เล่ห์วังวน กลเสน่หา (Rerun)

ตอนที่ 22 : ลมเปลี่ยนทิศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    11 ม.ค. 60


ตอนที่ 22

ที่ร้านกาแฟสไตล์อเมริกัน อิชยาเดินสง่าเข้ามาราวพญาหงส์ เธอเฉิดฉายสวยเชิดจนใครๆ ก็ต้องหันมามอง ดวงตาคู่งามกราดมองบุคคลที่ใจต้องการจะพบเจอ

ไทม์

เวทิศโบกมือเรียกอิชยา ไม่รอช้าอีกฝ่ายเดินเข้าไปหาอย่างเร็วไว เมื่อมาถึงโต๊ะหญิงสาวก็นั่งลงยังตำแหน่งตรงกันข้ามกับเขา เธอสั่งเครื่องดื่มพร้อมเค้กที่ชอบทานก่อนจะนั่งกอดอกมองคนนัดหมาย ดวงตาของอิชยามีแต่ความว่างเปล่าให้เวทิศได้มอง ร่างตรงหน้าไม่ได้ดูย่ำแย่อย่างที่คิดเอาไว้ อิชยาดูสดใสไร้ความโศกเศร้าใดๆ ให้เห็น  

พี่คิดถึงเธอจังเลย

หายไปไหนมาคะ

น้ำเสียงแข็งสวนกลับความคิดถึงของเวทิศ หลังบางพิงพนักเก้าอี้ กอดอกมองอีกฝ่ายอย่างคาดคั้น เวทิศหายใจยาวก่อนจะพูดทุกอย่างออกมา

พี่ขอโทษ

ไม่ได้อยากฟังคำนี้ สิ่งที่อยากได้ยินคือคำตอบ ไทม์จะถามอีกครั้ง...หายไปไหนมาคะ

พี่จำเป็นต้องไป พี่ถูกกล่าวหาว่าทำผู้หญิงคนนึงท้อง

ท้อง!?”

อิชยาสะอื้นในอกเบาๆ คำตอบของเขาเป็นอะไรที่น่าตกใจยิ่งนัก สายตาคมเฉี่ยวมองคนตรงหน้าด้วยความรังเกียจ

ตอนคบกับไทม์พี่บิวคงมีคนอื่นด้วยงั้นสิคะ

พี่เสียใจ

พี่ขอโทษ พี่เสียใจ พี่จะไม่ทำอย่างนั้นอีกแล้ว พี่อย่างโง้น พี่อย่างงี้...พอแล้วค่ะ ไทม์เบื่อที่จะฟัง เกลียดข้ออ้างของคนเห็นแก่ตัวที่สุด

พี่รู้ว่าเธอเบื่อที่จะฟัง แต่พี่ก็จะพูดมันไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้รับการให้อภัยจากเธอ

ไทม์อภัยให้แล้วค่ะ ไม่คิดอะไรตั้งแต่ที่พี่บิวทิ้งไทม์ไปอย่างไม่ไยดีแล้วล่ะ

ไทม์...เธอยังไม่หายโกรธ

หายแล้วค่ะ ไทม์ไม่เป็นอะไรเลยสักนิด พี่บิวรู้อะไรไหม การไปของพี่บิวในครั้งนี้ทำให้ไทม์ได้พบเจอสิ่งใหม่ๆ ชีวิตใหม่ และคนใหม่

คนใหม่งั้นเหรอ?

ค่ะ ไทม์อโหสิให้ทุกอย่าง เรื่องของเรามันจบลงแล้วค่ะ และไม่มีวันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รักโง่ๆ แบบที่ผ่านมาไทม์โละมันออกจากใจไปหมดแล้ว

เกิดอะไรขึ้น เธอกำลังจะบอกอะไรพี่

ไทม์กับพี่บิ๊กรักกันค่ะ เราสองคนคบกัน

เหมือนฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า สิ่งที่ได้ยินทำให้เวทิศหน้าชาวาบ ดวงตาของเขามองสบอีกฝ่ายอย่างสลดใจ อิชยายิ้มออกมาอย่างเย่อหยิ่ง เธอสะใจที่เห็นเขาหน้าเสียได้ถึงเพียงนี้ ฝ่ามือใหญ่กำผ้าปูโต๊ะจบยับ ความโกรธมหาศาลทำให้เขาเริ่มระงับอารมณ์ตัวเองไม่ได้

เกิดขึ้นได้ยังไง

ทำไมจะเกิดไม่ได้ล่ะคะ ในเมื่อพี่บิ๊กทั้งแสนดีและอบอุ่น เวลาไทม์ตกอยู่ในอันตรายผู้ชายคนนี้เขามาช่วยไทม์ตลอดเวลา เวลาไทม์โทรหาไม่เคยเลยสักครั้งที่พี่บิ๊กจะไม่รับสาย นี่ไงคะ...คนแบบนี้นี่แหละที่ไทม์คิดจะฝากชีวิตไว้ด้วย

เธอสองคนกำลังเล่นอะไรกัน หลอกพี่ใช่ไหม มันไม่จริงใช่ไหม

จริงค่ะ สิ่งที่ไทม์พูดออกมาจริงทุกคำ เราสองคนรักกัน

ไม่จริง! คนอย่างพี่บิ๊กไม่มีทางรักผู้หญิงอย่างเธอ

โอ๊ย! ไทม์ละเกลียดคำพูดนี้ที่สุด ผู้หญิงอย่างไทม์มันเป็นยังไงคะ ทำไมพี่บิ๊กถึงจะรักคนแบบนี้ไม่ได้

อิชยาเธอกำลังแก้แค้นพี่ใช่ไหม เรื่องที่เธอสองคนคบกันมันไม่จริงใช่หรือเปล่า

เวทิศไม่เชื่อในสิ่งที่อิชยาพูด นิสัยของเธอตลอดสี่ปีที่คบกันมาทำให้คนฟังคิดว่าเรื่องที่ได้ยินคือสิ่งที่หญิงสาวกำลังแก้แค้น พี่ชายของเขาไม่มีทางตลบหลังน้องชายในสายเลือดได้ พี่บิ๊กไม่มีทางทำเรื่องอย่างนี้

ไทม์ไม่ได้แก้แค้นค่ะ พี่บิ๊กรักไทม์แล้วไทม์ก็รักเขา

อิชยา...

ไม่มีคำพูดใดๆ เอ่ยออกมาจากปากของเขาอีก เวทิศพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ เหมือนโดนของแข็งตีศีรษะจนมึน มันอื้ออึงงุนงงจนหาทางออกไม่เจอ ใบหน้าคมมองอีกฝ่ายอย่างเสียใจ อิชยาไม่แพ้กัน ภาพความรักของเขาและเธอผุดขึ้นมาในห้วงความคิดไม่ขาดสาย ผู้ชายตรงหน้าเป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้เธอรักได้มากมาย พี่บิวเป็นคนอารมณ์ดี เวลาอยู่ใกล้ๆ แล้วมีความสุข หากเขามักหลงลืมเธอตลอดเวลา และขี้ขลาดโง่เขลาทิ้งทุกอย่างไปในวันสำคัญที่เคยจะเกิดขึ้น

รู้อะไรไหมคะ ถ้าในวันนั้นพี่บิวไม่ไป ป่านนี้เราคงอยู่อังกฤษด้วยกัน ไทม์อาจกำลังตั้งท้องลูกของเรา

เวทิศมองดวงหน้าหวาน นัยน์ตาคมมีน้ำตาเอ่อคลอให้ได้เห็น อิชยาน้ำตาไหลพรากเมื่อนึกถึงความเจ็บช้ำในวันวาน เธอเหมือนคนบ้าอยู่เดือนสองเดือนกว่าจะกลับมาเป็นปกติได้

เพราะพี่ทำผิดพี่เลยไม่กล้าสู้หน้า ในตอนนั้นพี่กลัวว่าเธอจะอาละวาด กลัวหน้าที่การงานต้องพังยับ กลัวคุณแม่เสียใจ

แล้วการที่พี่บิวไปคุณป้าไม่เสียใจเหรอคะ รู้อะไรไหม? พี่บิวทำให้ไทม์เหมือนคนบ้า หลังจากที่พี่บิวหายไปไทม์พาลทุกคนไม่เลือกหน้า คุณป้าต้องป่วยหนักเข้าโรงพยาบาลก็เพราะไทม์

ไทม์...

ไทม์ให้พี่บิ๊กเป็นเจ้าบ่าวแทน เจ้าสาวในวันนั้นประกาศต่อหน้าทุกคนว่าการแต่งงานที่เกิดขึ้นมันมาจากสาเหตุไหน หลังจากนั้นไทม์ก็ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของพี่บิว ตลอดเวลาที่อยู่ในบ้านหลังนั้นไทม์เหมือนคนไม่มีสติ ทำให้ทุกคนเสียใจ ปวดใจอยู่ร่ำไป แต่รู้อะไรไหมคะ...พี่บิ๊กทำให้ไทม์เปลี่ยนไป เขาดูแลไทม์ทั้งๆ ที่ไทม์ทำไม่ดีกับเขา พี่บิ๊กกอดปลอบไทม์เวลาที่ไทม์เสียใจ

รักมันงั้นเหรอ มันทำแค่นี้เธอรักมันงั้นเหรอ

สิ่งที่พี่บิ๊กทำ ไทม์ไม่เคยได้รับจากพี่บิว

พี่ไม่เคยกอดเธองั้นเหรอ ไม่เคยทำให้เธอมีความสุขงั้นสิ

ใช่ค่ะพี่บิวเคยกอดไทม์ แล้วยังไงละคะ...จะทำยังไงในเมื่อตอนนี้หัวใจของไทม์อยู่กับพี่บิ๊กแล้ว เวลาเรากอดกันทีไรไทม์รู้สึกปลอดภัยเสมอ ต่างจากที่เรากอดกัน...ไทม์รู้สึกลังเลใจตลอดเวลาเพราะพี่บิวเห็นอย่างอื่นสำคัญกว่า อ้อมกอดของพี่บิวไม่เคยมีความแน่นอนให้ไทม์เลย

สี่ปีนะอิชยา...เราคบกันมาสี่ปีแต่เธอคบกับมันเพียงแปดเดือน

ระยะเวลาไม่สำคัญหรอกค่ะ ต่อให้เวลาน้อยกว่านี้แต่ถ้าเป็นพี่บิ๊กไทม์ก็ยังเลือกเหมือนเดิม

อิชยา!”

เวทิศตวาดอีกฝ่ายดังลั่น ฝ่ามือใหญ่ตบโต๊ะจนคนในร้านหันมามองยังคนทั้งคู่ อิชยาใช้ความนิ่งเข้าสยบ เธอมองเขาอย่างสมเพช

เรื่องราวระหว่างเราละไทม์ ความรักของเราตลอดสี่ปีที่ผ่านมามันคืออะไร

อิชยาลุกขึ้นยืน คล้องกระเป๋าไว้ที่แขนเรียว เธอเชิดหน้าชูคอมองเขาอีกหน จบกันทีสำหรับผู้ชายคนนี้ ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมามันคือความทรงจำ

สี่ปีที่ผ่านมาของเรามันคืออดีตค่ะ ลาก่อนนะคะพี่บิว

อิชยายิ้มให้เขาน้อยๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากมาทั้งน้ำตา ว่าจะไม่ร้องไห้มันก็อดไม่ได้จริงๆ ความรัก ความผูกพันตลอดระยะเวลาที่คบกันมามันกลั่นออกมาเป็นหยาดน้ำตา สิ่งดีๆ ที่ทำร่วมกันมาก็มีมาก หากคงไม่สำคัญทำกับหัวใจของเธอในตอนนี้ที่มันรักและเลือกเขา

เวทิศมองร่างระหงของหญิงอันเป็นที่รักเดินจากไป เธอไปแล้ว...ไปจนไกลลับสายตา น้ำตาลูกผู้ชายหยดลงมาไม่อายใคร ร่างหนาก้มหน้าลงสะอื้นตรมอย่างปวดใจ ความรักของเขาและเธอที่ร่วมถักทอมันสิ้นสุดลงแล้วหรือ หญิงเดียวในดวงใจที่เฝ้าถนอมฟูมฟักทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี หากอะไรก็ไม่เจ็บแค้นเท่ากับพี่ชายในไส้ทำกันลง

ถ้ามีกูต้องไม่มีมึง!”

เวทิศตาแดงโรจน์ด้วยฤทธิ์โทสะ ฝ่ามือทั้งสองข้างกำเกร็งแน่นหนัดสั่นสะท้าน ริมฝีปากได้รูปขมเม้มเข้าหากันแน่น ฟันขาวคมจิกกัดหนังปากจนห้อเลือด...ถ้าผู้ชายคนใหม่ของอิชยาเป็นคนอื่นเขาจะไม่โกรธเท่านี้เลย

หลังจากออกจากร้านกาแฟอิชยาขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของศราวินทันที ทว่าไปถึงกลับต้องตีหน้าเศร้า เขาไม่ได้อยู่ที่บ้านแล้ว...

ไปนานหรือยังนิ่ม

พอคุณไทม์ออกไป คุณบิ๊กก็ขับรถออกไปทันทีเลยค่ะ

พี่บิ๊กฝากบอกอะไรไทม์หรือเปล่า

ไม่นี่คะ

อิชยาพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์ของเขา แต่สิ่งที่ได้ยินกลับทำให้คนโทรกังวลใจ พี่บิ๊กปิดเครื่อง...ยังไม่ถึงทางตันซะทีเดียว อิชยากดโทรออกหาเขาอีกหน ยังดีที่ครั้งหนึ่งพี่บิ๊กเคยให้เบอร์ที่ออฟฟิศไว้

สวัสดีครับ

พี่บิ๊กถึงออฟฟิศหรือยังเตอร์

อ๋อพี่บิ๊กไม่ได้มาที่นี่ครับคุณไทม์ พี่บิ๊กมีงานด่วนต้องไปออสเตรเลียครับ

อ้าว! ทำไมไทม์ไม่รู้เรื่องล่ะ

สงสัยพี่บิ๊กคงรีบมากเลยลืมบอกคุณไทม์มั้งฮะ

พี่บิ๊กไปแล้วเหรอ เครื่องออกกี่โมง

พี่บิ๊กไปแล้วฮะ

เขาไปกี่วันเหรอ เตอร์รู้มั้ย แล้วไทม์จะติดต่อพี่บิ๊กได้ยังไง

ไปหนึ่งเดือนฮะ ติดต่อยังไงเหรอ...เอ ผมไม่ทราบเหมือนกัน หลังจากถึงแล้วพี่บิ๊กคงหาทางติดต่อคุณไทม์มั้งฮะ

อิชยากดวางสายด้วยความรู้สึกที่ขมขื่นสุดจะทน เราเคยสัญญากันแล้วไม่ใช่หรือ ไม่ว่าใครจะไปไหน ทำอะไร จะต้องบอกอีกฝ่ายให้รับรู้ไว้ แต่นี่อะไร...เขาไปโดยไม่บอกกล่าวเลยสักคำ

เรียบร้อยแล้วฮะพี่บิ๊ก

เตอร์ลูกน้องคู่ใจหันมารายงานศราวิน ชายหนุ่มพยักหน้ารับด้วยสีหน้าเรียบเฉย เวลาหนึ่งเดือนต่อจากนี้จะทำให้อิชยารู้ใจตัวเอง การที่อิชยาโกหกเรื่องการนัดหมายระหว่างตนกับเวทิศทำให้ศราวินไม่แน่ใจ เขารู้สึกลึกๆ ว่าคนรักก็ลังเลใจไม่แพ้กัน ถ้าบริสุทธิ์ใจจริงอิชยาคงไม่โกหกตนอย่างนี้

พี่รักเธอนะอิชยา ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนพี่ก็รักเธอ ใช้เวลาหนึ่งเดือนตัดสินใจทุกอย่างเถอะนะ พี่เคารพการตัดสินใจของเธอเสมอ

ศราวินพูดกับตัวเองเสียงเศร้า วอนสายลมกระซิบบอกน้องนางทีเถิดว่าเขาต้องการอะไร หากอิชยายังรักเวทิศอยู่ คนมาทีหลังอย่างเขาก็พร้อมจะไป มันคงเป็นเรื่องยากที่จะลืมคนรักที่คบกันมานานถึงสี่ปี

อรุณเบิกฟ้าอุรัสยาไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ การที่อยู่คอนโดใกล้บริษัททำให้หญิงสาวไม่ต้องตื่นเช้ากว่าปกติเหมือนตอนอยู่บ้าน จากนักศึกษาฝึกงานกลายมาเป็นพนักงานประจำของทีมงานนิตยสารชื่อดัง น้องเล็กทำตามกฎกติกาทุกอย่าง อุรัสยาไม่เหมือนลูกคนรวยทั่วๆ ไป เธอไม่ต้องการเส้นสายใดๆ หนุนหลัง ความขยันหมั่นเพียร บวกกับอุปนิสัยชอบศึกษาหาความรู้ของเธอทำให้พี่ๆ ในบริษัทชอบใจยิ่งนัก

คืนนี้ดึกแน่ๆ เลยน้องเท็น ปิดต้นฉบับทีไร เป็นหมีแพนด้าทุกที

สบายมากค่ะ คอนโดเท็นอยู่ใกล้ๆ นี่เอง ทำยันเช้าก็ยังไหว

พี่ๆ ทีมงานหัวเราะชอบใจ การทำงานของอุรัสยาและทุกคนที่นี่เต็มไปด้วยความสุข อีกมุมหนึ่งร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มใบหน้าคมคร้ามนัยน์ตาสดใส เขาเดินเข้ามายังกลุ่มสนทนาของอุรัสยาและพี่ๆ ในออฟฟิศ

กลางวันนี้น้องเท็นพอมีเวลาไปทานข้าวกับพี่ไหมครับ

เตชิต คชเวช ลูกชายเจ้าของนิตยสารแบรนดังที่อุรัสยาเข้าทำงาน ชายหนุ่มรูปงามมักด้อมๆ มองๆ น้องนางตั้งแต่เป็นนักศึกษาฝึกงานแล้ว หากหญิงสาวไม่เล่นด้วย เธอมักจะหลับหน้าหลบตาเขาอยู่เป็นประจำ และครั้งนี้ก็เช่นกัน

ขอบคุณที่ชวนค่ะพี่เต แต่กลางวันนี้เท็นมีนัดกับพี่ๆ ในออฟฟิศแล้วล่ะค่ะ

จะรังเกียจไหมถ้าพี่ขอไปด้วย

อุรัสยายิ้มหวานแบบเสียมิได้ เธอหันไปขอความเห็นจากพี่ๆ ทีมงาน ซึ่งทุกคนก็ได้แต่พยักหน้าแบบเสียมิได้ตามกัน มื้อกลางวันของอุรัสยาผ่านไปได้ด้วยดี เตชิตทำตัวดีกว่าที่คิดไว้ เขาพูดคุยกับทุกคนได้อย่างเป็นกันเอง ไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งหรือถือตัวใดๆ

พี่ต้องกลับแล้วนะ ถ้าเลิกงานพี่อาจจะแวะมาใหม่

สถาปนิกหนุ่มกล่าวลาหญิงสาว ก่อนจะหันไปไหว้พี่ๆ ในบริษัท ทุกคนต่างประทับใจในนิสัยของเตชิตตามๆ กัน

น้องเท็นน่าจะลองให้โอกาสคุณเตดูนะ นี่ถ้าไม่ลองไปทานข้าวด้วยกันพี่ก็ไม่รู้นะเนี่ยว่าเขาดีขนาดนี้ เห็นเป็นลูกชายบอสเราเลยไม่กล้ายุ่ง

เท็นยังไม่อยากมีใครค่ะ เท็นว่าตัวเองยังไม่ถึงเวลาที่ควรจะมีความรัก

ใบหน้าสวยยิ้มตอบคนถาม เพราะความรักที่เจ็บช้ำของพี่สาวทั้งสองทำให้น้องคนเล็กจำ เธอยังไม่อยากทำให้หัวใจของตัวเองปั่นป่วนเพียงเพราะรัก พิษของมันดูน่ากลัวและทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ

หลังจากเมื่อวานที่ถูกอิชยาตัดสัมพันธ์เวทิศก็นั่งไม่ติด เขาดื่มหนักจนเพ้อไม่หยุด ยังดีที่ชายหนุ่มไม่ได้ไปดื่มที่ไหนไกล บาร์ชั้นล่างของคอนโดคือสถานที่พักใจสำหรับเวทิศ เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตอนบ่าย คนมีอะไรในใจไม่รอช้า เขารีบอาบน้ำแต่งตัวขับรถมุ่งหน้าไปยังออฟฟิศของศราวินทันที

ติดต่อเรื่องอะไรครับ

เจ้านายแกอยู่ไหน

คำเรียกขานพี่ชายเปลี่ยนไป ลูกน้องคู่ใจศราวินถึงกับหน้าเสีย น้ำเสียงของเวทิศบอกทุกคนโจ่งแจ้งว่าเขาไม่ได้มาดี เตอร์เข้ามารายงานศราวินเรื่องการมาของเวทิศ คนฟังพยักหน้ารับรู้ พร้อมกับให้ไปเชิญน้องชายแท้ๆ เข้ามาพบได้

มาหาฉันถึงที่นี่แกคงมีเรื่องร้อนใจมากสินะ

คนมาเยือนไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างสูงโผเข้าหาอีกฝ่ายอย่างเร็วไว หมัดหนักๆ ของน้องชายชกลงบนมุมปากของศราวินอย่างหนัก เขาล้มลงอย่างหมดท่า

มึงทำอย่างนี้กับน้องตัวเองได้ยังไง

ศราวินเช็ดเลือดที่มุมปาก ยันกายลุกขึ้นจากพื้นห้องทำงานช้าๆ เขามองน้องชายสายเลือดเดียวกันด้วยแววตาที่นิ่งเฉย

ฉันรักอิชยา

มึง!”

พลั่ก! น้องชายแจกหมัดพี่ชายอีกหนอย่างรุนแรง ร่างหนาไม่รอช้า คร่อมร่างพี่ชายเอาไว้ก่อนจะลงหมัดอีกสองที หากครั้งนี้ศราวินไม่ยอมเจ็บฝ่ายเดียว ฝ่ามือทั้งสองข้างกระชากคอเสื้อเวทิศไว้แน่น ออกแรกกดลงไปกับพื้นอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้ศราวินกลายเป็นผู้คร่อมร่างของน้องชายไว้ สายตาพี่ชายมองน้องชายอย่างมาดหมาย

แกสะสางบัญชีแค้นพอแล้วนะ ต่อไปตาฉันบ้าง

พลั่ก! หมัดแรกของพี่บิ๊กปะทะใบหน้าเวทิศแรงได้เลือด คนอยู่ล่างพยายามลุกหนีแต่หาทำได้ไม่

หมัดแรกนี้แด่แม่ที่ต้องเสียน้ำตา เสียใจในวันที่แกทำเลว

พลั่ก! ใบหน้าหล่อหันขวับไปอีกทาง เลือดมากมายไหลออกมาจากมุมปาก เวทิศมึนจนมองเห็นพี่ชายเป็นสองสามคน หมัดคนข้างบนหนักเหลือเกิน

หมัดที่สองแด่อิชยาผู้หญิงที่นายเรียกเธอว่าคนรัก แต่การกระทำที่หยิบยื่นให้เธอคือนรกชัดๆ ผู้ชายขี้ขลาดทิ้งเธอไปอย่างแกไม่สมควรได้หัวใจเธอ

และเหมือนเวทิศมีพลังอีกครั้ง เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีทำให้เขาผลักคนบนร่างออกไปอีกทาง ฝ่ามือข้างขวาเช็ดเลือดที่มุมปากหากสายตามองอีกฝ่ายอย่างเคียดแค้น

มึงไม่มีสิทธิ์มาตัดสินว่าใครควรได้หัวใจไทม์ คอยดูเถอะกูจะทำให้เขากลับมารักกูเหมือนเดิม คนจืดๆ นิ่งๆ อย่างมึงไม่มีทางชนะกูหรอก

ฉันไม่ได้อยากชนะแก ตลอดระยะเวลาที่แกคบกันฉันรักผู้หญิงคนนี้มาตลอด แต่เพราะเราเป็นพี่น้องกันฉันถึงพยายามสะกดอารมณ์ตัวเองเอาไว้ ฉันทำมันมาตลอดสามปี

ทำไมต้องคนนี้! ทำไมต้องเป็นผู้หญิงคนนี้ด้วย

ถ้าความรู้สึกมันห้ามกันได้ก็คงจะดี ความรักที่ฉันมีให้ไทม์ไม่ได้ต้องการให้เธอรักตอบ

มึงไม่หวังก็ดี กูจะทำทุกวิธีให้เขากลับมาแน่นอน และเชื่อไหมว่าอีกไม่นานหรอก...ต่อไปไม่ต้องมาเห็นกูเป็นน้อง เพราะในสายตากูมึงมันไม่ใช่พี่ กู...ไม่มีพี่!”

คำพูดเจ็บช้ำถูกเปล่งออกมาจากคนเจ็บปวด คำเรียกขานพี่ชายไม่สุภาพอีกต่อไป เวทิศไร้เกียจใดๆ ให้ศราวิน คนถูกตัดพี่ตัดน้องไม่ต่อกลอนใดๆ เขานิ่งราวคนคิดอะไรในใจแต่ไม่สามารถพูดออกไปได้ และจังหวะที่เวทิศหันหลังเตรียมตัวจะกลับ เสียงห้าวขรึมก็ดังออกมาจากปากของอีกฝ่าย

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันคนนี้ไม่มีทางหยุดรักผู้หญิงที่ชื่ออิชยาได้...ไม่มีวัน

เวทิศไม่ได้หันมามองคนพูดทิ้งท้าย คนฟังกำเกร็งมือแน่นทั้งสองข้างด้วยความแค้นที่หาทางออกไม่ได้ หัวใจข้างซ้ายเต้นรัวราวกลาองชุด

โว้ยยย!”

เสียงห้าวคำรามดังลั่น ตามมาติดๆ คือเสียงแจกันจากยุโรปแตกยับไม่เหลือชิ้นดี เวทิศเดินตึงๆ ออกจากห้องของพี่ชายท่ามกลางความโมโหโกรธาในอก คนอารมณ์ร้อนขับรถกลับกรุงเทพฯ ด้วยความเร็วในแบบฉบับเขา ยิ่งคิดถึงเรื่องของศราวินกับอิชยา ในหัวมันมีแต่คำว่าเป็นไปไม่ได้ และเจ็บ ระยะเวลาที่พี่ชายตนคบกับเธอมันน้อยเกินไป ไม่มีทางที่ทั้งคู่จะรักกันได้

สงครามไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร ฉันไม่มีวันปล่อยไทม์ไป

เตอร์ลูกน้องคู่ใจเข้ามาทำแผลให้พี่บิ๊ก ซากแจกันราคาเหยียบแสนถูกเก็บกวาดลงถังขยะราวของไม่มีมูลค่าราคาใดๆ

ให้ผมแจ้งความไหมพี่บิ๊ก

เขาเป็นน้องชายพี่ คนนี้ละ เวทิศ วัชรประพันธ์

คราวนี้เตอร์พอจะจับใจความอะไรๆ ได้ดีกว่าเดิม เขาพอจะรู้ว่าศึกนองเลือดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มีสาเหตุมาจากอะไร ใครๆ ก็รู้ว่าคุณไทม์เป็นอดีตแฟนของน้องชายเจ้านายของเขา

พี่บิ๊กทานยาแก้อักเสบด้วยนะฮะ เดี๋ยวผมจะสั่งลูกน้องที่เหลือให้ทำงานแทนพี่เอง

พูดจบลูกน้องก็เดินออกจากห้องทันที ความเงียบเหงาวังเวงทำให้ศราวินคิดถึงคนที่ทำให้หัวใจเขายิ้มได้ กรอบรูปภาพถ่ายคู่กันของเขาและเธอทำให้คนมองน้ำตาเอ่อ ถ้ามีโอกาสได้รักผู้หญิงคนนี้ให้แลกด้วยอะไรเขาก็ยอม ในราตรีเดียวกันอิชยาไม่เป็นอันทำอะไร ทำงานก็ไม่เดินหน้าไปไหน เพราะในหัวใจมันคิดถึงแต่เขา ทำไมพี่บิ๊กไม่ติดต่อกลับมาหาเธอเลย โทรเข้ามือถือก็ปิดเครื่องไร้วี่แววคนรับ ยิ่งคิดยิ่งใจสั่น คนอยู่ทางนี้เป็นห่วงเขาจนจะบ้าตาย...และเหมือนใครบางคนได้ยินคำร้องขอ เสียงโทรศัพท์ของอิชยาดังลั่นห้อง เธอดีใจที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ในวันนี้ ไม่มีเบอร์ใดๆ ขึ้นโชว์ว่าใครเป็นผู้โทรมา

พี่บิ๊กเหรอคะ

เพราะว่าเบอร์ไม่โชว์อิชยาจึงคิดว่าเป็นศราวินที่ติดต่อมาจากต่างประเทศ หากเธอคิดผิด เวทิศต่างหากที่โทรเข้ามาและสิ่งที่ได้ยินทำให้คนเมารักเดือดดาล

รักมันมากงั้นสินะ

พี่บิว...

ทำไม ผิดหวังรึไงที่มันไม่ได้เป็นคนโทรมาหาเธอ

เมาหรือคะ

พี่จะเป็นอะไรมันก็เรื่องของพี่ จำไว้นะอิชยา พี่ไม่มีทางปล่อยเธอไป ไม่ว่าต้องเสียอะไรไปมากแค่ไหน เธอจะต้องกลับมารักพี่เหมือนเดิม

ไม่ว่าจะต้องเสียอะไรไปมากแค่ไหน ไทม์จะไม่มีวันเลิกรักพี่บิ๊กค่ะ อย่าทำลายความรักของเราทั้งคู่เลยนะคะ

เวทิศกำแก้วบรั่นดีแน่น ดวงตาเคลือบความเจ็บช้ำหลับนิ่งราวคนพยายามระงับสติอารมณ์ ลมหายใจหนุ่มร้อนผ่าวราวโดนพิษไข้เล่นงาน

มาหาพี่ได้ไหม แค่วันนี้...พี่อยากกอดเธอ อยากกอดเธอ

อิชยาแสลงใจกับคำพูดจากปลายสาย ตลอดระยะเวลาที่คบกับเขาเธอเคยเป็นฝ่ายเรียกร้องให้เขามาหาตลอด แต่เวทิศกลับเมินเฉยไม่สนใจมัน หาก ณ ตอนนี้ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป

ไทม์จะไม่ไปไหนทั้งนั้นค่ะ อย่าดื่มมากนะคะ พี่บิวต้องรักตัวเองมากกว่าไทม์อยู่แล้วนี่ คงรู้นะคะว่าต้องทำยังไง

ไม่...พี่รักเธอมากกว่า

ถ้ารักไทม์มากกว่าตัวเองจริงๆ พี่บิวคงไม่ทิ้งทุกอย่างไปในวันสำคัญของเราหรอกค่ะ เท่านี้ก่อนนะคะ

อิชยาไม่รอให้อีกฝ่ายได้โต้ตอบ เธอกดวางสายด้วยความโมโหเมื่อคิดถึงเรื่องในวันนั้น เวทิศเหมือนคนหาทางออกไม่เจอ ทุกอย่างมันบีบรัดเขาเกินไป เรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้นทำให้นึกถึงอลันวราตัวต้นเหตุ ผู้หญิงคนนี้ทำให้ชีวิตที่แสนดีพังลง ยิ่งคิดยิ่งทุกข์ใจ ทางออกไหนๆ ก็ไม่มีคำว่าดีสำหรับเวทิศ  คนกลุ้มใจดื่มบรั่นดีสีสวยในแก้วพรวดเดียวหมด พนักงานที่บาร์ของคอนโดเห็นท่าไม่ดีจึงเดินเข้ามาถาม

คุณไหวหรือเปล่าครับ บาร์เราจะปิดแล้วครับ

นี่นายไล่ลูกค้างั้นเหรอ ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังนั่งกินอยู่

เอ่อ...คือ

บาร์เทนเดอร์ไม่กล้าต่อกรกับคนเมา ผู้จัดการเดินเข้ามาหาและลงมติกันว่าให้เวทิศนั่งต่อไปอีกสักพัก คนเจอพิษรักเล่นงานนั่งดื่มแอลกอฮอล์ต่อไป เขาไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น


 สนใจดาวน์โหลดนิยายได้ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzYxMTg5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTMxMjUiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #12 vajungg (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 06:34
    พี่กลับมาฟังไทม์ก่อนน่ะ ไทม์เขารักพี่บิกน่ะ มาต่ออีกน่ะ
    #12
    0
  2. #11 Baekhyunparkchan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 23:20
    ตัวเองทำตัวเองแท้ๆยังไปโกรธคนนั่นคนนี้ไม่มีเหตุผลทำไมไม่นึกถึงตอนที่ตัวเองนอกกายไทม์ละบิวและไม่เคยเห็นความสำคัญของไทม์เลยตลอดเวลาที่คบกัน เห็นงานและอย่างอื่นมาก่อนไทม์เสมอ พอไทม์หมดรักบิวแล้วกลับเรียกร้องและเคียดแค้นเขาเหรอเห็นแก่ตัวไปมั่ย
    #11
    0