The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 616,895 Views

  • 14,226 Comments

  • 20,554 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    17,330

    Overall
    616,895

ตอนที่ 39 : [ARC IV] ระบบนายหน้าหน้าเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4215 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61

 

         ตี๊ด...ตี๊ด…

 

         เสียงสัญญาณคลื่นสมองส่งเสียงทำลายความเงียบเป็นระยะคล้ายกับพยายามประกาศว่าบุคคลในเครื่องแคปซูลจำศีลยังมีชีวิตอยู่  นางพยาบาลชุดขาวแสกนข้อมูลบนหน้าจอแสดงผลลงแผ่นกระจกบางใส  เธอเก็บกระจกแผ่นนั้นลงในซองผ้าอย่างระมัดระวัง  แล้วเดินออกจากห้องพักของผู้ป่วยไปยังห้องของหัวหน้าทีมแพทย์

 

อาจารย์คะ...รายงานผลของผู้ป่วยวีไอพีหมายเลข 043 ที่คลื่นสมองมีปฏิกิริยาต่อเจ้าหน้าที่พิเศษออกมาแล้วค่ะแผ่นแก้วบางใสในซองผ้าถูกยื่นให้ชายสูงวัยรูปร่างท้วมในชุดกาวน์สีขาว   เขารับออกมาเปิดออกดูก่อนจะพยักหน้า  เขาโยนแผ่นแก้วเข้าเครื่องทำลายข้อมูลโดยทันที

 

บรรดาผู้ป่วยวีไอพีที่เขาต้องดูแลล้วนแต่เป็นผู้มีอิทธิพลต่อจักรวรรดิ  ข้อมูลในแคปซูลจำศีลนอกจากจะไม่เชื่อมต่อกับระบบหลักของสภาการแพทย์แล้วจะจัดส่งข้อมูลยังจำเป็นต้องใช้เฉพาะกลุ่มบุคคลที่ได้รับการคัดกรองอย่างดีที่สุด

 

ส่งเขาเข้าไปโลกเดียวกับเจ้าหน้าที่พิเศษคนนั้นหัวหน้าทีมแพทย์ออกคำสั่งโดยไม่ลังเล   พยาบาลสาวมีท่าทีลังเลอ้าปากน้อยๆคล้ายต้องการค้าน  แต่ในที่สุดก็เปลี่ยนใจโค้งศีรษะ   เธอเดินกลับออกไปเพื่อจัดการดำเนินการตามคำสั่ง

 

จะแง่บวกแง่ลบก็นับเป็นการกระตุ้น

ผู้พัน...คุณห้ามยอมแพ้โดยเด็ดขาด

 

------------------------------------

 

[[ภารกิจที่สอง : สำเร็จ

เจ้าหน้าที่สามารถเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตัวละคร หลีกเลี่ยงที่จะเกี่ยวข้องกับนางเอกใช้เวลามัธยมปลายได้อย่างคุ้มค่า ทำให้ผลกำไรของบริษัทเพิ่มพูน ทรัพย์สินตระกูลเพิ่มขึ้น เป็นทายาทที่น่าภาคภูมิใจของตระกูลได้รางวัล แต้มบุญ 1000 คะแนน  

ภารกิจรองสนับสนุนความรักของพระเอกบางส่วน ถึงแม้พระเอกจะไม่ได้สมหวังในรักแต่ก็มีชีวิตแต่งงานที่ราบรื่น คุณได้รับแต้มบุญ 500 คะแนน

ระบบทำการประเมินประสิทธิภาพเจ้าหน้าที่อีกครั้ง  พิจารณาเลื่อนขั้นให้ขึ้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ E  ยินดีด้วย! ระบบร้านค้าถูกปลดล็อค คุณสามารถนำแต้มบุญแลกสินค้าจากร้านค้าของระบบ]]

 

คำประกาศยืดยาวด้วยเสียงโมโนโทนและมิติว่างเปล่าที่คุ้นเคยกลับมาหาเขาอีกครั้ง  ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเลือกที่จะกลับมาเองโดยไม่โดนดึงวิญญาณกลับมาเพราะทำภารกิจผิดพลาดหรือตายในการทำภารกิจ 

 

สิ่งแรกที่ชายหนุ่มทำคือถอนหายใจและยกมือแตะแก้มของตัวเอง  ดูเหมือนที่ร้องไห้จะไม่ใช่แค่ร่างของเซย์นะ  วิญญาณของเขาก็ร้องไห้ด้วยเช่นกัน

 

[[ฮึก...โฮสต์อย่าเศร้าไปเลยนะ]]

 

สัมผัสนุ่มฟูที่เคลียแก้ม ปลุกให้เขาหลุดจากอาการเหม่อลอย  เขาหลับตาลง ใจอ่อนยวบ ท่าทางของห้าน้อยทำให้ความอบอุ่นแผ่ซ่านในหัวใจ “ขอบใจนะห้าน้อย” ชายหนุ่มดึงร่างปุกปุยของระบบออกมาสำรวจ “บางครั้งฉันก็ไม่อยากเชื่อเลยว่านายเป็นปัญญาประดิษฐ์จริงๆ...เฮ้ นี่นายตัวใหญ่ขึ้นนิดนึงนี่?”

 

[[ระบบจะเติบโตขึ้นตามเจ้าหน้าที่  ยิ่งโฮสต์เลื่อนระดับระบบก็ยิ่งพัฒนาขึ้นเรื่อยๆทั้งลักษณะภายนอกและพฤติกรรม]] ห้าน้อยเห็นโฮสต์เปลี่ยนความสนใจมาที่ตัวเองก็รีบให้ความร่วมมือ  มันหมุนตัวไปรอบๆอย่างร่าเริง [[โฮสต์! ตอนนี้คุณเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ E แล้วนะ! เจ้าหน้าที่ระดับ E หมายถึงคุณจะพัฒนาและมิติของตัวเองได้แล้ว จะได้ไม่ดูโล่งๆหวิวๆแบบนี้อีก]]

 

“โอ้? น่าสนใจดีนี่? ไหนฉันตกแต่งอะไรได้บ้าง??” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว ริมฝีปากยิ้มบางเพราะรู้ว่าห้าน้อยกำลังพยายามทำให้เขาหายเศร้า  ห้าน้อยยิ้มกว้างแล้วหน้าต่างโฮโลแกรมก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา

 

เจ้าหน้าที่ประจำระบบหมายเลข : 5555

ระดับ : E

แต้มบุญ : 1500

 

เมื่อครู่ตอนได้ยินเสียงประกาศมัวแต่หม่นหมอง  ไม่ทันสนใจจำนวนแต้มบุญที่ได้รับ  พอตอนนี้เห็นตัวเลขชัดๆต่อหน้าเขาแทบกรี๊ดไม่สนความแมน

 

1500 แต้ม!

อัตราแลกเปลี่ยน 1 แต้ม = 1 แสนบาท!

1500 * 100,000 = 150,000,000!!!!!!!

 

“รวย...แล้ว....” นี่ยังไม่นับว่ายังต้องทำอีกหลายภารกิจนะ  ชายหนุ่มปากสั่น รู้สึกเหมือนหน้าจะมืด สมองรับความเปลี่ยนแปลงทางฐานะตัวเองไม่ทัน   ในใจชั่งน้ำหนักด้วยค่าตอบแทนระดับนี้อกหักสักครั้งสองครั้ง ได้ลองตายดูสักรอบสองรอบ ก็ดูจะไม่เลวร้ายเท่าไหร่

 

[[…โฮสต์....คุณ เช็ดน้ำลายหน่อย...]] ระบบพูดไม่ออกเมื่อเห็นท่าทางของโฮสต์ของมัน  ทว่าสุดท้ายก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ [[...ไม่ใช่ว่าคุณเพิ่งอกหักมาหรือ?]]

 

“อกหักมันเกี่ยวอะไรด้วยห้าน้อย?” ผู้เป็นโฮสต์ถามกลับอย่างงุนงง

 

[[นั่น...ตามที่ระบบเก็บข้อมูลมา ส่วนใหญ่เวลาอกหักคนจะต้องเสียใจมากจนแทบกินไม่ได้ นอนไม่หลับ มีอาการเศร้าซึม มองทุกอย่างเป็นแง่ลบ ยิ่งบางคนที่รักมากก็แทบจะไม่อยากมีชีวิตต่อไป—หรือว่าโฮสต์ไม่ได้รักพระเอกขนาดนั้น??]]

 

“.....” ชายหนุ่มฟังคำอธิบายของระบบแล้วสีหน้าซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในส่วนของคำถาม เขาเงียบเป็นเวลานาน ก่อนจะถอนหายใจ “เชื่อมั้ยว่าถ้าแต้มบุญทั้งหมดที่ฉันมีสามารถแลกกับการที่ฉันจะได้เจอกับเขาอีกในโลกหน้าฉันจะยอมแลก?”

 

[[…]] ห้าน้อยกระพริบตา ไม่แน่ใจว่าโฮสต์พูดเล่นหรือพูดจริง

 

เขาส่ายหน้า “ฉันพูดจริง...แต่ถ้ามันมีวิธีนั้นจริงนายก็คงจะบอกฉันแล้วใช่ไหมล่ะห้าน้อย? เมื่อนายไม่เสนอวิธีในการเจอเขาอีกครั้งมาแต่เลือกที่จะหาเรื่องอื่นเบนความสนใจฉัน แสดงว่านายเองก็ไม่มีทางช่วยอะไรได้ ...แล้วฉันจะห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึกดีกับรางวัลที่ได้รับจากความเหนื่อยยากของตัวเองทำไม?”

 

“ฉันอาจจะอกหัก อาจจะไม่สามารถลืมเขาไปได้เลยในชีวิตนี้ ทุกวันอาจจะมีครั้งสองครั้งที่นึกเสียใจที่ไม่ถนอมความรักที่ได้รับให้ดีกว่านี้ เวลาเจอคู่รักแสดงความรักต่อกันไม่ว่าในจอหรือนอกจอ หรือแม้แต่ฟังเพลงรักก็อาจจะทำให้เศร้าจนอยากร้องไห้ ย้อนคิด จินตนาการว่าถ้าตอนนั้นฉันเปิดใจตัวเองเร็วกว่านี้ก็อาจจะเหลือความทรงจำว่าครั้งหนึ่งเคยมีความสุข อาจจะต้องแสร้งยิ้มไปตลอด... แต่ฉันก็ยังต้องใช้ชีวิตต่อใช่ไหมล่ะ?” เขาก้มหน้าลงมองมือตัวเอง ไม่รู้จะวางสายตาไว้ที่ไหน “ในเมื่อไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้  ก็ได้แต่พยายามทำอะไรก็ได้ที่จะทำให้หยุดคิดเรื่องของเขา ถึงแม้จะรู้ว่าอาจจะไม่สำเร็จไปตลอดชีวิต  แต่ฉันก็ต้องพยายามหาทางเยียวยาตัวเอง”

 

ผู้เป็นโฮสต์เอื้อมมือไปลูบขนนุ่มฟูของระบบ “บนโลกนี้มีคนอกหักสองแบบกลุ่มแรกนอนคร่ำครวญกับบาดแผลของตัวเอง แล้วปล่อยให้เลือดไหลเรื่อยๆ รอความตายอยู่แบบนั้น หรือไม่ก็รอให้คนอื่นมาช่วยเยียวยา กลุ่มที่สองแม้จะโซซัดโซเซก็วิ่งหายาหาผ้าพันแผลมาพันตัวเอง... การนอนกรีดร้อง ครุ่นคิดถึงความเจ็บ คร่ำครวญถึงคนที่สร้างแผลไม่ได้แสดงว่ารักมากกว่า  คนที่ลุกขึ้นไปหาผ้ามาพันแผลได้ก็ไม่ได้หมายถึงว่าเจ็บไปน้อยกว่า...แค่สองกลุ่มมีวิธีรับมือที่ต่างกัน” มือที่ลูบขนเปลี่ยนเป็นตบเบาๆ “ว่าแต่...พูดขึ้นมาแล้วก็อยากรู้ขึ้นมา  นายพอจะบอกได้ไหมว่าหลังฉันออกจากโลกนั้นมาแล้วมันจะเป็นยังไงต่อไป?”

 

[[หลังเจ้าหน้าที่กลับสู่มิติ จิตที่หลับใหลของร่างเดิมก็กลับมาคุมร่างต่อไป โดยดำเนินตามวิถีที่โฮสต์ได้วางไว้]] ระบบอธิบาย [[การกระทำต่างๆของเจ้าหน้าที่ในโลกนั้นเหมือนเป็นการวางระบบใหม่ให้จิตของร่างเดิม เมื่อสิ้นสุดภารกิจก็เท่ากับวางระบบสำเร็จ]]

 

“อ้อ...” เขาพยักหน้า ก่อนจะเม้มปาก ถามต่อ “แล้ว...พระเอกล่ะ...”

 

[[เรื่องราวดำเนินไปตามเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนโฮสต์...]] ห้าน้อยหลีกเลี่ยงที่จะอธิบายเหตุการณ์ชัดๆ ดวงตากลมโตมองโฮสต์อย่างระมัดระวัง   ชายหนุ่มยิ้มเฝื่อน เข้าใจความหมายที่ซ่อนไว้ในคำพูดของระบบ  ถ้าเรื่องดำเนินไปตามเดิมเรื่อยๆก็แสดงว่ามาซายะแต่งงานกับคู่หมั้น  แล้วก็ทำตามเป็นคู่แข่งของเซย์นะต่อไปจนวินาทีสุดท้าย  คิดแล้วก็ชวนให้ปวดหนึบในใจขึ้นมาอีกครั้ง 

 

“เอาล่ะ...ไหนนายว่าจะแนะนำวิธีตกแต่งมิติไง? ฉันรู้สึกว่ามิติมืดๆนี่มันขวางตายังไงชอบกล อยากเปลี่ยนเต็มแก่แล้ว” ผู้เป็นโฮสต์ดึงตัวเองกลับมา

 

ระบบมองโฮสต์ด้วยสายตาชื่นชม  ก่อนจะรีบพยักหน้าแล้วทำหน้าที่ต่อ [[คุณเข้าไปที่ระบบร้านค้าเลยโฮสต์]]

 

“....เดี๋ยวก่อน แค่ตกแต่งมิติก็ต้องแลกแต้มบุญด้วยหรือ?” หางคิ้วชายหนุ่มกระตุก  แต่ก็จิ้มไอคอนรูปร้านค้าที่อยู่ด้านล่าง  เมื่อครู่มัวแต่ตะลึงกับแต้มบุญจนลืมสำรวจไอคอนแถวล่างที่มีระบบร้านค้า บ้าน กับช่องเก็บของ  ดูไปแล้วก็เหมือนพื้นฐานเกมทั่วไป 

 

[[ไม่หรอกโฮสต์! ระบบไม่โหดร้ายขนาดนั้น  อย่างน้อยเราก็มีเซตพื้นฐานให้แลกฟรีนะ]] ห้าน้อยพยายามแก้ความเข้าใจผิด  ภายในโหมดร้านค้ามีแยกหมวดย่อยหลายหมวด  ไม่ต้องอาศัยคำอธิบายจากห้าน้อยมาก ชายหนุ่มที่พอมีพื้นฐานกับเกมก็รู้ว่าต้องเข้าไปดูในหมวด มิติส่วนตัว 

 

“.....” และสิ่งที่เห็นก็ทำให้ถึงพูดไม่ออก  ทั้งหางคิ้วและมุมปากกระตุกยิก

 

เพิง                                           30 แต้ม

กระโจม                                    60 แต้ม

กระท่อมดินมุงหลังคาหญ้า         100 แต้ม

กระท่อมไม้ซุง                          150 แต้ม

บ้านทาวน์เฮาส์                        300 แต้ม

บ้านเดี่ยว                                400 แต้ม

บ้านเดี่ยวพร้อมสวน                  500 แต้ม

คฤหาสน์                                 1000 แต้ม

พระราชวัง                              3000 แต้ม

 

แล้วนี่เป็นราคาที่ไม่รวมตกแต่งภายใน!

 

“นี่มันบ้าไปแล้ว!! บ้าชัดๆ...ใครจะบ้าเสียแต้มไปกับการตกแต่งมิติขนาดนี้  3000 แต้ม! สู้เก็บแต้มไปแลกเป็นเงินไปสร้างปราสาทในโลกจริงไม่ดีกว่าหรือไง?!” ยิ่งเลื่อนดูยิ่งตาลาย  เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ เพราะมันมีการตกแต่งที่แอดวานซ์หลุดที่พักอาศัยพื้นฐานของคนทั่วไปขึ้นเรื่อยๆ ทั้งป่า ภูเขา น้ำตก ไปจนถึงใต้น้ำ ใต้ดิน เหนือเมฆ ไปจนถึงอวกาศ!

 

ในที่สุดชายหนุ่มก็ทนมองราคาที่บ้าคลั่งต่อไปไม่ไหว  เงยหน้ามองห้าน้อย “...จัดเซตพื้นฐานที่ฟรีมาเลยห้าน้อย”

 

[[รับทราบ!]]

 

สิ้นคำ รอบตัวเขาก็เปลี่ยนจากความว่างเปล่าที่มืดหม่นเป็นห้องกว้างๆโล่งๆทั้งพื้น ผนัง และเพดานเป็นสีขาว

 

“......” พวกนายขี้เหนียวกับเจ้าหน้าที่ขนาดนี้ได้ยังไง?

 

[[จริงๆแล้วตอนนี้ระบบก็ยังไม่แนะนำให้โฮสต์ลงทุนกับมิติในตอนนี้เหมือนกัน  คุณควรจะเก็บแต้มไว้ซื้ออะไรที่จะช่วยในการทำภารกิจมากกว่า ยิ่งโลกหลังๆ ยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ]] ห้าน้อยรีบเปลี่ยนเรื่อง [[แต่ตอนนี้ระดับโฮสต์ยังต่ำมาก ทำให้สินค้าหลายๆตัวยังไม่ปลดล็อค]]

 

เขากลับไปสนใจลิสต์สินค้าต่อด้วยหัวใจอันเต็มไปด้วยขมขื่นเมื่อเปิดดูแล้วราคาถูกสุดคือเริ่มต้นที่ หลักสิบแต้ม (= ล้านบาท)

 

น้ำยารีเซ็ต                     100 แต้ม

น้ำยารักษา                    150 แต้ม

น้ำยาเพิ่มพลังกายภาพ     200 แต้ม

น้ำยาเพิ่มพลังเวท           200 แต้ม

น้ำยาเพิ่มพลังจิต             200 แต้ม

น้ำยาเพิ่มพลังวิญญาณ    300 แต้ม

น้ำยาล่องหน           20 แต้ม

น้ำยาเสน่ห์                     150 แต้ม

น้ำยานอนหลับ                 50 แต้ม

..

น้ำยาปลอมตัว                  50 แต้ม

 

และรายการยาอีกยาวเหยียด  แม้แต่ยาแก้ปวด ยาชา หรือยาพิษก็มี...นี่มันระบบค้ายาชัดๆ  แล้วด้วยแต้มบุญ 1500 แต้ม...เมื่อเทียบกับราคาสินค้าที่ขายมันไม่มากเลย

 

ระบบอ่านสายตาของโฮสต์ออกรีบอธิบาย [[สินค้าทุกอย่างที่ขายในระบบคุณภาพดีเยี่ยมรับประกันได้เลยนะโฮสต์! เหมือนจะแพงแต่จริงๆคุ้มค่ามาก อย่างยารักษานี่สามารถฟื้นฟูร่างกายคนดื่มให้สมบูรณ์ได้โดยไม่มีข้อแม้ ขอแค่ไม่ตาย จะแขนขาด ขาขาด อวัยวะหายไปสองสามชิ้น ยังงอกใหม่ได้  สำหรับเซตน้ำยาเพิ่มพลังคือการเพิ่มพลังของคนดื่มโดยถาวร กล่าวคือพลังเหล่านั้นจะติดตัวโฮสต์ไปด้วยเลย--]]

 

“ว้อท?! ติดตัวไปด้วย?? นายหมายถึงถ้าฉันดื่มน้ำยาเพิ่มพลังเวท ในโลกจริงฉันก็จะมีพลังเวท???” ชายหนุ่มอึ้ง มองเจ้าก้อนขนตาโต

 

[[ถูกแล้ว และเพราะโฮสต์มาจากโลกที่ไม่รู้จักการปลุกพลังในร่างกาย การดื่มน้ำยานี้จะช่วยปลุกพลังในตัวคุณขึ้นมาด้วย]]

 

“.....” เขาได้แต่มองห้าน้อยที่อธิบายราวเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องปกติธรรมชาติอย่างพูดไม่ออก  ข้อมูลที่ได้รับมันมากเกินกว่าที่จะตั้งรับได้ง่ายๆ  ไม่แน่ใจว่าควรโฟกัสตรงจุดไหนก่อนระหว่างที่เขาสามารถใช้เวทมนตร์ได้ในโลกจริงๆ กับคำว่า มาจากโลกที่ไม่รู้จักการปลุกพลัง

 

แสดงว่ายังมีโลกอื่นๆอีก...

และโลกที่เป็นเจ้าของระบบที่สามารถทำได้ขนาดนี้...

 

ชายหนุ่มรู้สึกขนลุกขึ้นมา ดวงตามองน้ำยาต่างๆ หูฟังคำอธิบายสรรพคุณน้ำยาของห้าน้อยที่เชี่ยวชาญยิ่งกว่านายหน้าค้ายา ในใจเริ่มคิดถึงภาพรวมที่ใหญ่ขึ้น

 

ถ้างั้นระบบนี้เป็นขององค์กรอะไร? เขาถูกดึงเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะอะไร? โลกที่มีเทคโนโลยีขนาดนี้ยังต้องการอะไรจากมนุษย์โลกที่ล้าหลังกว่าขนาดนี้อย่างเขา? แล้วนอกจากเขายังมีอีกกี่คนในโลกที่ถูกดึงเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่ในระบบนี้?

 

ยิ่งคิด ยิ่งรู้สึกว่ามันลึกลับซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

 

ฉันรู้สึกไปเองหรือระบบของนายมันหน้าเลือดจริงๆห้าน้อยพูดไปก็เหมือนเลือดไหลออกจากใจซิบๆ แต่อย่างไรก็กดซื้อเซ็ตน้ำยาเพิ่มพลังอย่างละขวด  ถึงแม้พอตอนกลับโลกเดิมยังไม่รู้จะเอาพลังวิเศษพวกนี้ไปทำอะไร  แต่มีไว้ก็เท่ห์ดี และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่จะหาซื้อได้ด้วยเงิน  อีกอย่างถ้าคิดแต่จะเอาแต้มแลกเงินเท่านั้นเขาก็ไม่รู้จะเอาเงินมหาศาลขนาดนั้นไว้ทำอะไรเหมือนกัน

 

[[เฮะๆ หรือโฮสต์สามารถเลือกเก็บสะสมคะแนนไว้เพื่อซื้อของและสกิลที่ยังไม่ได้รับการปลดล็อคได้  และโฮสต์สามารถเปิดระบบร้านค้าเพื่อซื้อสินค้าในเวลาฉุกเฉินระหว่างปฏิบัติภารกิจในโลกได้เช่นกัน  แต่ต้องเสียค่าดำเนินการเพิ่ม 10%]] ท่าทางใสซื่อของห้าน้อยดูไม่ซื่ออีกต่อไป  เวลานี้มันดูเหมือนนายหน้าหน้าเลือดที่พร้อมขูดเลือดคน

 

ทันทีที่เขาซื้อน้ำยาเซตเพิ่มพลังสี่ขวด ยอดแต้มบุญที่เพิ่งได้มาของเขาก็ลดวูบลงไปเหลือ 600 พร้อม น้ำยาในหลอดทดลองสี่ขวด มีของเหลวสีแดง เหลือง เขียว น้ำเงินบรรจุอยู่ ในของเหลวเหล่านั้นมีออร่าและแสงวูบวาบสวยงามแต่ดูยังไงก็ไม่น่าจะใช่ของกินได้เปล่งออกมา  คาดคะเนด้วยตาเปล่าแต่ละหลอดบรรจุของเหลวไว้ไม่เกิน 20 มล.

 

“...ฉัน...กินได้เปล่าๆ แบบนี้เลยใช่ไหม?” ชายหนุ่มถามอย่างลังเล  พอต้องกินยาจากหลอดทดลองที่ไม่มีเอกสารรับรองหรือกำกับแล้วใจมันหวิวๆแปลกๆ

 

[[แน่นอนอยู่แล้วโฮสต์ ระบบบอกแล้วว่ายาทุกอย่างของระบบมีคุณภาพที่สุด!]]

 

....ทำไมเขารู้สึกเหมือนห้าน้อยคือนายหน้าค้ายาเถื่อน? “แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่าฉันมีพลังเพิ่มขึ้นเมื่อไม่รู้ว่าดั้งเดิมมีพลังเท่าไหร่? ไม่ใช่ว่านายควรจะมีหน้าต่างสถานะอะไรให้เทียบก่อนและหลังดื่มยาหรือ??”

 

[[มีแน่นอนอยู่แล้วโฮสต์!]] ห้าน้อยตอบเสียงหนักแน่น ราวคำถามนั้นดูถูกความสามารถของมันมาก [[ค่าออกใบประเมินความสามารถ 100 แต้ม สิทธิพิเศษสำหรับผู้ใช้บริการครั้งแรกลดราคาเหลือ 50 แต้ม คุณสนใจจะดำเนินการหรือไม่?]]

 

ชายหนุ่มแทบกระอักเลือดสามลิตร  แต่หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ว่าจะประเมินความสามารถดีหรือไม่ก็ตัดใจ  ประเมินออกมาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากแก้ความอยากรู้อยากเห็น  สู้เก็บสะสมแต้มไปทำอย่างอื่นแล้วอีกสักสองสามโลกค่อยมาประเมินอีกทีก็ได้   เขาไล่กระดกยาทั้งสี่หลอดลงไปรวดเดียว  ร่างกายรู้สึกโล่งหวิวและร้อนผ่าวสลับกับหนาวสั่น  คล้ายพลังหลายสายไหลวนเวียนตั้งแต่ศีรษะ ลงลำคอ ปลายลิ้นรู้สึกชาเฝื่อน หน้าอกรู้สึกแน่นอึดอัด หัวใจเต้นเร็ว ตามเส้นเลือดแขนขาสู่ปลายนิ้วมื้อนิ้วเท้ามีอาการแสบซ่านเล็กน้อย

 

ชายหนุ่มรีบทิ้งตัวลงนอนแล้วร้องด้วยความตระหนก “ห้าน้อย! นายมั่นใจนะว่ายานายไม่ได้หมดอายุ?! หรือตัวยานายมีสารอะไรที่ฉันแพ้รึเปล่า?? ให้ตายสิ...ฉันน่าจะขอใบรับรอง...”

 

[[โฮสต์! คุณใจเย็นๆก่อน! ในมิตินี่มันไม่ใช่ร่างเนื้อของคุณนะ จะแพ้สารเคมีในยาได้ยังไง?]] ห้าน้อยพูดไม่ออก

 

“จริงด้วย—เอ๊า! แล้วถ้างั้นน้ำยาเพิ่มพลังกายภาพจะมีประโยชน์อะไรถ้ากินตอนนี้ ในเมื่อมันไม่มีร่างการให้ซึมซาบ??”

 

[[เก็บเป็นพลังสะสมรอจนคุณกลับเข้าร่างแล้วค่อยซ่อมแซมเสริมสร้างร่างกายของคุณไง]] ระบบอธิบายด้วยน้ำเสียงเหมือนพูดถึงเรื่องดินฟ้าอากาศ

 

“.......” นั่นใช่วิธีการทำงานของร่างกายมนุษย์หรือ?

 

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เขาเจอมาทั้งหมดน่าจะเพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาโยนความรู้พื้นฐานที่เคยเรียนมาทิ้งไป  ชายหนุ่มนอนกระตุกเป็นหนอนตายอยู่บนพื้นรอจนเอฟเฟคของยาหมดถึงค่อยลุกขึ้น ขยับมือ ขยับเท้าก็ไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงพิเศษอะไร

 

[[โฮสต์...ถึงคุณจะมีพลังแต่คุณยังไม่เคยมีความรู้ที่จะใช้พลังเลย  คุณจะให้พลังได้ไง?]] ห้าน้อยถามซื่อๆ แต่เกือบทำให้ผู้เป็นโฮสต์กระอักเลือดอีกรอบ  เมื่อนึกถึงหมวดสกิลที่ยังไม่ถูกปลดล็อคในร้านค้า  ห้าน้อยกล่าวต่อ [[แต่ไม่ต้องห่วงนะ...ถ้าโลกต่อไปโฮสต์ได้เจอโลกไหนที่ร่างโฮสต์ใช้พลังได้ โฮสต์ก็จะมีความรู้ในการดึงพลังนั้นๆออกมาใช้ในทันที  อีกอย่างยาเพิ่มพลังที่กินไปจะช่วยบวกให้พลังในร่างที่โฮสต์เข้าไปสวมบทบาทมีความสามารถมากขึ้น  การดำเนินชีวิตในโลกนั้นก็จะราบรื่นขึ้น]]

 

อย่างน้อยหลังฟังคำของห้าน้อยเขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้น  เปิดหน้าร้านค้ากลับมาเตรียมซื้อน้ำยาสำหรับเก็บไว้ในโลกถัดไปต่อ อย่างน้อยก็ต้องมีน้ำยารักษาที่สามารถช่วยเหลือเขาได้ในยามคับขัน  แล้วก็ยังมียานอนหลับที่ห้าน้อยยืนยันว่าขวดหนึ่งใช้ได้หลายครั้ง ได้ผลชะงัดไม่ว่าจะแบบสูดดมหรือกินดื่ม หยดเดียวต่อครั้ง หลับยาวข้ามวัน  ตรวจจับไม่ได้  และได้ผลทันที  สามารถใช้เป็นไพ่ตายยามเขาตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายก็สามารถช่วยจัดการศัตรูแล้วเอาตัวรอดได้  สองอย่างก็สองร้อยแต้ม  เหลืออีกสี่ร้อย...ชายหนุ่มตัดสินใจเก็บเอาไว้ก่อน

 

ส่วนน้ำยารีเซ็ตที่ห้าน้อยพยายามขาย  บอกว่ามันเป็นน้ำยายอดฮิตของเจ้าหน้าที่ที่กินเพื่อช่วยรักษาอาการทางใจและทางจิตที่ได้รับการกระทบกระเทือนจากภารกิจ   ชายหนุ่มตัดสินใจเอาไว้ก่อน... เขารู้สึกว่าตัวเองยังไม่จำเป็นขนาดนั้น

 

อีกอย่างคำอธิบายที่ว่าทำให้ลืมทุกอย่างไม่ว่าจะความรัก ความผูกพัน

 

เขา...ไม่อยากลืม

 

ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าหนึ่งครั้ง  ก่อนหันไปพยักหน้าให้ห้าน้อยส่งเขาไปที่ภารกิจถัดไป  โดยไม่มีความกังวลถึงโลกที่ยากขึ้น  หนึ่งโฮสต์ หนึ่งระบบรีบเผชิญหน้าภารกิจถัดไปในทันที

 

..

.

 

อโดนิส!! อันตราย!!!

 

สิ่งแรกที่ต้อนรับเขาในโลกนี่คือเสียงกรีดร้องและเงามืดที่มีรูปร่างราวกรงเล็บของปีศาจใหญ่ยักษ์พุ่งเข้ามาหมายฉีกกระชากร่างกายของเขาให้เป็นชิ้นๆ   

 

ว้อทเดอะ--?! ขอเวลานอก!

มีเรื่องอะไรค่อยๆพูดค่อยๆจากันสิ อ๊า-- QAQ !?!

 

ระบบ : ถึงตอนนี้ระบบจะอัพเกรดระยะเตือนภัยเป็น 20 เมตร  แต่โผล่มาเจอแบบนี้ก็เตือนไม่ทันนะ อ๊า-- QAQ โฮสต์...ไฟต์ติ้ง!!

 

-------------------------------------------------------

 

นักเขียน : เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่าใช้ชีวิตอย่างประมาท *ยื่นประกันชีวิต*

เพื่อนพระเอก : นักเขียน! นายโกรธแค้นอะไรฉันบอกมา!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.215K ครั้ง

240 ความคิดเห็น

  1. #13878 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:54
    อื้อหืออ โผล่มาตอนแรกก็ช็อกแล้ว
    #13878
    0
  2. #13876 Praiya Namsai (@namsainamsai2546) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:21
    เคยอ่านแบบเดิมแล้ว arc3 มันแฮปปี้ไง พออ่านใหม่ก็รู้แหละว่าเขียนใหม่

    แต่ช็อกมากก บีบหัวใจสุดๆ โอ้ยยย ไรท์ใจร้ายย ฮืออ~
    #13876
    0
  3. #13670 102044 (@102044) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 17:37
    โอ้ววว โผล่มาก็จะโดนเจื๋อนซะแล้วว
    #13670
    0
  4. #13528 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:29
    5555 ประกันชีวิตคงจะทำไม่ทันแล้วล่ะ
    #13528
    0
  5. #13500 Narisa Ren (@ren-ou) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 07:53
    แต่ละโลก...ธรรมดาโลกไม่จำ
    #13500
    0
  6. #13455 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 00:10
    ปมมาอีกเเล้วววว
    #13455
    0
  7. #13228 นักอ่าน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 02:20

    เราไม่ได้อ่านเวอก่อนแก้ แต่จะมาบอกว่าชอบฉากจบ arc3 มากๆเลยค่ะ แบบว่าได้ใจสายดราม่ามากๆ//ยกมือ รออ่านแบบรูปเล่มอยู่นะคะ เย้ๆ

    #13228
    1
    • #13228-1 LittleDroplet (@A_D_I_O) (จากตอนที่ 39)
      3 มีนาคม 2562 / 19:22
      โอ้ว ขอบคุณมากครับบ
      #13228-1
  8. #12777 mtpsz (@supakron1218) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:36
    ปาระเบิดใส่ไรท์ได้มะ บีบคั่นหัวในอย่างยิ่ง แต่คิดว่ายังไงสองคนนี้คู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกันหรอก อาจจะเจอกันในโลกของความจริงก็เป็นได้
    #12777
    0
  9. #12132 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:19
    เศร้าใจ
    เขารักกันมาสามชาติแล้วนะ
    #12132
    0
  10. #11169 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 23:17
    ไม่กล้าเดาเลยอ่า นึกถึงเรื่องเมส รันเนอร์ที่องค์กรส่งเด็กๆเข้าไปในวงกต ตอนแรกเริ่มก็เดาว่าคงมาดีแล้วเป็นไงล่ะ หึหึหึ /// นี่ก็เหมือนกันเลย เดาไปเดามากลัวเก็บเศษหน้าไม่ทัน 555555
    #11169
    0
  11. #11103 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 15:46
    ขอร้องละ... โลกนี้อย่าจบเหมือนเดิมนะ ไม่งั้นมีนักอ่านตาย 1 คนแน่ๆ ...เสียน้ำตาตาย...
    #11103
    0
  12. #10656 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:11

    นักเขียนเพิ่ม hashtag #sci-fi ด่วนเลยค่ะ ..
    #10656
    0
  13. #10520 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 09:06
    พระเอก ผู้พัน? มีปมของเรื่องระบบมาด้วย น่าสนใจมากเลยค่ะ
    #10520
    0
  14. #10497 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:32
    ฮุกก;-; ค้างเลย
    #10497
    0
  15. #10487 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:57
    ทำไมผิดหวังอีกแล้วอ่าาาา รักไม่ยั่งยืนสมหวังเถอะ
    #10487
    0
  16. #10479 FINFINFIN (@finfinfin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:24
    อยากอ่านโลกหน้าจะแย่แล้วค่ะ อ้อนวอนขออีกสักตอนได้มั้ยคะวันนี้—แค่ก ชอบพระเอกเวอร์ชั่นสกิลฟูล อิอะ
    #10479
    0
  17. #10476 ๐Eunice๐ (@orangesmooty) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:09
    โครงเรื่องใหญ่ๆสมบูรณ์ขึ้นเยอะเลย แต่เราก็ชอบโลกนี้ในแบบเดิมมากกว่า งื้ออ
    #10476
    0
  18. #10474 k-on (@k-on) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:50

    ประกันชีวิตควรเป็นของสำคัญสำหรับเพื่อนพระเอกได้เเล้ว 555555

    #10474
    0
  19. #10471 KilLa (@KiLa1412) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:29
    เพื่อนพระเอกสู้ๆ
    #10471
    0
  20. #10470 เห็ดนักอ่าน (@Animee) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:24
    เนื้อเรื่องเปลี่ยนเเล้ว​ น้องจะยันขึ้นมั้ยนะ​ พระเอกอ่ะฮรือ
    #10470
    0
  21. #10227 lunatic.august (@kanityada2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 00:55
    น้องพระเอกนี่ได้รับบทยันเดเระทุกภาคเลยปะคะ...
    #10227
    0
  22. วันที่ 29 กันยายน 2561 / 21:13
    พระเอก(ตัวจริง)เป็นตัวร้าย
    พระเอก(ในเรื่อง)ก็ต้องปกป้อง
    เอิ่มมมมม....
    รู้สึกหนักใจแทนเพื่อนพระเอกจริงๆ
    #10042
    0
  23. #9995 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 00:43
    พระเอกเป็นตัวร้ายหรือเนี่ยย
    #9995
    0
  24. #9620 supamas1845 (@supamas1845) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 06:08
    ว็อทท!! ตกลงเรื่องนี้ พะเอกเป็นตัวร้ายเรอะ โอ้มายก็อดดดดด!!
    #9620
    0
  25. วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 19:26
    อ้าวววว อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับพระเอก(ตัวจริง)ซะงั้น
    #9566
    0