Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 16 : สัญญาแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,097 ครั้ง
    3 มี.ค. 61


ตอนที่ 16
#พี่หินคนห่าม

 

วันนี้กูเริ่มงานใหม่...อยากให้มึงเป็นกำลังใจให้จากบนฟ้า

 

ดวงตาคมจับจ้องรูปบนหินอ่อนพลางเอ่ยสื่อสารกับคนที่ไม่ได้อยู่บนโลกนี้ในใจ หินแวะมาหาเพื่อนในเช้าของวันที่ต้องเริ่มต้นสิ่งใหม่ เสียงนกร้องดังเคล้าเคลียกับบรรยากาศอันเงียบสงบรอบตัว ท้องฟ้ายังไม่แจ่มจ้ามากนักเนื่องจากเป็นเวลาเพียงเจ็ดโมงเช้า

 

ดอกไม้เหี่ยวเฉาที่นำมาให้เมื่อครั้งก่อนถูกนำไปทิ้ง ก่อนดอกไม้ดอกใหม่จะถูกวางลงแทนที่ให้ทุกอย่างดูสดใสกว่าเดิม

 

ขอให้ทุกอย่างราบรื่น

 

--

 

“ใครมีอะไรไม่เข้าใจมาถามหลังเลิกคลาสได้ สำหรับวันนี้พอเท่านี้ครับ”

 

ร่างสูงหน้าห้องเอ่ย ก่อนลงมือเก็บอุปกรณ์การสอนของตัวเองอย่างไม่รีบร้อน เสียงนักศึกษาในห้องเคลื่อนไหวและพูดคุยกันดังจอแจ จนเมื่อเสร็จเรียบร้อยหินจึงเดินออกจากห้อง จบคาบแรกไปแบบไม่มีอะไรมากนัก

 

“อาจารย์คะ”

 

เสียงเรียกทำให้สองขาแกร่งหยุดชะงัก กระทั่งคนเรียกวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าจึงจำได้ว่าเป็นนักศึกษาในคลาสเมื่อครู่

 

“ครับ?”

 

“คือ...ถ้าเกิดไอมีอะไรไม่เข้าใจขออนุญาตรบกวนถามอาจารย์ได้ไหมคะ”

 

ใบหน้าสวยซึ่งถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างลงตัวเจือความเกรงใจอยู่เล็กน้อย

 

“ได้ครับ”

 

“แค่ถามเผื่อไว้ก่อนน่ะค่ะ วันนี้ไอเข้าใจ อาจารย์สอนดีมาก”

 

รอยยิ้มกว้างแสนสดใสของคนตรงหน้าทำให้คนรอบข้างที่มองมาหลงใหลได้ไม่ยาก...แต่ไม่ใช่กับหิน

 

สถานะที่เป็นเพียงศิษย์กับอาจารย์ไม่อาจมีความรู้สึกใดๆได้มากกว่านั้น อีกอย่างเพราะคนตรงหน้านี้ไม่ใช่แฟน

 

“ขอบคุณครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัว”

 

“ค่ะ สวัสดีค่ะ”

 

ลับหลังอาจารย์หนุ่มนักศึกษาสาวก็อมยิ้มกับตัวเอง ยามสายตายังคงจับจ้องไปทางที่อีกฝ่ายเดินไปอยู่อย่างนั้น

 

วินาทีแรกที่อาจารย์ศิลาเดินเข้าห้องมาความรู้สึกบางอย่างก็วิ่งเข้าชนเธอจนไม่อาจปล่อยผ่านเวลานี้แล้วรอไปจนถึงสัปดาห์หน้า การเริ่มต้นพูดคุยเล็กๆน้อยๆเป็นขั้นแรกของการทำความคุ้นชินและแน่นอนว่าคนอย่างไอรดาจะไม่ยอมหยุดเพียงเท่านี้

 

ก็ให้มันรู้ว่าระดับดาวคณะอย่างเธอจะไม่ทำให้อีกฝ่ายใจอ่อน

 

 

 

ทางด้านหินที่เดินมากระทั่งถึงห้องพักก็วางของในมือลงบนโต๊ะให้เป็นระเบียบเพื่อเตรียมตัวไปรับอีกคน ทว่าไม่กี่นาทีจากนั้นอาจารย์คนสนิทก็เดินเข้ามาหา เสียงเคาะประตูที่เปิดอ้าเอาไว้ดังเพียงไม่กี่ครั้งพอเป็นพิธี

 

“เป็นยังไงบ้างคาบแรก”

 

“ก็ดีครับ วันนี้ยังไม่มีอะไรมาก”

 

“ขนาดยังไม่มีอะไรยังสอนซะเกือบเต็มเวลาเลยนะ”

 

เอ่ยเย้าด้วยรู้ดีว่าคนเคยเป็นศิษย์เคร่งครัดกับการเรียนการสอนแค่ไหน

 

“อยากให้เด็กได้อะไรไปเต็มๆ ว่าแต่อาจารย์มาหาผมมีอะไรรึเปล่า” หินถามขึ้นพลางหมุนนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา

 

เกือบบ่ายสี่โมงแล้ว

 

“อ้อ ว่าจะชวนไปทานข้าว เลี้ยงให้กับอาจารย์พิเศษคนใหม่ มีธุระที่ไหนรึเปล่า”

 

“ขอโทษที ผมมีนัดกับแฟนแล้ว ไว้วันหลังแล้วกันนะครับ”

 

หินเอ่ยปฏิเสธด้วยเพราะอีกฝ่ายเป็นอาจารย์ที่ค่อนข้างสนิทชิดเชื้อ ใบหน้าคมแสดงออกถึงความขอโทษขอโพย

 

“งั้นไม่เป็นไรๆ วันไหนว่างก็บอก”

 

คนเป็นอาจารย์ยิ้มรับ ไม่มีความขุ่นเคืองหินใดๆเลยสักนิดเนื่องจากเข้าใจดีว่าตัวเองเข้ามานัดอย่างกะทันหันเกินไป

 

“ได้ครับ ยังไงวันนี้ผมไปก่อน สวัสดีครับ”

 

“หวัดดีๆ”

 

ท่าทางรีบร้อนนั้นทำให้คนแก่หัวเราะพลางส่ายหัวน้อยๆ เรื่องของหนุ่มสาวแบบนี้เขาเข้าใจเพราะตัวเองก็เคยผ่านช่วงเวลานั้นมาก่อน

 

--

 

16.37 น.

 

แกร๊ก

 

ประตูห้องทำงานถูกเปิดเข้ามาโดยไม่มีการเคาะก่อนตามมารยาทเกือบทำให้เจ้าของห้องหลุดเสียงเอ่ยถาม กระทั่งเงยหน้าขึ้นเห็นคนที่เดินเข้ามาเต็มตาทุกคำพูดที่กำลังจะว่ากล่าวตักเตือนจึงถูกกลืนลงคอ ปากกาในมือถูกวางทิ้งลง เอกสารบนโต๊ะกลายเป็นสิ่งไม่สำคัญในทันใด

 

“ไหนบอกจะมาห้าโมงไง”

 

ร่างบางผุดลุกขึ้นก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปหาคนตัวโตอย่างรวดเร็ว

 

“กลัวคนแถวนี้คิดถึง”

 

คนพูดยกยิ้มมุมปากยามทอดสายตามองคนที่สูงถึงเพียงปลายคางตรงหน้า

 

“ไม่ใช่ว่าคิดถึงกูมากจนต้องรีบมารึไง”

 

ใบหน้าสวยเชิดขึ้นด้วยท่าทางนางพญา ไม่ยอมแพ้อีกคนโดยง่ายแม้ว่าความจริงจะเป็นตามที่หินพูด

 

ยอมรับเลยว่ารอเวลาเลิกงานมาทั้งวัน

 

“หึ ถามตัวเองที่เป็นคนงอแงเถอะ”

 

“ใครงอแง”

 

เสียงหัวเราะทุ้มดังขึ้นในลำคอเมื่อเจ้าตัวเอ่ยถามกลับได้อย่างหน้าตาเฉย นิสัยไม่ยอมแพ้ในตอนนี้ช่างแตกต่างจากเด็กขี้งอแงและขี้อ้อนในวันนั้น น่าหมั่นไส้เสียจนหินอยากลองนึกแกล้ง

 

“ถ้าไม่มีใครงอแงคิดถึงกูก็ดี อาจารย์ที่มหาลัยนัดไปทานข้าว จะมาบอกว่าวันนี้คงไม่ได้ไปกับมึงแล้ว”

 

เพียงเท่านั้นใบหน้าของแฟนก็แปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งอย่างไม่อาจเก็บอาการ ความรู้สึกหลากหลายโถมเข้ามาในอก ทั้งโกรธ น้อยใจ ไม่พอใจ และอีกมากมาย

 

ปฏิกิริยานั้นเกือบทำให้หินหลุดยิ้มทว่าแรงทุบบนอกที่ซัดเข้ามารวดเร็วและรุนแรงก็ทำให้เจ็บจนสะอึก

 

“งั้นมึงก็ไปเลย จะไปไหนก็ไป”

 

มากกว่าแรงบนฝ่ามือคือความเกรี้ยวกราดทางแววตาและน้ำเสียง คนไม่ได้ตั้งตัวมึนงงอยู่ชั่วครู่ หากแต่เมื่อตั้งสติได้อีกคนก็หมุนตัวก้าวฉับๆไปทางด้านหลังจนต้องรีบก้าวตาม กระทั่งแฟนหยุดนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน สายตาจับจ้องออกไปยังภาพวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพนอกบานกระจกอย่างสะกดกลั้นอารมณ์

 

“แฟน”

 

หินลองเอ่ยเรียกแต่คนถูกเรียกไม่แม้แต่จะมีปฏิกิริยาตอบรับ มือหนาที่วางแตะลงบนไหล่เล็กก็โดนสะบัดออก

คราวนี้คนขี้แกล้งได้แต่ถอนหายก่อนจะขยับเข้าไปโอบกอดแฟนเอาไว้จากทางด้านหลัง

 

เล่นจนได้เรื่อง

 

“ปล่อย”

 

คำสั่งมาพร้อมกับการพยายามดิ้นหนี แต่ท่อนแขนแกร่งจึงรัดแน่นขึ้นจนสุดท้ายแรงขืนตัวนั้นจำต้องหยุดนิ่ง

 

“กูล้อเล่น ปฏิเสธเขาไปแล้วก่อนจะรีบมาหามึง”

 

คนโกรธใช่ว่าจะหายเมื่อได้ยินคำอธิบาย ยิ่งรู้ว่าอีกคนล้อเล่นกับความรู้สึกยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

 

ไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้ทั้งที่อยากกอดอยากอ้อน ในเมื่อโดนแบบนี้ใครจะไม่โกรธได้ลง

 

“สนุกเหรอที่ได้ล้อเล่นกับความรู้สึกกู”

 

คนฟังถึงกับสะอึกเมื่อได้ยินประโยคที่เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าเจือไปด้วยความเสียใจ ใบหน้าคมซบลงกับไหล่เล็กพลางพรมจูบไปทั่วหลังใบหูของคนในอ้อมกอดเป็นการขอลุแก่โทษ

 

ทั้งที่เป็นช่วงเวลาที่ดีแท้ๆ

 

“ขอโทษ”

 

ไม่มีคำเอ่ยออดอ้อนแก้ตัวอะไรยืดยาวให้มากความ เมื่อผิดก็กล่าวขอโทษออกไปโดยไม่ลังเล

 

นานหลายนาทีที่แฟนใช้เวลาสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ขณะที่แรงโอบรัดจากด้านหลังก็ไม่แม้แต่จะคลายลง สัมผัสบางเบาจากริมฝีปากได้รูปยังคงทาบทับไปทั่วหลังคอ

 

“พอแล้ว” เอ่ยห้ามพร้อมทั้งหมุนกายกลับไปหาคนด้านหลัง “ห้ามเล่นแบบนี้อีก กูโกรธเพราะกูเสียใจ มึงสัญญาเอาไว้แล้ว”

 

“กูเข้าใจ ขอโทษที่เล่นโดยลืมคิดถึงความรู้สึกมึง”

 

หินเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกผิด แววตาคมที่หม่นแสงลงทำให้คนมองถอนหายใจ เพียงเท่านั้นก็ใจอ่อนยวบยาบลืมเลือนความรู้สึกก่อนหน้าจนหมดสิ้น ก่อนจะโถมตัวเข้าไปกอดอีกคนเอาไว้ทั้งตัว

 

“ยินดีกับงานใหม่ของมึง ขอให้การทำงานราบรื่นทุกอย่าง”

 

ตั้งใจจะเอ่ยประโยคนี้ตั้งแต่อีกฝ่ายเข้ามาแต่เพราะเหตุการณ์เมื่อครู่เลยทำให้เกิดบรรยากาศไม่ค่อยดีนักขึ้นเสียก่อน

 

คำอวยพรที่หินยิ้มรับพลางกอดตอบอีกคนแน่นขึ้น เกิดความอุ่นใจกับการใส่ใจสิ่งเล็กๆน้อยๆของแฟนจนข้างในฟูฟ่อง

 

“ขอบคุณครับ”

 

“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเพราะ ปล่อยเลยกูจะไปดูเอกสารต่ออีกหน่อย จะได้รีบกลับ”

 

แฟนผละตัวออกห่างยามในอกรู้สึกแปลกๆกับคำพูดไม่คุ้นชินนั้น ราวกับขัดเขินพิลึกจนต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง

 

ใช่ว่าไม่ชอบคนพูดเพราะแต่อยู่ด้วยกันก็พูดปกติก็ได้

 

“งั้นเดี๋ยวกูนั่งรอ”

 

คำพูดบอกจะนั่งรอทว่าอ้อมแขนแกร่งที่คล้องอยู่รอบเอวกลับไม่มีทีท่าจะขยับออกจนต้องเอ่ยท้วง

 

“จะนั่งรอก็ปล่อยสิ”

 

พอพูดออกไปก็เห็นคนตรงหน้ายกยิ้มอยู่ชั่วครู่จากนั้นสัมผัสบางเบาก็ทาบทับลงมาบนริมฝีปาก พลางแนบนิ่งอยู่ไม่กี่วินาทีก่อนจะผละออก ทิ้งเพียงความอุ่นร้อนไว้เท่านั้นแล้วขยับถอยห่าง

 

แฟนมองตามร่างสูงที่หมุนตัวเดินไปทางโซฟาตัวใหญ่ด้วยความเข่นเขี้ยว เมื่ออีกฝ่ายชอบเล่นงานกันด้วยความอ่อนโยนแบบเมื่อครู่ กระทั่งหินเลิกคิ้วถามเพราะยังเห็นร่างบางยืนนิ่ง คนต้องดูเอกสารต่อเลยได้สติแล้วก้าวไปทรุดตัวลงบนเก้าอี้ทำงาน

 

--

 

“อะไร”

 

เสียงทุ้มถามขึ้นเมื่อกลับมาถึงห้องหลังจากไปทานข้าวและซื้อของกันได้ไม่กี่นาที แฟนก็ยื่นถุงบางอย่างมาตรงหน้า

 

“ของขวัญ” มือเล็กขยับเร่งเร้าให้หินรับไปจนสุดท้ายชายหนุ่มก็ไม่อาจปฏิเสธ

 

“ของขวัญอะไร”

 

หินยังคงถามต่อด้วยความสงสัยขณะที่อีกคนก็ทรุดกายนั่งลงข้างตัว ก่อนใบหน้าสวยจะพยักเพยิดแล้วบอกให้ลองเปิดดู

 

เทปสีใสที่ปิดปากถุงเอาไว้ถูกแกะออก กล่องอะไรบางอย่างในนั้นถูกหยิบออกมา และเมื่อพบว่ามันถูกห่อเป็นของขวัญอย่างดีจึงหันหน้าไปหาคนข้างตัว

 

“แกะสิ”

 

คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อแฟนยังไม่ยอมเฉลยโดยง่าย จากนั้นมือหนาจึงเริ่มดึงโบว์ออกแล้วค่อยๆแกะกระดาษที่ห่อโดยรอบ ใช้เวลาไม่นานนักสิ่งนั้นก็ปรากฏ ก่อนจะแน่ชัดมากขึ้นยามหินเปิดกล่องออกดูของข้างใน

 

“ของขวัญวันเริ่มงานใหม่ของมึง”

 

ปากกายี่ห้อดังแสนหรูซึ่งถูกสลักชื่อไว้ปลายด้ามคือของขวัญที่ตั้งใจมอบให้กับอาจารย์คนใหม่ แฟนไตร่ตรองมาเป็นอย่างดีแล้วว่ามันสามารถถูกใช้งานให้เป็นประโยชน์ต่อหินได้

 

“ขอบใจ แต่ทีหลังไม่ต้องก็ได้ แค่คำอวยพรกูก็พอใจแล้ว”

 

หินปิดกล่องปากกานั้นลงแล้วเอาวางไว้บนโต๊ะพลางหันกลับมาหาคนข้างตัว

 

“กูอยากให้ อีกอย่างมันก็เป็นอะไรที่มึงใช้งานได้”

 

คำตอบนั้นทำให้หินยกคนตัวเล็กกว่าขึ้นมานั่งตักโดยที่เจ้าตัวก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ต่างฝ่ายต่างยังคงอยู่ในชุดทำงาน แต่เวลานี้ไม่มีใครคิดจะไปอาบน้ำหรือทำอะไรทั้งสิ้น

 

“เอาใจกูแบบนี้หวังผลอะไรหรือเปล่า” หินแกล้งหรี่ตาลงถาม

 

“กูต้องหวังผลอะไร”

 

คนถูกถามเอ่ยตอบพร้อมทั้งยกมือขึ้นคล้องลำคอแกร่งตามความเคยชิน เมื่ออยู่ด้วยกันสองต่อสองการพูดคุยโดยไร้ซึ่งการแนบชิดแทบจะไม่มีเลยสักครั้ง

 

ต่างฝ่ายต่างเคยชิน

 

“ก็เผื่อไปทำอะไรผิดไว้”

 

“กูไม่ใช่มึง ไม่รู้ว่าวันนี้ไปอ่อยนักศึกษาคนไหนไว้หรือเปล่า”

 

“หึ สอนเสร็จก็รีบไปหามึงขนาดนั้นจะได้ทันอ่อยใคร”

 

“ถึงทันก็ไม่มีสิทธิ์อ่อย” น้ำเสียงและแววตาของคนพูดมีแววเตือนอยู่กลายๆ

 

“มึงก็เหมือนกัน”

 

หินตอบกลับ มั่นใจในตัวเองว่าจะไม่ทำอย่างนั้นแต่กับคนบนตักแล้วไม่ค่อยมั่นใจนัก

 

ถึงแฟนจะไม่ได้อ่อยแต่รูปลักษณ์และหน้าตาของเจ้าตัวก็เหมือนอ่อยคนไปทั่ว คาริสม่าแผ่กระจายจนผู้ชายหลายคนจับจ้องแม้เดินอยู่เคียงกัน อย่างเช่นตอนไปห้างเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า

 

“ถ้าอ่อยมึงล่ะ ได้หรือเปล่า”

 

ปากเอ่ยถามแต่นิ้วแสนซนกลับขยับไล้ไปตามแผงอกโดยไม่คิดรอคำตอบ

 

สัมผัสที่เล่นงานไปตามร่างกายทำให้ลมหายใจของหินถูกพรูออกมาแผ่วเบา นึกอยากจับเด็กขี้ยั่วพลิกลงใต้ร่างแล้วทรมานให้หมดแรงในทันใด แต่ถ้าทำอย่างนั้นคงไม่สนุกเท่ากับการทรมานอีกฝ่ายอย่างค่อยเป็นค่อยไป

 

เพราะคิดดังนั้นหินจึงใจเย็นรอกระทั่งกระดุมเสื้อถูกเล่นงาน เม็ดแรกผ่านไปกระทั่งถึงเม็ดที่อยู่พอดีกับขอบกางเกง สาบเสื้อที่ไร้ซึ่งอะไรรั้งเข้าไว้ด้วยกันหลุดลุ่ยไปคนละทาง ก่อนแฟนจะขยับตัวขึ้นเล็กน้อยแล้วดึงชายเสื้อส่วนที่เหลือออกจากกางเกง พลางปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายนั้นให้เรียบร้อย

 

เมื่อเสร็จแล้วใบหน้าสวยก็โน้มลงมาใกล้ ระยะห่างระหว่างกันสั้นลงจนลมหายใจหลอมรวมเป็นหนึ่ง ทว่าวินาทีที่ริมฝีปากกำลังจะแตะสัมผัสกันแฟนกลับเป็นฝ่ายหยุดชะงัก

 

“อาบนั้นก่อนแล้วค่อยมาต่อดีกว่า เหงื่อออกมาทั้งวัน”

 

พูดจบร่างเล็กก็ขยับลงจากตัวแล้วก้าวไปทางห้องนอนอย่างรวดเร็ว ทิ้งคนถูกยั่วให้กัดฟันกรอดไว้ด้วยสภาพไม่เรียบร้อย ก่อนหินจะรีบผุดลุกขึ้นแล้วก้าวตาม ขณะคาดโทษอีกคนอยู่ในใจ

 

 จะเล่นให้ยับ

 

 

 

“อึก อื้อ”

 

การจู่โจมพรวดพราดเข้ามาแบบไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้แฟนจุกจนร้องแทบไม่ออก



[เจอกันที่บล็อกค่าาา]


 

หนักหน่วงและยาวนาน...

 

“แฮกๆ”

 

เพียงแค่รอบสองที่ถูกเล่นงานแฟนก็หมดแรงจนทำได้เพียงนอนคว่ำหอบหายใจ ส่วนร้อนยังคงเชื่อมกันจากทางด้านหลัง เมื่อเสียงสะโพกกระทบกันพร้อมเสียงครางหยุดลง จึงมีเพียงเสียงดูดดึงไปทั่วผิวเนื้อที่ดังแผ่วเบา

 

ความนุ่มหยุ่นของกลีบปากร้อนแตะแต้มลงไปตามแนวกระดูกสันหลัง ราวกับหินบรรจงจูบกระดูกแต่ละข้อไปจนกระทั่งถึงเอว ก่อนแฟนจะสะดุ้งเบาๆเมื่อแรงขบกัดนั้นเกิดขึ้นที่บั้นท้าย

 

“หมดแรงแล้วเหรอ” หินเอ่ยถามยามวกกลับมาจูบที่หลังคอชื้นเหงื่อ

 

“อื้อ” คนหมดแรงได้แต่ครางรับ

 

“หึ แค่รอบที่สองเอง”

 

แต่เป็นสองรอบที่ถูกเล่นงานอย่างหนักหน่วง!

 

แฟนอยากจะตะโกนตอบกลับไปแต่ไม่มีแรงแม้แต่จะอ้าปาก ปล่อยให้อีกคนลูบไล้ ตะโบมจูบ กอดกระชับร่างกายของตัวเองอยู่อย่างนั้น

 

“จุ๊บ จุ๊บ เหนื่อยก็นอนซะ”

 

หินไม่คิดแกล้งอะไรอีกเพราะรู้ดีว่าสองรอบเมื่อครู่มันหนักหน่วงสำหรับอีกคนมากแค่ไหน

 

ประโยคนั้นทำให้แฟนเอียงหน้ามาหาเชื่องช้า ยังไม่ทันจะได้อ้าปากพูดหินก็แนบเรียวปากลงมาปิดกั้นก่อนจะไล่จูบไปทั่วข้างแก้ม

 

“ตะ แต่มึงยัง...”

 

รับรู้ได้ถึงบางอย่างที่แข็งขืนอย่างแจ่มชัดเมื่อมันคับแน่นอยู่ในร่างกาย จำได้ว่ายามตัวเองปลดปล่อยหินยังไม่เสร็จด้วยซ้ำ

 

“กูจัดการตัวเองได้ มึงนอนเถอะ”

 

ถึงจะมีความต้องการมากแค่ไหน แต่หินก็ไม่เห็นแก่ตัวที่จะตั้งหน้าตั้งตาปลดปล่อยตัวเองโดยไม่สนใจอีกคน

 

ตัวเขาไม่ต้องไปทำงานพรุ่งนี้แต่แฟนยังคงต้องไป

 

“แต่...” คนที่กำลังจะเอ่ยพูดถูกปิดปากด้วยจูบลึกซึ้งบ่งบอกว่าหินไม่ต้องการฟังคำใดๆ

 

“นอน เดี๋ยวกูจะไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้”

 

สัมผัสยุบยับตามแก้มผละออกห่าง ก่อนบางอย่างซึ่งแทรกอยู่ในร่างกายกายจะถูกดึงออกไปจนเกิดเสียงร้องของแฟนเนื่องจากการเสียววูบ จากนั้นจึงได้ยินเสียงถอดถุงยางในวินาทีต่อมา

 

“...”

 

“ถ้าดื้อ คราวหน้าจะโดนกูแกล้งอีก”

 

คนที่ขยับลงมายืนข้างเตียงเอ่ยขู่ทิ้งท้าย จากนั้นจึงเดินด้วยร่างกายที่ไร้สิ่งปกปิดไปทางห้องน้ำ ขณะที่แฟนได้แต่ทอดสายตามองตาม คิดถึงความทรมานนั้นแล้วก็นึกขยาด บวกกับความเหนื่อยอ่อนที่ถาโถมจึงทำให้สติดับวูบลงไปในไม่กี่วินาที

 

ร่างสูงกลับออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับอ่างเล็กๆในมือ เตียงนอนยวบลงตามน้ำหนักเมื่อหินทรุดตัวนั่งลง อ่างน้ำถูกวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง ก่อนผ้าจะถูกบิดจนหมาดแล้วค่อยๆไล่เช็ดไปตามตัวคนหลับ

 

บางอย่างซึ่งยังคงมีความต้องการปวดหนึบเมื่อได้สัมผัสและเห็นร่างกายขาวเนียนตรงหน้า แต่ถึงอย่างนั้นหินก็ข่มใจกัดฟันเช็ดตัวให้แฟนทุกซอกทุกมุมจนเสร็จ จากนั้นผ้าห่มผืนใหญ่ที่ถูกปูรองคราบคาวก็ถูกเปลี่ยนเป็นผืนใหม่ เมื่อคลี่คลุมร่างที่อยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้วจึงได้เวลาจัดการตัวเอง

 

--

 

เปลือกตาหนาปิดแน่นเข้าหากันเมื่อความรางเลือนระหว่างความฝันและความจริงเล่นงานในห้วงนิทรา ความอุ่นร้อนชื้นแฉะกำลังครอบครองแก่นกาย ทว่าคนกำลังหลับไม่แน่ใจนักว่านี่คือฝันหรือคือสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

หินพยายามต่อสู้กับความง่วงงุน สติที่ดำดิ่งลงไปกับความมืดถูกกระชากกลับ ดวงตาคมลืมโพลง ปรับสายตากับความสลัวอยู่สักพักจึงได้เห็นว่ามีบางอย่างขยับอยู่ตรงกลางกาย

 

“แฟน!

 

เสียงเรียกชื่อดังขึ้นโดยไม่ต้องคิดว่าเป็นใครเมื่อหลับเคียงข้างไปกับอีกคน คนถูกเรียกเงยหน้าขึ้นมองทั้งที่ปากยังคงครอบครองส่วนนั้น

 

 [เจอกันที่บล็อกค่าาา]

 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ทั้งชั้นในและกางเกงนอนก็ถูกรั้งขึ้นมาไว้ที่เดิม

 

“หายกัน”

 

คนที่ปีนขึ้นมานอนบนตัวเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มพร่างพราว หินใช้เวลาปรับลมหายใจให้เป็นปกติอยู่สักพักก่อนจะพลิกตัวให้อีกฝ่ายมาอยู่ใต้ร่าง

 

“ซนนักนะ”

 

“ไม่ชอบเหรอ” แขนเรียวยกขึ้นคล้องในตำแหน่งที่คุ้นเคย ใบหน้าสวยยิ้มกริ่ม

 

“ระวังจะได้โทรลางานฉุกเฉินอีก”

 

“แล้วใครกลัว”

 

“ที่โดนไปเมื่อคืนไม่เข็ดใช่ไหม”

 

เสียงทุ้มเอ่ยถามพลางขยับหน้าเข้าหาซอกคอบาง กลิ่นหอมหวานของครีมอาบน้ำที่แฟนใช้ลอยกรุ่นให้คนชอบซุกซบดอมดมพรมจูบไปทั่ว

 

“ทำไมต้องเข็ด”

 

ท่อนแขนเรียวโอบรัดแผ่นหลังกว้างที่เปลือยเปล่าเข้าหาตัวเองให้มากขึ้นเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

 

ความใส่ใจของหิน...

 

“ขี้ยั่วอะไรขนาดนั้นวะ”

 

คนถูกว่าหัวเราะร่วนพร้อมทั้งขยับเอียงคอเปิดทางให้อีกคนจูบได้ตามใจ

 

“พี่หิน”

 

คำเรียกขานนั้นทำให้คนได้ยินชะงักกึก ใบหน้าคมผละออกห่างจากความหอมตรงหน้าเชื่องช้า ดวงตาเกิดคำถามถึงคำที่ไม่คุ้นชิน

 

จุ๊บ

 

“ขอบคุณนะ”

 

สัมผัสบางเบาเกิดขึ้นก่อนคำพูดนั้น คนไม่ทันตั้งตัวยังคงมึนงงกระทั่งร่างเล็กบดเบียดกายเข้าหาคลอเคลีย ริมฝีปากของแฟนแตะแต้มไปทั่วลาดไหล่

 

“เป็นอะไร”

 

หินถามขึ้นพลางสอดแขนโอบรัดแผ่นหลังคนใต้ร่าง จากนั้นจึงออกแรงรั้งจนกลายเป็นตัวเองนั่งพิงหลังกับพนักเตียงโดยมีแฟนซบอยู่กับอก

 

“เปล่า”

 

“ท่าทางมึงแปลก คำพูดด้วย ขอบคุณอะไร”

 

แฟนผละใบหน้าออกห่างแล้วเงยขึ้นมอง ส่วนหินก็ก้มหน้าลงมาสบสายตา

 

“ทุกอย่าง...ขอบคุณทุกอย่างเลย”

 

“...”

 

“ดีใจที่มึงเข้ามาในชีวิต รู้ใช่ไหม”

 

ดวงตาคู่สวยวาววับในความมืด ส่งผ่านความรู้สึกทั้งหมดให้คนตรงหน้ารับรู้อย่างลึกซึ้ง

 

การกระทำเมื่อคืนมันสั่นไหวใจของแฟนจนกลายเป็นของหินไปหมดแล้วทั้งดวง ไม่เหลือแม้เศษเสี้ยวที่อยู่กับตัวเอง

 

“เหมือนกัน ดีใจที่เป็นมึง”

 

แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าทำไมแฟนถึงพูดถึงอะไรแบบนี้ แต่ความรู้สึกที่ไม่ต่างกันก็ถูกเอ่ยออกไปให้รับรู้ ก่อนฝ่ามือหนาจะสอดเข้ากับมือเล็กแนบแน่น

 

แฟนเอียงหัวพิงกับแผ่นอกกว้างพลางทอดสายตามองมือของตัวเองและอีกคน

 

“ห้ามปล่อยมือน้องนะ” ร่างเล็กเอ่ยออดอ้อนชนิดที่โลกของคนถูกอ้อนเอียงวูบ

 

หากคำว่าพี่หินสั่นไหวใจกันได้มากเท่าไหร่ คำว่าน้องก็เล่นงานได้รุนแรงกว่านั้นไปอีกหลายเท่า

 

“พี่สัญญา”

 

TBC.


มาแล้วววว ฮื่อ NC เกือบทั้งตอนเลย><

ตอนนี้เป็นตอนที่ไม่มั่นใจมาก ไม่ได้เขียนมาสักพักแล้วก็กลัวมันจะออกมาฝืดมากเลย

มันโอเคไหม ใครอ่านแล้วเป็นยังไงบอกโซแอลบ้างน้า

ขอกำลังให้กับคนที่ทำข้อสอบไม่ได้&คนป่วยคนนี้ด้วยนะคะ ฮืออออ

ตอนหน้าอาจขอพักนานกว่านี้ อาจจะ5วันหรืออาทิตย์นึงนะคะ

ร่างกายเหนื่อยมากเลยค่ะ นี่ก็ปั่นวันสอบให้เลยด้วย

ขอเค้าไปฟื้นฟูพลังงานแป๊บน้า

แล้วเจอกันตอนหน้าค่า

[ ฝากแท็กไปให้กำลังใจไปส่งฟีดแบคกันได้ที่ #พี่หินคนห่าม ด้วยนะคะะะ เยิฟๆ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.097K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5725 Spices_smile (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 09:12
    มุ่เงงงงง
    #5,725
    0
  2. #5678 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 07:52
    ฮึกกกกกกกก จิกผมหลุด แงงงงงงง น่ารักกกก
    #5,678
    0
  3. #5671 Foxgo_O (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 18:15
    ฮึก โลกกกกกกก
    #5,671
    0
  4. #5644 Airzaa1810 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 20:46
    พี่หินแพ้น้องอ่ะ
    #5,644
    0
  5. #5630 MTBB_puii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 14:28
    ตอนนี้น่ารัก แบยน่ารักมากกกกกกกก
    #5,630
    0
  6. #5591 yu-na (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 08:53
    มันดีเกินไปปป เบาหวานขึ้นจอ
    #5,591
    0
  7. #5582 @junehuahin1 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 22:42
    "พี่สัญญา"ร้องไห้เหมืยนหมาสิรออะไร555
    #5,582
    0
  8. #5579 Maysa__01 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 02:20
    แงงงงง อันนี้ไม่ไหวว น่ารักมาก
    #5,579
    0
  9. #5550 yuri_miko (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 19:56
    พี่กับน้อง น่ารักจังเลย
    #5,550
    0
  10. #5549 yuri_miko (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 19:50
    น้ำตาคลอเลยตอนที่หินแกล้งน้อง น้อยใจแทน TwT
    #5,549
    0
  11. #5533 phakaphaka (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 20:59
    อ่านมาครึ่งนึ่งแล้วคิดว่มเป็นชายๆมาตลอด​ บ้าจิงงง​
    นี้มันชายหญิงงงงง
    😂
    #5,533
    1
    • #5533-1 phakaphaka(จากตอนที่ 17)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 21:02
      แต่น​ี้ก็ชายๆ​ ปะ
      แต่อ่านธัญวลัยคือชายหญิง
      อร้ายยย
      เป็นงง​ หื้อออ
      #5533-1
  12. #5492 pitzayaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 10:11
    หวานอะไรเบอร์นั้นลู๊กกกก
    #5,492
    0
  13. #5474 Preemmiis (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 23:18
    น้องเนิ้งพี่เพ่ออะไรกัน เขินไปหมดแล้วว
    #5,474
    0
  14. #5463 rattanalak44 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:00
    หวานอะไรเบอร์นั้น
    #5,463
    0
  15. #5436 Yuyu'K (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 15:09
    จะเป็นเบาหวานแล้วววว
    #5,436
    0
  16. #5435 tarun_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 01:27
    โอ้ยย น้วยยย พี่กับน้อง เขินมากวร้อยยยยยย
    #5,435
    0
  17. #5411 12311232123312 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 16:03
    น่ารักกกห
    #5,411
    0
  18. #5388 Kim-kibom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 22:30
    งื้อๆๆๆ น่ารัก
    #5,388
    0
  19. #5372 gamyuyyuy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 01:04
    อย่าทิ้งน้องนะ พี่หิน โอ๊ยใจสั่นไปหมดแล้ว
    #5,372
    0
  20. #5326 Nuthathai Por (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 15:53

    ชอบจังเวลาเค้าพูดกันด้วยสรรพนามแบบนี้อ่ะ

    #5,326
    0
  21. #5305 JJjiwirin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 15:55
    น้องกับพี่ โอ้ยยยยใจฉันนนน
    #5,305
    0
  22. #5297 ` peachypeach (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:18

    น้องๆพี่ๆ นี่เขินแทนบิดจนผ้าห่มยับไปหมดแน้ววววว

    #5,297
    0
  23. #5292 Call.me.NK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 13:24
    เขินนนนน
    #5,292
    0
  24. #5286 fffyty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    ใจหนูฮื่ออออออพี่หินน้องแฟนได้ยินมั้ยพี่หินพูดว่าพี่หิน!!!!
    #5,286
    0
  25. #5265 xxviimay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 21:57
    เจอคำว่าน้องคือตายไปพร้อมพี่หินเลย แงงง
    #5,265
    0