดูหนังต่อจนเมื่อคนในอ้อมกอดหลับสนิทจึงประคองให้นอนราบกับโซฟา ปล่อยอีกฝ่ายให้ได้นอนสักหน่อยค่อยปลุกขึ้นมาแปรงฟัน

 

“อ้าปาก”

 

เสียงทุ้มเอ่ยสั่งคนที่นั่งตาปรืออยู่บนอ่างล้างหน้า ก่อนคนถูกสั่งจะอ้าปากขึ้นหลังจากโดนสั่งให้บ้วนน้ำเปล่าไปก่อนหน้า วินาทีต่อมาฟันขาวก็ถูกทำความสะอาดโดยคนตัวโต ส่วนคนง่วงแสนง่วงนั้นมีหน้าที่เพียงยิงฟัน อ้าปาก แล้วก็บ้วนยาสีฟันออกเป็นอันว่าเสร็จเรียบร้อย

 

“นี่เมียหรือลูกกูกันแน่”

 

หินบ่นพร้อมทั้งกระชับผ้าห่มให้คนที่ตัวเองอุ้มมาวางบนเตียง ดวงตาคมจับจ้องอยู่บนใบหน้าซึ่งสวยเกินผู้หญิงที่กำลังหลับพริ้มเหมือนเด็กพลางยกยิ้ม

 

ถึงจะดื้อแต่ก็มีมุมน่ารักอยู่หลายมุมเหมือนกัน

 

--

 

“ตามใจกูจริงเหรอ?”

 

“อืม”

 

“งั้นไปร้านอาหารอิตาเลี่ยนนะ”

 

“อืม”

 

“ไปสยามนะ”

 

“ตามใจ”

 

ร่างบางยิ้มกว้างจนเต็มหน้าเมื่ออาหารนอกบ้านวันนี้เป็นหินที่ยอมตามใจ ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาอาหารการกินมักเป็นอาหารง่ายๆที่สามารถทานด้วยกันได้ทั้งสองฝ่าย เมื่อคราวนี้จะได้ทานอะไรตามใจตัวเองบ้างแฟนจึงอดร่าเริงไม่ได้

 

“งั้นกูไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน”

 

หินทอดมองคนที่วิ่งดุ๊กดิ๊กลงจากเตียงด้วยความอ่อนใจกับนิสัยที่ยังเป็นเด็ก ก่อนลมหายใจหนักๆจะถูกพรูออกเมื่อถึงคราวตัวเองต้องเป็นฝ่ายทำความเข้าใจในโลกและสังคมของอีกคน

 

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปทั้งสองก็อยู่ในชุดเตรียมพร้อมออกไปข้างนอก หินยังคงแต่งตัวปกติอย่างที่ตัวเองแต่งโดยมีแจ็กเก็ตและรองเท้าหนังเสริมให้ดูเต็มยศกว่าเคยเล็กน้อย ทว่าคนข้างตัวกลับเต็มเสียยิ่งกว่าเต็ม

 

“มึงจะไปโซล แฟชั่นวีคเหรอ”

 

ดวงตาคมกวาดมองร่างบางในชุดกางเกงยีนส์ตัวโคร่งขาดหลุดลุ่ย พร้อมด้วยเสื้อไหมพรมสีแดงตัวใหญ่ยัดใน คาดเข็มขัดตรงเอว ส่วนรองเท้าก็เป็นรองเท้าหนังมีส้น อีกทั้งในมือยังมีประเป๋าถือแบรนด์หรูเป็นพร็อบเสริม

 

แต่งแบบไม่เกรงใจอากาศเมืองไทยเลยสักนิด

 

“เบาๆเอง”

 

“นี่เบาแล้ว? ถ้าหนักมึงจะขนาดไหน”

 

“ช่างเถอะน่า ไปกันยัง”

 

แฟนเอ่ยเร่ง ดวงตาคู่สวยเป็นประกายเหมือนหมาจะได้ออกไปวิ่งเล่นข้างนอกจนหินได้แต่ส่ายหน้า

สุดท้ายร่างสูงก็ต้องเดินเคียงข้างแฟชั่นนิสต้าตัวยงไปจนกระทั่งถึงห้างหรู และเพียงแค่ก้าวเท้าเข้าไปในนั้นหินก็สัมผัสได้ถึงพลังงานจากสายตาหลายคู่ที่มองมา

 

คงเพราะประหลาดใจกับการแต่งตัวเหมือนจะไปเดินแฟชั่นของคนข้างตัว

 

เมื่อเข้าไปนั่งในร้านอาหารสุดหรูคนที่ไม่ค่อยทานอะไรแบบนี้นักก็รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทาง แต่กระนั่นสิ่งที่หินทำก็ทำให้แฟนแปลกใจไม่น้อย

 

การคลี่ผ้าเช็ดปากวางลงบนตักเป็นอันดับแรกตั้งแต่ที่นั่งลงโดยไม่ต้องให้เอ่ยบอกนั้นเป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเคยชิน...

 

“มึงเคยกินร้านอะไรแบบนี้รึเปล่า” แฟนถามขึ้นระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ

 

“ไม่เคย”

 

เมื่ออีกคนยืนยันอย่างนั้นคนถามจึงพยักหน้ารับ พลางคิดกับตัวเองว่ามารยาทบนโต๊ะอาหารคงเป็นสิ่งที่เรียนรู้กันได้ทั่วไป

 

แต่แล้วคิ้วได้รูปก็ขมวดไปตลอดมื้อเมื่อท่าทางการกินของคนตรงหน้าดูคล่องแคล่วโดยไม่แม้แต่จะหันมาถามว่าอะไรใช้กับอะไร อีกทั้งทักษะนั้นยังถูกต้องตามมารยาทของฝรั่งไปหมดทุกสิ่งอย่าง

 

แฟนไม่ได้คาดหวังว่าหินจะเป็นอย่างนี้ การจะกินด้วยท่าทีปกติเอาตามสะดวกแบบที่เคยทำก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร

 

แต่นี่หินกลับ...

 

“จ้องกูทำไม” คนถูกจ้องไม่วางตาเงยหน้าขึ้นมาถาม

 

“เปล่า...กูแค่อยากรู้ว่าอาหารถูกปากมึงไหม” แฟนเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจแล้วถามไปอีกเรื่อง

 

“ก็ดี แต่ส้มตำดีกว่า”

 

คำตอบที่ไม่เกินไปกว่าที่คิดไว้นักเรียกรอยยิ้มอ่อนใจให้จุดขึ้นบนใบหน้าสวย ก่อนแฟนจะเลิกสังเกตคนตรงหน้าแล้วลงมือทานอาหารของตัวเองอย่างจริงจัง

 

เมื่อมื้อเที่ยงที่เลยมาจนถึงบ่ายผ่านพ้นไปแฟนก็พาคนตัวโตมาเดินย่อย โดยอันดับแรกเริ่มจากสถานที่ประจำของเหล่าพ่อบ้าน

 

ร้านเครื่องสำอาง...

 

“มึงมาซื้ออะไร นี่มันของผู้หญิงไม่ใช่เหรอ” คิ้วเข้มขมวดมุ่นยามหยุดยืนอยู่หน้าร้าน

 

“ผู้ชายก็ใช้ได้โดยเฉพาะคนที่มีหลัวหื่นแบบมึง”

 

“เกี่ยวอะไรกัน”

 

“ก็ไอ้รอยด่างเหมือนแพ้อะไรมากมายตามตัวกูนี่มันต้องใช้อะไรล่ะ ถึงออกมาเดินข้างนอกได้”

 

คนไม่รู้เรื่องอะไรแบบนี้นักค่อยๆคิดตามจนได้คำตอบว่าการกลบรอยจ้ำแดงคงต้องใช้อะไรสักอย่างในนั้น

 

“มิน่า บางทีก็รู้สึกเฝื่อนๆลิ้น” หินพึมพำกับตัวเอง

 

“เพราะงั้นมึงต้องเข้ามาด้วย”

 

แขนแกร่งถูกรั้งให้ก้าวเข้าไปข้างในโดยมีพนักงานหลายคนมองมาด้วยสายตายิ้มๆ อีกทั้งยังมีเหล่าผู้หญิงซึ่งอยู่ร้านหันมามองจนรู้สึกขัดเขิน

 

ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งผู้ชายแบบตัวเองต้องมาเดินเข้าร้านอะไรแบบนี้

 

“ตัวใหม่ต่างจากตัวเก่ายังไงครับ”

 

“ตัวใหม่จะเน้นเรื่องงานผิวนะคะ คือบางเบาแล้วก็เกลี่ยง่ายกว่าตัวเดิม แต่เรื่องของการปกปิด ทนนานก็จะไม่มากเท่าค่ะ”

 

แฟนพยักหน้ารับพลางหยิบขวดรองพื้นทั้งสองขึ้นมาดู ขณะที่อีกคนได้แต่กวาดสายตามองไปทั่วอย่างไม่รู้เรื่องว่าคนทั้งสองพูดอะไร หินทำเพียงแค่สำรวจราคาของผลิตภัณฑ์ต่างๆก่อนจะอดขนลุกไม่ได้เมื่อแต่ละชิ้นนั้นราคาหลายพันขึ้น

แพงอะไรขนาดนี้

 

“โอเค งั้นขอเวลาส่วนตัวเลือกเองแล้วกันนะครับ”

 

เอ่ยบอกพนักงานไปตรงๆเมื่อแฟนอยากเลือกดูเองมากกว่าจะให้อีกฝ่ายจับจ้องและคอยแนะนำ

 

“ได้ค่ะ”

 

เมื่อพนักงานเดินออกไปแขนเรียวที่ปาดรองพื้นไว้ทั้งสองตัวก็ยื่นมาตรงหน้า ก่อนแฟนจะขยายความให้คนมึนงงเข้าใจ

 

“มึงเป็นคนกินหนิ จะชิมไหมว่าชอบแบบไหนมากกว่า”

 

คนฟังเลิกคิ้วแล้วมองครีมอะไรสักอย่างบนแขนของแฟนซึ่งถูกป้ายเรียงกันสองแถบนิ่ง วินาทีแรกหินยังคงเฉย ทว่าความสงสัยก็ทำให้โน้มหน้าลงไปใกล้จากนั้นจึงตวัดลิ้นเลีย ชิมรสของแถบแรกเล็กน้อย

 

“มึงชิมจริงเหรอ!

 

เสียงอุทานที่พยายามไม่ให้ดังมากเกินหลุดออกจากปากด้วยความตกใจ ขณะที่คนกินรองพื้นทำหน้าปุเลี่ยน ปลายลิ้นสัมผัสได้ถึงความเฝื่อนและกลิ่นที่ไม่คุ้นเคยนัก

 

“ไม่เห็นอร่อย”

 

“มันจะอร่อยได้ยังไงเล่า กูแค่ล้อเล่น”

 

“กูอยากลองชิม”

 

“บ้าบอ”

 

ใบหน้าสวยส่ายไปมาอย่างอ่อนใจพลางหันไปเรียกพนักงานมาหยิบเบอร์ที่ต้องการของทั้งสองแบบ จากนั้นจึงเดินดูอย่างอื่นต่ออีกเล็กน้อย

 

“อยากได้ เปย์กูหน่อย”

 

แฟนหันมาอ้อนคนด้านหลังเมื่อเดินมาเจอโทนเนอร์เช็ดหน้าที่ตัวเองใช้อยู่เป็นประจำ โดยความจริงก็ไม่ได้อยากให้อีกคนจ่ายให้ขนาดนั้นเพียงแต่อยากลองอ้อนว่าหินจะว่าอย่างไร

 

“ก็เอาสิ”

 

“จริงจัง?”

 

“หนึ่งชิ้นต่อหนึ่งรอบ...เริ่มหลังจากผ่านสามวันนี้ไป”

 

ใบหน้าของคนพูดประดับไปด้วยรอยยิ้มมุมปาก ดวงตาทอประกายวาววับ

 

“มึงพูดจริงรึเปล่า”

 

“กูไม่เคยพูดเล่น”

 

“กูจะหยิบห้าชิ้น”

 

“ถ้ามึงไหวก็เอา”

 

“แน่ใจนะว่าจ่ายไหว”

 

“หึ” คำตอบนั้นมีเพียงเสียงหัวเราะในลำคอก่อนมือหนาจะเอื้อมไปหยิบกล่องโทนเนอร์ลงใส่ตะกร้าหกกล่อง

 

“หกรอบ”

 

ก็แค่เกือบหมื่นห้า...

 

“มึงจะเอามาทำไมตั้งหกขวด เอาอย่างอื่นด้วย”

 

มือบางหยิบของในตะกร้ากลับไปไว้ที่เดิมห้ากล่อง ไม่ได้เอ่ยคัดค้านเรื่องข้อตกลงนั้นแม้แต่น้อยเมื่อยังไงตัวเองก็ไม่ได้มีอะไรจะต้องเสีย

 

ปกติก็มีอะไรกันอยู่แล้ว เหนื่อยเพิ่มมาหน่อยแลกกับการถูกเปย์...คุ้มจะตายไป

 

TBC.


มาแล้ววววว ตามหาความหื่นได้ที่ไบโอทวิตเตอร์นะคะ(เสิร์ชนามปากกาที่กูเกิ้ลเลยค่ะ)

คือตอนแรกจะให้น้องแฟนแพ้แต่ก็ความอิพี่อ่ะเนอะ พี่หินคือแพ้ทางน้องอยู่แล้ววว

แต่คนชนะลึกๆแล้วก็ไม่ได้ชนะนา อีกนิดเดียวน้องแฟนก็แพ้แล้วค่ะ

เป็นคนชนะที่ข้างในก็พ่ายแพ้เหมือนกัน อิอิ

ชอบไม่ชอบยังไงก็ ติชม แนะนำ และเป็นกำลังใจให้ด้วยน้า

แล้วเจอกันตอนหน้าค่าาา

 [ฝากแท็ก #พี่หินคนห่าม ด้วยค่ะ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.34K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5718 Spices_smile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 21:58
    หิน-จนไม่จริง
    #5,718
    0
  2. #5675 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 15:28
    อ้ยยยยยย เล่นอะไรก๊านนนนน
    #5,675
    0
  3. #5636 Airzaa1810 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 14:54
    ความเปย์น้องแฟนของพี่หิน
    #5,636
    0
  4. #5596 supaporn2233 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 11:58
    อยากมีพี่หินเป็นของตัวเอง
    #5,596
    0
  5. #5541 yuri_miko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:16
    อ้อนเก่งงงงงง
    #5,541
    0
  6. #5530 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 20:35
    เเเเเเเเอ พี่หินแปลกๆ เหมือนคนรวย
    #5,530
    0
  7. #5509 nicharipaen04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:34
    เอ๊ะๆ พี่หินเหมือนจะไม่ธรรมดาแล้วนะคะ!! มีแต่ความสงสัยเต็มไปหมด
    #5,509
    0
  8. #5433 tarun_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 00:55
    หินเธอรวย ฉันดูออก
    #5,433
    0
  9. #5383 Kim-kibom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 19:56
    เสี่ยชัดๆ
    #5,383
    0
  10. #5315 Nuthathai Por (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:14
    พี่เค้าพร้อมเปย์มากเลยจร้า
    #5,315
    0
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. #5263 amantesooh (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 11:38
    ชั้นน่ะสงสัย พี่หินต้องไม่ทำมะดาอย่างแน่นอน!!!
    #5,263
    0
  13. #5242 Jhoooope (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:22
    พี่หินตลกไปไหน ถามจีงงง
    #5,242
    0
  14. #5235 loveseriesY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:22
    น้องอยากถูกเปย์แบบนี้บ้างจัง >///<
    #5,235
    0
  15. #5203 stjinx_singto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:08
    อยากได้หลัวแบบเน้
    #5,203
    0
  16. #5174 ilyyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 02:04
    กร้ากกกพี่หินชิมรองพื้นจริงจัง ตล้ก5555555555555 นี่ว่าพี่หินต้องมีอะไรอะ ไม่งั้นไม่น่าทานอาหารอิตาเลี่ยนคล่องขนาดนั้นแน่ๆ
    #5,174
    0
  17. #5136 Minyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:52
    นี่คือสงสัยหลายอย่างเกี่ยวกับพี่หินมากนอกจากการเข้าสังคมและเงินแล้ว เราว่าพี่เขาไม่ได้มาเล่นๆ
    #5,136
    0
  18. #5111 IMeMoRyU (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:28
    การจะเป็นนักดนตรีแบบตามใจฉันได้มันต้องมีงบอะ นี่ว่าเงินเดือน+งบที่หินมีคงเยอะอยู่ เผลอ ๆ ฐานะที่บ้านอาจจะมีกินมีใช้ แบบไม่ได้รวยเท่าแฟนแต่ก็มีเงินใช้ไม่ขาดมือ แค่หินอาจจะถูกสอนมาให้อยู่แบบพอเพียง แล้วหินก็อยู่คนเดียว เลยไม่ได้ใช้เงินเปลืองอะไร
    #5,111
    0
  19. #5078 พิมพ์ลภัส ขัติสดายุ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:34
    เขินพี่หินนนนนน
    #5,078
    0
  20. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:03
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #5,041
    0
  21. #4807 ookhappy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 03:11

    ตอนแรกๆก็เฉยๆ แต่พอมาถึงตอนนี้บอกเลยว่าน่ารักมาก อะไรคือการแปรงฟัน อะไรคือการยอมชิมรองพื้น โอ๊ยพี่หินจะน่ารักเกินไปแล้ววว

    #4,807
    0
  22. #4791 ojay2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 20:46
    มีความเปย์
    #4,791
    0
  23. #4790 pim pimmi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 20:43
    นี่ว่าพี่หินต้องรวยเด้อออออ
    #4,790
    0
  24. #4777 filmfilm12123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 12:04
    พี่หินนน ชอบความซีเคร็ทนี้
    #4,777
    0
  25. #4750 Hunbears (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 01:28
    เริ่มเอ๊ะะงานอีกอย่างของพิหินคืออะไรน้ออออ | แต่คือพิหินดูแลดีเฟ่อแถมยังเปย์เก่งมีแบบนี้อีกสักคนมั้ยก๊ะอยากดั้ยยย
    #4,750
    0