IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 16 : TERRIBLE No.16 [มุมมองของอี้เอิน]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    27 พ.ค. 57








-16-




 

การเป็นคนซึนกับคนเนียนในตัวเดียวกันเนี่ยมันไม่ง่ายเลยนะครับ มาร์คต้วนขอบอก...


 

“เนี่ย แบมทำข้อนี้ไม่ได้”


 

นิ้วมือเล็กชี้ลงไปบนหน้ากระดาษที่เจ้าตัวหยิบมากางไว้บนโต๊ะญี่ปุ่นกลางห้อง ครับบตอนนี้ผมอยู่ในห้องของน้องแบม ด้วยเหตุผลที่ผมอาสาจะมาสอนการบ้านน้อง


 

ชะเง้อหน้าไปดูก็เจอโจทย์ยึกยือเต็มไปหมด ถึงจะบอกว่าข้อนี้เหมือนแค่ข้อเดียว แต่มันเป็นข้อใหญ่ที่มีข้อย่อยอีกประมาณสิบกว่าข้ออ่ะครับ...


 

“ไหนๆ?


 

แอบทำเนียนขยับหน้าเข้าไปใกล้ แต่คนตัวเล็กดันไวกว่าเขยิบตัวมาแทบจะเลื้อยข้ามโต๊ะมาฝั่งผมได้อยู่แล้ว ใบหน้าน่ารักเบะปากแบบเด็กๆ ก่อนจะเงยหน้ามามองหน้าผมที่ห่างกันไม่กี่คืบ ทั้งยังจิ้มๆนิ้วลงบนสมุดจึกๆ


 

น่ารัก...


 

มาร์คต้วนไม่อยากจะทน


 

“อ๋อ แค่นี้เอง...”


 

ถึงโจทย์จเยอะแค่ไหน มาร์คต้วนก็ไม่หวั่นไหว นี่ดีกรีท๊อปห้องนะครับ ให้ยากกว่านี้มาร์คต้วนก็โอเค ผมนั่งอธิบายน้องไป ทำให้น้องดูนิดหน่อยแล้วเลื่อนไปให้น้องทำเองบ้าง


 

แบมแบมพยักหน้ารับ ขมวดคิ้วบ้างเมื่อไม่เข้าใจแล้วก็เงยหน้ามาให้ผมอธิบายใหม่ ยิ้มกว้างออกมาเมื่อเข้าใจ้แล้วก่อนจะลงมือเขียนต่อ ริมฝีปากเล็กๆนั้นถูกเจ้าตัวขบกัดเบาๆเวลาที่ใช้ความคิด แหมะ... มันน่า...


 

แอบลอบยิ้มกับตัวเองโดยไม่ให้คนที่ก้มหน้าตั้งใจทำการบ้านอยู่เห็น พอน้องเงยหน้ามาก็แสร้งทำหน้านิ่งๆ ก่อนจะได้รับเป็นรอยยิ้มสดใส ชนิดติดสตั๊นสิบวิ แล้วคนกระทำก็ก้มไปทำงานต่อ...


 

บอกแล้วไงครับ การเป็นคนซึนและเนียนในร่างเดียวกันมันยาก


 

มือไม้อยู่ไม่สุก อยากจะยกขึ้นลูบหัวฟูๆที่เจ้าของนั้นยกมือขยี้เวลาที่คิดออกมาไม่ได้ดั่งเฉลยที่ผมทำไว้ อยากจะหัวเราะออกมาเพราะท่าทางทุกอย่างที่คนตรงหน้านี้แสดงมันชวนให้อารมณ์ดีไปหมด แต่ก็ทำได้แค่คิดเท่านั้น


 

“หง่า~


 

น้องครางเบาๆออกมาแล้วเงยมองผม ก่อนคนตัวเล็กกว่าจะขยับตัวยุกยิกเท้ามือกับโต๊ะแล้วเลื่อนสมุดมาตรงหน้าผม


 

“ทำไม่ได้อ่ะ ข้อเนี้ย”


 

น้องจิ้มดินสอจึ้กลงไปบนโจทย์ตัวปัญหา ใบหน้าน่ารักงอง้ำจนอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบิดแก้มย้วยๆนั้นหนึ่งที จนเจ้าของแก้มส่ายหน้าเบาๆแล้วหัวเราะเอิ๊กๆออกมา เดี๋ยวนะครับ โมเม้นพวกนี้คืออัลไล บอกมาร์คต้วนที มาร์คต้วนอยากจะคราย มาร์คต้วนจะพังกับความโมเอ้ของกันต์พิมุกกกก ง่อววว


 

“อธิบายใหม่หน่อยดิ”


 

แขนก็เท้าโต๊ะไว้ ตัวก็ยื่นมาหาผม หน้านี่ใกล้จนแทบจะสิงรวมเป็นหน้าเดียวกัน นี่น้องเขาไม่รู้สึกอะไรมั่งหรอครับ? นี่ผมเลยคำว่ารู้สึกไปถึงสยิวแล้วเนี่ย เพราะลมหายใจอ่อนๆที่สัมผัสได้จากคนตรงหน้า


 

อี้เอินไม่ได้เป็นคนจังไร อี้เอินแค่ทนไม่ค่อยจะไหวเป็นบางเวลา...


 

แต่ต้องไม่ใช่เวลานี้อ่ะนะครับ




 

ปึ้ก!


 

“แอ่ก”


 

“โอ้ยย!


 

เสียงที่ต่าง ครับ มันเป็นเพราะโต๊ะญี่ปุ่นคงไม่ได้แข็งแรงอะไรมากมายนัก พอน้องค้ำแล้วเท้ามาทั้งตัว ซึ่งตัวน้องผมคิดว่าก็คงไม่ได้เบาอะไรนักหนา น้องก็เด็กผู้ชายคนนึงเหมือนกัน มันทำให้โต๊ะพับขาแล้วเทลงมา


 

แล้วถามว่าใครเป็นยังไงบ้าง?



 

น้องหนะไม่เท่าไหร่ เพราะเทตัวกลิ้งทับโต๊ะลงมาซบกับอ้อมอกของพี่มาร์คคนหล่อ ที่ทำตัว สปอร์ต ใจดี เมกา อ้าแขนรับน้องไว้ แต่นั่นแหละครับ เพราะขาผมหนะสอดอยู่ใต้โต๊ะ


 

รวมๆน้ำหนักโต๊ะและตัวน้องแล้ว มันทำให้ผมอุทานออกมาดังลั่นห้องด้วยความเจ็บ ฟหกด นี่ขาพี่มาร์คหักรึยัง เชี่ย น้ำตาจิไหล อยากจะแชร์ อยากจะงอแง แต่พอเจอหน้าน้องที่หลับตาปี๋ในระยะซูมชัด HD ก็แทบจะลืมความเจ็บปวด...


 

...ซะเมื่อไหร่


 

โต๊ะทับขาแล้วมีน้ำหนักไม่ใช่น้อยตามลงมาทับด้วยนี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะครับ ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย เจ็บร้าวถึงสมองซีกซ้ายและขวา เมื่อไหร่น้องแบมจะลืมตาขึ้นมาแล้วลุกออกไปซักที ฮ่อลลา กระดูกขาพี่มาร์คจะแตกแล้วครับ 


 

“แบม...คือ พี่ เจ็บ”


 

พอผมพูดจบด้วยเสียงอันยากลำบาก  แบมแบมก็ลืมตากลมๆใสๆมามองผม ก่อนจะทำหน้าเหวอๆเมื่อรู้สึกตัวว่าตัวเองได้ทับผมเอาไว้

น้องรีบขยับตัวออกไปนั่งข้างๆแล้วดึงไอโต๊ะตัวปัญหาออกจากท่อนขาแข็งแรงของผม อื้อหือ แดงทั้งแถบไม่ต้องวินิจฉัยให้ยาก


 

“พี่มาร์คเลือดออก!


 

ห้ะ? ไหนครับไหนเลือด ก้มมองที่ท่อนขาตัวเองอีกครั้ง ก็เห็นว่าที่หัวเข่าถลอกแล้วมีเลือดซิบๆ มองหน้าน้อง น้องก็ทำหน้าสำนึกผิด ผมขมวดคิ้วขึ้นน้อยๆ ตอนแรกก็ไม่เจ็บหรอกครับ แต่เคยได้ยินทฤษฎีที่ว่า พอเห็นเลือดก็เจ็บขึ้นมาป่ะ นั่นแหละครับ ผมกำลังเป็นแบบนั้น


 

“พี่โกรธแบมหรอ?


 

ฮริ้ง ตาแป๋วๆนั้นเงยขึ้นมามองผมที่คาดว่าทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ ใครจะไปโกรธน้องลงครับ พีแค่เจ็บครับเจ็บ เจ็บสำออยด้วยไม่ได้เจ็บจริงๆ แล้วดูทำหน้าเข้า เดี๋ยวปั๊ดฟัดให้จมเขี้ยวจมเล็บ


 

“พี่มาร์ค คือแบมว่า...”


 

เสียงแหบๆของน้องเอ่ยออกมาเบาๆ เรียกให้สติที่หลุดลอของต้วนอี้เอินกลับเข้าร่าง ใบหน้ามนๆ เอ๊าะๆ ลอยหราในระยะใกล้ชิดเห็นรูขุมขน น้องแบมจะทำอะไรอี้เอินครับ ขยับเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ไม่ถามสุขภาพหัวใจผมซักคำ นี้เต้นเป็นจังหวะ เกิล เกิล เกิลส์ จนแทบจะหลุดออกมาอยู่ร่อมล่อ


 

ใกล้กว่านี้ได้อีกมั้ย อี้เอินขอถามกันต์พิมุกแปป?


 

ถามว่าตอนนี้ผมทำอะไรอยู่?



 

ตอนนี้ต้วนอี้เอินกำลังนั่งจ้องหน้าใสๆของกันต์พิมุก ภูวกุล ที่อยู่ในระดับโฟกัสเอชดี ที่ย่นหน้าขมวดคิ้ว จัดการกับแผลถลอกที่หัวเข่าผมอยู่


 

น้องจิ๊ปากออกมาทุกครั้งที่เจ้าตัวราดน้ำเกลือลงบนแผลผมแล้วซับๆแต่เลือดก็ยังซึมออกมาอยู่ดี ทำไงได้หละครับ คนมันสุขภาพแข็งแรง เลือดเยอะก็เงี้ยแหละ แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ แค่นี้อี้เอินไม่ตาย แต่อี้เอินกำลังจะตายเพราะอัตรหัวใจที่เด้งเร็วเกินไป



 

เบาๆครับ เดี๋ยวน้องแม่งได้ยิน ถถถถถ่ด


 

“ช่างมันเถอะ”


 

พูดออกไปห้วนๆตามฉบับเมื่อเห็นว่าความพยายามของแบมๆมันดูจะไม่ได้ผลเท่าไหร่นัก เพราะเลือดผมที่ยังซึมออกมาเรื่อยๆ น้องเงยหน้ามาพร้อมเบะปากอิ่มๆนั่นเหมือนเด็กที่กำลังจะร้องไห้


 

เดี๋ยวนะคนที่ควรร้องควรจะเป็นอี้เอินป่ะ ไม่ใช่กันต์พิมุก


 

“พี่...”


 

“ห้ะ?


 

คือเสียงน้องเบาและคีย์ต่ำมาก จนผมต้องสบถเสียงออกมาแล้วเขยิบหน้าเข้าไปใกล้ๆ จากใกล้อยู่แล้วก็ใกล้ไปอีก จิตใต้สำนึกฝ่ายแจ็คสันหวังบอกผมว่ามึงควรจะจัดการให้จบๆไป แต่จิตใจฝั่งจนดีศรีอี้เอินยังบอกผมไว้ว่าน้องยังเด็กอย่าจัญไรให้มาก


 

คือช่างมันเหอะว่าผมจะคิดอะไรยังไง แต่ตอนนี้น้องจ้องผมไม่วางตาเลยทีเดียว


 

ถ้าการจ้องตากันมันทำให้คนท้องได้...


 

ผมว่าผมคงท้องลูกได้เป็นสิบคนแล้วหละครับ สายตาน้องแบมช่างร้ายกาจ แต่มาร์คต้วนก็ต้องข่มอารมณ์ไว้ให้ถึงที่สุด


 

“พี่โกรธแบมมั้ย?


 

อยากจะขำดังๆให้ลั่นห้อง แต่ไม่ได้เดี๋ยวจะหลุดมาดที่รักษามานาน ยิ่งใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูนั่นเบ้ไปเล็กน้อยอย่างเด็กสำนึกผิด เหมือนเด็กเล็กที่วิ่งชนแจกันสิบล้านของคุณแม่แตกแล้วกำลังจะสารภาพผิด


 

เฮลโล่ววว วว  คุกอยู่ทางไหนบอกต้วนอี้เอินที...


 

“โกรธ...”


 

พอพูดออกไปแบบนั้น ใบหน้าน่ารักก็ยิ่งล่อกแล่กไปกว่าเดิม น้องถอยห่างจากผมไปนั่งจ๋อยก้มหน้าก้มตา จนอดไม่ได้ที่จะแอบขำในลำคอ น้องเงยมามองผมแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะถามว่า


 

พี่ขำอะไร ตลกหรอ?



 

“พี่ด่าแบมในใจป่ะเนี่ย”


 

เด็กน้อยพูดออกมาแล้วก็คอพับคออ่อนไปอีกครั้ง โอ้ย แม่ง โมเอ้ชิบหรัยยยยยยย ทำยังไงถึงจะได้กันพิมุกต์ ตื้ดดดดดดดดด อะไรนะไม่สุภาพหรอ อยากได้เป็นแฟนไงงง เป็นแฟนน คิดอะไรกัน


 

นี่ก็ออกตัวแรงมานานแล้วนะ... คือผมไม่หล่อพอ หรือ อะไร ทำไมน้องชอบทำเหมือนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราสอง


 

มาร์คเสียใจ มาร์คจะไม่ทน แต่มาร์คก็ต้องทน... พอเถอะครับ


 

“เปล่า”


 

ตอบสั้นๆแล้วก็แกล้งทำเมินหน้าไปทางอื่นแทน หยิบโต๊ะที่นอนคอพับคออ่อนมากางเหมือนเดิม ทั้งยังเอาสมุดที่กระจัดกระจายกลับมาวางให้อย่างเรียบร้อย หันมองหน้าน้อง ก็เห็นน้องก้มหน้านิ่ง


 

แบมแบมคนดีของมาร์คต้วนเป็นอะไรวะครับ?



 

“มาทำต่อดิ”


 

หัวกลมๆ ที่มีหน้าม้าสีด่างๆนั่นส่ายหวืออย่างแรง จนคิ้วผมขมวดเป็นปมแทบจะทันที


 

“แบม เงยหน้า”


 

ไม่ได้อยากทำเสียงดุนะครับ แต่จิตใต้สำนึกแห่งความสะดีดสะดิ้งมันทำให้เสียงผมเป็นแบบนั้นเอง คือแอบหงุดหงิดนิดๆที่น้องเอาแต่ก้มหน้าส่ายไปส่ายมาเลยขยับไปใกล้ ยิ่งใกล้น้องก็ยิ่งขยับถอยหนี


 

อ้าวเห้ย! นี่พี่มาร์คนะครับ ไม่ใช่ขยะ จะได้มาทำรังเกียจรังงอนกันแบบนี้


 

ด้วยความโมโหหรือความป่าเถื่อนหรืออะไรก็ตามที่มีอยู่ในตัวบ้างเล็กน้อย เลยเอื้อมมือไปจับหน้าใสๆนั่นไว้ให้มั่นแล้วจัดการใช้แรงงัดหน้าน้องให้เงยขึ้น เท่านั้นแหละ จิตใจแทบร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มข้างซ้าย


 

น้องไม่ได้ร้องไห้หรอกนะครับ แต่ตาแม่งแดงไปไหน ปากก็เม้มแน่นเบ้นิดๆ แก้มขึ้นสีปรั่งๆ เหมือนพยายามอดกลั้นอะไรซักอย่าง


 

เดี๋ยวนะ ๆ


 

น่าฟัดอ่ะ เห่ยยยย... พอเถอะมาร์คต้วนนี่ไม่ใช่เวลาลามกนะครับนะ


 

“เป็นอะไร?


 

ถามออกไปแล้วก็ออกแรงรั้งแขนอีกคนให้ขยับมาใกล้ ถึงน้องจะขืนตัวบ้างแต่ก็ยอมเขยิบมาเล็กน้อย นี่จะน่ารักไปไหน มาร์คต้วนจะไม่ทน ยิ่งหน้าปรั่งๆตาแดงๆเมื่อกี้ แม่ครับมาร์คอยากได้ มาร์คจะเอา ฮ่อลล่า~~~~



 

“แบม...”


 

“ห่ะ?


 

นี่หูผมไม่ดีหรืออะไร ผมว่าน้องพูดเบาไปนะ วันหลังก็พูดดังๆหน่อยดิเห้ย คือมาร์คต้วนยังไม่แก่ แต่บางทีก็ไม่ได้หูทิพย์พอที่จะได้ยินเสียงพึมพำ งึมงำในลำคอนะครับ...


 

“แบมไม่ชอบให้ใครโกรธ!!


 

เช้ดโด้ววว คือแค่คิด ทำไมต้องตะคอกเสียงใส่พี่มาร์ค


 

นี่เบ้หน้าเอามืออุดหูแทบจะไม่ทันพอน้องตะโกนมา น้ำตาพี่มาร์คจะไหล แอบสะดุ้งนิดๆแต่ก็ต้องทำฟอร์มนิ่งๆต่อไป คือทำอะไรปรึกษานิด


 

แล้วเมื่อกี้น้องว่าไงนะ ไม่ชอบให้ใครโกรธ?

 

“แล้วยังไง?  ถามไปหน้าซื่อๆ  น้องขยี้ตาแรงๆแล้วจ้องผมเขม็ง... เดี๋ยวนี่เราสลับบทกันป่ะบางที?



 

“พี่กำลังโกรธแบม...”


 

น้องพูดเสียงเบาๆ งุ้งงิ้งๆ เลื่อนมือมาจับแขนผมแล้วเขย่าเบาๆ...


 

“ไม่โกรธแบมนะ ขอโทษ...”


 

That xx … คือไรอ่ะ คือมาร์คตั้งรับไม่ทัน คือน่ารัก คือโมเอะ คือดี คืองาม คืองานแบ๊วต้องมา งานอ้อนต้องโดน งานไม่ทนคงได้เกิด  แม่ให้เล่นคิตตี้หรอตอนเด็ก น่ารักอ่ะ น่ารัก อยากตะโกน แต่ไม่ใช่เวลา บ้าบอ มาร์คจะบ้า มาร์คแย่มาร์คแพ้ลูกอ้อนแบมแบม ฮรึกกกก


 

“...”


 

“พี่อย่าเงียบดิ”


 

ไม่ได้อยากเงียบ แต่พูดอะไรไม่ออก กลัวจะบอกว่าชอบเธอแค่ไหนนน ฮริ้งง กลับมาก่อนมาร์คต้วนคนมาดแมน อย่าเพิ่งสะดิ้งครับ อย่าเพิ่ง... แล้วนี่ก็ดูทำหน้าเข้าดิ แม่อยู่บ้านป่ะเนี่ย พ่อหวงมั้ย มีพี่น้องกี่คน พี่โหดรึเปล่า อะไรยังไง ตอบบบ


 

“อยากให้หายโกรธมั้ย?


 

ผมมองหน้าน้องนิ่งๆ แสร้งทำว่าโกรธอยู่นะ แต่จิตใจนี่ให้อภัยตั้งแต่น้องตั้งใจทำแผลแล้วครับ ที่สำคัญแผลไม่ใหญ่ป่ะ มาร์คต้วนไม่ตายหรอก ล้มรถหน้าปากซอยกับไอเพื่อนรักแจ็คสันหวังยังเจ็บกว่านี้หลายเท่าอ่ะเห่ย


 

“อื้อ”


 

น้องตอบพร้อมพยักหน้าขึ้นลงแรงๆ...


 

งานหลอกเด็กต้องมา นี่พูดเลย...


 

ผมยื่นหน้าไปใกล้ๆน้องแล้วหันแก้มใสๆของตัวเองไปตรงหน้าอีกคน อย่าว่าอย่างงู้นอย่างงี้เลย เห็นมีฟอร์มแตก็จังไรเป็นไง ลงทุนไปย่อมหวังผล ขอซักนิดเหอะ ไม่ได้ชาตินี้ก็ไม่รู้จะชาติไหนแล้วเนี่ย


 

“หอมแก้มดิ”


 

“ห้ะ?


 

น้องทำหน้าเหรอหราแล้วมองหน้าผมแบบ งงๆ ในขณะที่ผมขมวดคิ้วมุ่นและได้แต่หัวเราะในใจ แอบเห็นว่าใบหูของน้องแดงขึ้นมาน้อยๆลามไปถึงผิวแก้มเนียนๆน่าฟัด และผมคิดว่าผมก็คงไม่น้อยหน้าเท่าไหร่


 

คือใจนี้เต้นระดับสิบ หลุดได้หลุดอ่ะครับ


 

“เอ้า นิ่งทำไมหละ?


 

ผมทำหน้าซีเรียสใส่น้องเท่านั้นแหละ น้องก็สะดุ้งโหยง มองหน้าผมสลับกับมองบานประตู หน้าตาน้องแบบ ช่างใจมากว่าจะทำดีหรือไม่ดี ขณะที่ผมก็ยังขมวดคิ้วตีหน้าเครียดต่อไป


 

คือเรียกได้ว่าหน้าตากับใครแปรผกผันกันมากถึงมากที่สุด


 

“ถ้าทำแล้วจะหายหรอ”


 

“อืม”


 

ตอบแบบไม่คิด จริงๆก็หายแล้ว แต่น้องอ่ะ ดันทำให้อยากแกล้งเองทำไม โถ่ะ มาร์คต้วนขอเก็บผลกำไรซักนิดแล้วกัน...


 

ฟรุ่บ


 

สัมผัสแผ่วเบาๆบนผิวแก้มพร้อมกับหน้าแดงๆของคนข้างๆเรียกให้อยากจะยิ้มออกมาให้ปากฉีกถึงรูหู น้องมุดหน้ากับอกตัวเองชนิดที่จะไม่ยอมเงยหน้ามามองผมแน่ๆ


 

บ้าจริง... มาร์คต้วนไม่อยากจะทน ฮริ


 

“เอา หายโกรธแล้ว มาทำการบ้านต่อ”


 

ผมขยับตัวออกห่างน้องไปนั่งให้ดีๆแล้วดึงโต๊ะมาขั้นระหว่างเราสองคน น้องเงยมามองผมแว้บเดียวแล้วก็หลบสายตาไปเรียกรอยยิ้มมุมปากจากผมได้เป็นอย่างดี ก่อนคนตัวเล็กกว่าจะเลื่อนสมุดมาก้มหน้าก้มตาทำแทน



“พี่มาร์คอาบน้ำมั้ย?


 

ผมเงยหน้าจากสมุดการบ้านตรงหน้า เพื่อมองคนตัวเล็กที่เดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ กลิ่นสบู่อ่อนๆ กับ แชมพูที่เหมือนกลิ่นตัวเล็กลอยมาเข้าจมูก จนภาพของคุกลอยขึ้นมาชัดในสมอง


 

มองคนตรงหน้านิ่งๆ ไม่ต้องสงสัยครับว่าเพื่ออะไร ผมมานั่งทำการบ้านแทนน้องเพราะหลังจากที่หลอกเด็กให้หอมแก้ม น้องก็เอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมทำอะไร เลยอาสาทำเองแล้วไล่ให้อีกคนไปอาบน้ำ


 

ตาโตๆ นั่นลุกวาวทันทีที่มีข้อเสนอดีๆมาให้ถึงที่ ตอนนี้แบมแบมเลยมายืนอยู่ตรงหน้าผมด้วยสภาพที่เรียกได้ว่าเด็กน้อยอาบน้ำโปะแป้งเตรียมนอนสุดๆ



 

น้องไม่ได้อยู่ในสุดนอนลายน่ารักๆ แต่กลับใช่เสื้อตัวใหญ่ๆสีตุ่นๆกับกางเกงบ๊อกเซอร์สั้นๆย้วยๆ แอบคิดว่าน้องจะใส่ชุดนอนเข้าเซ็ทลายการ์ตูนอะไรแบบนี้ แต่ก็นะครับ น้องไม่ใช่เด็ก ป.3 หนิเนอะ


 

“อาบทำไม?


 

นี่คือคำถามของผมหลังจากนิ่งมานาน ครับ อาบทำไม? น้องจะบอกให้ผมอาบทำไม คือสู้ไล่ผมกลับบ้านไปอาบน้ำอาบท่าดีกว่ามั้ย มาเชิญชวนให้อาบงี้ยังกับว่า...


 

“มันดึกแล้ว พี่นอนนี่เลยก็ได้”


 

เด็กอ่อยรึแปล่า?


 

มาร์คไม่แน่ใจว่าเด็กอ่อยรึเปล่า แต่ตอนนี้หัวใจกำลังเต้นรัวเหมือนจะหลุดออกมาให้ได้ น้องลืมอะไรไปบางอย่างรึเปล่า?


 

“กลับบ้านก็ได้หน่า”


 

รั้งซิรั้ง รั้งมาร์คต้วนหน่อยกันต์พิมุก ขอแค่เอ่ยปากว่าไม่เป็นไรนอนนี่แหละ ผมก็พร้อมจะพลิกหน้ามือเป็นหลังมือแล้วเดินเข้าห้องน้ำตรงหน้าทันที


 

“เอางั้นหรอพี่ แล้วแต่นะ”


 

อ้าวเห้ย?


 

ไม่รั้งหรอ? ไม่คิดจะแบบ เห้ยพี่ ไม่เอาหน่า มันดึกแล้ว กลับดึกๆมันอันตรายนะพี่ นอนนี่แหละ เงี้ยอ่ะ ?


 

“...”


 

“แต่ผมว่าพี่นอนนี่ก็ดีนะ”


 

“โอเค”


 

ไม่ต้องพูดอะไรต่อ ต้องการแค่นี้แหละครับ ผมลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำทันที โดยมีแบมแบมยืนเกาหัวเป็นแบ็คกราวน์อยู่ด้านหลัง อย่าหยิ่งให้มากครับ ป๊าต้วนสอนมา หยิ่งมากเดี๋ยวอด ถึงจะตีหน้านิ่งแต่ใจนี่วิ่งเป็นลิงโลด ขอบอก....


 

“พี่มาร์คเดี๋ยวแบมหาเสื้อให้นะ ผ้าเช็ดตัวบางแขวนอยู่ข้างในนั่นแหละ”


 

น้องตะโกนจากด้านนอกเข้ามาในห้องน้ำ ลอบยิ้มกับตัวเองอย่างนึกภูมิใจ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าวิชาเนียนของไอหวังจะได้นำมาใช้ในวันนี้


 

อาบน้ำด้วยความไวแสง เดินออกมาทั้งที่พันแค่ผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดไว้ที่ท่อนล่าง เดินเข้าไปหาคนที่เหมือนกำลังวุ่นวายอะไรซักอย่างอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า...


 

“แบม...”


 

“เห้ย!....โอ้ย!!


 

น้องหันมาตามเสียงเรียกก่อนจะผงะไปด้วยความที่ผมเดินเข้ามาใกล้เกินไป หัวสองสีนั่นเลยปะทะเข้ากับขอบตู้ที่เปิดเอาไว้ น้องเบ้หน้าเล็กน้อย กุมมือไว้กับส่วนที่โขกขอบตู้ โถ่...


 

“เห้ย ขอโทษ”


 

เลื่อนมือไปวางโปะบนหัวเล็กๆนั่น น้องเงยหน้ามายิ้มให้แล้วส่ายหัวเบาๆเป็นเชิงว่ายังสติลโอเคและไม่เป็นอะไรถึงชีวิต ผมเดินถอยหลังออกห่างมา ส่วนแบมก็ยื่นชุดที่หาให้ผมมาให้


 

เสื้อกล้ามสีดำ กับกางเกงบ๊อกเซอร์คล้ายๆของน้อง อืม...


 

รับๆมาใส่ หันไปอีกทีก็เห็นน้องนั่งยิ้มแป้นอยู่บนเตียงเป็นที่เรียบร้อย ถามว่าตอนนี้สภาพมาร์คต้วนเป็นยังไงบ้าง บอกเลยว่าเชินในระดับสิบ แต่ก็แสดงออกอะไรไม่ได้นอกจากทำหน้านิ่งๆ


 

“พี่มาร์ค มาๆ ปิดไฟด้วยนะ”


 

น้องตบที่นอนข้างตัวปุๆ ชี้ยังสวิตท์ไฟที่อยู่ใกล้ๆตัวผม รอยยิ้มแบบเด็กๆประดับบนใบหน้าน่ารัก ก่อนเจ้าตัวจะทิ้งดิ่งสะบัดผ้าห่มคลุมโปงไป...


 

เห้ยเดี๋ยว?


 

ไม่คิดจะให้โอกาสผมได้เสนออะไรเลยหรอ มาเล่นตบที่นอนข้างๆตัวเองปุๆ แล้วก็หนีคลุมโปงนอนไปก่อนเนี่ยนะ?


 

เชื่อผมเหอะ...


 

แบมแบม กันต์พิมุกต้องลืมอะไรไปบางอย่างแน่ๆ


 

 





----------------------------------------------------- 



จบภาคสเปเชียล มุมมองของอี้เอิน
55555555555555555555555555555555555555555555555555555555


มันสเปตรงไหน?? มันก็แค่การระบายใจของอี้เอินแค่นั้นเอง โถ่ดดดดดดดดดดดดด

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก



เฮลโล่วว วว  คนอ่าน ยังอยู่กันมั้ย??

อยากบอกว่าคนเขียนยัง still alive นะจ๊ะ
ขอบคุณที่ติดตามกันถึงตอนนี้

เย้เฮ  -w-


ฮึ่มมมมมมมมมมมมมมม


ติดตามอ่านต่อไปนะ


รักคนอ่าน ยิปปี้ ~~~~~~~~~~ <3
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

892 ความคิดเห็น

  1. #866 Yuyu my angle (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 10:21
    พี่สั้นพี่มาสอนไรพี่ต้วนเนี่ย ทำไมพี่ต้วนเป็นแบบนี้ !!!!!!!

    แบมรู้สึกสนใจพี่ต้วนแล้วอ่ะ ฟินนนนน ^_^
    #866
    0
  2. #850 lee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 21:18
    กรี๊ด....อ่านแล้วมีความสุขน่ารักโมเอะมากกกกกกก
    #850
    0
  3. #819 Beerby-Witch (@beerby-witch) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 21:14
    โอ้วววว  ภายในใจมาร์คต้วนช่างสมกับเพื่อนแจ็คสันหวัง หื่นตลอดเว

    นี่คิดว่าตอนนี้เป็นฝันของพี่มาร์ครึเปล่าทำไมอะไรก็เป็นใจไปหมด
    #819
    0
  4. #767 bambeiibambam (@allbambam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 21:55
    โง้ยยยยยยย มาแบบไม่ทันตั้งตัวเลออ แอร้ยยยยย เขินว้อยยยย
    #767
    0
  5. #756 oni (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 09:33
    ติวเตอร์มาร์คได้แผลแล้วรู้สึกบรรยากาสดีขึ้นเยอะ



    แล้วแจ็คมันก็สอนมาดีเกิน เพื่อนมาร์คเลยก้าวหน้าอย่างที่เห็น



    แบมชวนพี่มันนอนด้วยกันแบบนี้ ไม่คิดมากแล้วหรือว่าง่วง
    #756
    0
  6. #693 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 07:38
    5555 แบมมาแอบดูเนี่ยนะ ต้วนก็ตาดีนะ แบมอน่าทำตัวน่ารักมาก ต้วนมันอดทนอยู่ หุหุ
    #693
    0
  7. #678 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 08:53
    ต้วนฟินนนนนนไหม >///< แบมรับรักนางเถอะ อิอิ
    #678
    0
  8. #650 SugarDobby (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 23:09
    ต้วนอี้อาการหนักมากนะ555 ลืมไรง่ะ-.-?
    #650
    0
  9. #641 baitong18 (@baitong0518) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 02:17
    แบบมแบม ยอมรับเถอะลูก ว่าชอบพี่เค้า

    #641
    0
  10. #592 Mymildz (@m-mild) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 18:03
    หูยยยยยยยยยยยย เด็กอ่อยรึป่าว? โอ๊ยยยยยยยยยยย
    5555555555555555 น้องอ่อยจริงๆนั่นแหละ(?)
    ดูทำตัว อะไรคือตบเตียงปุๆเรียกให้เค้าไปนอนด้วย?
    ไม่อ่อยแล้วเค้าเรียกว่าอะไรคะคนดีของแม่ กรี๊ดดดดดดดดดดด
    #592
    0
  11. #591 Geminious (@gsrunit6) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 19:07
    หื้มมมม น้องแบมคิดผิดละนะ พูดเลย ตบเตียงเรียกพี่มาร์คเนี่ย 555
    #591
    0
  12. #590 รัน รัตนะ (@rannaran) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 15:11
    เฮ้ยๆๆๆๆ ต้วนอย่าคิด น้องมันไม่ได้คิดอะไรเล้ยยยย 555+
    #590
    0
  13. #589 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 00:41
    ต้วนเล่นตัวมากเลยเนอะ แหม่ ตอบไม่คิดเลย 5555555
    #589
    0
  14. #588 Lemon_Me (@lemonme) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 00:36
    ละมุนนน น้องน่ารักพี่ต้วยจะพรากผุ้เยาไหม
    #588
    0
  15. #587 มาร์คแบม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 23:48
    แบมอ่อยพี่มาร์ค หรือน้องลืม
    #587
    0
  16. #586 russy1101 (@russy1101) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 22:28
    เค้ายังอยู่ เค้ายังอ่าน และเค้ายังรอเสมอนะจ๊ะ
    #586
    0
  17. #585 moko (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 21:55
    ขอถามเหมือนต้วน น้องอ่อยป่าว? อิอิ
    #585
    0
  18. #584 IR.98 (@ireen41) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 23:30
    อิต้วนแรดเว่อร์!!!!
    #584
    0
  19. #582 bodyeiei (@bodychat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 08:51
    ต้วนอีเอิ้นนายแบบๆ ฮ่อลล่าจะไม่ทนนะ เขิน555
    #582
    0
  20. #581 มาร์คแบม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 21:06
    มาร์คลงทุนไปเท่าไหร่อ่ะ





    เอากำไรเกินตัวป่าวเนี้ย
    #581
    0
  21. #579 moko (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 19:28
    พี่มาร์คนี่เนียนจริงจริ๊งงงงง 555
    #579
    0
  22. #578 Geumseong (@amagic95) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 00:52
    พอถึงพาร์ทพี่ต้วนนี่รู้สึกว่าพี่แกจะพูดมาก ฟอร์มจัด ชิบหายยยยยยอ่ะ 6555555555 นี่ก็ฟินไประดับล้านแปดแล้วเนี่ย รีบมาต่อไวๆนะไรท์
    #578
    0
  23. #577 justk (@kaningg) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 00:34
    ทำไมอิพี่ต้วนสะดิ้งงี้ 5555555555555555555555555
    #577
    0
  24. #574 2H.` (@jazapawer15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 20:47
    เฮลโหลลลลลเราเขินมากถ่อ
    พี่มาร์คแบบทะลึ่งสุดไรสุด 5555
    สู้นะชีวิตต้องสู้นะรู้เปล่าทนไม่ได้ต้องทนนะ
    #574
    0
  25. #573 Mymildz (@m-mild) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 10:48
    หูยยยยยยยยยย มาร์คต้วนคนร้ายกาจ เจ้าเล่หฺสุดๆ น้องแบมนี่ก็จะน่ารักไปไหน เป็นพี่พี่ก็ไม่ทนพี่พูดเลย พี่ยอมติดคุกยอมทุกอย่าง น้องขอไรพี่พร้อมจะประเคน
    #573
    0