ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 24 : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 เม.ย. 62


ใช้เรี่ยวแรงกำลังวังชาที่พอมีลากเขาเข้ามาปิดประตู เสียงล๊อคห้องดัง ... คลิ๊ก!!

แต่พายัพยังไม่ทันจะสนใจ เป็นห่วงเป็นใยมากกว่าเพราะเห็นนายสาวน้อยเหมือนคนจะอ่อนแรง นึกว่าที่ผวามาคว้าคอเสื้อเขาเอาไว้มั่นนั่นเพราะว่าเธอกำลังจะล้ม เลยก้มตัวรีบช้อนตัวอุ้มร่างนวลขาวอวบอัดมานั่งที่เตียง

ไม่ทันคิดสักนิดเลยน่ะสิว่าอ้อมกอดแห่งปัญหากำลังจะมาโอบล้อมเขาโดยไม่รู้ตัว!!

“คุณหนูจะให้ผมช่วยอะไร มีไข้หรือ? หน้าแดง ตัวก็ผ่าวๆ ด้วย” ลูบเนื้อ สำรวจตัว

โอ้ ทำไมเธอรู้สึกดีเหลือเกินกับสัมผัสจากฝ่ามือหนาหยาบกร้านของเขานี้นักนะ

“พลอยโดนพี่เพชรวางยา”

พายัพตัวเย็นเฉียบ ชะงักเลยคราวนี้

“ระยำ!! … ยาอะไร รู้ไหม”

เธอสั่นหน้า

“คุณหนูรู้สึกยังไง” เขาร้อนใจ

“อยะ อยาก …”

เธอยังคงยึดคอเสื้อเขาเอาไว้แน่น มองหน้าคม ผมสีดอกเลาขึ้นแซมน้อยๆ ด้วยสายตาสับสน กระวนกระวาย

ก่อนจะหรุบเปลือกตามองริมฝีปากหยักหนาของเขาแล้วร้องขอเซ็กซี่

“ลุงพายัพจ๋า...ช่วยพลอยที”

“ให้ .. ผมช่วยอะไร”

คนเป็นห่วงชักรู้สึกราวถูกไข้จับไปอีกคน เลือดเริ่มระอุ เหงื่อพลั่กแปลกๆ ยกมือมาตั้งถ้าจะแกะมือนวลขาวเล็กๆ ที่มีคราบอะไรแปลกๆ ติดอยู่แต่พอยกมือขึ้นมามันดันพลาดไปเท้าลงบนที่นอนข้างตัวคุณหนูของเขาเสียนี่

“มะ ... เมค ... เมคเลิฟพลอยที”

“ห๊ะ!!!” ครานี้ถึงกับผงะ

“ได้โปรด”

“ไม่ได้ … ให้ผมโทรฯ หาหมอเถอะ”

ปฏิเสธเสียงแผ่ว พยายามยับยั้งชั่งใจ …

หากแต่ …

“ไม่ค่ะ … พลอยไม่อนุญาตให้มาขัดคำสั่งตอนนี้!!”

จบแค่คำนี้ คนพูดก็เป็นฝ่ายจู่โจมเลยทันที

ดึงคอเสื้อเขาให้โน้มตัวลงมาหา

พายัพเองก็ทำไมที่พอเห็นร่างสวยๆ หอมกรุ่นๆ นุ่มๆ อุ่นๆ ตอนนี้แล้วมันจึงอ่อนล้า สมองเบลอและไร้เรี่ยวแรงขัดขืนขึ้นมาเสียเฉยๆ เลยก็ไม่รู้

ยิ่งพอคุณหนูแสนสวยของเขาล้มร่างนอนหงายหน้า ร่างสูงแข็งแกร่งก็ขึ้นคร่อมทับ ประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม

เป็นไงเป็นกัน!!

แลกลิ้นกันพัลวัน นัวเนียกันไปหมดแล้ว และนี่มันก็ทำเอาพลอยรักถึงกับเสียวไปยันความเป็นหญิง ก็เพราะมือหนึ่งของคนผิวเข้มคร้ามคล้ำ ขยำขยี้ บี้คลึงเมามันอยู่บนอกอวบนุ่มหยุ่นอย่างมิอาจยับยั้งชั่งใจ อีกมือของเขาก็แทบกระชากชุดนอนสีหวานของสาวน้อยโยนหายไปแล้ว

แต่พลอยรักยิ่งกับรู้สึกว่ายิ่งร้อนเร่า อยากได้เขาจนแทบจะเรียกว่าอยากจะลงมือข่มขืนเขาเลยเชียวละ

ยิ่งคิดก็ยิ่งขยับดึง ทึ้งเสื้อผ้าเขาในแบบที่แทบเรียกว่าอยากจะให้มันฉีกสลายเป็นชิ้นๆ คามือ

ดีที่เหมือนว่าพายัพเองตั้งท่าจะเตรียมนอน เขาเลยใส่เพียงแค่กางเกงเลผูกเอว กับเสื้อยืดสีขาวตัวเก่าตัวเก่ง เมื่อช่วยเขาถอดเสื้อผ้าได้จนหมดแล้ว ก็หันมาประกบปากจูบดูดดื่มเมามันกันต่อ

เธอรู้สึกได้ว่าตอนนั้น พายัพดูดลิ้น ดูดปาก ซุกริมฝีปากลากไซ้อยู่ที่ซอกคอ ขบติ่งหู ดูดคอ แล้วก้มมาดูดปลายถันจนดังจ๊วบๆ แค่นี้พลอยรักก็เสียวจนตัวสั่น..ครางพอปากว่างก็ ...

“เยี่ยมค่ะ มันวิเศษดีจัง … อ่าห์ .. ดีจัง อืมมมม”

โอย พอพายัพยิ่งได้ยินน้ำเสียงหวานๆ ครางพอใจอย่างนี้ก็สติหลุด .. ยิ่งเคล้น ยิ่งดูด ยิ่งบีบร่างนุ่ม หอมกรุ่น ราวกับว่าเขากำลังมาเดินหลงอยู่กลางสรวงสวรรค์


[อุ๊ย!! NC เข้มข้นค่ะ ❌ ขอข้าม..ติดตามไปโหลดอ่านได้ที่เล่มเต็มนร้า~~]


บทที่ 4


และกว่าพายัพจะสงบ กว่าฤทธิ์ยาในตัวพลอยรักจะหมดก็ปาเข้าไปเกือบๆ จะสว่างทำเอาคนที่เจอบทหนักถึงกับต้องตื่นสายที่เธออ้างกับญาติๆ ว่าไม่สบาย ผิดอากาศ ผิดเวลา … ส่วนพายัพลุกไปข่มขู่เพชรแท้เอาไว้แล้วล่ะว่าห้ามปากโป้งไม่งั้นคนที่ซวยจะเป็นเขาเอง ขู่สำทับอีกด้วยว่าถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เขาก็มีพยานหลักฐานนะว่าแก้วนมที่วางอยู่ในห้องพลอยรัก เขาได้เอาไปให้หมอที่เขารู้จักตรวจดูแล้วด้วยว่ามียาอะไรผสมอยู่ แล้วเขาก็เก็บผลตรวจเอาไว้เป็นหลักฐานอย่างดีแล้วด้วย รวมทั้งเมมโมรี่ในกล้องวงจรปิดก็มีบันทึกที่เพชรเป็นคนถือแก้วนั้นเข้ามา

ขู่ไปแค่นี้ … คนขี้ขลาดก็กลัวจนหัวหดไปหมดแล้ว

แต่เรื่องนั้นมันก็ผ่านมาสามปีแล้วสิ!!

เพราะหลังจากคืนนั้นผ่านไปพายัพก็เอาแต่หลบหน้า หลบตาคุณหนูของเขาตลอดเวลา แต่ว่าไม่ได้หายไปไหนไกลหรอก ก็ยังคงจะว้อบแว้บว่อมแว่มให้เห็นไกล คล้ายผีที่ใครๆ บอกว่ามี แต่เธอดันมองไม่เห็นตัวเช่นนี้เสมอ แต่ในตอนนั้นเธอเองก็ยุ่งมากๆ จนไม่มีเวลาไปไล่ล่าตามตื้อเขา เพราะพอบิดามารดากลับมาพร้อมหน้า พลอยรักก็แทบจะไม่ได้กระดิกตัวเพราะต้องเรียนรู้งานหนัก จนกระทั่งโน่นแน่ะ หมดเวลาปิดเทอมที่เธอต้องกลับไปเรียนต่อ

แต่ตอนนี้เธอเรียนจบแล้ว และกลับมาแล้ว …

แล้วก็จะมาทวงของของเธอคืนให้ได้ด้วย!!

ยิ่งโดยเฉพาะ!!

“เสียงเอะอะอะไรกันอยู่น่ะเหมี้ยว”

เผลอจิกตาใส่ชายสูงวัยยืนไม่ใส่เสื้อที่เผชิญหน้าอยู่กับเด็กสาวรับใช้วัยรุ่นอย่างแอบขุ่นเคืองนิดๆ แต่ยังไม่ทันเปลี่ยนสีหน้า .. หันมาอีกที เด็กสาวรีบก้มหน้างุด

ก็โธ่ คุณผู้หญิงน่ะ .. เธอส้วย...สวย ใส หน้าหวาน ดูผู้ดีและไฮโซฯ เก่ง เพอร์เฟ็คทุกอย่าง..แต่โคตรจะดุเลย

เอาจริงๆ ยิ่งเมื่อไรที่เธอหรือใครมีเรื่องกันกับพายัพ ชายแก่อัปลักษณ์ ความจำเสื่อม .. ผู้เป็นคนสวนเก่าแก่คนนี้ด้วยแล้ว ผิดไม่ผิด คุณผู้หญิงเธอตัดสินใจเลือกอีตาลุงหน้าผีคนนี้ไว้เสมอเลย คงเป็นเพราะอีตาลุงบ้าลามกนี่มันเคยมีบุญคุณกับคุณท่านเหลือคณาแน่ๆ

แต่คราวนี้เธอทนไม่ได้ และมันเหลืออดเหลือทนแล้วจริงๆ

“ก็ …”

“ก็อะไร” ตามองตรงไปที่เด็กสาว ก่อนจะปรายตาขุ่นๆ ไปที่คู่กรณีของคนที่ยืนเจี๋ยมเจี้ยมเสื้อไม่ใส่ เปิดเผยให้เห็นช่วงไหล่กว้างลามไปถึงที่ใบหน้าซีกด้านขวา ที่มันมีรอยแผลเป็นพุพองอันเนื่องมาจากรอยไหม้ ... ดูน่าเกลียดน่ากลัวสำหรับคนที่ไม่คุ้นชิน

ใช่ … พายัพเกิดอุบัติเหตุ

อุบัติเหตุอันเนื่องจากการเอาชีวิตเขาเข้าแลกเพื่อจะปกป้องเจ้านายของตน ซึ่งก็คือบิดาของพลอยรักนั่นแหละ เหตุเกิดก็เพราะ ในวันที่บิดาใกล้กำลังจะลงสนามเลือกตั้งการเมือง คู่แข่งจึงหวังชีวิต ซึ่งวันนั้นบนท้องถนน มือปืนที่ซุ่มอยู่คงเห็นสบโอกาส แต่พายัพที่ระมัดระวังตัวอยู่ตลอดเวลานี่สิที่สังเกตเห็นได้ทัน เขาเหลือบไปเห็นพงหญ้าหนาริมทางจึงบอกแผนให้เจ้านายเก็บหัวเก็บเข่าเก็บคอ เปิดประตูพุ่งตัวกลิ้งหนีและวิ่งตัดข้ามฝั่งไปขอความช่วยเหลือ ก่อนจะชะลอรถรวดเร็ว ผลักเจ้านายที่เขยิบแอบมานั่งฝั่งตนลงที่พงหญ้า ก่อนเขาจะตัดสินใจ ถอยหลังพุ่งชนไอ้รถที่มันขับตามมาจนรถระเบิดฝั่งโน้นตายสอง บิดาปลอดภัย ถลอกเคล็ดเขียวนิดหน่อย แต่พายัพได้รับบาดเจ็บสาหัส เสียโฉม และกลายเป็นคนความจำเสื่อม บิดาก็ไม่ทิ้งเขา รักษาตัวเท่าที่จะทำได้และรอเวลาทำศัลยกรรมใบหน้าให้เขาใหม่

อุบัติเหตุครั้งนั้น มันก็ทำให้เขาสูญเสียความทรงจำห้าปีก่อนหน้าจะเกิดเรื่องไปซะสิ้น และต่อให้ป๊าของเธอจะจ่ายค่ารักษาไปมากเท่าไรความจำเขาก็ไม่ฟื้น แถมยังจะทิ้งแผลเป็นไว้จนแทบจะเกือบทั้งตัวรวมทั้งใบหน้าที่พลอยรักเคยมองว่าหล่อเหลาที่สุดยิ่งในตอนที่เมคเลิฟกันกับเธอเมื่อครั้งแรกนั่นด้วยแล้วจนมันดูน่าหวาดกลัวจนใครที่ไม่รู้จักไม่คุ้นชินแทบจะร้องไห้จ้าและวิ่งหนี

เธอเองตอนกลับมาใหม่ๆ ไปเห็นเขาครั้งแรกก็แทบผงะเป็นลมไปเลยด้วยซ้ำ ที่ไม่ใช่เพราะหวาดกลัวรังเกียจ แต่เพราะสงสารเขาจับใจเลยทีเดียว ก็แผลมากมายขนาดนั้นเขาคงจะเจ็บทรมานมากแน่ๆ ระหว่างที่รักษา

แต่ต่อให้ทุกวันนี้เขาจะกลายมาเป็นคนใบหน้า หรือร่างกายอัปลักษณ์ราวปีศาจแต่เธอก็ไม่แคร์ .. ยิ่งมีแต่จะซึ้งใจในความจงรักภักดีต่อครอบครัวของเธอของเขา

และที่ยิ่งไปกว่านั้น ...

อย่างไรเขาก็คือผัวของเธอ .. ผัวลับของเธอ

ผัวที่เธอหลงรักจนหัวปักหัวปำ ... ใครจะทำไม!

ก็ใครเลยจะคิด …

สาวสวย ร่ำรวย ไฮโซฯ ขนาดนี้กับประกาศตัวจะครองตนเป็นโสด ซึ่งเธอไม่แคร์ว่าจะมีผู้ชาย หล่อ โสด ร่ำรวยล้นฟ้า มากหน้าหลายตาจะมาทุ่มจีบหวังพิชิตใจ แต่คนเหล่านั้นหลาย คนเธอย่อมรู้ดี สิ่งเหล่านั้นมันแค่เปลือกสวยๆ แค่นั้นล่ะ!!

เบื้องหลังใครจะรู้ละว่าสุดท้าย ผู้ชายเหล่านั้นจะไม่สะสม..เงิน อำนาจ บารมี และ … อีหนู

อีกทั้งเธอเองก็ยังคิดว่าตนเองเก่ง มีความสามารถมากพอเลี้ยงตัวเองได้ จึงไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผู้ชายเลยสักคน พลอยรักไม่สน จนคนนอกแน่ใจว่าเธอเลือกที่จะอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิตแล้วแน่ๆ

หากยกเว้นแต่ …

“ตกลงว่าไง ..ก็..อะไร” เสียงดุๆ

“ตาลุงหน้าผีมันมาช่วยตัวเองให้หนูดู” ค้นไปคั้นมาเด็กสาวระเบิดโพล่งออกมา

พลอยรักถึงกับเผลอ อ้าปากหวอ

“ฮ้าย! จริงดิ!!”

หันขวับไปมองคนต้นเรื่องที่ทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ มองโน่นมองนี้เรื่อยเปื่อย

“จริงค่ะ หนูทนไม่ไหวแล้วค่ะคุณผู้หญิง คราวก่อนมันก็จะปล้ำหนู หนูไม่กล้าบอก และที่ป้าปิ่นแม่ครัวแกลาออกก็เพราะเรื่องนี้ แกมาเล่าให้หนูฟัง”

เหวอหนักกันเข้าไปใหญ่ มันเป็นไปได้อย่างไร!!

อย่างลุงพายัพน่ะนะ เขาไม่เคยมีประวัตินี้นี่น่า

พลอยรักหรี่ตา ... แต่เด็กนี่หรือจะกล้าโกหก? ไม่รู้สิ เด็กนี่ก็เธอเองก็เพิ่งรับเข้ามาใหม่ เห็นแค่หน่วยกร้านดีและดูซื่อๆ ก็รับไว้ใช้งาน แต่ก็เพิ่งรับเข้ามาช่วงย้ายมาอยู่ที่นี่ เกือบๆ สามปีได้แล้ว ก็ไม่เคยมีประวัติโกหกมาก่อนด้วยนี่นา

“คุณผู้หญิงไม่รู้เพราะมัวแต่ทำงาน ส่วนลุงแกเพิ่งถูกส่งตัวมาช่วยงาน แต่พวกหนูอะ โดนลุงแกมาทำลามกใส่ประจำเลย”

เอ๊า!! … ฟ้องใหญ่เลย

“แล้วลุงแกทำใครสำเร็จไหม” ใจในนี่เดือดปุดๆ

ทีกับเธอที่สวยก็สวย รวยก็รวย หอมก็หอม

ทำไมเขาชอบหนี บางทีก็ไม่กล้าสบตาด้วยเลย ห๊ะ!!

ขนาดนี้แล้วจำเลยก็ยังนิ่งเงียบ ไม่ตอบโต้อะไรเลย

“ไม่ค่ะ หน้าผีแบบนี้จะมีใครเขายอมแก ป้าปิ่นแกว่า ลุงแกเคยเก็บเงินไปเที่ยวผู้หญิง ผู้หญิงยังไม่ยอมแกเลย”


<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<
เส้นแนวนอน
♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ

หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น