Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 : ความรู้สึกของแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,380 ครั้ง
    5 ม.ค. 61

ตอนที่ 7

#พี่หินคนห่าม

 

Hin : เดี๋ยวไปรับที่บริษัทหลังเลิกงาน

 

ดวงตาสวยเฉี่ยวซึ่งจับจ้องอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์เหลือบไปมองเครื่องมือสื่อสารตรงหน้าที่สั่นครืด ก่อนคิ้วได้รูปจะขมวดมุ่นเมื่อเห็นข้อความที่ปรากฏ กระทั่งแฟนอ่านรายละเอียดงานต่อจนเสร็จ จึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์แล้วต่อสายหาคนที่ส่งไลน์มาเมื่อห้านาทีก่อน

 

(ฮัลโหล)

 

“ว่างหรือไงถึงได้จะมารับ”

 

หลังจากวาเลนไทน์แสนหฤหรรษ์ผ่านไปหินก็ไม่ค่อยมีเวลาเพราะงานที่แฟนไม่รู้รายละเอียดอะไรมากนัก รับรู้เพียงว่าเป็นงานแล้วก็ไม่ได้ถามจุกจิกต่อ

 

(เย็นนี้ว่าง แต่พรุ่งนี้ไม่)

 

“กูเอารถมา”

 

(จอดไว้นั่น พรุ่งนี้ค่อยเอากลับทีเดียว)

 

แฟนครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ หาเหตุผลที่จะทำตามคำบอกของปลายสายไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้จะหาข้อมาขัดไปทำไมเช่นกัน

 

“งั้นสี่โมงออกมาเลย เดี๋ยวกูส่งโลไปให้”

 

(พูดง่ายแบบนี้เดี๋ยวมีรางวัล เจอกัน)

 

ยังไม่ทันจะได้พูดว่าไม่อยากได้ปลายสายก็ถูกตัด แฟนจึงได้แต่ส่ายหัวอย่างเอือมระอายามวางโทรศัพท์ลงที่เดิม

 

รางวัลที่ว่าคงไม่พ้นอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับความหื่น แต่ถึงจะอ่อนใจคล้ายเหนื่อยหน่ายแต่ใบหน้ากลับผ่อนคลายลงจนเกิดรอยยิ้มบางขึ้นบนใบหน้า

 

หื่นกว่ามันคงก็ไม่มีใครแล้ว

 

--

 

“คิดยังไงถึงพากูมาเดินซุปเปอร์”

 

ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงทำงานเอ่ยถามขึ้น เมื่อกำลังเดินเคียงอีกคนซึ่งเข็นรถไปไปทางโซนของใช้ส่วนตัว

 

หลังจากที่หินมารับอีกฝ่ายก็บอกเพียงว่าวันนี้จะพาไปค้างที่ห้องของเจ้าตัว โดยไม่ฟังคำเอ่ยค้านใดๆ จากนั้นก็แวะซุปเปอร์มาเก็ตก่อนถึงอะพาร์ตเมนต์เล็กน้อยอย่างไม่บอกไม่กล่าว

 

“ของใช้ที่ห้องกูหมด แล้วก็คิดว่าจะทำสุกี้กิน เลยพามึงแวะก่อน”

 

“แล้วไม่ทงไม่ถามอะไรกูเลยสักคำ”

 

ทุกอย่างเป็นไปตามความต้องการของอีกคน ส่วนแฟนนั้นได้แต่ยอมทำตามเพราะถูกมัดมือชกไปโดยปริยาย

 

“ก็บอกแล้วไง”

 

“บอกว่าอะไร ตอนไหน”

 

“บอกว่าเดี๋ยวไปรับ มึงตกลงก็คือตกลงทุกอย่างแล้ว”

 

พูดจบคิ้วเข้มก็ยักใส่อย่างกวนอารมณ์จนอยากจะโบกแท็กซีกลับคอนโดเสียเดี๋ยวนี้ ทว่าต่อมาก็ต้องเปลี่ยนอารมณ์กลายเป็นแปลกใจเมื่อมือข้างขวาถูกดึงไปกุม ขณะที่หินก็เข็นรถไปด้วยมือเดียว

 

“จับมือกูทำไม”

 

“อยากลองทำแบบคนอื่น”

 

“ทำแล้วรู้สึกยังไง”

 

แฟนเอ่ยถามทั้งที่สองขายังก้าวไปเรื่อยๆ มือบางไม่ได้มีแนวโน้มที่จะดึงออก พลางเดินเคียงข้างกันไปทั้งอย่างนั้น

 

“เข็นรถยากนิดหน่อย...แต่ก็ดี”

 

ดีในความหมายของคนพูดไม่รู้ว่าดีแบบไหนหรืออะไร แต่คนฟังก็ไม่คิดถามต่อ ราวกับเข้าใจความหมายนั้นแต่ให้อธิบายก็พูดออกมาไม่ได้

 

อาจเป็นเพราะรู้สึกเหมือนกัน

 

ก็ดี...

 

“ซื้อที่มึงใช้ไปเผื่อด้วย”

 

คนข้างตัวเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาจนถึงโซนของใช้ ที่มีทั้งสบู่ ครีมน้ำอาบ ยาสีฟัน ยาสระผม แป้ง และของใช้อื่นๆอีกมากมาย ภาพทั้งหมดนี้ที่ทำให้แฟนเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้มาเดินซื้อของแบบนี้นานไม่น้อย

 

“อยากให้กูไปค้างด้วยบ่อยๆล่ะสิ”

 

“ยอมรับ”

 

หินยักไหล่รับคำอย่างไม่ปฏิเสธ คำตอบรับนั้นง่ายดายจนคนฟังชะงัก บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร จึงทำเพียงปลดมือตัวเองที่อยู่ในอุ้งมือใหญ่ออก แล้วเดินไปหยิบสบู่อาบน้ำที่ใช้ประจำมาวางลงในรถเข็น

 

กลายเป็นว่าต่างฝ่ายต่างหยิบจับของใช้ส่วนตัวลงในรถ หลายอย่างช่างแตกต่างแต่ก็ไม่มีการขัดกัน ใครอยากใช้อะไรแบบก็ตามใจ

 

คงมีเพียงอย่างเดียวที่จำเป็นต้องใช้ความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย...


“เอากลิ่นอะไรไหม”

 

หินเอ่ยถามเมื่อเข็นรถมาอยู่โซนนี้โดยเฉพาะ ส่วนคนถูกถามก็กวาดสายตามอง โดยไร้ซึ่งความกระดากอายใดๆถึงแม้จะมีสายตาของคนที่มาซื้อของคอยเรียบๆเคียงๆเมียงมอง

 

ปกติอีกคนก็ไม่ได้ใช้แบบกลิ่นอะไรเป็นพิเศษ และถึงแม้จะเห็นพวกกลิ่นผลไม้หรือกลิ่นขนมมามากแต่ก็ยังไม่เคยใช้จริงจังจนอยากที่จะลิ้มลอง

 

“ช็อกโกแลต”

 

“ใช้ปากนะ จะได้รับรู้ทั้งรสและกลิ่นแบบสุด”

 

ดวงตาคมประกายพร่างพราวขณะที่มือก็กวาดของที่แฟนรีเควสลงรถเข็นอย่างตามใจ

 

“มึงจะกวาดหมดทั้งชั้นมาทำไม”

 

คิ้วได้รูปขมวดมุ่น มองกล่องถุงยางอนามัยกลิ่นช็อกโกแลตประมาณสิบกว่ากล่องอย่างระอา

 

“ก็มึงอยากลอง เอาไว้ใช้ครั้งต่อๆไปด้วย”

 

“กล่องเดียวก็พอ...อีกกล่องก็เอากลิ่นส้ม”

 

มือบางหยิบของในรถเข็นคืนจนเหลือเพียงกล่องเดียว ก่อนจะหันไปหยิบกลิ่นส้มลงมาแทนอีกหนึ่งกล่อง

 

“หยิบแบบไม่หันมาถามไซด์เลยวะ”

 

คิ้วเข้มเลิกขึ้น มุมปากได้รูปยกยิ้ม พลางมองคนที่วางกล่องถุงยางอนามัยลงราวกับเป็นเรื่องปกติ

 

ก็เรื่องปกติ...

 

“มากกว่าจำไซด์ได้อีก”

 

คราวนี้เป็นหินที่นิ่งงัน เมื่อริมฝีปากสีสดคลี่ยิ้มเย้ายวน จากนั้นก็ลากสายตามองลงมากลางกายจนคนถูกมองร้อนวูบ

 

โดนเด็กยั่วอีกแล้ว

 

“เดี๋ยวมึงโดน”

 

“กูยังไม่ได้ทำอะไรเลย”

 

คนหน้าสวยแสร้งเบิกตานิด ทำเป็นไม่รู้เรื่องอย่างใสซื่อ ขณะที่หินได้แต่ถอนหายใจแล้วหันไปกวาดของจำเป็นที่ตัวเองใช้เป็นประจำลงรถเข็นจนหมดเป็นการตอบกลับ

 

รอยยิ้มสวยปรากฏขึ้นใบหน้าเมื่อคนถูกยั่วเข็นรถนี้ไปทางอื่น เมื่อมั่นใจว่าอีกฝ่ายจะไม่หันมามือบางจึงยกขึ้นมาลูบแก้มตัวเองเบาๆ

 

จากโซนของใช้ต่อมายังโซนของสด เครื่องทำสุกี้ถูกหยิบลงรถเข็นพอๆกับของใช้ มากมายจนเมื่อหันมาอีกทีของใช้และของสดก็เกือบเต็มคันรถ

 

“แครอทกับหัวไชเท้ากูพอเข้าใจ แต่สุกี้นี่ต้องใส่แตงกวา มะระ แล้วก็บวบด้วยเหรอ”

 

แฟนถามขึ้นด้วยความแปลกใจเมื่อพบว่าในบรรดาของสดมากมายมีแตงกวา มะระ และบวบอยู่ในนั้น

 

“อันนั้นไม่ได้ใส่สุกี้...แต่ใส่มึง”

 

รอยยิ้มที่เจือความหื่นนั้นเรียกให้ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง  มองหน้าคนพูดที มองผักในรถที อย่างพูดไม่ออก

 

“มึง...”

 

ถึงจะรู้ว่าอีกคนหื่น ลามก และแสนจะสัปดน แต่ก็ไม่คิดว่าจะขนาดนี้!

 

“ฮ่ะๆๆ กูล้อเล่น ทำหน้าตกใจอะไรขนาดนั้น ก็แค่ซื้อเผื่อไว้ทำอย่างอื่น”

 

หินหัวเราะจนใบหน้าแดงก่ำ ร่างกายสะท้านไหว สายตาหวาดหวั่นจากคนที่มีความมั่นใจในตัวเองเป็นสิ่งที่เห็นได้ไม่บ่อยนัก กระทั่งเมื่อครู่ที่แฟนแสดงออกอย่างไม่อาจปกปิดได้

 

“มึงมันเลว”

 

คนถูกแกล้งหน้าบูดบึ้ง ทั้งโมโหทั้งเกิดความโล่งใจ เมื่อครู่ที่ช็อกเพราะเชื่อว่าคนหื่นอย่างนี้จะทำจริงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

 

“ถึงอยากจะลองแต่ก็ไม่แกล้งมึงหรอกน่า” คำว่าอยากจะลองทำให้แฟนขยับถอยหนี

 

“ห้ามมาลองกับกูเด็ดขาด”

 

“งั้นให้กูลองกับคนอื่น?”

 

“ก็เลิกกับกูสิ”

 

หินเลิกคิ้วเมื่อเห็นกระแสความไม่พอใจจางๆเจืออยู่ทั้งในแววตาและน้ำเสียง ก่อนในอกจะเกิดความพึงพอใจกับท่าทางนั้นจนมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

 

“หึง?”

 

“กูไม่ใช้ของร่วมกับใคร”

 

ใบหน้าสวยเงยเชิดพลางปรายตาจิกอีกคนด้วยมาดนางพญา ขณะที่ในใจกำลังคิดทบทวนกับคำว่าหึงไปมาอย่างเริ่มสับสน

 

“หึ ทั้งสวยทั้งเด็ดขนาดนี้กูจะไปหาคนอื่นทำไม”

 

“อย่าให้กูรู้ก็แล้วกัน”

 

หินส่ายหัวน้อยๆ ไม่สานต่อเรื่องราวให้เข้าตัวเองมากไปกว่านั้นแล้วหันไปสนใจของสดต่อ แล้วคนที่ขยับห่างก็เดินกลับมาเลือกของที่ตัวเองกินเช่นกัน

 

--

 

“เดือนกว่าแล้ว รีวิวกันและกันหน่อยดีไหม”

 

ริมฝีปากได้รูปขยับพูดทั้งที่ยังคลอเคลียอยู่กับลำคอบางทางด้านหลัง แม้จะไม่ได้มีอะไรกันเพราะไม่มีเวลา แต่หินก็แทะโลมผิวเนื้อเนียนด้วยการกดจูบและหอมไปทั่ว โดยที่เจ้าของกายหอมกรุ่นนี้ก็ไม่ได้เอ่ยห้าม ทำเพียงนอนตะแคงเล่นโทรศัพท์ของตัวเองไปเรื่อยๆ ปล่อยให้คนด้านหลังทำอะไรตามใจ

 

“คิดยังไงถึงอยากฟัง”

 

“ก็ไม่ยังไงไง พูดคุยกันก็จะได้เข้าใจกันมากขึ้น”

 

แฟนพลิกตัวกลับมามองหน้าคนพูด ค้นหาอะไรในดวงตาคู่นั้นก็พบเพียงความปกติ

 

“สำหรับกู...ก็ดี ถึงมึงจะหื่น แต่ที่เหลือก็โอเค”

 

“แค่นี้”

 

“มึงอยากฟังแค่ไหนล่ะ”

 

“ไม่รู้สิ งั้นตากูพูดบ้าง”

 

“ว่า”

 

“มึงไม่เหมือนภาพวันแรกที่กูเห็นเท่าไหร่”

 

“ยังไง”

 

“แว๊บแรกมึงสวย ดูคุณหนู ดูเอาแต่ใจ...พอมาคบกันก็อืม เป็นอย่างที่คิดแต่ก็ดีกว่าที่คิด”

 

คำพูดนั้นก่อให้คนฟังเกิดความสงสัย รู้ดีว่าตัวเองเป็นอย่างที่พูดมาทั้งหมด แต่ยังไม่เข้าใจว่าสรุปแล้วคนตรงหน้ารับได้หรือไม่ได้

 

“สรุปว่าดีหรือไม่ดี”

 

“ดีสิ” หินยกยิ้ม

 

“เบื่อแล้วหรือยัง”

 

หินชะงักไปกับคำถาม ส่วนคนที่พูดยังคงมีสีหน้าที่ปกติ ราวกับถามเรื่องทั่วไป แต่มันกลับดูมีอะไรมากมายในนั้น

 

“สำหรับกูก็ยัง...หรือมึงเบื่อแล้ว”

 

คนถูกถามกลับส่ายหน้าตอบ วินาทีที่คำถามหลุดออกจากปากไปในหัวก็เกิดความคิดขึ้นมาว่าหากอีกฝ่ายตอบว่าเบื่อจะเป็นยังไงต่อ และหนึ่งในคำตอบที่เกิดนั้น คือความวูบไหว ระยะเวลาเดือนกว่ามากพอที่จะก่อให้เกิดความผูกพันเล็กๆ เซ็กส์ก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่มันคงไม่มากพอจะถึงขั้นเสียใจหากต้องจาก

 

คำตอบที่หินเองก็เกิดความรู้สึกโล่งอก ก่อนจะกล่าวต่อ

 

“มีอีกหลายอย่างที่เราต้องเรียนรู้ การมีมึงยังคงเป็นเรื่องที่สนุก แล้วกูก็หวังว่าตัวเองจะทำได้ดีในทุกๆวัน”

 

ใบหน้าคมที่มักทอความเย้าหยอกกลับสื่อความจริงจังออกมาทั้งทางคำพูดและแววตา

 

“กูก็หวังว่าอย่างนั้น”

 

แฟนตอบกลับพลางขยับตัวเข้าหาอีกคน วางหัวลงบนอกกว้าง แตะสัมผัสกันเพียงบางเบาให้ความไม่มั่นใจจางๆถูกปลอบประโลมด้วยความอุ่นที่ค่อยๆโอบรอบร่างกาย

 

“ถ้าวันนี้ยังดีอยู่ก็เดินต่อ”

 

คนในอ้อมกอดพยักหน้ารับเบาๆ หินรู้ดีว่าความสัมพันธ์ที่เริ่มแบบผิดรูปผิดร่างนี้มันแทบออกแบบและคาดหวังอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยการที่คนสองคนยังคงอยากเดินต่อก็เป็นสัญญาณที่ดี

 

เริ่มจากศูนย์ไปด้วยกัน ดีกว่าเริ่มจากร้อยแล้วลดลงเรื่อยๆ

 

“ช่วงนี้กูจะยุ่งมาก แทบไม่มีเวลาแล้ว กูอยากให้มึงเข้าใจตรงนี้”

 

สาเหตุที่ไปรับอีกคนมานอนด้วยก็เพราะเรื่องนี้ จากวันนี้ไปหินจะไปไม่มีเวลาอย่างจริงจัง แม้แต่การเจอหน้าก็อาจจะทำไม่ได้

 

“นอกจากเล่นดนตรีแล้วมึงยังทำอะไรอีก”

 

แฟนผละออกห่าง เงยหน้าขึ้นมองยามเอ่ยถาม แต่ถึงอย่างนั้นส่วนเอวก็ยังคงถูกท่อนแขนแกร่งโอบรอบ

 

“ไว้เสร็จแล้วเดี๋ยวกูบอก”

 

“เป็นความลับ?” หินส่ายหน้า

 

“อยากให้มึงเห็นมากกว่าให้กูพูด” เท่านั้นแฟนก็ไม่คิดถามต่อ พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

 

ต่อหน้าคนอื่นหินดูนิ่งเงียบ อาจไม่ถึงกับหยิ่งแต่ก็ไม่ได้เฟรนลี่ แม้ตอนนี้ที่เป็นแฟนกันนอกจากพูดเรื่องหื่นๆแล้วเจ้าตัวก็ไม่ได้เป็นคนพูดอะไรมากนัก

 

“จะนอนรึยัง”

 

“มึงง่วงแล้วเหรอ” หินสายหน้าแล้วถามกลับ

 

“พรุ่งนี้มึงต้องไปส่งกูแต่เช้า”

 

เพราะมาแบบไม่ได้เตรียมตัว ชุดนอนยังมีเพียงเสื้อยืดตัวใหญ่ของเจ้าของห้องที่คลุมต้นขาขาวเพียงครึ่ง พรุ่งนี้เช้าจึงต้องกลับคอนโดก่อนจะออกไปทำงาน

 

ขณะที่หินพยักหน้ารับแล้วผละตัวออกไปปิดโคมไฟให้ทั้งห้องตกอยู่ในความมืด จากนั้นจึงรั้งร่างของอีกคนเข้ามาในอ้อมกอด ก่ายขารัดรึงคนตัวเล็กกว่าภายใต้ผ้าห่มแทนหมอนข้าง

 

“อื้อ อึดอัด” คนถูกกอดร้องประท้วง

 

“เดี๋ยวกูไม่กอดแล้วจะคิดถึง”

 

“ไม่คิดถึง”

 

“หึ”

 

มีเพียงเสียงหัวเราะในลำคอที่ดังเล็ดลอดก่อนอ้อมแขนแกร่งจะยอมคลายแรงลงพอให้แฟนหายใจได้สะดวกขึ้น จนคนถูกกอดอ่อนใจ ขยับหาตำแหน่งที่พอดีแล้วปิดเปลือกตาลง

 

สุดท้ายคนอึดอัดก็หลับไปทั้งอย่างนั้น ปล่อยให้หินนอนคิดอะไรเงียบๆกับตัวเองไปจนผล็อยหลับไปตามกัน

 

--

 

2 อาทิตย์ผ่านไป

 

(จะมาหากูที่ผับรึเปล่า)

 

ปลายสายเอ่ยถามอีกทั้งยังคาดหวังคำตอบ ขณะที่แฟนทำเป็นเงียบคิด เล่นตัวให้ไม่ดูใจง่ายเกินไปนักก่อนจะยอมตกลงในที่สุด

 

“ไปก็ได้”

 

(เดี๋ยวกูเล่นดนตรีเสร็จแล้วจะโทรหา)

 

“อืม”

 

(เจอกันครับเมีย)

 

ยังไม่ทันจะได้ด่าปลายสายก็ถูกตัดไปจนริมฝีปากบางทำได้เพียงอ้าค้าง มือบางวางโทรศัพท์ลงทั้งยังด่าอีกคนในใจ สรรพนามและคำลงท้ายอย่างสุภาพเมื่อรวมกันแล้วฟังดูกวนอารมณ์มากกว่าอ่อนหวาน

 

แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าสวยก็กลับมีรอยยิ้ม เกือบสองอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอกันเกิดความโหยหาได้มากกว่าที่คิดจนยามถูกถามว่าจะที่ผับไหม ในใจก็ตอบตกลงไปก่อนสมองจะไตร่ตรอง

 

ช่วงเวลาที่ผ่านมาหินยุ่งอย่างที่เจ้าตัวบอกเอาไว้ ไม่แม้แต่จะได้เจอหน้าแต่ก็ยังมีคุยกันทุกวัน แล้วแต่ว่าอีกฝ่ายจะว่างเวลาไหน

 

เมื่อนั่งคิดและนั่งดูอะไรเพลินๆจนเวลาล่วงเลยไปถึงหนึ่งทุ่ม ร่างบางก็รีบลุกขึ้นแต่งตัว ซึ่งแน่นอนว่าเพื่อนทั้งสองก็ยังคงต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันอีกเช่นเคย

 

“กูเบื่อคนคิดถึงหลัว เบื่อความแรดที่ต้องถ่อมาหาเขาถึงที่”

 

“ลำบากลำบนเพื่อนไปด้วย ทีขอชิมพี่หินบ้างก็ไม่ให้”

 

เสียงบ่นค่อนขอดจากเพื่อนดังมาตั้งแต่ขึ้นรถกระทั่งแทบจะถึงที่หมายอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

 

“พวกมึงจะบ่นอะไรนักหนา อย่าให้กูเห็นเริงร่า มีความสุขกับการแอ๊วเด็กนะ”

 

“อันนั้นมันก็เป็นกิจกรรมแก้เบื่อ”

 

“คนไม่มีหลัวจะแอ๊วใครก็ได้ค่ะ”

 

แฟนส่ายหัว ไม่ตอบอะไรกลับอย่างที่พยายามทำมาตลอดทาง ปล่อยให้เพื่อนทั้งสองด้านหน้าจิกกัดไปอย่างนั้น ส่วนตัวเองก็สนใจกับวิวข้างทางต่อจนถึงที่หมาย

 

และเพียงแค่หาโต๊ะนั่งได้ สั่งเครื่องดื่มเรียบร้อย ใครบางคนก็เดินตรงมาหาให้สายตาหลายคู่จับจ้องตรงมา

 

“สวัสดีค่ะพี่หิน/สวัสดีค่ะพี่หิน” เร็วกว่าคนเป็นแฟนก็คือเพื่อนสนิทที่รีบเอ่ยทักทายอีกฝ่ายเสียงหวาน

 

“หวัดดีครับ” คนถูกทักเอ่ยตอบทั้งยังถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างแฟน

 

“ฝากโทรศัพท์หน่อย ลืมเก็บไว้บนห้อง” หินยื่นโทรศัพท์มาให้ตรงหน้า ขณะที่แฟนยื่นมือไปรับมาใส่กระเป๋าของตัวเองอย่างงุนงง

 

“ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงไม่ได้รึไง”

 

“เผื่อมีคนส่งอะไรมา เดี๋ยวไม่มีสมาธิ” สุดท้ายคนที่ไม่เข้าใจนักก็พยักหน้ารับช้าๆเพราะขี้เกียจจะพูดอะไรอีก หินจึงถามต่อ

 

“สั่งอะไรกันรึยัง บอกเด็กลงบิลพี่ไว้เลยนะ”

 

“หูย หล่อแล้วยังใจดีอีก ขอบคุณนะคะ”

 

“ดีแบบนี้สนใจมาหานัทไหมคะ จะดูแลให้ดีกว่าคนแถวนี้อีกค่า”

 

แฟนทั้งส่ายหัวให้กับความตะแล๊ดแต๊ดแต๋ของเพื่อนและความสปอร์ตของคนข้างตัว ก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบพูดกับหิน

 

“สายเปย์เหรอมึง”

 

“ก็พอตัว” คนฟังเบะปากใส่พลางขยับกลับมานั่งตัวตรง

 

“เดี๋ยวเล่นเสร็จกูลงมาหา...ไปก่อนนะครับ”

 

ประโยคแรกเอ่ยบอกแฟนแต่ประโยคหลังบอกเพื่อนของแฟน จากนั้นร่างสูงจึงหยัดกายลุกขึ้น หันมาสบตากันเล็กน้อย แล้วเดินกลับไปแถวๆหลังเวที โดยทิ้งความสนใจเอาไว้ให้กับคนที่อยากรู้อยากเห็นทั้งหลาย

 

“ฮ็อตมากค่ะดีออก มาแค่นี้เอฟซีก็จิกพวกเราอย่างกับเป็นข้าวสารของพวกนาง” บีโน้มหน้าลงมากระซิบพูด

 

“จิกตั้งแต่พี่หินนั่งลงยันลุกไป อื้อหืม กูยอมใจ”

 

แม้จะรู้ตัวแต่คนไม่จำเป็นต้องสนใจก็ทำเพียงยกยิ้ม มือบางเอื้อมไปหยิบแก้วมาชงเครื่องดื่ม นั่งจิบไปเรื่อยๆระหว่างรอคนที่ขึ้นมาเล่นดนตรี

 

“พี่หินก็เหลือเกิน ทำเป็นอ้างฝากโทรศัพท์ มาประกาศตัวชัดๆ ชิ” ท้ายประโยคถูกสะบัดเสียงใส่เพราะความอิจฉา

 

“เบื่อผัวเมียคู่ฮ็อต เราไปหาเด็กสักคนดีกว่าค่ะอีนัท”

 

“ไว้รอกรึ่มๆ จะได้แซ่บๆ”

 

แล้วทั้งสองก็ตกลงกันเป็นเรื่องเป็นราว กระทั่งเห็นนักดนตรีเริ่มทยอยขึ้นมาเช็กเครื่องดนตรีบนเวที บีและนัทก็กรีดร้องออกมาจนแฟนอ่อนใจกับเพื่อนตัวเอง

 

ดวงตาคู่สวยจับจ้องอยู่เพียงกับคนที่นั่งอยู่หลังกลอง แม้จะพยายามไม่มองให้อีกฝ่ายรู้ตัวนัก แต่ก็มีหลายจังหวะที่เผลอสบตากันจนต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนี

 

ทว่าเมื่อวงดนตรีเล่นมาจนถึงช่วงท้ายก็มีเหตุการณ์ให้เสียงผิวปากดังเซ็งแซ่ ยามหญิงสาวสวยแสนเซ็กซี่เดินมายื่นบางอย่างให้กับนักร้องนำ

 

“ตอนแรกก็ดีใจนึกว่าให้ตัวเอง สรุปอ้าว ของมือกลองนะครับบบบบ!

 

คราวนี้เสียงหวีดหวิวดังขึ้นยิ่งกว่าแม้หญิงสาวจะเดินกลับไปนั่งกับเพื่อนที่โต๊ะแล้วเรียบร้อย ส่วนคนที่โดนยื่นกระดาษมาให้นั่งนิ่ง เหลือบสายตาไปมองใครบางคนที่กำลังมองมาเช่นกันเล็กน้อย

 

จากนั้นหินจึงส่ายหน้าปฏิเสธ การกระทำที่ทำเอาเพื่อนร่วมวงหันมองพรึบ

 

“มือกลองยังไม่ว่างงั้นเก็บไว้กับผมก่อนแล้วกัน เอ้า มาฟังเพลงต่อไปกันดีกว่า”

 

ประเด็นนั้นถูกบ่ายเบี่ยงด้วยเสียงของดนตรีและเพลงหนักๆ ไม่นานนักทุกคนก็ลืมเลือนไป

 

“อีเหี้ยยยย พี่หินของน้อง ปฏิเสธต่อหน้าต่อตา”

 

“กูขอออ กูอยากได้ผัวแบบนี้ กูเอา!

 

เสียงโหยหวนของเพื่อนแทบไม่ดังเข้าหูเมื่อสายตาถูกสะกดไว้ด้วยสายตาของคนบนเวที พลันวินาทีต่อมาแฟนก็ใจเต้นแรงขึ้นเพราะรอยยิ้มมุมปากของใครคนนั้น

 

--

 

เสียงจังหวะเท้าของที่แตกต่างกันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของลานจอดรถ ตั้งแต่หินเดินลงมาหาหลังจากเล่นดนตรีเสร็จกระทั่งเดินออกมาเพื่อที่จะไปส่งก็ยังไม่มีบทสนทนาระหว่างกัน

 

“ประทับใจกูจนพูดไม่ออกเลยรึไง”

 

ร่างสูงหย่อนตัวลงนั่งบนรถมอเตอรไซด์คู่ใจพลางรั้งคนที่นิ่งเงียบเข้ามาหาด้วยท่อนแขนที่สอดรอบเอวเล็ก

 

“ทำไมต้องประทับใจ” แฟนตอบกลับด้วยใบหน้าที่คิดว่าเป็นปกติที่สุด

 

ทั้งที่ไม่ได้เจอกันมาสองอาทิตย์แต่การกระทำเพียงเล็กน้อยกลับก่อให้เกิดความรู้สึกอุ่นๆในอกอย่างไม่สมเหตุสมผล ยิ่งตอนนี้ที่ใบหน้าของอีกคนประดับด้วยรอยยิ้มยิ่งทำให้แฟนรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

บ้าน่า

 

“ไม่ประทับใจก็ไม่ประทับใจ...คิดถึงกูไหม”

 

หินเร่งเร้าเอาคำตอบด้วยการรั้งท่อนแขนให้ร่างบางขยับเข้ามาแนบชิดกว่าเดิม จนคนถูกกอดต้องขืนกายเอาไว้

 

“เดี๋ยวล้ม”

 

“อย่าบ่ายเบี่ยง ตอบมา”

 

“อะไร”

 

“คิดถึงกูไหม”

 

แฟนลอบกลืนน้ำลาย พยายามปกปิดอาการร้อนๆบนใบหน้าด้วยความเรียบนิ่ง แต่ถึงอย่างนั้นข้างในก็ปกปิดอาการเอาไว้ไม่อยู่

 

เป็นครั้งแรกที่ใจเต้นกับคนตรงหน้าขนาดนี้

 

“ไม่”

 

“แต่กูคิดถึง”

 

คำตอบกลับนั้นทำให้คนฟังนิ่งงัน อาการที่พยายามเก็บดูจะหลุดลุ่ยไม่เป็นทางเมื่อรอยยิ้มตรงหน้าและคำคิดถึงนั้นทำลายทุกอย่างจนพังครืน

 

หินยกยิ้มยามสายตาจับจ้องอยู่บนใบหน้าสวยไม่วางตา สองอาทิตย์ที่ทุ่มเทกับงาน ร่างกายและสมองแสนเหนื่อยล้า แต่ถึงอย่างนั้นก็กลับมีใครแวบเข้ามาในหัวอยู่ตลอด

 

ใครบางคนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าและยอมรับอย่างไม่อายเลยว่าคิดถึง

 

และความคิดถึงนั้นก็ได้รับการตอบกลับจากคนไม่คิดถึงด้วยจูบลึกซึ้ง...

 

คนที่เป็นฝ่ายโน้มตัวลงมาจูบยังไม่แม้แต่จะได้ไตร่ตรองตัวเอง กว่าจะทันรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรก็เป็นตอนที่ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปาก ความนุ่มหยุ่นกวาดต้อนไปทั่วก่อนจะดูดดึงเคล้าเคลียกันด้วยความโหยหา จนแขนเรียวต้องยกขึ้นคล้องลำคอแกร่ง มือหนาไล้ไปตามแผ่นหลังบางช้าๆ

 

เสียงดูดดึงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ นานหลายนาทีกระทั่งผละออกจากกันแล้วแฟนมีอาการหอบน้อยๆ

 

“ไหนว่าไม่คิดถึง” ผละออกแต่ริมฝีปากทั้งสองยังคงคลอเคลีย แนบชิด

 

“ก็ไม่คิดถึง”

 

คนปากแข็งตอบกลับพลางปิดเปลือกตาลง ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับจูบเมื่อครู่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย

 

“ไม่คิดถึงแบบนี้กูก็โอเค”

 

“ให้รางวัลกับการที่ปฏิเสธเบอร์สาว”

 

เมื่อรวบรวมสติได้ดีขึ้นแฟนจึงลืมตาพร้อมทั้งเอ่ยพูด ผละออกจากความใกล้ชิดนี้จนหน้าห่างกันในระยะที่หายใจได้สะดวก

 

“แสดงว่าประทับใจ” อีกคนยังคงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

“มึงต่างหาก...เริ่มรู้สึกกับกูจนไม่อยากให้ความหวังใครแล้วสิ”

 

ความไหวหวั่นก่อนหน้าถูกกดเก็บไว้ภายใต้รอยยิ้มมุมปาก แฟนแสดงออกราวกับตัวเองเหนือกว่าทั้งที่ในใจเริ่มโอนเอน ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่เริ่มรู้สึกมากกว่า

 

“ก็เกรงใจคนแถวนี้นิดๆแล้ว”

 

คนฟังพยายามเกร็งหน้าจนเริ่มปวดแก้ม สุดท้ายก็ทนสายตาคมที่มองมาไม่ไหวจนต้องหันมองทางอื่นให้หินหลุดหัวเราะ ก่อนแฟนจะเอ่ยประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าเป็นปกติ ดึงความเย่อหยิ่งในตัวออกมาใช้เท่าที่จะทำได้

 

“กูยังไม่ได้บอกว่าหึงเลย”

 

“ของแบบนี้คิดเองได้”

 

คนคิดได้เริ่มคิดในช่วงระยะเวลาที่ห่างกัน ยิ่งเมื่อต่อหน้าต่อหน้าอีกฝ่ายแบบนี้การปฏิเสธไม่ใช่สิ่งที่ต้องนึกคิดเลยแม้แต่น้อย

 

เป็นเรื่องแปลกที่การไม่ได้เจอหน้าไม่ได้ทำให้ห่างเหินเช่นมันควรจะเป็น การไม่มีแฟนให้แหย่ให้แกล้งดูเป็นเรื่องที่ทำให้เหงาปากมากกว่าจะสบายใจ

 

ประโยคที่แฟนทำเพียงแค่ฟังแล้วก็นิ่งเงียบ ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปทั่วทุกอย่างยกเว้นใบหน้าของคนตรงหน้า กระทั่งความเงียบปกคลุมเกือบห้านาทีปลายนิ้วแกร่งจึงดันคางเล็กให้อีกคนหันมาสบตา

 

“มองหน้ากูได้แล้ว”

 

“อะไร”

 

“สองอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นไงบ้าง”

 

ถึงจะพูดคุยกันผ่านโทรศัพท์ทุกวันแต่ก็ไม่อาจเทียบได้กับการเห็นด้วยตา แฟนดูผมยาวขึ้นเล็กน้อย ขณะที่ความสวยและมีเสน่ห์นั้นยังคงเดิม ไม่มีลดลง

 

“ก็ดี ไม่มีคนหื่นคอยทำให้เหนื่อย...แล้วมึงล่ะ งานเป็นยังไง”

 

“แน่ใจว่าไม่มีกูทำให้เหนื่อยแล้วดี”

 

คำถามเรื่องงานไม่ได้ถูกเอ่ยตอบ มีเพียงคำพูดก่อนหน้าที่ดังเข้าหู ให้คนคิดแต่เรื่องแบบนี้เอ่ยขึ้นด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

 

“ดีที่สุด” หินทำเป็นพยักหน้ารับคำตอบนั้นช้าๆ

 

“อย่าตบะแตกทีหลังก็แล้วกัน”

 

“มึงต่างหากที่จะตบะแตก” ต่างฝ่ายต่างเกทับกัน

 

“งั้นมารอดูกัน” 


ใบหน้าคมทอความเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าครั้งไหน ท่อนแขนใหญ่ปล่อยเอวเล็กให้เป็นอิสระ ก่อนจะหันไปหยิบหมวกกันน็อกมาใส่ให้อีกคนจนเรียบเรียบร้อย เปลี่ยนจากการนั่งข้างไปนั่งคร่อมแล้วสตาร์ทรถ พร้อมเดินทาง

 

จากนั้นคนที่เรียนรู้การขี่มอเตอร์ไซด์จนเริ่มเชี่ยวชาญจึงขยับขึ้นมาซ้อนด้านหลัง ขณะในหัวกำลังครุ่นคิดถึงคำว่ามารอดูกันด้วยความหวาดระแวง

 

แล้วแฟนก็ได้เข้าใจในความหมายของคำพูดนั้นเมื่อร่างสูงใหญ่ที่สวมเพียงกางเกงวอร์ม โชว์เรือนกายส่วนบนแสนยั่วเย้าเดินโฉบไปมา โดยไม่มีแววจะเข้ามานัวเนียทั้งที่ปกติคนอย่างหินไม่เคยพลาดโอกาสนี้แม้สักนิดเดียว

 

ไม่แม้แต่จะเข้ามาใกล้ชิด

 

จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม!

 

ได้...แล้วมาดูกันว่าใครจะยั่วให้อีกฝ่ายตบะแตกได้เร็วกว่า

 

 TBC.


มาอีกแล้วววว ขอกำลังใจให้ขยันๆแบบนี้ไปเรื่อยๆด้วยน๊า อิอิ

เขาเริ่มหวานกันแล้วอ่ะ คึคึ เขินจัง>////<

มันยังเรื่อยๆ เบื่อกันไหมเอ่ย คอมเมนต์บอกได้นะคะ

แล้วเจอกันตอนหน้าน๊าาาาา

[TW : @exsoull_ ฝากแท็ก #พี่หินคนห่าม ด้วยนะคะ ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.38K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5743 punxherra (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 02:46
    น้องแฟนลูกแม่ สวยค่า เริ่ด
    #5,743
    0
  2. #5701 Jjiny_zzz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 22:48
    งงว่าทำไมแฟนถึงสวยอ่านแล้วเหมือนอ่านคู่หญิงชายมากกว่าชายชายอ่าาา แต่เนื้อเรื่องโอเค
    #5,701
    0
  3. #5635 Airzaa1810 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 14:37
    ต่างคนต่างคิดถึงกัน/ยั่วกันไปยั่วกันมา555
    #5,635
    0
  4. #5574 Maysa__01 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 11:41
    เป็นตอนที่น่ารักมาก อบอุ่นใจมาก5555555 แต่ตลกตอนสุดท้ายอีกแล้ว555555 แข่งกันเก่ง!
    #5,574
    0
  5. #5540 yuri_miko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 19:43
    ตายแน่ ๆๆๆๆ 555
    #5,540
    0
  6. #5508 nicharipaen04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:26
    ไม่มีใครยอมใครเลยว่ะ5555
    #5,508
    0
  7. #5458 rattanalak44 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 19:09
    ต่างคนต่างยั่ว เอาซี้ ใครจะทนไม่ไหวก่อนกัน
    #5,458
    0
  8. #5441 lomamee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 16:26
    ชั้นชอบพี่หิน ชั้นรักเค้า
    #5,441
    0
  9. #5432 tarun_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 00:43
    พี่หินดีงามมากแม่ กี๊ดดดดดด
    #5,432
    0
  10. #5403 12311232123312 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 21:44
    55555555เอ็นดู
    #5,403
    0
  11. #5314 Nuthathai Por (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 17:47
    อย่ายอมนะแฟนเรื่องยั่วอย่าให้ใครมาชิงเจ้าตำแหน่งได้นะ
    #5,314
    0
  12. #5173 ilyyy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 01:39
    ลักษณะเหมือนจะจัดหนักกันเลยนะคะ งุ้ย พี่หินสุดยอดปฏิเสธเบอร์สาวต่อหน้าแฟนเรย เจ๋งสุดด
    #5,173
    0
  13. #5134 Minyy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 18:31
    พี่หินคนจริงปฏิเสธเบอร์หญิงต่อหน้า แม่ขา ลูกหลงรักผู้ชายคนนี้เข้าแล้วจริงๆ -///-
    #5,134
    0
  14. #5109 _arsunp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:59
    คือพี่หินแม่งง ดีมาก คิดถึงก็บอกคิดถึงเลยอะแงงงงงงง
    #5,109
    0
  15. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:51
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #5,040
    0
  16. #4789 ojay2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 20:27
    ต่างคนต่างยั่ววววสินะ
    #4,789
    0
  17. #4788 pim pimmi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 20:13
    งื้ออออออ
    #4,788
    0
  18. #4749 Hunbears (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 01:01
    งื้อออน่ารักกันจังงง
    #4,749
    0
  19. #4710 jaisai09 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 16:10

    ชอบความชัดเจนของอิพี่ แง้น่ารัก อยากได้แบบนี้มั่ง
    #4,710
    0
  20. #4665 nintintin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 10:31
    มวยถูกคู่ละ..คู่เอกเลย
    #4,665
    0
  21. #4660 Ilo_harlveen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 20:54
    หมั่นไส้สองผัวเมียคู่นี้
    #4,660
    0
  22. #4610 rithai99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 09:57
    ร้อนแรงทั้งคู่
    #4,610
    0
  23. #4560 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 15:19
    เอาล่ะ มาดูกันซิใครจะ... ก่อนกัน คิคิ
    #4,560
    0
  24. #4505 Jinji_10 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 16:46
    น้องลูกกกกกกกก
    #4,505
    0
  25. #4491 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 08:05
    พี่หินน่ารักมากกกกก
    #4,491
    0