To all the boys I've loved before // Draco x Hermione [Dramione]

ตอนที่ 5 : #Chapter 04 - Let me see your secret, Granger

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    15 ส.ค. 63

#Chapter 04 - Let me see your secret, Granger

 

 

เฮอร์ไมโอนี่กำลังจะกลายเป็นคนสติแตก เธอมุ่งหน้าตรงไปยังห้องเรียนพลางคิดอย่างกลัดกลุ้ม หัวใจของเธอกระวนกระวายจนต้องเผลอยกนิ้วโป้งขึ้นมากัดเล็บด้วยความประหม่า สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเครียดตึงและความกังวล ส่วนหัวสมองก็กำลังใกล้จะระเบิด เธอกำลังคิดแล้วคิดอีก คิดทบทวนถึงความทรงจำครั้งล่าสุด

 

ที่เธอจับสมุดเล่มนั้นเป็นครั้งสุดท้าย

สมุดไดอารี่ของเธอ

 

“ทำไมมันถึงหายไปได้นะ ทำไมกัน!?”

เฮอร์ไมโอนี่พึมพำถามตัวเอง สองมือดึงทึ้งเส้นผมสีน้ำตาลสวยจนเสียทรง แต่เฮอร์ไมโอนี่ไม่มีอารมณ์จะมาสนใจ ตอนนี้เธอกำลังเครียดและก็เครียดมากด้วย!

เธอจำได้ว่าครั้งล่าสุดเธอเก็บมันไว้ในลิ้นชักของโต๊ะเขียนหนังสือ แต่มันก็หายไป!

ไดอารี่ของเธอหายไป!!

“ทำไมมันถึงหายไปได้เนี่ย โอ้ย! เกรนเจอร์ยัยคนขี้ลืม!” เฮอร์ไมโอนี่บ่นกับตัวเอง เธอต้องนึกให้ออกว่าเอามันไปวางทิ้งไว้ที่ไหนและมันคงจะไม่ดีแน่ถ้าเกิดมีใครที่ไม่ชอบเธอเจอมันเข้าแล้วเอาความลับของเธอไปเมาส์มอยจนสนุกปาก หรือที่เลวร้ายกว่านั้น 

 

ถ้าหากรอนเจอไดอารี่เล่มนั้นแล้วเปิดอ่านมัน…

 

โอ้ย เมอร์ลิน! เฮอร์ไมโอนี่ไม่อยากจะคิดเลยว่าต่อจากนั้นจะเกิดเรื่องปวดหัวอะไรขึ้น รอนจะต้องทะเลาะกับลาแวนเดอร์และเธอก็จะเข้าหน้ากับเขาไม่ติด แล้วที่เลวร้ายที่สุดคือการที่เธออาจจะต้องเสียเขาไป

นั่นคือสิ่งที่เธอกลัวมากที่สุด เธอไม่อยากจะเสียเพื่อนรักดีๆอย่างรอนไป…

“เอาล่ะ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์เธอต้องตั้งสติ!” เฮอร์ไมโอนี่โพล่งขึ้นมากับตัวเอง ตอนนี้เธอชักจะชินกับการพูดคนเดียวแล้วหลังจากที่สติใกล้จะแตกเต็มทน เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆพยายามอย่างมากที่จะตั้งสติและนึกให้ออก “เฮอร์ไมโอนี่ เธอเอาสมุดเล่มนั้นไปไว้ที่ไหน!?” เด็กสาวถามกับตัวเอง และเธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้คำตอบเด้งเข้ามาในหัว (โชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้ ไม่งั้นเฮอร์ไมโอนี่ได้ถูกมองว่าเป็นคนบ้าแน่ๆ)

แต่มันกลับว่างเปล่า เธอนึกอะไรไม่ออกเลยนอกจากมืดแปดด้าน

 

ทำดีมากเกรนเจอร์! เฮอร์ไมโอนี่สถบกับตัวเองในใจ

 

ปกติแล้วเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ไม่ใช่คนที่หลงลืมอะไรง่ายๆ หรือพูดให้ถูก ต่อให้เธอลืม(ซึ่งน้อยมาก)เธอก็จะหาของเจอทุกครั้ง เพราะเธอเป็นคนมีระเบียบและมีความรับผิดชอบที่สะสมมาจากการเป็นกรรมการนักเรียน และเธอก็จะเก็บของเป็นที่เป็นทางทุกครั้ง

“แต่ฉันก็หาไม่เจอ”

ใช่! เธอหาไดอารี่ของเธอไม่เจอ เธอพยายามรื้อค้นไปทั่วห้องนอน เปิดค้นดูลิ้นชักทุกลิ้นชักที่มีในห้อง ไล่หาไปทั่วตามชั้นวางหนังสือ ในกระเป๋า ตู้เสื้อผ้า ใต้เตียง หรือแม้กระทั่งเปิดหาในตู้ล็อคเกอร์ของเธอที่โรงเรียนแต่ก็ไม่เจอ ไม่มีแม้กระทั่งฝุ่นและเงาเหมือนกับไดอารี่ของเธอมันลอยหายไปเสียเฉยๆ อย่างกับ ‘คาถาเรียกของ’ ที่เฮอร์ไมโอนี่เคยอ่านเจอในตอนไหนสักตอนของหนังสือนวนิยาย แฮร์รี่ พอตเตอร์ ซะอย่างงั้น

“หรือจะมีคนเอามันไปนะ?” เฮอร์ไมโอนี่ครุ่นคิดกับตัวเอง ดวงตาสีเฮเซลกรอกไปมาพลางนึกถึงว่ามีใครที่เข้าไปในห้องของเธอบ้าง นอกจากพ่อกับแม่และก็ครุกแชงค์เจ้าแมวตัวกลมสีส้ม ก็มีแฮร์รี่ รอน และก็จินนี่ที่มักจะเข้ามาในห้องของเธอบ่อยๆ แต่พวกเขาก็อยู่ในสายตาของเธอตลอด เธอไม่เคยเห็นพวกเขาเฉียดเข้าใกล้โต๊ะเขียนหนังสือของเธอเลยสักคน

 - แสดงว่าไม่น่าใช่ บางทีเธอคงจะวางลืมทิ้งไว้ที่ไหนสักที่แน่ๆ

“ฉันต้องหาสมุดเล่มนั้นให้เจอก่อนที่รอนจะได้เปิดอ่านมัน” หรือใครก็ตาม เขาจะต้องไม่รู้เรื่องที่เธอชอบเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ -

 

“อากาศมันร้อนจนทำให้เธอสติหลุดเหรอเกรนเจอร์ เธอถึงได้พูดคนเดียวอย่างกับคนบ้า?”

 

- เดรโก มัลฟอย

 

คำพูดเจ็บแสบกับน้ำเสียงที่ยานคางทำให้เฮอร์ไมโอนี่รู้ได้ในทันทีว่ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับใคร ร่างบางค่อยๆเงยหน้าขึ้นมอง สิ่งแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าเสี้ยมแหลมที่มักจะแสดงสีหน้าเย้ยหยัน กับดวงตาสีฟ้าซีดที่มีเสน่ห์ ซึ่งมีแววตาขบขันอยู่ในนัยน์ตาคู่นั้นอย่างปิดไม่มิด เดรโก มัลฟอย เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอและก็กำลังยืนขวางประตูทางเข้าห้องเรียนของเธอ - ไม่สิ ของเขาด้วย เพราะว่าคาบเรียนเช้านี้คือวิชาเคมีของอาจารย์เสนป และห้องของเธอกริฟฟินดอร์ต้องเรียนรวมคลาสกับห้องสลิธีริน

“หลีกไปมัลฟอย นายกำลังจะทำให้ฉันสาย” เฮอร์ไมโอนี่พยายามจะดันให้เขาออกห่างจากประตูแต่ไร้ประโยชน์ นอกจากเดรโกจะไม่ขยับแล้วเขายังทำหน้าตากวนประสาทใส่เธออีก

“นี่คือคำทักทายแรกที่เธอใช้ทักทายฉันเหรอ?” เขาว่าก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ และกระตุกยิ้มอย่างยียวน “เฮอร์ไมโอนี่ เจน เกรนเจอร์”

เฮอร์ไมโอนี่กรอกตามองบน เธอเลือกที่จะไม่ตอบและเดินผ่านเขาไปเพื่อจะเปิดประตู แต่เดรโกก็เคลื่อนตัวมาบังประตูเอาไว้ไม่ให้เธอแตะโดนลูกบิดประตู

“ฉันบอกให้หลบไปมัลฟอย!"

“แล้วถ้าไม่ล่ะ?”

มัลฟอยแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ เขายืนพิงบานประตูห้องเรียนพลางยกมือขึ้นมากอดอกด้วยท่าทีสบายๆ ยังเหลือเวลาอีกตั้งสิบนาทีกว่าที่อาจารย์เสนปจะเดินมาสอน และนั่นก็มากพอที่เขาจะใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มค่ากับการแกล้งปั่นประสาทของเธอเล่น

 

ไม่รู้ทำไม แต่เดรโกรู้สึกเหมือนตัวเองจะกลายเป็นโรคจิตไปแล้วกลายๆ

เขาชอบแกล้งเธอ

และก็ดูเหมือนว่าเขาจะเสพติดการแกล้งเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ไปเสียแล้ว…

 

ดวงตาสีฟ้าซีดของเขามองเด็กสาวผมสีน้ำตาลยาวเป็นลอนที่กำลังยืนทำหน้าตากระฟัดกระเฟียดอยู่ตรงหน้า ไม่รู้ทำไมแต่เขาชอบเวลาที่เธอทำหน้าแบบนี้ มันทำให้เธอดู…น่ารักดี

เดี๋ยว! เดี๋ยวนะ! เดี๋ยวๆ! เมื่อกี้เขาเพิ่งพูดว่ายัยเด็กเนิร์ดนี่น่ารักงั้นเหรอ?

 

โอ้ เมอร์ลินนี่มันตลกสิ้นดี! เดรโกคิดในใจ เขาสะบัดหน้าไล่ความคิดบ้าๆออกก่อนจะกลับมาเผชิญหน้ากับเฮอร์ไมโอนี่ต่อ

 

“หลีกไปมัลฟอย และฉันจะขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย" เฮอร์ไมโอนี่สุดจะทน ให้ตาย การได้เจอเขาเป็นอะไรที่ทำให้เธอหัวเสียได้ดีจริงๆ ยิ่งเธอมีสิ่งที่ต้องคิดแล้วยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ “วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะมาเล่นกับนาย” เธอตอบไปตามตรง วันนี้เธอไม่มีอารมณ์จะมาเถียงหรือทะเลาะกับเขา เพราะว่าเธอมีสิ่งสำคัญที่ต้องทำคือการหาไดอารี่ของเธอให้เจอ

“อ้อเหรอ?” เดรโกยันตัวกลับมายืนตรงและตอนนั้นเองที่เฮอร์ไมโอนี่เพิ่งจะสังเกตุเห็นว่าเดรโกตัวสูงขึ้นกว่าปีที่แล้วเยอะมาก(ผลพวงจากการเป็นนักกีฬา) เผลอๆเขาอาจจะสูงกว่าแฮร์รี่หรือรอนด้วยซ้ำ “ที่ว่าไม่มีอารมณ์เนี่ย เธอคงอยากจะมีอารมณ์กับพอตเตอร์หรือไม่ก็วิสลีย์มากกว่าสินะ?”

“มัลฟอย!” เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดงก่ำ พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจเพื่อที่จะไม่เข้าไปชกหน้าเขาเหมือนตอนเกรด9(เทียบเท่าม.3) ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยตอนนั้นเธอถูกอาจารย์มักกอนนากัลสั่งกักบริเวณทำความสะอาดห้องพักอาจารย์กับมัลฟอย โทษฐานที่เธอและเขามีเรื่องทะเลาะวิวาทกันในโรงเรียนจนถึงเย็น ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายเริ่มหาเรื่องเธอก่อนด้วยซ้ำ!

“ฉันรู้จักชื่อตัวเองเกรนเจอร์!” เขาพูดขึ้น สีหน้าของเขาบึ้งตึง “เพราะงั้นไม่ต้องย้ำ” ดวงตาสีฟ้าซีดจ้องลึกเข้ามาในดวงตาสีน้ำตาลของเธอยากเกินที่จะคาดเดาอารมณ์

ผลัก!

“พอกันที!”

เฮอร์ไมโอนี่ไม่อยากจะเล่นสงครามประสาทนี้อีกต่อไป เธอผลักเขาออกห่างอย่างแรงจนเดรโกที่ไม่ได้ตั้งตัวเซถอยห่างออกไปหนึ่งก้าว สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย ไม่มีแววความโกรธ โมโหหรือเย้ยหยัยใดๆออกมาให้เห็น แต่เฮอร์ไมโอนี่ไม่สนใจเธอเดินกระแทกไหล่เขาเดินผ่านไปเปิดประตูเข้าห้องเรียนด้วยความหงุดหงิด และทิ้งให้เดรโกมองตามแผ่นหลังเธอไปด้วยแววตาบางอย่างที่เธอจะไม่มีโอกาสได้เห็นมัน

 

 

“ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะไม่เปิดตู้ล็อคเกอร์นั่น”

เสียงของเบลส ซาบินี่ทำให้เดรโกชะงักมือที่จะเปิดประตูตู้ล็อคเกอร์ทันที เดรโกหันมองเพื่อนสนิทของเขาด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ แต่ก่อนที่เดรโกจะได้ถามอะไรเบลสก็ชิงตอบคำถามเขาขึ้นมาซะก่อน

“เมื่อกี้ฉันเห็นวิสลีย์ทำตัวลับๆล่อๆแถวล็อคเกอร์นาย”

“คนพี่หรือคนน้อง?” เดรโกถามทั้งๆที่พอจะเดาออกอยู่แล้วว่าคนไหน เมื่อกี้ก่อนออกมาจากห้องเรียนเคมีเขายังเห็นรอน วีสลีย์นั่งอยู่ในห้องกับ…เกรนเจอร์ แสดงว่าน่าจะเป็น

“คนน้อง” เบลสตอบ แต่เดรโกไม่ยักจะสนใจ เขาไม่ได้มีปัญหากับวิสลีย์น้อยเพราะงั้นเขาจึงไม่กลัวว่าเปิดมาจะเจออะไรแผลงๆอย่างที่เบลส ซาบินี่เคยโดน

เดรโกพอจะดูออกว่าเบลสไม่ค่อยจะลงรอยกับจินนี่มากนักเหมือนที่เขาไม่ค่อยจะลงรอยกับเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ - ซึ่งเขาจะขอไม่พูดถึง เขาเคยเห็นเพื่อนสนิทของเขาชอบไปต่อล้อต่อเถียงกับวิสลีย์น้อยอยู่บ่อยๆ ย้ำว่าบ่อย เผลอๆอาจจะบ่อยกว่าที่เขาฉะกับเฮอร์ไมโอนี่ซะอีก เพื่อนของเขาถึงได้โดนวางระเบิดช็อกโกแลตในล็อคเกอร์เมื่อตอนวันวาแลนไทน์เมื่อปีที่แล้ว เขาจำเหตุการณ์ตอนนั้นได้ดี จังหวะที่เบลสเปิดประตูล็อคเกอร์ออกมาแทนที่จะเป็นกองกล่องช็อกโกแลตจำนวนนับไม่ถ้วน ที่ไหลออกมาเป็นสายน้ำเหมือนกับล็อคเกอร์ของเขาในทุกๆปี แต่กลับเป็นช็อกโกแลตเหลวที่โดนความร้อนหรือสารเคมีอะไรซักอย่างทำปฏิกิริยาจนมันกลายเป็นระเบิดพุ่งออกมาใส่ตัวของเบลสเต็มๆหน้าและเสื้อยืดราคาแพงของเขา

 

‘ สุขสันวันวาแลนไทน์พ่อคนผิวสีสุดหล่อ ’

 

ลายมือหวัดๆที่เขียนไว้ในกระดาษโพสต์อิทสีชมพูแหวว ทำให้เบลสถึงกับกัดฟันกรอด มือหนาขยำกระดาษโพสต์อิทก่อนจะปาทิ้งลงพื้นด้วยความโกรธ และเดรโกก็มารู้ทีหลังว่าเจ้าของลายมือหวัดๆนั้นคือ ‘จินนี่ วิสลีย์’ น้องสาวของรอนและเป็นคู่กัดกับเพื่อนสนิทของเขา

“ฉันไม่ได้มีปัญหากับเธอเบลส ถ้าวิสลีย์น้อยจะใส่อะไรแผลงๆลงในล็อคเกอร์ของใครสักคน ฉันเดาว่าน่าจะเป็นของนาย” เดรโกพูดด้วยเสียงราบเรียบติดยานคาง มือเรียวของเขาดึงประตูตู้ล็อคเกอร์หมายจะเปิดออกแต่เสียงของเบลสก็ทำให้เขาชะงักมือเอาไว้อีกครั้ง

“แล้วถ้าเกรนเจอร์สั่งให้วิสลีย์เอาอะไรแผลงๆมาใส่ล็อคเกอร์ของนายล่ะ?” สีหน้าของเบลสไม่ได้แสดงออกถึงความเป็นห่วงใดๆนอกสีหน้านิ่งเฉยอย่างที่เขาชอบทำ แต่เดรโกดูออกเขารู้ว่าใจจริงเบลสก็แค่กลัวว่าเขาจะเจอแบบเดียวกัน “สองคนนั้นสนิทกันนายก็รู้” เบลสยังคงพยายามเกลี้ยกล่อม แต่ท่าทางที่เขาแสดงออกมาคือการยืนพิงตู้ล็อคเกอร์ของเขาพลางกอดอกในท่าสบายๆ

“ใช่ ฉันรู้ว่าสองคนนั้นสนิท” เดรโกยักไหล่ ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เมื่อนึกถึงใบหน้าหวานของใครคนหนึ่งที่เขาเพิ่งจะกวนประสาทเธอไปเมื่อเช้าก่อนจะพูดประโยคถัดไป “และฉันก็มั่นใจว่าเกรนเจอร์จะไม่มีวันทำแบบนั้นแน่”

“ทำไมนายถึงมั่นใจแบบนั้น?” เบลสถามด้วยความสงสัย ยอมรับเลยว่าอดที่จะทึ่งเพื่อนของเขาอยู่ไม่น้อย เขาเห็นเพื่อนของเขาทะเลาะกับแม่สาวห้องกริฟฟินดอร์บ่อยมาก มันต้องมีบ้างที่เคยโดนแบบเขาบ้างสิแต่ --

“เพราะว่า…เธอไม่เคยทำ”

ใช่ เธอไม่เคยทำและถ้าจะให้พูดกันตามตรง คนที่จะทำอะไรแผลงๆได้ก็มีแค่เขาเท่านั้นแหล่ะที่จะทำกับเธอ

 

แค่เขาคนเดียวเท่านั้น!

 

เดรโกพูดเพียงแค่นั้นก็กระชากประตูตู้ล็อคเกอร์เปิดออกทันที โดยไม่ฟังเสียงคัดค้านใดๆของเบลสอีกต่อไป เด็กหนุ่มผิวสีพยายามที่จะพุ่งเข้ามาปิดประตูตู้ล็อคเกอร์แต่ไม่ทัน เดรโกเปิดออกมาแล้วและไม่เป็นไปอย่างที่เขาคาด

ล็อคเกอร์ของเดรโกยังคงอยู่ในสภาพเดิม ไม่มีอะไรบุบสลายหรือมีสิ่งแปลกปลอมอะไรหลงเข้ามาอยู่ในล็อคเกอร์อย่างที่เบลสกลัวจนเขาต้องชะโงกหน้าเข้ามามองดู ก่อนจะส่งยิ้มแห้งๆให้เพื่อนสนิทของเขาที่ยกคิ้วขึ้นมาเป็นเชิงถามว่า " ไหนละไอ้ที่ว่าแผลงๆของนายน่ะเบลส ซาบินี่? ”

“เป็นไปไม่ได้น่า” เบลสพึมพำอย่างคนตกตะลึง “แต่เมื่อกี้ฉันเห็น --”

“ฉันบอกนายแล้วว่าฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรกับวิสลีย์น้อยเบลส”

เดรโกว่า มือเรียวหยิบหนังสือของวิชาเรียนคาบต่อไป ภาษาและวัฒธรรมโลกตะวันตก ใส่ไว้ในกระเป๋าเป้สีเขียวสลับดำราคาแพงซึ่งเป็นสีโปรดของเขา แต่สายตาของเขาก็ต้องสะดุดกับ ‘ บางสิ่ง ’ ที่ไม่คุ้นตาและเขาก็แน่ใจว่าเขาไม่เคยเห็นหรือเคยหยิบจับมันมาก่อน

เดรโกหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมาดู มือของเขาจับมันพลิกกลับไปมาเพื่อสำรวจหน้าปกแล้วก็พบว่ามันเป็นสมุดเก่าๆที่ไม่หนาไม่บางและก็ไม่มีแม้กระทั้งตัวอักษรบนหน้าปก น่าแปลกที่มันออกจะดูเก่าขนาดนี้แต่สภาพของสมุดยังถือว่าใช้ได้ทีเดียว เหมือนกับว่าเจ้าของของมันจะดูแลเก็บรักษาไว้อย่างดี

“อะไรน่ะ?” เบลสถาม ดวงตาสีดำสนิทของเขาหรี่ตามองสมุดเล่มนั้นในมือของเดรโกด้วยความสงสัย

“ไม่รู้สิ มันอยู่ในล็อคเกอร์ฉัน” เดรโกตอบทั้งๆที่ยังไม่เงยหน้าออกจากสมุดเล่มนั้น เขาเปิดดูข้างในแล้วก็ต้องสะดุดเมื่อเขาเห็นชื่อของ ‘เจ้าของสมุด’ เล่มนี้ ที่ถูกเขียนด้วยลายมือหวัดๆเป็นตัวบรรจงอย่างสวยงาม

 

‘ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ’

 

หรือว่า…ที่เบลสบอกว่าเห็นจินนี่ วิสลีย์มาทำตัวลับๆล่อๆแถวล็อคเกอร์ของเขาจะเป็นสิ่งนี้หรือเปล่านะ?

สมุดไดอารี่ของเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์

 

ทำดีมากวิสลีย์น้อย เดรโกแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายขณะจ้องมองสมุดที่อยู่ในมือ

 

“ ไหนขอฉันดูความลับของเธอหน่อยซิ เกรนเจอร์ ”

 

_____________________________________________________

TBC

 

 

: พี่เดรกคนค่าตัวแพงออกมาแล้วค่า

หลังจากนี้จะใช้งานให้คุ้มเลย โหะๆ // หัวเราะอย่างชั่วร้าย

ป.ล. ขอบคุณทุกคอมเม้นต์และก็กำลังใจจากทุกคนด้วยนะคะ 

เรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกที่หัดเขียนเป็นตอนยาวๆ มีตรงไหนผิดพลาดหรือมีคำผิดก็อภัยด้วยนะคะ

เขียนตอนดึกๆหัวมันค่อนข้างเบลอๆ แต่ถ้ามองมุมเผลอๆพี่เดรกเขาละมุนกว่าที่คิดนะคร้าบ // พี่เดรกไม่ได้กล่าวไว้

ป.ล.2 เราเขียนชื่อกลางของเฮอร์ไมโอนี่ผิด จริงๆแล้วต้องเป็นเจนแต่เราอ่านผิดไปเป็นจีน เราจะกลับไปแก้ใหม่

ขอโทษด้วยจริงๆนะคะ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #43 monkey' (@bamboosaza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 16:15
    แสบมากยัยจินนี่5555
    #43
    0
  2. #36 Angels cry (@junelove-sakusa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 08:04

    ยัยวิสลีย์น้อยตัวร้ายยยย 55555

    #36
    0
  3. #29 Tarantallegra (@Tarantallegra) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 10:39

    ร้ายกาจที่สุด เจ้าต้าวผมแดงงงง แรงมากกกกก แต่ทำดีแล้ว 555555555555

    #29
    0
  4. #24 nameQwQ (@nameQwQ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 09:40

    เดี๋ยว นางไม่เคยเอาคืนเลยหรอ(อีนี้ถ้า-แกล้งน้องเฮิร์มมากไปกูนี้ละจะไปต่อย ม รึ ง เดรก)น้องงงอีโง่นี้ไม่รู้ใจตัวเองด้วยซ้ำ ถ้าอ่านแล้วไม่เขินดูจะมากกว่า สอบตกเรื่องความรักละ (เค้าอยากเห็นน้องเขินอะ แต่อย่าแกล้งน้องเฮิร์มแรงนะ น้องเครียดเดี๋ยวน้องท้อเป็นห่วงน้อง ไม่ห่วงเดรกแต่ถ้าต้องทำจริงๆเพื่อลืมรอนOKเชิญ)ถ้านางเป็นแฟนกันจะได้เอาคืนใช่ปะ แล้วที่ว่า เขาคนเดียวเท่านั้น คือ สรุปที่ไม่มีคนจีบเค้านี้แกสินะ โอ้ยยหลายปม ยิ้งอ่านยิ้งติด เบลสจินก็มาาา
    #24
    2
    • #24-2 NA.zure (@BL-ocean) (จากตอนที่ 5)
      8 สิงหาคม 2563 / 13:34
      พี่เดรกเป็นคนชอบสปอยค่ะ ใจจริงอยากรู้แค่ว่าเขาเขียนถึงตัวเองไหม พอเห็นว่ามีของคนอื่นด้วยก็เลยนั่นแหล่ะค่ะ5555
      #24-2
  5. #23 nameQwQ (@nameQwQ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 08:41
    #ยังไม่ได้อ่าน บอกอยากอ่านมาให้เลยย ดีเลยเราจะได้ไม่ลงแดงตาย
    #23
    0
  6. #22 DeerLady (@maoru-maya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 08:35
    จินคือแม่สื่อที่โคตรจะสื่อจริงๆ มีใครให้มากกว่านี้ไหมคะ 555555 รอเดรกอ่านอยู่เด่อออ อยากรู้ว่าจะแสดงยังไงที่รู้ว่าน้องเฮอร์เคยแอบชอบตัววววว
    #22
    0
  7. #21 Shikjel (@JJellyy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 07:11

    กรี๊ดดดดดด คุมพี่เขาจะรู้ตัวแล้ววว รอลุ้นเลยค่าา555
    #21
    0