เล่ห์วังวน กลเสน่หา (Rerun)

ตอนที่ 23 : ลูกหลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    12 ม.ค. 60


ตอนที่ 23

น้องเท็นให้พี่ไปส่งนะครับ น้ำเสียงเว้าวอนของเตชิตทำให้พนักงานในออฟฟิศตาวาว ทุกคนต่างก็ยุให้อุรัสยายอมให้ชายหนุ่มรูปงามไปส่งที่คอนโด

ให้คุณเตไปส่งเถอะน้องเท็น นี่จะตีหนึ่งแล้วนะ กลับคนเดียวมันอันตราย

ใกล้ๆ แค่นี้เองค่ะ เท็นกลับได้สบายมาก พี่เตเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ควรกลับบ้านไปพักผ่อนมากกว่านะคะ

การพักผ่อนของพี่คือการได้อยู่กับน้องเท็น

คราวนี้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับยิ้มไม่หุบ อุรัสยายิ้มน้อยๆ พอเป็นพิธี เธอไม่ได้ปลาบปลื้มสิ่งที่เขาพูดมากเท่าไหร่นัก หากถ้าไม่ยิ้มออกไปมีหวังคนพูดคงหน้าเสีย อุรัสยาไม่ขัดใจ เธอตอบตกลงให้เตชิตไปส่งที่คอนโด

คุณคะบาร์ปิดแล้วค่ะ

ผู้จัดการคอนโดบอกเวทิศ ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ก่อนจะโซซัดโซเซเดินออกจากตรงนั้น เมื่อออกมาจากส่วนของห้องอาหารได้ไม่กี่ก้าว สายตาคนเมาเผลอมองไปที่ประตูเข้าออกทางด้านหน้า สตรีที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายกับอิชยาราวพิมพ์เดียวกันทำให้เวทิศเดินพรวดเข้าไปหา

ไทม์เธอมาหาพี่หรือ

เวทิศยิ้มให้ร่างระหงตรงหน้า หากอีกฝ่ายทำท่าทางรังเกียจและแสนกลัว

ฉันไม่รู้จักคุณค่ะ ขอโทษด้วย

ไม่รู้จักได้ไงวะ เธอรักกับฉันมาตั้งสีปี...ทำไม! ทำไมถึงใจง่ายอย่างนี้ห๊า

เวทิศตวาดหญิงสาวตรงหน้าดังลั่น คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ร้องกรี๊ดตกใจ พนักงานรักษาความปลอดภัยเดินเข้ามาห้ามปรามกันยกใหญ่

ปล่อยกูโว้ย! ใครไม่รู้จักกูอย่าสะเออะมายุ่ง ไทม์มาคุยกับพี่ก่อน

ฉันไม่ได้ชื่อไทม์ ฉันไม่รู้จักคุณ

เธอบอกก่อนจะเดินดุ่มๆ จากไปด้วยความตกใจกลัว เวทิศไม่สนใจก้าวตามหญิงสาวไปทันที

คุณอย่าไป อย่าครับ

พนักงานรักษาความปลอดภัยล็อกตัวคนเมาเอาไว้ เวทิศไม่สนใจตะโกนโวยวายลั่นคอนโด ร่างหนาสลัดตัวเองออกจากการจับกุม

ปล่อยกู กูจะไปหาไทม์

ป่วยการณ์ที่จะพูดกับคนเมา พนักงานรักษาความปลอดภัยปล่อยร่างใหญ่เป็นอิสระ คนเมาล้มลงนอนแผ่หลาหน้าประตูเข้าออกของคอนโด

ขอบคุณพี่เตมากค่ะ

พรุ่งนี้ให้พี่มารับนะครับ

เอ่อ...อย่าเลยค่ะเท็นไปเองได้ค่ะ

ถ้าน้องเท็นไม่อนุญาตก็ไม่เป็นไร วันนี้แค่ได้มาส่งพี่ก็พอใจแล้วล่ะ

อุรัสยายิ้มตอบก่อนจะขอบคุณคนมาส่งอีกครั้ง เธอยืนส่งเขาจนรถคันหรูแล่นไปไกลลับตา หญิงสาวเดินเข้ามาในคอนโดด้วยความเหนื่อยล้า การทำงานต้องใช้สมองมากกว่าการเรียนร้อยเท่าพันเท่า ยังดีที่ได้งานที่ตนเองชื่นชอบบวกกับใจรัก

ไทม์...ทามมม กลับมาหาพี่

น้ำเสียงลากยาวของชายหนุ่มที่นอนแผ่หลาอยู่บริเวณทางเข้าทำให้หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ ประโยคที่ได้ยินทำให้อุรัสยาสนใจเป็นพิเศษ ชื่อที่เขาเปล่งออกมาเป็นชื่อของพี่สาวเธอ

พี่บิว!”

อุรัสยาตกใจอุทานชื่อเขาออกมา เธอมองคนนอนเมาด้วยความสงสัยยิ่งนัก ใบหน้าของเขาฟกช้ำจากการต่อสู้ รอยเลือดเกรอะกรังที่มุมปากทำให้คนมองเกิดคำถามมามาย และไม่รอให้ตัวเองสงสัยนาน ร่างระหงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานรักษาความปลอดภัยที่คอยดูแลเวทิศซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือ...

เป็นแบบนี้มาสองวันแล้วครับ ดื่มหนักจนเมาแล้วเพ้อ แต่วันนี้หนักหน่อย

เขาพักอยู่ห้องไหนคะ พาเขาไปส่งหน่อยได้หรือเปล่า

เขาไม่ให้ใครจับเลยครับ คุณรู้จักเขาหรือครับ

อ๋อ...เอ่อ ค่ะ

อุรัสยาลังเลที่จะตอบ เธอไม่อยากบอกหรอกว่ารู้จักหนุ่มขี้เมาคนนี้ แต่ใครที่ไหนจะเชื่อเล่า ก็เจ้าหล่อนเล่นเดินไปถามรายละเอียดยังกับเป็นคนรู้จักกัน เมื่อเห็นทุกคนส่ายหัวระอา อุรัสยาจึงอาสาเข้าไปพูดกับเวทิศ ร่างบางหยุดยืนมองร่างหนาที่นอนสบายตรงพื้นเย็นๆ เธอย่อกายลงช้าๆ ฝ่ามือเรียวจับหมับที่บ่าแข็งแรง

พี่บิวคะ พี่บิว

น้ำเสียงหวานใสทำให้เวทิศพยายามตั้งสติ เขาค่อยๆ หรี่ตามองคนมาปลุก ใบหน้าหล่อส่ายหัวไล่ความมึนเล็กน้อย ก่อนจะเพ่งสายตาไปยังคนตรงหน้าที่มองเขาอยู่ และเมื่อรู้ว่าใครคนนอนเมากลับย้อนกลับด้วยความไม่พอใจ

เธอมาทำไม

เอ่อ...คือเท็นพักอยู่ที่นี่ค่ะ พี่บิวเมามากแล้วกลับไปนอนที่ห้องดีกว่าไหมคะ

เธอคืออุรัสยาหรือ

คนเมาไม่ตอบคำถาม หากถามเธอกลับด้วยความสงสัย เพราะไม่แน่ใจว่าตัวเองตาฝาดเห็นน้องสาวของอิชยาหรือเปล่า อุรัสยาพยักหน้าตอบ และนั่นก็ทำให้เวทิศคิดอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนใบหน้าเขา

พี่สาวเธอล่ะอยู่ไหน ไปตามเขามาหาฉันหน่อย

เอ่อ คือ...คือ เท็นไม่ได้กลับบ้านค่ะ พี่บิวกลับไปนอนที่ห้องเถอะนะคะ ตรงนี้ไม่ใช่ที่นอนสักหน่อย

พาพี่ไปหน่อยสิ ถ้าเธอเป็นคนพาพี่ไปส่ง พี่จะยอมกลับห้อง

เอ่อ...

เอ่อๆ อ่าๆ อยู่ได้ เร็วๆ สิ พาพี่ไปส่งหน่อย

เวทิศตวาดจนหญิงสาวหน้าเสีย อุรัสยาพยายามทำให้ทุกอย่างจบๆ ไป เธอพยุงร่างคนเมาพากันขึ้นไปยังชั้นห้าของคอนโด ตลอดทางเดินไปยังห้องนอนคนมีแผนยิ้มย่องชอบอกชอบใจ ความสดใหม่ของสาวข้างกายทำให้อารมณ์ตัณหาที่ไม่ได้ถูกปลดปล่อยมานานลุกฮือ ยิ่งคูณความแค้นในเรื่องที่อิชยาหนีไปรักกับพี่ชายเขาแล้วด้วยละก็ไม่ต้องพูดถึง...

พาพี่เข้าไปส่งในห้องหน่อยสิ

เอ่อ อย่าเลยค่ะ เท็นไม่สะดวกจริงๆ มันไม่ดี

คำพูดระแวดระวังตัวของอีกฝ่ายทำให้คนจ้องจะเอานึกชอบใจ น้องได้นิสัยพี่มาเห็นๆ อิชยาก็เป็นคนระวังตัวเองพอสมควร หากไม่ถึงเวลาอันควรเธอจะไม่ยอมให้เขาทำมากกว่า กอด จูบ

พี่ปวดหัว สงสัยคงดื่มมากไปหน่อย

คนเจ้าเล่ห์หลอกล่ออีกฝ่าย อุรัสยาลังเลใจระส่ำระส่าย เธอรวบรวมสมาธิก่อนจะตัดใจพาร่างสูงใหญ่เข้าไปในห้องนอนของเขา

เดินไปเปิดไฟให้พี่หน่อยสิ

อุรัสยาทำตามที่เขาสั่ง เธอเดินตรงไปเปิดไฟในห้องของเขาอย่างเร็วไว และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น อุรัสยาตาลุกวาวเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องล็อก หญิงสาวยืนหน้าซีดด้วยความตกใจเมื่อเหลือบมองไปเห็นแววตาที่อำมหิตของเขา

พี่บิว...สร่างเมาแล้วเหรอคะ

น้ำเสียงตะกุกตะกักทำให้คนฟังยิ้มหยันที่มุมปาก

สร่างแล้ว ฉันหายเมาตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นเธอแล้ว

ร่างสูงใหญ่เดินหน้าเข้ามาหา อุรัสยาถอยหลังหนีด้วยความตกใจ เธอขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว

ถ้างั้น...ทะ...เท็น กลับห้องแล้วนะคะ

เธอก้าวฉับๆ ผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว หากไม่ทันไรร่างน้อยก็ถูกรวบเอาไว้จากด้านหลังอย่างรุนแรง หญิงสาวทำอะไรไม่ถูก เธอร้องกรี๊ดด้วยความตกใจที่โดนจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว

เดี๋ยวสิ! เธอคิดว่าฉันล็อกห้องเพื่ออะไรเหรออุรัสยา

จะทำอะไรฉัน! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้

ได้ ฉันจะปล่อยเธอลงแน่ แต่ไม่ใช่...ตรงนี้

เขาจบคำพูดด้วยการอุ้มร่างของเหยื่อเดินดุ่มๆ เข้าห้องนอนทันที ร่างเล็กบนตัวเขาทั้งดิ้น ทั้งร้องขอความช่วยเหลือสุดกำลัง เธอร้องไห้ไม่หยุดด้วยความตกใจ และก็ยิ่งตกใจมากกว่าร้อยเท่าพันเท่าเมื่อเขาเหวี่ยงร่างเล็กลงบนที่นอนนุ่มอย่างแรง

โอ๊ย!”

เหยื่อร้องด้วยความเจ็บปวด เธอมองเขาทั้งน้ำตาก่อนจะลนลานมองซ้ายแลขวา

พี่บิว...จะทำอะไรคะ นี่เท็นนะคะ เท็นน้องพี่ไทม์

เธอสะอื้นโฮบอกเขา พร้อมกับระแวดระวังตัวสุดฤทธิ์

ฮึ! ก็เพราะเธอเป็นน้องของไทม์ไงล่ะ ฉันถึงอยากจะฆ่าเธอนัก

ทำไม! เกิดอะไรขึ้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเท็น

ปากอิ่มสั่นระริกยามถามหาเหตุผลจากชายที่ยืนอยู่ปลายเตียง ไม่ได้เจอเขาเสียนานตั้งแต่วันงานแต่งงานของเขาและพี่สาวคนรอง ผู้ชายคนนี้หายไปอย่างลึกลับในงานมงคลของตัวเอง หากวันนี้เขากลับมาแล้ว...มาพร้อมกับความเลวร้ายที่เธอยังนึกตกใจ

พี่เธอมันใจง่าย! ส่วนพี่ฉันก็ชาติชั่ว เรียกได้ว่าสารเลวพอกัน

อุรัสยาไม่พูดอะไร เธอได้แต่ฟังเขาระบายอย่างเงียบๆ เพราะพี่ไทม์รักกับพี่บิ๊กสินะ เขาถึงได้ทุกข์ทรมานเช่นนี้ แม้อยากจะถามเหลือเกินว่าเขาหายไปไหนในงานแต่งงานวันนั้น หากสายตาแดงโรจน์ที่จ้องมายังเธอทำให้ปากหนักทันทีที่เผลอมอง

เธอก็น่าจะรู้ใช่มั้ยว่ามันสองคนหักหลังฉัน แอบสะใจใช่มั้ยที่เห็นฉันอยู่ในสภาพนี้ ครอบครัวของเธอกำลังแก้แค้นฉันใช่มั้ย

แก้แค้นเหรอ? ทำไมต้องคิดว่าพวกฉันจะแก้แค้นคุณล่ะ คุณไปทำอะไรผิดมารึไง

เออ! ฉันทำผิด ฉันทำพลาด ฉันมันเลวที่ทิ้งพี่สาวเธอไปจากงานในวันนั้น แต่จะมีใครเข้าใจฉันมั่งว่าในตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของฉัน

เหมือนคนเมามาปรับทุกข์ที่อัดอั้นอยู่ในใจให้ใครที่พร้อมจะรับฟัง เวทิศทิ้งกายนั่งลงบนที่นอน อุรัสยากระเถิบหนีเขาทันทีด้วยความหวาดกลัว

ละ...แล้วมันเกิดอะไรล่ะ

อย่ามาถามฉัน คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ อย่ามาสะเออะยุ่ง

เขายังโวยวายไม่เลิก ดวงตาพญามัจจุราชมองหญิงสาวด้วยความโกรธแค้น

เธอรู้อะไรมั้ย ยิ่งฉันเห็นเธอชัดเจนเท่าไหร่ ภาพของพี่สาวเธอกับพี่ชายฉันก็เด่นชัดมากขึ้นเท่านั้น ฉันคบกับพี่เธอมาสี่ปี คบมากกว่าไอ้เลวนั่น แต่พี่เธอก็ทำตัวร่านด้วยการเลือกมัน เลือกคนที่เจอกันแค่เพียง 8 เดือน

คำพูดของเขาแต่ละคำช่างน่าเกลียด น่าขยะแขยง เขาไม่เคยโทษตัวเองเลยสักนิด ผู้ชายคนนี้เอาแต่โยนความชั่วใส่ให้คนอื่นอย่างคนเห็นแก่ตัว ในฐานะที่เธอเป็นน้องของผู้หญิงที่เขาด่าว่าร่าน ความอดทนของเธอก็มลายหายไปทันที

เขาสองคนไม่ได้คบกันธรรมดาหรอกนะ พี่บิ๊กเอาใจใส่ดูแลพี่ไทม์อย่างดีมาตลอด แปดเดือนก็เหมือนแปดปี มันมีค่ามากพอที่เขาสองคนจะมอบหัวใจให้กันและกัน พี่เขยฉันคนนี้เป็นสุภาพบุรุษ เขาปกป้องพี่ฉันได้ยามพี่ฉันต้องการเขา พี่บิ๊กเป็นบ้านหลังใหญ่ที่ให้ความอบอุ่น และคุ้มครองชีวิตพี่ไทม์ ไม่เหมือนคุณหรอก...ฮึ! ผู้ชายอะไรหนีเจ้าสาวของตัวเองไปในวันสำคัญ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีเหตุผลอะไรถึงต้องทิ้งทุกอย่างไป แต่ถ้าคุณมีความเป็นลูกผู้ชายจริง อย่างน้อยก็น่าจะบอกกับทุกคนตรงๆ นี่อะไร...พอมาถึงก็เอาแต่ด่าว่าคนอื่นว่าเลว ว่าชั่ว...คนที่เลวคนที่ชั่วไม่ใช่ใครเลย มันคือคุณนั่นแหละ คุณคนเดียว!”

พล่ามพอรึยัง!”

เวทิศโกรธหล่อนจนหน้ามืดตามัว เขาโผเข้าหาร่างน้อยก่อนจะบีบคอเรียวขาวเต็มแรงด้วยความเดือดทะลุปรอท เธอคนนี้พูดแทงใจดำเขาเหลือเกิน เรื่องอื่นยังพอทน ทว่าชื่นชมไอ้ทรยศอย่างพี่ชายเขาเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้...ไม่ได้จริงๆ

อื้อ! ยะ...อย่า

อุรัสยาดิ้นพล่านน้ำตาไหลพราก ใบหน้าขาวใสแดงร้อนลามไปถึงใบหู เธอดิ้นทุรนทุรายคล้ายคนจะตายยังไงยังงั้น ปลายเท้าห่อเกร็งด้วยความทรมานสุดแสน เรี่ยวแรงที่มีน้อยนิดหดหายไปกับการฆาตกรรมของเขา มือเรียวข้างขวาที่เป็นความหวังสุดท้ายค่อยๆ ยกข่วนจิกที่ใบหน้าคมเต็มแรง

โอ๊ย!”

เหมือนได้สติ เวทิศปล่อยมือออกจากลำคอขาวก่อนจะค่อยๆ ใช้นิ้วมือไล้บริเวณที่เจ็บแสบบนใบหน้า อุรัสยาคล้ายคนไม่มีสติ เธอร้องไห้ระงมราวเด็กน้อยร้องหาแม่ ตัวของเธอสั่นระริกอย่างน่าเวทนา ลำคอระหงเป็นรอยนิ้วมือของเขาเต็มไปหมด

คุณ...คะ คุณจะฆ่าฉัน

เธอนอนน้ำตาไหลอาบดวงหน้า ปากชมพูระเรื่อหันมาพูดกับเขาแผ่วพร่า เวทิศปวดหนึบที่หัวใจ...เมื่อกี้เขาทำอะไรลงไป

เท็นพี่...

ขอโทษ เขาอยากจะพูดว่าขอโทษหากปากของเขาในตอนนี้มันชาและพูดไม่ออก ทำได้เพียงแค่กระเถิบเข้าไปใกล้หมายจะดูแลร่างน้อยที่นอนร้องไห้อย่างน่าสงสาร

ยะ...อย่า อย่าทำเท็น กลัว...เท็นกลัวแล้ว

เรี่ยวแรงหนีเขาเธอยังไม่มีเลยสักนิด สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือภาวนาและขอให้เขาอย่าฆ่าเธอเลย เวทิศรับตัวเองไม่ได้ เขาไม่เคยทำเช่นนี้กับใครมาก่อน แต่นี่...นี่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด หัวใจคนเลวกระตุกแรง เสียงร้องไห้ที่ขาดห้วงของเธอทำให้เขาเจ็บร้าวไปถึงก้นบึ้ง

เจ็บมากมั้ย

น้ำเสียงถามไถ่ของเขาช่างอ่อนโยน หากมันไม่ได้ทำให้คนที่เกือบตายเพราะน้ำมือเขาโอนอ่อนตามน้ำเสียงนั้นได้เลยสักนิด อุรัสยาหูตาฝ้าฟางไปหมด เธอปวดไปทั้งร่างกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เท็น พี่ไม่ได้ตั้งใจ

เขาก้มหน้าราวคนสำนึกผิด แต่อุรัสยาในตอนนี้แทบไม่ได้ยินเสียงเขา เธอได้ยินแต่เสียงร้องไห้ที่เจ็บปวดของตัวเอง เหตุการณ์ที่ผ่านมาไม่ถึงสิบนาทีมันน่ากลัว และรุนแรงเกินกว่าเธอจะทำใจยอมรับมันได้

เท็น...เจ็บ หายใจ...ไม่ออก

อุรัสยาเหมือนคนใกล้จะตาย เธอเริ่มมีอาการแน่นหน้าอกและหายใจไม่ออก เวทิศกระเถิบเข้าไปใกล้ร่างน้อยก่อนจะประคองเธอขึ้นมา หญิงสาวหลับตาลงอย่างอ่อนล้าก่อนจะค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ

หายใจลึกๆ เท็น หายใจยาวๆ นะ

คนเลวอย่างเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากบอกให้เธอหายใจเข้าออกตามกลวิธี มือของเขาคอยเช็ดเหงื่อให้เธออย่างอ่อนโยน ต่อมาไม่นานร่างกายของอุรัสยาก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ เธอคงช็อกและหวาดกลัวเขามากจนเกินไปจึงทำให้เกิดอาการแบบนี้ เวทิศหลับตาลงด้วยความสมเพชในตน เขาเริ่มขยะแขยงตัวเองอย่างถึงที่สุด ตาของเธอแดงช้ำไร้แววสดใสเหมือนเคย ลำคอขาวของเธอแดงปื้นด้วยรอยนิ้วมือ ยิ่งมองยิ่งเกลียดตัวเอง เขามันเดนมนุษย์ดีๆ คนหนึ่งที่ทำร้ายผู้หญิงไม่มีทางสู้จนเกือบตาย

เดี๋ยวพี่ไปหายามาทาให้นะ เท็นอยู่ที่นี่ก่อน จะไปซื้อยามาให้กินด้วย

อุรัสยาส่ายหัว เธอไม่อยากอยู่ในห้องของเขา หญิงสาวน้ำตาร่วงเมื่อเขาทำท่าจะเดินหนีไป

ไม่...จะกลับบ้าน

ไม่ได้ เท็นจะกลับบ้านในสภาพนี้ได้ยังไง

เท็นอยากกลับบ้าน แม่...อยากไปหาแม่

เวทิศไม่ว่าอะไรสักคำ เขารู้ว่าเธอไม่อยากจะอยู่ที่นี่เพราะอะไร ชายหนุ่มนั่งลงบนที่นอนนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะเดินเข่าเข้าไปหาร่างอ่อนแรงที่นอนอยู่กลางเตียง

นอนอยู่ที่นี่นิ่งๆ รอจนกว่าพี่จะกลับมา อย่าคิดหนีไปไหน

ไม่! กลัว...กลัวแล้ว มือทั้งสองตั้งพนมอ้อนวอนเขา เธอกลัวเขาจะฆ่าเธอ

ถ้ากลัวก็ต้องเชื่อพี่ นอนอยู่ตรงนี้นะ ถ้าง่วงก็หลับไปซะ

อุรัสยาไม่ตอบอะไรนอกจากหลับตาลงน้ำตารินไหล เวทิศมองเธออย่างปวดใจก่อนจะเดินออกไปจากห้องใหญ่ในทันที เขาจะทำอย่างไร...คนชั่วอย่างเขาควรเดินไปสถานีตำรวจเพื่อมอบตัวในสิ่งที่กระทำลงไปใช่ไหม ถ้าเธอไม่ข่วนเขาที่หน้าต่อไปเรื่องราวมันจะเป็นยังไง ร่างน้อยคงไร้ลมหายใจคามือของเขาใช่รึเปล่า ที่ห้องนอนของเวทิศอุรัสยาไม่ได้อยู่เฉยตามคำสั่งเขา เธอหาทางหนีเอาตัวรอด ร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรง ดวงตาพร่ามัวเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาเดินโซเซออกมาจากห้องของเขา เธอต้องหากระเป๋าถือของตัวเองให้เจอ ทว่าเดินออกมาแล้วกลับไม่พบสิ่งที่ต้องการ...เขาเอามันไปซ่อนไว้

คนเลว ฉันเกลียดคุณ เกลียด ฮือๆ

เพราะหาทางหนีไม่ได้เลยได้แต่ก้มหน้าร้องไห้ ดวงตาของเธอแดงช้ำอย่างน่าสงสาร หากเธอจะรู้หรือไม่ว่าอนาคตข้างหน้าเธอจะต้องร้องไห้มากกว่านี้ร้อยเท่าพันเท่า วันนี้เป็นเพียงการเริ่มต้นแห่งความเลวร้ายเท่านั้นชีวิตของอุรัสยาต้องทุกข์ใจแสนสาหัสเพราะผู้ชายที่ชื่อเวทิศ ครึ่งชั่วโมงผ่านไปเวทิศเดินถือถุงยาเดินกลับเข้ามาในห้อง เขาทำทุกอย่างด้วยความรีบร้อน หากยังไม่ทันจะเดินเข้าห้องนอนร่างสูงใหญ่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นร่างของใครบางคนนอนฟุบอยู่กับพื้นตรงโซฟาห้องรับแขก

เท็น!”

เวทิศอุทานด้วยความตกใจก่อนจะเดินปรี่เข้าไปหา เขาย่อกายลงและประคองตัวเธอขึ้นมาฝ่ามือใหญ่ ปัดผมที่บังดวงหน้างามออก ภาพที่เห็นทำให้หัวใจคนมองกระตุกวูบ อุรัสยามีใบหน้าที่ซีดเหลือง คราบน้ำตาเปรอะเต็มไปหมด ลำคอของเธอยังมีรอยการกระทำที่โหดร้ายของเขาประทับอยู่ คนมองได้แต่ถอนหายใจก่อนจะอุ้มเธอเดินกลับเขาไปในห้องอีกหน เขาวางร่างน้อยลงบนที่นอนก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่กี่นาทีต่อมาเวทิศเดินออกมาพร้อมกะละมังผ้าชุบน้ำ

พี่ขอโทษ

เวทิศพูดขอโทษคนนอนหลับ หลังจากเช็ดหน้าเช็ดตาให้พอสดใส ยาที่ซื้อมาก็ถูกทาลงบนร่องรอยความโหดร้ายซึ่งเขาเป็นผู้กระทำ ดวงตาคนเลวมองใบหน้าขาวสวยของอุรัสยาด้วยความรู้สึกผิดมหาศาล ฝ่ามือร้อนไล้แก้มใสเบาๆ ยิ่งมองผู้หญิงคนนี้เขายิ่งรู้สึกรังเกียจตัวเอง เธอไม่ผิดอะไรเลยสักนิด

 

 สนใจดาวน์โหลดนิยายได้ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzYxMTg5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTMxMjUiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น