[BTS x YOU] |JIMIN| Baby Toy #ฟิคป๋าจีมเลี้ยงต้อย (END)

ตอนที่ 17 : ป๋าจีมเลี้ยงต้อย : CHAPTER 15 (100/100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    3 ก.ค. 61

คำเตือน:
ฟิคเรื่องนี้พระเอกอายุ 27 นางเอกอายุ 17
เป็นฟิคแนวเลี้ยงต้อย ใครรับไม่ได้กดปิดค่ะ -...-
|EP.15|
BTS | JIMINBTS | JIMIN






*ยังไม่ได้แก้คำผิด

โรงพยาบาล xxx

หลายชั่วโมงแล้วที่คิม แดฮยองหายเข้าไปในห้องฉุกเฉินจนตอนนี้ก็ยังไม่มีวี่แววที่จะออกมาจากห้องรอความหวังนี่ซะที แทฮยองนั่งกุมมือตัวเองแน่นจนเส้นเลือดโผล่ออกมาตามหลังมือและข้อแขน ใบหน้าหล่อเหลาตึงเครียดไม่เหลือคราบซุปตาร์อารมณ์อีกต่อไปเพียงเพราะเห็นน้องสาวตัวเองกำลังย่างกายเข้าสู่ความตายอยู่ตรงหน้า หัวใจของคุณเป็นพี่ชายกลับถูกกระชากลงก้นเหวด้วยมือที่มองไม่เห็น

รู้สึกผิด..

เพราะแทฮยองไม่เคยคิดจะถามน้องสาวเลยว่าความเป็นอยู่ตอนนี้น่ะโอเคหรือเปล่า สบายใจมั้ยกับความเป็นอยู่ในตอนนี้?

ไม่เลย...แทฮยองไม่เคยถามน้องสาวตัวเองเลย

ช่างเป็นพี่ชายที่โคตรแย่เลยใช่มั้ยล่ะ?

ไอ้แท!!!”

ดิสนีย์ที่ทราบข่าวว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับน้องสาวของเพื่อน หญิงสาวก็รีบพาลูกชายตัวน้อยมาที่โรงพยาบาลทันที ส่วนจองกุกไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้เพราะกำลังอยู่ในห้องผ่าตัดที่อยู่อีกตึกหนึ่งของห้องฉุกเฉินที่พวกเขากำลังยืนอยู่

น้องเป็นยังไงบ้าง

ยังไม่ออกมา

มึงโอเคนะถึงจะพอมองออกว่าสีหน้าของเพื่อนรักนั้นดูไม่ได้สุดๆ แต่ก็ยังอยากจะถามให้แน่ใจว่าคิม แทฮยองคนนี้ยังพอมีกำลังใจอยู่

 “หน้ากูดูโอเคเหรอวะมึง

แต่ก็ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด

นั่นน้องสาวกูนะ คนที่เกือบถูกฆ่านั่นน้องกู จะให้กูฉีกยิ้มรับอย่างสบายใจรึไง!!!”

แทดิสนีย์มองดูใบหน้าอาบน้ำตาของเพื่อนรักตรงหน้าอย่างคนช่วยอะไรไม่ได้  เพราะว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับเพื่อนสนิททั้งสองโดยตรง ส่วนเธอกับคนอื่นๆเป็นแค่คนนอกที่ทำได้แต่นั่งเป็นเพื่อนปลอบใจกันไป

แล้วจีม…”ไม่ทันได้เอ่ยถามถึงเพื่อนอีกคนที่คาดว่าอาการน่าจะหนักไม่แพ้คนตรงหน้า สายตาของดิสนีย์ก็เหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทคนสำคัญที่นั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ไม่ไกลจากที่แทฮยองนั่ง

แววตาที่ฉายทอประกายไปด้วยความหวาดกลัวราวกับสูญเสียสิ่งสำคัญไปนั้นถูกฉายออกมาให้คนอื่นที่เหลือเห็นหมด นับเป็นครั้งแรกก็ว่าได้หลังจากเหตุการณ์ที่เคยถูกแฟนสาวบอกเลิกเมื่อตอนนั้นพวกเขาทั้งหกก็ไม่ได้เห็นท่าทางแบบนี้จากจีมินอีกเลย

แต่พอมาตอนนี้แล้ว...ใบหน้าที่ชวนหดหู่แบบนั้นมันไม่นาเกิดขึ้นมาอีกครั้งเลยจริงๆ

แทฮยองไปกันได้แล้ว

อืมแทฮยองขานรับยุนกิที่เป็นธุระประสานงานกับพวกตำรวจสากลให้ ร่างกายสมส่วนลุกขึ้นจากเก้าอี้นั่งหน้าห้องฉุกเฉิน ก่อนจะหันมาฝากฝังข่าวของน้องสาวกับดิสนีย์ให้ช่วยรายงานกับเขาตอนที่กำลังจะไปดำเนินเรื่องกับคนผิดที่นั่งตัวสั่นอยู่ที่โรงพัก

ส่วนจีมินนั้น ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะเข้าไปเปิดอกพูดคุยและบอกว่ามันไม่ได้ผิดที่เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ แต่พูดไปมันคงไม่ฟังและเอาแต่โทษตัวเองว่าเป็นคนผิดที่ดูแลน้องสาวของเขาไม่ดี

แทฮยองรู้ว่าจีมินน่ะกำลังโทษตัวเองจนไม่สนใจใครอยู่

แต่เขาก็ไม่สามารถนั่งคุยกับมันตอนนี้ได้จริงๆ

นานเท่าไหร่แล้วที่ปาร์ค จีมินเอาแต่นั่งโง่ๆอยู่ตรงเก้าอี้ไม่ไกลจากห้องฉุกเฉินเบื้องหน้า ดวงตาคมเหม่อลอยไม่มีจุดหมายปลายทางมากี่นาทีแล้ว ทั้งที่เขาควรจะไปนั่งเฝ้าหน้าประตูฉุกเฉินเหมือนคนอื่นๆ แต่ทว่าร่างกายมันกลับไม่ยอมทำตามคำสั่งให้ไปยืนรวมอยู่กับพวกเพื่อนของเขากับคนตัวเล็กตรงนั้น แม้แต่แรงขยับนิ้วก็ยังไม่มี

น่าตลกกับการที่บอกว่าไม่มีแรงขยับนั่นมันเรื่องโกหกทั้งเพ เพราะความจริงแล้วคืออาการขี้ขลาดและรู้สึกผิดต่างหากที่เป็นตัวการทั้งหมด

รู้สึกผิดที่ทำให้คนตัวเล็กกลายเป็นแบบนี้

รู้สึกผิดที่เขาดูแลคนตัวเล็กได้ไม่ดีพอ

และรู้สึกผิดที่คนอย่างเขา....

กลับช่วยอะไรยัยหนูไม่ได้เลย

หมอน้องรหัสผมเป็นไงบ้างอ่ะ!!!”จีฮุนที่ยืนอยู่ใกล้ประตูมากที่สุด ถลาเข้าไปคว้าไหล่ของหมอวัยยี่สิบปลายๆก่อนจะตะโกนถามเสียงห้วนๆตามนิสัยปากหมาพาซวยของเจ้าตัว

ถึงจะโดนด่าว่าไม่ให้ความเคารพ จีฮุนก็ไม่แคร์หรอกนะบอกเลย

ร่างกายฟกช้ำบริเวณด้านนอก ส่วนด้านในไม่มีปัญหาอะไรครับแต่สภาพจิตใจคงต้องให้ญาติคนไข้ช่วยดูแลเรื่องนี้ให้ดีๆหน่อยนะครับ เพราะความกลัวที่คนไข้เจอมามันหนักหนาเอาการเหมือนกัน

หมอหนุ่มตอบญาติคนไข้ที่ดูจะมีมากเป็นพิเศษสำหรับคนไข้ที่เคยมารอลุ้นผลจากเขา แม้โรงพยาบาลนี้จะเป็นของตระกูลจอนและภรรยาของผู้อำนวยการกับลูกชายก็ยืนร่วมอยู่ด้วย สงสัยคนไข้คนนี้คงจะเป็นคนสำคัญสำหรับทุกคนที่นี่มากสินะ

ช่างเป็นมิตรภาพที่ดูอบอุ่นเสียจริง

รออีกสักพักคนไข้สามารถกลับบ้านได้แล้วนะครับ

ขอบคุณครับ!!!”

เสียงขอบคุณถูกเอ่ยออกมาอย่างล้นหลามก่อนที่จะหลีทางให้หมอหนุ่มไปปฏิบัติหน้าที่ของตัวเองต่อ ดิสนีย์หันไปมองเพื่อนรักที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน แม้ว่าหมอจะออกมาบอกถึงอาการปลอดภัยของเด็กในการปกครองของมันแล้วก็ตาม

จีมินเพราะทนไม่ได้กับสภาพน่าทุเรศของผู้เป็นเพื่อน หญิงสาวโอบกอดลูกชายเอาไว้แน่นและเดินไปหามัน

“….”

ไม่คิดจะไปหาน้องมันหน่อยเหรอ?

“….”

จีม

ดิสนีย์พ่นลมหายใจออกมาเมื่อยังเห็นว่าร่างของเพื่อนรักยังคงนั่งนิ่งเฉยไม่กระดิกแม้แต่ปลายนิ้วมือ ความหงุดหงิดเริ่มแสดงออกทางใบหน้าเรื่อยๆจนเผลอใช้น้ำเสียงไม่พอใจออกไป

ปาร์ค จีมิน!!!”

งื้อออจีโฮที่เผลอหลับคาไหล่ผู้เป็นแม่ส่งเสียงครางออกมา ก่อนที่ดวงตาใสแจ๋วเหมือนลูกกระต่ายจะลืมตาขึ้นจ้องมองคุณลุงสุดที่รักตรงหน้านิ่ง ปากเล็กขยับขึ้นลงสลับกับแขนป้อมๆที่พยายามไขว่คว้าไปหาคนเป็นลุงอย่างสุดความสามารถ

ลุงจีมมมมม

จีโฮอย่าพึ่งซนครับ

จะหาลุงจีมอ่ะ!!”

จีมินนั่งฟังสองแม่ลูกตรงหน้าพูดคุยกัน โดยที่คนลูกก็เอาแต่จะเอนตัวมาให้เขาอุ้มลูกเดียว ส่วนคนแม่ก็เอาแต่บ่ายเบี่ยงไม่ยอมส่งลูกให้เขารับ แน่นอนว่าดิสนีย์ทำถูกต้องแล้วที่ไม่ยอมให้จีโฮมาหาเขา เพราะตอนนี้จีมินไม่อารมณ์มาหยอกล้อหลานชายตัวแสบนี่หรอก ดีไม่ดีอาจจะกลายเป็นเขาหมดความอดทนเผลอตวาดใส่ทั้งแม่ทั้งลูกไปด้วยก็ได้

นาทีนี้ปาร์ค จีมินต้องออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

ออกไปอยู่คนเดียวทบทวนความผิดของตัวเองสักพัก

มึงไปดูยัยหนูเถอะ อย่ามายืนเฝ้ากูเลย

งั้นมึงก็ไปกับกูด้วยสิดิสนีย์ไม่ลดละความพยายามในการชวนเพื่อนรักไปด้วย แต่ก็ได้รับการปฏิเสธโดยการส่ายหน้ากลับมา

ไม่ล่ะ

“….”

กูอยากอยู่คนเดียว

“….”

ให้กูอยู่คนเดียวสักพักเถอะ

 

_Baby Toy_

 

อืม..”

เสียงหวานครางแผ่นเบาก่อนที่แผงขนตาสวยจะกระพริบขึ้นพร้อมกับแก้วตาสีใสค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆ ภาพเพดานสีขาวคือสิ่งแรกที่ดวงตาคู่นี้ได้เห็น ก่อนที่จะแปรเปลี่ยนไปใบหน้าของเพื่อนสาวกับเด็กหนุ่มอีกสองคนที่กำลังแสดงสีหน้าดีใจผสมโล่งใจที่ได้เห็นคุณฟื้นขึ้นมาจากการนอนหลับหลายชั่วโมง

แดฮยองอ่าซานะเรียกชื่อคุณเสียงสั่นพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลอาบใบหน้าน่ารักจนดูไม่ได้ เล่นเอาคุณตีสีหน้าไม่ถูกกับสถานการณ์นี้เลยทีเดียว

ซานะ..ทุกคนเพราะสลบไปนานหลายชั่วโมง เสียงที่เคยหวานใสกลับแหบแห้งคล้ายคนขาดน้ำเอ่ยเรียกเพื่อนสาวกับเพื่อนในกลุ่มของพี่ชายที่ต่างพากันรุมล้อมเพื่อถามไถ่อาการของคุณ

แต่ทว่าในบรรดาเพื่อนพี่ชายทั้งหมดคุณกลับไม่เห็นพี่ชายตัวเองกับพี่ยุนกิรวมถึงคนที่คุณอยากจะพบหน้ามากที่สุดตอนนี้ด้วย

ป๋า..หายไปไหน..

“….”

เพียงแค่ถามออกไปเสียงหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปในทันที อาการกระอักกระอ่วนเหมือนคนน้ำท่วมปาก พูดไม่ออกและไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหนดีฉายชัดให้คุณได้เห็นมันเต็มสองตา อาการหลบเลี่ยงไม่กล้าสบตาตรงๆของเพื่อนสนิทและพี่รหัส อาการลนลานของกลุ่มชายหนุ่มเพื่อนพี่ชาย และสีหน้าอึดอัดของพี่ดิสนีย์ที่เอาแต่หันหน้าหนีไปทางอื่น

เกิดอะไรขึ้นกับป๋า?

นั่นคือคำถามในใจของคุณที่ผลุดเข้ามาในหัว ท่าทางผิดปกติของทุกคนมันยิ่งทำให้คุณสงสัยในตัวพวกเขามากขึ้นจนถึงกลับหลุดปากถามออกไปอย่างคนหมดความอดทน

ปาร์ค จีมินไปไหนคะ

เอ่อ..”

พี่แทฮยองกับพี่ยุนกิก็ด้วย ทุกคนหายไปไหนกันหมด

พอเจอคำถามไล่ต้อนผสมความกดดันเข้าไปทำเอาคนอื่นๆถึงกลับเผลอถอยห่างออกจากเตียงคนไข้ไปคนล่ะก้าวสองก้าว เหลือเพียงแต่พี่ดิสนีย์กับจีโฮที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน และนั่นก็กลายเป็นเป้าหมายสำหรับคำถามที่คุณถามออกไปเมื่อสักครู่

พี่ดิสนีย์รู้ใช่มั้ยคะว่าป๋ากับพี่แทฮยองหายไปไหน?

อืมดิสนีย์พยักหน้ากลับมาก่อนจะเรียกโฮซอกมารับจีโฮไปอุ้มแทนเพราะจองกุกยังทำงานไม่เสร็จเลยไม่สามารถปลีกตัวออกมาดูแลจีโฮได้                                                   

เฮียกิกับแทฮยองไปจัดการตัวการที่ทำให้เธอบาดเจ็บ ส่วนจีมิน…”ไม่ทันที่ดิสนีย์จะได้บอกความจริงกับเด็กสาวไป เสียงทุ้มห้าวของนัมจุนก็เอ่ยแทรกขึ้นมาก่อนว่า

ไอ้จีมมันก็ไปกับพวกไอ้แทนั่นแหล่ะครับน้องแดฮยอง

เชี่ยนัม!!!”ซอกจินเหวใส่ไอ้หน้าโมนี่ที่เสือกทำให้เรื่องมันยุ่งยากมากขึ้นไป ทั้งที่บอกความจริงไปมันก็ไม่ได้ร้ายการกว่าการที่โกหกว่าจีมินนั้นไปกับแทฮยอง

ทั้งที่ความจริงพวกเขาไม่รู้เลยว่าหลังหน้าห้องฉุกเฉินเมื่อตอนนั้นมันหายตัวไปไหน

โทรไปร้อยๆสายก็ไม่มีการตอบรับ ส่งข้อความไปก็ไม่อ่าน ราวกับมันจงใจตัดการติดต่อจากทุกคนชั่วคราว

บอกแบบนี้ไปน่ะดีที่สุดแล้ว ไว้พวกเราติดต่อไอ้จีมได้เมื่อไหร่แล้วค่อยบอกน้องเขาอีกที

กูเห็นด้วยไปนัมจุนว่ะพี่ ขืนบอกไปว่าติดต่อไอ้จีมไม่ได้ น้องเขานี่แหล่ะที่จะแย่กว่าไอ้จีมสามหนุ่มแห่งสมาคมแก๊งจัญไรกระซิบกระซาบกันอยู่ตรงมุมห้อง ท่าทางน่าสงสัยเหล่านั้นดันอยู่ในสายตาทุกคนที่เหลือกันหมดเลยน่ะสิ

ดิสนีย์กรอกตามองบนให้กับการแสดงสุดแย่ไม่เป็นธรรมชาติของสามคนนั้น ก่อนจะหันมาบอกเด็กในการปกครองของจีมินพ่วงตำแหน่งน้องสาวสุดที่รักของแทฮยองตามน้ำที่สามคนนั้นมันคิดกันขึ้นมาสดๆร้อนๆ โดยไม่ถามความเห็นของเธอที่ต้องเป็นคนบอกเด็กสาวตรงหน้าเลย

ก็ตามที่นัมจุนบอก จีมินไปจัดการเรื่องตัวต้นเหตุกับพวกแทฮยองที่โรงพัก

ขอโทษนะแดฮยอง แต่เพื่อความสบายใจของเธอ ฉันต้องทำแบบนี้และเพื่อให้จีมินคิดทบทวนตัวเองคนเดียวสักพัก

ว่าผู้ชายอย่างมันควรจะอยู่ข้างกายเธอได้อีกหรือเปล่า

 

_Baby Toy_

 

ตุบ!!!

โทรศัพท์เครื่องหรูถูกโยนบนเตียงหลังจากปิดเทอมหนีสายกระหน่ำของสมาชิกแก๊งจัญไรที่พากันสลับโทรกันมาจนจะครบทุกคนอยู่แล้ว ขาดแค่แทฮยองกับเฮียกิเท่านั้นและตอนนี้คงจะหัวหมุนอยู่กับเด็กซอนซากับพวกเวรนรกทั้งสามนั่นที่โรงพักอยู่แน่ๆ แถมคนอย่างแทฮยองที่รักน้องสาวสุดหัวใจแบบนั้นไม่มีทางยอมความกับผู้ปกครองของเด็กคนนั้นจนอีกฝ่ายไม่มีสามารถดิ้นหนีจากหลักฐานที่ทางเรามีได้

นั่นแหล่ะนิสัยของไอ้ดำแทฮยองมันล่ะ

จีมินยกแก้วที่บรรจุน้ำเมาขึ้นกรอกปากตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนบริเวณห้องนอนของเขาเต็มไปด้วยขวดเครื่องน้ำเมานอนเกลื่อนกราด บางขวดก็ยังเหลืออยู่นิดหน่อยและพอถูกทิ้งขว้างก็ส่งกลิ่นฉุนออกมาตลบอบอวนไปทั่วห้องแห่งนี้

แล้วมันยังไงล่ะ?

กลิ่นพวกนี้น่ะจีมินชินกับมันตั้งแต่สมัยมหาลัยแล้ว กลิ่นแรงแค่นี้ทำอะไรคนอย่างเขาไม่ได้หรอก

ดวงตาคมกริบเหม่อมองวิวนอกระเบียงกับแสงตะวันที่ค่อยๆทอต่ำลงแปรเปลี่ยนเป็นสีส้มอิฐตามกาลเวลาที่หมุนเวียนไปทุกวัน นี่มันก็หลายชั่วโมงแล้วที่เขาหลบหนีออกมาจากพวกดิสนีย์และปฏิเสธการเข้าไปเยี่ยมยัยหนูกับพวกเด็กๆ ก่อนจะตรงดิ่งมาคอนโดที่เขาเคยใช้มันตอนอยู่มหาลัยและเลิกใช้มันตอนที่เขารับช่วงต่อจากประธานบริษัทซึ่งป็นพ่อของเขา

เพล้ง!!!

แก้วเหล้าในมือถูกเหวี่ยงปะทะกับพนังกำแพงจนแหลกละเอียดกลายเป็นของมีคมชวนอาบเลือด ภาพของยัยหนูที่ถูกพวกเดนนรกรุมทำท้ายทั้งทางร่างกายและจิตใจนั่นมันวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเพลงซ้ำที่วกวนไม่มีสิ้นสุด น้ำตาแห่งความกลัวกับลมหายใจที่เกือบจะหนีเขาไปอยู่อีกโลกหนึ่งเหมือนกรณีที่ดิสนีย์เคยทำกับเขาและคนอื่นๆมาแล้ว

ความกลัวที่จะสูญเสียตีขึ้นอกจนแทบหายใจไม่ออกพ่วงกับความรู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นผู้ชายโคตรแย่ที่ไม่สามารถปกป้องคำสำคัญได้ ทั้งที่เคยสัญญากับเพื่อนสนิทตัวเองเอาไว้ว่าจะปกป้องน้องสาวของมันให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายอย่างเขาจะสามารถทำได้

แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

แค่ไปให้เร็วที่สุดก็ทำไม่ได้

มึงนี่มันอ่อนหัดจริงๆว่ะจีมินเอ่ยเยาะเย้ยตัวเองเสร็จก็หันไปคว้าขวดไวน์กระดกดื่มเข้าปากอีกครั้งจนหมดขวด ก่อนที่จีมินจะเดินไปหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องติดต่อหน้าเลขาของพ่อพร้อมกับกรอกเสียงยานครางกลับไปว่า

คุณฮวังรบกวนจองตั๋วเครื่องไปเกาะเซจูให้ผมหน่อยครับ

สงสัยเขาต้องไปนั่งทบทวนตัวเองสักพักหนึ่ง

เพราะตอนนี้จีมินไม่กล้าสู้หน้ายัยหนูจริงๆ


 





#ฟิคป๋าจีมเลี้ยงต้อย

[load...100%]



ปิดพรีเรียบร้อยแล้วจ้า
ของจะได้กลางเดือน ก.ค. พร้อมกับยากูซ่ากุกมินนะคะ

หลังจากหนังสือส่งถึงมือลูกค้า จะทำการปิดตอนตั้งแต่ตอนที่ 17 เป็นต้นไปค่ะ

แล้วไปติดตามใหม่ในเรื่อง #ฟิคเกลียดแต่รัก นะคะ
ป๋าจีมเรื่องนี้กับพี่จีมเรื่องนู้นคนล่ะคนกันเลยนะจะบอกให้!!!





ปล.3 ฟิคป๋าจีมจะอัพสลับกับฟิคจองกุกคนเถื่อนนะคะ รอติดตามได้เลยจ้า

ชอบก็เม้น ถูกใจก็ติดตามจ้า

เขาเจ็บมันต้องไม่ตายดี!!!(c)              Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,670 ความคิดเห็น

  1. #1648 ช็อคโกปั่น (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 21:18
    ป๋าใจร้ายอ่ะ กลับมาหายัยหนูเถอะนะT^T
    #1,648
    0
  2. #1633 58877156 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 00:35
    แ๋าาดีสุดๆแล้วว
    #1,633
    0
  3. #1632 eeye01 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 23:44
    โอ๋ๆๆๆป่าาาป๋าทำดีที่สุดแล้วค่ะตอนนี้น้องไม่เป็นอะไรแล้วนะมาหายัยหนูเถอะ
    #1,632
    0
  4. #1631 rbpngkfk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 23:13
    จะมี evook มั้ยคะไรท์
    #1,631
    0
  5. #1630 VavaVveevee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:21
    มาเจอยัยหนูสิยัยหนูต้องเข้าใจแน่ๆ
    #1,630
    1
    • #1630-1 Bunny JK(จากตอนที่ 17)
      6 กรกฎาคม 2561 / 21:46
      ปาร์คจีมินคิดมากเกินไปล้าววววววววววว...มาไทยก็ได้นะพี่จีม...อากาศกำลังดีเลย(?)
      #1630-1
  6. #1628 pornpansa063 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:11
    ป๋าาาคิดอะไรอยู่โว้ยย!แทนที่จะมาให้หายชื่นใจอยู่ดีก็ไปแบบนี้ยัยหนูเศร้านะโว้ย!!!!
    #1,628
    0
  7. #1627 Sarita_dreamm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 19:59
    ป๋าาาาาไปเจอยัยหนูสิㅠㅠ
    #1,627
    0