To all the boys I've loved before // Draco x Hermione [Dramione]

ตอนที่ 6 : #Chapter 05 - Fate

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    8 ส.ค. 63

#Chapter 05 - Fate

 

 

แฮร์รี่ พอตเตอร์กำลังเดินลัดเลาะไปตามระเบียงทางเดินเพื่อมุ่งหน้าไปยังสนามฟุตบอล เครื่องแบบนักเรียนของเขาถูกแทนที่ด้วยชุดนักกีฬาทีมกริฟฟินดอร์สีแดงเพลิง ที่มีรูปตราสัญลักษณ์เป็นตัวสิงห์ปักอยู่บนเสื้ออย่างสง่างามและน่าเกรงขามสมกับเป็นกริฟฟินดอร์ แฮร์รี่เดินเอื่อยๆไปเรื่อยๆ วันนี้เขามีแข่งฟุตบอลกับห้องฮัฟเฟิลพัฟตอนบ่ายสามและก็ยังมีเวลาเหลืออีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงตอนแข่ง แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังมีการซ้อมอยู่ดี 

แฮร์รี่ที่ตอนนี้เขาได้กลายเป็นกัปตันทีมแล้วก็ต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น(ถึงจะรู้สึกขี้เกียจมากก็ตาม) เขาต้องเตรียมการกับอะไรหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องการวางแผนในการเล่นและก็ยังต้องจัดการกับสมาชิกในทีม โดยเฉพาะกับคอร์แม็ก แม็คล้ากเก้นที่มักจะทำอะไรนอกเหนือแผนการเล่นจนเกือบจะทำทีมกริฟฟินดอร์แพ้ไม่เป็นท่าอยู่หลายครั้ง เด็กหนุ่มถอนหายใจถึงวันนี้คู่ต่อสู้จะไม่ได้น่ากลัวเหมือนห้องสลิธีรินแต่ก็ถือว่าประมาทไม่ได้อยู่ดี 

แฮร์รี่ยังคงเดินไปเรื่อยๆอย่างไม่ค่อยรีบร้อน เขาหวังว่ารอนจะตามมาเร็วๆนี้และมาให้ทันก่อนการซ้อม เพราะรอนยังคงนั่งลอกการบ้านของเฮอร์ไมโอนี่ไม่เสร็จและเขาก็ไม่รู้ว่ารอนจะทำเสร็จเมื่อไหร่เลยขอตัวออกมารอที่สนามก่อน ถึงจะรู้สึกเหงานิดๆที่ไม่มีเพื่อนสนิททั้งสองของเขาเดินอยู่ข้างๆแต่มันก็ไม่ได้แย่ มันทำให้เขาได้มีเวลาอยู่กับตัวองและได้ทบทวนเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา

ระเบียงทางเดินที่เขากำลังเดินอยู่ตอนนี้มันทำให้เขานึกถึงเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นเด็กเอเชียที่ดูผอมบางและก็ยังมีอายุห่างกับเขาประมาณหนึ่งปี เธอหน้าตาน่ารักและก็ยังอัธยาศัยดี ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนี้เธอจะกลายเป็นขวัญใจอันดับหนึ่งของหนุ่มๆในโรงเรียนฮอกวอตส์ - และแน่นอนรวมถึงแฮร์รี่ด้วย

 

โช แชง คือชื่อของเธอ

 

น้ำเสียงที่อ่อนหวานกับรอยยิ้มที่สดใสทำให้หัวใจของแฮร์รี่กระตุก ครั้งแรกที่เขาเจอโช แชงคือตอนเกรด9 เธอเป็นเด็กห้องเรเวนคลอและที่สำคัญเธอเป็นรุ่นพี่เขา แต่น่าเสียดายที่หลังจากแฮร์รี่พยายามรวบรวมความกล้าไปสารภาพรักกับโชแฮร์รี่ก็ต้องกินแห้วลูกใหญ่ เพราะว่า…

โช แชงกำลังคบอยู่กับ ‘เซดริก ดิกกอรี่’ รุ่นพี่ของแฮร์รี่จากห้องฮัฟเฟิลพัฟ

“เฮ้อ” เด็กหนุ่มถอนหายใจออกมายืดยาว ให้ตายเวลานึกถึงเรื่องนี้ทีไรเขาซึมทุกที นอกจากจะกินแห้วแล้วเขาก็ยังไม่เจอใครที่ถูกใจเลยหลังจากนั้น เขาตัวติดกับเฮอร์ไมโอนี่มากขึ้นเพราะเธอคือเพื่อนที่สนิทกับเขามากที่สุด แต่แทนที่เขาจะลืมโช แชงแล้วรู้สึกดีขึ้น แต่ไม่เลยเขารู้สึกแย่มากกว่าเดิมซะอีก 

 

มีคนปล่อยข่าวลือว่าเขาคบกับเฮอร์ไมโอนี่ ขนาดอาจารย์ที่อยู่ในโรงเรียนเองก็ยังเข้าใจผิดคิดว่า

เขาสองคนเป็นแฟนกัน

 

แต่ทว่ามันไม่ใช่แบบนั้น เฮอร์ไมโอนี่คือเพื่อนรักของเขาและเขาเองก็มองเธอเป็นเหมือนน้องสาว แฮร์รี่รู้สึกแย่ทุกครั้งที่มีแต่คนล้อหาว่าเขาแฟนกับเฮอร์ไมโอนี่ และมันทำให้เขารู้สึกอึดอัด โดยเฉพาะเดรโก มัลฟอย เด็กห้องสลิธีรินที่คอยหาเรื่องแกล้งเฮอร์ไมโอนี่มากขึ้นจนพาลมาหาเรื่องเขากับรอนด้วย และใช่! ไม่ต้องเชื่อก็ต้องเชื่อเขาจำได้ว่าเฮอร์ไมโอนี่เคยชกหน้ามัลฟอยเต็มๆต่อหน้าทุกคนในโรงเรียน ก่อนจะหนีไปร้องไห้และกลับมารับโทษกับอาจารย์มัลกอนนากัล

จนในที่สุดตอนเกรด10(เทียบเท่าม.4) เฮอร์ไมโอนี่ก็ตัดสินใจคบกับวิกเตอร์ ครัม นักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาจากโรงเรียนเดิร์มสแตรงก์อยู่พักนึงเพื่อสยบข่าวลือระหว่างเขาและเธอก่อนจะเลิกกันไป

ระหว่างทางที่แฮร์รี่ใกล้จะเดินถึงสนามฟุตบอล เท้าของเขาก็ต้องหยุดชะงักโดยอัตโนมัติเมื่อเขาเห็นร่างบางของใครคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงริมทะเลสาบซึ่งใกล้กับสนามฟุตบอล

“ลูน่า?” 

แฮร์รี่ได้ยินเสียงตัวเองเรียกชื่อของเธอ เด็กสาวผมสีบลอนด์ซีดที่ยาวเป็นลอนตามธรรมชาติหันมามองเขาพร้อมกับรอยยิ้มที่ชวนหลงใหล ผมสีบลอนด์ของเธอพลิ้วไสวไปตามแรงลมและแฮร์รี่ก็คิดว่าเธอน่ารักมากทีเดียว ‘ ลูน่า เลิฟกู๊ด ’ เด็กจากห้องเรเวนคลอ

“ไง หวัดดีแฮร์รี่” น้ำเสียงชวนฝันตอบเขากลับมา

“ไง” แฮร์รี่ตอบอย่างเขินๆ เขาไม่ค่อยชินกับการคุยกับเด็กผู้หญิงสักเท่าไหร่(ยกเว้นเฮอร์ไมโอนี่กับจินนี่) “เธอกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?”

“กำลังมองทะเลสาบ” เธอตอบ ดวงตาสีฟ้าซีดหันกลับไปมองทางทะเลสาบอีกครั้ง “ไม่รู้สิแฮร์รี่ ฉันรู้สึกว่าวันนี้ทะเลสาบมันสวยดีทั้งๆที่มันก็อยู่ตรงนี้มานานแล้วแต่ฉันกลับเพิ่งสังเกตุเห็นมัน ทะเลสาบน่ะ” น้ำเสียงของลูน่าฟังดูเลื่อนลอยแต่แฮร์รี่กลับรู้สึกว่ามันช่างน่าฟังเหมือนเขากำลังฟังเธอเล่านิทาน

“อืม เหมือนกันเลย” แฮร์รี่ตอบไปตามตรง เขาเองก็ไม่เคยสังเกตุเห็นว่าทะเลสาบที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้มันสวยถึงเพียงนี้เหมือนกัน

 

เหมือนกับว่าเขามองข้ามมันมาโดยตลอด…

 

“รู้อะไรไหมแฮร์รี่” ลูน่ายังคงมองที่ทะเลสาบเช่นเดียวแฮร์รี่ เขารอฟังว่าเธอจะพูดอะไร “แม่ของฉันมักจะพูดเสมอว่าการที่พวกเรามาเจอกัน…ก็อาจจะไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ”

“….”

เด็กสาวละสายตาจากทะเลสาบมามองหน้าเด็กหนุ่มผมสีดำสนิทที่ยืนอยู่ข้างกัน เขาสูงมากขึ้นกว่าปีที่แล้ว ดวงตาสีฟ้าซีดของเธอมองสบกับดวงตาสีเขียวมรกตของแฮร์รี่ที่อยู่ภายใต้กรอบแว่น ลูน่าคิดว่าสีตาของเขาช่างเหมือนกับสีของน้ำทะเลและก็สวยเหมือนกับทะเลสาบที่อยู่ตรงหน้าเธอ

“ มันคือพรหมลิขิต(โชคชะตา) ” 

ลูน่าพูดออกมาก่อนจะยิ้มอย่างมีเสน่ห์ส่งมาให้ และแฮร์รี่หัวใจกระตุก…

“โอ้ เธอมีแข่งวันนี้เหรอแฮร์รี่” เสียงของลูน่าปลุกให้เขาหลุดออกจากภวังค์ เขาเห็นเธอเอียงคอมองเสื้อกีฬาของเขาอย่างน่ารัก

“ชะ - ใช่ วันนี้ตอนบ่ายสาม” แฮร์รี่เพิ่งจะหาเสียงของตัวเองเจอ แต่โชคไม่ดีเท่าไหร่ที่เขาควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่นไม่ได้เลย “กับห้องฮัฟเฟิลพัฟ”

“โอ้” ลูน่าทำปากเป็นรูปตัวโอก่อนจะยิ้มกว้าง “ถ้างั้นสู้ๆนะแฮร์รี่” เธอว่าเพียงเท่านั้นก่อนหมุนตัวเดินจากไปแต่แล้วหลังจากที่เดินไปเพียงไม่กี่ก้าว เท้าของเธอก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเธอได้ยินแฮร์รี่ตะโกนเรียกชื่อของเธอตามหลังมา

“เฮ้ ลูน่า!”

“หือ? ว่าไงแฮร์รี่?” ลูน่าหันกลับมามองเขาด้วยความสงสัยขณะที่แฮร์รี่เองก็กำลังมองเธอด้วยสีหน้าที่ยากเกินจะคาดเดา เด็กหนุ่มอยากจะตะครุบปากตัวเอง เขาเรียกลูน่าทั้งๆที่สมองยังไม่สั่งการด้วยซ้ำ แต่แล้วโดยไม่ทันตั้งตัวแฮร์รี่ก็ได้ยินเสียงตอบกลับเธอไป

“วันนี้เธอจะไปดูฉันไหมลูน่า?” แฮร์รี่สูดลมหายใจ เขารู้อยู่แล้วว่าลูน่าจะต้องมาแต่เขาก็อยากได้ยินคำตอบจากปากของเธอ

ลูน่าดูจะสับสนที่อยู่ๆเด็กหนุ่มตรงหน้าก็ถามคำถามแบบนั้นออกมา แน่นอนว่าถึงเขาจะไม่ถามแต่เธอก็จะไปเชียร์เขาอยู่แล้ว แต่อีกใจหนึ่งเธอก็รู้สึกดีใจ

นานมากแล้วทีไม่ใครถามเธอแบบนี้มาก่อน

และโดยไม่ต้องคิดลูน่ายิ้มกว้างสดใสออกมาทันที แม้ว่าจะขัดกับน้ำเสียงที่ดูง่วงนอนของเธอก็ตาม

“แน่นอนสิแฮร์รี่ ฉันจะไป”

 

___________________________________

 

 

เดรโก มัลฟอยกำลังหน้าแดง แล้วก็แดงมากด้วย หน้าของเขาขึ้นสีจนลามไปถึงใบหูที่ขาวซีดและมีแววว่าจะแดงขึ้นอีกเรื่อยๆ จนแครบกับกอยล์ที่เห็นแบบนั้นถึงกับต้องหันมาถามด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าลูกพี่ของพวกเขาจะไม่สบายหรือเป็นอะไรไป

“เดรโกนายเป็นอะไรหรือเปล่า?” แครบถามขึ้น

“ใช่ เดรโกนายไม่สบายเหรอ?” กอยล์สมทบขึ้นมาทันที

“….” แต่เดรโกไม่ตอบ มือเรียวของเขายกขึ้นมาปิดปากของตัวเองไว้

 

ซ่อนรอยยิ้มของตัวเอง

 

“เบลสนายรู้ไหมว่าเดรโกเป็นอะไร?” เขาได้ยินเสียงของแครบที่หันไปถามเบลส ซาบินี่ แต่หมอนั่นทำเพียงยักไหล่แล้วเปิดหนังสือวิชา ภาษาและวัฒธรรมโลกตะวันตก ไปหน้าถัดไปอย่างไม่ค่อยแยแส

“ไม่รู้ ถามมันเองสิ” เบลสตอบ

ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งเรียนวิชาภาษาและวัฒนธรรมโลกตะวันตกที่แสนน่าเบื่อ เพื่อนๆส่วนใหญ่ในห้องสลิธีรินนั่งหลับคาโต๊ะไปเกือบหมดแล้วเหลือไว้เพียงเบลส แครบกับกอยล์(ที่พยายามฝืนสุดฤทธิ์) และก็เดรโกที่กำลังนั่งเอามือปิดหน้าปิดตาตัวเองที่แดงแจ๋

“เฮ้เดรก ให้ฉันพานายไปส่งที่ห้องพยาบาลไหม?” แครบยังคงถามเซ้าซี้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

“หุบปากน่า!” เดรโกกระซิบเสียงเย็นจนแครบตัวชาวาบ “ฉันต้องการสมาธิ!”

“อะ โอเค” แครบทำตามอย่างว่าง่าย เขานึกว่าเดรโกกำลังต้องการสมาธิในการตั้งใจเรียน - แต่เปล่าเลย เดรโก มัลฟอยไม่ได้ต้องการเรียน ตอนนี้เขาเรียนไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ และเขาต้องการสมาธิในการบังคับจิตใจตัวเองให้สงบนิ่งหลังจากที่อ่านสมุดเล่มนั้น

สมุดไดอารี่ของเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์

 

พับฝ่าสิเกรนเจอร์ เธอกำลังปั่นประสาทฉัน! เดรโกคิดในใจ ตอนนี้จิตใจของเขามันตีรวนกันไปหมดทั้งสับสน หงุดหงิด ตกใจและก็…ดีใจอย่างแปลกประหลาด

 

เดรโกสะบัดหัว เขาแอบเอาสมุดไดอารี่ของเธอขึ้นมาอ่านในคาบเรียนที่แสนน่าเบื่ออย่างนึกสนุก ตอนแรกเดรโกก็ไม่ได้คาดหวังว่าเฮอร์ไมโอนี่จะมีความลับอะไรมากมายนอกจากจดการบ้าน จดตารางเรียนกับจดสิ่งที่จะต้องทำในแต่ละวัน แต่ผิดคาดเธอไม่ได้เขียนอะไรทำนองนั้นเลย - ไม่สิ สิ่งที่เธอเขียนมันมากกว่านั้น

 

เธอเขียนเกี่ยวกับผู้ชายทุกคนที่เธอเคยรัก

 

และแน่นอนมันน้ำเน่ามากในความรู้สึกของเดรโก แต่เขาก็ยังคงอ่านมันต่อไปเรื่อยๆและคิดซะว่ากำลังอ่านนิยายรักเล่มหนึ่งเหมือนที่พาร์กินสันเคยเอามาบังคับให้เขาอ่าน เริ่มจากเรื่องของวิกเตอร์ ครัม - อืม เขายังพอเข้าใจแต่เรื่องต่อไปคือเรื่องของรอน วิสลีย์เนี่ยนะ!? 

 

กางเกงในเมอร์ลินต้องเน่าแน่ๆ

เกรนเจอร์ชอบเจ้าวิสลีย์หัวแดงเนี่ยนะ!?

ให้ตายเถอะเมอร์ลิน เขามีอะไรที่สู้เจ้าหัวแดงนั่นไม่ได้กัน!?

 

เดรโกเผลอกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด เขาเปิดไปหาถัดไปไล่เปิดไปเรื่อยๆเพื่อดูว่าเกรนเจอร์เขียนเกี่ยวกับรอน วิสลีย์ไปทั้งหมดกี่หน้า แล้วก็พบว่าเยอะมากเธอเขียนถึงวิสลีย์ไปเกือบจะเป็นสิบๆหน้า! พอๆกับที่เขียนถึงวิกเตอร์ ครัม

 เดรโกแทบจะปาสมุดทิ้งแต่ก็ต้องชะงักมือไว้เพราะตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ในห้องเรียน และมันคงจะไม่ดีแน่ถ้าเขาปลุกเพื่อนๆในห้องขึ้นมาสนใจเขาในตอนนี้รวมถึงอาจารย์ด้วยเหมือนกัน

“เหอะ” เดรโกพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อไม่สามารถทำได้อย่างที่ใจนึก เขาวางสมุดของเฮอร์ไมโอนี่ไว้ข้างตัวและเลิกสนใจมันอีก กะไว้ว่าจะกลับมาอ่านอีกครั้งหลังเลิกเรียน โชคดีที่แครบกับกอยล์(ที่ในที่สุดก็พ่ายแพ้)หลับไปแล้ว มีเสียงกรนเบาๆเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินแต่ก็ไม่ได้ดังมาก ส่วนเบลสก็ดูเหมือนจะเคลิ้มหลับไปตามๆกัน ไม่งั้นพวกมันคงได้แย่งเขาเอาไปเปิดอ่านแน่ๆ โดยที่เดรโกไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ามีสายคู่หนึ่งกำลังมองมาทางเขาอยู่

แพนซี่ พาร์กินสันกำลังมองมาทางเขาและจ้องมองสมุดเล่มนั้นด้วยความสงสัย เธอเห็นว่าเขาอ่านสมุดเก่าๆนั่นมาสักพักแล้วและเธอต้องรู้ให้ได้ว่าสมุดนั้นมันมีอะไร ทำไมเดรโกถึงได้ดูหงุดหงิดตอนที่เขาเลิกอ่านมัน

 

________________________________________________________

TBC

 

 

: ไม่รู้ว่ามีใครชอบลูน่าเหมือนเราไหมแต่เราชอบนางมากๆเลยค่ะ

แอบเชียร์มากกกกกกกกกกกกกกกกกทั้งในหนังสือกับในหนังแต่พล็อตพลิกมาก แงง

 

 

เอาตรงๆ เราห่างหายจากการติดตามแฮร์รี่ พอตเตอร์มานานแล้ว แต่ที่กลับมาเพราะไปเจอบทสัมภาษณ์ของเจ.เค.(ไม่แน่ใจว่าเขียนไว้ในหนังสือรึเปล่า?)เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพี่เดรกกับหนูเฮอร์ในพันทิปมาค่ะ อ่านแล้วจะร้องไห้ อยากถามเจ.เค.ว่าเอามารีใหม่ได้ไหมคะ หนูชอบสองคนนี้ให้คู่กันค่ะ555

เจ.เค.เขียนไว้ว่า

'ยืนยันแล้วว่าเดรโกรักเฮอร์ไมโอนี่ แต่เพราะปัญหาทางบ้านเขาจึงไม่สามารถแสดงมันออกไปได้ ในระหว่างการสู้รบที่ฮอกวอตส์ทำให้เขาเกือบจะเปลี่ยนข้างเพราะความรักที่มีต่อเธอ เขายังคงรักเฮอร์ไมโอนี่เสมอแม้ว่าเธอจะคู่กับรอน'

ใครมีความคิดเห็นยังไงก็คอมเม้นต์มาคุยกันได้นะคะ ร้ากก

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. #37 Angels cry (@junelove-sakusa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 09:25

    หน้าแดงไปหมดแล้ว 5555 คุณชายเอ๊ยยยยย เดี๋ยวเจอหน้าสุดท้ายจะพีคกว่านี้ 🤣

    #37
    0
  2. #30 Tarantallegra (@Tarantallegra) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 12:46

    โอ๊ยยย คุณชายซึนจัด ซึนมาก เขินล่ะสิ เพราะที่คอยแกล้งเขาก็อยากเข้าใกล้เขา

    #30
    0
  3. #27 Shikjel (@JJellyy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 20:11
    คุนพรรรรรี่ อ่านให้จบก่อนค่าาา ลุ้นมากเมื่อไหร่คุนพี่เขาจะรู้สักที55555
    #27
    0
  4. #26 nameQwQ (@nameQwQ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 12:31
    หน้าแดงนี้คือมันอ่านหน้าแรกแล้วหรือยังวะ(สรุปแพนมาดีมาร้าย?)
    #26
    1
    • #26-1 NA.zure (@BL-ocean) (จากตอนที่ 6)
      8 สิงหาคม 2563 / 13:02
      แพนจะมาเป็นสีสันค่ะ555
      #26-1
  5. #25 DeerLady (@maoru-maya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 08:18
    เดรกกกกไปอ่านหน้าหลังๆด้วยยยยยย ปล.บทความของเจ.เค. คืออ่านแล้วปวดใจ
    #25
    4
    • #25-3 NA.zure (@BL-ocean) (จากตอนที่ 6)
      8 สิงหาคม 2563 / 13:35
      ไม่ทราบว่าพอจะมีแหล่งข่าวของพี่ทอมไหมคะ? เราตามแต่เอ็มม่าเลยไม่ค่อยได้ข่าวพี่เขาเลย
      #25-3
    • #25-4 DeerLady (@maoru-maya) (จากตอนที่ 6)
      9 สิงหาคม 2563 / 16:21
      ของเราก็นานๆแวะเขาไปส่วงigพี่เขาทีน่ะค่ะ พี่เขาก็ไม่ค่อยมีข่าวอะไรอยู่แล้วเป็นปกติ 555555
      #25-4