[นิยายแปล] หนึ่งใจมีไว้รักคุณ

ตอนที่ 13 : 10 คุณกับฉันในที่ที่ต่างกัน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

เมื่อก่อนเวิงอวี่เคยคิดว่าความรู้สึกของคนเรานั้นยากจะคาดเดา

โดยเฉพาะคนซื่อบื้อแบบเธอ ไม่ว่าเพื่อนสนิทของเธอหรือเหยียนเฉียวต่างก็ไม่สามารถรับรู้หรือเข้าใจความหมายที่เธอพูด ทั้งยังไม่สามารถบอกถึงความรู้สึกของเธอได้

แต่ฟู่อวี้ไม่เหมือนกัน

ตั้งแต่ได้พบเขา ความสุข ความเสียใจของเธอ เขามองเห็นตั้งแต่แรก จนตอนนี้แม้เขาจะอยู่ไกลถึงอังกฤษ เธอก็คิดว่าเขากับเธอสื่อใจถึงกันได้

คือว่า...เมื่อสองชั่วโมงก่อน เหยียนเฉียวมาหาฉันค่ะ เธอถูนิ้วกับฝาหลังของโทรศัพท์เบา ๆดูเหมือนว่าเขาจะเมา สภาพจิตใจย่ำแย่ เขาพูดกับฉันเยอะแยะเลย

ชายหนุ่มที่ปลายสายยังคอยฟังอยู่เงียบ ๆ

...จากนั้น เธอหยุด คำพูดที่คุณเคยพูดกับฉัน ฉันจำมันได้ค่ะ ฉันเลยบอกลาเขาด้วยดีและขอบคุณเขาที่คอยดูแลฉันมาตลอดสามปี หลังจากนี้เราจะเป็นแค่คนแปลกหน้าของกันและกัน จะไม่มีทางหวนกลับมาบรรจบกันอีก เขายอมรับแล้วค่ะ”

คุณคิดว่าที่คุณทำไปถูกต้องแล้วใช่ไหม เขาฟังเธอเล่าจบก็เอ่ยถาม

เวิงอวี่กัดฟันตอบ ค่ะ

งั้นก็ดี เขาว่า คุณต้องรู้ตัวเสมอว่าสิ่งที่คุณทำน่ะถูกต้องแล้ว ผมสนับสนุนคุณ

การตัดสินใจว่าจะเลือกทางไหนเป็นเรื่องที่ดีที่สุดเฉพาะแต่ละบุคคล” เขาเสริม

ค่ะ ฉันแค่...รู้สึกใจหาย คิดว่าทำแบบนี้จะทำร้ายเขามากเกินไปหรือเปล่า เธอเบาเสียงลงพลางปิดไฟหัวเตียง ฉันกลัวว่าเขาจะจัดการตัวเองไม่ได้ เริ่มต้นใหม่ไม่ได้

เธอยังหวังว่า เหยียนเฉียวที่ทำทุกอย่างให้เธอมาตลอดสามปีนั้นจะมีความสุข

Time heals everything.” ฟู่อวี้ตอบคำถามของเธอเสียงแผ่วเบา ด้วยประโยคภาษาอังกฤษสำเนียงไพเราะ

เวลาช่วยเยียวยาทุกสิ่งทุกอย่าง

หญิงสาวกำมือถือไว้แน่น ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอกำลังหลงเข้าไปในวังวนของเสียงของเขา

เขายังกระซิบภาษาอังกฤษต่อไปอีกหลายประโยค ใจความเกี่ยวกับเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนั้น แม้จะประสบกับความยากลำบากแค่ไหนก็ตาม แต่ในที่สุดกาลเวลาก็จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

คุณพูดแบบนี้อีกแล้ว...ฉันไม่เข้าใจหรอกค่ะ คุณพูดให้ใครฟังคะหลังจากฟังจบ หัวใจของเธอก็อ่อนยวบลงราวกับปุยนุ่น พึมพำโดยไม่รู้ตัว ไอคิวของฉันคงได้แค่ครึ่งหนึ่งของคุณเองมั้ง เลขก็แย่ ภาษาจีนก็แย่ วรรณกรรมยิ่งแล้วใหญ่ แย่สุด ๆ ตลอดกาลเลยละค่ะ...

ผมเห็นว่าบนหัวเตียงของคุณมีนิยายภาษาอังกฤษ แถมยังมีแผ่นบลูเรย์หนังฝรั่งอยู่ด้วย เขาหัวเราะเบา ๆตอนนั้นผมคิดว่าพระเจ้าอาจจะเอาพรสวรรค์ด้านภาษาจีนและคณิตศาสตร์ของคุณมาเทให้ภาษาอังกฤษจนหมด

หญิงสาวหลุดหัวเราะ ภาษาอังกฤษแสดงถึงความฉลาดของฉันได้ดีที่สุดค่ะ

“แต่ไม่ต้องพูดภาษาอังกฤษกับโต้วหน่ายนะครับ เขารีบพูดสวน มันเป็นกระต่ายสัญชาติจีน

เธอส่งเสียงขึ้นจมูก หึ หนึ่งที พลางพลิกตัวอีกครั้ง ฉันคงไม่สอนมันให้ทำเรื่องบ้า ๆ แบบนั้นหรอกค่ะ

โต้วหน่ายเป็นตัวผู้ ฟู่อวี้กระแอมเล็กน้อย สิ่งที่แตกต่างมักจะดึงดูดกันและกัน คุณสอนเรื่องบ้า ๆ ให้มันได้แน่นอน และมันก็น่าจะชอบคุณมากด้วย”

เวิงอวี่มักจะคิดว่าคำพูดของเขาแฝงอารมณ์ขันไว้เสมอ ไม่ยอมปล่อยผ่านแม้แต่น้อย คุณวางใจได้เลยค่ะ ฉันกับมันต้องเข้ากันได้ดีแน่ ๆ”

            ครับ... เขาตอบรับอย่างฝืน ๆ ไม่ค่อยจะวางใจสักเท่าไหร่ ตอนที่จับมัน ต้องจำไว้ว่าอย่าจับตรงหูของมันนะครับ เพราะหูเป็นอวัยวะที่สำคัญของกระต่าย คุณต้องใช้มือข้างหนึ่งยกมันจากทางด้านหลัง แล้วอีกข้างหนึ่งค่อยช้อนอุ้มที่ก้น ให้ขากับท้องของมันหันไปทางด้านหน้า

            ลำไส้ของกระต่ายค่อนข้างอ่อนแอ คุณให้เจ้าโต้วหน่ายกินแค่อาหารกระต่ายก็พอ หรือไม่ก็ซื้อหญ้าสดมาให้มันสักหน่อยก็พอแล้ว ไม่ต้องให้มันกินน้ำ แต่บางครั้งจะให้มันกินขึ้นฉ่ายกับผักชีบ้างก็ได้ ผักพวกนี้จะช่วยบำรุงร่างกายมัน”

            ชายหนุ่มเขียนลงในสมุดหมดแล้วก็จริง แต่ก็ยังอยากย้ำให้แน่ใจอีกที เวิงอวี่ฟังเขาอธิบายแล้วถามกลับไปบ้าง เขาสามารถตอบคำถามของเธอได้ทุกข้อ

            เสียวอวี่

            รอจนกระทั่งเขาเรียกชื่อเธอ หญิงสาวก็เริ่มง่วงแล้ว ...คะ

            ดึกแล้วครับ ควรเข้านอนได้แล้ว

            อ้อ...เธอขยี้ตา อยากฟังเขาพูดต่อ

            ทำไมครับ เขาหัวเราะอีกครั้ง อยากให้ผมร้องเพลงกล่อมเด็กให้คุณฟังหรือ

            เธอมึนงง ตอบกลับด้วยเสียงขึ้นจมูกตามสัญชาตญาณ ก็ดีค่ะ...

            ฟู่อวี้ที่อยู่ปลายสายชะงักไปหลายวินาที แล้วเริ่มร้องเพลงเสียงแผ่วเบา

“Lay down your head, and I’ll sing you a lullaby back to the years…”

            เนื้อเพลงอ่อนหวาน เสียงร้องนุ่มนวลดังมาจากปลายสาย

            เวิงอวี่ฟังแล้วก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง เพียงไม่กี่ท่อนหลังจากนั้นก็เข้าสู่โลกแห่งความฝันอย่างสบายทั้งกายและใจ

            เพลงนี้ชื่อว่าอะไรนะ ทำไมเพราะจังเลย...

แล้วพรุ่งนี้เธอจะโทร.หาเขาได้ไหม ฟังเสียงเขาพูดได้รึเปล่า...

ในตอนนี้เวิงอวี่ไม่มีสติเหลือพอที่จะจินตนาการว่าการกระทำแบบนี้ของฟู่อวี้ทำให้ผู้หญิงหลงใหลได้มากแค่ไหน

และเวิงอวี่ก็ไม่รู้เลยว่าอีกฟากโลกหนึ่ง ผู้ชายคนที่ไม่เคยร้องเพลงให้ผู้หญิงคนไหนในชีวิตของเขาฟังมาก่อน เต็มใจเหลือเกินที่จะนั่งคุกเข่ารื้อของอยู่ข้างกระเป๋าเดินทางโดยไม่สนใจเสียงกริ่งที่ดังขึ้นถี่ ๆ จนน่ารำคาญ เต็มใจที่จะนั่งถือโทรศัพท์อยู่แบบนี้ ตั้งใจร้องเพลงกล่อมเธอให้นอนหลับฝันดี

The world I build for you is safe and quiet.

ในโลกที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อเธอปลอดภัยและสงบสุข

 

วันทำงานต่อมา ตารางบินของเวิงอวี่ต้องบินจากเซี่ยงไฮ้ไปกว่างโจว

เวิงอวี่แจกอาหารให้ผู้โดยสารบนเครื่องแล้วก็เข็นรถเข็นเข้ามาในครัว โจวรั่วมองเพื่อนเขม็ง

เสียวอวี่ วันหยุดคริสต์มาสสองวันของเธอเป็นยังไงบ้าง โจวรั่วมองเวิงอวี่พลางทำท่าทางเหมือนอยากจะพูดบางอย่าง แต่ไม่ยอมพูด แล้วเรื่องเหยียนเฉียวล่ะ...

เวิงอวี่รู้ดีว่าถ้าโจวรั่วไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมดคงไม่ปล่อยให้เธอเดินออกไปเป็นแน่ เก็บรถเข็นเข้าที่แล้วเวิงอวี่ก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนฟังด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

โจวรั่วได้ฟังแล้วก็รู้สึกโกรธก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็ทำท่าจะร้องไห้ แต่พอเห็นท่าทางที่เหมือนไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดมากมายของเวิงอวี่แล้วก็คิดได้ว่า เธอต้องมองทุกอย่างอย่างเปิดใจยอมรับ แล้วผ่านมันไปด้วยความสุข นี่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดนะ แค่อกหัก จะสักแค่ไหนกันเชียว ในโลกนี้ยังมีผู้ชายดี ๆ อีกมากมาย

อืม เธอพยักหน้า ตอนนี้ฉันสบายใจขึ้นมากแล้วละ

ว้าย เสียวอวี่โจวรั่วคิดแล้วคิดอีก เพิ่งจะจับประเด็นบางอย่างจากเรื่องที่เวิงอวี่เล่าได้ เธอเพิ่งเล่าว่าเธอมีเพื่อนบ้านสุดหล่อที่คอยช่วยเหลือเธอตั้งหลายอย่างใช่ไหม”

เวิงอวี่หยุดคิด ใช่ เมื่อวานเขายังส่งกระต่ายน้อยตัวหนึ่งมาให้ฉันเป็นของขวัญคริสต์มาส มันชื่อโต้วหน่าย น่ารักมากเลยละ

โจวรั่วฟังแล้วพลันกะพริบตา หัวเราะเสียงดัง

เสียงหัวเราะของเพื่อนทำให้เวิงอวี่รู้สึกกลัว เธอเอ่ยปากถาม ...ทำไมเหรอ

เวิงอวี่เพื่อนรัก มา ๆ ฉันจะอธิบายให้เธอฟังเอง

ตอนนี้โจวรั่วจับมือเวิงอวี่ไว้ข้างหนึ่ง จากที่เธอเล่ามา ผู้ชายคนหนึ่งที่รูปร่างหน้าตาไม่ต่างจากดาราในทีวี แถมยังเป็นอาจารย์สอนคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยระดับโลก คุณสมบัติสูงส่ง หรูหราขนาดนี้ ทั้งอ่อนโยน นุ่มนวล ชอบดูแลคนอื่น นอกจากนี้ยังอบเค้กเป็นซะด้วย ผู้ชายแบบนี้เรียกได้ว่าเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบเลยใช่ไหมล่ะ

เวิงอวี่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

แต่เขากลับมาทำดีกับเธอขนาดนี้ เธอรู้ไหมว่ามันหมายความว่ายังไง

...แล้วมันหมายความว่ายังไงล่ะ เวิงอวี่ถามด้วยความไม่แน่ใจ

ก็หมายความว่า... โจวรั่วลากเสียง ถ้าเขาไม่ได้รับเชื้อบ้ามาจากประเทศคอร์รัปชันพวกนั้นและไม่ได้ชอบผู้ชาย แบบนั้นก็ต้องเป็นเพราะเขาคิดว่าเธอ...น่า...สน...ใจ!

เวิงอวี่ฟังโจวรั่วพูดจบก็ต้องใช้สมองอันแสนเชื่องช้าของเธอตีความหมายถ้อยคำของเพื่อนอยู่หลายวินาที แล้วปฏิเสธออกมา ...เป็นไปไม่ได้หรอก

ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะโจวรั่วทำหน้าตื่นเต้น ไม่ยังงั้นเขาจะมาเสียเวลาและพลังงานชีวิตของเขามาทำดีกับเธอทำไม คิดว่าเขาแค่อยากเป็นเพื่อนกับเธอรึไง ในเวลาสั้น ๆ แค่นั้นน่ะ หน้าตาอย่างเขาก็สามารถดึงดูดสาว ๆ ที่สวยกว่าเธอได้เป็นสิบ ๆ คนแล้ว เลิกโง่เถอะน่า พวกเธอไม่ได้รู้จักกันมานานนมนะยะ

อ้อ ใช่แล้ว เขายังไม่มีแฟนจริง ๆ ใช่ไหมโจวรั่วรีบถามทันที

...ฉันไม่รู้ เวิงอวี่ตอบตรงไปตรงมา ฉันไม่เคยถามเขาเรื่องนี้

นึกมาถึงตรงนี้ เวิงอวี่ก็พลันนึกได้ว่าตั้งแต่ต้นจนถึงเดี๋ยวนี้ เธอยังไม่เคยพิจารณาความสัมพันธ์ของตัวเองกับฟู่อวี้ในรูปแบบความรักของชายหญิงเลย เธอคิดง่าย ๆ แค่ว่าเขาและเธอมีโอกาสดีเหลือเกินที่ได้รู้จักกัน การได้พบเขาเป็นเรื่องที่โชคดีที่สุด จึงยกให้เขาเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งของเธอ

พอมองย้อนกลับไปแล้ว เธอยอมรับความช่วยเหลือและการดูแลของเขาโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ เชื่อฟังคำแนะนำของเขาเสมอ รับฟังความคิดเห็นของเขา เพราะคำพูดที่ให้กำลังใจของเขาทำให้เธอกล้าหาญขึ้น แค่เพียงได้เห็นเขาหรือพูดคุยกับเขาก็ทำให้เธอมีความสุขมาก นอกจากนั้นเขายังรู้จักเธอมากกว่าที่เธอรู้จักตัวเองเสียอีก

แม้แต่ความรู้สึกไม่เต็มใจตอนที่เขาจะต้องกลับอังกฤษก็ลบล้างความเศร้าเสียใจที่เกิดจากเรื่องของเหยียนเฉียวเกือบหมด

เธอไม่ทันรู้สึกตัวเลยว่าเธอค่อย ๆ พึ่งพาเขา อยากมีเขาอยู่ข้างกายเธอตลอดเวลา

ทำไม...เป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน

พระเจ้าไม่เย็นชากับเธอจริง ๆ...โจวรั่วพึมพำเพิ่งเดินออกไปคนหนึ่ง ก็ส่งคนที่ดีกว่าแบบนี้มาให้ อย่าให้เสียเปล่าเชียว...

หา? เธอว่าอะไรนะ เวิงอวี่อ้าปากค้าง ฉันได้ยินไม่ชัด

นี่ เธอฟังฉันนะโจวรั่วยื่นมือมาออกมาตบบ่าเวิงอวี่อย่างแรง เธอกลับไปวันนี้ต้องถามเขาว่าเขามีแฟนหรือยัง ถ้าเขาบอกว่ายัง เธอก็ควรจะไปซื้อลอตเตอรี่ได้แล้ว

เวิงอวี่ ฉันพนันกับเธอด้วยไก่เผ็ดสิบจานเลยว่าหนุ่มหล่อสุดสมาร์ตคนนี้น่ะ จะต้องมองเห็นความจริงที่ว่าเธอเป็นไข่ทองคำแน่ ๆ”

 

ตลอดบ่ายจนกระทั่งเวิงอวี่กลับบ้านในตอนเย็น ถ้อยคำของโจวรั่วเอาแต่ดังซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวของเวิงอวี่

ในความคิดของเธอ เธอคิดว่าสิ่งที่โจวรั่วพูดเป็นแค่เรื่องตลก เพราะไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ฟู่อวี้คงไม่มีทางหันมามองเธอแบบนั้นหรอก

แต่หากไม่เป็นอย่างนั้น คงเป็นเพราะชีวิตนี้ของเธอไม่มีโชคที่จะได้อยู่กับเขา

คิดไปคิดมา เวิงอวี่ก็คิดว่าบางทีฟู่อวี้อาจจะมีคนที่เป็นอีกครึ่งหนึ่งของหัวใจอยู่ที่อังกฤษแล้วก็ได้ และเหตุผลเดียวที่เขาดีต่อเธอก็คือ ความใจดีของเขา จึงดูแลเธอมากขึ้นเป็นพิเศษก็เท่านั้น

และความคิดนี้ติดอยู่ในใจเธอไปจนถึงตอนที่เธอเล่นกับโต้วหน่าย หลังจากกินมื้อเย็นแล้ว เพราะมีเรื่องครุ่นคิดในใจ เธอจึงโบกมือบอกให้เจ้าตัวน้อยวิ่งไปผิดทาง ทำให้อีกนิดหนึ่งเจ้าโต้วหน่ายก็จะวิ่งตกจากโต๊ะ

เพราะความตกใจนี้ หญิงสาวจึงอุ้มโต้วหน่ายไปวางไว้ในกรง เจ้าตัวเล็กก็ทำท่าคล้ายจะผลักเธอออกด้วยขาเล็ก ๆ ของมัน

นี่เธอกำลังถูกงอนรึเปล่านะ

เธออยากจะร้องไห้ มองแผ่นหลังเล็ก ๆ ของโต้วหน่ายที่หันหลังให้เธอและเล่นตามลำพังในกรง

ในตอนนี้เองที่มือถือดังขึ้น ใจของเวิงอวี่กระตุก รีบเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู บนหน้าจอโชว์เบอร์โทร.เดียวกับที่ฟู่อวี้โทร.มาเมื่อวาน

ฮัลโหล หญิงสาวรีบกดรับสาย ดีใจระคนกังวลเล็กน้อย

กำลังเล่นกับโต้วหน่ายอยู่รึเปล่าครับ เสียงของฟู่อวี้ดังมาตามสาย

ค่ะ เธอตอบแล้วพลันสงสัย คุณรู้ได้ยังไงคะ…”

เขามีตาทิพย์หรือไง

เขาหัวเราะ ผมกะเวลาเอาน่ะ

ชีวิตวันแรกของคุณชายโต้วหน่ายเป็นยังไงบ้างครับ เขาถามเสียงทุ้มต่ำ

ก็ดีค่ะ เธอหน้าแดง คิดว่าจะให้เขารู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าเธอเกือบจะทำให้เจ้าโต้วหน่ายตกลงมาจากโต๊ะ กินดีอยู่ดี มีชีวิตดี๊ดีค่ะ

แล้วคุณล่ะคะ แก้สมการได้แล้วหรือยัง

ครับ เขาเล่า วันนี้มีสัมมนาทั้งวัน เพิ่งจะกลับถึงบ้าน

เหนื่อยไหมคะ เธอเบาเสียงลงโดยไม่รู้ตัว คุณเพิ่งไปถึงเมื่อวานเอง เวลาจะพักสักนิดก็ไม่มี

เขาเงียบไปก่อนบอกว่า ไม่เหนื่อยหรอกครับ แค่มีเรื่องต้องกังวลนิดหน่อย

กังวลเรื่องอะไรคะ เธอไม่ได้คิดอะไรมากจึงเอ่ยปากถาม

ฟู่อวี้เงียบไปหลายวินาที ก่อนพูดมาตามสายอย่างอ่อนโยน รอสักครู่นะครับ ผมขอไปดื่มน้ำสักหน่อย

ค่ะ เวิงอวี่ถือโทรศัพท์ไว้แล้วเดินกลับไปกลับมาอยู่ในห้อง ในใจก็ลังเลว่าเธอควรจะถามเรื่องส่วนตัวของเขาไหม

ถามแล้วจะดูประหลาดไหม ดูมีความนัยแอบแฝงรึเปล่า แล้วเขาจะรู้สึกไม่ดีกับเธอไหม

แล้วถ้าเขาบอกว่ามีแฟนแล้วล่ะ...

พอคิดถึงตรงนี้ ในใจของเธอพลันชาหนึบ

เสียวอวี่ครับ

คะ เวิงอวี่กำลังคิดฟุ้งซ่าน พอถูกเรียกก็สะดุ้ง

อยากลองคุยกันแบบเปิดกล้องไหมครับ อยากเห็นบ้านของผมที่อังกฤษไหม

อยากค่ะ! เธอพยักหน้าแล้วเอื้อมมือไปกดเปิดคอมพิวเตอร์ทันที

ล็อกอินเข้าโปรแกรมสไกป์อย่างรวดเร็ว คำขอสนทนาผ่านทางวิดีโอจากเขาก็เด้งขึ้นมาทันที

มองเห็นหรือยังครับ หลังจากเชื่อมต่อสำเร็จแล้ว หญิงสาวก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาอ่อนโยนของเขาผ่านทางหน้าจอ ชายหนุ่มยังคงดื่มน้ำอยู่ มือหนึ่งถือแก้วน้ำ อีกมือหนึ่งวางไว้บนเมาส์

วิดีโอคอลกับการโทรศัพท์นับเป็นความคิดที่ดีทั้งคู่ แต่การที่ได้เห็นหน้าเขาและได้ยินเสียงของเขาในเวลาเดียวกันนั้นทำให้ใจเธอเต้นเร็วขึ้น

“…เห็นแล้วค่ะเธอเงียบพลางนั่งคอยอย่างไม่ค่อยสงบนัก

ห้องที่ผมนั่งอยู่เป็นห้องรับแขกครับ เขายกคอมพิวเตอร์ขึ้น ปรับมุมมองของกล้องเพื่อให้เธอสามารถมองเห็นด้านหลังของเขาได้ ผมมักจะนั่งทำงานตรงนี้

ด้านนั้นเป็นครัวเปิด แม้ฝีมือการทำอาหารของผมจะใช้ไม่ค่อยได้ แต่เครื่องทำขนมปังกับเครื่องชงกาแฟผมใช้บ่อยนะครับ

เวิงอวี่เฝ้ามองหน้าจอตั้งแต่ต้นจนจบ ชายหนุ่มเองก็ค่อย ๆ แนะนำ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีคำไหนที่เข้าหูของเธอเลย เธอสนใจแค่ใบหน้าของเขาที่ปรากฏบนหน้าจอเท่านั้น

เสียวอวี่ครับ คุณกำลังประหม่าอยู่รึเปล่า

ระหว่างที่รอให้สติของเธอกลับคืนมา เขาก็เดินกลับมานั่งที่แล้วจ้องหน้าของเธอ มีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ คุณดูเหมือนใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่

เอ่อ...

แย่แล้ว ถูกเขาจับได้ซะแล้ว

หญิงสาวจับหูของตัวเองแน่น สูดหายใจเข้าลึก ความจริงแล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ…”

ทำยังไงดีนะ ต้องถามเขาจริง ๆ ใช่ไหม

ฟู่อวี้ที่อยู่อีกด้านได้แต่มองใบหน้าสับสนของเธอผ่านทางหน้าจอ กะพริบตาเงียบ ๆ รอให้เธอพูดเอง

คือว่า... เธอกัดฟัน ใบหน้าค่อย ๆ แดงก่ำ คุณ...อยู่คนเดียวหรือคะ

สุดท้ายก็ถามออกไปแล้ว...เขา...น่าจะเข้าใจความหมายของคำถามที่เธอถาม

อีกด้านของหน้าจอนั้น ฟู่อวี้ที่เห็นเธอหน้าแดงก่ำหลังจากพูดจบประโยคก็ชะงักไปสองวินาที แล้วมุมปากก็ค่อย ๆ ยกขึ้น

เสียวอวี่ เขายกมือเท้าคางด้วยความสนใจ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้คอมพิวเตอร์มากขึ้น จ้องหน้าเธอ

“…คะทั้งสองมือของเวิงอวี่กำกางเกงนอนแน่น เฝ้ารอคำตอบของเขา ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองจอคอมพิวเตอร์แม้แต่น้อย

ผมอยู่คนเดียวมาตลอดครับ

กิริยาเนิบช้าของชายหนุ่มและสายตาที่มองมาคล้ายมีประกายบางอย่าง เขาค่อย ๆ พูดสิ่งที่เธออยากได้ยินมากที่สุด ผมยังไม่มีแฟนครับ

เวิงอวี่พลันร้อง กรี๊ดในใจ

คุณวางใจได้นะคะ ฉันเองก็ไม่มีแฟนเหมือนกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #56 vpcok_a (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 09:38
    กรี้ดดดดดดด เขินอ่ะ55555
    #56
    0
  2. #42 rainandcry43 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:52
    บ้าจริง นี้เราหยุดยิ้มไม่ได้เลย☺
    #42
    0
  3. #37 สามีโยชิโกะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:25
    เขินน555555 อ้ากรักกกกก
    #37
    0
  4. #32 swan28 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 21:35

    เอาแล้วไง...
    #32
    0
  5. #28 reflection (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:46

    โอ๊ยยย เขินเหลือเกินนน

    ยิ้มเหมือนคนบ้า

    #28
    0
  6. #18 motinword (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 14:58
    น่ารักต้องไปซื้อแล้ว
    #18
    0