AIMNAM - สามหัวใจ

ตอนที่ 27 : EP26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 ก.ย. 60


               "หมอว่ายังไงบ้างลูก" 


พ่อกับแม่ของคนพี่นั้นเอ่ยถามขณะที่มองลูกสะใภ้ยังคงต้องใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่บนเตียง น้ำหันมามองเล็กน้อยก่อนจะตอบ


"หมอบอกว่าน้องได้รับการกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรง ทำให้หัวใจน้องทำงานหนัก ..ต้องรอดูอาการกันไปก่อน"


ตอบเสียงเครียด ...


"แล้วใครทำให้น้องเป็นแบบนี้?" พ่อของคนน้องถามขึ้นบ้าง ถ้าเขารู้ เขาจะเข้าไปเอาเรื่อง ..


"น้ำเองค่ะ"


เดี๋ยว ..


"น้ำ.."


"น้ำผิดเอง คุณอาทั้งสองไม่ต้องไปโทษใครหรอกนะคะ ถ้าจะโทษก็โทษน้ำเถอะ"


ออกรับแทน ...  ไม่อยากให้เรื่องมันไปตกกับคนน้อง ...แล้วจะเป็นปัญหาเอาอีก ...


"เอาเถอะๆ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว จะโทษใครมันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง" พ่อคนพี่ตัดบท เขาเห็นหน้าลูกสาวแล้วก็พอจะรู้แล้วว่ามันมีเรื่องอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ


"ไหนๆก็อยู่กันครบแล้วนะครับ วันนี้ผมมีอะไรอยากจะบอก"


ครอบครัวของคนพี่นั้นถึงกับทำหน้างง เมื่อจู่ๆพ่อกับแม่ของคนน้องก็พูดขึ้นมา ...


อะไรกัน ..


"พ่อกับแม่อยากอุ้มหลาน ...น้ำกับเอยมีหลานให้พ่อกับแม่ได้ไหม?"



หลานเหรอ !!!!


"เดี๋ยวนะคะ ..." น้ำกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ หากแต่ผู้ใหญ่ทั้งสองกลับขัดขึ้นมาซะก่อน


"เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีมันก้าวไกล ...จะมีลูกด้วยกันมันคงไม่ใช่เรื่องยาก น้ำว่ามั้ย?"


มัดมือชกเขาแบบนี้ก็ได้เหรอ


"ถือซะว่าพ่อกับแม่ขอ .."


ขอกันง่ายๆเหรอ ...


"แต่ว่า.."


"พ่อกับแม่ขอร้องนะ ทำเพื่อพ่อกับแม่เถอะ จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ ..มีเจ้าตัวเล็ก ครอบครัวจะได้อบอุ่นแล้วก็มีความสุขมากกว่านี้ไงลูก"


....


...


พูดไม่ออกเลย ... พูดไม่ออกจริงๆ ....



พูดไม่ออกทั้งคนในห้อง พูดไม่ออกทั้งคนนอกห้องที่ได้ยินทั้งหมดพร้อมกับอาการบางอย่างที่ทำทำให้เลือดซิบออกมาเพราะเล็บที่จิกเข้าไปในเนื้อ ...



ไม่มีทาง ...






                           "น้ำไม่ได้รักน้องค่ะพ่อ จะให้น้ำมีลูกกับน้องได้ยังไง"


ถ้าเป็นน้องเอม เขาก็จะไม่ว่าอะไรซักคำ ... แต่นี่ ..


น้ำถึงกับนั่งกุมขมับ ปวดหัวมากเหลือเกินในตอนนี้ ...คนเป็นพ่อเป็นแม่พยักหน้าช้า ๆ ความจริงเรื่องนี้พวกเขาทั้งสองคนก็รู้ แต่จะทำยังไงก็ในเมื่อแต่งงานกันไปแล้ว ...


"ค่อยๆคิดลูก ค่อยๆแก้ปัญหาไปทีละอย่าง" คนเป็นแม่เข้าไปนั่งใกล้ลูกสาวพร้อมลูบหลังไปมา


"ปัญหามันมากเหลือเกินคุณ นี่ผมคิดว่าเราก็ผิดที่ปล่อยให้ลูกแต่งงานในวันนั้น"


ไม่น่าเลยจริงๆ


"ก็จะทำยังไงได้ล่ะคะคุณ .."


มันมีหลายเหตุผลที่ต้องปล่อยให้เรื่องมันเป็นไปแบบนั้น ... 


"ยังไงน้ำก็มีลูกกับน้องไม่ได้ ..ไม่มีทาง"


ยังไงก็ไม่มีทางที่ทุกอย่างจะเป็นแบบนั้น เขาไม่มีทางจะมีลูกกับน้องเอย 


"แล้วน้ำจะบอกพ่อแม่น้องว่ายังไง ก็ในเมื่อเขาอยากให้น้ำมีลูกกับน้องขนาดนั้น ไหนจะน้องเอมอีก.."


แล้วจะบอกคนน้องว่ายังไง ...


"น้ำไม่รู้ ..."


แต่เขาไม่อยากมี และก็ไม่มีวันจะมีด้วย !!!!


สามคนพ่อแม่ลูกได้แต่ทำหน้านิ่ง ครุ่นคิดถึงปัญหาหลายปัญหาในตอนนี้ ปัญหาที่มันไม่มีทางจะแก้ได้ง่ายๆ ...


"งั้นน้ำก็ต้องแก้ที่ตัวเองก่อน"


คนเป็นพ่อพูดขึ้นมา ...


"คุณ.."


"ตัดสินใจเอา ว่าจะเลือกใคร จะเลือกสิ่งที่ถูกต้องหรือจะเลือกทำตามหัวใจตัวเอง ถ้าเลือกสิ่งที่ถูกต้องก็เลือกน้องเอย ทำสิ่งที่น้ำต้องทำ พ่อเน้นคำว่าต้องทำนะ ..."


ต้องทำเหรอ ..


"แต่ถ้าน้ำจะเลือกน้องเอม น้ำก็ทำในสิ่งที่น้ำอยากจะทำ .."


อยากทำ ..


"อยากทำกับต้องทำ มันต่างกันนะน้ำ อย่าสับสน"


...



สิ่งที่ตัวเองต้องทำ ... กับสิ่งที่ตัวเองอยากทำงั้นเหรอ ...



ก็แล้วอย่างไหน ... มัน "สมควร" ที่จะทำกว่ากัน ....





            

                     การแอบมาเจอกันของคนที่รักกันมากแต่ไม่สามารถอยู่ด้วยกันและแสดงออกด้วยกันต่อหน้าคนอื่นได้นั้น ถ้าเรียกมันว่าการเป็นชู้ .. จะใช้กับความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ได้รึเปล่า ... 


ก็ในเมื่อคนน้องยังมั่นคงและรักแค่คนพี่ ... และคนพี่ก็รักแค่คนน้องและไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งใดๆเลยกับคนน้องอีกคนที่แต่งงานกันมาเกือบจะปี ...



ความสัมพันธ์ที่หลบๆซ่อนๆ ... ความสัมพันธ์ที่ต้องห้าม ...



แต่ทั้งสองคนก็ยังคงฝืนที่จะทำ ...



เมื่อน้ำเองก็ไม่สามารถจะตัดคนน้องอีกคนที่เขาก็รู้ว่าน้องไม่ได้ต้องการจะเป็นแบบนั้น คือการที่มีโรคประจำตัว เขาเข้าใจดี ... เขาถึงทิ้งคนน้องไปไหนไม่ได้ ติดอยู่ในบ่วงแห่งความสงสาร ... ความผูกพัน ...


บ่วงที่ค่อยๆรัดตัวเขาแน่นเรื่อยๆ ... และมันกำลังจะทำให้เขานั้นขยับไปไหนไม่ได้ ...



ส่วนคนน้องอีกคนอย่างน้องเอม ที่เขาทั้งรักและห่วงมากเหลือเกิน ยิ่งตอนนี้ที่คนน้องนั้นมีอาการแปลกไปกับเขา เริ่มมีนิสัยที่ทำให้เขารู้สึกว่าเอมกำลังมีความคิดบางอย่างที่เขาเข้าไม่ถึง ... 


แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่รู้จะถามคนน้องว่ายังไงกับการที่คนน้องมีอาการแปลกๆ ... 


เมื่อเขาก็อยากอยู่กับเอมทุกวัน และเข้าใจไปว่าที่เอมเป็นแบบนี้ก็เพราะต้องการให้เขานั้นอยู่ด้วย ...



จนกระทั่ง ..วันที่ทำให้น้ำถึงกับเหมือนตัวลอย ...



เมื่อคนน้องเดินเข้ามาหาพร้อมกอดเขาเอาไว้พร้อมกับบางอย่างที่โชว์ให้เขาดู ...



"เอมท้องค่ะพี่น้ำ"


"จริงเหรอเอม เอมพูดจริงรึเปล่าคะ?"


คนพี่ถามด้วยความตกใจ ดีใจ และไม่รู้จะอธิบายยังไงต่อได้แล้ว ...


"จริงค่ะ ...ประจำเดือนเอมไม่มา ..เอมก็เลยซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ .."


บอกแล้วก็โชว์หลักฐานให้ดู น้ำค่อยๆรับมาดู พร้อมกับมองมันด้วยความอึ้งทึ่ง ...


"เอม.."


น้ำถึงกับยิ้มกว้าง พร้อมกับรั้งคนน้องเข้ามากอด ไม่สนแล้วที่ตรวจครรภ์ เอมท้องแล้ว ...



และหลักฐานก็มี ... 



เขาพอเห็นทางที่จะให้เรื่องของเขาและคนน้องมีทางออกแล้ว ... 





                           "อะไรนะ!! หมายความว่ายังไงที่เอมท้องแต่เอยไม่ท้อง?"


อัศถึงกับทำหน้างง เมื่อน้ำมาเล่าให้เขาฟังถึงสิ่งที่มันเกิดขึ้น ...


"คือแบบนี้ ฉันคิดว่าถ้าฉันมีลูกกับน้องเอมได้ ทุกอย่างมันจะง่ายขึ้นที่จะจบเรื่องนี้ ฉันก็เลยยอมฉีดยา ที่พ่อกับแม่แกเค้าพาไปฉีด..."


อ๋อ ...


"แล้วแก.."


"ฉันมีเมีย ฉันก็มีเมียแค่คนเดียวนะเว้ยไอ้อัศ ..." 


พูดแค่นี้คงเข้าใจแล้วสินะ ...


"นี่แก.."


"ขอโทษนะเว้ยอัศ แต่ฉันไม่อยากให้เรื่องมันบานปลายไปมากกว่านี้ และฉันก็คิดว่าทางนี้มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้วเหมือนกัน .."


อัศนิ่งไปครู่ ถึงจะรู้ว่ามันไม่ถูกที่เพื่อนทำแบบนี้ ... แต่ถ้ามันเป็นทางออกเดียวในตอนนี้ และเป็นทางออกที่ดีที่สุด ... 


"เอาเถอะ ฉันไม่ว่าอะไร เพราะว่าไป มันก็เปลี่ยนไม่ได้อยู่ดี ..


"อัศ .."


"หืม?"


"แกไม่โกรธฉันใช่มั้ย ที่ฉันทำให้น้องเอยต้องเจ็บปวด.."


อัศกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะตอบเบาๆ ...


"ทุกคนก็เจ็บปวดทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นน้องเอย น้องเอม ฉัน แก พ่อกับแม่ ...ต่างก็เจ็บปวดด้วยกันทั้งหมด .. ก็ถ้าในวันนี้น้องสาวของฉันจะต้องเจ็บปวดที่สุดในชีวิตอีกครั้ง เพราะต้องเจอกับความจริงที่พยายามจะหนี ฉันเป็นพี่ชาย ฉันก็ต้องอยู่กับน้องในวันที่น้องเจอกับความเสียใจอยู่แล้วสิวะ จบเรื่องนี้ เอยจะต้องโตขึ้น เอมก็ต้องโตขึ้น เราทุกคนโตขึ้น เพราะบทเรียนที่เราได้รับทั้งนั้นแหละ"



เขาเข้าใจดี ก็ในเมื่อเขาหาทางออกให้กับน้องเอยแล้วแต่ไม่ได้ผล งั้นก็ต้องปล่อยให้เรื่องทุกอย่างมันดำเนินไปในทางที่ควรจะเป็น แล้ววันใดที่น้องต้องได้รับผลกับสิ่งที่ทำเอาไว้ ... เขาผู้เป็นพี่ชาย ก็ต้องอยู่ข้างๆกับน้องในวันนั้นอยู่ดีนั่นแหละ ....



น้ำพยักหน้า ... พร้อมกับยกมือขึ้นตบไหล่ของเพื่อนรักเอาไว้เบาๆ ...



ขอบใจมากเว้ยเพื่อน ....





                         "วันนี้พี่ไม่กลับนะคะ ...เอยไม่ต้องรอพี่นะ"


ไม่อยู่อีกแล้วรึ? ...


"พี่น้ำมีประชุมด่วนเหรอคะ ช่วงนี้กลับดึกบ้าง ไม่กลับบ้าง หรือกลับมาก็เอาแต่อยู่ในห้องทำงาน ไม่เห็นมีเวลาให้เอยบ้างเลย"


คนน้องตัดพ้อเบาๆ น้ำถึงกับนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วยิ้มบางๆ


"พี่ขอโทษนะ แต่พี่จำเป็นจริงๆ ไม่โกรธพี่นะคะ ...งั้นเอาแบบนี้ พี่จะกลับ แต่ว่ากลับดึกมาก เอยไม่ต้องรอนะคะ ..เข้าใจมั้ย ..."


ไม่โกรธหรอกค่ะ แค่น้อยใจ ...


"งั้นพี่น้ำรีบไปทำงานเถอะค่ะ"


บอกยิ้มๆ ยกมือขึ้นจัดไทด์เส้นเล็กให้คนพี่อย่างอ่อนโยน ... ไทด์เส้นนี้ ...


"พี่น้ำชอบไทด์เส้นนี้มากเลยนะคะ ใส่กว่าที่เอยซื้อให้ตอนวันเกิดอีก" พูดยิ้มๆ ไม่คิดอะไร ...


"ก็เอม .."


หืม ...


"...เอมซื้อให้พี่น่ะ ..."


ตอบไปตามตรง ...



"เหรอคะ.."



แบบนี้นี่เอง ...


"'พี่ไปก่อนนะคะ.."


บอกแล้วก็รีบเดินออกไป เพราะตอนนี้มันใกล้ถึงเวลาที่เขาจะต้องพาน้องเอมไปฝากครรภ์แล้ว ...


เดี๋ยวผิดเวลา .. จะงอแงเอาอีกได้ ...


เอยได้แต่ยืนมองประตูที่ปิดลงแล้วถอนหายใจเล็กน้อย .... พี่น้ำ ...



ดูเปลี่ยนไปเหมือนกันนะ ...เหมือนซ่อนอะไรเอาไว้ในใจ ...ที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้ลย ...



ว่าความจริงนั้นมันคืออะไร ...






                           "นี่ก็ผ่านมานานแล้วนะลูก เจ้าตัวน้อยไม่มาซักที" 


เอยที่กลับมานอนบ้้านกับพ่อกับแม่หันไปมองหน้าคนเป็นพ่อเป็นแม่เล็กน้อยก่อนจะตอบเบาๆ


"คงไม่มีบุญมั้งคะ.."


จะไปมีได้ยังไง ก็ในเมื่อสามีเธออย่างพี่น้ำ ไม่เคยที่จะแตะเนื้อต้องตัวเธอเลยแม้แต่น้อย ...


ยิ่งช่วงหลังที่แปลกไป ... แปลกไปมากจริงๆ


"พ่อว่ามันต้องมีปัญหากับยาแน่ๆ หรือยามันไม่แรงพอ ..." คนเป็นพ่อครุ่นคิด ...


เอยได้แต่ฝืนยิ้มบางๆ ... มันไม่ได้มีปัญหาที่ยาหรอกค่ะพ่อ ถ้ามันจะมีปัญหา มันก็มีปัญหาที่พี่น้ำ ...



ที่แต่งงานมาก็นาน แต่ไม่เคยมีความสัมพันธ์ใดๆที่ลึกซึ้งกับเธอเลยซักครั้ง ....



"เอมกลับมาบ้านบ้างรึเปล่าคะ?" ถามถึงคนน้องบ้าง ...


ตั้งแต่เกิดเรื่อง ก็ไม่เห็นหน้า .... 


"ไม่ค่อยกลับหรอก งานคงเยอะ แล้วไปบริษัท ไม่เคยเจอหน้าน้องเลยเหรอลูก"


เอยส่ายหน้าเล็กน้อย ...


"ช่วงนี้เอยทำงานที่ห้องค่ะ ไม่ค่อยอยากไปที่นั่นเท่าไหร่"


คนเป็นพ่อเป็นแม่พยักหน้า ...


"คงจะเหนื่อยเดินทางสินะลูก ไม่เป็นไรหรอก เอาที่เราสะดวก งานอื่นก็ให้น้องทำบ้าง น้องจะได้เก่งเหมือนเราไง .." พูดยิ้มๆ พร้อมลูบผมลูกสาวอย่างแสนรัก ..



เอยน่ะเหรอคะที่เก่ง .. คนที่เก่งมันคือเอมต่างหาก ....



ไม่อย่างนั้นคนที่เอยรักทั้งหมดทั้งพี่อัศและพี่น้ำจะไปรักแต่เอมเหรอคะ ...




ตลกดี ... ตลกจริงๆ ...





                          "ช่วงนี้เอมต้องพักผ่อนเยอะๆนะคะ ลูกของเราจะได้แข็งแรง"


ว่าที่คุณพ่อพูดกับว่าที่คุณแม่ยิ้มๆ ขณะที่พากันเดินออกมาจากโรงพยาบาลและกำลังจะเดินขึ้นรถ ...


เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ใครบางคนนั้นกำลังเดินลงจากรถเพื่อมาหาคุณหมอ ...



ใครบางคนที่ถึงกับชะงักทันทีที่เห็นคนสองคนที่คุ้นเคยกำลังยืนหยอกล้อกันอยู่ที่รถ ...


...


และทำได้แต่มองรถคันนั้นขับออกไปจากโรงพยาบาล ... ด้วยความรู้สึกที่เหมือนถูกไม้แข็งๆนั้นตีเข้าที่หัวอย่างแรง ...



ไหนบอกไปประชุม .. ไหนว่าไปทำงาน ...



ก็แล้วทำไมมาอยู่กันที่นี่ ... ทำไมมาอยู่ด้วยกัน ....



"พี่น้ำ ..เอม.."



อะไรกัน ...




                         



                          ร่างบางของคนน้องได้แต่นอนมองหมอนของคนพี่ที่มันว่างเปล่าไร้ซึ่งคนนอนเคียงข้างเหมือนเคย วันนี้สิ่งที่เห็นที่โรงพยาบาล การที่เห็นพี่น้ำและน้องสาวอยู่ด้วยกันด้วยใบหน้าที่แสนมีความสุข ... รอยยิ้มของพี่น้ำที่เธอไม่ได้เห็นมานานแสนนาน  เธอไม่เคยได้รับ เธอไม่เคยได้เห็น เธอไม่เคยได้ยิ้มนั้นเวลาที่พี่น้ำนั้นอยู่กับเธอ


แต่เป็นเอม ...


เป็นเอมที่ได้มันไปโดยที่ไม่ต้องพยายามทำอะไร ...



พี่น้ำดูอบอุ่น ดูอ่อนโยน ดูละมุน เวลาที่อยู่กับเอม เหมือนเช่นคนรักกันนั้นเขาทำกัน ...



แต่กับเธอ ...



ถึงจะแต่งงานกัน ... แต่ก็ไม่เคยได้รู้สึกอะไรแบบนั้นเลย ไม่มีเลย ... 



หมอนของคนพี่ถูกดึงเข้ามากอด กอดเอาไว้แน่นพร้อมรองรับน้ำตาที่มันไหลริน ...


นอนกอดหมอนร้องไห้อยู่เพียงลำพังในห้อง .... ห้องที่มีเพียงแค่เธอแต่เพียงผู้เดียว ...



ในขณะที่เขาคนนั้น คงจะมีความสุข ความสุขกับคนที่เขารัก ... ที่ไม่ใช่เธอ ...



แต่เป็นเอม ....



"พี่น้ำขา..พี่น้ำ.."



กลับมาหาเอยสิคะ ... ได้โปรด ...



"พี่น้ำ .."



ร้องไห้...


                              



จนหลับไป ....ทั้งน้ำตา...





                           และในช่วงกลางดึกที่เกือบจะฟ้าสางที่ร่างบางรับรู้ได้ถึงที่นอนนั้นยุบยวบ และเธอที่ถูกประคองให้นอนในท่าที่ดีกว่าเดิม หมอนของคนพี่ที่ถูกดึงออกช้าๆ และกลิ่นหวานของบางอย่างที่ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าเค้าคงไปดื่มมาด้วย ...



เมื่อเวลาผ่านไปซักพัก ..เปลือกตาคมค่อยๆลืมขึ้นช้าๆ พร้อมกับค่อยๆขยับตัวเข้าไปชิด สอดแขนกอดคนพี่เอาไว้ ...



...



"อื้อ ..เอม.."



ไม่ใช่ ..



"นอนได้แล้วค่ะ มา เดี๋ยวพี่กอดนอนนะ กอดนอนทั้งแม่ทั้งลูกเลยนะคะ"



เค้าว่าคนเมา ... ชอบพูดความจริง


และนี่ก็คือความจริง ...



เอมท้อง ...



เอมท้องเหรอ ...



ร่างบางของเอยถูกน้ำรั้งเข้าไปกอดเพราะสติที่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์จึงทำให้เจ้าตัวเข้าใจผิดว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆนี้คือคนน้องอีกคน ...



...



"พี่น้ำ ...นี่เอยเองค่ะไม่ใช่เอม.."


..


"เอมนั่นแหละ ไม่ใช่เอยซะหน่อย อย่ามาโกหกพี่นะ" พูดเสียงหวาน พร้อมกับโน้มหน้าลงไปจูบเบาๆ 



เมาแล้วเลื้อย ...



เลื้อยสูดดมความหอมไปทั่ว ... และคนน้องที่ไม่มีอาการขัดขืนใดๆ ...



"น้องเอม .."



...



"ค่ะ ..เอมเอง.."




.....





                          


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,118 ความคิดเห็น

  1. #1100 andmyaa (@dylp) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 18:38
    พี่เอย!!!! ไม่จริง ม่ายยยยยยยยยยย พี่เอยห้ามเป็นชู้สิคะ ปล่อยพ่อแม่ลูกเขาไป วี้ดดดดดดดดด ไม่เอ๊าาาาาา
    #1100
    0
  2. #968 Ging (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 08:44
    น้ำก็ไม่มีสติ ส่วนเอยเห็นว่าน้ำไม่มีสติก็ปล่อยเลยตามเลย โอ้ยยยยย มันเริ่มจะยุ่งมากขึ้นกว่าเดิมอีกแล้ว
    #968
    0
  3. #784 จากจุด...ถึงจุด (@pangkaew) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 23:37
    อ้าวเอย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หน่า 5555

    อ้าวพี่เอย เคลมสามีน้องหรอ หนูต้องการพี่น้ำขนาดนั้นเลยหรอลูก ก็รู้ทั้งรู้ว่าถ้ายิ่งทำทุกๆคน ทุกๆฝ่ายก็ยิ่งเจ็บ เจ็บกันไปหมดทักทางนั่นแหละ พี่น้ำสติ เรียกสติกลับมาค่ะ อย่าให้ต้องมีปมเพิ่มอีกเลย แค่นี้ก็จะแก้กันไม่ออกอยู่แล้ว
    #784
    0
  4. #783 boonmk9 (@boonmk9) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:31
    อ้าวเอยเทอจะโคฟเปนเอมไม่ได้นะ เอาเข้าไปคือน้ำต้องได้เอยเปนเมียอีกหรอตายยยยยยยยุ่งไปใหญ่แล้ว ดราม่าระดับ99.99
    #783
    0
  5. #782 moo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:57
    โอ้มายก๊อดดดดดดด นี่มันอะไรกั๊นนนนนน!

    ช่วยด้วย!เรื่องัมนไปกันใหญ่แล้ววว
    #782
    0
  6. #781 #เด็กขี้อิจฉา (@58111642) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:43
    นี่ก็เริ่มงงเอยแระ ตกลงมันรักน้องยังไงเนี่ยย รักนะแต่ไม่แสดงออกหรอ
    #781
    0
  7. #780 มดน้อยย🐜 (@Puntareewan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:21
    โอ๊ยยยยย!!!! พี่น้ำ! หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ! นั่นเอย ไม่ใช่เอม ลืมตาเเล้วตั้งสติด้วยค่ะ!!!!
    #780
    0
  8. #779 tancha. (@dream_tanchanok) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 17:35
    งื้ออออ
    #779
    0
  9. #778 หมีกอดอุ่น (@yellow1112) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:57
    อย่านะพี่น้ำ นั่นเอยไม่ใช่น้องเอมมมม!!! สติๆๆ!!!
    #778
    0
  10. #777 SelinaScherzer (@SelinaScherzer) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:31
    เอาซี้น้ำเอาทั้งพี่ทั้งน้องเลย...จัดงานแต่งกับเอมอีกรอบ...อยู่กันแบบ3คนผัวเมียเลย..เอาเลย..7 วันก็แบ่งๆๆวันกันเข้า...แบบนี้แฟร์ดี....เอาที่สบายใจ....
    #777
    0
  11. #776 เด็ดน้อยยย (@sunrotjana13) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:25
    มีเลยค่ะพี่น้ำ..ไม่มีทางออกที่ดีกว่านี้แล้วแหละ
    #776
    0
  12. #775 kung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 13:11
    เฮ้ยยย..เหนื่อยใจมากค่ะ เหมือนเรื่องทุกอย่างจะดี เหมือนทุกคนจะเข้าใจ สุดท้ายไม่มีใครเข้าใจอะไรเลย สงสารน้องเอมมากที่สุด ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อแม่แล้วยังถูกทำร้ายทั้งคำพูดและการกระทำจากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อกับแม่ ที่คอยปกป้อง เอาใจใส่กลัวลูกอีกคนจะเสียใจ กลัวอาการป่วยจะกำเริบถ้าไม่ได้ทุกอย่าง น้องเอมไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึกนะ ค่ะ น้องเสียใจเจ็บปวดจนต้องระเบิดความรู้สึกตัวเองออกมา แต่ก็เหมือนเดิม ทุกคนรู้เรื่องทุกอย่าง แต่ก็ยังจะให้พี่น้ำกับพี่เอยมีลูกกัน คืออะไรไม่เข้าใจค่ะไม่เข้าใจจริงๆ

    ยืนยันคนที่จะหยุดทุกอย่างควรเป็นพี่เอย พี่เอยทำเพื่อน้องเอมสักครั้งได้ไหมค่ะ

    สุดท้ายถ้าน้องเอมกับลูกเป็นอะไร ให้รู้ไว้ทุกคนนั่นแหละที่ทำร้ายน้อง ทำร้ายน้องทั้งเป็น..ฮือออออ

    #775
    0
  13. #774 poys23 (@poys23) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:34
    โอ๊ยยยย น้ำแกจะมีเมียสองคนแล้วนะ มีสติหน่อยไม่ควรไปกินเหล้าเลยอะ
    #774
    0
  14. #773 jaomommam1 (@jaomommam1) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 11:54
    โอ้ยยยย น้อ คราวนี้เห็นที่จะไม่รอดแล้วล่ะ พี่น้ำ เง้อออออ เส้าฝุดๆ 
    #773
    0
  15. #772 Bower_Put (@Bower_Put) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 11:44
    ไม่นะ เอย อย้าทำกับน้องแบบนี้สิ ขัดขืนๆ
    #772
    0
  16. #771 beautypinky (@beautypinky) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 11:39
    555 555 555
    #771
    0
  17. #770 Fasai supaphit (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 08:49
    พี่อัศค่ะ พี่คิดว่าพี่จะเยียวยาน้องเอยด้วยความรักของ

    พี่ได้หรือค่ะ มันไม่เหมือนกันค่ะ พี่จะใช้ทั้งชิวิตเพื่อดู

    แลน้อง แต่มันก็ไม่สามารถลบคนที่ดูในใจของน้องเอย

    ได้ ความรักที่น้องให้พี่น้ำมันจะติดอยู่ในใจของน้อง

    จนวันที่น้องตาย

    พ่อกับแม่บ้านนี้ก็แปลก รู้ทั้งรู้ว่าน้องเอมเป็นเมียน้ำ ก็ยัง

    ยัดเยียดให้น้องเอยท้อง แล้วตอนนี้ดีใจด้วยนะค่ะ

    คนที่ท้องคือ น้องเอมไม่ใช่น้องเอยคะ ร้อนหัว

    #770
    0
  18. #769 obojamaja (@obojamaja) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 08:37
    งานงอกล่ะคับว่าที่ขุ่นพ่อ
    #769
    0
  19. #768 DDDD (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 08:26
    555

    มันจะบันเทิงตรงเมามานี่แหละ คุณตำรวจขราาาาาาาาา
    #768
    0
  20. #765 Heummm (@neoysanggung) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:43
    เอ้า อิเอย อุตส่าห์สงสารมาตั้งนาน ยัยนี่นี่
    #765
    0
  21. #764 mildc1h0o0m8 (@mildc1h0o0m8) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:26
    เอ้าางามใส้อีกล่ะเกลียดเอยยยยย
    #764
    0
  22. #763 Poomm (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:25
    หน่วงระดับ 8

    ไรท์ใจร้ายระดับ 10



    #763
    0
  23. #762 Mooyui1112 (@Mooyui1112) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:18
    อ้าวววว งามไส้ละ
    ผูกปมเพิ่มอีกแล้วไง
    #762
    0
  24. #761 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:11
    โอ๊ยยยยยยย้อยเอ้ยเมื่อไหร่จะยอม ยอมรับสักที่ว่าน้ำรักเอม รักแค่เอม คืนน้ำให้น้องไปเถอะ
    #761
    0
  25. #760 somsaichol (@somsaichol) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:06
    ก็เข้าใจนะว่าเอยรักน้ำแต่เอยก็รู้เรื่องที่เกิดขึ้นหมดทุกอย่างแล้วทำไมไม่ถอยออกมาแล้วทุกอย่างจะได้จบไม่ใช่นี้อะไรรู้ทั้งรู้ว่าพี่น้ำไม่รักแถมรู้ว่าพี่น้ำกับน้องเอมกำลังมีลูกด้วยกันยังจะทำอีกแล้วอีกอย่างพ่อแม่สองแฝดก็เหมือนกันไม่รู้จะเป็นพ่อแม่รังแกฉันไปถึงเมื่อไหร่หรือจะต้องรอให้น้องเอมตายก่อนถึงจะสำนึกกกงือออไรท์ต๋าาา
    #760
    0