เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ่ บ ส์ !!

ตอนที่ 19 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

“ค่ะ..คุณแม่ ปิ่นไม่เป็นอะไรค่ะ หมอจ่ายยาให้แล้วเลยว่าจะกลับมาพัก”

‘ไม่เป็นอะไรมากแน่ๆ นะคะลูก’ เสียงมารดายังห่วงใย

“นอนพักสักนิดนึ่งก็คงหายค่ะ คุณหมอแนะมาว่างั้น”

‘อุ๊ย! เดี๋ยวนะ แม่มีอีกสายเข้ามา โอ๊ะ!! สายสำคัญที่รอคุยเรื่องจะซื้อหุ้นซะด้วยสิ’

“อ๊ะ งั้นไปรับสายทางโน้นเถอะนะคะ ปิ่นไม่เป็นอะไรมากจริงๆ ค่ะ”

‘โอเคจ่ะ ... งั้นค่ำนี้พบกันนะคะลูก’

“ค่ะ ค่ำนี้เจอกันค่ะ รักคุณแม่นะคะ จุ๊ฟๆ...ซุปเปอร์บิ๊กแบงค่ะ”

กดแตะจอจบสนทนา ก่อนเจ้าของใบหน้าหวานจะทุ่มทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้าง ที่ตอนนี้บ้านทั้งบ้านใหญ่ยักษ์ราวคฤหาสน์นั้นสุดแสนจะเงียบเชียบ

และเพียงสักราวแค่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ที่นั่นก็ปรากฏร่างของคนตัวสูงใหญ่ ผิวคล้ำกรำแดดในวัย 47 ปีซึ่งเป็นคนขับรถคนใหม่ของบ้านนี้ ที่พอขับรถกลับมาจอดหน้าบ้านเขาก็ต้องแปลกใจว่าทำไมประตูตรงนี้มันจึงเปิดแง้มไว้อยู่เช่นนั้น

‘ใครกันมาเปิดบ้านทิ้งไว้ … ก่อนออกไปเราก็ปิดแล้วกับมือนี่นา’

คิดในใจ…

‘หรือจะเป็นคุณปิ่น? แต่..เอ .. เมื่อเช้าก็ขับรถออกไปเรียน หรือจะคุณๆ บ้านโน้นกลับมาแต่วัน .. แต่เมื่อครู่นี้ตอนเจอพวกเขาที่บริษัทก็บอกว่าวันนี้มีประชุม แถมยังจะฝากให้เราไปรับคุณแพทกับคุณแพมที่โรงเรียนให้ด้วยนี่เย็นนี้ แล้วนี่จะกลับกันมาเร็วได้ไงล่ะ?’ หนุ่มใหญ่ ใบหน้าคล้ำเข้ม คม … ผู้เป็นเจ้าของความคิดนี้ยืนขมวดคิ้วมุ่นมองประตูใหญ่อย่างสงสัย

คนบ้านโน้นที่เขารำพึงถึงก็คือบ้านของคุณปราณี น้องสาวของประมุขใหญ่ขอคฤหาสน์ และเธอเป็นเจ้าของบ้านหลังเล็ก ที่พอแต่งงานแล้วก็แยกออกมาปลูกบ้านอยู่ภายใต้รั้วเดียวกัน และเธอกับสามีก็ยังจะทำธุรกิจร่วมกันกับประณตผู้พี่ชาย หรือเจ้านายที่เขาก็เพิ่งจะละจากมา

‘หรือว่าจะเป็นขโมยมันมาดอดขึ้นบ้าน?’

เมื่อคิดได้มาถึงตรงนี้ คนร่างสูงแกร่งก็เหลียวตัวไปค้นหาอาวุธกุกกักๆ ที่พอชั่งน้ำหนักแล้วว่าเหมาะมือ ที่เจอได้จากในรถแล้วจึงค่อยๆ ย่อง แอบเดินขึ้นไปบนตัวตึกเพื่อที่จะดูให้แน่ว่าใช่ขโมยหรือไม่

ถ้าใช่จะได้อัดมันซะให้เข็ด! เล่นมันให้น่วม! ก่อนโทรฯแจ้งตำรวจมาจับ

แต่พอย่องขึ้นไปบนตึก … ก็ปรากฏว่าบ้านทั้งบ้านเงียบสงบ

แต่เขายังไม่ไว้วางใจ จึงยังคงค่อยๆ ย่องขึ้นไปสำรวจบนชั้นสอง ตรงไปที่ห้องทำงานของประมุขของบ้าน … แต่ทุกอย่างก็สงบ นิ่งสนิท ไม่มีสิ่งใดผิดปกติไม่ต่างจากชั้นล่างเลยสักนิดเดียว

“เอ..หรือว่าก่อนออกจากบ้านเราจะลืมปิดบ้านซะเองหว่า?”

ขมวดคิ้วมุ่น หากทว่าเขาเองก็แน่ใจว่าตนเป็นคนรอบคอบมาก แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไร ทุกอย่างก็ดูปรกติดีจึงคิดว่าน่าจะเลิกใส่ใจในเรื่องนี้ … หันหลังผละตัวก้าวออกจากห้องทำงานของนายจ้างไป จนถึงขณะที่กำลังจะเดินลงบันไดตัวตึก พลันก็ดันได้ยินเสียงน่าสงสัยอย่างหนึ่งแว่วออกมาจากห้องกลาง เกือบอยู่ทางท้ายสุดปีกตึก

‘ห้องนอนของคุณปิ่นนี่หว่า?’

จำได้แม่นหรอกน่า เพราะเมื่อสองวันก่อน เขาเคยช่วยแม่บ้านขนของใช้ขึ้นมาให้คุณหนูสาวแสนสวย อ่อนหวาน น่ารักคนนั้นที่ห้องนั้นเอง .. ด้วยความสงสัยและอยากจะให้แน่ใจว่านั่นคือเจ้าของห้องตัวจริง เขาจึงพาร่างสูงล่ำคล้ำเข้มย่องตรงไปที่หน้าห้องนั่น …

ลังเลตัดสินใจ … เอาไงดี?

‘เอาน่า! .. ก็แค่อยากให้แน่ใจ เพราะถ้าไม่ใช่ .. พ่อจะได้ฟาดหัวมันได้ถนัดๆ!!’

ตวัดไม้ทะมัดทะแมง ตัดสินใจเอื้อมมือจับลูกบิดแล้วลองบิดดู …

ประตูไม่ได้ล๊อค …

ค่อยๆ แง้มแอบส่องตามองดูลาดเลาอย่างเงียบเชียบ

แต่ภาพที่เห็นถึงกับทำให้เขาตกตะลึง นิ่งขึง .. ชาวูบวาบไปทั้งเนื้อทั้งตัว

‘โอยยย .. นี่เอ็งเผลอโดนโจรยิงตายห่าแล้วได้ขึ้นสวรรค์ใช่หรือเปล่าวะ? ไอ้นนท์!’

เป็นคุณหนูสาวเจ้าของห้องแท้จริงแนะล่ะ … หากทว่าภาพของร่างเล็กๆ ขาวนวล ผุดผ่อง บอบบางที่ขยับ หยุกหยิก เสียดสี ควบขี่อยู่บนหมอนข้างนั่น มันช่างเป็นภาพที่น่ายั่วยวนและเร้าใจซะจนเขาละสายตาออกมาไม่ได้ พร้อมทั้งตกใจจนยืนนิ่งตะลึงงัน

‘อินทร์ พรหม ยม ยักษ์ ตัวไหนทะลึ่งมาเสกมนต์เล่นตลกอะไรกะเอ็งวะนี่โว๋ย?’

เพราะบัดนี้ ภาพที่สองตากว้างๆ เข้มคมของเขาดันโผล่มาบังเอิญเห็น มันดันเป็นภาพที่ทั่วทั้งร่างกายของปิ่นดาวที่เขามองมันมาจากทางเบื้องหลังขาวผ่องนวลเนียน ไร้ซึ่งฝ้าไผใดๆ ให้เคืองตา เพราะมันปราศจากเสื้อผ้า มิมีอาภรณ์ใดปกปิดเรือนกายไว้แม้เพียงสักชิ้นเดียว!!  ที่สำคัญ! ไอ้ภาพที่สองตาของเขาเห็นได้ในจอคอมพิวเตอร์ที่เธอเปิดทิ้งไว้ข้างๆ นั่น มันก็คือภาพของชายหญิงที่กำลังเมคเลิฟกันอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน .. ส่วนคุณปิ่นนั้นหรือ คงไม่ต้องเดา เพราะเขาก็คือคนจัดเจนชีวิตคนหนึ่ง จึงรู้ดีว่ามือน้อยๆ ขาวนวลที่สอดหายไปใต้ร่างข้างหนึ่งนั่นมันคงจะยุกยิกอยู่ที่รวงรังแสนหวงแห่งตนเป็นแน่ แต่เนื่องจากเธอนั่นคงชะลาใจ เพราะอยู่ภายในห้องตนเอง เชื่อว่าคงไม่มีใครอยู่บ้านแน่ละ จึงได้หันหลังมาทางประตู ถึงยังไม่รู้ว่าขณะนี้การกระทำของตนเช่นนั้นมันกำลังอยู่ในสายตาของคนขับรถสูงวัย ที่ยืนตื่นตัวจนเห็นได้ชัดจากอาวุธประจำกายที่เริ่มตื่นขึ้นมาผงาดง้ำ แข็งขึงจนบวมเป่งปวดร้าว และมันก็ดุนดันตุงคับกางเกง สเลคที่เขาสวมออกไปข้างนอก จนมันแทบจะปริขาดเสียให้ได้ แม้ว่าเขาเองก็พยายามข่มอกข่มใจที่รุมเร้ากระตุ้นตื่นนั่นไว้จนสุดความสามารถแค่ไหนก็มิอาจข่มตนข่มใจไว้สำเร็จสักนิดเลย

นนท์เพ่งมองร่างขาวผ่อง อวบอิ่ม สะโพกผายกลมกลึง ผมยาว ที่ทิ้งตัวสลวยคลี่คลุมไหล่ มันระยับ ดำขลับ ที่กระเพื่อมไหวกระทบแสงไฟในห้อง ยามที่คุณหนูนางฟ้าของตนเองขยับโยกเคลื่อนไหวเนิบๆ ช้าๆ นั่นแล้วอย่างมิอาจละสายตา พร้อมกับแอบรำพึงในใจ

‘ให้ตายเถอะพับผ่า!! นี่มัน..เทพธิดาหลงฟ้ามาเกิดชัดๆ!! …

โอ้ย .. นี่ขนาดมองเห็นเพียงแค่ข้างหลัง … ยังงามจับใจขนาดนี้ ถ้าได้มองข้างหน้า ทั้งตัว มันจะเป็นภาพที่สวยฉ่ำขนาดไหนนะ!!’

มันก็ตามประสาชายที่นิยมชมชื่นและหื่นกระหายในรสแห่งกาม เขาเองก็ไม่เคยหลีกหนีกฎธรรมชาติบ้าๆ นี้ได้พ้นสักทีสิน่า! … บ้าฉิบหาย!! … นิ่งอึ้งรำพึงอยู่ตรงนั้นแค่ครู่เดียว และเขาควรจะฉุดใจให้ฉุดเท้าตัวเองถอยห่างออกไป .. แต่ทว่า

อำนาจมืดดำที่เขามิอาจบังคับ เพราะภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้ามันช่างเป็นภาพที่งดงามบาดตา สวยงามหนักหนาในแบบที่เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะมีโอกาสได้มายืนมอง .. ทำให้เขาค่อยๆ สืบเท้าเดินข้ามห้องเข้าไป ในแบบที่มิอาจจะควบคุมจิตใจตนเองได้ไหวเลยจริงๆ

ค่อยๆ วางอาวุธที่ถือติดมือ ที่กะจะนำมากระหน่ำโจมตีผู้ร้ายลงบนพื้น จากนั้นก็วางมือหนาหนักลงที่บ่าบอบบาง

ปิ่นดาวผงะสะดุ้งสุดตัว ... ผุดลุกมาหันควับ!! ขยับอ้าปากจะกรีดร้องอุทาน ตกใจ แต่เขาไวกว่า รีบเอื้อมมือหยาบหนาประทับปิดปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มของคุณหนูสาวแสนสวยนั่นทันที

“กิ๊..!?!”

เจ้าของริมฝีปากหลุดเสียงร้องอุทานจะกรี๊ดลั่นได้แค่นั้น พร้อมทั้งดวงตากลมโตสวยหวานเบิกกว้างตกใจจนสุดจะประมาณ

พร้อมๆ กับที่มือของเขาอีกข้างที่เอื้อมคว้า .. หมับ!! จาบจ้วงจู่โจมกอบกุมเข้าที่เต้าอวบอัดกลมกลึงพร้อมคลึงเคล้าทันควัน

ปิ่นดาวที่พอหายจากการตื่นตะลึงก็พยายามดิ้นรนผลักไสสุดแรง

แต่จะสู้แรงเขาได้หรือ?

“คุณหนูอย่าดิ้นเลยน่า มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอก และผมรู้ดีนะว่าคุณกำลังต้องการอะไร .. มาเถอะ ผมจะช่วยเอง … ไม่งั้น เรื่องที่คุณแก้ผ้าช่วยตนเองอยู่นี่มันอาจจะไปถึงหูคนอื่นก็ได้นะ .. ไม่กลัวป่นปี้ ตกเป็นขี้ปากชาวสังคมของคุณหรือ หึหึ ปากเน่าๆ ของคนบางคนมันร้ายกาจมากเลยนะ คุณก็รู้” กระซิบข่มขู่ชิดใบหูบาง

<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<
เส้นแนวนอน

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น