IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 15 : TERRIBLE No.15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    6 พ.ค. 57








-15-





 

“มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องแคร์พี่หละ?



 

เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าพูดอะไรออกไปแล้วอยากจะตบปากตัวเองมากที่สุด ผมพูดพร้อมกับหันไปยักคิ้วๆกวนๆใส่คนข้างๆ ในขณะที่ใบหน้าของพี่มาร์คไม่มีแววว่าจะเล่นกับผมเลยสักนิดเดียว


 

รอยยิ้มจางๆถูกส่งมาให้ พร้อมกับสัมผัสเบาๆที่อักฝ่ายยีหัวผมเล่น แต่รอยยิ้มพี่มาร์คมันดูไม่เห็นจริงใจเลยสักนิด พี่มาร์คเคยเป็นแบบนี้ที่ไหนหละ นอกจากทำหน้านิ่งๆ กับ อยู่ๆก็หัวเราะ ก็ถึงได้บอกว่าเป็นครั้งแรกที่รู้สึกกอยากจะตบปากตัวเองที่ชอบพูดอะไรทีเล่นทีจริงไปหมด


 

“นั่นซินะ”


 

พี่มาร์คลดมือแนบข้างลำตัวแล้วก็หยุดเดินไปซะดื้อๆ ทำให้ผมต้องหยุดแล้วหันไปมองพี่เขา จริงๆอยากจะพูดว่าขอโทษ ผมแค่พูดเล่น มันก็เหมือนดักทางตัวเองว่าผมแคร์พี่เขาจริงๆ


 

ถ้าถามว่าผมแคร์ที่มาร์คมั้ยที่หายไป...


 

ผมตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่าผมไม่รู้


 

ไม่รู้ว่าที่ผมหงุดหงิดเพราะไม่เห็นหน้าพี่เขา หงุดหงิดเพราะไม่มีพี่เขามาอยู่ใกล้ๆ มันเรียกว่าแคร์ได้รึเปล่า


 

“พี่ไปทำงานก่อนนะ แยกกันตรงนี้แล้วกัน”


 

เดี๋ยวก่อนดิ นี่ยังรู้สึกผิดอยู่นะ จะรีบไปไหน ต้วนอี้เอินจะรีบไปไหนเล่า!



 

“...เดี๋ยวพี่มาร์ค!!


 

ผมตะโกนเรียกพี่มาร์คที่หันหลังเดินไป เป็นผลให้พี่เขาเอียงตัวมามองผมด้วยแววตาสงสัย


 

พูดไปดิแบม พูดออกไป ก่อนที่จะไม่ได้พูด...


 

“...ไม่มีอะไรละ ตั้งใจทำงานนะ...”


 

พี่มาร์คส่งยิ้มอ่อนๆมาให้ ก่อนจะยกมือบ๊ายบายผม แล้วก็หันหลังเดินหายเข้าไปในซอยเล็กๆ ทิ้งไว้แต่ผมที่ยกมือค้าง พร้อมกับความคิดมากมายภายในหัว...


 

ก็แค่จะบอกว่า อย่าหายไปอีกนะ... แค่นี้เอง ทำไมพูดยากนักหละกันต์พิมุกกกกกกกกกกกก!





.

.

.

 

“โหล อยู่ไหน...”


 

“อยู่ที่เดิม รีบๆมาเลย”


 

“... เออ เร็วๆ เชี่ยหวัง”


 

เอี๊ยดด!


 

“ขึ้นรถครับชายมาร์ค”


 

“...”


 

“ทำไมไม่ไปส่งน้องเขาวะ”


 

ทันทีที่ผมหย่อนก้นลงบนเบาะนุ่มนิ่ม น้ำเสียงกวนๆของคนขับก็ส่งมาถามทันที มองหน้าเพื่อนรักแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมายาวๆ เอนตัวพิงไปกับเบาะ


 

“เสือก”


 

“เอ้า เชี่ยมาร์ค กูอุส่าเป็นถามไถ่สารทุกข์สุกดิบชีวิตรักของมึงกับน้องแบม”


 

มือหนาๆ ละจากพวงมาลัยมาตบหัวผมดังป้าบ จนแทบทิ่มไปกับคอนโซนหน้ารถ หันไปมองมันแบบเคืองๆแล้วชูนิ้วกลางให้ ซึ่งมันก็หัวเราะใส่แล้วหันไปขับต่อ แม่งเอ้ย...


 

“กูจะทำไงดีวะ”


 

ไอหวังเพื่อนรักละสายตามาจากถนนเบื้องหน้า มองหน้าผมด้วยแววตาขี้เสือก เอ้ย ขี้สงสัย ไอเชี่ย มึงขับรถก็ควรมองถนนป่ะวะครับ เกิดเสียหลักชนอะไรขึ้นมานี่โลกนี้อาจจะสูญเสียทรัพยากรคนหล่อถึงสองคน แถมน้องแบมอาจจะเสียคนดูแลชีวิตไปอีกด้วยนะ พูดแล้วก็เขิน ฮริ้ง...

 

กลับเข้าเรื่องก่อนครับ อย่าเพิ่งเถลไถล


 

“ทำอะไร?


 

“แจ็คสันนนน มึงอย่ากวนตีนกู”


 

ผมมองหน้ามันด้วยแววตาจริงจังแบบสุดๆ คือมั่นใจว่ามันต้องรู้ว่าผมสื่ออะไร แต่แม่งเสือกถามมากอ่ะ กวนตีนไงครับ ปกติอยู่หน้าสาวๆหละเข้าโหมด ไวด์แอนด์เซ็กซี่ อยู่ต่อหน้าเพื่อนฝูงนี่เป็นแค่แจ็คสันคนจังไร...


 

“หึ จับปล้ำเลยดิ แบบในละครอ่ะมึง”


 

มันพูดแล้วผิวปากอย่างสบายอารมณ์ คือถ้าจับปล้ำได้ผมทำนานแล้วครับไม่รอให้มันบอกหรอก ฟหกด ผมล้อเล่นครับ ใครจะไปกล้าทำ แค่มองหน้าน้องผมกังเขินแล้วเขินอีกเลยเถอะ ถึงจะเคยเนียน กอด เนียนซบ เนียน จูบ... มาแล้วก็เถอะ


 

“ปล้ำมึงก่อนมั้ย?


 

“วรั้ย อย่านะคะ พี่มาร์คคคคคคคค~


 

มันทำเสียงจริต บิดตัวไปมา จนอดไม่ได้ที่ต้องส่งมือไปโบกหัวมันแรงๆอักครั้งชนิดที่แทบจะไปจูบพวงมาลัยรถ มันหันมาทำสีหน้าค้อนใส่ผมที่คิดว่าคงน่ารักน่าดูแต่ขอเหอะ ไอเชีย ทุเรศลูกกะตามากครับ มาร์ควอนนาคราย มาร์คอยากสำรอกเอาของเก่าออกมา!!



 

“แล้วมึงจะทำไง มึงก็เลิกซึนก่อนดิ เชี่ยมาร์ค”


 

“กูเลิกซึนนานแล้วป่ะวะ เลิกจนน้องแม่งซึนแทนกูแล้วเนี่ย!


 

พูดเสียงดังลั่นรถแบบใส่อารมณ์สุดๆ จริงๆฟีลมันก็ไม่ได้โอเวอร์อะไรขนาดนั้นหรอกครับ แต่ผมอยากใส่แอคติ้งเยอะๆให้มันดูเป็นเรื่องที่น่าเดือดร้อน ก็เท่านั้นเอง


 

“ตะโกนทำป๊าไรมึงฟร้ะ เอาซะรถเขว”


 

เพื่อนรักหวังแจ๊คสันหันมาเหวใส่ในจังหวะที่ผมขึ้นเสียงจนมันเผลอขับรถเกือบจะเซไปทักทายเซย์ไฮกับเสาไฟฟ้า ได้แต่หัวเราะแห้งๆส่งไปให้มัน แล้วก็ทำตัวสงบเสงี่ยมนั่งนิ่งๆแนบไปกับเบาะนิ่มๆ ปล่อยให้คุณชายหวังแจ๊คสันได้มีสมาธิกับการขับรถ


 

ติ๊ง!



 

เอ๊ะ เสียงอะไร เสียงหัวของหัวใจรึเปล่า? โพ่งครับ ไม่ใช่เสียงหัวใจหรือ ไมโครเวฟอะไรทั้งนั้น โทรศัพท์เครื่องหรูที่ผมยัดไว้ในกระเป๋าสั่นๆเบาๆ เรียกให้ล้วงมือไปหยิบขึ้นมาดู ทันทีที่มองหน้าจอก็ยิ้มจนแก้มแทบจะปริ


 

ตั้งใจทำงานนะพี่มาร์ค อย่าหายไปด้วย!’



 

ฟหกด่าสว แม่ให้กินอะไรทำไมโมเงร้ชิบริจิ๊กกริ้วขนาดนี้น้องแบม ครับฟังไม่ผิด มันเป็นเสียงตื่นข้อความจากน้องแบมแบมที่ผมแอบไปขโมยแลกเบอร์มาแบบที่น้องไม่ทันตั้งตัว ตั้งใจทำงานหนะไม่เท่าไหร่ แต่ไออย่าหายไปนี่มันทำเอาใจพี่มาร์คสั่น ระบบเลือดเริ่มไหลเวียนไม่ค่อยจะดี


 

ฟินเว้ย ฟินนน


 

“เชี่ยแจ๊คสันนนนนนนนนน”


 

“เชี่ยมาร์คมึงอยากตายพร้อมกูรึไงวะ!


 

เป็นอีกครั้งที่รถเขวเกือบจะชนเสาไฟฟ้าแรงสูงเมื่อผมเด้งตัวมาแล้วตะโกนลั่นรถ กูพร้อมตายครับแจ๊คสัน กูพร้อมตาย แค่น้องส่งข้อความมาง้อ... เรียกว่าง้อรึเปล่าไม่รู้แต่ผมมโนเอาเอง นั่นแหละ แค่นี้ผมก็พร้อมจะพลีชีพแล้วครับ ฮ่อลล่า


 

“มึง มึง น้องส่งข้อความมา บอกว่าอย่าหายไปอีกนะ”


 

ช่างแม่งครับ ตอนนี้ผมตื่นเต้น เขย่ามือถือในมือ พร้อมกับเขย่าตัวไปคนที่กำลังจับพวงมาลัยขับรถอยู่ ได้ยินเสียงมันจิ๊ปากเบาๆ แต่ตอนนี้ไม่อยากจะสนใจ


 

อืม ผมจะตอบน้องว่าไงดี? เอาจริงป่ะครับ ผมทำงานเสร็จตั้งแต่หลายวันที่แล้วแล้วครับ ไอที่ผมหายไปนั่นแหละ คือผมหายไปทำงานจริงๆ ไม่ได้อยากจะลองใจอะไรน้องทั้งนั้น


 

กว่าจะทำเสร็จก็ดึกดื่นค่อนคืน จะไปเดินตามรับส่งน้องก็ทำไม่ได้ พอทำงานดึกก็เลยพาลตื่นสาย ช่วงเวลานั้นผมเหมือนคนกำลังเป็นโรคร้ายที่ขาดยา ไม่ได้เห็นหน้าน้องแบมเหมือนจะขาดใจ น้ำตาจะไหล ขอแชร์นะครับ


 

แต่ตอนนี้อ่ะดิ ผมไม่ได้มีงานอะไรจะทำแล้วทั้งนั้น.... คือที่บอกน้องไปแบบนั้นเพราะอยู่ๆก็เกิดอาการ ชีเฮิร์ทมี หัวใจพี่มาร์ครู้สึกเดาะอย่างแรงตอนน้องบอกว่าทำไมน้องต้องแคร์ที่ผมหายไป


 

น้องไม่รู้สึกมั่งหรอว่าตัวน่ารำคาญในชีวิตมันหายไป?



 

มีหลายทฤษฏีกล่าวไว้ว่าอะไรที่เราเจอบ่อยๆจนเกิดเป็นความเคยชิน แม้ว่าเราจะรำคาญมัน แต่เมื่อสักวันสิ่งนั้นหายไปเราก็จะกังวล คิดถึงคนึงหา


 

แต่ตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่าน้องก็แคร์ผมเหมือนกัน พี่มาร์คไม่ได้มโนเข้าข้างตัวเอง อาจารย์เคยสอนว่าจินตนาการสำคัญกว่าความรู้ ถึงพี่จะไม่ใช่คนจังไรแบบแจ๊คสัน แต่พี่ก็อดคิดอกุศลไม่ได้


 

หรือจะปล้ำน้องเลยดีแบบที่ไอหวังบอก?



 

“กูว่าน้องคงเริ่มสนใจในตัวมึงแล้วแหละ”



 

ระหว่างกำลังนั่งอมยิ้มเหมือนคนเมากาแฟ ไอเพื่อนที่ผมเพิ่งมองเห็นว่ามันเป็นเพื่อนที่ดีก็เอ่ยออกมาเรียบๆ เออ กูก็คิดงั้น น้องต้องเริ่มสนใจผมแล้วแน่ๆ เชี่ย มั่นหน้าเหลือเกิน แต่ป๊าต้วนสอนมา ด้านได้อายอด


 

ถึงการกระทำพี่จะแข็งทื่อ แต่ใจพี่นี่ไหลลื่นยิ่งกว่าปลาไหลนะครับ ฮริ


 

“กูจะทำไงดี ๆ ๆ ๆ”


 

อืม



 

กดส่งไปแล้ว ส่งไปแค่ อืม... มาร์คต้วนขอสะดิ้งแปป


 

ไม่รู้น้องจะคิดยังไง จะรู้รึเปล่าว่าผมแอบน้อยใจเล็กน้อยถึงปานกลาง จริงๆก็หายแล้ว ผมเป็นคนนอยง่ายหายเร็วครับ ป๊าต้วนบอกว่าอย่าสะดิ้งมากเดี๋ยวจะเสียการเสียงาน แต่นาทีนี้ขอสักนิด เผื่อว่าจะเรียกคะแนนสงสารได้บ้าง


 

“มึงไปหาน้องเขาเลยมั้ย?


 

“ก็บ้าดิครับมึง”


 

“มึงก็เลิกเก๊กได้แล้วอยู่ต่อหน้าน้องหนะ”


 

ทำไม่ได้หรอก ข้อนี้ทำไม่ได้จริงๆ.... คุณเคยรู้สึกเขินใครมากๆแล้วต้องเก๊กหน้านิ่งมั้ย นั่นหละคือนิสัยของตระกูลต้วน ให้ผมทำตัวลั้ลลาจังไรแบบไอหวังหรอ ไม่มีทางหรอครับ คนเรามันสไตล์ต่างกัน


 

“ไม่เอาหวะ กูจะเข้าหาน้องด้วยวิธีนี้แหละ”


 

“แล้วมึงจะถามกูทำไม?


 

เออ แล้วผมจะถามไอแจ๊คสันทำไมว่าควรทำไงดี


 

“มึงรีบนะ กูไม่ไว้ใจไอเด็กนั่น”


 

“เด็กไหน?


 

ผมมองหน้าไอแจ๊คสันด้วยสีหน้าขี้สงสัยแบบสุดๆ คิ้วนี่เลิ่กสูงแบบ ต้องการจะบอกว่า มึงพูดให้กระจ่างได้มั้ย ซึ่งไอหวังเพื่อนรักก็หันมามองหน้าผมแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก


 

“ไอเด็กที่ชื่อยูคยอม...”


 

คิมยูคยอม...


 

“ไม่รู้หรอกว่ามันหวงในฐานะเพื่อนหรืออะไร แต่กูมั่นใจว่าเด็กนั่นคืองานหนักของมึง”



 

.
 

.
 

.



 

“ยูคมึง ไอติมช้อกโกแลตกับวนิลากูกินอะไรดีวะ?


 

“กูว่า...”


 

“พี่ว่าช้อกโกแลต”


 

ห่ะ?



 

“อ้าว พี่มาร์ค?


 

ผมหันไปด้านหลังก็เจอกับคนตัวสูงเรือนผมสีส้มสว่างยืนกอดอกมองหน้าผมอยู่ด้านหลัง ยื้มออกมาแบบลืมตัวเพราะผมนึกว่าพี่เขาต้องโกรธอะไรผมแน่ๆ แต่ตอนนี้พี่เข่กำลังคุยกับผม หันไปสั่งคนขายเอาไอติมตามที่พี่มาร์คบอก แล้วก็หันกลับไปยิ้มให้กับเจ้าตัว ซึ่งพี่มาร์คก็ยิ้มตอบกลับมา...


 

“พี่มาไง วันนี้ไม่ทำงานอ่อ?


 

ไม่ใช่ผม ผมไม่ได้ถาม เป็นยูคยอมคนขี้เสือกที่ปล่อยหมาออกมาเดินเล่น พี่มาร์คมองไอยูคแวบนึง แล้วส่ายหัวพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก แขนหนักๆของเพื่อนตัวสูงเกี่ยวเข้ากับคอผมแล้วลากให้หัวผมเข้าไปชิดใกล้มันมากยิ่งขึ้น


 

“ไหนเมื่อวานโวยวายว่าพี่เขาโกรธมึงไง?


 

มันกระซิบเบาๆข้างหูผม ส่วนผมก็เหลือบมองพี่มาร์คที่ดูมีรังสีสีดำๆลอยคละคลุ้งออกมาจากตัว คือ... ใจเย็นนะ


 

“...ดีแล้วมั้ง”


 

เบี่ยงตัวออกมาจากท่อนแขนหนักๆ ซึ่งไอยูคก็ให้ความร่วมมืออย่างดีด้วยการปล่อยผมออกจากอ้อมแขนมันอย่างง่ายดาย รับไอติมมาจากคุณคนขายโดยมีกระเป๋าเงินส่วนตัวอย่างคิมยูคยอมยื่นเงินจ่ายให้


 

“เอ้อ ไอยูคเดี๋ยวมึงสอนการบ้านข้อนั้นกูหน่อยดิ”


 

“ข้อ น....”


 

“พี่ก็สอนได้นะ”


 

ผมหันไปมองมนุษย์หัวส้มแทบจะทันที คือ งง คือผมขอคิมยูคยอม ไม่ได้ข้อความช่วยเหลือจากมาร์คต้วน แล้วคือมาร์คต้วนต้องการอะไร? ปกติพี่เขาต้องนิ่งๆดิ นี่แทรกได้แทรกดี ไอยูคนี่ถึงกับติดสตั๊นไปก่อนจะยิ้มแผละออกมา


 

เอาไงวะ


 

“เอ่อ ผมไม่รบกวนพี่ดีกว่า”


 

“ไม่กวนสักนิด”


 

พี่เขาพูดเสียงเรียบๆด้วยใบหน้านิ่งๆ คือช่วยทำหน้าให้แบบ พี่มีอารมณ์อยากสอนน้อง มากกว่านี้ได้ป่ะครับ นี่ทำหน้าเหมือนจะฆ่าผมอ่ะ


 

“ไปเลยมั้ย พี่สอนเลยก็ได้นะ”


 

ผมมองหน้าพี่มาร์คสลับกับยูคยอม ซึ่งไอยูคมันก็พยักเพยิดไปทางพี่มาร์คประมาณว่า เอ้อ พี่เขาอยากทำห่ะอะไรมึงก็ยอมๆพี่เขาไปเหอะ นี่มึงกำลังทำตัวเป็นเพื่อนเลวยูคยอมอีกแล้วนะครับ


 

“กูไว้ใจพี่เขาได้ใช่ป่ะวะ”


 

ไอยูคก้มตัวลงมากระซิบเบาๆข้างๆหูผม ผมหันไปมองหน้ามันอย่างรวดเร็วโดยที่ลืมไปว่ามันตัวสูงและมันต้องก้มมาคุยกับผมค่อนข้างจะเยอะ นั่นทำให้ ปลายจมูกผมเฉียดกับปลายจมูกมัน


 

บรรยากาศโคดจะโรแมนติก กลางย่านร้านค้าหลังโรงเรียนที่มีผู้คนพลุกพล่าน อากาศหนาวเล็กน้อยจนปลายจมูกออกสีแดงระเรื่อ ร่างสูงกับร่างเล็กจ้องหน้าสบตากันในระยะปลายจมูกสัมผัส


 

แต่คุณลืมอะไรไปอย่างนึงรึเปล่า...


 

“พี่ว่าเราไปกันเถอะ...”


 

เสียงเรียบๆเอ่ยมาจากบุรุษที่สาม ก่อนผมจะถูกฉุดข้อมือให้เดินไปตามแรงดึง โดยมีไอยูคยืนมองผมเป็นแบ๊คกราวน์อยู่ด้านหลัง เดี๋ยวนะ ชีวิตแบมนี่โดนลากทุกตอนเลยป่ะ บอกแล้วไงว่าเจ็บ เจ็บโว้ยยยยยยยยยย


 

“พี่มาร์คแบมเจ็บ”


 

เบะปากทำเสียงสั่นๆเหมือนคนจะร้องไห้ แต่ที่จริงแค่หนาวเฉยๆ พี่มาร์คคลายแรงรอบข้อมือลง แล้วเดินให้ช้า เพื่อให้ผมเดินตามขึ้นมาทัน ผมเดินมายืนขนาบข้างพี่มาร์ค มองเสี้ยวหน้าที่ไม่ปฏิเสธว่าหล่อเหลาเอาการแล้วก็ต้องเบะปาก


 

หน้านิ่งเหลือเกิน ทดลองเป็นรูปปั้นหลุยวิตองรึไง...


 

“อย่าทำหน้าดุดิ”


 

พี่มาร์คหันมายิ้มกว้างๆให้ผมทีนึง แล้วก็หันไปมองทางข้างหน้าด้วยสีหน้าเรียบๆต่อ นี่ผมต้องง้อป่ะ แบมแบมต้องง้อมาร์คต้วนรึเปล่า?



 

“วันนี้ไม่ไปทำงานแล้วหรอ?


 

ถามคนข้างๆไปเพราะบรรยากาศที่เงียบเกินคาด พี่มาร์คส่ายหัวเบาๆแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรเพิ่มเติม ยังคงตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไป


 

“แบมเจ็บ”


 

หมุนข้อมือตัวเองที่อยู่ในมือพี่มาร์ค จริงๆก็ไม่ได้เจ็บมากมายนะ แต่อยากสะดิ้งหาอะไรคุยไปอย่างนั้นแหละ พี่มาร์คคลายมือแล้วก็ปล่อยข้อมือผม โดยเหลือบมองหน้าผมนิดๆ บรรยากาศมาคุยิ่มกว่าตอนอยู่โรงเรียนที่ไทยแล้วโดนจับเข้าห้องปกครอง


 

...


 

“พี่จะสอนแบมรู้เรื่องใช่ป่ะ?


 

ก็ยังใจกล้าชวนเขาคุยต่อไป คราวนี้เสริมออฟชั่นด้วยการยื่นมือตัวเองไปจับมืออีกคนโดยที่สอดนิ้วมือประสานไว้ ก็ ก็ หนาวไง ไม่ได้ใส่ถุงมือด้วย ก็ แบบนี้มันก็อุ่นๆดี...


 

พี่มาร์คก้มมามองมืที่จับอยู่ด้วยกัน แอบเห็นเสี้ยวหน้าหล่ออมยิ้มนิดๆ แล้วหันมาพยักหน้าให้


 

พลาดแล้วแบม แย่แล้วแบม


 

แบบนี้ก็แย่ดิ ใจเต้นแรงไปไหนวะเนี่ย


 

คือทำเองเขินเองงี้? จพปล่อยตอนนี้ก็เหมือนไม่ทันแล้ว เมื่อมือของพี่มาร์คกระชับมือของผมไว้ แถมรอยยิ้มอ่อนบนใบหน้าประกอบเรือนผมสีส้มนั่น มันทำให้อดรู้สึกไม่ได้ว่าบางที อากาศในโซลก็แอบอบอุ่นอยู่เหมือนกัน


 

“พี่ยิ้มบ่อยๆดิ...”


 

“หืม?

 

ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง หน้ามันเห่อร้อนไปหมด ก้มลงคางชิดอก ไม่อยากจะเงยหน้ามองอะไรทั้งนั้น แกว่งมือที่จับกันอยู่แก้เก้อ


 

“แบมว่าอะไรนะ?


 

พี่มาร์คหูหนวกหรือแกล้งไม่ได้ยินวะ ก็รู้ว่าพูดเบา แต่บางทีถนนก็เงียบนะ ไม่น่าจะเบาขนาดไม่ได้ยิน ทั้งที่เดินกันอยู่แค่สองคนเนี่ย...


 

“บอกว่ายิ้มบ่อยๆดิ แบมว่ามันก็ดีนะ...”


 

เชี่ย ยิ่งพูดก็ยิ่งเขินอยากจะมุดหน้าหายลงไปในพื้นดินเมืองโซล พูดอะไรออกไป อยากจะตบปากตัวเองให้ตาย มือที่จับกระชับกันอยู่กระชับมากกว่าเดิม


 

แอบเงยหน้าไปมองเสี้ยวหน้าของอีกคนพี่มาร์คหันออกไปมองอีกทาง แต่สิ่งที่ทำให้ผมต้องรีบกลับมาก้มหน้ามองพื้นหาเศษเหรียญเหมือนเดิมคือใบหูของคนตัวสูงกว่าที่ติดจะเห่อแดงขึ้นมา


 

จำไม่ได้หรอกว่าเริ่มมีบรรยากาศมุ้งมิ้งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีก็เป็นแบบนี้ไปแล้ว ถามว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ


 

จินยองบอกว่าถ้าเรารู้สึกยังไงก็ให้แสดงออกไปแบบนั้น อย่าใช้สมองให้มากนัก



 

ผมไม่รู้หรอกว่าผมรู้สึกยังไงกับพี่มาร์คกันแน่



 

ยูคยอมบอกว่า ถ้า ผมเข้าใกล้ใครแล้วใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมา หรือมีอาการเขินอาย นั่นคือผมกำลังเริ่มสนใจในตัวคนคนนั้น และ คนคนนั้นจะมีอิทธิพลต่อหัวใจอย่างถึงที่สุด


 

ผมไม่รู้หรอกว่ามาร์คต้วนมีอิทธิพลต่อหัวใจผมหรือเปล่า...


 

ยองแจบอกผมว่า ถ้าเราชอบใครซักคน เราจะแคร์เขามากเมื่อเขามีอาการที่เปลี่ยน เราจะเริ่มสนใจในรายละเอียดของคนคนนั้นมากยิ่งขึ้น

ผมไม่รู้หรอกว่าผมแคร์หรือสนใจรายละเอียดพี่มาร์คมากขึ้นรึเปล่า


 

ถ้า 200% ที่พี่มาร์คเคยบอกว่าชอบผม... มันเป็นความจริง


 

ถ้าผมใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาจาก อกให้ได้เวลาอยู่ใกล้พี่มาร์ค


 

ถ้าผมแคร์ และ ใส่ใจรายละเอียดของพี่มาร์คมากขึ้นจริงๆ


 

บางทีผมอาจจะเริ่มชอบพี่เขา...  สัก 50% มั้ง...  ก็แย่ดิ แบบนี้ก็แย่ดิ แบมแบม










------------------------------------------


ใจเย็นนะทุกคนอ่านที่รักและเคารพ

เรื่องนี้ไม่ดราม่า ออกแนวเริ่มเริ่มจะมุ้งมิ้ง  5555555555555555555555
 




เฮโล่วววววววววววววววววววววว 2/5/14


สุขสันต์วันเกิด  น้องแบมน้อยที่น่ารักของพี่  #โดนมาร์คต้วนสไลด์คิก


โตขึ้นอีกปี รีบๆโตนะเด็กน้อย

เหล่านูน่า และ ฮยองทั้งหลายจะได้หลุดรอดจากการเสี่ยงเข้าคุกสักที

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


แต่น่ารักแบบนี้ติดคุกก็ยอม ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ

ตัวอย่าโตไปมากกว่านี้เลย เดี๋ยวจะสูงแซงคุณหวังของคนเขียน กร๊ากกกกกกก

เป็นเด็กดีเป็นเด็กน่ารักของเหล่านูน่าและฮยองต่อไปนะ เด็กน้อยที่น่ารัก ;3

 

ฝากฟิคเรื่องนี้ต่อไปด้วย


แต่งไปแต่งมาเริ่มรู้สึกแป้กๆ 5555555555555555555555555555
คือแต่งไปมาเริ่ม งง บท คุณต้วนกับน้องแบม  555555555555555555555


ขอบคุณที่ติดตาม และ บอกว่าชื่นชอบ

ปริ่มหงะ น้ำตาจะไหลขอแชร์นะฮร้ะ T[]T 
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


รักคนอ่านทุกคน อย่าเพิ่งหนีเราไป  เราพยายามจะอัพให้ได้ไม่ทิ้งนานเกิน  555555555555555555555555

ซียูเลเท้ออออออ อ อ ออ  สวีทดรีม คนอ่านที่น่ารักทุกคน ชุบุ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

892 ความคิดเห็น

  1. #865 Yuyu my angle (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 10:04
    แบมคาดคะเนปิดรึเปล่า มันอาจจะ 150 % ก็ได้นะ ไม่ใช่ 50 % อ่ะแบม -*-
    #865
    0
  2. #847 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 12:54
    มาร์คขอสะดิ้งคือไรรรรรรร๊ 555555 แบมแบมเอ้ยยยย

    ยูคถึงนายจะเป็นอย่างนี้แต่นายก็เป็นคนที่ดีเสมอเลยนะ

    เง้อออออ สงสารยูคจุงงงง
    #847
    0
  3. #818 Beerby-Witch (@beerby-witch) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 20:46
    โหยแบมชอบพี่มาร์คแค่นี้เองหรอ ใช่หรอๆๆ ทำไมเขินมากมายขนาดนั้น อิ้ววววววว
    #818
    0
  4. #755 oni (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 09:17
    แบมแย่จริงๆนะเเค่50% เองนะแต่อาการแบบนี้คนอ่านให้เกิน 200 แลเเล้วละ



    หวานมากขึ้นอีกหน่อย มาร์คคงช่วยให้แบมหายซึนได้มากขึ้น



    #755
    0
  5. #677 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 08:33
    แอร๊ยยยยย น้องแบมมันต้องแบบนี้ค่ะ ต้วนทนไหม ไหวไหม 5555
    #677
    0
  6. #576 justk (@kaningg) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 00:21
    ในใจพี่มาร์คโคตรสะดิ้งอ่ะ 555555555555555555
    #576
    0
  7. #545 พี่มากหล่อ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 21:44
    ไม่แป้กน้าาา เขินกำลังดีเลย #หะ มาต่อไวๆนะคะ
    #545
    0
  8. #544 aun-aom (@aun-aom) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 21:37
    จู่ๆๆก้อมามุ้งมิ้ง อิอิ น้องแบมเอยยยย
    #544
    0
  9. #541 moko (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 19:07
    พี่มาร์คคงฟินตัวแตกไปแล้ว อิอิ
    #541
    0
  10. #540 poungchaba (@sunisapang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 16:47
    ฟินไป 38 โลกบรรยากาศมุ้งมิ้งอะไรเช่นนี้ ^///^
    เขิลอ่ะ..;-)
    #540
    0
  11. #539 PraewPuun (@panuchanat25) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 16:16
    พี่มาร์คน้องแบม มุ้งมิ้งฝุดๆๆๆ >< น่ารักอ่ะ มีจับมือถือแขน ฟินนนนมั้ยล่ะ >////<
    #539
    0
  12. #538 Geumseong (@amagic95) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 13:28
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนน -/////////-
    #538
    0
  13. #537 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 11:48
    น่ารักชะมัด>_< หวานนะแต่ไม่เลี่ยนอ่ะ ชอบมากขอบอก ^_^
    #537
    0
  14. #536 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 11:48
    น่ารักชะมัด>_< หวานนะแต่ไม่เลี่ยนอ่ะ ชอบมากขอบอก ^_^
    #536
    0
  15. #535 เดร (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 09:29
    พี่มาร์คหึงน่ารัก ^///^



    ยูคกี้หมีน้อยยย โธ่!! อย่ารักมันเลยลูกเพื่อนแบมอ่ะ

    รักไปหนูก็เจ็บเปล่าๆ หาคนอื่นดามใจเถอะลูก ¥___¥

    (พี่นี่ไงคะ ฮิฮิ ^+++^ // ชูมืออออ)
    #535
    0
  16. #534 มาร์คแบม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 08:52
    แบมบี้เริ่มรู้ตัวเองแล้ว





    ว่าชอบพี่มาร์คอ่ะ
    #534
    0
  17. #533 Jinglebell (@nocat1234) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 08:34
    มุ้งมิ้งแบ้ววว
    ฮ่าๆๆๆ
    มาร์คแบมน่ารักจริงๆ ฮ่าๆ
    รอแจ็คแจนาาาา TT^TT
    #533
    0
  18. #532 Mymildz (@m-mild) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 07:57
    พี่มาร์คอา หึงน้องหรอออออออออออ คิมยูคยอมก็แค่หวงเพื่อนธรรมดาแหละเนอะ 
    พี่มาร์คคิดมากป่าววะ 5555555555555 น้องแบมน่าร้ากกกกกกกกกกก
    วิธีง้อของน้องพี่บอกเลยพ่าย ยอมแล้วครับคนดี U _______ U
    คนสอนความรักน้องแบมเยอะจัง น้องดูอ่อนประสบการณ์ 5555555555555
    #532
    0
  19. #531 MiMMe (@bolck-vvip) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 06:59
    อ่ากกกกกกกก ฟินระเบิดดดด ><
    #531
    0
  20. #530 LosT MY MiND (@phimchanokliew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 05:57
    เขินนนนนน-////- มุ้งมิ้งงงงงง ต้วนเขินนนน
    #530
    0
  21. #529 2H.` (@jazapawer15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 03:50
    โอ้ยแรกๆนี่นึกว่าแบบจะดราม่าหรอใจหายวาบเลยนะ
    พอน้องง้อเท่านั้นแหละแม่มโคตรจะมุ้งมิ้ง
    สรุปยูคชอบน้องเปล่าเนี้ยหรือไง -_- แต่พี่ต้วนคือหวงจริ
    เดินจับทือกันด้วยโอ้ยยย -///- ยิ้มบ่อยๆเข้าใจไหมต้วน
    #529
    0
  22. #528 c.cher (@cher-16) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 01:26
    มันมุ้งมิ้งอ่ะะะ มันน่ารักอ่ะะะ
    กรี๊ดดดด เขินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #528
    0
  23. #527 Aoaircandy (@got7markbam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 01:05
    ภูวกูลชอบต้วนแค่50%เองหรอแล้วยังงี้เมื่อไรจะถึง100ละจ๊ อิอิ
    #527
    0
  24. #525 Siri Pair\' (@siripair) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 00:59
    อร้ายยยยยยย พี่มาร์คเขินกับเค้าเป็นด้วยยยยยยยยยยยย
    #525
    0
  25. #524 ヾ° JUNGLEO ❀ (@febtakung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 00:56
    มาร์คต้วนเลิกซึนเหรอ เหอะ ขรรมมมมมมม
    เก๊กมาเต็มนะเซซซซ่ เก๊กได้เก๊กดีจริงๆ
    แอบมียูคแบมข่า เฮฮฮ 5555555555555
    งานหนักของจริงละพี่ต้วน รายนี้เขามาเด็ดทุกเรื่อง ก๊ากกก
    จมูกเฉียดกันขนาดนั้น พี่ต้วนไม่หึงก็ให้มันรู้ปายยย
    #524
    0