เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ่ บ ส์ !!

ตอนที่ 20 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

และมันก็ใช่!! จริงๆ .. ยิ่งในวงนั่น ถ้าลงได้จับกลุ่มซุบซิบนินทากันแต่ละที ขนตาสองชั้นปัดมาสคาร่าหนาเตอะนี้ตีกระพือพรึบๆ!! และเขารู้เช่นเห็นมันด้วยนี่แหละจึงได้ใช้วิชาหน้าตัวเมียมาขอแกมขู่บังคับพร้อมกับละมือออกจากปากไปคว้า .. หมับ! ลงที่ส่วนสงวนเร้นลับราวโจรสลัด หื่น ตะกลามที่ห้ามใจตัวเองไว้ไม่ได้

จาบจ้วง กักขฬะ ถือวิสาสะบี้คลึงจุดลี้ลับอันอ่อนไหว ที่เนื่องจากมันคงดันโดนเจ้าของปลุกเร้าไว้จนแข็งเป็นไต แล้วเขาก็ค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในรังสวรรค์ จังหวะนี้ยิ่งทำปิ่นดาวถึงกับตัวอ่อน .. หมดเรี่ยวหมดแรงดิ้นเอาเสียเลย เพราะเสียววูบวาบตรงบริเวณนั่นเป็นอย่างยิ่ง ประกอบกับที่ยังอารมณ์ค้างเพราะช่วยตัวเองยังไม่ทันเสร็จเขาก็โผล่พรวดพราดเข้ามา .. ราวกับภูติผีปีศาจ

จะกรี๊ดก็กรี๊ดไม่ไหว ... เพราะเขารู้ทันขู่ไว้แล้วว่า

“อย่าร้องน่า ตอนนี้ทั้งบ้านไม่มีใครอยู่นอกจากคุณกับผม”

“โอ๋ยยย .. ลุงนนท์ขา .. โธ่… อย่าสิ…อ่าาาาา อ่าา .. อย่าทำอย่างนี้ค่ะ อู้ยยยย์”

ปิ่นดาวบิดร่างร้องครางเมื่อมือหนา กร้าน จากการใช้แรงงานของเขาขยี้เคล้าเสียดสีกับเม็ดเพชรที่มันชี้ชันอย่างคนชำนาญเกมยิ่ง อีกทั้งปลายถันอมชมพูก็ถูกบี้คลึงไม่ต่างกัน

“อ่าาาา … อ่าาา..อาา.. พ่ะ..พอแล้ว .. ลุงนนท์ขา… ปล่อยปิ่นเถอะ”

แม้จะมีความต้องการมากแค่ไหนแต่สมองก็สั่งให้ร้องขอ .. ปิ่นดาวอ้อนวอน …

เสียวซ่านจนกายสะท้าน อายก็อาย ที่เผลอแก้ผ้าอวดโฉมช่วยตนเอง แต่ดันลืมล๊อคห้องซะได้ และคำอ้อนวอนของเธอก็ใช่ว่าจะใช้ได้ผล เมื่อบัดนี้นายนนท์พาร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอ้อมมาหยุดยืนที่ตรงหน้า ซึ่งไม่รู้ว่าเขารีบเร่งถอดเสื้อผ้าออกเป็นชีเปลือยตั้งแต่เมื่อไร ว่องไวเหลือเกิน! ดังนั้น สิ่งที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้าขณะนี้คือสิ่งที่ชี้ชันผงาดที่แทบขนานกับพื้น …

โอ้ … ตาย!

สาวน้อยที่พึ่งเจอของจริงเป็นครั้งแรกในชีวิต ถึงกับหวาดผวา ขนลุกซู่

ตายแน่ๆ .. แค่กะด้วยสายตาคร่าวๆ แล้วสาวน้อยก็ยิ่งตื่นตระหนก เพราะนี่มันคงจะมีขนาดเท่าข้อมือบางๆ ของเธอเองก็น่าจะได้เลยกระมัง?

แถมมันยังจะมองแล้วคล้ายอสรพิษ .. ชูหราชี้หน้า .. ดุดัน น่ากลัว!! .. แต่ถึงกระนั้น มันก็ดูสะอาดสะอ้าน บ่งบอกว่าชายผู้นี้ช่างเป็นดูแลรักษาสุขภาพและความสะอาดของตัวเองเป็นอย่างยิ่งจริงๆ เหมือนกัน

แต่ถึงอย่างนั้นสาวน้อยยังเอาแต่จ้องมันอย่างตกตะลึงงัน .. สับสน ว้าวุ่น หวาดกลัว

โอ้ยยยย .. ทำไงดี … ฉันจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดี!


บทที่ 2

ใจหนึ่งก็กล้า … ใจหนึ่งก็กลัว ...

แต่ถึงอย่างไรเธอก็กลัวมากกว่าจริงๆ ว่าเขาจะทำตามที่ขู่ ..

นี่ถ้าเกิดใครรู้เข้า เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!!

ชื่อเสียงพ่อแม่ ชื่อเสียงของบรรพบุรุษของเธออีกล่ะ ..

โอ้ย … นี่มันเวรกรรมอะไรของคุณหนูลูกผู้ดีอย่างเธอกันแน่นี่!!

ยอกแสยงใจจริง .. ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็มีสถานะจัดว่าอยู่กันคนละชนชั้นกับตน แม้ว่าเขาจะดูแตกต่างจากคนรับใช้คนต่างๆ ในบ้านนี้ก็เถอะ!!

เฮ้อ …

แต่อารมณ์ปริศนาที่ตนมิอาจข่ม .. มันก็ช่างรุมเร้า .. ช่างยั่วเย้าเสียเหลือเกิน!!

โดยไม่ยินยอมให้สาวน้อยได้ตัดสินใจอะไรได้อีก

นนท์ไม่ยอมสนใจกับศึกภายในจิตใจหญิงสาว เมื่อเขาก้มหน้าคุกเข่าลงดึงเอวคอดกิ่วของคนที่ตะลึง ที่ยังจะนั่งขี่หมอนอยู่เข้ามากอด ก่อนซุกหน้าเข้าสู่พื้นที่ปริศนาระหว่างเรียวขางามเสลา .. อ้าปากซุกไซ้ควานหาความชื่นใจจากรวงรังหอมหวานนั่นทันที

“อุ้ย!! … อ๊ะห์!! .. อย่า … อ่าาา…อ่าาาา … อย่าค่ะ”

พอลิ้นหนาเปียกชุ่มซอนไซ้เข้าไปฉกขยี้ที่จุดอ่อนไหวเล็กๆ นั่น ปิ่นดาวก็ถึงกับผวาเฮือก!! .. สะดุ้งสุดตัว…

“อู้ยยยยย…..อย่า….ซี้ดดดด .. อ่าาา…..พอแล้ว..ลุงนนท์ขา...พอแล้ว!!”

ปากร้องห้ามแต่สะโพกผายๆ ของเธอกลับส่าย แอ่น ขยับรับกับริมฝีปากกระด้างหนาของคนขับรถสูงวัยกว่าโดยไม่อาจข่มห้ามความกระสัน แถมสองมือเจ้ากรรมมันก็ยังกดศีรษะเขาเอาไว้มั่น เพื่อให้อัดแน่นเข้ากับรังสวรรค์ของตนได้แนบสนิท

โธ่ … ไม่น่าเลย

บัดนี้ สาวสวยลูกผู้ดีมีสกุลผู้กำลังตกใต้อำนาจอันใฝ่ต่ำอันดำมืด จนถึงกับคิดจะลองแลกความสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องของตนให้กันคนขับรถชนชั้นบริวารของบ้านนี้กระนั้นหรือ … คิดไปเธอก็ให้เกิดความละอายอดสูใจเหลือเกิน

แต่มันก็อย่างว่า …

ภายใต้ความดำมืดของขอบขั้นระหว่างชนชั้นนั่น มันก็ยวนเย้า ชวนให้ค้นคว้าซะจริงๆ เพราะเธอเคยได้ยิน .. สมัยยังอยู่ภายใต้รั้วโรงเรียนนานาชาติ ที่ก็มีแต่คนระดับคุณหนู คุณชาย หรือไม่ก็พวกลูกหลานของชาวนักธุรกิจต่างชาติที่ส่งลูกส่งหลานเข้ามาเรียน ที่นั่น ส่วนใหญ่จึงมีแต่เด็กหนุ่มเด็กสาวหัวสมัยใหม่ ใจแตก เพราะบางคนพ่อแม่เอาแต่ทำงานหาเงิน รักชื่อเสียงเงินตราจนไม่มีเวลาใส่ใจอบรมบุตร ยิ่งเจอเด็กๆ ฝรั่งพวกนี้ก็ยิ่งจะรักอิสรเสรีกันแทบทุกคน บางคนจึงมีเรื่องทะลึ่งตึงตัง ตื่นเต้นเหินหาวหรรษามาซุบซิบคุยอวดกันให้ได้ยินบ่อยๆ แต่เพราะปิ่นดาวจะทำตัวแบบนั้นไม่ได้นี่สิ นี่กระมังจึงเป็นเรื่องที่สาวน้อยตระกูลเก่าต้องถูกเก็บกด และกดดันตัวเองเสมอมา

และพอมาเจอสถานการณ์แบบนี้ อารมณ์ที่ถูกกักไว้มันจึงประทุออกมา เมื่อยามที่สองมือของนนท์เหนี่ยวรั้งกุมยึดเอวบางไว้มั่น แต่บัดนี้มันเริ่มเคลื่อนไปเกาะกุมที่เต้าอวบสวย ขณะที่ปากกว้างหยักหนายังเม้มดูดเสาะหาความหอมหวานที่รังสงวนส่วนตัวของสาวน้อย โดยไม่คิดจะปล่อยให้เธอได้หายใจหายคอ หรือคิดหาวิธีฝืนฝ่าเมฆหมอกเสน่หาดำมืด ..

โอ้ แต่ทว่า ทำไมชั้นเชิงลีลาในการใช้ลิ้นของเขามันถึงชำช่องนัก?

โอ้ … ไม่นะ ฉันไม่ได้ต้องการมันในแบบนี้ … แต่

“อ่าาาา … อ่าาา ...”

นนท์ที่รับรู้ถึงการต่อต้านก็กลับจะยิ่งขยี้ลีลาซะจนเธอจวนเจียนจะทะลักทลาย

.. ลืมอาย .. ลืมรักษาเกียรติยศแห่งตนจนหมดสิ้นแล้วจนได้

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร นนท์ก็ไม่ใช่คนชั่ว ร้ายเลวระยำราวกับสัตว์เดรัจฉานหลุดนรกมาเกิดที่ชอบเที่ยวใช้กำลังขืนใจใคร แต่ตัณหา ราคะและความใคร่มันก็ไม่เข้าใครออกใคร …

.. ก็เขานั่นมันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนี่นา!! …

‘โอกาสมันมาของมันเองนี่หว่า .. ใครจะไปนึกไปฝันว่าวันหนึ่งจะเปิดประตูมาเจอนางฟ้านั่งแก้ผ้าช่วยตัวเองอยู่แบบนี้ .. ใครปล่อยไปก็ประเสริฐเต็มทีล่ะ! แต่ใครจะปล่อยเธอไปก็ปล่อยไปเถอะ เพราะผมเองก็จะปล่อยเหมือนกัน!! แต่ไว้ปล่อยอย่างอื่นนะ!’ ..

สมองฝ่ายมืดดำแสนชั่วร้ายเริ่มคิดแผนการ

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนเจนโลก เจนลีลาในเรื่องเหล่านี้ จึงรู้ได้ทันทีว่าแท้จริงปิ่นดาวนั้นร้อนแรงแค่ไหน และแน่ใจว่าสามารถเดาใจสาวน้อยตระกูลสูงแต่ด้อยประสบกามคนนี้ได้ไม่ยากหรอกว่าเธอน่าจะชอบวิธีการและลีลารักแบบไหน แต่เขาก็อยากจะใช้วิธีหว่านล้อมให้เธอโอนอ่อน และยินยอมพร้อมใจมอบกายให้เขามากกว่านี้มากกว่า

จริงๆ เขาควรจะหยุดตัวเองได้ ควบคุมตัวเองได้ดีกว่านี้ แต่มันช่างโชคร้ายตรงที่ตั้งแต่เข้ามาทำงานในคฤหาสน์หลังนี้ นนท์ก็มีภาระหน้าที่การงานล้นมือเหลือเกิน เพราะเจ้าบ้านช่างขยันจัดงานเลี้ยงธุรกิจ จิกใช้เขาทำโน่นนี่นั่นไม่เว้นวันจนชายหนุ่มรุ่นใหญ่แต่ไฟล้นเช่นเขาไม่มีเวลาจะหาโอกาสหลบออกไปปลดปล่อยพลังทิ้งซะบ้างเลยนี่สิ!

เส้นแนวนอน

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น