[BTS x YOU] |JIMIN| Baby Toy #ฟิคป๋าจีมเลี้ยงต้อย (END)

ตอนที่ 18 : ป๋าจีมเลี้ยงต้อย : CHAPTER 16 (100/100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    4 ก.ค. 61

คำเตือน:
ฟิคเรื่องนี้พระเอกอายุ 27 นางเอกอายุ 17
เป็นฟิคแนวเลี้ยงต้อย ใครรับไม่ได้กดปิดค่ะ -...-
|EP.16|






*ยังไม่ได้แก้คำผิด

สามวันผ่านไปแล้ว..

จวนวันที่สี่ใกล้จะเข้ามาเยี่ยมเยือน

ก็ยังคงไร้วี่แววของปาร์ค จีมินเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

คุณนั่งเหม่อมองท้องฟ้าผ่านกระจกของห้องเรียน จดจ้องอยู่แต่เมฆสีขาวที่กำลังล่องลอยอย่างอิสระบนท้องนภาสีฟ้าครามคล้ายกับน้ำทะเล แม้ตรงหน้าของเขาจะมีคุณครูประจำวิชาพร่ำสอนบอกความรู้ถ่ายทอดให้กับนักเรียนในห้องกับเนื้อหาบนกระดานที่ชวนให้เข้าใจยากเกินกว่าจะรู้เรื่อง แต่มันก็ย่อมมีตะกอนความรู้เข้าหัวของทุกคนไม่มากก็น้อยล่ะนะ

บทเรียนที่เข้าใจยากจะไปสู้กับจิตใจของคนได้ยังไงล่ะจริงมั้ย?

นับประสาอะไรกับคนตัวหนาที่หนีหายไปจากสายตาของคุณอย่างไม่บอกกล่าวนั่นล่ะ

ไร้ใบหน้าหล่อที่เข้ามาเยี่ยมเยือนตอนนอนพักฟื้นอยู่โรงพยาบาล

ไร้เสียทุ้มละมุนที่เอาแต่พูดจาหยอกล้อคุณตอนกลับมาที่ห้องของเรา

ไร้รอยยิ้มหยีพระจันทร์เสี้ยวที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นทุกครั้งที่พบหน้า

แต่ทว่าตอนนี้กลับไม่มีเลยสักนิดเดียว

ไม่มีปาร์ค จีมินมายืนอยู่ตรงหน้าของคิม แดฮยองแล้ว

ราวกับว่าเขานั้นไม่เคยมีตัวตนในชีวิตของคุณมาก่อน ทั้งที่พวกเราอยู่ด้วยกันมาหลายปีในห้องแห่งความทรงจำที่แสนสุขนั่น สุดท้ายคุณก็ไม่รู้ว่าป๋านั้นไปอยู่ที่ไหน

น่าขำซะไม่มี

แดฮยองเลิกเรียนแล้วนะซานะหันมาสะกิดคุณหลังจากที่คุณครูกล่าวลานักเรียนเพื่อแยกย้ายกันกลับบ้าน

“….”

เฮ้อเสียงถอนหายใจของเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่นดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะหันไปขอตัวช่วยอย่างควานลินที่กำลังยืนรอพวกเธออยู่ตรงหน้าประตูห้องเรียน

ใบหน้าหล่อฉบับคนไต้หวันกรอกตามองบนเพราะความเอือมระอากับเพื่อนตัวเล็กที่เอาแต่ทำหน้าอมทุกข์ไม่มีความสุขในชีวิตอยู่ได้ทั้งวี่ทั้งวัน และแล้วความอดทนของเด็กไทเปก็หมดลงเพียงแค่ร่างกายสูงโตย่ำกายเข้ามาหยุดอยู่ตรงเบื้องหน้า พร้อมกับยกมือทั้งสองข้างตบลงบนโต๊ะของเพื่อนสาวเต็มแรงจนเสียงมันก้องไปทั่วห้อง

ปัง!!!

เลิกทำตัวงี่เง่าได้รึยัง?

คิดว่าอยู่แบบนี้แล้วเขาจะเดินกลับมาหาเธอเหรอ? อย่าโลกสวยไปหน่อยเลยคิม แดฮยอง

ควานลินอ่าซานะพยายามดึงเพื่อนตัวสูงออกให้ห่างจากคุณ ใบหน้าจวนจะร้องไห้อยู่รอมร่อเพราะไม่เคยเจอบรรยากาศมาคุแบบนี้มาก่อน

ยิ่งเป็นเพื่อนสนิททั้งสองของเธอด้วยแล้วมันยิ่งทำใจลำบากเข้าไปใหญ่

แดฮยองที่ฉันรู้จักไม่ใช่คนแบบนี้ ยัยนั่นทะเยอทะยานมากกว่าเธอตอนนี้__”

ทำแบบนั้นแล้วมันจะได้อะไร

“….”

ทำไปแล้วก็ไม่รู้จะไปตามเขาที่ไหนดี คอนโดก็มี บริษัทก็ไร้วี่แวว แบบนี้จะทำไปทำไมล่ะจริงมั้ย?"

ควานลินกับซานะได้แต่นิ่งเงียบอย่างคนเถียงไม่ออก เพราะทั้งหมดที่คุณกล่าวออกมานั้นคือความจริงที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ต่อให้ทำตัวแข็งเข้มเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานมากแค่ไหน ถ้าไม่รู้ว่าคนที่อยากเจออยู่ที่ไหนสิ่งที่ทำมามันก็เปล่าประโยชน์

หรืออาจจะไม่เสมอไป

ถ้าที่อยู่ของไอ้จีม พี่รู้นะ

“..!!..”

เสียงทุ้มต่ำฟังดูอุ่นดังขึ้นจากประตูหน้าห้องเรียน ก่อนจะปรากฏร่าสูงโปร่งของพ่อซุปตาร์คิมวียืนฉีกยิ้มแฉ่งคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้ามาให้ พร้อมกับออร่าระยิบระยับเปล่งปลั่งอยู่รอบๆเจ้าตัว ใบหน้าหล่อเหลากับผมสีดำสนิทที่พึ่งไปโกรกมาเมื่อวานย่างกายเข้ามาหาคุณเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

พี่แทคุณเรียกพี่ชายตัวเองเสียงอ่อย ความรู้สึกผิดเริ่มแทนที่ยามที่ใบหน้าหล่อของพี่ชายแสดงอาการไม่พอใจกับพฤติกรรมไม่เอาไหนของคุณ

คุณรู้นิสัยของพี่ชายตัวเองดี

พี่แทฮยองรักคุณมาก แม้ว่าคุณจะเอาแต่ใจมากแค่ไหนพี่แทก็ยอมให้คุณเสมอ แต่ถ้าคุณทำอะไรที่มันงี่เง่าและพาตัวเองให้ตกต่ำมากเกินไป

พี่ชายแสนใจดีก็แปรเปลี่ยนน่ากลัวได้เหมือนกัน

เก็บของใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย ถ้าน้องอยากรู้ว่าตอนนี้ไอ้จีมมันอยู่ที่ไหนกล่าจบแผ่นหลังกว้างแสนแข็งแรงก็เดินออกไปจากห้องเรียนทิ้งให้คุณอยู่กับควานลินและซานะกันสามคน

พี่ชายเธอดูไม่เหมือนในทีวีเลยควานลินมองไปทางหน้าประตูสลับกับคุณที่เก็บของเสร็จแล้ว และเตรียมตัวเดินตามพี่ชายตัวเองไป

นั่นแหล่ะพี่ชายฉันคุณกล่าวกับเพื่อนชายยิ้มๆ ก่อนจะเดินออกจากไปห้องเพื่อไปหาพี่ชายตัวเองด้านล่าง

ทันทีที่เดินมาถึงรถก็พบกับร่างสูงของพี่ชายยืนพิงรถคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำเสียงแข็งกระด้างเอ่ยกับคนปลายสายที่คาดว่าคงเป็นพี่ยุนกิแน่ๆที่พี่ชายของคุณกำลังคุยด้วย ประโยคบางอย่างหลุดออกจากปากเรียวสวยนั่นทำเอาร่างกายของคุณถูกแช่แข็งเอาไว้กับที่ ชื่อของคนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องในโรงเรียนนี้กลับเข้ามาให้คุณได้ยินอีกครั้ง

อะไรนะ!! ยัยเด็กซอนซานั่นหนีไปได้งั้นเหรอ!!!!”

“..!!!..”

พี่รีบตามหาตัวเด็กนั่นให้เร็วที่สุดเลย เดี๋ยวจะหาทางช่วยอีกแรงแล้วกัน!!!”

ติ๊ด!!!

แทฮยองกดตัดสายจากรุ่นพี่ตัวขาวหลังจากสั่งการเสร็จ สันกรามเรียวสวยบดเบียดเสียดสีไปมาเพราะอารมณ์ชักนำ ข่าวร้ายที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อกี๊สดๆร้อนๆกลับมาทำให้อารมณ์ขั้วลบที่มีอยู่ก่อนแล้วเพราะพฤติกรรมแย่ๆของน้องสาวตัวเอง มันดันเพิ่มให้ชายหนุ่มหงุดหงิดขวางหัวขวางตามากขึ้นเข้าไปใหญ่ สายตาคมกริบตวัดมองร่างบางของน้องสาวที่มาหยุดอยู่ตรงด้านข้างเขาสักพักใหญ่และคงได้ยินที่เขาพูดกับพี่ยุนกิหมดแล้วแน่ๆ อาการถึงได้ออกทางใบหน้าจนชัดเจนแบบนี้

พูดแล้วก็พลางให้นึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายเมื่อสองวันก่อน

หลังจากส่งน้องสาวเข้าห้องฉุกเฉินเสร็จ แทฮยองกับยุนกิก็มุ่งหน้าไปยังโรงพักที่คุมตัวผู้ก่อเหตุทั้งสี่เอาไว้ทันที และพอไปถึงก็เจอกับพวกกุ๊ยขยะทั้งสามที่พึ่งถูกหลุดออกจากคุกได้ไม่นานก็หันมาทำเรื่องชั่วๆแบบเดิมไม่หลาบจำนั่งตัวลีบหน้ายับเยินไม่เหลือเค้าโครงความชั่วช้าของมันเลยสักเสี้ยวเดียว

ซึ่งคาดว่าคนที่ทำให้พวกมันใกล้ปางตายแบบนี้คงไม่พ้นไอ้เจ้าเตี้ยจีมินเป็นแน่ เพราะตอนที่มันพาน้องสาวของเขาออกมาจากป่าก็เจอกับสภาพอาบเลือดของมันเลอะไม่เหลือจีมินคนหล่อเต็มไปด้วยคารมให้เขาได้เห็นอีกเลย และพอมาดูด้วยตาตัวเองแล้วก็สมควรที่พวกมันจะถูกไอ้จีมินอัดซะเละแบบนี้

ส่วนเด็กผู้หญิงผู้จ้างวานพวกกุ๊ยสามตัวนี้ก็เอาแต่ให้การปฏิเสธลูกเดียว แม้จะถูกยุนกิขู่กรรโชกด้วยวิถียากูซ่าสุดโหดก็แล้ว เด็กสาวก็เอาแต่ปฏิเสธไม่พูดความจริงแถมยังพูดจาบ่ายเบี่ยงคุยไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก ความล่าช้าจากการสืบสวนเพราะเด็กสาวคนนี้นี่แหล่ะเล่นเอาพวกเขาหัวหมุนจนแทบจะระเบิดโรงพักให้รู้แล้วรู้รอด และตอนนี้ก็พึ่งได้ข่าวมาว่ายัยเด็กนั่นใช้โอกาสหลบหนีออกจากโรงพักไปตอนที่เจ้าหน้าที่เผลอหลุดรอดสายตาไปได้

ยัยเด็กนั่นมันร้ายกว่าที่คิด

 “ซอนซาหนีไปได้งั้นเหรอคะ”คุณถามพี่แทฮยองเสียงแผ่วและคำตอบที่ได้กลับมา มันไม่ได้ช่วยให้แผลเป็นขนาดใหญ่เลือนรางไปจากใจของคุณได้เลย

“อืม ตอนนี้พวกเฮียกิกำลังเร่งตามหาตัวอยู่”

“เธอจะกลับมานี่ที่อีกมั้ยคะ?”

“….”

“เธอจะกลับมาทำร้ายหนูอีกหรือเปล่า?”

เพียงได้ยินประโยคนั้น จิตใจของแทฮยองก็อ่อนยวบลงลืมเลือนความไม่พอใจต่อน้องสาวตัวเองไปโดยปริยาย ความกลัวจากดวงตาคู่สวยนั้นแทฮยองไม่อยากให้มันเกิดขึ้นจากน้องสาวของเขามากที่สุด ทว่าสุดท้ายมันก็เกิดขึ้นกับน้องสาวสุดที่รักของเขาจนได้

การที่เกือบสูญเสียน้องสาวไปให้กับพวกเลวนรกนั่นโดยที่สาเหตุมาจากความแค้นของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง และนำพาไปสู่การหมายเอาชีวิตอย่างโหดเหี้ยมนั่น...

แทฮยองไม่มีทางปล่อยให้คิม ซอนซาหลบหนีไปได้เด็ดขาด!!!!

ต่อให้ต้องไปลากคอจากต่างประเทศ เขาก็ต้องลากเด็กนั่นมารับความผิดที่ตัวเองก่อให้ได้!!!



_Baby Toy_

 

เกาะเซจู

สนามแข่งรถ XXX

บรื้นนนนนนนน

เฮ!!!!!!!”

Lamborghini Aventador สีดำจอดสนิทหลังเส้นชัยที่พึ่งผ่านมันมาไม่ถึงเสี้ยววิ เสียงเฮของผู้ชมรอบสนามที่ส่งเสียงเชียร์มาตั้งแต่ต้นและเป็นไปตามที่คาดหมาย เสียงกรีดร้องของหญิงสาวหลังจากเห็นโฉมหน้าของผู้ชนะเป็นชายหนุ่มคุ้นหน้าคุ้นตาดีในสนามแข่งรถแห่งนี้          เส้นผมที่เดิมทีเคยเป็นสีโรสโกลด์กลับถูกย้อนกลับไปเป็นสีธรรมชาติเหมือนเดิม เรือนกายกำยำถูกปกปิดด้วยเสื้อกล้ามสีเดียวกับเส้นผมและสวมถับด้วยเสื้อหนังสีดำสนิทอีกชั้น เพิ่มเสน่ห์ในตัวของชายหนุ่มากขึ้นจนตอนนี้ชื่อของเขาถูกหมายปองจากคนรอบข้างมากกว่านักแข่งรถเจ้าประจำที่สนามนี้แห่งนี้เสียอีก

มาทีรัศมีกูดับเลยนะมึงเสียงทุ้มห้าวชวนหาเรื่องดังขึ้นทันทีที่ร่างสูงขึ้นมายังชั้นบนสุดของตึกบริหารแห่งนี้

ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไปกับผิวสีแทนที่ส่องประกายคาริสม่าหนุ่มร้อนแรงให้ใครที่เห็นพากันระทวยไปกับเสน่ห์ร้ายกาจที่เจ้าตัวชอบทำทุกครั้งหลังแข่งชนะ และวันนี้ชายหนุ่มผู้ถูกเรียกว่าเจ้าสนามแข่งรถกลับไม่มีคิวรับคำท้ากับหน้าใหม่ที่กล้าลองดีเจ้าสนามเช่นเขา ถึงจะมีมาก็ไม่คณามือคนอย่างเขาหรอก

พวกมันก็แค่หน้าใหม่ที่อยากจะทำตัวขี้อวดว่าล้มเจ้าสนามอย่างเขาได้

พี่ก็ว่าไปจีมินโยนเสื้อหนังผ่านหัวของเจ้าสนามไปนิดเดียว และก็ได้รับนิ้วกลางกลับมาพร้อมคำด่าแสนหยาบคายตามนิสัยห่ามๆของเจ้าตัว

ไม่ว่าไปหร๊อก เจ้าสนามคนนี้จะไปสู้เจ้าของสนามแห่งนี้ได้ยังไงกัน

น้อยใจว่างั้น? โคตรตุ๊ดเลยว่ะ

ตุ๊ดพ่อมึงสิ!!!”

ฮะๆจีมินหัวเราะก่อนจะหันไปรับบุหรี่จากลูกน้องตัวขึ้นมาจุดสูบ สายตาก็หันไปมองนอกตึก

ภาพบรรยากาศที่ไม่เคยได้แตะมันเลยหลังจากที่หันมาทำงานเป็นประธานบริษัท ความตึงเครียดจากหุ้นที่แปรเปลี่ยนอยู่ทุกชั่วโมง ความเรื่องมากของลูกค้าหลังจากเห็นหน้าตาของประธานอย่างเขา ความหวาดระแวงว่าจะมีใครมายุ่งกับยัยหนูของเขาและรู้ตัวว่านั่นคือจุดอ่อนของเขา ความเครียดเหล่านั้นถ้าเป็นเมื่อก่อน จีมินคงจะมาระบายกับสนามแห่งนี้แล้ว

เพราะนี่เป็นสนามที่ถูกกฎหมายที่สุด

และเขาก็เป็นเจ้าของสนามใหญ่ยักษ์นี่ด้วย

นึกยังไงถึงกลับมาที่นี่ได้อีกวะ ไหนบอกจะเป็นท่านประธานสุดเร่าร้อนตลอดชีพจนตายแล้วไม่ใช่เรอะ?”

มันก็ต้องมีข้อยกเว้นกรณีพิเศษบ้างสิ”

ตอแหลไม่เนียนไปเรียนมาใหม่เถอะไอ้น้องรัก”

'คิม จงอิน’ เหล่มองท่าทางไม่ยินดียินร้ายจากคนด้านข้าง มิหนำซ้ำยังมีหน้ามาพ่นควันอัดใส่เขาจนแสบจมูกไปหมด อาการผิดปกติของมันย้ำชัดให้เห็นอยู่กับตาว่ามันกำลังมีเรื่องทุกข์ใจบางอย่างที่คนฉลาดๆอย่างมันยังหาทางแก้ไข้ไม่ได้ และเพราะแก้ไขไม่ได้นี่แหล่ะมันถึงได้หอบผ้าหอบผ่อนหนีมาระบายความเครียดของมันอยู่ที่เซจูแห่งนี้

รู้ไหมว่าเพื่อนๆของมึงกำลังตามหาตัวมึงอยู่”

จีมินชะงักแก้วเหล้าในมือเอาไว้ เมื่อได้ยินประโยคนั้นหลุดออกจากปากของจงอิน สายตาสับสนฉายวับขึ้นมาก่อนจะเลือนหายไปในวินาทีต่อมา ริมฝีปากบางกระจับจรดลงบนขอบปากแก้วพร้อมกับน้ำเมาสีเข้มไหลผ่านลงไปในลำคอให้ความรู้สึกขมฝาดบาดแสบลำคอจนใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอลดีกรีแรงสุดของที่นี่

ช่างหัวพวกมันเถอะ”

ทะเลาะกัน?”

เปล่า”

หนีใครมาว่างั้น?”

“....

เงียบแบบนี้แสดงว่าใช่ชัวร์ป๊าบ!!

แม้ตัวกับใจจะอยู่ที่เซจูมาตลอดตั้งแก่ลืมตาดูโลกใบหน้า แต่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้เรื่องราววีรกรรมสุดจัญไรของน้องชายคนสนิทที่แทบจะกลายเป็นน้องร่วมไส้คนนี้หรอกนะ ความชั่วช้า สารเลว จัญไรของมันน่ะ เขารับรู้มาตลอดแต่แค่ไม่บอกมันก็เท่านั้น รวมถึงการที่มันเลี้ยงน้องสาวของเพื่อนมันเอาไว้เพื่อหวังจะจับทำเมีย แค่กๆ เป็นภรรยาตัวน้อยน่ารักในอนาคตข้างหน้าอันไม่ไกลจากตอนนี้

จงอินเข้าใจดีว่าอายุน่ะไม่ได้เป็นเพียงแค่ตัวเลข

เฒ่าหัวงูก็ด้วยเช่นกัน

ป่านี้น้องหนูของมึงคงจะเศร้าใจอยู่ก็ได้มั้ง”

พี่อย่าขี้เสือกดิ”

แหมมมม....พอพูดถึงเด็กน้อยตาโตคนนั้นก็รีบสวนขึ้นมาทันทีเลยนะมึง

 ไอ้เตี้ยไพโบร่าเอ๋ย

หนีไปมันก็ไม่ได้ทำให้มึงหายฟุ้งซ่านได้หรอกเว้ยจีม อย่าเอาแต่โทษตัวเองว่ามึงเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องเกือบตาย มึงก็แค่คิดให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นเพื่อที่จะปกป้องน้องเขาได้ก็เท่านั้น คิดมากไปก็มีแต่มึงนั่นแหล่ะที่ฟุ้งซ่านมากขึ้น”

“....

และมึงคิดว่าเพื่อนสนิทของมึงจะไม่พาน้องสาวสุดที่รักมาหามึงถึงที่นี่หรอกเหรอ?”

“....”

เจอคำถามแทงใจดำเข้าไป ปาร์ค จีมินถึงกลับชะงักแก้วเหล้าค้างกลางอากาศอีกครั้งจนได้ การลืมนึกเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้นั้นมันคือความผิดพลาดของปาร์ค จีมินสุดๆในเวลานี้

ลืมไปได้ยังไงว่าพี่ชายของยัยหนูคือไอ้ดำแทฮยอง

คนอย่างมันไม่มีทางไม่รู้หรอกว่าที่สิงสถิตของเขาตอนนี้คือที่นี่

โง่! มึงมันโง่ไอ้เชี่ยจีม!!!

“เฮ!!!!!”

ขวับ!!

เสียงตะโกนโห่ร้องบนอัศจรรย์ในสนามดังขึ้นอีกครั้ง เรียกสายตาของจีมินและจงอินให้หันไปมองซุปเปอร์คาร์คันใหม่ที่พึ่งขับเข้ามาจอดในสนามเมื่อกี๊สดๆร้อนๆ รถยี่ห้อคุ้นตานั่นมันรู้สึกตงิดใจแปลกๆจนถึงกับวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะและลุกขึ้นเคลื่อนกายมาหยุดอยู่ตรงกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นได้ทั่วสนามจากชั้นสอง

“..!!!..”

“นั่นไงกูพูดไม่ทันขาดคำ”

ต่อให้จงอินพูดอย่างภาคภูมิใจในการเดาถูกของเจ้าตัว แต่เสียงพวกนั้นมันไม่ได้เข้าในหัวของจีมินเลยแม้แต่พยัญชนะเดียว เพราะสายตาของเขาเอาแต่จดจ้องไปยังร่างบางที่เดินออกมาจากประตูอีกฝั่งหนึ่ง สีหน้าดูไม่ดีกับบรรยากาศแสนหยาบโลนของพวกชอบลองของในตอนกลางคืนนั่น มันแสดงออกเห็นชัดจนจีมินอยากจะเดินเข้าไปซัดปากเพื่อนสนิทที่กำลังเดินโอบไหล่ร่างบางมาที่นี่ซะมัด

มึงมันบ้าไปแล้วหรือไงคิม แทฮยอง!!

“อ้าว! จะไปไหนนั้นจีมิน?”แม้จะมีคำตอบอยู่ในใจ แต่จงอินก็ยังเย้าแหย่น้องรักที่กำลังหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้ที่อย่างสนุกสนาน

และคำตอบของมันก็เรียกเสียงหัวเราะของเขาได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ

“ไปตีเด็กดื้อ!!”

 

_Baby Toy_

 


“พี่แท พาหนูมาที่นี่ทำไม?”คุณเงยหน้าถามพี่ชายอย่างสงสัยพร้อมกับกวาดสายตามองไปยังรอบๆอย่างระแวง

นับเป็นครั้งแรกที่เด็กอายุ 17 ย่าง 18 อย่างคุณจะมาอยู่ในสถานที่อโคจรแบบนี้ ภาพที่เคยเห็นผ่าจอพอมาเจอของจริงแล้วมันต่างจากที่จินตนาการเอาไว้ลิบลับ และไม่คิดว่าพี่แทฮยองจะจับคุณนั่งเครื่องบินข้ามผ่านมาไม่ถึงชั่วโมงเพื่อที่จะมาสนามแข่งรถชื่อดังที่สุดในเกาะแห่งนี้เนี่ยนะ!!

เชื่อเขาเลย =___=

อยากเจอมันไม่ใช่รึไง?” 

สรรนามว่ามันที่พี่ชายตัวดีเอ่ยออกมานั้น ไม่ต้องเดาให้มากความคุณก็รู้อยู่แล้วว่ามันที่ว่านั้นเป็นใคร และตอนนี้คนที่คุณอยากพบหน้าพร้อมกับฟาดมือประทับลงบนแก้มสากมากที่สุดคือตาแก่ขี้มโนนั่นสักสิบทีให้มือพังกันไปข้าง!!!

อายุก็เยอะแล้วทำตัวเป็นเด็กขี้ขลาดไปซะได้

น่าสมเพชจริงๆ!!!

รีบเข้าไปกันเถอะพี่แท”

อยากเจอมันมากขนาดนั้นเลย”

เปล่า..อยากไปตบหน้ามากกว่า”

โห~ฮ่าๆๆๆ”แทฮยองหัวเราะลั่นกับคำตอบของน้องสาวข้างกาย ดูยังไงก็รู้ว่าน้องรักของเขานั้นต้องทำจริงอยู่แล้ว

และเขาก็อยากจะเห็นไอ้เตี้ยถูกตบหน้าหันด้วย

หนึ่งในสโลแกนของแก๊งจัญไร.....

'ห็นเพื่อนทุกข์ เห็นเพื่อนเจ็บ เพื่อนอย่างเราต้องซ้ำเติม!!!!’

นี่แหล่ะความรักเพื่อนของพวกเรา!!!

เดี๋ยวก่อนสิน้องสาว~~~”

ไม่ทันที่สองพี่น้องจะเดินเข้าไปในตึกใหญ่ ก็มีชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาขวางทางไว้ และอีกคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นหัวหน้าเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าซุปสตาร์ระดับโลกพร้อมกับลากสายตาน่าทุเรศของมันมองมายังร่างบางอย่างหยาบจ้วงไม่ไว้หน้าพี่ชายอย่างแทฮยองเลยสักนิด

ไอ้ขยะนี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงบ้างรึยังไง?

มีอะไร”คุณถามเสียงเรียบ ก่อนจะได้คำตอบกลับมาชวนให้รู้สึกขยะแขยงชะมัด

สนใจไปกับพี่มากกว่าไอ้หน้าอ่อนนี่ไหมล่ะจ้ะ”

แทฮยองถึงกลับคิ้วกระตุกเมื่อถูกเรียกว่าไอ้หน้าอ่อน ความมั่นใจที่ว่าทุกคนบนเกาะนี้ต้องรู้จักคนดังระดับโลกเช่นเขาลดฮวบต่ำลงทันที อาการไม่พอใจถูกแทนที่ด้วยอารมณ์ดิ่งลงเหวก่อนหน้าแปรเปลี่ยนให้กลายเป็นแทฮยองคนห้าวหาญสมัยตอนอยู่มหาลัย และพร้อมจะยกฝ่าเท้าปะทะกับคนตรงหน้าอย่างมาดแมนแฮนซั่ม!!!

เป็นแค่ไอ้หน้าปลวกริอาจมาจำคนหล่ออย่างเขาไม่ได้งั้นเหรอ!!

อย่างนี้มันต้องตีนสั่งสอน!!!!

หมับ!!!

แต่ทว่ายังไม่ทันที่คนหล่อเช่นเขาจะได้ออกโรง ร่างบอบบางของน้องสาวก็ถูกกระชากออกจากตัวไปปะทะกับอกแกร่งของคนมาใหม่ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูสลับกับกลิ่นควันบุหรี่รสมิ้นต์เจือปนอยู่ในอากาศให้คุณเผลอสูดดมเข้าไปอย่างเผลอไผล ดวงตากลมโตสบเข้ากับดวงตาคมกริบที่ฉายแววดุดันจนต้องหาทางหลีกเลี่ยงสายตาคู่นั้นโดยการหันไปมองทางอื่นแทน

จีมินถอนหายใก่อนจะหันไปส่งสายตาคาดโทษกับไอ้ลิงดำที่ยืนฉีกยิ้มแป้นแล้นมาให้อยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าหล่อติดหงุดหงิดหันไปมองพวกหน้าอ่อนที่คิดจะลองดีที่นี่ต่อหน้าผู้เป็นเจ้าของอย่างเขา สีหน้าเหยียดหยามที่เขาจงใจมอบให้มันนั้นย่อมได้ผล เพราะแค่เห็นหน้าเขาความขี้ขลาดตาขาวของพวกมันก็ฉายชัดออกมาให้เห็นชัดเจนเรียบร้อย

นี่เด็กกู”เสียงเย็นยะเยือกเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่ยืนเงียบอยู่นาน พร้อมกับแรงโอบรัดตรงเอวคอดกระชับร่างบางแนบชิดกับกายหนามากขึ้น

ถ้าไม่อยากโดนกูแบนถาวร ไสให้กลับไปซะ!!!”


 





#ฟิคป๋าจีมเลี้ยงต้อย

[load...100%]



ปิดพรีเรียบร้อยแล้วจ้า
ของจะได้กลางเดือน ก.ค. พร้อมกับยากูซ่ากุกมินนะคะ

หลังจากหนังสือส่งถึงมือลูกค้า จะทำการปิดตอนตั้งแต่ตอนที่ 17 เป็นต้นไปค่ะ

แล้วไปติดตามใหม่ในเรื่อง #ฟิคเกลียดแต่รัก นะคะ
ป๋าจีมเรื่องนี้กับพี่จีมเรื่องนู้นคนล่ะคนกันเลยนะจะบอกให้!!!





ปล.3 ฟิคป๋าจีมจะอัพสลับกับฟิคจองกุกคนเถื่อนนะคะ รอติดตามได้เลยจ้า

ชอบก็เม้น ถูกใจก็ติดตามจ้า

เขาเจ็บมันต้องไม่ตายดี!!!(c)              Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,670 ความคิดเห็น

  1. #1644 Bunny JK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:22
    กรี๊ดดดดดดป๋าโหดจังเลยค่ะ><
    #1,644
    0
  2. #1638 eeye01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 17:38
    ป๋าาาาาาาา สหาดาำยำสบไวำสะะนพยกวเายไบอีจพนเไบสเะ
    #1,638
    0
  3. #1637 BackToMe (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 22:07
    เจอกันแล้ววว จีมเก้วกาดด
    #1,637
    0
  4. #1636 NTKTKN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 17:40
    จะทำอีบุ๊คไหมคะ เพราะว่าไม่สามารถที่จะซื้อเป็นเล่มได้อะค่ะ
    #1,636
    0
  5. #1635 pornpansa063 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 17:38
    กี๊ดดดดดดดดดดดดบั่บๆๆๆเจอกัลแล้ววว
    #1,635
    0
  6. #1634 Agnes_pp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 16:25
    เก้วก้าดมากเค่อะ
    #1,634
    0