เสน่หาลาภิณ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,772 Views

  • 84 Comments

  • 128 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    189

    Overall
    18,772

ตอนที่ 25 : ลำดับความสำคัญ 3/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    29 ก.ค. 61

          ลาภิณกลับมาถึงบ้านแล้ว หากเป็นวันก่อนๆ เขาคงเดินเข้าบ้านไปแล้วอาบน้ำเพื่อทำงานอีกสักพักแล้วเข้านอน แต่วันนี้ชายหนุ่มกลับเดินเรื่อยๆ ไปยังสวนที่มัทนาเป็นคนจัดให้ เวลานี้เขาได้กลิ่นดอกกุหลาบหอมจางๆ เคล้ากลิ่นดอกจำปีซึ่งกำลังบานจนใกล้โรยพอดี เขาไม่ค่อยได้สนใจดอกไม้และต้นไม้ในบ้านนักเพราะจะมองแค่ว่าสวยและดูเหมาะควรกับตัวบ้านเท่านั้น

แต่วันนี้เขากลับพบบางอย่างว่าสวนในบ้านนอกจากมีกลิ่นหอมทำให้รู้สึกสบายใจอย่างประหลาดแล้วยังร่มรื่นช่วยคลายความเคร่งเครียดได้อีกด้วย คำพูดของอาธรเป็นจริงทุกอย่างหากเขามองสิ่งต่างๆ โดยใช้ความรู้สึกมากกว่าผลประโยชน์ความคุ้มค่าก็จะได้คำตอบที่ไม่เคยพบมาก่อน

          ตั้งแต่เข้ามาทำงานแทนมณฑล ลาภิณคิดว่าเวลานี้คงเป็นครั้งแรกที่เขานั่งมองดอกไม้ไม่ใช่อะไรที่เกี่ยวกับตัวเลขและงานที่ต้องรับผิดชอบ ช่างเบาสบายราวกับภาระบนบ่าถูกวางกองไว้ข้างๆ เพื่อให้ไหล่ของเขาได้พักสักครู่หนึ่ง หากแต่ว่าเสียงโทรศัพท์ก็ราวกับเรียกความคิดที่ล่องลอยกลับมา ชายหนุ่มคิดไปแล้วว่าอาจเป็นใครสักที่โทรเข้ามาเพราะเรื่องงาน แต่ไม่ใช่เลย มัทนาทำราวกับรู้ว่าเขาว่างพอที่จะรับสายของเธอแล้ว

          “หลับหรือยังน่ะคุณ” มัทนาถามเสียงใสพลางโบกมือให้พิพัฒที่กำลังชวนคนงานไปงานวัดด้วยกัน

          ลาภิณส่ายหน้าเพราะถ้าหลับแล้วเขาจะกดรับสายของเธอได้อย่างไรกันเล่า

“ยัง เพิ่งกลับมาจากบ้านของคุณ วันนี้พ่อของคุณนัดผมไปทานข้าว ผมนึกว่าจะพบคุณที่นั่นเสียอีก”

มัทนาห่อปากไม่นึกว่าพ่อจะนัดลาภิณไปพบ ถ้าต่อไปเธอกับเขาถอนหมั้นกันแล้ว เธอหวังเหลือเกินว่าความสัมพันของสองครอบครัวจะดีงามแบบนี้ไปตลอด

          “ฉันมาเตรียมงานโปรเจคใหม่ที่ระยองค่ะ พรุ่งนี้จะเริ่มงานทันที ฉันโทรไปเมื่อตอนบ่ายตั้งใจบอกคุณเรื่องนี้นั่นแหละค่ะเผื่อว่าคุณติดต่อฉันไม่ได้ แล้วพ่อคุยอะไรกับคุณหรือคะ”

          “คุยเรื่องของคุณน่ะสิ” ลาภิณถอนใจรู้สึกปลอดโปร่งซึ่งบางทีอาจเป็นเพราะกล้วยไม้ช่อสวยตรงศาลากระมังทำให้เขาสดชื่นขึ้นมาได้

          “มัทจะไปด้วยกันไหม” พิพัฒป้องปากตะโกนเรียกเพื่อน

          “แป๊บนึงนะพัฒ” มัทนาเอ่ยพลางโบกมือให้ก่อนหันมาคุยกับลาภิณอย่างรีบๆ “พอดีว่ามีงานวัดตรงโรงเรียนน่ะค่ะ ห่างจากบริเวณที่ฉันจัดสวนไม่เท่าไหร่เลยชวนกันไป”

          ความรู้สึกปลอดโปร่งราวกับหายวับไปซึ่งลาภิณไม่อยากจะโทษเท่าไหรนักว่าเป็นเพราะเสียงที่ไม่ได้รับเชิญจากฝั่งของมัทนา

          “คุณคงชอบงานวัดมากสินะ”

          “ชอบสิคะ” มัทนาตอบแถมยังหัวเราะสบายใจ “ฉันวางสายก่อนนะคะ แล้วพรุ่งนี้จะโทรหาค่ะ”

          ลาภิณมองหน้าจอโทรศัพท์ที่มัทนาเป็นฝ่ายวางสายไปก่อนจริงๆ เสียด้วยทั้งที่เขายังไม่ได้อนุญาตสักคำ

          “สอบตกตั้งแต่เรื่องการจัดลำดับความสำคัญ”

          มัทนาจัดลำดับยังไงระหว่าง เขา นายพิพัฒ และงานวัด ความตรงไปตรงมาของเธอเป็นเรื่องดีๆ ที่เขาชอบก็จริง แต่เธอไม่เลือกเขา เพราะให้ความสำคัญกับนายพิพัฒและงานวัดจนวางสายจากเขาง่ายๆ เขาไม่เคยพบอะไรมาแบบนี้มาก่อน ช่างน่าโมโหไม่น้อยเลย

          ลาภิณถอนใจอีกรอบพร้อมกับเกิดความคิดบางอย่าง โดยไม่รอช้าเขาไล่หารายชื่อของว่าที่พ่อตา ตอนนี้เขายังไม่ได้ถอนหมั้นย่อมมีสิทธิ์โทรหา

          “ขอโทษนะครับคุณพ่อที่ผมโทรมาดึกสักหน่อย พอดีว่าผมมีเรื่องรบกวนน่ะครับ...”

          อาธรรับฟังแล้วหัวเราะชอบใจในขณะที่ลาภิณกลับมาอารมณ์ดีอีกครั้ง ชายหนุ่มเดินกลับไปที่รถแล้วมุ่งหน้าไปที่บ้านของมัทนาอีกครั้ง เขาไม่ยอมเด็ดขาดที่จะถูกตัดออกจากความสำคัญอันดับแรก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #13 onnysireen (@onnysireen) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 11:10

    รรู้สึกหมั่นไส้คุณลาภิณอะ...แหมๆ อยากเป็นคนสำคัญ

    #13
    1
    • #13-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 25)
      11 สิงหาคม 2561 / 14:42
      5555 เขียนเองยังหมั่นไส้เลยค่ะ
      #13-1
  2. #12 Yan Ming Ling (@jerry_lin11) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 10:18
    แหม...ทีตอนนี้อยากได้ความสำคัญจากหนูมัทนะคุณลาภิณ
    #12
    1