EXO Hight school magic

ตอนที่ 9 : Chanbaek is magic : (4/5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ธ.ค. 60

 

 "ดอกทิวลิปมีหลายความหมายนะ แต่สำหรับท่าน ข้ามีความหมายเดียว คือ..."

"นี่ๆๆๆ!!ชานยอลๆ ผมอยากได้ดอกนี้"แบคฮยอนชี้ไปที่ดอกทานตะวัน ก็คงจะชอบความแปลกหละมั้ง...สีชมพูหนิ ทานตะวันสีชมพูไม่มีที่โลกมนุษย์นี่นา...เลยชอบหล่ะมั้ง

".....ทานตะวันเนี่ยนะ...โลกมนุษย์ก็มีไม่ใช่หรอ"

"ใช่...แต่ไม่มีสีนี่"แบคฮยอนเขย่าแขนชานยอลพลางทำตาปริบๆ ชานยอลส่ายหัวเบาๆก่อนจะถามราคา แล้วซื้อมันมาให้แบคฮยอน ร่างบางกอดต้นทานตะวันอยู่ตลอด น่ารักจริงๆดอกทานตะวันต้นเท่านิ้วชี้ ต้นเล็กน่ารักมากเลย

"แล้ว...นายหาดอกอะไรอ่ะ"แบคฮยอนกัดขนมวาฟเฟิลราดน้ำผึ้งกิน พลางมองร่างสูง ชานยอลไม่ได้ตอบแต่งับวาฟเฟิลอีกชิ้นที่แบคฮยอนกำลังจิ้มขึ้นมากิน ร่างบางมุ่ยหน้าก่อนจะจิ้มมากินอีก

"ข้าเจอแล้ว...เดี๋ยวมานะ"แบคฮยอนพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะมองดูผู้คนที่แปลกตา เพราะบางคนก็หน้าตาเป็นสัตว์ประหลาด บางคนก็มีปีก บางคนก็หูกางแบบชานยอล

'ช่วงเย็น'
"ข้าไม่เข้าใจ...ท่านจะนอนกับข้าหรือพิกซี่กันแน่"

"ผมจะนอนกับพิกซี่"แบคฮยอนเดินไปที่ห้องของพิกซี่ แต่ชานยอลบอกว่าจะเดินไปส่ง กลายเป็นว่า...แบคฮยอนเองที่อยากจะกลับไปนอนกับชานยอล

"เดี๋ยว...ข้าให้"

"นี่ดอกไม้ของนายนะ...เอามาให้ผมทำไม"ชานยอลไม่ตอบแต่เดินเข้าไปเก็บกระถางดอกไม้ในห้องพิกซี่ ชานยอลคุยสัพเพเหระกับพิกซี่สักพักนึง ก็เดินออกไป 

"เป็นยังไงบ้างแล้วแบมแบม"แบคฮยอนลูบหัวพิกซี่พลาง หยิบแก้วน้ำมาให้มาให้แบมแบมจิบ

"ดีขึ้นแล้ว ข้าขอบใจท่านมาก"แบมแบมนอนพักลงบนเตียง แบคฮยอนยิ้ม แต่ในใจมันรู้สึกสับสนแปลกๆ...ไม่จริงน่า...ใจไม่ดีเลย...ใจมันรู้สึก...ใจหาย แบมแบมจะเป็นอะไรไปนะ...หรือเค้าจะเป็นอะไร...หรือว่า...จะเป็น...ชานยอล

(ด้านชานยอล)
ชานยอลยิ้มเล็กๆที่มุมปากก่อนจะดีดนิ้วหนึ่งที ไฟในตะเกียงทั้งหมดก็ลุกขึ้น 
"ชานยอลประชุมด่วนที่ห้องท่านคาเบล!!!!"ไคบอกพลางแตะที่ไหล่ชานยอลพร้อมกับเทเลพอร์ตไปพร้อมกัน

"มาครบแล้วใช่ไหม...ก่อนอื่นขอบอกข่าวร้ายก่อน เด็กนักเรียนโดนฆ่าไป50กว่าศพโดยไม่ทราบสาเหตุ...แต่ตอนนี้...ทราบแล้ว..."

"........"

"ไรเฟอร์...ศาสตราจารย์เป็นศัตรู..."คาเบลกุมหัวอย่างเครียดๆ เลขาคนสนิทส่งสาร์นบางอย่างให้คาเบล 

"ส่วนนี่....เป็น....สาร์นประกาศสงคราม"

"สงครามอีกแล้วหรอ...ข้าเบื่อที่จะฆ่าปีศาจแล้--"

"คราวนี้...หัวหน้าปีศาจมันมา....และคนที่โดนรอบทำร้ายคือพิกซี่"ทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างอึ้งๆ พิกซี่มีพลังถึง5อย่างเชียวนะ ยากมากที่จะโดนรอบทำร้าย...น่ากลัวเกินไปแล้ว

"......"

"มีอะไรที่คาใจ...ควรจะระบายมันออกมานะ...ก่อนจะลงสนามรบ...แล้วจะไม่มีโอกาส"ชานยอลกุมมือตัวเองแน่น เค้าควรจะทำอย่างไรดี...มันสั้นเกินไปสำหรับเค้า
ก๊อก!ๆๆ
"ครับๆจะไปแล้วครับ"แบคฮยอนเปิดประตูออกมา ก่อนจะโดนชานยอลลากเข้าไปที่ห้องเก็บของ พลางเสกดอกทิวลิปที่ให้แบคฮยอนมา

"อ...อะไรของนายเนี่ย"

"ข้าคิดว่ามันสั้นไป"

"น...นายพูดอะไร"แบคฮยอนได้แต่ทำตาปริบๆ ชานยอลหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะสวมกอดแบคฮยอน

"ตั้งแต่ร้อยปีที่แล้ว...ข้ายังไม่มีโอกาสที่จะได้สัมผัสเจ้าเลย"แบคฮยอนได้แต่ยืนนิ่งๆให้ชานยอลกอด เค้าสับสนจริงๆนะทำไมจู่ๆชานยอลก็มาพูดอะไรแบบนี้ แล้วทำไมต้องร้องไห้

"น...นายเป็นอะไรไปชานยอล...โอเคมั้ย"

"ดอกทิวลิปมีหลายความหมายนะ แต่สำหรับท่าน ข้ามีความหมายเดียว คือ ข้าตกหลุมรักเจ้า...จนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว"



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น