ตอนที่ 7 : รอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    27 มิ.ย. 62

บทที่7


Partวาโย


เช้าแล้วแต่น้องกรก็ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย จะหลับนานเกินไปแล้วนะ ไม่คิดถึงกันบ้างรึไง

ไอ้โย กูซื้อข้าวมาให้มึง ไอ้บอสเดินเข้ามาก่อนจะวางถุงข้าวที่มันซื้อมาไว้ที่โต๊ะ

ขอบใจ

นี่น้องยังไม่ฟื้นหรอว่ะ ไอ้บอสเดินมาหาผมก่อนจะถามขึ้น

อย่างที่เห็น

นี่น้องเป็นหนักกว่ามึงอีกนะเนี่ย ใช่ น้องกรเป็นหนักกว่าผมเยอะ ตอนนั้นผมแค่หยุดหายใจไปแปปเดียว แต่ก็ไม่ได้มีอาการอะไรแทรกซ้อนเหมือนน้องกร ผมได้ยินเสียงคนเปิดประตู ผมหันไปมองก่อนจะเจอกับแม่

โย กรเป็นยังไงมั่ง ผมกับไอ้บอสยกมือไหว้แม่ก่อนจะหลบให้แม่ได้เข้ามาใกล้น้องกร

เมื่อเช้าหมอมาตรวจ หัวใจน้องเริ่มเต้นปกติแล้วครับ ส่วนปอดก็รอตรวจอีกทีว่าจะมีอาการติดเชื้อรึเปล่า แม่ถึงกับขาอ่อนจนผมต้องพยุงแม่ไว้เลย ผมเข้าใจความรู้สึกแม่นะ ขนาดผมยังอยากเจ็บแทนน้องกรเลย แล้วคนเป็นแม่มีหรอที่จะไม่เจ็บ ผมพยุงแม่มานั่งที่โซฟาก่อน

ผมขอโทษนะครับแม่ ผมดูแลน้องไม่ได้ ผมยกมือไหว้ขอโทษแม่น้องกร เมื่อก่อนผมดูแลน้องกรดีทุกอย่าง แค่จะทำให้น้องกรโกรธผมยังไม่กล้าเลย แล้วที่น้องกรเป็นแบบนี้สาเหตุก็มาจากผม

โยไม่ต้องขอโทษแม่หรอก เรื่องนี้ไม่มีใครผิด

พี่กาญรู้เรื่องนี้ยังครับ ถ้าพี่กาญรู้เรื่องนี้ผมไม่อยากคิดเลยว่าพี่กาญจะเป็นยังไง คงได้ลงมาแหกอกผมแน่นอน

รู้แล้ว แม่โทรไปบอกเอง แต่กาญติดงานเลยยังไม่ได้ลงมา ค่อยโล่งหน่อย อย่างน้อยก็ให้ผมเตรียมตัวเตรียมใจก่อน

.

.

.

ตอนนี้หัวใจของคนไข้กลับมาเต้นเป็นปกติแล้วนะครับ เดี๋ยวหมอจะถอดท่อช่วยหายใจออก ส่วนปอดก็ไม่มีอาการติดเชื้อ ส่วนที่คนไข้ยังไม่ฟื้นเดี๋ยวหมอจะขอเช็คสมองอีกทีนะครับ ตอนนี้ผมกับแม่น้องกรกำลังนั่งคุยกับหมออยู่ที่ห้องตรวจ อาการโดยรวมของน้องกรดีขึ้น แต่น้องกรก็ยังไม่ฟื้น

แล้วน้องมีโอกาสฟื้นมั้ยค่ะ แม่น้องกรถามขึ้น

หมอต้องขอตรวจดูอีกทีนะครับ เพราะคนไข้ขาดออกซิเจนนานพอสมควร แต่ยังดีที่สมองไม่ตายครับ คุณแม่อย่าเพิ่งคิดมากนะครับ เมื่อคืนผมหาข้อมูลเกี่ยวกับคนที่จมน้ำเป็นเวลานาน ผมอ่านเจอว่าบางคนก็เป็นเจ้าชายนิทรา ผมภาวนาว่าอย่าให้เกิดขึ้นกับน้องกรเลย.

หลังจากที่หมอคุยกับแม่เสร็จผมกับแม่ก็เดินเข้ามาที่ห้องก็เจอทั้งเพื่อนผม เพื่อนน้องกร ไอ้ธันแล้วก็แทน

.

.

.

ธัน ขอบคุณมากนะที่ช่วยน้องกร ถ้าไม่ได้ธันป่านนี้คงแย่ ผมเดินไปหาไอ้ธันก่อนจะพูดขึ้น เมื่อคืนคนที่มีสติมากที่สุดน่าจะเป็นไอ้ธัน ธันปั๊มหัวใจน้องกรตลอดระหว่างที่รถโรงพยาบาล ซึ่งมันก็นานพอสมควรนะครับกว่ารถโรงบาลจะมาถึง

ไม่เป็นไร แล้วนี่น้องเป็นไงมั่ง

ร่างกายก็ปกติดีแล้วแต่น้องยังไม่ฟื้น เดี๋ยวหมอจะเช็คสมองน้องอีกที ผมหันไปตอบไอ้ธัน

ขอพูดอะไรได้มั้ย ผมพยักหน้าเพื่อเป็นคำตอบ

เราว่าที่น้องยังไม่ตื่น อาจจะเป็นเพราะจิตใต้สำนึกน้องไม่อยากตื่น คุยกับคนปกติผมก็ยังคุยไม่รู้เรื่อง นี่ผมต้องมาคุยกับจิตแพทย์เนี่ยนะ

คืองี้ก่อนที่จะเกิดเรื่องอ่ะ น้องอาจจะมีอะไรในใจที่ยังไม่ได้พูดออกมา

แล้วยังงี้ต้องทำยังไง นั่นดิ่ก็น้องไม่ฟื้นแล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่าน้องมีอะไรในใจ

ถ้าหมอตรวจแล้วสมองน้องปกติ ก็อยากจะให้ลองคุยกับน้องบ่อยๆ บางทีคำพูดของเรานี่แหละอาจจะทำให้น้องอยากตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

115 ความคิดเห็น

  1. #23 Gift2524 (@Gift2524) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 21:26

    ทำไมอ่านจบเร็วจัง ได้โปรดขออีกๆ
    #23
    0
  2. #22 ToyKrisada (@ToyKrisada) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 21:10

    พอได้ยืนเสียงเตือนเนี่ยรีบเลยเปิดอ่านให้ไว
    #22
    0
  3. #21 jum260328 (@jum260328) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 21:01
    พี่โยก็ไปบอกน้องดิ ว่าพี่โยยังรอน้องตลอดเลย ที่จำไม่ได้เพราะน้องปิดหน้า เด่วน้องก็ฟื้น
    #21
    0