Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 15 : บ้านแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,962 ครั้ง
    28 ก.พ. 61


ตอนที่ 15
#พี่หินคนห่าม

 

บ้านที่แทบเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์ปรากฏอยู่ตรงหน้าเมื่อขับรถผ่านน้ำพุใหญ่ที่มีทางเข้าบ้านโอบล้อมเป็นวงกลม ความใหญ่โตโอ่อ่าของสิ่งก่อสร้างนี้ไม่ได้ทำให้หินรู้สึกตื่นตาตื่นใจ หากจะรู้สึกอะไรในตอนนี้คงมีเพียงความตื่นเต้นเล็กๆเพราะอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าต้องเจอกับครอบครัวของแฟน

 

“ตื่นเต้นรึเปล่า” คนข้างตัวหันมาถาม

 

“นิดหน่อย”

 

“ทำไม”

 

“กูชวนคุยไม่เก่ง”

 

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง” แฟนเอ่ยปลอบยามสายตามองเห็นเจ้าตัวแสบทั้งสองวิ่งถลาออกมารอหน้าประตู

 

ไม่รู้ว่าด้วยเพราะเป็นคำสั่งของพ่อและแม่หรือเพราะความอยากรู้อยากเห็นกันแน่

 

เมื่อตัวรถจอดสนิท ประตูทั้งสองฝั่งถูกเปิดออก หินและแฟนจึงก้าวเท้าลงมา ยามผู้เป็นน้องเห็นแขกของบ้านวันนี้ดวงตาสองคู่ก็เบิกขึ้นนิดอย่างไม่เก็บอาการ หินยกยิ้มเมื่อเห็นท่าทางนั้นแต่ไม่ได้คิดแสดงออก จนเมื่อร่างสูงในชุดซึ่งดูสุภาพกว่าทุกวันเดินอ้อมมาหยุดอยู่ข้างแฟน

 

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” สองพี่น้องเอ่ยทักทายอย่างพร้อมเพรียง

 

“สวัสดีครับ”

 

หินรับคำขณะลอบสังเกตน้องของแฟนก่อนจะสรุปกับตัวเองว่าน้องสาววัยมัธยมปลายมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกับคนข้างตัวมากกว่า

 

“พ่อกับแม่รออยู่ที่ห้องรับแขกแล้วพี่แฟน”

 

ฟาร์มซึ่งเป็นน้องชายหันมาเอ่ยบอกให้แฟนพยักหน้ารับ ดวงตาสวยเหลือบมองหินเล็กน้อย เมื่ออีกคนส่งสัญญาณตอบกลับจึงเดินตามน้องของตัวเองเข้าไปในบ้าน โดยที่คนเดินนำหน้าทั้งสองก็แอบซุบซิบกันไปตลอดทาง

 

ภายนอกตัวบ้านดูใหญ่โตโอ่อ่ายังไม่อาจทัดเทียมกับภายในที่หินได้เข้ามาเห็น เฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งทุกชิ้นดูมีราคาแม้จะไม่รู้ที่มาที่ไป บ้างก็เห็นแม่บ้านเดินอยู่รอบตัวประปราย บ่งบอกความเป็นคนรวยที่แท้จริง

 

ทางเดินไปยังห้องรับแขกมีระยะไกลพอสมควรเนื่องจากความใหญ่ของตัวบ้าน กระทั่งเดินผ่านประตูบานใหญ่เข้าไปในห้องจึงรับรู้ว่านี่คือห้องรับแขก เนื่องจากเห็นพ่อแม่ของแฟนนั่งอยู่

 

“สวัสดีครับ”

 

หินยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองพร้อมเอ่ยคำทักทายอย่างมีมารยาท สองสามีภรรยาลอบส่งสายตาหากัน ก่อนจะรับคำไหว้แล้วอนุญาตให้นั่ง

 

“สวัสดีจ้ะ เชิญนั่งๆ ทำตัวตามสบายเลยนะจ๊ะ”

 

ได้ยินดังนั้นร่างสูงจึงทรุดกายลงข้างแฟน แผ่นหลังแกร่งตั้งตรง ต่อมาถุงในมือซึ่งถูกจัดตกแต่งมาเป็นอย่างดีจึงถูกยื่นไปให้ผู้ใหญ่

 

“ของฝากเล็กๆน้อยๆครับ”

 

ถึงจะบอกว่าเล็กน้อยแต่ก็เผื่อแผ่ไปจนถึงน้องทั้งสอง สายตาสี่คู่เหลือบมองของฝากนั้นแทบจะพร้อมกัน

 

“ขอบใจนะจ๊ะ ทีหลังไม่ต้องลำบากหรอก แค่มาทานข้าวด้วยกันก็พอ” แม่แฟนรับของไปวางไว้บนโต๊ะพลางส่งรอยยิ้มอ่อนโยนมาให้

 

ขณะที่หินทำเพียงยิ้มรับ ส่วนแฟนนั้นลอบโคลงหัวด้วยดูจากท่าทางของทุกคนแล้วคงเอ็นดูหินไม่น้อย ไม่เว้นแม้กระทั่งพ่อที่ถึงจะวางมาดขรึมแต่ข้างในก็อนุญาตให้คบหากับอีกคนแต่โดยดี

 

“เรียนอะไรมาล่ะ ทำงานอะไร อายุเท่าไหร่แล้ว”

 

คนที่นิ่งเงียบเอ่ยขึ้นแบบไม่พูดพร่ำทำเพลงหรือเกริ่นอะไรให้เสียเวลา บรรยากาศที่กำลังไหลลื่นจึงชะงักไปเล็กน้อย

 

ท่าทางเคร่งขรึมกว่าทุกวันไม่ได้ปั้นแต่งแต่เป็นการวางตัวให้รู้ว่ายังมีคนเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของหิน แต่กระนั้นคนถูกจับตาก็ไม่ได้รู้สึกตื่นกลัว ดวงตาคมเลื่อนไปสบสายตากับพ่อของแฟนด้วยความมั่นคง ไร้ซึ่งแววสั่นไหวดั่งชื่อ

 

“ผมจบปริญญาโททางด้านดนตรีมาครับ เมื่อก่อนเป็นนักดนตรี แต่มะรืนนี้จะเริ่มงานเป็นอาจารย์พิเศษสอนในมหาลัย แล้วก็มีงานทางด้านดนตรีอื่นๆที่ต้องดูแลบ้าง ส่วนอายุก็จะยี่สิบหกเดือนหน้านี้ครับ”

 

ประโยคอธิบายเรื่องราวของตัวเองยืดยาวไม่มีการร่ายถึงประวัติการศึกษาอันสวยหรูให้ดูโอ้อวดใดๆ แม้ส่วนนั้นอาจจะทำให้ดูดีขึ้นแต่หินก็ไม่คิดพูดถึง

 

เขาไม่ได้เรียนมาเพื่ออวดกับใครต่อใคร

 

“อายุเท่านี้เป็นอาจารย์ได้แล้วเหรอ”

 

“ก็...ถ้าผลการเรียนดีในระดับหนึ่งครับ”

 

ไม่ใช่แค่ในระดับหนึ่งแต่ความจริงแล้วต้องเก่งมากพอ ถึงจะเข้าไปสอนเพราะอาจารย์ที่รู้จักร้องขอมาแต่การทดสอบและผลการศึกษาก็ถูกตรวจสอบอย่างเคร่งครัดจนเป็นที่ยอมรับ

 

ทางด้านคนทั้งห้าที่เป็นผู้ฟังก็แอบประเมินคนพูดกับตัวเองเงียบๆ

 

พ่อ...ไม่เลวนัก

 

แม่...อืม โปรไฟล์ดี การพูดการจาฉะฉาน แววตามั่นคงจริงจัง

 

ฟาร์ม...โคตรเจ๋งเลย!

 

ฟอง...แฟนพี่แฟนดูเก่งจัง

 

แฟน...เดือนหน้าวันเกิดพี่หินงั้นเหรอ

 

“แล้วเจอกับแฟนได้ยังไง” คนเป็นพ่อยังคงซักต่อแม้ว่าจะได้รับสายตาปรามๆจากผู้เป็นภรรยา    

 

จะคบกับแฟนถ้าแค่นี้ทนไม่ได้ก็กลับไป

 

“เจอกันคืนวันเคาท์ดาวน์ครับ ที่ผับ”

 

สายตาที่จับจ้องอยู่บนใบหน้าของหินเหลือบขวับไปมองลูกตัวเอง การฉลองคืนข้ามปีกับเหล่าเพื่อนฝูงเป็นสิ่งที่ไม่คิดห้าม แต่การได้อะไรกลับมามากกว่าการไปสนุกก็เป็นสิ่งที่ต้องกล่าวเตือนกันสักหน่อย

 

แฟนมองคนเป็นพ่อตาปริบราวกับจะออดอ้อนจนคนพ่อต้องส่ายหัวน้อยๆแล้วหันกลับมามองหินเช่นเดิม

 

“แล้วชอบแฟนที่ตรงไหน ทนนิสัยได้รึ?”

 

แฟนแทบสำลักอากาศที่กำลังจะสูดหายใจเพราะคำว่าทนได้รึ น้องทั้งสองหลุดเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่เก็บอาการ แม่เองก็อมยิ้ม ส่วนคนถูกถามหันมามองกันด้วยสวยตาขบขัน

 

“ก็...แฟนเป็นคนที่ไม่ได้เป็นเหมือนอย่างที่เห็นทั้งหมด มีความเอาใจใส่ต่อคนรอบข้าง เทียบกับความเอาแต่ใจแล้วก็หักลบกันได้ครับ”

 

หินเอ่ยตอบยามที่มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย ส่วนคนถูกพูดถึงก็เรียบเรียงคำตอบนั้นในหัว คิ้วได้รูปขมวดมุ่นเนื่องจากรูปประโยคคล้ายกับเอ่ยชมแต่ท่อนหลังดูเหมือนไม่ใช่

 

“เอาล่ะๆ แม่ว่าเดี๋ยวเรื่องอื่นเราค่อยคุยกันเนอะ ตอนนี้ก็เที่ยงกว่าแล้วเด็กๆคงหิวกันแย่”

 

บทสนทนาตามประสาว่าที่พ่อตากับว่าที่ลูกเขยถูกหยุดเอาไว้ด้วยแม่ของแฟน สามีที่กำลังเพลินกับการซักแขกของวันนี้จึงรีบหันมองภรรยา แต่เมื่อเห็นสายตาที่บอกให้พอเพียงเท่านี้จึงถอนหายใจ

 

เอาไว้ค่อยเรียกไปคุยสองต่อสอง

 

 

 

นอกจากการพูดคุย การวางตัว มารยาทบนโต๊ะอาหารก็เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่เฝ้าสังเกต ทว่าคนที่รู้เรื่องราวดีอยู่แล้วไม่ได้สนใจ ทางด้านคนไม่รู้จึงก่อเกิดความแปลกใจขึ้นมาในอกเล็กๆ

 

ไม่ได้จำเป็นว่าต้องมีมารยาทดีดั่งยามเข้างานสังคม ต้องถูกต้องตามหลักการไปเสียทุกอย่าง แค่ทานอาหารเป็นระเบียบเรียบร้อยก็เพียงพอที่จะรับได้ แต่หินกลับไม่ได้เป็นแค่นั้น

 

วิธีการหยิบจับช้อน ส้อม มีด การตัดอาหาร การตักอาหารเข้าปาก ทุกอย่างเป็นไปราวกับผู้ดี

 

มารยาทดียิ่งกว่าเจ้าตัวแสบทั้งสองเสียอีก

 

“ที่บ้านหินชอบทานอาหารแนวไหนจ๊ะ เป็นคนอีสานใช่ไหม”       

 

“ครับ ส่วนมากเลยเป็นอาหารอีสาน ทานข้าวเหนียวมากกว่าข้าวสวย”

 

คำตอบนั้นค่อนข้างสวนทางกับท่าทางการกิน ถึงจะเกิดความสงสัยเพียงใดแต่แม่ของแฟนก็ไม่ได้ถามลึกลงไปกว่านั้นเพราะไม่ใช่สิ่งที่สมควร

 

บนโต๊ะอาหารประกอบไปด้วยบทสนทนาบ้างแต่ไม่มากนัก กระทั่งของคาวผ่านไปแล้วของหวานถูกนำมาเสิร์ฟทุกคนจึงพูดคุยกันมากขึ้น

 

“พี่หินเรียนทางด้านดนตรีทั้งตรีและโท อย่างนี้แสดงว่าต้องเก่งมาก เล่นเครื่องดนตรีประเภทไหนได้บ้างครับ”

 

ฟาร์มถามขึ้นด้วยดวงตาเป็นประกาย ความชอบส่วนลึกที่ไม่ใช่ทางที่เลือกเรียนทำให้สนใจแฟนของผู้เป็นพี่มากเป็นพิเศษ

 

“กว้างมาก ถ้าจะให้ตอบก็คงบอกว่าหลายอย่างหลายประเภท”

 

หินไม่ได้เอ่ยเพื่อโอ้อวดแต่การจะให้มานั่งสาธยายว่าตัวเองเล่นอะไรได้บ้างคงต้องฟังกันยาวพอสมควร และถึงแม้บางอย่างจะเล่นไม่ได้แต่ก็สามารถเข้าใจและเรียนรู้ได้

 

หลายคนบอกเขาว่าสิ่งนี้คือพรสวรรค์

 

“เล่นฮาร์พได้ไหมครับ เห็นคนเขาบอกว่าเล่นยาก” คนถูกถามตอบกลับด้วยการพยักหน้า

 

“เพราะเห็นคนว่าอย่างนั้นเลยลองดูบ้าง ถึงได้เล่นได้นี่แหละ”

 

“หูย อย่างนี้ไวโอลิน เปียโนก็ไม่พลาดเลยสิครับ”

 

หินกดหน้ารับยืนยันว่าสิ่งที่ถูกเอ่ยมาคือสิ่งที่ตัวเองมาสามารถเล่นได้จนฟาร์มเบิกตากว้าง ขณะที่คนอื่นได้แต่ส่ายหัวอ่อนใจ ด้านแฟนเองก็นึกชื่นชมอีกคนไม่ต่างเพราะเพิ่งรู้เช่นกันว่าหินเล่นดนตรีได้อย่างหลากหลาย

 

แต่จากมหาลัยที่ไปเสิร์ชดูในอินเทอร์เน็ตมาก็บอกถึงความเก่งของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี

 

“ฟาร์ม ถามพี่เขาเยอะเกินไปแล้วนะเรา”

 

คนเป็นแม่เอ่ยปรามเมื่อเห็นว่าของหวานในถ้วยหินเริ่มละลายเนื่องจากมัวแต่ตอบคำถามลูกชายคนกลางของตัวเอง

 

“ก็ผมทึ่งนี่นา เล่นของพวกนี้ได้ต้องเก่งมากเลยนะ”

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีตอบมาก หรือถ้าฟาร์มสนใจอันไหนก็มาถามได้เลย”

 

ใบหน้าคมประดับด้วยรอยยิ้มบางเมื่อเจอคนที่ชื่นชอบในดนตรีอีกหนึ่งคน เกิดความยินดีเสมอไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร

 

“ฟาร์มชอบดนตรีน่ะจ้ะ แหวกเหล่าแหวกกอกว่าใครอื่น ที่บ้านไม่มีใครถนัดด้านนี้เขาเลยไม่รู้จะคุยกับใคร”

 

“คุยกับผมได้ครับ...พี่ยินดี” เอ่ยตอบแม่แฟนเสร็จก็หันไปพูดกับคนเป็นน้อง

 

“ครับ”

 

เด็กหนุ่มที่เพิ่งเข้ามหาลัยรับคำด้วยดวงตาเป็นประกาย โดยที่ในใจนั้นเทคะแนนให้แฟนของพี่ตัวเองจนแทบหมดหน้าตัก

 

เมื่อไม่ได้ถูกถามเรื่องอะไรต่อหินจึงหันกลับมาสนใจของหวานตรงหน้า ถึงจะไม่ได้ชื่นชอบมากนักแต่ก็ทานได้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทต่อคนทำ

 

ใบหน้าคมด้านข้างถูกแฟนลอบมองอยู่ตลอด ก่อนฝ่ามือเล็กจะเอื้อมไปวางลงบนหน้าขาแกร่ง สัมผัสนั้นทำให้หินชะงักพลางเหลือบสายตามามอง แต่เมื่ออีกคนทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงตามน้ำด้วยการเกี่ยวปลายนิ้วเข้าหา เบื้องหน้าของคนทั้งสองบนโต๊ะอาหารกว้างจึงเป็นปกติ ทว่ากลับมีรอยยิ้มประดับอยู่จางๆ

 

โดยสาเหตุนั้นก็มาจากทั้งบทสนทนาและสัมผัสของกันและกัน

 

--

 

“มึงโอเคกับครอบครัวกูรึเปล่า”

 

ประตูห้องนอนยังไม่ทันปิดลงสนิทดีคนร้อนใจก็รีบเอ่ยถาม หินมองใบหน้าที่เจือไปด้วยความเป็นกังวลของแฟนนิ่งพลางสาวเท้าเข้าไปใกล้

 

“คิดมากอะไร กูโอเค...มากๆ”

 

“ไม่ได้คิดมากแต่แค่อยากรู้ว่ามึงอึดอัดไหม”

 

“ไม่เลยสักนิด”

 

คำตอบนั้นทำให้คนแอบกลัวรู้สึกเหมือนหายใจได้สะดวกมากขึ้น การพาแฟนเข้าบ้านครั้งแรกดูท่าจะผ่านพ้นไปด้วยดีจนโล่งอก

 

กับคนอื่นไม่เคยจริงจังถึงขั้นนี้

 

“ห้องนอนมึงสวย”

 

เมื่อประเด็นเดิมจบลงไปหินจึงเดินผ่านเจ้าของห้องมาสำรวจโดยรอบ ห้องนอนที่บ้านของแฟนใหญ่มากชนิดที่เกือบเท่าห้องสตูดิโอ ทุกอย่างถูกตกแต่งอย่างลงตัว ส่วนของห้องนอนกับมุมต่างๆแยกกันเป็นสัดส่วน

 

“ค้างสักคืนไหมล่ะ”

 

“ชวนผู้ชายนอนห้องนี่ไม่ค่อยจะอ่อยเลย”

 

คนถูกถามหมุนตัวกลับมา มุมปากได้รูปยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ดวงตาประกายพร่างพราว

 

ชวนกันค้างง่ายๆอย่างนี้เลย

 

“รุ่นนี้ต้องอ่อยอะไร กูแค่ถาม ค้างกับกูสิ พรุ่งนี้กลับแต่เช้าเลย”

 

ช่วงท้ายมีความออดอ้อนเจืออยู่โดยคนที่คนพูดไม่รู้ตัว จากที่ตั้งใจว่าจะเดินดูรอบห้องหินเลยเปลี่ยนมาเป็นรั้งเอวบางให้ร่างเล็กขยับเข้าหา ยืนคุยกันแบบแนบชิดด้วยความเคยชินอย่างไม่อาจห้ามตัวเอง

 

ไม่ใช่ว่าไม่อยากค้างด้วยกันแต่เพราะจะเริ่มงานวันจันทร์ พรุ่งนี้จึงต้องเตรียมตัว และอีกสาเหตุสำคัญคือเกรงใจครอบครัวของแฟน

 

บ้านคือที่ที่แสนเป็นส่วนตัว การเป็นแฟนไม่ใช่ว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่เกรงใจคนตรงหน้าแต่ก็ต้องเกรงใจพ่อแม่และน้องของเจ้าตัว

 

“วันจันทร์กูต้องเริ่มงานแล้ว วันนี้คงไม่ได้”

 

“ก็กลับแต่เช้าไง”

 

“ไม่งอแงสิ”

 

“ก็มึง...”

 

ริมฝีปากล่างถูกขบกัดด้วยฟันซี่ขาวเมื่อรู้ตัวว่ากำลังเริ่มงอแงอย่างที่อีกคนพูด เกิดความรู้สึกแปลกๆในอกซึ่งเจือมากับความโหยหา

 

ติดการนอนกับหินขนาดนี้เลยหรือ

 

“กูทำไม”

 

ใบหน้าสวยกำลังฉายแววราวกับไม่พอใจ ทว่าท่าทางของคนตรงหน้ากลับทำให้หินอารมณ์ดีจนต้องขยับแรงโอบรัดบนเอวเล็ก

 

“...”

 

แฟนไม่ตอบ ทำเพียงแค่กัดริมฝีปากกระทั่งคนมองทนไม่ไหวจึงยกมือขึ้นไล้กลีบปากที่ตัวเองชอบดูดดึงแผ่วเบา

 

หินไม่เอ่ยอะไรแต่นวดวนอยู่อย่างนั้นจนแรงขบกัดคลายออก

 

“เดี๋ยววันจันทร์เลิกงานแล้วกูไปรับ โอเคไหม” เพราะต้องกลับไปนอนห้องและไปมหาลัยจึงจะได้เจอกันอีกครั้งในวันจันทร์

 

“อืม”

 

“อยากไปกินข้าว ดูหนัง หรืออะไรก็ได้หมด”

 

ประกายความไม่พอใจในดวงตาสวยเฉี่ยวเริ่มจางหายจนคนง้อยิ้มออก

 

ถ้าจับจุดแฟนได้มันก็ง่ายนิดเดียว

 

“ห้ามเบี้ยว”

 

“ตกลง”

 

ดวงตาสองคู่มองสบกันนิ่งเกือบสิบวินาทีก่อนหินจะเป็นฝ่ายแนบริมฝีปากเข้าหา ราวกับอีกคนรออยู่ก่อนแล้วเมื่อท่อนแขนเรียวยกขึ้นมาคล้องลำคอแกร่งในจังหวะต่อจากนั้น พร้อมทั้งบดเบียดร่างกายและริมฝีปากแนบชิด

 

“พอแล้ว เดี๋ยวจะลงไปข้างล่างช้า”

 

หินเป็นฝ่ายผละสัมผัสออกห่างเมื่อมือตัวเองถึงขั้นสอดเข้าไปลูบไล้เอวบาง เสียงครางแผ่วจากแฟนก็เริ่มดังขึ้น

 

ได้ยินดังนั้นคนถูกจุดติดง่ายจึงพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วพิงหัวเอาไว้กับไหล่แกร่ง           

 

“ช้าหน่อยคงไม่เป็นไร”

 

หินหลุดหัวเราะ พยายามไม่ขยับเขยื้อนร่างกายเพื่อไม่ให้การเสียดสีนั้นไปกระตุ้นตัวเองและคนในอ้อมแขน

 

“เกรงใจพ่อแม่มึง เอาไว้กลับคอนโดทีเดียว” ถึงจะขัดใจแต่ความเกรงใจในพ่อแม่ตัวเองก็ยังพอมีอยู่

 

แฟนนิ่งค้างอยู่อย่างนั้นพลางพยายามควบคุมจังหวะการหายใจและอารมณ์ที่เกิดขึ้น กระทั่งราวๆห้านาทีทุกอย่างจึงกลับมาเป็นปกติ

 

“มึงจะใช้ห้องน้ำใช่ไหม ไปเข้าเถอะ อยู่ทางนั้น” แฟนผละใบหน้าออกก่อนจะเงยขึ้นแล้วเอ่ยพูด

 

“อืม”

 

ร่างสูงรับคำก่อนจะปล่อยร่างเล็กออกจากอ้อมแขน จากนั้นจึงหมุนตัวไปทางห้องน้ำ ขณะที่เจ้าของห้องก็มองตามแผ่นหลังกว้างไปจนลับสายตา

 

ต้องลดการเสพติดหินลงบ้างแล้ว

 

--

 

“นั่งสิ”

 

สุ้มเสียงทรงอำนาจเอ่ยสั่งเรียบนิ่งเมื่อเป็นฝ่ายเรียกหินให้ออกมานั่งคุยกับตัวเอง โดยที่แฟนกำลังวุ่นกับการช่วยแม่เตรียมมื้อเย็น

 

“ไม่อ้อมค้อมนะ...คิดจริงจังกับแฟนแค่ไหนล่ะ”

 

คนถามยกแก้วน้ำชาซึ่งเป็นชาที่หินซื้อมาฝากขึ้นจิบด้วยท่าทีสบายๆ กลิ่นหอมอ่อนและรสชาตินั้นถูกใจจนต้องเลิกคิ้ว

 

ส่วนคนถูกถามซึ่งเตรียมใจมาเป็นอย่างดีก็ไม่ได้ตื่นกลัวกับการเข้าประเด็นอย่างรวดเร็วนี้แต่อย่างใด

 

“ผมยอมรับครับว่าการคบกันของผมกับแฟนมันเริ่มต้นอย่างไม่จริงจังนัก แต่มาจนถึงตอนนี้แล้วคงไม่มีอะไรที่จะเล่นๆอีกต่อไป”

 

สามเดือนกว่ามันมากพอให้รู้ว่าเป็นคนๆนี้

 

“แล้วคิดว่าจะเลี้ยงแฟนได้รึไง” คนเป็นพ่อถามต่อ

 

“ผมอาจไม่มีเงินมากมายแต่จะไม่ให้น้องต้องลำบาก”          

 

“แค่พูดใครก็พูดได้”

 

“ผมไม่ได้แค่พูดครับ”

 

สองสายตาของผู้ชายต่างวัยมองสบกันนิ่ง เมื่อความจริงจังของคนรุ่นลูกประกายกล้า คนแก่จึงลอบถอนหายใจ

 

แววตามั่นคงแบบนี้ มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าตอนที่แฟนเอาแต่ใจตัวเองเสียอีก

 

“ฉันไม่ได้จะกีดกันหรืออะไรหรอกนะ แต่ลูกทั้งคน เลี้ยงดูมาอย่างดี จะยกให้ง่ายๆก็คงไม่ได้” คนเป็นพ่อเอ่ยเรียบเรื่อย ไร้ซึ่งความคุกคามหรือกดดันใดๆ

 

“ผมเข้าใจครับ แล้วก็จะทำให้คุณอาเห็น”

 

“เรื่องอื่นฉันจะไม่ยุ่ง แต่ถ้าจะจริงจังไปไกลกว่านี้ก็ต้องทำอีกมาก ที่สำคัญคือถ้าเห็นว่าแฟนเสียใจเพราะนายเมื่อไหร่...ทุกอย่างจบ”

 

“ครับ”

 

หินรับคำเสียงหนักแน่น ไม่เอ่ยอะไรยืดยาวเพื่อเอาใจคนตรงหน้า แต่ดวงตาสื่อสารออกมาชัดเจนว่าจะทำอย่างที่พ่อของแฟนบอก ส่วนเรื่องจะไม่ทำให้เสียใจนั้นก็จะพยายามให้ดีที่สุด

 

หากเกิดขึ้น มันจะไม่มีวันมาจากความตั้งใจอย่างแน่นอน

 

“เอาล่ะ ทำส่วนของตัวเองให้ดีแล้วเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์เอง...ทำตัวตามสบายเถอะ”

 

บรรยากาศรอบตัวลดความจริงจังลงตามที่คนเรียกออกมาคุยปล่อยให้เป็นไป หินจึงหายใจหายคอได้สะดวกขึ้นกว่าเมื่อครู่ ถึงจะไม่ได้รู้สึกอึดอัดแต่การพูดคุยก็ใช้พลังไปไม่น้อย

 

--

 

“บอกว่าให้คนรถที่บ้านกูไปส่งไง”

 

แฟนเอ่ยเสียงสะบัด ดวงตาฉายความไม่พอใจรุนแรงเมื่อหินซึ่งต้องกลับอพาร์ตเมนต์ของตัวเองยืนกรานว่าจะเรียกให้แท็กซีมารับ

 

“สองทุ่มแล้ว เกรงใจเขา”

 

“มึงก็เอาแต่พูดว่าเกรงใจ อะไรๆก็เกรงใจ ทีกูมึงยังบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนอื่นเลย”

 

เสียงที่เอ่ยเริ่มดังขึ้น ยังดีที่ว่าตรงนี้เป็นมุมนั่งเล่นหน้าบ้านที่มีเพียงสองคนจึงไม่ต้องเก็บอาการและอารมณ์ใดๆ

 

“มันไม่เหมือนกัน นี่กูไม่ได้รบกวนแค่มึง แต่รบกวนคนอื่นไปด้วย”

 

หินอธิบายอย่างใจเย็น ไม่ได้นึกโกรธกับท่าทางและคำพูดของแฟนเลยแม้แต่น้อย คิดในทางที่ดีว่าที่อีกคนหงุดหงิดคงเพราะเป็นห่วง

 

“งั้นกูจะไปส่งมึงเอง”

 

“อย่าเลย”

 

“...” คนไม่พอใจเงียบเสียงลงบ่งบอกให้รู้ว่ากำลังไม่พอใจขั้นสุด นอกจากจะไม่พูดแล้วใบหน้ายังเบือนหนีไปทางอื่น

 

“แฟน ไม่เอาน่า”

 

“ก็เพราะมึงนั่นแหละ” แฟนหันขวับกลับมาตอบ ดวงตาสวยคุกรุ่นไปด้วยอารมณ์ร้อนจัด

 

“โอเค กูผิดเอง กูยอมรับ แต่ยังไงก็อย่ารบกวนคนอื่นเลย ไม่อยากให้มึงขับรถคนเดียวตอนดึกด้วย แค่กลับแท็กซีกูกลับได้”

 

หินยังคงควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่า ทุกอย่างเป็นไปอย่างใจเย็นและคำพูดยอมรับผิดด้วยเสียงทอดอ่อนเมื่อครู่ก็ดูท่าจะละลายความร้อนของคนตรงหน้าลงได้หนึ่งระดับ

 

“...” แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่อาจทำให้แฟนกลับมาเย็นได้ทั้งหมด

 

“ถ้ามึงงอน กลับไปกูนอนไม่หลับแน่”

 

มือหนาเอื้อมไปจับมือบางซึ่งวางอยู่บนโต๊ะฝั่งตรงข้ามแผ่วเบา น้ำเสียงที่เอ่ยเว้าวอนจนคนฟังยอมเปิดปากพูดด้วยอีกครั้ง

 

“แล้วมึงคิดว่ากูจะนอนหลับรึไง”

 

“งั้นก็อย่างอนเลย”

 

“แล้วมันน่าไหม”

 

“ไม่น่า สัญญาว่าถึงห้องแล้วจะรีบโทรหา” ข้อต่อรองถูกยกขึ้นมาเสนอ หวังให้อีกฝ่ายอ่อนลงกว่านี้

 

“ก็ลองไม่โทรสิ”

 

ความไม่พอใจยังคงตกตะกอนจางๆอยู่ข้างใน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากไร้เหตุผลมากไปกว่าที่เป็น ท่าทีแข็งกร้าวก่อนหน้าจึงถูกปรับให้เป็นปกติ

 

“ลงจากแท็กซีก็จะโทรทันที โอเคไหม” สุดท้ายใบหน้าสวยก็กดลงรับอย่างจำยอมจนหินยิ้มออกด้วยความโล่งอก

 

การนั่งย่อยหลังมื้ออาหารเย็นผ่านพ้นไปราวอีกสิบนาทีก่อนแขกที่มารบกวนตั้งแต่เที่ยงจะได้เวลากลับ หินเข้าไปลาครอบครัวแฟนอีกครั้ง แม้ประเด็นเรื่องการนั่งแท็กซีจะถูกหยิบยกขึ้นพูดมาอีกรอบแต่เพราะยืนกรานหนักแน่นว่าไม่อยากรบกวน ทุกคนจึงไม่อาจขัด

 

“เจอกันวันจันทร์”

 

เสียงทุ้มเอ่ยบอกยามยืนอยู่ข้างตัวรถซึ่งถูกเรียกเข้ามารับถึงหน้าประตูบ้านของแฟน

 

“อืม”

 

“เดี๋ยวโทรหา”

 

“อืม”

 

หินลอบถอนหายใจเมื่ออีกฝ่ายรับคำเพียงสั้นๆ ถึงใบหน้าของแฟนจะดูเหมือนเป็นปกติแต่คนมองก็รู้ว่าข้างในนั้นไม่ได้ปกติอย่างที่พยายามเก็บอาการ

 

เสียงเครื่องยนต์ทำงานดังเร่งเร้าแต่หินกลับไม่อาจก้าวขึ้นรถได้ตอนนี้ เท้าแกร่งจึงสาวเข้าไปใกล้คนตรงหน้าอีกหนึ่งก้าว จากนั้นจึงรั้งร่างบางเข้ามาในอ้อมกอด ง้องอนแฟนด้วยสัมผัสที่แนบชิดพลางลูบไล้แผ่นหลังเล็กแผ่วเบา

 

“กูไปแล้วนะ”

 

กระซิบบอกข้างหูคนที่สอดแขนมารัดรอบเอว คำบอกลาราวกับจะจากกันในวินาทีนี้แต่ร่างกายกลับไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย

 

“จูบลาด้วยสิ”

 

หินหลุดหัวเราะก่อนจะผละใบหน้าออกห่าง ขณะร่างกายส่วนอื่นยังคงอยู่ในท่าเดิม

 

“ไม่เบื่อรึไง จูบกันวันละเกือบสิบรอบ”

 

“มึงเบื่อ?” น้ำเสียงที่เอ่ยกดต่ำลงคาดคั้น

 

“ไม่มีเบื่อ แต่นี่หน้าบ้าน เดี๋ยวคนขับจะช็อกเอา”

 

คุณลุงวัยห้าสิบซึ่งนั่งรออยู่ในรถมาหลายนาทีอาจขับหนีออกไปด้วยรับไม่ได้กับเรื่องประเจิดประเจ้อแบบนี้

 

“งั้นมึงก็ขึ้นรถเถอะ ก่อนกูจะไม่ให้กลับจริงๆ”

 

ดวงตาสวยบ่งบอกว่าแฟนไม่ได้พูดเล่นจนมือหนาเลื่อนขึ้นมาไล้แก้มเนียนทิ้งท้ายแล้วขยับกลับไปยืนที่เดิม

 

ถึงใจอยากทำตามความต้องการของอีกคนมากแค่ไหน แต่เนื่องด้วยสถานที่ที่ไม่เหมาะสมจึงไม่อาจทำได้อย่างใจอยาก

เวลาซึ่งถูกยืดเยื้อเอาไว้สิ้นสุดลง คำลาตามธรรมเนียมตะวันตกถูกเอ่ยจากนั้นร่างสูงจึงหมุนกายเดินไปเปิดประตูแล้วก้าวขึ้นรถอย่างรวดเร็ว

 

เมื่อไฟท้ายค่อยๆกลายเป็นจุดเล็กๆกระทั่งหายลับไปจากสายตา ลมหายใจหนักอึ้งก็ถูกพ่นออก ทั้งที่เป็นเพียงการจากกันไม่กี่วันแต่ดูเหมือนว่าหินจะกลายเป็นความคุ้นชินที่เกาะกินทุกอณูความรู้สึก

 

เมื่อไม่ได้อยู่ด้วยกันจึงรู้สึกวูบโหวง

 

มากเกินไป...ต้องทำใจให้ห่างอีกฝ่ายบ้างซะแล้ว

 

 

 

1 ชั่วโมงผ่านไป

 

“เข้าห้องมาแล้ว”

 

เสียขลุกขลักดังเข้ามาในสายก่อนเสียงประตูปิดลงจะดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่าง จนใบหน้าของหินในความมืดสลัวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นแจ่มชัด ขณะที่แฟนซึ่งซบหน้าอยู่กับหมอนก็เงยหน้าขึ้นมาตั้งตรง

 

“ทำอะไร”

 

เอ่ยถามขึ้นเมื่อรับรู้ได้ว่าโทรศัพท์ของหินถูกตั้งอิงไว้กับอะไรสักอย่างบนโต๊ะข้างหัวเตียง หลังจากนั้นเจ้าตัวก็ขยับถอยออกไปจากหน้าจอเล็กน้อย

 

“จะถอดเสื้อ” หินตอบพร้อมทั้งเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีครามของตัวเองออก

 

“ถอดเสื้อทำไม”

 

“ก็จะอาบน้ำ”

 

สาบเสื้อซึ่งแย่งออกจากกันเผยให้เห็นแผ่นอกและหน้าท้องแกร่งวับๆแวมๆ ล่อตาล่อใจจนคนมองผ่านทางหน้าจอจับจ้องไม่วางตา

 

“อ่อยกู?”

 

“หึ อ่อยอะไร”

 

“มึงตั้งใจถอดเสื้ออ่อยกู” ปากเล็กเบ้ใส่ไปด้วยยามเอ่ยพูด

 

“จะอาบน้ำจริงๆ งั้นวางสายก่อนแล้วแยกย้ายกันไปอาบน้ำ เสร็จแล้วจะโทรไปใหม่”

 

แม้จะนึกขำกับความคิดของแฟนแต่เพราะอากาศที่ร้อนจนเหงื่อชุ่มเลยทำให้อยากรีบอาบน้ำเป็นอันดับแรก

 

“ไม่เอา” อีกคนปฏิเสธทันควัน

 

“จะดูกูอาบน้ำ?”

 

หินเอ่ยถามเมื่อเสื้อถูกเลื่อนออกจากตัว คราวนี้ส่วนบนเต็มไปด้วยมัดกล้ามจึงปรากฏให้แฟนได้เห็นเต็มตา จากนั้นมือหนาจึงเลื่อนต่อไปยังหัวเข็มขัด

 

“มึงก็ต้องดูกูอาบน้ำเหมือนกัน”

 

คนพูดขยับตัวลุกขึ้น ตั้งโทรศัพท์มือถือไว้กับโคมไฟข้างหัวเตียงแล้วถอยหลังไปเปลื้องผ้าตัวเองออกทั้งตัวอย่างรวดเร็ว

 

“อย่าอ่อยกูแบบนี้”

 

กลายเป็นหินที่ตกเป็นฝ่ายต้องใช้ความอดทนกับภาพจากปลายสาย ร่างกายขาวเนียนอะร้าอร่ามสะท้อนกับแสงไฟจนอยากยื่นมือเข้าไปคว้าอีกฝ่ายมาเคล้นคลึง

 

“ใครเริ่มก่อน”

 

“โอเค ยอม ปิดกล้องเถอะ...กูไม่อยากเซ็กส์โฟน”

 

“ทนไหวเหรอ”

 

ไม่เพียงแค่เอ่ยถามยั่วยวนแต่แววตาของคนที่โน้มหน้าลงมาใกล้โทรศัพท์นั้นยังทอความเชิญชวนจนกรามแกร่งบดเข้าหากัน

 

“ไม่ไหวก็ต้องทน วันจันทร์มึงเตรียมตัวไว้ได้เลย”

 

“นับชั่วโมงรอแทบไม่ไหวแล้ว”

 

“ขี้ยั่วไม่มีใครเกินจริงๆ”

 

คำกล่าวว่านั้นทำให้คนฟังพึงพอใจจนหลุดหัวเราะ อารมณ์คุกรุ่นก่อนหน้าหายวับ พลันมือบางจะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาไว้ในมือแล้วเอ่ยถาม

 

“จะปิดกล้องรึยัง หรือจะถอดกางเกงโชว์กู?”

 

“กลัวคนแถวนี้อารมณ์ขึ้น”

 

หินเอ่ยตอบจังหวะเดียวกันกับที่ภาพทางฝั่งของตัวเองถูกตัดเป็นเพียงหน้าจอสีดำ เมื่อแฟนกดปิดกล้องไปเช่นเดียวกันจึงเหลือเป็นการเฟซไทม์เสียงธรรมดา

 

“บอกตัวเองเถอะ”

 

คนฟังส่ายหัวยามลงมือถอดกางเกงต่อจนร่างกายเปลือยเปล่า จากนั้นจึงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปพร้อมทั้งโทรศัพท์ในมือ

 

เพิ่งเคยคุยโทรศัพท์ไปด้วยขณะอาบน้ำก็วันนี้เอง

 

TBC.


มาแล้วเด้ออออ อิอิ จะบอกว่าจริงๆแอบงอนคนอ่าน เลยตั้งใจว่าจะให้รอสักอาทิตย์ค่อยมา

แต่เพราะความน่ารักของเราเลยจะหายงอนก็ได้^^

มาแล้วนะคะะะะ ตอนนี้หว๊านหวาน น้องแฟนงอแงมากๆ(น่าฟัดเนอะ)

อ่านแล้วขอกำลังใจให้โซแอลด้วยน้า ไม่งั้นงอนแล้วหนีเข้าป่าไม่อัพพี่หินไม่รู้ด้วย :p

แล้วเจอกันตอนหน้าค่า~

ฝากแท็กให้ไปส่งฟีดแบคกันที่ #พี่หินคนห่าม ด้วยนะคะ


ปล.คนเก่งมากเหมือนจะมีแค่ในนิยายแต่เมื่อเราโตขึ้น ได้เจอสังคมใหญ่ขึ้นก็จะได้รู้ว่าคนเก่งมากมีอยู่มากมาย...ยกเว้นตัวเราเอง กร๊ากกกก (จะบอกว่าที่โซแอลเขียนให้พี่หินเก่งเพราะรู้จักคนเก่งอยู่มากเลยค่ะ ไม่ได้จะอวดอะไรนะคะ แต่จะบอกว่าคนเก่งในสังคมเรามีเยอะมากจริงๆ โปรไฟล์ดีกว่าพี่หินก็มีอีกมากเลย ยกเว้นโซแอลนี่แหละ ฮ่าาา)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.962K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5677 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 06:36
    ติดกันแบบไม่รู้ตัวเลยแง
    #5,677
    0
  2. #5643 Airzaa1810 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 20:20
    ชอบน้องงอนพี่ง้ออ่ะ น่ารัก
    #5,643
    0
  3. #5548 yuri_miko (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 19:45
    ถ้าเป็นเรา เราก็จะบอกว่า นั่งแท็กซี่ก็อันตราย ต่อให้เป็นผู้ชายก็เถอะ
    #5,548
    0
  4. #5511 Realmayy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 18:44
    นางงอนเก่งนะ ผัวนางก็ง้อเก่ง อิสสาตาร้อน
    #5,511
    0
  5. #5468 Yongyie HH520 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 19:00

    มันดีมั้กมากกกกกก
    #5,468
    0
  6. #5462 rattanalak44 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 18:31
    ตอนนี้ลมุนมากกกกก
    #5,462
    0
  7. #5410 12311232123312 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 15:20
    แงงงงงงน่ารัก
    #5,410
    0
  8. #5387 Kim-kibom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 21:56
    อ่อยเก่งพอๆกันเลย
    #5,387
    0
  9. #5324 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 15:07

    ขี้อ่อยทั้งคู่นั้นแหละ

    #5,324
    0
  10. #5296 ` peachypeach (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:12

    น้องติดพี่หินมากเลยสินะ น่ารักก

    #5,296
    0
  11. #5144 Minyy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:47
    ขี้ยั่วพอกันเลยจ้าาา แยกกันนอนเหมือนจะขาดใจ อ่ยย น้องแฟนพี่หิน
    #5,144
    0
  12. #5056 hannna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:56
    แค่เค้าแยกกันอยู่แฟนก็แทบจะขาดใจตายแล้วอ่ะ 5555 ติดพี่หินสุดดด
    #5,056
    0
  13. #5022 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 21:11
    ศีลเสมอกัน55555
    #5,022
    0
  14. #4815 ojay2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 11:51
    ห่างกันไม่ได้เลยนะ เริ่มติดกันแล้วสิ
    #4,815
    0
  15. #4803 Hunbears (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 00:21
    จริงๆก็ยั่วเก่งกันทั้งคู่ววววแหละ5555
    #4,803
    0
  16. #4802 pim pimmi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 00:09
    เนี่ยยยยย
    #4,802
    0
  17. #4718 jaisai09 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 23:31
    เกือบสื่อรักทางโทรศัพท์แล้วเชียว
    #4,718
    0
  18. #4686 areenachesani (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 13:13
    น่อววว ห่างกันไม่ด้ายยย
    #4,686
    0
  19. #4568 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:24
    ขาดกันไม่ได้แล้วจริงๆ สินะ พี่หินน้องแฟน ^^
    #4,568
    0
  20. #4518 pcy921 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 00:09
    ติดกันจัง5555
    #4,518
    0
  21. #4248 koy_incle (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 22:07
    เพอร์เฟคไปซะทุกอย่างนะพี่หิน
    #4,248
    0
  22. #4107 Mistyblack (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 19:11
    คนเก่งมีมากมาย ยกเว้นเรา...
    #4,107
    0
  23. #4086 conan_tkd (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:53
    ห่างกันไม่ได้เลย
    #4,086
    0
  24. #4044 exoxoxo1122 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 12:08
    ขนาดนั้นเลยอ่อ><
    #4,044
    0
  25. #3483 echize (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 22:04
    แงงง น้องติดพี่หินหนักเลย น่าร๊ากกกก
    #3,483
    0