Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 : วันของแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,448 ครั้ง
    1 ม.ค. 61


ตอนที่ 6
#พี่หินคนห่าม


“แฮกๆ อะ อือ”

 

เสียงหอบหายใจปนเสียงครางแผ่วดังขึ้นเมื่อบางอย่างซึ่งเชื่อมอยู่กับส่วนล่างถูกถอดถอนออกไป แผ่นอกบางสะท้านไหวยามกอบโกยเอาอากาศเข้าปอด กิจกรรมร้อนแรงถูกใช้พลังงานไปราวกับการออกกำลังกายแสนหนักหน่วง


ท่อนแขนแกร่งของคนล้มตัวนอนเคียงข้างตวัดพาดผ่านเอวบาง คนถูกกอดกลายๆจึงเป็นฝ่ายขยับตัวตะแคงเข้าหา และเมื่อได้มองหน้าหินเต็มตานิ้วมือเรียวจึงยกขึ้นไล้หัวคิ้วที่ขมวดมุ่นให้คลายออก

 

“มึงเครียด”

 

ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาแม้อีกคนจะไม่เคยเอ่ยปาก ทว่าท่าทางยามเผลอตัวก็แสดงให้รู้ว่าหินกำลังมีเรื่องให้คิด ภายนอกอาจดูปกติ แต่ข้างในไม่ได้เป็นอย่างนั้น ไม่ต้องถึงกับสังเกตก็รับรู้ แม้ในยามมีอะไรกันคิ้วเข้มก็ยังมักขมวดอยู่แทบตลอดเวลา

 

“กูเปล่า”

 

“คิ้วมึงขมวดแม้แต่ตอนที่มีอะไรกัน”

 

“ขมวดเพราะกูเสียวไง”

 

ปึก

 

มือบางฟาดลงบนอกแกร่งแด่ประโยคแสนทะลึ่ง หินเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พยายามปกปิดความรู้สึก แต่ในดวงตาคมคู่นี้กลับแสดงออกอย่างสวนทาง

 

“มีอะไรบอกกูได้ ถึงกูจะไม่ได้เป็นผู้ใหญ่นักแต่ก็พร้อมฟังมึง”

 

“...”

 

“เราเป็นแฟนกัน เผื่อมึงลืม”

 

ความสัมพันธ์อาจไม่ลึกซึ้งในความรู้สึกแต่เมื่อใครอีกคนมีเรื่องเครียดแฟนก็อยากบอกว่าระบายให้กันฟังได้ อาจไม่ใช่ในสถานะแฟนแบบอ่อนหวานแต่ก็เป็นสิ่งที่คนอยู่ด้วยกันควรทำ

 

“กูไม่ได้ลืม แต่แค่ไม่อยากพูดถึง”

 

เปลือกตาหนาปิดลงยามเอ่ยพูด ยอมรับว่าตัวเองมีเรื่องต้องคิดในที่สุด

 

“ถ้าเก็บไว้คนเดียวมันเครียดนักก็ระบายออกมาบ้าง”

 

“ระบายอยู่นี่ไง ระบายจนสบายตัวแล้ว”

 

หินลืมตาขึ้นพลางส่งสายตาวาววับให้คนตรงหน้าก่อนจะได้รับสายตาเอือมระอากลับมาทันใด

 

“มึงก็เอาแต่พูดเล่น”

 

“หึ ไม่ต้องเครียดกับกูหรอก...กูกำลังค่อยๆจัดการ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง”

 

หินรู้อาการของตัวเองดี ตลอดทั้งอาทิตย์ความคิดมากมายถูกทยอยปล่อยให้ล่องลอย แต่การจะปล่อยทั้งหมดได้คงต้องใช้เวลาสักพัก

 

“แม้เราจะไม่ได้รู้สึกรักกันแบบแฟนทั่วไป แต่ในฐานะคนอยู่ด้วยกันกูจะบอกมึงว่ากูอยู่ตรงนี้”

 

ทุกถ้อยคำถูกเอ่ยออกมาด้วยความจริงใจเมื่อที่ผ่านมาหินก็ดูแลกันดีในหลายอย่าง ดวงตาคู่สวยส่งผ่านความรู้สึกให้อีกฝ่ายได้รับรู้ ก่อนอ้อมแขนแกร่งจะขยับรั้งร่างบางเข้ามาในอ้อมกอด พลันเสียงเอ่ยกระซิบแทนความรู้สึกจะดังขึ้นแผ่วเบา

 

“ขอบใจ”

 

ความรู้สึกอุ่นๆวิ่งวนอยู่ในอกเมื่อได้รับการเป็นห่วงเล็กๆจากคนในอ้อมกอด การกระทำซึ่งทำให้ได้รู้ว่าแฟนไม่ได้เป็นคนที่ใส่ใจแต่ตัวเอง

 

อีกคนน่ารักกว่าที่คิดเอาไว้มาก มากจนเกิดรอยยิ้มบางอย่างเป็นสุขบนใบหน้าคร้ามคม

 

ยังไม่ทันได้ระบายเรื่องราวหนักๆก็เบาลงเพียงเพราะคำพูดและท่าทีจริงใจตรงหน้า

 

--

 

“พอมีผัวแล้วก็ทิ้งเพื่อน พอผัวทิ้งนี่รีบเรียกเพื่อนมาหาเลยนะคะ”

 

ประโยคเอ่ยแซะมาพร้อมกับปากที่เบะใส่จนคนมองอยากจะเอื้อมมือไปดึงปากของคนพูดสักที

 

สองสามวันมานี้หินติดงานจนไม่มีโอกาสได้เจอกัน หลังจากเลิกงานวันนี้แฟนจึงถือโอกาสนัดบีและนัทที่ไม่ได้เจอกันมาสักพักออกมาทานข้าวและคุยกันตามประสา

 

“ใครทิ้งใครกันแน่ ไม่ใช่เพราะพวกมึงติดเด็กหรอกเหรอ” เรื่องราวที่ไม่อาจรอดพ้นสายตาถูกหยิบยกมาตอกกลับ

 

“ไม่เท่ามึงติดหลัวหรอกค่ะ ไหนอัปเดตมาซิ ขั้นไหนอะไรยังไงกันแล้ว”

 

คำถามของเพื่อนเรียกคิ้วได้รูปให้ขมวดเป็นปมเมื่อกำลังครุ่นคิดคำตอบ แฟนเรียบเรียงเรื่องราวและความรู้สึกของตัวเองกับความสัมพันธ์นี้ไปอย่างช้าๆ

 

“ก็ไม่ไง เรื่อยๆ”

 

“เรื่อยๆคือยังไงล่ะค๊า รักหรือยัง ชอบหรือยัง ตอบมาให้เคลียร์”

 

คำว่ารักหรือชอบดังสะท้อนเข้ามาในหัวให้ได้คิดมากขึ้นกว่าเดิมแต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกก็ไม่ได้เปลี่ยนไปนัก

 

“ไม่รู้อ่ะ รู้แต่ดี”

 

แน่นอนว่าความรู้สึกมันเพิ่มขึ้นกว่าวันแรกหากแต่ถึงขั้นจะให้เอ่ยปากว่าชอบหรือรักก็ยังไม่อาจพูดได้เต็มปาก สำหรับแฟน ระหว่างตัวเองและหินคือความรู้สึกดี การมีอีกคนเคียงข้างไม่ใช่เรื่องแย่

 

“ค่ะ รู้ว่าดี หน้าตามึงอิ่มเอิบมาก”

 

“กูก็ปกติ”

 

“มึงอาจไม่รู้ตัวแต่ในนี้มันบอกว่าตอนนี้มึงมีความสุข” ในนี้ถูกขยายความด้วยการเคาะนิ้วลงบนเปลือกตา

 

ในสายตาของเพื่อนสนิท ตลอดเวลาหนึ่งเดือนเศษแฟนดูมีชีวิตชีวามากขึ้น แม้ความมีชีวิตชีวานั้นจะเป็นสิ่งปกติที่อีกฝ่ายมี แต่ตอนนี้มันกลับมากกว่าเดิม

 

“งั้นเหรอ”

 

“สักวันมึงจะต้องชอบต้องรักพี่หินแน่ๆ”

 

คิ้วสวยเลิกขึ้นเมื่อได้ยิน จากนั้นวินาทีต่อมาใบหน้าสวยก็ประดับด้วยรอยยิ้มบาง

 

“สักวันต้องรักมันก็ถูกต้องแล้ว”

 

ไม่มีความแปลกใจฉายเข้ามาหัวเลยสักนิดยามได้ยินเพื่อนพูดประโยคนั้น ก่อนริมฝีปากจะขยับตอบสิ่งที่ใจบอกว่าเป็นเรื่องไม่เสียหาย

 

“ไม่ถูกค่ะ กูอยากได้พี่หิน มึงไม่ต้องรัก เลิกแล้วเดี๋ยวกูต่อ”

 

สีหน้าและท่าทางบ่งบอกว่าเพื่อนเพียงแค่พูดเล่น แต่ในความเล่นนั้นกลับมีความจริงที่เจืออยู่ในแววตา

 

อารมณ์แบบถ้าได้ก็เอา

 

“มึงต้องมาแบ่งกับกูละค่ะอีนัท มึงเมียวันคู่ กูเมียวันคี่ สลับกัน”

 

“ดีล”

 

แล้วเพื่อนทั้งสองก็ทำสนธิสัญญากันโดยไม่เกรงใจเจ้าของตัวจริงเลยแม้แต่น้อย ราวกับแฟนไม่มีตัวตน จนใบหน้าสวยได้แต่ส่ายไปมาอย่างอ่อนใจ กลายเป็นว่านัดรวมตัวกินข้าวเม้ามอยครั้งนี้มีแต่การพูดถึงหินมากกว่าจะถามไถ่เรื่องของกันและกัน

 

--                       

 

“โอเค วันนี้พอแค่นี้”

 

สิ้นเสียงทุ้มทุกคนในห้องทำเพลงก็พรูลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าและโล่งอก หินเหลือบสายตามองนาฬิกาบนผนังห้องก่อนจะพบว่างานส่วนนี้เสร็จเร็วกว่าที่ตั้งใจ

 

“อันนี้คือพร้อมอัดเสียงแล้วใช่ไหมพี่”

 

“ยัง...กูยังรู้สึกว่ามันควรมีอะไรอีก จริงๆมันดีแล้วแต่มันยังดีได้มากกว่านี้ เดี๋ยวกูจะไปปรับอีกนิดหน่อย บอกทุกคนว่าเจอกันวันอัด”

 

“ได้พี่ ขอบคุณมากครับ”

 

หินพยักหน้ารับพร้อมทั้งหันมาเก็บของของตัวเอง กระทั่งเสร็จเรียบร้อยจึงกล่าวลาทุกคนแล้วรีบออกจากห้อง ตรงไปยังรถของตัวเอง

 

(ฮัลโหล) เพียงแค่ได้ยินเสียงริมฝีปากได้รูปก็ขยับยกเป็นรอยยิ้มบาง

 

ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน

 

“มึงอยู่ไหน” ได้ยินเสียงคนอีกสองคนคุยกันจอแจ ไม่พ้นว่าคงเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าตัว

 

(กูอยู่ร้านอาหาร มากินข้าวกับเพื่อน มึงทำงานเสร็จแล้วเหรอ)

 

“อืม กลับเมื่อไหร่ จะไปหา”

 

(มึงกินอะไรรึยัง)

 

“ยัง”

 

(งั้นเดี๋ยวกูซื้ออาหารเข้าไปให้ด้วย อีกชั่วโมงครึ่งเจอกัน ทนหิวไหวหรือเปล่า)

 

น้ำเสียงของปลายสายมีความห่วงใยเจืออยู่จางๆจนคนที่ทำงานมาแสนเหนื่อยรู้สึกดีขึ้นได้อย่างประหลาด

 

“ไหว กว่าจะไปถึงคอนโดมึงก็ชั่วโมงนึงแล้ว”

 

(โอเค)

 

“แค่นี้แหละ”

 

(เดี๋ยว)

 

มือที่กำลังจะผละโทรศัพท์ออกห่างจากหูเป็นอันต้องชะงัก ก่อนหินจะเอ่ยถามคนที่เรียกเอาไว้

 

“ว่าไง”

 

(แวะซื้อถุงยางด้วย ใกล้หมดแล้ว)

 

เสียงนั้นเอ่ยแผ่วลงทว่าคนฟังก็ยังได้ยินชัดเจนจนหลุดหัวเราะในลำคอ

 

รู้ใจเป็นที่สุด

 

“หึ ครับ”

 

หินรับคำจากนั้นจึงวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า เสียงเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซด์คู่ใจดังขึ้นเมื่อถูกสตาร์ทในวินาทีต่อมา ยามมือหนาหมุนบิดมันจึงเคลื่อนทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง

 

--

 

“อื้อ อย่าเพิ่ง อาบน้ำก่อน”

 

แฟนรีบยกมือขึ้นดันอกคนที่รั้งตัวเองเข้าไปกอดพลางเอ่ยห้าม เมื่อหลังจากทานข้าวเสร็จอีกฝ่ายก็จู่โจมเข้ามาโดยไม่มีรีรอ

 

“เสียเวลา”

 

“มึงทำงานมาเหนื่อยๆ อาบน้ำก่อนจะได้สบายตัว กูไม่หนีไปไหนหรอกน่า”

 

มือบางไล่ไปตามแนวกระดุมเสื้อกระทั่งถึงลำคอแกร่งก็เปลี่ยนเป็นโอบคอหินด้วยท่อนแขน

 

“เดี๋ยวนี้มีเล่นตัว” คิ้วเข้มเลิกขึ้นนิดๆ จับจ้องคนตรงหน้าด้วยสายตาวาววับ

 

“นอกจากจะเล่นตัวแล้วยังเล่นมึงได้ด้วย อยากโดนเล่นรึเปล่า”

 

เอ่ยคำพูดยั่วเย้าพร้อมทั้งเชิดหน้าขึ้นท้าทาย ริมฝีปากบางเผยอขึ้นนิดๆก่อนจะคลี่ยิ้มอย่างสื่อความหมาย

 

“หึ 3นาทีเสร็จ”

 

ถูกยั่วขนาดนี้การอาบน้ำก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอ้อยอิ่งให้เสียเวลา

 

“ทำไมเสร็จเร็วจัง”

 

คำพูดอาจฟังดูไม่มีอะไรหากแต่ดวงตาคู่สวยกลับมีอะไรจนทำให้รู้ว่าคำว่าเสร็จในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการอาบน้ำ แต่คนพูดตั้งใจเข้าใจและสื่อความหมายในคำว่าเสร็จแบบอีกอย่าง

 

“คนละเสร็จครับน้อง ถ้าเสร็จแบบนั้นก็อึดซะจนคนแถวนี้ต้องร้องขอให้พอ”

 

“งั้นก็รีบไปอาบน้ำสิ กูอยากร้องขอให้มึงหยุดจะแย่”

 

น้ำเสียง แววตา พร้อมทั้งการไล้ปลายนิ้วไปตามแนวสันกรามเรียกอารมณ์แห่งความต้องการให้สูงขึ้นจนไม่อยากไปอาบน้ำแล้วทำอย่างอื่น ทว่าสุดท้ายจำต้องตัดใจจากเรือนกายบาง ต่างคนต่างรีบจัดการตัวเองอย่างไม่อยากเสียเวลาก่อนจะกลับมาเจอกันกลางห้องรับแขกทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่า

 

“อื้อ ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า”

 

เสียงหวานเอ่ยกระท่อนกระแท่นยามถูกริมฝีปากร้อนรุกไล้ไปตามซอกคอ เสียงหอบหายใจดังต่ำคลอเคลียแนบชิด

 

อาจเพราะห่างกันไปหลายวันอีกคนจึงดูมีความต้องการรุนแรงกว่าครั้งไหน

 

“แล้วทำไมมึงไม่ใส่”

 

หินถามกลับขณะยกยิ้มกับตัวเอง เรือนกายขาวเนียนไร้เสื้อผ้าอาภรณ์โดยไม่ต้องเสียเวลาถอด มือหนาลูบไปที่ไหนก็พบแต่ความนุ่มมือ น่าขย้ำ จนเผลอทิ้งร่องรอยไว้ตามตำแหน่งที่มือลากผ่าน

 

“เดี๋ยวมึงก็ถอดออก”

 

“หึ”

 

ประโยคที่รู้ใจและเป็นเหตุผลเดียวกันเรียกเสียงหัวเราะให้ดังขึ้นในลำคอแกร่ง ก่อนคนแสนรู้ใจจะได้รับรางวัลเป็นการขบเม้มผิวเนื้อเนียนด้วยความมันเขี้ยว แถมด้วยนิ้วแกร่งที่ลูบไล้บีบบี้เม็ดกลางกายจนแฟนหลุดเสียงครางหวาน

 

“ตรงนี้สักรอบก่อนค่อยเข้าห้อง”

 

กระซิบเสียงพึมพำยามพาร่างบางเดินมาจนถึงโซฟา จากนั้นจึงดันให้แฟนนอนราบแล้วตามลงไปทาบทับ ขณะที่ท่อนแขนเรียวเลื่อนขึ้นมาโอบลำคออย่างที่ชอบทำ

 

“แค่รอบเดียวเองเหรอ” ประโยคยั่วเย้าท้าทายทำให้ดวงตาคมวาวโรจน์ราวราชสีห์พร้อมตะครุบเหยื่อ

 

“ยั่วขนาดนี้มึงยับแน่”

 

“แล้วใครกลัว”

 

แล้วคนไม่กลัวแสนขี้ยั่วก็ถูกเล่นงานอย่างไร้ซึ่งการออมแรง จากโซฟาสองรอบไปจนถึงเตียงกว้าง กระทั่งถึงห้องน้ำแล้วกลับมาที่เตียงอีกครั้ง กว่าทุกอย่างจะสิ้นสุดก็เป็นตอนที่สติและแรงนั้นหมดสิ้น

 

--

 

“ที่อื่นกูไม่ว่านะ แต่ข้อเท้ากูมึงก็ทิ้งรอยไว้เหรอ”

 

คนที่กลายสภาพเป็นผักเปื่อยอยู่บนเตียงถามขึ้นเมื่อกวาดสายตาสำรวจร่างกายตัวเองคร่าวๆแล้วพบว่าแม้แต่ข้อเท้ายังมีร่องรอยที่อีกคนฝากเอาไว้ ฉะนั้นที่อื่นโดยเฉพาะลำคอและหน้าอกจึงไม่ต้องพูดถึง

 

“กูไม่กัดแก้มด้วยก็ดีแค่ไหน” หินเอ่ยตอบขณะที่นั่งพิงหลังกับพนักเตียงเล่นเกม

 

“มึงกัดไปแล้วเถอะ”

 

เรียกได้ว่าแทบไม่มีที่ไหน ผิวเนื้อตารางใดที่อีกคนไม่ได้แตะต้องหรือสัมผัส จำได้ว่าแก้มก็โดนฟัดไปไม่น้อยยามอีกฝ่ายเคลื่อนตัวเข้าหาจนเกือบจะเสร็จสิ้นในรอบที่จำไม่ได้

 

“กัดไปนิดเดียว กลัวมึงเจ็บ” ผละสายตาออกจากเกมมาตอบพร้อมยกยิ้มพึงพอใจ

 

“หิวแล้ว อยากอาบน้ำ”

 

หินเลิกคิ้วก่อนจะวางโทรศัพท์ในมือลงเมื่อหน้าจอปรากฏคำว่าWinner ร่างสูงที่สวมเพียงบ็อกเซอร์ตัวเดียวตวัดขาลงข้างเตียงพลางเอี้ยวหน้ากลับมาหา

 

“ขึ้นมา”

 

คนที่แทบไม่มีแรงรีบขยับเข้าไปหาแผ่นหลังกว้างซึ่งมีรอยเล็บของตัวเองฝากฝังไว้เป็นทาง จากนั้นจึงยกท่อนแขนโอบรอบลำคอแกร่ง ถ่ายเทน้ำหนักไปหาทั้งหมด ก่อนหินจะลุกขึ้นพาเดินไปถึงห้องน้ำ เมื่อมาถึงอ่างล้างหน้ามือหนาก็เอื้อมไปหยิบแปรงมาบีบยาสีฟันแล้วยื่นส่งให้ลูกโคอาล่าบนหลัง

 

กลายเป็นว่าแล้วคนทั้งสองก็แปรงฟันในท่านั้นจนเสร็จเรียบร้อย ต่อมาจึงเป็นการอาบน้ำที่แฟนแสนจะสบายเพราะมีหน้าที่เพียงอยู่นิ่งๆปล่อยให้หินเป็นคนจัดการเองทั้งหมด

 

“มึง ร้อน ลดลงหน่อย”

 

เอ่ยบอกคนด้านหลังเมื่ออีกฝ่ายกำลังดรายผมที่เปียกชื้นให้แห้ง แต่กลับใช้ความร้อนมากเกินจนรู้สึกเหมือนหัวกำลังจะไหม้

 

“ลดตรงไหน” หินถามพร้อมทั้งขมวดคิ้วมุ่น จับเครื่องในมือหมุนหาไปมา

 

“ปุ่มข้างล่างตรงที่จับ”

 

“ปุ่มบนหรือล่าง”

 

“ล่างๆ”

 

เป็นการเป่าผมที่ช่างแสนอลหม่าน จนกว่าจะเสร็จก็ใช้เวลานานถึงเกือบชั่วโมง แต่ถึงแม้จะหิวจนท้องกิ่วแต่ภาพคนตัวโตที่เงอะงะอยู่กับผมของตัวเองก็ทำให้แฟนเอ็นดูจนต้องเก็บภาพเอาไว้แล้วอัพลงในไอจีสตอรี

 

--

 

14 กุมภาพันธ์

 

“เดี๋ยวพ่อดูให้แล้วจะส่งเอกสารมาให้ดู”

 

เสียงทุ้มนุ่มของคนเป็นพ่อเอ่ยบอกเมื่อกำลังพูดคุยกันถึงเรื่องงาน ขณะที่คนเป็นลูกรับคำพลางพิมพ์แก้เอกสารที่ต้องใช้ในวันพรุ่งนี้อีกเล็กน้อย

 

“เรียบร้อย” เสียงเคาะแป้นครั้งสุดท้ายดังขึ้นก่อนงานจะถูกกดบันทึก เป็นอันว่าเสร็จสิ้น

 

“เสร็จงานแล้วจะไปเดตหรือเปล่าน่ะเรา” คำถามนั้นทำให้แฟนเลิกคิ้ว

 

“ทำไมต้องไปเดต”

 

“เอ้า ก็วันนี้วาเลนไทน์ พ่อกับแม่ยังไปดินเนอร์กันเลย เราไม่ไปเดตกับหนุ่มรึไง”

 

ดวงตาคู่สวยกะพริบปริบก่อนจะเลื่อนไปมองปฏิทินบนโต๊ะแล้วเห็นเลข14ปรากฏอยู่ชัด

 

วันนี้ทำงานทั้งวัน ไม่ได้ออกไปไหนเลยสักนิด จึงลืมไปว่าเป็นวันแห่งความรัก

 

“แฟนก็ไม่รู้เหมือนกัน มันไม่ได้พูดอะไร”

 

ก่อนออกมาทำงานนอกจากจูบดูดดื่มแล้วก็ไม่มีบทสนทนาใดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตลอดทั้งวันมีเพียงการพูดคุยกันผ่านทางตัวอักษร ไม่มีแม้แต่จะต่อสายหากันเนื่องจากต่างฝ่ายต่างทำงาน

 

“เป็นคนหนุ่มสาวประสาอะไรถึงไม่ตื่นเต้นกับวันนี้ เอาเถอะ เราไม่มีเดตแต่พ่อมี แล้วเจอกันที่บ้านนะ”

 

แก้มเนียนถูกกดหอมแผ่วเบาก่อนคนเป็นพ่อจะเดินออกจากห้องไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนแฟนนึกอิจฉาคนเป็นพ่อแม่

 

ร่างบางลุกขึ้นเก็บของบนโต๊ะเมื่อคอมพิวเตอร์ถูกปิดลงเรียบร้อย ทว่ายังไม่ทันจะได้เดินออกจากห้องตามคนเป็นพ่อ โทรศัพท์ในมือก็แผดเสียงร้องให้ต้องหยุดชะงัก

 

“ว่า?” กดรับพลางก้าวเท้าต่อเมื่อปลายสายคือคนที่ถูกพูดถึงเมื่อครู่

 

(เลิกงานรึยัง)

 

“เลิกแล้ว กำลังกลับ” เมื่อไม่มีแพลนไปไหนแฟนก็คิดว่าจะกลับไปนอนกลิ้งที่ห้อง

 

(กูอยู่ห้องมึงแล้ว รีบกลับ จะพาไปเดต)

 

“หืม” เสียงร้องอย่างแปลกใจดังขึ้นในลำคอทันใด

 

(วันวาเลนไทน์ไง) อีกฝ่ายเอ่ยย้ำ

 

“อ่าห๊ะ รู้แล้ว มึงจะพากูไปเดตงั้นเหรอ”

 

(หรือจะเดตกันบนเตียง ชิมไวน์บนตัวมึงอะไรแบบนั้น)

 

เสียงทุ้มเจือไปด้วยเสียงหัวเราะน้อยๆในลำคอ ขณะที่คนฟังเหลือบสายตามองบนแม้คนพูดไม่ได้อยู่ตรงหน้า

 

“ทะลึ่ง แค่นี้แหละ จะลงลิฟต์แล้ว”

 

โทรศัพท์ถูกกดวางสายพร้อมๆกับที่ลิฟต์เคลื่อนมาถึงชั้นบนสุด ก่อนเสียงสัญญาณจะดังขึ้นให้ร่างบางก้าวเท้าพาเข้าไปอยู่ในนั้น

 

ระหว่างกลับคอนโดบรรยากาศวันแห่งความรักเต็มไปทั้งสองข้างทาง บางคนหอบดอกไม้หรือไม่ก็ตุ๊กตาไว้ในมือ บนเสื้อมีสติกเกอร์รูปหัวใจติดประดับ แม้แต่คนขายพวงมาลัยยังมีดอกกุหลาบเป็นอีกหนึ่งทางเลือก

 

แฟนอมยิ้มเมื่อสายตามองเห็นเรื่องราวเหล่านั้น ถึงจะไม่ใช่คนหวานและไม่ได้ตื่นเต้นกับวันนี้แต่ก็อดรู้สึกเป็นสุขไม่ได้

 

 

45 นาทีต่อมา

 

Happy Valentine’s Day

 

เอวบางถูกสอดรัดด้วยท่อนแขนแกร่งทันทีที่เปิดประตูเข้ามา จากนั้นเสียงกระซิบต่ำก็ดังขึ้นชิดริมใบหู การกระทำที่ไม่ได้ก่อให้เปิดความแปลกใจได้เท่ากับสำเนียงของคนพูด

 

ออกเสียงเป๊ะมาก

 

“มึงอินกับวันนี้ด้วยเหรอ”

 

แฟนหมุนตัวกลับมาหาอีกคนแล้วเอ่ยพูดด้วยเสียงราบเรียบ ก่อนคำตอบที่ได้รับจะไม่ได้แตกต่างจากที่คิดเมื่อคนถูกถามส่ายหัว

 

“ทำพอเป็นพิธี”

 

“งั้นก็คงไม่ต้องถึงขั้นไปเดต”

 

“นิดนึงน่า แต่เอาจริงๆก็กินข้าวตามปกตินั่นแหละ...อาจมีพิเศษกว่าทุกวันนิดหน่อย”

 

ความพิเศษเล็กๆน้อยๆที่หินเตรียมไว้เพื่อวันนี้

 

“นิดหน่อยอะไร”

 

คิ้วได้รูปขมวดมุ่น สีหน้าของคนตรงหน้าดูเป็นประกายอย่างไม่น่าไว้ใจ

 

“บอกก็ไม่เซอร์ไพร์สสิ มึงจะอาบน้ำเปลี่ยนชุดหน่อยไหม ยังมีเวลา”

 

“อืม เหนียวตัว”

 

อ้อมแขนแกร่งผละออก ปล่อยให้แฟนได้ไปอาบน้ำยามที่ตัวเองเตรียมพร้อมแล้วเรียบร้อย จากนั้นต่อมาในเวลาทุ่มเศษสถานที่เดตแสนโรแมนติกสำหรับวันวาเลนไทน์นี้ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

 

ผู้คนจอแจแออัดเนื่องจากเป็นวันที่หลายคู่มาฉลองความรัก เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ พนักงานเดินขวักไขว่ ควันจากเตาบนโต๊ะลอยโขมง

 

“ถ้ามึงบอกสักนิดว่าจะมาร้านหมูกระทะกูจะไม่สระผมมา” เสียงถอนหายใจดังขึ้นยามเอ่ยพูด

 

“เดี๋ยวมึงไม่เซอร์ไพร์ส” ใบหน้าคมยกยิ้มมองคนข้างตัวอย่างสนุก

 

“เซอร์ไพร์สมาก เป็นเดตที่โรแมนติกที่สุดในชีวิตกูเลย”

 

แฟนเอ่ยประชด แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ไม่พอใจกับสถานที่นี้เลยสักนิด ก่อนจะคิดขึ้นมาได้ว่าหากที่ที่คนข้างตัวพามาเป็นห้องอาหารหรูสิถึงควรแปลกใจ

 

“ดีใจที่มึงชอบ ปะ เข้าไปข้างใน” อีกคนประชดกลับด้วยรอยยิ้มแล้วเอื้อมมือมาจับ พาเดินตรงไปข้างใน

 

ด้วยความหิวเมื่ออาหารมาเสิร์ฟตรงหน้าต่างฝ่ายก็ต่างไม่พูดคุย รสชาติของน้ำจิ้มและอาหารอื่นๆดีกว่าที่คาดคิดจนแฟนทานได้ไม่หยุด

 

“อร่อยไหม”

 

ประโยคแรกดังขึ้นหลังจากเริ่มอิ่มขึ้นมาบ้าง ยามที่คนถูกถามก็พยักหน้ารับ

 

“มึงชอบที่แบบนี้รึเปล่า หรืออยากร้านอาหารบนห้างมากกว่า”

 

“กูไปได้ทุกที่ที่อาหารอร่อย”               

 

หินพยักหน้ารับเชื่องช้า มองดวงตาคู่สวยที่บ่งบอกความจริงในคำพูดนั้นแล้วแอบยิ้มกับตัวเองในใจ

 

ไม่เรื่องมาก ไม่ติดหรู กว่าที่คิด

 

“ลอตเตอรี่ไหมจ๊ะ”

 

“ไม่ครับ”

 

คนขายที่ถือแผงลอตเตอรี่ขยับไปถามโต๊ะอื่นเมื่อหินเอ่ยปฏิเสธ จากนั้นแฟนจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ

 

“ไม่ซื้อเหรอ เห็นมึงซื้อทุกอย่างที่เขามาถามขาย”

 

แฟนเหลือบสายตามองหลักฐานบนมุมโต๊ะอีกฟากที่มีทั้งนมเปรี้ยว ข้าวเกรียบ ดอกไม้ และสติกเกอร์ แต่คราวนี้อีกคนกลับปฏิเสธ

 

“กูเล่นไม่เป็น บ้านกูไม่เล่นการพนันทุกชนิด”

 

“แล้วมึงซื้อทั้งหมดนั่นไปทำอะไร” มือบางคีบหมูบนเตาพลิกไปด้วยยามเอ่ยถาม

 

“ซื้อเฉยๆ”

 

“หือ?”

 

“สงสารเขา บางคนคนแก่ บางคนเด็ก ช่วยซื้อจะได้กลับบ้านไปนอนเร็วๆ”

 

มินาล่ะถึงเหมาเขามาจนหมดทุกอย่าง

 

ท่าทางเอ่ยตอบสบายๆไม่มีการเก๊กหน้าให้ดูหล่อพร้อมทั้งคีบหมูเข้าปากอย่างไม่สนใจสิ่งใดทำให้คนมองเกิดความแปลกใจในชั่ววินาที

 

เป็นอีกหนึ่งอย่างที่ก่อให้เกิดความประทับใจเล็กๆในตัวของผู้ชายคนนี้

 

--

 

“จำได้ไหมที่กูบอกว่ามีเซอร์ไพร์สเล็กๆ”

 

จังหวะการดื่มน้ำไม่มีชะงักแม้ลำคอจะถูกคลอเคลียพรมจูบจากทางด้านหลัง กระทั่งน้ำในแก้วหมดลงแฟนจึงถามต่อ

 

“นึกว่าเซอร์ไพร์สคือร้านหมูกระทะเสียอีก ยังมีอีกรึไง”

 

“ก็มีอีกนิดหน่อย”

 

“อะไร”

 

คนถูกถามไม่ได้ตอบหากแต่มือหนาจับพลิกคนหันหลังให้หันมาเผชิญหน้า ริมฝีปากได้รูปฉกฉวยลงมาทาบทับเป็นจูบลึกซึ้ง ก่อนจะร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆตามอารมณ์ของทั้งคู่

 

“ลองของเล่นใหม่กัน”

 

ร่างสูงผละออกแล้วหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง ห่อฟรอยด์ถูกฉีกเป็นลำดับต่อมาจากนั้นวัสดุบางอย่างที่เป็นยางและเคลือบไปด้วยสารหล่อลื่นก็ถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ล้างจาน โดยข้างล่างมีห่อซึ่งถูกฉีกเมื่อครู่รองเอาไว้

 

“อะไร”

 

รู้ดีว่าคือถุงยางแต่การที่มันถูกวางพักไว้อย่างนั้นและสีที่ดูแปลกกว่าปกติก็ทำให้ต้องเอ่ยถาม

 

“รอดู”

 

ระหว่างรอเวลาหินก็คลอเคลียเล้าโลมอีกคนกระทั่งอารมณ์เริ่มตะลึงพรึงเพลิด บางส่วนกลางกายปวดหนึบไม่ต่างจากร่างบาง

 

“แป๊บ”

 

ทว่าเมื่อได้เวลาก็ต้องรีบผละออกทั้งที่ไม่อยากหยุด ทำเพียงแค่รูดซิบกางเกงแล้วรั้งมันลงไปกองไว้ใต้สะโพกก่อนจะหยิบเครื่องป้องกันมาสวม จากนั้นจึงเอื้อมมือไปกดปิดสวิตซ์ไฟที่อยู่ห่างมือไม่มากนักให้ทั้งห้องครัวตกอยู่ในความมืด

 

มีเพียงบางอย่างที่เรืองแสงส่องสว่าง...

 

“นี่มันอะไร แล้วมึงไปเอามาจากไหน” แฟนเอ่ยถามทั้งยังอดหัวเราะไม่ได้

 

“สั่งมาเพื่อวันนี้เลย” หินตอบอย่างภาคภูมิ

 

“ทุ่มเทและสัปดนอะไรขนาดนั้น ถุงยางเรืองแสงเนี้ยนะ”

 

“เพิ่มความตื่นตาตื่นใจ สร้างความแปลกใหม่ไง...จะได้เป็นวาเลนไทน์ที่มึงไม่ลืมเลือน”

 

แฟนไม่รู้ว่าจะด่าหรือจะขำแต่ถึงอย่างนั้นเมื่อลำตัวถูกยกขึ้นให้นั่งลงบนเคาน์เตอร์ก็ไม่มีขัดขืน ยิ่งยามบางอย่างถูไถเข้ามาแนบชิดยิ่งอดตื่นตาอย่างที่อีกฝ่ายว่าไม่ได้

 

“มันไม่เป็นอันตรายต่อกูนะ”

 

“ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์”

 

“มึงห้ามเล่นท่ายาก ปิดไฟแล้วมองไม่เห็น เผื่อพากูไปนั่งทับมีด”

 

นอกจากถุงยางจะแปลกใหม่ สถานที่ยังไม่ปกติจนได้แต่เอ่ยเตือนด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ

 

เป็นเซ็กส์ที่หรรษาอะไรขนาดนี้

 

“มั่นใจหายห่วง นี่ไงไฟฉายกระบอกใหญ่ของกู”

 

สุดท้ายบทรักวันวาเลนไทน์ในห้องครัวด้วยถุงยางอนามัยเรืองแสงก็ทำให้ทั้งฟินอย่างตื่นตาตาตื่นใจและขำด้วยความตลกไปตลอดค่ำคืน

 

มันคงเป็นวาเลนไทน์ที่ไม่ลืมเลือน...และคงเป็นเซ็กส์ที่ไม่อาจลืมลงเช่นกัน

 

“สุขสันต์วันแห่งความรัก”

 

เสียงกระซิบแผ่วเบาสุดท้ายที่แฟนได้ยิน

 TBC.

 

 กลับมาแล้วววววว คิดถึงกันไหมคะะะะ

คิดถึงมากเลยเนอะๆๆๆ

กลับมาแบบหื่นห่ามตามไสตล์พี่หินอีกแล้ว ฮื่อ

คือเรามาจนถึงอีกปีแล้วแต่เขายังเพิ่งวาเลนไทน์กันอยู่เลย 

อ้างอิงเวลาตามเนื้อเรื่องคงไม่ว่ากันนะคะ

ตอนนี้เป็นตอนที่แต่งแล้วสนุกมากเลยค่ะ แต่งไปหัวเราะไป เขินไป

เป็นของขวัญปีใหม่ให้ตัวเองแล้วก็คนอ่านเลย อิอิ

รู้นะว่าอ่านตอนนี้แล้วมีคนอยากได้ไฟฉายกันเลยใช่ไหม ><

จริงๆอยากบรรยายนะแต่เราเปงนิยายใสๆเลยไม่บรรยายมาก 

เอาพอกระชุ่มกระชวยก็พอ คึคึ

กลับมาแล้วค่ะ แล้วก็จะพยายามไม่หายไปนานแบบนี้อีก

ถ้าคนคิดถึงเยอะอาจมาในวันสองวันนี้ คิกคิก

เจอกันตอนหน้าน๊า

[TW : @exsoull_ แท็ก #พี่หินคนห่าม ] 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.448K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,743 ความคิดเห็น

  1. #5736 _ice1124 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 12:26
    ไฟฉาย55555555555555
    #5,736
    0
  2. #5728 60011010612 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 11:03
    แม่งเอ้ยย55555555555555
    #5,728
    0
  3. #5717 Spices_smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 19:11
    5555555555555555555555555
    #5,717
    0
  4. #5711 jKomkai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 12:49
    พออ่านถึง... เท่านั้นแหละ 55555555555555
    #5,711
    0
  5. #5709 prannaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 22:15
    แก55555555555555ปังนะ555555555555
    #5,709
    0
  6. #5690 Panida1987 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:35
    อ่านไปหัวเราะไป555555
    #5,690
    0
  7. #5689 333wrsr333 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 14:18
    อย่าหาทำ5555
    #5,689
    0
  8. #5669 Xakas (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 22:19
    555555555กูถามจริงงง555555
    #5,669
    0
  9. #5634 Airzaa1810 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 14:18
    ความพี่หินนนนน/จินตนาการเกินคลาดดดด
    #5,634
    0
  10. #5620 salammy2546 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 11:16
    ขอหัว555
    #5,620
    0
  11. #5588 yu-na (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 00:07
    บางทีก็สังสนกับความเป็นพี่หินเขา
    #5,588
    0
  12. #5584 Maei_Ai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 20:19
    โอ๊ยพี่หินตลก55555555555555
    #5,584
    0
  13. #5573 Maysa__01 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 01:56
    ตลกกก555555
    #5,573
    0
  14. #5529 yuri_miko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 22:49
    สัปดนอะไรขนาดน้านนนนน
    #5,529
    0
  15. #5507 nicharipaen04 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:17
    ตลกว่ะพี่หินเอ้ย555555555
    #5,507
    0
  16. #5486 ShrimpBurnt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:29
    555555 โอ้ย ขำหนักมาก

    5555
    #5,486
    0
  17. #5484 Tkbdkd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 19:29
    ขนาดไม่อิน แค่พอเป็นพิธี5555555
    #5,484
    0
  18. #5479 dadadedub (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 14:44
    เดี๋ยวนะ555555555555แบบนี้ก็ได้เหรอพี่หินน
    #5,479
    0
  19. #5453 rattanalak44 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 10:30
    มีความอยากได้ไฟฉายบ้าง5555
    #5,453
    0
  20. #5440 lomamee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 16:00
    ไฟฉาย 555
    #5,440
    0
  21. #5402 12311232123312 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 21:29
    แงงงงงง
    #5,402
    0
  22. #5379 Kim-kibom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 21:42
    มีความน่ารักเหมือนแฟนกันจริงๆขึ้นเรื่อยๆ
    #5,379
    0
  23. #5317 Yooika (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 22:05
    555555เดี่ยวมีดทิ่มตูด
    #5,317
    0
  24. #5313 Nuthathai Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 16:15

    ช่างสรรหาเหลือเกินนะหิน

    #5,313
    0
  25. #5285 NichaGosantor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:58
    55555555เข้าใจเล่นเนอะพี่หินนน​ตร่กก
    #5,285
    0