IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 17 : TERRIBLE No.17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    22 มิ.ย. 57








-17-





 

“ฮึ้บๆ ๆ!


 

มันต้องเป็นความลำเอียงของโลกใบนี้แน่ๆ ที่ทำให้กันต์พิมุก ภูวกุลลำบากอยู่ในตอนนี้ เมื่อเช้าผมตื่นขึ้นมาอย่างคิดว่าโลกนี้สดใสที่สุดเท่าที่เคยมีมา บิดขี้เกียจสองสามทีก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นเมื่อพื้นที่ข้างตัวนั้นว่างเปล่า


 

พี่มาร์คไปไหน?



 

เหลือบไปเห็นโพสอิทสีชมพูแหววแปะอยู่บนหัวเตียง เขยิบไปดูใกล้ๆก็ถึงบางอ้อ เมื่อข้อความสั้นๆ แต่ได้ใจความตามฉบับคนตระกูลต้วนบรรจุงเขียนไว้อยู่


 

กลับแล้วนะ



 

ครับ... โคดจะเป็นข้อความที่สั้นมากแต่ได้ใจความ...


 

และ ถ้าถามว่าตอนนี้ผมทำอะไรอยู่ ผมมาถึงโรงเรียนแล้วครับ แต่บังเอิ๊ญ บังเอิญ ไอเพื่อนรัก คิมยูคยอม ดันเอาหนังสือเรียนของผมโยนไปไว้บนล็อคเกอร์ในห้อง ส่วนเจ้าตัวก็ยังนอนตีพุงอยู่บ้าน และ คาดว่าตอนนี้คงกำลังรีบหัวซุกหัวซุนมาโรงเรียนแน่ๆ


 

แล้วมันทำไมหรอครับ? ก็...


 

“โอ้ย แม่ง จะทำสูงไปไหนวะ ล็อคเกอร์เนี่ย!


 

สบถอย่างนึกรำคาญเมื่อส่วนสูงของผมไม่สามารถจะเขย่งถึงบนสุดของล็อคเกอร์ซะที จะเอาเก้าอี้มาต่อแม่งก็กลัวใครเข้ามาเจอแล้วจะเสียเซลฟ์เปล่า เลยพยายามจะใช้ส่วนสูงอันมีค่ายืดๆ ยื้อๆเอาแทน


 

แต่นั่นแหละครับ ส่วนสูงมันทรยศ ไง คิมยูคยอมคนเฮงซวยก็ไม่อยู่ ไม่อยากจะปฏิเสธว่าถ้าเป็นมันคงเอื้อมหยิบได้ง่ายๆ...


 

ใช้ซี้~~~ ไอ้สูงจะสองเมตรรรร ไอโย่ง ไอโครงสร้างกระดูกดี สันหลังยาว ขายาววว พ่ะโถะ แล้วแม่งเจือกนึกครึ้มอะไรปาหนังสือผมขึ้นไปไว้บนนี้ พอถามเหตุผลมันดูก็ได้คำตอบที่น่าประทับใจกลับมา


 

ก็ ล็อคเกอร์มึงล็อคอ่ะ จะให้ทำไง?’



 

โถ ไอเพื่อนฟายไบซัน มีดีแค่ส่วนสูงและหน้าตา ทำไมมึงไม่เอาเก็บไว้ในล็อคเกอร์คุณมึงหละครับ ลำบากกันต์พิมุกมั้ยที่ต้องมาเขย่งอยู่แบบนี้ ฮืออออ


 

“ทำอะไรหนะ?


 

เสียงทุ้มๆกวนๆเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นใกล้ๆหู หันไปก็เจอพี่แจ็คสันที่ยืนเลิ่กคิ้วอยู่ด้านหลัง


 

นี่พี่แกมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ...


 

จะเห็นที่เรากระโดดเขย่งๆรึเปล่า แม่ง.... อายนะ อายยย


 

“เอ้า ถามไม่ตอบ มองหน้าแบบนี้ คิดอะไรกะเค้าป้ะเนี่ยยย”


 

น้ำเสียงดัดๆ กับท่าทางเขินอายที่น่าเอาเท้าทาบหน้าที่สุดในโลก ถ้าไม่ติดว่าเป็นรุ่นพี่และเป็นเพื่อนพี่มาร์คนี่ มีเส้นเท้ากระตุกอ่ะครับ จริงๆ

ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่จนที่เขาหัวเราะลั่น ผมเลิกสนใจคนตรงหน้าแล้วหันไปเขย่งพยายามเอาหนังสือเหมือนเดิม


 

“จะหยิบของหรอ ช่วยป่ะ?


 

หันไปมองคนอาสาเสียสละชีพเพื่อชาติอีกครั้ง ใบหน้ากวนๆ กับหมวกที่ใส่กลับหลัง... เดี๋ยวนี้โรงเรียนเขาให้ใส่แบบนี้มาเรียนได้แล้วหรอ นี่แต่งตัวมาเรียนหรือจะไปโชว์เคสเกิลส์ เกิลส์ เกิลส์ ครับตอบ


 

“พี่จะช่วยหรอ?


 

ถามเพื่อความแน่ใจ ไม่ใช่อะไร โถ่ ดูจากสัดส่วนที่ตั้งฉากกับพื้นโลกแล้วแล้วพี่เขาไม่ได้ต่างจากผมเท่าไหร่อ่ะครับ จริงๆนะ  แถมขาก็ดูสั้นๆอีก...


 

อุ๊ มองหน้าเหมือนรู้ว่านินทาในใจ นี่เปล่าว่านะ แค่สันนิฐานหรอกเห้ย


 

“มาๆ ไหนๆ”


 

พี่เขาเดินเข้ามาใกล้ แล้วแหวกผมออกให้หลบทาง คือเอาเลยครับพี่เอาเลย ถ้าถึงนี่ผมเลี้ยงไอติมแท่งนึงเลยอ่ะ จริงๆ


 

“...”


 

ห้องตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงผู้ชายมาดแมนคนนึงที่อาสาเข้ามาช่วยเหลือ สองขาเขย่งจนสุด แถมแขนแข็งแรงนั่นยังถูกยืดออกจนสุดตัว แต่ เดชะบุญ...


 

ยังไม่พ้นขอบตู้ขึ้นไปเลยครับ นี่ผมยังพ้นนะเห้ย ยังพ้นนน ไม่เอานะไม่ร้อง แจ๊คสั้น เอ้ย แจ๊คสันฮยอง...


 

“แหะๆ”


 

เสียงหัวเราะแห้งถูกปล่อยออกมาพร้อมทั้งใบหน้าติดกวนๆที่หันมามองผม โอเคพี่ ผมรู้ว่าพี่จะสื่ออะไร I know that your feel อ่ะ จริงๆ


 

“เอื้อมไม่ถึงอ่ะ นี่จะทำให้มันสูงไปไหนวะ!


 

เตะป้าบเข้าให้ทีนึง ผมมองอากัปกริยาของคนตรงหน้า อยากจะหัวเราะออกมาดังๆแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะตัวเองก็ใช่ว่าจะเอื้อมถึงเหมือนกัน

“เก้าอี้มั้ยพี่?


 

เมื่อคิดว่าสองสิ่งมีชีวิตไม่สามารถจะสอยเอาหนังสือลงมาได้ด้วยลำแข้งตัวเองแน่ๆ ทางออกที่ดีที่สุดคือเก้าอี้นี่แหละ เดินไปริมหน้าต่างหยิบเก้าอี้ของ คิมยูคยอมออกมา ถามว่าทำไมไม่เลือกตัวใกล้ๆ


 

ก็มันเพราะใครหละครับที่ทำให้ผมลำบากแบบนี้ ถ้าไม่ใช่


 

...คิมยูคยอม


 

ว่าแล้วก็เคือง วันนี้มีขนมมาห้อยที่ตู้มันอีกแล้ว เดี๋ยวจะขโมยกินอีกแม่ง จะไม่บอกไม่ขอด้วย จะแบ่งให้พี่แจ็คสันด้วย ชิ  หมั่นไส้โว้ยย หมั่นไส้!!



 

เห็นพี่แจ็คสันใช้เท้าที่ยังห่อหุ้มด้วยรองเท้าเหยียบย่ำไปบนเก้าอี้ประจำของคิมยูคยอมแล้วก็แอบยิ้มเยาะด้วยความสะใจ หึ เชื่อเหอะ ถ้ามันเห็นรอยฝ่าเท้าบนเก้าอี้มันนะ มันต้องโวยวาย บ่นงุ้งงิ้งเป็นหมีหิวน้ำผึ้งแน่ๆ เพราะครั้งนึงผมเคยเอาเก้าอี้มันมาเหยียบ ซึ่งมันก็บ่นผมไป3วันติด


 

แค่เหยียบเก้าอี้นี่มันหนักหนาขนาดนั้นเลยหรอ? แบมแบม ไม่เข้าใจอ่ะ


 

“อ่ะ”


 

พี่แจ็คสันกระโดดลงมาจากเก้าอี้อย่างที่คิดว่ามาดเท่ที่สุด พร้อมกับยื่นหนังสือที่อยู่ในมือมาให้ แต่อะไรรู้มั้ยครับ... ผมมองหน้าพี่เขาพร้อมกลับรอยยิ้มแหยๆ มันไม่ใช่อ่ะ...


 

มันไม่ใช่อ่ะกิ๊ฟ หนังสือนี่ไม่ใช่ของผม หน้าปกโชว์รูปหวาบหวิวขนาดนี้ แหม่ หนังสือเรียนเปลี่ยนไปเยอะนะครับนะ


 

“แหม่ นี่เพิ่งรู้นะว่าชอบอะไรแบบนี้”


 

พี่เขามองหน้าผมแล้วยกยิ้มแบบ เห่ย เห็นหน้าแบ๊วๆนี่ร้ายนะเรานะ เดี๋ยวนะครับเดี๋ยว คือไม่ใช่ของกูป่ะ ไม่ได้มีความจังไรอยู่ในสมองมากขนาดนั้น ผมเขวี้ยงหนังสือตัวปัญหาลงถังขยะภายในห้องเรียน ยืนเท้าสะเอวตรงหน้าแจ็คสันฮยองที่ยังคงอมยิ้มหัวเราะคิกคัก


 

อยากจะเอาไอหนังสือเมื่อกี้โบกซักป้าบ แต่ก็เกรงใจว่าเป็นรุ่นพี่ นี่ไม่ได้กลัว ไม่ได้กลัวจริงๆ แค่เกรงใจ


 

“พี่มันไม่ใช่ ผมจะเอาหนังสือเรียนเว้ย หนังสือเรียนนนนน”


 

ลากเสียงยาวๆอย่างขัดใจ ผลักคนเป็นพี่ออกให้พ้นทางแล้วยืดตัวไปหยิบเอง นั่นไงหนังสือเรียนที่รักของผม เจือกปามาซะลึกเลยนะครับเพื่อนยูค เจอหน้านี่จะเอาสันหนังสือฟาดซักที ให้หายสมองหมี โถ่ะ


 

“แล้วนี่เพื่อนไปไหนหมด?


 

“จะไปรู้หรอพี่ ไม่ได้ตัวติดกัน24hr นะครับ”


 

กระโดดลงมาจากเก้าอี้ มองหน้าพี่เขาแล้วกระตุกยิ้มแบบกวนๆ เชื่อเหอะ ถ้าไม่ติดว่าเป็นผม คงได้กินตีนพี่เขาแล้วอ่ะครับ แอบเห็นอีกคนกระตุกยิ้มเบาๆแล้วเหมือนท่องอะไรบางอย่าง คล้ายๆให้ใจเย็น แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก เดินลากเก้าอี้ไอยูคไปเก็บที่แทน


 

“ยองแจหละ?


 

เสียงติดกวนๆถามขึ้นมา ผมหันหลังไปมองพี่เขาเล็กน้อย... ถามถึงไอหมวยทำไม?



 

“เหตุผลที่ผมต้องบอกพี่?


 

“แม่งไอเชี่ยมาร์คชอบไปได้ไงวะ”


 

“เห้ย!


 

ผมหันไปมองพี่เขาทันทีที่ประโยคนั้นถูกพูดออกมาจนจบ พองลมในแก้มเพราะอยู่ๆ ก็พูดอะไรออกมาไม่รู้ รู้สึกหน้าร้อนๆ แต่ก็พยายามจะเมินทุกอาการที่เกิดขึ้น แล้วนี่จะหัวเราะอะไร มีสวนสนุกอยู่บนหน้าผมหรอ แกล้งคนอื่นแล้วหัวเราะเนี่ยนะ นิสัยไม่ดีหวะ ไอพี่แจ็คสันคนขี้แกล้งๆ แม่ง แม่ง !



 

“เออ ๆ ไม่ถามและ ไปหละ”


 

พูดจบพี่เขาก็เดินออกไปทางประตูห้อง แต่ก็ไม่วายจะหันทิ้งระเบิดลูกเล็กๆไว้ให้อีกหนึ่งลูก


 

“ไอมาร์คนอนเล่นอยู่แถวๆลานวิ่งนะ ไม่รู้ไปอดนอนมาจากไหน บาย~


 

แล้วบอกผมทำไมอ่ะ พี่แจ็คสันบอกผมทำไม? ต้องการรู้หรอ ถามหรอ ก็เปล่าหนิ...


 

แล้วพี่มาร์คไปอดนอนมาจากไหน... ก็ในเมื่อพี่เขานอนอยู่กับผม เมื่อคืน....


 

แจ็คสันหวังคนขี้ตู่หวะ เหอะๆ




.

.

.

 

บางทีผมแอบสงสัยว่าถ้าสมมติว่าแจ็คสันหวังเป็นคนจี้ตู่จริงๆ กันต์พิมุกก็คงเป็นคนบ้าจี้ ที่ดันเชื่อคำพูดลอยๆ แล้วเดินมายืนหลบอยู่หลังเสาที่อยู่เหนือขึ้นมาแถวๆลานวิ่ง...



 

ถามว่าทำไมต้องหลบ?



 

แล้วมีเหตุผลอะไรที่ผมต้องเปิดตัวอย่างโจ่งแจ้งหละครับ ? ฮริ ล้อเล่นนะ ใจเย็นนะครับใจเย็น เหตุผลที่ผมต้องมายืนหลบหลังเสาหลักเลยคือร่างโปร่งเรือนผมสีส้มที่นอนหลับตาพริ้มพิงต้นไม้ต้นใหญ่อยู่


 

ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้หละ?



 

นี่คือคำถามที่ค่อนข้างจะค้างคาอยู่ในจิตใจ หรือเมื่อคืนผมนอนดิ้นเกินไปวะ จนพี่เขานอนไม่หลับงี้? โหย ไม่หรอก ยูคยอมเคยบอกว่าผมเป็นคนนอนนิ่งเหมือนซากศพ เพราะงั้นตัดข้อนี้ไปได้เลย


 

หรือพี่มาร์คเป็นคนนอนยาก พอเปลี่ยนสถานที่เลยนอนไม่ได้... เด็กหวะโหยยยย แต่ถ้าเป็นงั้นจริงแล้วพี่เขาจะมานั่งหลับอยู่ตรงนี้ได้ไง เอ้อ คิดซิครับแบม คิดดดด


 

เดินย่องๆ ไปหาคนที่หลับพริ้มอยู่อย่างเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่งลงข้างๆช้าๆ เพราะกลัวว่าพี่เขาจะตื่น


 

นอนยังไงให้ใบไม้ติดหัววะ...


 

ยกตัวขึ้นให้สามารถเอื้อมมือไปหยิบใบไม้บนหัวพี่เขาได้ หยุดจ้องหน้า ย้ำว่าจ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆ หน้าหล่อๆ ขาวๆ งืมม อิจฉาหงะ อิจฉา ทำไมต้องเกิดมาหล่อ เกิดมาเพอร์เฟ็ค ทำไมโลกลำเอียง ทำไมแบมไม่ได้แบบนี้บ้าง ทำไมมมม~~



 

‘Hey Girls Girls Girls They love me~’




 

“เห้ย เชี่ยๆ”


 

กำลังคิดอะไรเพลิน เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย สบถออกมาด้วยความตกใจแล้วรีบล้วงมือหยิบเครื่องมือสื่อสารที่ยังดังไม่หยุดออกมารับ นี่ใช่เวลามั้ยเห้ย แล้วพี่มาร์คจะตื่นมั้ย...


 

“แบม...?


 

แหม่ จ้องกันตาแป๋วแบบไม่ต้องสงสัยอะไรเพิ่มเติม แต่ก่อนจะได้แก้ตัวอะไรก็ขอจัดการปลายสายตัวปัญหาแปปนะครับ เรื่องไม่มงคลมักจะเกิดเพราะคนชื่อ ยูคยอม อ่ะจริงๆ...


 

“เอ้อ ว่าไงไอยูค?


 

“...”


 

“ห๊ะ? อะไรนะ แมวแถวหอคลอดลูก?


 

“...”


 

“แล้วมึงจะโทรบอกกูทำไมมมม ไอเชี่ยยย!!


 

“...”


 

“อยู่ห้องแล้ว? เอ้อ เดี๋ยวไป แค่นี้นะ!


 

ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย แมวที่หอคิมยูคยอมคลอดลูกนี่ กันต์พิมุก จำเป็นต้องรู้หรอครับ? เบ้หน้าด้วยความไม่พอใจ เมื่อนึกถึงเสียงหัวเราะทุ้มๆที่ดูจะสะใจเป็นพิเศษตอนที่ผมด่าตอกกลับมันไป โอ้ยย


 

พอปลายสายตัดไปก็หันไปมองพี่มาร์คอีกครั้ง ตอนนี้พี่เขาหันหน้าไปอีกทางแล้ว ล้วดูเหมือนจะหลับตาพริ้มไปแล้วด้วย ค่อยๆหย่อนตูดลงนั่งที่เดิม ก็ไม่รู้หรอกทำไมถึงไม่เดินออกไป ทำไมเลือกจะนั่งลงที่เดิมแบบนี้


 

“ไม่ขึ้นห้องรึไง?


 

เสียงทุ้มๆเอ่ยออกมาทั้งที่อีกฝ่ายยังปิดเปลือกตาอยู่ นั่นดิ ทำไมไม่ขึ้นห้องเรียนวะ จะมานั่งลงตรงนี้เหมือนเดิมทำไมเนี่ยยย


 

 “แหะๆ โทษครับ ที่รบกวน”


 

“...”


 

“เมื่อคืนแบมดิ้นใส่พี่หรอ ?


 

“หือ?


 

พี่มาร์คลืมตาขึ้นมามองด้วยแววตาโคดจะสงสัยในชีวิตสุด ก่อนจะปัดๆมือไปมาประมาณว่าไม่ได้เป็นแบบที่ผมถาม นั่นทำให้ผมที่เม้มปากแน่นรอรับความผิดต้องเผยยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้


 

อย่างน้อยเราก็ไม่ดิ้นไปกวนพี่มาร์ควะ


 

“แล้ว...”


 

“ไม่มีอะไรหน่า...”


 

พี่มาร์คตอบกลับมาด้วยเสียงที่ดูจะงิ้งๆในรูปแบบทุ้มๆ ขยับตัวนั่งหลังตรงแล้วหันมามองหน้าผมตรงๆ ก่อนจะยิ้มออกมา... ยิ้มอีกแล้ว ยิ้มแบบนี้อีกแล้ว แบบที่ผมเคยบอกให้พี่เขายิ้มบ่อยๆ


 

เพราะผมชอบ... ย่าห์ !!!!!! อย่ามาทำตัวแบบนี้นะ มาร์คต้วน!!



 

“เมื่อไหร่...”


 

“...ครับ?


 

พี่มาร์คยันตัวนั่งหันมาหาผมอย่างเต็มรูปแบบ สองมืออุ่นๆ ประกบเข้ากับแก้มของผมเบาๆ เดี๋ยวๆ ท่านี้มันอะไรอ่ะ... เดี๋ยวนะ ตั้งรับไม่ทันเห้ย คือพี่เขาจะทำอะไรอ่ะ!



 

“นอนไม่หลับ...”


 

“...”


 

“เพราะคิดว่าเมื่อไหร่...”


 

เสียงเงียบไป แต่มือที่ประกบแก้มผมอยู่กลับโยกไปมา เป็นผลให้ใบหน้าผมโยกไปด้วยตามแรงนั้น นี่มองอีกคนด้วยความไม่เข้าใจว่าพี่เขาจะสื่ออะไร จะพูดอะไรก็เร็วๆดิ อยู่แบบนี้ มัน...


 

เขินนะ โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!



 

“เมื่อไหร่แบมแบมจะรับรัก”


 

ก็เชี่ยดิ... มาร์คต้วนปกติเป็นคนตรงแบบนี้ซินะครับ ปกติเห็นห้วยๆ แต่ก็ดูชอบทำอะไรอ้อมๆ แต่วันนี้ผมรู้แล้วว่าจริงๆมาร์คต้วนหนะ เป็นคนตรง ตรงโคดดดด ตรงชิบหาย ตรงยิ่งกว่านาฬิกาในไอโฟนอีก ฮื่ออออออออ


 

พูดอะไรออกมา พูดอะไรออกมา แล้วหน้ายิ้มๆพริ้มๆเหมือนคนยังไม่ได้สตินั่นมันคืออะไร บอกทีว่านี่คือมาร์คต้วนจริงๆ บอกทีว่านี่คือคนเดียวกับครั้งแรกที่เคยปาลูกบาสใส่ผม ย้ากกกกกก!



 

“หึ”


 

“...”


 

“ไปเข้าห้องเรียนเถอะ”


 

พี่เขาปล่อยๆมือออกจากแก้มผม ยกมือป้องปากแล้วหาวหวอดๆ ก่อนจะเอนหลังพิงต้นไม้แล้วหลับตาพริ้มไปแบบเดิม...


 

แต่เป็นผมเองแหละที่ไม่ได้ลุกไปไหน ก็ไม่รู้ทำไม แต่มันไม่กล้าลุก มันเหมือน ไม่มีแรง... บ้าจริง


 

“งั้นแบมไปแล้วนะ”


 

พูดออกไปแล้วพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นว่าพี่เขานิ่งไปแล้วจริงๆ นี่เหมือนมาฆ่าตัวตายอ่ะพูดเลย ถ้าเจอพี่แจ็คสันนะ จะเอาหนังสือที่พี่แกหยิบให้ในห้องเมื่อกี้เขวี้ยงสันจมูกซักที ข้อหาพาแบมแบมมาฆ่าตัวตายแบบเนี่ย ย่าห์ย่าห์!



 

“เดี๋ยว”


 

“ห้ะ?


 

ผมหันไปมองคนที่นั่งหลับอยู่ด้านหลัง พี่มาร์คลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นที่ก้นออกเล็กน้อยแล้วเดินก้าวมาหาผม จนกระทั่งระยะห่างของเราสองคนสั้นลง


 

แล้วพี่มาร์คก็ยื่นมือของพี่เขามาจับกับมือผม...


 

ห่ะ?



 

จับมือ? ครับ ฟังไม่ผิด พี่เขาจับมือผม จับแน่นด้วย....


 

“อ อะไรพี่?


 

“หิว”


 

ประโยคสั้นๆห้วนๆ ที่ทำให้ติดงงได้ พี่มาร์คมองหน้าผมเอียงหัวเล็กน้อย ริมฝีปากบางๆของพี่เขาเบะออกนิดๆ มืออีกข้างที่ว่างก็ลูบท้องตัวเองไปด้วย... เดี๋ยวนะ


 

ทำไมรู้สึกว่าน่ารัก?



 

พี่มาร์คเป็นสิ่งมีชีวิตที่มุ้งมิ้งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?



 

แล้วทำไมต้องรู้สึกว่าหน้าร้อนๆ เดี๋ยวนะ เดี๋ยวนะ


 

พี่สนใจจะเคะให้ผมแทนมั้ย? แบมแบมเมะได้นะครับผม ฮื่อออ น่ารักอ่ะ อย่าทำแบบนี้ดิ ก็แย่ดิ แบมแบมแย่ดิ งื่ออ


 

“แล้ว..ผมต้องทำไง?


 

คือเขินไง... ก้มหน้าชิดอกแล้วก็ถามไปแบบเสียงสั่นๆ ไม่ปฏิเสธหรอกว่าตอนนี้แบมแบมกำลังตกอยู่ในสภาวะแย่ที่สุด ก็ยอมรับไงว่าเขินอ่ะ เอ้อ นั่นแหละ เขินมาร์คต้วน ฮื่ออ ทำไงดีวะ วิ่งหนีมันไปทั้งอย่างงี้เลยดีมั้ย


 

ไม่กล้าเงยหน้าหวะ กลัวพี่เขาเห็น...  ทำไงดี...


 

“ไปกินข้าวกัน”


 

พูดจบก็ไม่รอให้ได้ตอบอะไร แรงลากเบาๆทำให้ผมต้องก้าวขาเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้ ทำได้เพียงมองพี่เขาจากด้านหลัง มองผ่านมือที่ยังจับกันอยู่ มองพี่มาร์คที่ผมคิดว่าบางที...


 

หรือผมอาจจะมีใจให้พี่เขาแล้วจริงๆนะ


 

ยิ้ม...


 

พี่เขาหันกลับมายิ้มให้ผม แล้วกระตุกแขนให้เดินไปได้ทันกัน เลยกลายเป็นว่าจากเดินมองแผ่นหลังพี่เขาก็มาเดินขนาบข้างกัน ไม่รู้หรอกว่ารู้สึกยังไงบ้างตอนนี้


 

เกลียดหวะ เกลียด... ไม่ชอบตัวเองตอนที่เป็นแบบนี้เลย


 

ตอนที่ใจเต้นเหมือนคนเป็นโรคหัวใจ เหมือนกับเต้นเกิลส์เกิลส์เกิลส์มายี่สิบรอบติดโดยที่ไม่พัก ย่าห์ ย่าห์ ย่าห์ แบมแบมจะแย่แล้วนะโว้ยยยย!!



 

“ถ้าพาไปสวนสนุกแบมจะชอบพี่บ้างมั้ย?


 

ห้ะ?



 

“พี่มาร์คแบมไม่ใช่เด็กสิบขวบนะเว้ย”


 

ก็จริงหนิ ถามอะไรออกมาเล่า แบมแบมไม่ใช่เด็กน้อยวัยสิบขวบที่จะได้ชื่นชอบพี่ชายอายุมากกว่าเพราะพี่ชายพาไปเล่นสวนสนุกนะ ตลกหรอไง แล้วดูหัวเราะ จะหัวเราะให้จริงใจหน่อยก็ไม่ได้แค่ หึ ในลำคอ โว้ย เขินโว้ย เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะเขินผู้ชาย


 

เชี่ย แม่ง ทำไงดี คิมยูคยอมอยู่ไหน เวลาแบบนี้ทำไมไม่โทรมา ไอเพื่อนเลวร้าย งื่ออออออ


 

“แล้วถ้าเลี้ยงข้าวจะชอบบ้างรึเปล่า?


 

มาร์คต้วนต้องบ้าไปแล้วจริงๆแน่ๆ...


 

“พี่เห็นผมเห็นแก่กินหรอ?


 

ถามไปงั้นแหละ จริงๆก็ยอมรับว่าเป็นคนเห็นแก่กิน กร๊ากกกกกกกกกก แต่เรื่องนี้ยกเว้นนะครับ มันสำคัญกับชีวิตและทรัพสินของผมมาก จะให้มาเห็นแก่กินก็ยังไงอยู่


 

“ก็เคยเห็นเด็กบางคนขโมยขนมหน้าล็อคเกอร์เพื่อนบ่อยๆ”


 

“พี่มาร์ค!


 

พูดอะไรออกมาอ่ะ นี่แอบดูเวลาผม ขโมย ไม่ๆ ขอแล้วเว้ย ขอแล้ว แบมๆขอแล้วนะก่อนหยิบอะ ถึงจะขอแบบที่ คิมยูคยอมไม่รู้ แต่แบมแบมก็ขอก่อนกินทุกครั้งนะ


 

“แบมขอยูคยอมแล้วนะ”


 

พองลมในแก้มแกล้งหันไปมองทางอื่น เอ้อ เว้ย แกล้งอนแม่งเลย โกรธๆ มาว่าแบมแบม ขโมยขนมยูคยอมกินได้ยังไงเล่า


 

“อ่ะๆ แล้วถ้า...”


 

“...ไม่ต้องถ้าแล้ว”


 

หันไปพูดกับพี่มาร์คก่อนที่อีกคนจะพูดอะไรออกมาเพิ่มเติม มือที่พี่มาร์คจับกระชับอยู่ก็ยิ่งกระชับแน่นขึ้นด้วยตัวผมเอง




ก็ไม่ต้องถ้าอะไรทั้งนั้นแล้ว ไม่ฟังแล้ว ไม่อยากฟัง



 

เขินเว้ย เขิน เวลาเขินผมจะยาไง ก็มันแย่ไง แย่ตรงไหนหรอครับ ก็แย่ตรงที่ทำตัวไม่ถูกนี่ไง เพราะงั้นพอเลย พี่มาร์คหยุดทำให้ผมเขินได้แล้ว... ไม่งั้นมันจะแย่จนไม่รู้จะแย่ยังไงเลยนะ...


 

“ไม่ต้องถ้าแล้ว... เพราะถ้าพี่ชอบผมจริงๆ...”


 

“...”


 

“ผมก็จะชอบพี่...ด้วย”
 






--------------------------------------------




มาร์คต้วนน็อคเอ้าท์ แบมแบมเก็ทสิบแต้ม รึเปล่าาาาา??  ฮริ้งงงงงง ~


ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ




เฮลโล่วววววว  อย่าเพิ่งทิ้งคนเขียนไปไหน ถึงจะยิ่งแต่งยิ่งแป้กก็เหอะ  55555555555555

น้องแบมรับรักคุณต้วนแล้วใช่มั้ยยยยยยยย เห้ยยยยยยยยย
บทจะง่ายก็ง่ายงี้เลนเราะ??

รู้สึกว่ามันเริ่มแป้กเลยหาอะไรมาให้ดูชุ่มชื่นจิตใจบ้าง นี่คงชุ่มพอโนะ

น้องเล่นตัวนานๆ กลัวพี่จะเฉาๆ =w=




ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่ 55555555555555 #โค้ง90องศา
เจอกันตอนหน้า บั่บบายยยยยยยยยยยยยยย โย้ะๆ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

892 ความคิดเห็น

  1. #867 Yuyu my angle (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 10:38
    แบมชอบพี่มาร์คแล้วววว เย่ ~~~~
    #867
    0
  2. #820 Beerby-Witch (@beerby-witch) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 21:40
    ก็บอกไปตั้งนานก็จบละ ปล่อยให้พี่เค้ากล้าๆกลัวอยู่ได้ อิอิ

    แบบนี้จะทำอะไรก็รีบทำนะที่มาร์ค
    #820
    0
  3. #768 bambeiibambam (@allbambam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 22:19
    ฮ่อยยยยยยย น่ารักอ่ะ ต้วนน่ารัก แบมน่ารัก มุ้งมิ้งกันขั้นสุดเอ่าะ เขินนนนน
    #768
    0
  4. #757 oni (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 10:52
    มาร์คเห็นแบมนอนอย่างรักจนนอนไม่หลับเลยหรือ



    มันก็ควรอยู่หรอก ใครมันจะหลับลงคนน่ารักนอนอยู่ข้างๆกัน



    เขินจังงงงงงงงงงงงงงงถ้าพี่ชอบผมจริง ผมก็ชอบด้วยยยยยยยยยยยยย
    #757
    0
  5. #704 รัน รัตนะ (@rannaran) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 20:17
    ก๊าซซซซซซซซซซ แบมยอมรับแล้วหรอลูก
    วั้ยๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจแทนต้วนด้วยน้าาาา

    สำเร็จแล้วต้วนเอ้ยยยยย

    จุดพลุฉลอง
    #704
    0
  6. #679 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 09:07
    555555 ไปว่าหวัง แกแหละฝันอาร๊ายยยยยยย
    #679
    0
  7. #659 ladyangle (@sofeast) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 23:49
    ตายค่ะ. ตายแบบไม่สงบด้วย จิตใจมันว้าวุ่นอยากอ่านตอนต่อไป ฮริ๊งงงงงงงงง
    #659
    0
  8. #652 tuanan68 (@tuanan68) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 11:49
    อ๊ากกกกก ค้างง่ะ >< ไรท์รีบมาต่อน๊าา กำลังฟิน 555
    #652
    0
  9. #651 BBNTH_WINNER (@baifernnth) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 16:41
    555555555555 ไงล่ะต้วนนนนนน เงิบบเลยยยย แบมมาแบบวินๆ 55555
    #651
    0
  10. #627 I love KIM SUHo (@kwangmin-boi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 12:16
    คือแมวคลอดลูกแล้วโทรบอกแบมทำไมมมม ต้วนตื่นเลยยย 555555555555
    #627
    0
  11. #619 venice ss (@saranyayoyo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 20:42
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย น้องแบมน่าร้ากกก -///-
    #619
    0
  12. #618 Mymildz (@m-mild) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 19:32
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ยกนี้น้องแบมวินใสใส ว๊าย
    #618
    0
  13. #617 pataran (@pataranan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 18:32
    กรี๊ด 8 ล้านเดซิเบล
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #617
    0
  14. #616 2H.` (@jazapawer15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 17:54
    น้องแบมสิบแต้ม ;////;
    ประโยคสุดท้ายนั่นอะไรรร
    โอ้ยคือเขินไปกับน้องแบมแล้วฮื่ออออ
    ตลกพี่แจ็คสันกับน้องแบม5555555
    เตี้ยทั้งคู่แล้วยังจะมาช่วยกันเอาหนังสืออีก
    #616
    0
  15. #615 เมียแบคฮยอน (@muay_53) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 13:47
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด มาร์คคงฟินเป็นสิบชาติแล้ว 55555555555555555555
    #615
    0
  16. #614 Thita_pawn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 12:27
    มาร์คต้วนน่ารักก งุ้งงิ้ง ฟรุ้งฟริ้งมากเลย หิวข้าวช้ะม่ะ

    มากินเค้านี้>< #หม้อใครมาเก็บด้วยน้า555555555

    ฟิน3โลกเลยอ่าา เต๊าะมานาน โดนคำเดียว มาร์คต้วน

    ถึงกลับช็อคจ้าา งื่อออ มาต่อไวๆน้า
    #614
    0
  17. #613 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 12:05
    อร๊ายยยยยยยย แบมปล่อยระเบิดไว้แล้ว

    พี่มาร์คไม่เขินม้วนหรอเนี้ย ฮ่าๆๆๆ
    #613
    0
  18. #611 Absolute_1a (@phimchanokliew) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 07:39
    สั้นเสียฟอร์มอ่ะดิ่5555 เตี้ยกว่าอีกไง55 เขินว้อยยยย-//////- ต้วนมุ้งมิ้งมากกกกกกก เคะเลยมั้ย> #611
    0
  19. #610 the tanya (@pearr95) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 01:11
    โถวววน้องแบมมม ชอบพี่มาร์คก็บอกมาเถอะ เอ๊ะหรือบอกมาแล้ว 555555 แง่งงงงง ติดตามๆนะค้าา
    #610
    0
  20. #609 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 01:08
    แบม น็อคเอาท์ มาร์ค 555 พี่เต๊าะมาตั้งนานโดนประโยคเดียวน้องจบเลย คนอ่านก็ฟินไป3โลกเลยสิงานนี้ ^_^
    #609
    0
  21. #608 Geumseong (@amagic95) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:55
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แบมแบมกำลังจะรับรักพี่ต้วนแล้วววววว งานนี้ ฟินไปดิๆๆๆ
    #608
    0
  22. #606 moko (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:14
    มาร์ค ต้วน เจอน้องแบมเข้าไปแบบนี้ขอถามหน่อย ยังไหวม๊ายยยยยยยยย อิอิ
    #606
    0
  23. #605 HJH (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 22:53
    โหยไรท์ทำไมจบแบบเน้

    ทิ้งระเบิดไวว้แล้วจบTT

    รีบมาต่อนะค้าาาา
    #605
    0
  24. #604 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 22:23
    อ๊ากกกกกกกกก เขินนนนน ละมุนละไมเฟ่อ เราไม่ทิ้งไรท์หรอก สู้ๆนะคะ
    #604
    0
  25. #603 เดร (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 21:38
    ฮิ้ววววว!!! น้องแบมรับรักพี่มาร์คแล้วเว้ยยย!!!

    แบบนี้ต้องฉลองเนอะพี่มาร์คเนอะ คืนนี้เจอกัน

    สามทุ่ม โอเคนะ ฮิฮิ ^++^!! (แล้วก็จากไป)

    ^

    ^

    พี่มาร์คบอก " เ ป็ น ใ ค ร"... = ='
    #603
    0