ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 22 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

บทที่ 1


ท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตาที่ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติผิวขาวตัวสูงโย่งเย้ง และชาวเอเชียที่ส่งเสียงล่งเล้งกวักไม้กวักมือเรียกหากัน บางคนลากกระเป๋า บางคนสะพายเป้ บางคนมากันเป็นกรุ๊ฟใหญ่ บางคนมาคู่ และบางคนก็เดินทางมาโดดเดี่ยว …

หากแต่

พลอยรัก ... คุณหนูวัยขบเผาะที่ทั้งสวย ทั้งสดใส ผู้กำลังโพเข้าอ้อมกอดของบิดาที่มารอรับเธอด้วยตนเองเธอเป็นสาวน้อยผู้อยู่ในวัย ที่กำลังเหยียบย่างเข้าสู่ปีแรกๆ ในคอลเลจสักแห่งใดแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกานั่นเท่ากับว่าเธอเองก็เพิ่งจะจบจากไฮสคูลมาหมาดๆ เนื่องจากทางบ้านของพลอยรักนั้นจัดเข้าขั้นว่าอยู่ในฐานะระดับเศรษฐีที่ร่ำรวยมาก ย่อมเป็นธรรมดาที่จึงต้องถูกส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่ยังเป็นเพียงแค่เด็กหญิงตัวเล็ก ซึ่งบิดาของเธอนั้นหรือ คือหนึ่งในนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ มากขนาดมีโรงแรมหรูหราห้าดาวที่มีห้องมากกว่าสามร้อยกว่าห้องซึ่งตั้งอยู่บนเกาะที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อแห่งหนึ่งกันเลยทีเดียว

สาวน้อยวัยสดใสที่ทั้งสวย ทั้งขาว อวบ อึ๋ม เซ็กซี่มีออร่าน่าฟัดสุดๆ กำลังกอดรัดบิดาที่โอบประทับจูบแก้มรับขวัญบุตรสาวคนเดียว พูดคุย ทักทายถามถึงการเดินทางของสาวน้อย นางฟ้าแสนสวยของเขาอย่างยินดี ดีใจ แต่เพียงสักเดี๋ยวเสียงโทรศัพท์ในมือของเขาก็ดัง เนื่องจากที่ตรงนั้นมันดังจ่อกแจ่กจอแจ เขาจึงผละตัวเดินออกไปคุยตรงที่ดูจะสงบๆ กว่านิดหน่อย ซึ่งก็ไม่ได้ไกลกันเท่าไร จึงปล่อยให้บุตรสาวยืนมองนั่นมองนี้ คิดอะไรเล่นเรื่อยเปื่อยไปพลางๆ

เมื่อกี้เธอเพิ่งคุยกับบิดา

แน่นอนว่าวันนี้ เธอจะมีบิดามารอรับที่สนามบินเพียงลำพัง ในขณะที่มารดาต้องไปสัมมนาร่วมกับสมาคมที่ตนเป็นประธานก่อตั้งเอาไว้ .. ซึ่งนั่นไม่มีปัญหา เพราะเธอกับมารดามักจะได้เจอกันอยู่ประจำเพราะผู้ที่เธอถนัดเรียกว่า ..มี้ ก็มักจะบินไปดูแลเยี่ยมหาอย่างสม่ำเสมอ และเมื่อวานก่อนมารับ บิดาได้บอกเธอไว้ก่อนแล้วว่าเขาต้องอยู่เจรจา ประชุมกับสมาคมโรงแรมประจำปีสักราวๆ หนึ่งสัปดาห์ จึงตกลงกันว่าจะให้พลอยรักนั่งรถกลับเกาะไปเองก่อน

โดยจะมี..พายัพ ชายวัยสี่สิบเจ็ดซึ่งเป็นคนสนิทเก่าแก่ของที่บ้านเป็นคนพาเธอไปส่งที่โรงแรมบนเกาะ ก่อนที่ในวันเลิกประชุมเขาคนนี้จะตีรถขึ้นมารับบิดาอีกครั้ง และระหว่างนี้พลอยรักจะได้เที่ยวพักผ่อน

จากนั้นเธอจะต้องฝึกงานการบริหารโรงแรม ร่วมกับลูกพี่ลูกน้องอีกราวสามสี่คน ซึ่งเธอก็จะต้องมาเป็นหนึ่งในทีมผู้บริหารรับและดูแลกิจการต่อไปในภายภาคหน้านี้ละ

มัวแต่กวาดสายตามองนั่น มองนี่ ดูคนเดินขวักไขว่ไปมาในสนามบินเพลินๆ จนกระทั่งปรายทางตาเห็นเงาวูบหนึ่งจึงหันไปมองแล้วก็ต้องชะงัก

โอ๊ะ!!

ลุงพายัพนั่นเองล่ะ!

คงต้องขอเล่าถึงประวัติของเขาคนนี้นิดหนึ่งนะคะ .. ซึ่งมันก็ไม่ใช่จะเป็นเรื่องธรรมดาๆ เลยเชียวละ เพราะชายสูงวัยคนนี้น่ะ อดีตเขาเคยเป็นถึงหัวหน้าทหารช่าง ที่จัดว่ามีฝีมือดีมากคนหนึ่งของกองทัพเรือเลยเชียว แต่เนื่องจากการที่พายัพต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตขนาดหนัก จากคนที่เขารักและไว้ใจสุดๆ

ใช่!! .. ภรรยาสุดที่รักของเขามีชู้ เธอกับชู้ร่วมมือกันโกงเขาหมดเนื้อหมดตัว พายัพคับแค้นใจ กินเหล้าเมามายไปอาละวาดจนเกิดมีคดีติดคุกอยู่หลายปี จบสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียวและอารมณ์เพียงวูบเดียว

ยิ่งเมื่อตอนออกจากคุกมาใหม่ๆ เขาก็กลายเป็นคนไม่มีบ้าน ไม่มีเงิน ญาติก็รังเกียจที่เขาขี้เมาและขี้คุก แล้วก็กลายเป็นคนเร่ร่อนเข้ามาของานบิดาพลอยรักทำ .. ซึ่งตอนนั้นเธอเพิ่งจะเกิดมัง บิดาเห็นหน่วยกร้านพายัพดีและเขาชอบให้โอกาสคน ก็เลยรับทำงานที่ไซค์งานโรงแรมที่ตอนนั้นกำลังเพิ่งจะสร้าง ทำไปทำมา เพราะความรู้ที่เขามีติดตัว บิดาก็เลยจ้างให้มาดูแลรถแพงๆ ที่เศรษฐีคนนี้ชอบสะสมจนกลายเป็นช่าง และคนขับรถประจำบ้านไปในตัว และสุดท้าย เขาก็ได้กลายมาเป็นมือขวาคนสนิทของบิดา ที่แม้จะได้ตำแหน่งที่ดีกว่า เงินเดือนก็สูงกว่าเดิมมากแล้วก็ตาม แต่พายัพก็ยังคงทำตนปกติ ยังคงทำตัวเสมือนคนรับใช้ ... ไปไหนมาไหนก็คอยขับรถถือของให้บิดามาโดยตลอด

และตั้งแต่เด็กแล้วเช่นกันที่นอกจากแม่บ้าน พายัพก็นับได้ว่าเป็นคนคอยดูแลคุณหนูพลอยรักใกล้ชิดมาตลอดคนหนึ่ง ต้องขับรถไปรับไปส่ง จูงมือ ถือกระเป๋าไปส่งถึงที่ห้องเรียน ซึ่งบางวันคุณหนูตัวน้อยโยเยตื่นสาย ชายคนนี้ก็จะต้องหอบกล่องอาหารไปป้อนข้าวป้อนน้ำกันที่นั่น และจะอยู่ดูแลกันจนเธอเข้าแถวแล้วนั่นแหละเขาถึงกลับ คุณหนูพลอยรักจึงสนิทสนม และไว้ใจพายัพราวญาติสนิทคนหนึ่งเลยทีเดียว

ส่วนนิสัยส่วนตัวของเขานั้น ก็นับได้ว่าเป็นคนสมถะ เงียบๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เลิกงานเขาจะเอาแต่ขลุกอยู่หลังบ้าน รดน้ำดูแลต้นไม้ในสวนครัวเล็กๆ ของเขา ..อ่อ.. พายัพทำอาหารอร่อยด้วย เขาชอบทำอาหารกินเอง และตั้งแต่เล็กจนโต พลอยรักก็ไม่เคยเห็นเขาสนใจผู้หญิงคนไหน ถามบิดาว่าเขาทำไมไม่มีลูกมีเมียเหมือนคนอื่นเขาล่ะ ก็ถูกบิดาดุเอาเบาๆ ว่า

“อย่าไปถามเรื่องนี้กับลุงเขาเชียวนา”

“ทำไมล่ะคะ”

“เอาไว้โตแล้วอีกนิดดีกว่า พ่อจะเล่าให้ฟัง”

บิดาพูดตัดบทมาแค่นี้ เด็กหญิงก็ไม่ทู่ซี้จะฟัง แม้จะยังไม่เข้าใจว่าทำไมจึงถามไม่ได้หว่า แต่ตั้งแต่นั้นมาเธอก็ไม่เคยได้สนใจจะถามใครในเรื่องนี้อีกเพราะลืมไปแล้วล่ะ

และต้องขอเล่าย้อนไปอีกนิดว่า …

พายัพสมัยก่อนเธอจะถูกส่งไปเรียนเมืองนอกนั่น ในสายตาเด็กหญิงตัวน้อย ก็ดูว่าเขานั้นไม่น่าจะใช่คนที่หล่อเหลาอะไรเล้ยยยย …

เชยก็เชย และดูธรรมดาๆ มาก …

ตัวใหญ่ ล่ำ ดำ ยักษ์ แถมติดจะดุ ขรึม ดูทะมึน เสียด้วยซ้ำ แต่ก็มักจะอบอุ่นอ่อนโยนกับคุณหนูพลอยรักคนนี้ของเขาดี

หากแต่มาตอนนี้นี่สิ!!

คุณสมบัติในอดีตในสายตาของสาวน้อยเต็มวัยตอนนี้ทำไมจึงเปลี่ยนไป ..

ทำไมเขาจึงดูเท่ ล่ำสัน กล้ามแน่น ผิวเข้มสีแทน ใส่เสื้อเชิ้ตพอดีตัวจนเหมือนจะตึงอก เขาจึงติดกระดุมมันได้ไม่ครบถึงคอ เสื้อสีเข้มแขนยาวพับขึ้นมาครึ่งแขน กางเกงแสลคดำเข้ากับรองเท้าดำสุภาพ สะอาดสะอ้าน และทุกอย่างที่กล่าวมานี้ ทำให้วันนี้เขาดูหล่อคมสมชายดีจริง

ดูสมารท์มากๆ ทั้งๆ ที่เขาชอบบอกกับใครต่อใครนะ ว่า .. ตนเป็นเพียงแค่คนขับรถของบิดาเท่านั้น

ก็ขนาดยัยนีน่าพอเห็นรูปของพายัพที่เธอแอบส่งไปเมาท์ตอนหลังแล้วยังจะกรี๊ดสลบไปเลยก็แล้วกันล่ะ!!

“เถื่อน เท่ เร้าใจ โอ้ยอยากได้ โอยอยากโดนแบบนี้”

นีน่ากรี๊ดๆ

“นังบ้า!! ก๋ากั่น”

ครั้งนั้นพลอยรักถึงกับผรุสวาทเข้าให้

และนี่ .. มันยิ่งทำเอาพลอยรักถึงกับแก้มแดงก่ำเลยเชียวสิในตอนที่พายัพตกตะลึงมองมายังตนเอง

อ่อ .. ก็เพราะก่อนหน้านี้พายัพมัวแต่ไปดูแลสัมภาระชิ้นอื่นๆ ให้อยู่ พอเขากลับมาถึงก็มาในจังหวะพอดีที่บิดาเดินออกไปคุยโทรศัพท์เรื่องงาน แล้วชี้มือมายังทิศที่ตนยืนหันหลังมองนั่นมองนี่อะไรอยู่ เขาก็คงเรียกแล้วแต่เธอดันฟังเพลงจากสมาร์ทโฟนเพลินอยู่จึงไม่ได้ยินที่เขาเรียก แล้วพอพายัพเดินก้มหน้าก้มตามาคว้ากระเป๋า เธอเห็นเงาวูบวับก็หันกลับมาแล้วพอเขาเงยหน้า .. มันก็เลยกลายเป็นว่า

ต่างคนก็ต่างชะงัก

“โอ้โห … นี่มันเทพธิดาชัดๆ!”

เหมือนมันเป็นสิ่งที่เขาเผลอพูดแผ่ว แต่ก็พอจะจับใจความได้ใต้เสียงเพลงที่เธอฟัง และพอรู้ตัว เขาก็ก้มหน้า คว้ากระเป๋าถอยกลับไปยืนเคร่งขรึม นอบน้อมอย่างที่เคยเป็น และตอนนั้นเองที่หัวใจพลอยรักมันกระตุกและเต้นถี่ๆ เลยเชียว อีกทั้งก็ไม่กล้าตอบอะไรเขาไปเลย

โอ้ย ตายละนี่เธอเป็นอะไรน่ะ!! ..

ทำไมหัวใจมันเต้น...ตึกตักๆ ไม่หยุดเลย

บิดาคุยงานเสร็จกลับมาก็สั่งการสั่งงาน พอทุกอย่างเรียบร้อยก็แยกกันไปขึ้นรถที่บิดากลับไปก่อนเพราะเรียกรถจากโรงแรมที่พักให้มารอรับที่ด้านหน้าอาคารเรียบร้อยแล้ว

พลอยรักเดินไปขึ้นรถของที่บ้าน และเลือกที่จะนั่งหน้าไปกับพายัพ แล้วระหว่างทางก็เธอที่เป็นฝ่ายชวนเขาคุยคนเดียวมาตลอดทางซะส่วนใหญ่ ตอนแรกก็ไม่เข้าใจ ทำไมคุณลุงที่เคยสนิทสนมกันทำไมงวดนี้จึงนิ่ง และเงียบนัก จนกระทั่งบังเอิญสังเกตเห็นว่าพายัพชอบเหลือบตามาแอบมองขาอ่อนของตนแทบจะตลอดเวลาอย่างอึดอัดๆ

สาวน้อยดันนึกพิเรนทร์ในใจ แอบคิดได้ว่าเขาคงจะหวั่นไหวกับขาอ่อนของเธอมากแน่ๆ ก็เพราะชุดที่ตนเลือกใส่มาวันนี้มันเป็นชุดเดรสสายเดี่ยวสั้นสุดเซ็กซี่ สีครีมอ่อนบางๆ กับกางเกงตัวในขาสั้นกุดสีส้มจี๊ดๆ พอมานั่งอยู่ในที่แคบแบบนี้มันเลยเลิกร่นขึ้นมา จนเกือบถึงขอบขากางเกงในกันเลยเชียว

พลอยรักก็ชักนึกสนุกก็เลยกะจะแกล้งคนขับรถใกล้วัยชราผู้เคร่งขรึมเย็นชาคนนี้ซะหน่อย เลยแอบค่อยๆ นั่งเปิดขาอ้าออกกว้าง …

ทำทีคล้ายเป็นว่าตนเผลอ

แต่ … โอ้ย!! พอเขาเหลือบตามามองเธออีกที

สาบานเลยว่าเขาแทบจะพารถเป๋ตกข้างทางเลยล่ะสิ!!

เล่นเอาเด็กสาวส่งเสียง … กิ๊กๆ … ขำเสียงใส

คุยกันมาต่อสักพักพลอยรักก็ชวนเขาคุยเรื่องทะลึ่ง และอีกสักเดี๋ยวหนึ่งเขาก็กระแอม

“โตแล้วทำไมทะลึ่ง ก๋ากั่นดีจัง เออ ..คือ..อยู่โน่น… คุณพลอยเคยกับแฟนแล้วหรือครับ”

คราวนี้คำถามอึดอัดๆ จากเขาก็เล่นเอาสาวน้อยอึ้งไปเลยนิดๆ เหมือนกันสิ

ไม่คิดว่าพายัพจะกล้าถามตรงๆ เอาแบบนี้แฮะ

...แต่…ม่ะ!!

กล้าถาม...ก็กล้าตอบแล้วกันละ!

“ยังค่ะ พลอยไม่มีหรอกแฟนน่ะ .. แต่ก็อยากจะลองเหมือนกันนะ”

หนนี้เป็นทีของเขาซะสิที่อึ้งๆ ไปอีกครั้ง ...

ดีนะที่หน้ารถไม่เป๋ตกทางไปเลยน่ะ

เหลือบตามาอีกทีก็เห็นพายัพทำหน้านิ่งๆ แล้วตั้งใจขับรถต่อไปจนถึงที่หมาย

พอดี .. คุณอาผู้หญิงที่ดูแลโรงแรมอีกคนต้องขึ้นไปเชียงใหม่ จึงมอบหมายให้คุณน้าที่เป็นพ่อแม่ของเพชรแท้ กับแพรพราว ลูกพี่ลูกน้องของพลอยรักที่มาลงหุ้นกันช่วยกันดูแลโรงแรมสักสองสามวัน และในตอนนี้เธอจึงมีคนรุ่นเดียวกันเพียงสองคน ส่วนลูกพี่ลูกน้องอีกสองคนยังมากันไม่ถึง เพชรแท้เลยขันอาสาพาพลอยรักขึ้นเอาของไปเก็บที่ห้อง จากนั้นก็โทรไปชวนแพรพราวให้ลงมาเล่นน้ำทะเลกัน

ทะเลที่นั่น ในฤดูนั้นมันใสสะอาดสดใส น่าเล่นมากซะด้วยสิ ระหว่างนี้เธอบังเอิญเหลือบตาไปเห็นพายัพเดินวนเวียนๆ อยู่ใกล้ๆ คงทำตามคำสั่งของบิดาเธอนั่นหละที่ให้มาคอยเฝ้าดูแลความปลอดภัยของลูกสาวคนเดียวของเศรษฐีที่กำลังจะลงเล่นนักการเมืองอย่างเช่นเคย จนแทบเรียกได้ว่าน่าจะเป็นหน้าที่หลักของพายัพเขาเลยละ

พลอยรักนึกอยากจะแกล้งคนอีกก็เลยว่ายน้ำไปเล่นแถวช่วงลึกๆ แกล้งตะโกนเรียกเพชรแท้ กับแพรพราว แต่เธอรู้แน่ๆ ละว่าทั้งคู่ขี้ขลาดและว่ายน้ำกันได้ไม่เก่งด้วย พี่แพรยิ่งสำอางกว่ากลัวผิวเสียมาเล่นด้วยแป๊บเดียวก็ขอตัวขึ้นไปแล้ว

“พี่เพชรมาเล่นตรงนี้สิ น้ำเย้นนนน..เย็น ชื่นใจจัง”

“ไม่เอาละ ยัยซื่อบื้อ ไม่กลัวเป็นตะคริวหรือไงพลอย กลับมาเล่นตรงนี้เหอะ” เพชรกวักมือ

“ไม่อะ น้ำตรงนี้เย็นดี ตรงนั้นมันตื้น น้ำมันร้อนกว่า พลอยไม่ชอบ” ทำเป็นดื้อดึง

ตรงตามแผน พายัพพาหุ่นบึกๆ ตัวเท่าตึก ออกมายืนชะเง้อคอมองอย่างเป็นห่วง แล้วสักเดี๋ยวเขาก็ตัดสินใจ ถอดเสื้อถอดรองเท้าว่ายตามมามองห่างๆ

บทที่ 2

เพชร พอเห็นพายัพลงมาตามคุ้มกันพลอยรักแล้วก็รู้สึกหงุดหงิดรำคาญตา เขาไม่ชอบพายัพ มองว่าลุงพายัพของเธอดุเกินเหตุ ตาก็คมเหมือนเหยี่ยว จ้องมาทีทำเอาเด็กหนุ่มหุ่นผอมเพรียวเยี่ยวแทบราดก็เลยขอตัวหนีขึ้นฝั่งไปแล้วอีกคน

ทีนี้ก็เลยเหลือเธอกับพายัพสองต่อสองโดยที่พลอยรักใส่เพียงชุดว่ายน้ำทูพีซสีเหลืองมะนาวแสนสดใส และมันก็ขับผิวขาวๆ เธอให้นวลผ่องจนโดดเด่นเลย

“ขึ้นเถอะครับคุณหนู แดดแรง น้ำเย็น เดี๋ยวจะไม่สบาย”

เขาว่ายมาเตือนใกล้ๆ พลอยรักหมั่นไส้ทำไม่สนใจ

<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<
เส้นแนวนอน
♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥

ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น