วนมาเพื่อรัก

ตอนที่ 8 : สูญเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    27 มิ.ย. 62


บทที่8

3วันแล้วนะ ตื่นมาโกรธพี่ต่อได้แล้วนะคนดี เฮ้อออออ 3วันแล้วที่น้องกรยังไม่ฟื้น สมองน้องกรปกติดี หัวใจเต้นปกติจะเหลือก็ตรงปอดนี่แหละที่ยังต้องให้ยารักษา หมอบอกว่ามันน่าแปลกมากที่น้องกรยังไม่ฟื้น ตอนนี้ก็ยังต้องระวังอาการแทรกซ้อนหลังจากนี้อีกเพราะน้องกรยังไม่รู้สึกตัว
" แม่ครับ เดี๋ยวผมขอเข้าไปบริษัทก่อนนะครับ แล้วจะรีบมา " ผมอยากเข้าไปเคลียร์เอกสารให้หมด เพราะยังมีงบหลายอย่างที่ผมยังไม่ได้เซ็น
" ไปทำงานเถอะลูก ขับรถดีๆ ไม่ต้องรีบนะ " แม่น้องกรพูดจบผมก็ยกมือไหว้
" ไอ้บอส กูฝากดูแลแม่ด้วยนะ มีไรก็โทรหากูได้ตลอด " ผมบอกไอ้บอสก่อนจะเดินออกจากห้อง ไอ้บอสมันเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ทำงาน มันเลยมาอยู่เป็นเพื่อนผมทุกวัน ผมรีบขับรถเข้าไปเคลียร์เอกสารที่บริษัทก่อนจะขับรถกลับบ้านเพื่อไปเก็บเสื้อผ้า ไม่รู้ว่าน้องกรต้องนอนโรงบาลอีกกี่วัน ผมขึ้นมาบนห้องรีบเก็บของใช้บางส่วนกับเสื้อผ้าแล้วเดินลงมาที่รถ
" แกจะไปไหน " เสียงป๊าผมเอง
" ผมจะไปเฝ้าน้องกร " ผมหันไปตอบป๊า ป๊าผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้องกรแต่ป๊าก็ไม่เคยถามถึงน้องกรเลย ไม่ไปเยี่ยมด้วย
" นี่แกจะทิ้งงานไปเฝ้ามันเนี่ยนะ " ป๊าผมก็ยังเป็นป๊าคนเดิม ไม่ว่าที่ผ่านมาผมจะทำดีขนาดไหน ป๊าก็ไม่เปิดใจรับเรื่องน้องกรเหมือนเดิม
" ป๊า ที่ผ่านมาโยทำเพื่อป๊ามาตลอด แต่วันนี้โยขอทำเพื่อตัวเองบ้าง  " ใช่ ผมควรทำเพื่อตัวเองแล้วก็คนที่รักผมบ้าง ที่ผ่านมามันเจ็บปวดมามากแล้ว ป๊าผมเงียบ ไม่ได้พูดอะไร 
" ป๊ารู้ใช่มั้ยว่าตอนนี้อาการน้องกรเป็นยังไง ถ้าพรุ่งนี้น้องกรเป็นอะไรไป โยก็จะไม่มีโอกาสได้อยู่กับคนที่โยรักเลยหรอ " ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรต่อ เสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น ไอ้บอสโทรมานี่ สงสัยจะฝากซื้อของ
" มีไรมึง "
( ไอ้โย ตอนนี้มึงอยู่ไหน มึงรีบมาโรงบาลด่วนเลย  )
" น้องกรเป็นอะไร " 3วันมานี่อาการน้องกรทรงตัวตลอดนะผมถึงกล้าปล่อยให้แม่อยู่กับน้องกร
( ไม่รู้ อยู่ดีๆน้องกรก็หยุดหายใจ มึงรีบมาเลย  ) ผมวางสายไอ้บอสแล้วรีบเดินไปที่รถทันทีโดยไม่ได้สนใจป๊าเลย กรอย่าเพิ่งทิ้งพี่ไปนะ รอพี่ก่อน
.
 .
.
ผมจอดรถได้ก็รีบวิ่งมาหาแม่ทันที ตอนนี้เพื่อนน้องกรกับแทนก็อยู่ด้วย
" โย!!! " แม่เรียกชื่อผมทันทีที่เห็นผม
" น้องต้องไม่เป็นไรครับแม่ น้องต้องกลับมา " ผมพูดพร้อมกับโอบกอดแม่ไว้ ไม่นานก็มีพยาบาลเดินออกมา
" คนไข้เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันนะคะ ถ้าอีก30นาทีชีพจรคนไข้ยังไม่กลับมา ทางการแพทย์จะถือว่าคนไข้เสียชีวิตแล้วนะคะ คุณแม่ทำใจดีๆนะคะ " พยาบาลพูดจบก็เดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง ผมกับแม่มองผ่านกระจกของประตูเข้าไปก็เห็นหมอคนนึงปั๊มหัวใจน้องสลับกับใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจ มันบีบหัวใจผมเหลือเกิน ผมพาแม่ออกมานั่งลงที่หน้าห้องโดยมีเพื่อนน้องกรกับเพื่อนผมอยู่ด้วย แต่ไม่มีใครพูดอะไร
" โย " ผมสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่มือพร้อมกับเสียงที่แม่เรียกผม
" บอกหมอให้หยุดเถอะ " แม่น้องกรพูดออกมาก่อนจะร้องไห้
" กรคงเจ็บมากแล้ว แม่ไม่อยากให้กรทรมาน " ผมกอดแม่ไว้ก่อนจะร้องไห้ออกมา นี่ผมกำลังจะเสียน้องกรไปจริงๆหรอ
" ถ้ากรวิ่งล้มแม่ยังพอทายาแล้วปลอบกรได้ แต่ตอนนี้แม่กลับทำอะไรไม่ได้ แม่เห็นแม่ยังเจ็บแทน ปล่อยน้องไปเถอะโย น้องคงเจ็บมากแล้ว " เมื่อก่อนน้องกรร้องไห้ผมยังกอดยังปลอบได้ แต่ตอนนี้ผมเห็นหมอปั๊มหัวใจน้องกรซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมปลอบน้องกรไม่ได้อีกแล้ว น้องกรคงเจ็บมากแล้วจริงๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

115 ความคิดเห็น

  1. #28 Gift2524 (@Gift2524) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 17:20

    ทำไมเศร้ามากขนาดนี้
    #28
    0
  2. #25 pongmaewTigger (@pongmaewTigger) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 12:20

    ????????????????????????????????????

    #25
    0
  3. #24 ToyKrisada (@ToyKrisada) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 12:14
    เศร้าเข้าไปอีกถึงขนาดขับรถไปอ่านไป บีบหัวใจมาถึงคนอ่านลงต่อเถอะ
    #24
    0