(BTS KookMin) เล่นเซ็กส์กับแม่เลี้ยง

ตอนที่ 13 : Chapter 13 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    17 ต.ค. 61

หลังจากที่จีมินให้กำลังใจแทฮยองแล้ว จึงตัดสินใจมาที่บริษัทของซอกจินและนัมจุน โดยปลักตัวออกมาจากแทฮยองเพื่อมาบอกบางสิ่งให้กับซอกจิน





บริษัทของซอกจินและนัมจุน
ห้องท่านประธาน
ก็อกๆ

‘เชิญ!’ เสียงทุ้มใหญ่เปล่งอนุญาตก่อนที่ผู้ใหม่จะเดินเข้ามา พอรู้ก็ตกใจเพราะแอบเผลอตะคอกเสียงไป

‘พี่นัม..เอ่อ...พี่จินอยู่ปะ?’ จีมอนเอายถามถึงพี่ชายของตนเองเพราะไม่เห็นภายในห้องทำงานของพี่เขย

‘มันไปซื้อของเดี๋ยวคงมา’

‘งั้นนั่งก่อนนะ’ ก่อนที่จะเดินดุ่มๆไปนั่งที่โซฟาก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพื่อค่าเวลารอพี่ชายของตนเองไปพลางๆ







เมื่อซอกจินมาถึงก็เข้าไปในห้องของนัมจุนจึงตกใจว่าน้องตัวเองมาถึงที่ทำงานของสามีของเขาก่อนที่จะเดินเข้าไปหาแล้วปลุกจีมินให้ตื่นขึ้นมา

‘จีมิน...จีมิน!’ จินตะโกนเรียกน้องชายของตนเองก่อนที่เจ้าตัวจะงึมงำตื่นขึ้นมาตามเสียงเรียก

‘...งือ...เอ้าพี่จิน มาแล้วหรอ?..ไปนานจัง....’ จีมินพูดด้วยเสียงงอแงเพราะเพิ่งตื่นจากการนอนหลับที่ยาวนานมากกกก เพราะจอนนี่แหละไปซื้อของกินหรอไปเหมามาหมดเลยวะ..น้องรอเลย...วงวาร

‘ก็คนมันหิวอ่ะ ให้เวลานิดนึงเหอะ! แล้วมาถึงนี่มีไรไม่ติดต่อมาบ้าง คิดถึงเว้ย!’ พี่ชายตัวกีเอายร่ายยาวไม่เว้ยวรรคคำพูดให้จีมินพูดเลยสักนิด คนน้องได้แต่นั่งอึ้งไม่คิดว่าพี่ชายของตนจะบ่นขนาดนี้


'ก็มีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย ว่างคุยรึเปล่า?...' 

'ว่างสิ...เรื่องอะไรบอกพี่มาจีมิน' เมื่อซอกจินพยามยามจะเค้นคำถามออกมาจีมอนได้เพียงแต่ทำสีหน้าที่คล้ายคนเสียใจจะร้องไห้ออกมาจนคนที่เป็นพี่ต้องคอยปลอบอยู่เสมอ







'จองกุกเขา.....เข้าโรงพยาบาลและ.....เป็นโรคซึมเศร้า.....' 

'พี่ๆไปดูเขาบ้างก็ดีนะครับ'







เมื่อจีมินเอ่ยคำพูดนี้เสร็จเหมือนหัวใจของจินและนัมจุนจะขาดสลาย เขาสองคนเป็นคนที่เลี้ยงดูจองกุกมาตั้งแต่เล็กไม่เคยรู้เลยว่าจองกุกจะเป็นโรคซึมเศร้า....เพราะแทฮยองไม่เคยจะบอกเขาเพียงสักนิด

'แล้วอีกอย่าง ผมกับจองกุกเรา.....เลิกกันแล้ว....เลิกนานแล้ว...นานมากแล้ว....' จินและนัมจุนก็ใจหล้นวูบด้วยเช่นกันเพราะน้องชายของเขาเคยเอ่ยปากอยู่ตลอดว่ารักแต่จองกุกแต่ตอนนี้กลับคำพูดหมดทุกอย่าง....เวรกรรมของใครที่ทำให้มันเป็นแบบนี้....ทำไมกัน?? 

'แล้วเลิกกันทำไมปาร์คจีมิน....เราไม่ไว้ใจเขาหรอ...' นัมจุนถามน้องชายของเขาก่อนจะเพ่งมองไปที่จีมินก่อนจะค้นหาคำตอบอย่างคาดคั้นให้ได้

'ใช่...ผมไม่ไว้ใจเขาตั้งแต่ที่เขาพาคนอื่นมานอนที่คอนโด พี่ก็รู้หนิครับว่าจองกุกเป็นคนยังไง...แต่พี่เลือกที่จะไม่เชื่อผม...ผมก็จะไม่เชื่อพี่บ้าง!' คำๆนี้ที่จีมินพูดมันทำให้เขาขึ้น ขึ้นอย่างแรงไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เขาเคยบอกนัมจุนไปแล้วแต่นัมจุนไม่เคยเชื่อเขาเลยสักครั้ง นัมจุนเป็นคนให้จองกุกกับจีมินคบกันด้วยความที่เข้ากันเมื่อตอนเด็กๆแต่ตอนนี้มันไม่ใช่....



                       (BTS) Step-Mother


'จีม...พี่....' 

'พี่ไม่ต้องพูด! ไม่ต้องพูดเล้าโลมจิตใจผมหรอก ให้ตายยังไงผมก็ไม่มีวันกลับไปแน่นอน!!!' ตอนแรกนัมจุนกะจะพูดขอโทษแต่จีมินก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยอารมณ์โทสะที่โมโหเอามากๆจนเกินขีด 




จีมินคนที่อ่อนแอไม่มีแล้วต่อจากนี้





ก่อนที่จะเดินออกไปข้างนอกด้วยอารมณ์คงเดิมส่วนคนในห้องได้แต่นั่งกุมขมับด้วยความหัวรั้นของจีมินที่ไม่ฟังใครเลย

'ทำไมเตงไม่บอกไปล่ะนัม? น้องมันเสียใจมากนะรู้มั้ย!' จินลั่นวาจาใส่ผู้เป็นสามีก่อนจะด่าดุดันใส่ อันที่จริงเขารู้มานานแล้วแหละว่าจีมินนั้นเลิกกับจองกุกแล้ว แต่เขาแค่ไม่พูดเพราะอาจทำร้ายจิตใจของน้องชายได้  ย้อนกลับไปจองกุกเป็นโทรมาขอโทษเขาและนัมจุนว่าเลิกกับจีมินเพราะเหตุผลนั้นที่เขากระทำลงไป ผู้เลี้ยงดูทั้งสองไม่ถือโทษโกรธใดๆเว้นแต่จีมินเท่านั้นแหละ

'ก็มันพูดไม่ทัน ก็เห็นว่าน้องมันไม่ฟังใครแล้ว'

'เฮ้อ...มันอารมณ์คงที่เมื่อไหร่ค่อยคุยด้วยละกัน ขืนพูดไปโดนกระหน่ำกว่าเดิมแน่นัมจุน!' จินเดินสะบัดตูดออกไปข้างนอกอีกคราก่อนที่นัมจุนจะนั่งงเป็นไก่ตาแตก 'ทำไมมีแต่คนทิ้งเราวะ?' 

'นั่งทำหอกไรล่ะ งานเสร็จก็กลับสิโว้ยยย!!!' จินตะโกนมาจากข้างนอกให้นัมจุนได้ยิน เมื่อได้ยินแล้วจึงเรียบเก็บของส่วนตัวออกจากห้องทันที







กลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง
ตอนนี้แทฮยองได้ดูแลคนเป็นลูกอย่างเป็นห่วงทั้งเช็ดตัว พูดกันทุกครั้งแต่ไร้เสียงตอบกลับมา เพียงพูดคนเดียวเท่านั้นก่อนจีมินจะเดินเข้าไปถามอาการจองกุกกับแทฮยองที่นั่งเฝ้าอยู่

'คุณวีครับ...จองกุกโอเคขึ้นบ้างมั้ย....'

'ก็โอเคขึ้นนะผมว่า...มืออะไรกระดิกอยู่บ้างนิดเดียว หมอบอกอีกไม่นานคงจะตื่นขึ้นมาได้' แทฮยองพูดเชิงปลอบใจแต่ความจริงแล้วมันเป็นเพียงเรื่องที่เขาปั้นน้ำเป็นตัวขึ้นมาเองทั้งเพ เพราะกลัวจีมินจะขาดกำลังใจเพราะดูจะเป็นห่วงจองกุกเหลือเกิน เขาไม่ได้สงสัยแต่แค่อยากรู้ว่าทำไมถึงดูเป็นห่วงกันออกนอกหน้าขนาดนั้นตั้งแต่ที่อยู่ในรถแล้ว หรือว่า.....

'จีมินครับ...' แทฮยองเรียกจีมินก่อนจะยื่นมือไปจับร่างเล็กไว้

'ครับ?'

'จองกุกฟื้นตัวเมื่อไหร่เราไปฮันนีมูนกันนะ' จีมินนั่งเงียบก่อนจะประมวลความคิดอยู่ในหัวอย่างเงียบๆพร้อมกับพยักหน้าเชิงเป็นคำตอบ

'งั้นรอก่อนนะครับ' แทฮยองยิ้มให้บางๆก่อนจะหอมแก้มจีมินไปหนึ่งครั้งแล้วทั้งสองก็หันมาสนใจจองกุกต่อ




สักพักมีบางสิ่งบางอย่างเกิดราวกับปาฏิหารย์นั่นคือการที่คนที่นอนบนเตียงหายใจถี่ดังขึ้นมา




'อื้อ....อื้อ....'  แทฮยองและจีมินที่ได้ยินต่างตื่นตระหนกก่อนจะกดกริ่งเรียกหมอเรียกพยาบาลให้มาดูอาการของเขา 

'จองกุกน้ำ...น้ำๆ' จีมินรีบเทน้ำและยกไปให้จองกุกอย่างไวก่อนที่เขารับแล้วดื่มมัน เมื่อดื่มเสร็จก็มองหน้าจีมินก่อนสักพักพร้อมกับสายตาที่เหมือนอ้อนวอนอะไรบางสิ่งบางอย่างเพียงแต่คนตรงหน้าจะไม่รับรู้จึงยิ้มให้อย่างเต็มใจพร้อมกับเก็บแก้วน้ำให้ 

เขาได้เพียงมองตาม ในใจอยากจะกอด หอมมากๆแต่ในเมื่อร่างกายไม่อำนาวยจึงได้แต่มอง....มองแล้วมองอีกแค่นั้น......ไม่สามารถทำอะไรได้อีกนอกจากนี้






เมื่อหมอตรวจร่างกายจองกุกไปเสร็จสิ้นเขาก็นอนพักต่อเพื่อให้ร่างกายดีขึ้น แต่ระหว่างนั้นก็ทนไม่ได้เหมือนกันที่จะต้องมาดูคนเขานั่งสวีทหวานแหววกันอยู่ที่โซฟา เห็นแล้ว....เลี่ยนว่ะ

‘อะแฮ่ม! ทำอะไรเกรงใจคนไข้ด้วยนะครับแด๊ด..แม่เลี้ยง...กะจะฆ่าด้วยคำพูดเลยรึไงกัน?’

‘เปล่านิไอหมา..นอนไปสิวะ เอ้อเกือบลืม!ลูกหายเมื่อไหร่แด๊ดกับแม่เลี้ยงจะไปฮันนีมูนกันนะ แต่ให้หายก่อนละกัน^^’

‘ถ้าจะพูดแบบนี้ไม่ต้องพูดก็ได้นะครับ...’ ก่อนจะเจ้าตัวจะล้มนอนลงหันให้ด้านหลังผจันหน้ากับคนทั้งสอง แค่ก็ไม่สนใจอะไรสวีทกันต่อไป

‘น่ารำคาญว่ะแม่ง...’ แค่คิดในใจแค่นั้นแหละ ขืนพูดออกมาตายห่าแน่กู...



สารจากไรท์


เฮลโล่ววววววว สวัสดีชาวรีดเดอร์ทุกคนนะคะ ตอนอาจะสั้นแต่ดูรวมๆแล้วชอบกันใช่มั้ยล่าาาาา เรารู้นะว่าเธอชอบกัน เรื่องยังไม่จบนะคะโปรดเข้าใจใหม่เด้ออ มีอีกหลายตอนเลย แต่ก็ฝากอีกเรื่องด้วยละกันนะคะ เฟบกัน ไลค์เม้นกันเยอะๆนาจาาา ไปละบ๊ายบายยย











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #12 peeradear (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:58
    นัมจุนเก้วกาดว่ะ555
    #12
    0