ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 23 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

[ต่อ]

พายัพไม่รู้จะทำยังไงกับเด็กหัวดื้อ ก็เลยได้แต่ว่ายวนรออยู่ห่างๆ … ทิ้งเวลาไปสักเดี๋ยวก็

“อุ้ย! ลุงพายัพขาช่วยด้วย .. พลอยตะคริวกิน”

ด้วยท่าตีน้ำตุ๋มต๋ำๆ ตะเกียกตะกาย ผลุบๆ หายๆ

แต่พายัพก็พุ่งตัวราวฉลาม .. วาบ ..

พรวดเข้ามาคว้าเอวคุณหนูของเขาได้แทบจะทันที

อะไรพอว่า ตอนที่เธอแอคติ้งลีลาระดับออสการ์คงอยากเรียกไปให้รางวัล ก็ด๊านน..ตวัดมือตีน้ำวาดๆ แล้วมันกวาดไปโดนของรักแข็งปั๋งกลางตัวของเขาเอาเข้าให้สิ!

พายัพชะงัก งอตัวแต่ยังคว้าเอวเธอเอาไว้มั่นไม่ยอมปล่อย

โอ้ยตาย!! ... เธออ้ายอาย

พลอยรักผู้อายจัดจนไม่รู้จะวางตัวอย่างดีก็เลยผลักอกเขาแล้วว่ายน้ำหนี … หันมาแลบลิ้น ทำเสียง …

แบร๋!! … ใส่เขาแก้เขินไปหนึ่งที เล่นเอาพายัพงง

ปัด...โธ่!!

นี่เขาโดนคุณหนูวัยอ่อนผู้แสนงอนแกล้งเอาอีกแล้วหรือ!!

โคลงหัวไหวๆ ก่อนจะจวงแขนว่ายเข้าฝั่งตามเธอไป

สักประมาณสองทุ่มครึ่งได้ พลอยรักก็กลับเข้าห้อง แล้วคุยกับนีน่าพักหนึ่งผ่านโซเชียลแชท แล้วหันไปดูคลิปในเว็บหนึ่งอยู่เพลินเชียวก็ดันไปคิดถึงเรื่องเมื่อบ่ายๆ ที่มือไปโดนของรักของหวงของลุงพายัพเอาเข้าได้ .. สักเดี๋ยวจินตนาการบ้าๆ มันก็พาอารมณ์เตลิดเปิงขึ้นมา ยิ่งคิดถึงขนาดของมัน เธอก็ยิ่งรู้สึกคันยุบยิบที่ตรงนั้นไปหมดเชียวล่ะ ก็ขนาดต้องถอดกางเกงขาสั้นออก แล้วทดลองช่วยตัวเองเป็นครั้งแรกแบบเขินๆ กล้าๆ .. ทำไปก็จินตนาการถึงของรักของชายสูงวัยตัวใหญ่กล้ามโต้โตคนนั้นไปนั่นล่ะ

ใช่แล้วละ …

เพราะตั้งแต่ไปเรียนอยู่ที่อเมริกา คุณหนูพลอยก็ได้ค้นพบตนเองว่าเป็นคนที่มีความต้องการทางเพศสูงมาก .. มากอย่างชนิดที่เรียกว่าล้นเหลือ แต่เชื่อไหมว่าเธอนั้นยังสดใสและบริสุทธิ์สะอาดอย่างกับน้ำค้างกลางหาว เพราะสาวน้อยนั้นยังไม่กล้าแม้แต่การจะช่วยเหลือตนเอง .. ยิ่งเนื่องมาจากชื่อเสียงของผู้บิดา มารดาและเกียรติของวงศ์ตระกูลมันเป็นห่วงผูกคอ ที่ทำให้เด็กสาวไม่กล้าจะซ่าหรือแม้แต่จะกล้าแสดงมันออกมา พลอยรักจึงเรียกได้ว่าเป็นสาวที่ค่อนข้างจะเก็บกด

แตกต่างจากนีน่าเพื่อนสาวคนสนิทที่เรียนที่เดียวกัน ขานั้นน่ะ .. ไม่ซิงมาตั้งแต่คบกับแฟนลูกเศรษฐีด้วยกันคนแรกที่สุดท้ายก็เลิกกันไป แล้วฝ่ายชายก็เคยเอาคลิปตอนที่มีอะไรๆ กันออกไปประจานกันด้วย

โชคดีที่นีน่าก๋ากั่นพอที่จะไม่แคร์และไม่ใส่ใจซึ่งต่างจากพลอยรักเพราะนั่นมันจึงทำเอาเธอขยาดจนคอย่น ไม่กล้าที่จะซ่าจะซนในเรื่องพรรค์นั้นหนักขึ้นไปใหญ่

แต่ความที่สาวน้อยทั้งสองนั้นรักและสนิทกันมากจนไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังกันเลยนี่แหละ และพอมีความลับในใจอะไรก็เล่าสู่ปรึกษากันตลอด … นีน่าจึงรู้ด้วยว่า …

รสนิยมของเพื่อนรักคนนี้นั้นมันไม่ใช่ ชายหนุ่มอายุน้อย หน้าขาว รูปหล่อ พ่อรวย สดใสที่อยู่ในวัยและฐานะระดับเดียวกันซะด้วยนี่สิ .. ที่ทำเอาพลอยรักกลุ้มใจหนัก!!

สาวน้อยหุ่นน่าฟัด ผู้เปล่าเปลี่ยวกำลังหัดช่วยตัวเองอยู่สักเดี๋ยวไม่ทันเท่าไรก็มีเสียงคนมากดกริ่งเรียกที่ประตูด้านหน้า พลอยรักตกใจรีบคว้ากางเกงมาสวมใส่ล่กๆ

และเพราะความรีบร้อนตกใจนี้ มันจึงทำให้เธอเผลอลืมล้างมือ ... มาคิดได้อีกทีก็ตอนเดินมาถึงหน้าประตูแต่ก็คิดในใจว่าน่าจะเป็นแพรพราวที่อาจจะแวะมาคุยด้วยก่อนนอน .. แต่พอเปิดไป

อ้าว... กลายเป็นเพชรแท้ที่ในมือถือแก้วนมอุ่นมาให้ด้วย

เพชรชูแก้วแล้วถามว่า

“พี่เข้าไปได้ไหม?”

พลอยรักเปิดประตูให้เขาเข้ามาเพราะเห็นเป็นพี่ชาย ไม่กล้าปฏิเสธ เลยต้องจำใจพยักหน้าให้

พอปิดประตู เขาก็ยื่นแก้วนมอุ่นๆ ที่ถือมาให้

“ตะกี้พี่เห็นพลอยทานข้าวเย็นไปนิดเดียว ลดความอ้วนอยู่หรือ ไม่น่าจะดี เอ้า..นี่ .. นมอุ่นๆ ดื่มก่อนนอน”

“ขอบคุณค่ะ”

สาวน้อยเห็นความหวังดีของลูกพี่ลูกน้อง ไม่ทันคิดอะไร กะว่าถ้าดื่มๆ จบเรื่องเขาจะได้รีบออกไป

แต่ที่ไหนได้ พอดื่มจนหมดแก้วเขาก็ถามมาอีกว่า

“ต่างที่ ต่างเวลามางี้ คิดว่าคืนนี้จะนอนดึกไหม?”

“ไม่รู้สิ ดูโน่นอ่านนี้ไปเรื่อยๆ ก่อนแหละมัง”

ตอบแบบงั้นๆ ให้ดูว่าไม่ได้เต็มใจจะคุยต่อเลย

ซึ่งเพชรไม่ว่าอะไรต่อในตอนนี้ ทำไม่รู้ไม่ชี้แถมถือวิสาสะเดินเลยเข้าไปยังเตียงนอนของเธอเฉยเลย พลอยรักมุ่นหน้า รู้สึกไม่พอใจนิดๆ แต่ก็ยังไม่กล้าจะว่าอะไร

ก็คุยกันไป ถามโน้นตอบนี่เขาอยู่สักพัก ตอนนี้ความรู้สึกคุ้นเคยที่ค่อนข้างรุนแรงแปลกๆ มันก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาจู่โจมตี แถมบวกอาการราวสะลึมสะลือ ร้อนวูบวาบ ใจสั่น เต้นแรง แล้วมันก็...

“พี่เพชร พลอยง่วงแล้ว พี่กลับไปก่อนเถอะไป”

ตัดสินใจไล่ตรงๆ แต่เพชรแท้ไม่ขยับ กลับเอื้อมมือไปคว้าแล็บท็อปตัวที่เจ้าของห้องลืมปิด หน้าเว็บมันจึงยังค้างอยู่

พอหนุ่มน้อยเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มกรุ้มกริ่มที่มุมปาก

“อยากหรอ”

“ไม่” ปฏิเสธทันควัน อายก็อายจนแก้มแดงก่ำ

“พี่ช่วยได้นะ”

“พี่เพชรออกไปเถอะ”

“พี่ช่วยได้จริงๆ”

พลอยรักเหมือนตอนนี้เริ่มตัวสั่น ผ่าวร้อนจนเหมือนจะแทบคุมสติตนเองเอาไว้ไม่ได้แล้วจริงๆ

“พี่เพชรใส่อะไรลงไปในแก้วนม”

“ก็แค่ตัวช่วยนิดหน่อย”

“ออกไปนะ พลอยไม่ชอบให้พี่มาทำแบบนี้”

เหมือนเริ่มเบลอสะลึมสะลือ แต่ยังมีสติรู้ตัวทุกอย่าง ยิ่งได้ยิน...

“ทำไมล่ะ พี่รู้นะพลอยว่าชอบเรื่องพรรณอย่างว่านี่ด้วยน่ะ ไม่งั้นมือคงไม่เปื้อน”

เขาพยักหน้ามาที่มือขวาที่ยังมีคราบอัปยศทิ้งไว้อยู่

“มันไม่ใช่เรื่องของพี่ ออกไป ก่อนที่ลุงพายัพจะเข้ามา ไม่งั้นเขาหักคอพี่แน่”

ที่กล้าขู่ ถ่วงเวลาเขาเอาไว้อยู่นี่ก็เพราะครู่นี้ระหว่างที่คุยๆ กันอยู่ เพชรแท้ไม่รู้หรอกว่าพลอยรักแอบเอื้อมมือไปกดปุ่มอะไรจิ๋วๆ ที่มันซุกนิ่งอยู่ในกระเป๋าชุดนอน โชคดีที่ก่อนหน้าก่อนที่เพชรจะมาเธอเพิ่งจะหยิบมันขึ้นมาดูแบบขำๆ มันคือเครื่องมือสื่อสัญญาณตัวกระจิ๋วๆ ที่พายัพอดีตหัวหน้าทหารช่างนั่นแหละเป็นคนประดิษฐ์ทำไว้ให้ เพราะก่อนหน้านี้บิดามีแนวโน้มจะลงเล่นการเมือง พายัพกังวลใจมากแต่ไม่อาจห้ามเจ้านาย คงเป็นเพราะเขาห่วงความปลอดภัยของเจ้านายมายันครอบครัว .. พอพลอยรักกลับมาเริ่มหัดฝึกงานเมืองไทย พายัพก็ยัดเจ้าเครื่องนี้ใส่มือมาให้แล้วบอกง่ายๆ ว่าถ้าคุณหนูพลอยตกอยู่ในอันตรายใดๆ ก็ตามให้กดปุ่มนี้ เดี๋ยวเขาจะรีบมา

ตอนแรกเธอยังคิดว่าเขาเป็นตาแก่ขี้กังวลทั้งที่จริงๆ เธอเองก็กังวลใจที่บิดาจะลงเล่นการเมือง แม้ว่ามันจะแค่ระดับท้องถิ่นก็เถอะ

เหอะ! ใครจะรู้!! สมัยนี้มันแข่งขันช่วงชิงอำนาจกันดุเดือดป่าเถื่อนและไร้ยางอายกันจะตาย!!

และไอ้เครื่องนี้ที่พายัพให้มา เธอก็ไม่เคยนึกเคยฝันจริงๆ ว่าจะต้องมาใช้กับญาติของตัวเอง!!

เพชรไม่ฟังเสียงเธอแล้วสิ ก็รูปร่างพลอยรักลูกพี่ลูกน้องคนนี้มันช่างขาวอวบน่าฟัดเสียนี่กระไร เขาเองก็หนุ่มกลัดมัน นิสัยก็คุณชายเอาแต่ใจเห็นหุ่นขาวอวบยั่วน้ำลายเข้าก็ทนไม่ไหว เธอไปเรียนตั้งเมืองนอกเมืองนา จะมาห่วงเนื้อหวงตัวไว้ทำไมล่ะ และท่าเปรี้ยวจี๊ดแบบนี้คงไม่น่ารอดมือฝรั่งมังค่ามันมาหรอก

หากแต่พลอยรักที่เริ่มอ่อนระทวย สะลึมสะลือด้วยพิษยาก็ยังจะพยายามดิ้นรนขัดขืน เธอเพิ่งจะนึกเกลียด ขยะแขยงเขาไม่อยากให้เข้าใกล้ ทั้งที่รู้ดีว่าโดนพิษยาแต่ทว่ามันกำลังจะสุดเกินต้านทานใจ

“พายัพ ลุงพายัพจ๋าอยู่ไหนมาช่วยพลอยที”

ร้องไห้ดิ้นรน

“ไอ้แก่ขี้ข้านั่นมันอยู่ตั้งไกล มาช่วยเธอไม่ทันหรอกน่า มาเป็นเมียพี่เถอะพลอย รับรอง พี่จะไม่ปล่อยให้ต้องนอนเหงาหงอยขยี้...ตัวเองอยู่แบบคืนนี้แน่”

พูดจาน่าเกลียด น่าสัปดนจบก็ตะโบมจูบปาก ดูดคอ ขยำหน้าอกอวบๆ นุ่มหยุ่นสะเปะสะปะไม่ยั้งมือ แล้วยิ่งเธอเองก็คือผู้ที่มีความต้องการสูงอยู่แล้วนี่ ยิ่งต้องรู้ดีเลยว่าตนเองกำลังจะ ...

โอ้ยแย่แล้ว!!

“ไม่เอา! ปล่อย อย่า..พี่เพชร! อย่าทำอย่างนี้ พลอยจะฟ้องป๊า!!”

กำลังคิดว่าตนเองจะต้องเสียท่าพายัพคงมาช่วยไม่ทันแน่ๆ แต่พอมีเสียงกดกริ่งสัญญาณดังระรัวติดกันสนั่นขนาดนี้ แปลว่าคนข้างนอกร้อนใจ และทั้งๆ ที่เสียงนี้ก่อนหน้าเธอเคยฟังว่ามันงี่เง่าปัญญาอ่อนแต่คราวนี้ไอ้เจ้าเสียงเดียวกันนี้มันนี่ยิ่งกว่าเสียงสวรรค์

“ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย!!”

พลอยรักดีใจแทบจะยกเท้าถีบคนใกล้ตัวกระเด็นได้ แต่ติดที่ตัวเธอเล็กไป จึงได้แต่แอบอาศัยในจังหวะที่เพชรมัวแต่เผลอ รีบป้องปากตะโกนเรียกบอดี้การ์ดจำเป็นทันที

ขณะที่เพชรผงะเงยหน้า จากนั้นก็ชักสีหน้าอาฆาตแค้น

ร่างอวบอัดใช้กำลังเฮือกสุดท้ายกลิ้งตัวหนี วิ่งแทบสะดุดคว่ำไปเปิดประตู และรู้ดีว่าลูกพี่ลูกน้องคนนี้ขี้ขลาดเกินกว่าจะทำอะไรคนอื่นซึ่งๆ หน้า

โชคดีที่เขามาเร็ว ซึ่งอาจเป็นเพราะบิดาไม่อยู่ และพายัพเองก็คงไม่ไว้ใจเพชรมานานแล้ว จึงแอบมาพักรวมกับพนักงานขับรถลีมูซีนที่ใต้ตึก แทนกระท่อมสมถะด้านหลังของเขาโน้นเพื่อมาระแวดระวังภัยให้เธอ

เพชรเดินฟึดฟัดๆ มาที่ประตู ก้าวออกไปในขณะที่พายัพยืนยักษ์ทะมึนสูงใหญ่ … ข่มขวัญอยู่ตรงนั้นจริงๆ

โอ้ย ยิ่งเห็นแต่เงาของเขาแค่นี้ เธอก็ตัวสั่น และฤทธิ์ยามันก็กระตุ้น ทำให้อยากได้เขาจนสั่นปานเจ้าจะเข้าแล้วแอบสงสัยว่า เพชรทำไมจึงขี้ขลาดอย่างร้ายกาจนัก กล้าทะลึ่งใช้ไอ้ยานรกนี้กับผู้หญิงที่เขาไม่เต็มใจได้ไง!!

บอดี้การ์ดร่างยักษ์ยังไม่ได้เดินเข้ามา เขาหยุดอยู่แค่หน้าประตู

เพชรมองหน้าเขาเคืองแค้น พายัพเพียงแค่จ้องมองตอบไปนิ่งๆ ที่ใครต่างก็น่าจะรู้ดีเชียวแหละว่า สายตาเช่นนี้สามารถฆ่าคนด้วยมือเปล่าได้ง่ายๆ สุดท้ายเพชรก็ยอมผละจากไป

พลอยรักทำท่าคล้ายคนหมดแรงจะทรุดฮวบแหล่ไม่แหล่ .. แต่พายัพก็ยังลังเล

“คุณหนูเป็นอะไร”

ถาม แต่ไม่ยอมก้าวเข้ามาจริง เอาแต่ชะเง้อมองดูเตียงที่ยุ่งเหยิงเสื้อนอนยับย่นของนายสาวตัวน้อยของเขาแบบกังวลๆ

“ลุงพายัพขา … ช่วยพลอยด้วย”

เธอเรียกร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าแดงก่ำ ตัวร้อนผะผ่าวเหมือนคนเป็นไข้

“ผมจะโทรเรียกหมอ”

มือที่กำโทรศัพท์กำลังจะกดหมายเลข

“อย่า!! ไม่เอา … ลุงเข้ามานี่!!”

บทที่ 3

คนถูกเรียกจึงจำต้องก้าวเท้าเข้ามา ร้อนรนแม้จะยังงงๆ เป็นห่วงก็เป็นห่วง แต่ที่ยังไม่กล้ารุกล้ำเข้าไปเพราะนี้มันเป็นห้องส่วนตัวของคุณหนูสาว โสด สวย ลูกเจ้านาย แต่พลอยรักก็เป็นฝ่ายผวามาคว้าคอเสื้อยืดคอกลมเขาเอาไว้

<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<
เส้นแนวนอน
♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ

หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น