The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 528,577 Views

  • 12,760 Comments

  • 18,975 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53,281

    Overall
    528,577

ตอนที่ 38 : [ARC III] อะไรที่ผ่านมาแล้ว ผ่านไปแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3868 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

 

         อีกหนึ่งเดือนผ่านไปราวภาพเบลอ  ไม่มีเรื่องน่าตื่นเต้นอะไรก็แค่ตื่น ไปทำงาน ประชุม อนุมัติโปรเจค ตีเทนนิสกับผู้จัดการ กินเลี้ยงกับคู่ค้า ทุกอย่างเหมือนกับหกปีที่ผ่านมา 

 

แม้การเปิดตัวในโลกธุรกิจของอิจิโนะเสะ มาซายะจะมาอย่างยิ่งใหญ่น่าตื่นตา  แต่ในสายตาของคนวงในจำนวนมากยังยกให้ประธานหนุ่มแห่งรุคาวะกรุ้ป รุคาวะ เซย์นะอยู่บนบัลลังค์อย่างมั่นคง  ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีค่านิยมที่แตกต่างจากประเทศอื่น  คนญี่ปุ่นทั่วไปเติบโตมาในกรอบความคิดที่ไม่ชื่นชอบความเสี่ยงทุกรูปแบบ  แน่นอนว่าเมื่อเปรียบเทียบชายหนุ่มสองคนที่อายุเท่ากัน  คนหนึ่งสุขุม ขยันหมั่นเพียร ชีวิตส่วนตัวก็ขาวสะอาด  อีกคนฉลาดหลักแหลม ตัดสินใจว่องไว ชีวิตส่วนตัวก็ยิ่งจะคบหาเลิกราว่องไวกว่า  คนไหนจะมีภาษีน่าไว้ใจกว่า

 

ถึงแม้เซย์นะจะบอกยูวะไปว่าไม่จำเป็นต้องเขียนบทความอะไรให้เขากับมาซายะ  แต่ท้ายสุดวารสารธุรกิจปลายสัปดาห์ชื่อดังฉบับหนึ่งก็อุทิศสามหน้ากระดาษเป็นบทความเรื่องของประธานรุคาวะและอิจิโนะเสะล้วนๆ  และเพราะหน้าตาของประธานทั้งสองในบทความดีกว่าดารานายแบบชั้นหนึ่ง  ทำให้บทความที่สมควรโด่งดังในโลกธุรกิจ  ได้รับความนิยมแม้แต่กับกลุ่มแม่บ้านและนักเรียน นักศึกษา สาวออฟฟิศ   จุดกระแสทำให้ความเห็นคนแตกออกมาเป็นสองค่าย  ค่ายที่สนับสนุนรุคาวะ เซย์นะ  และค่ายที่ชื่นชอบแนวทางของอิจิโนะเสะ มาซายะ 

 

อย่างไรก็ตามคนที่ได้รับประโยชน์จากเรื่องนี้มากที่สุดไม่ใช่ตัวเอกในบทความทั้งสอง แต่เป็นคนเขียนและบริษัทที่สร้างชื่อเสียงจากบทความนั้น ในโลกธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ที่กำลังตบตีต่อสู้เพื่อพิสูจน์กันว่าตัวเองมีคุณภาพพอจะอยู่รอดในสังคมโซเซี่ยลเน็ตเวิร์ค  โอกาสแบบนี้คือชิ้นเนื้อที่ทุกคนต้องการที่สุด ยูวะพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งว่ามีอะไรมากกว่าหน้าตาและท่าทางสบายๆคล้ายเอาแต่เล่นตลอดเวลา

 

[[โฮสต์! พระเอกกำลังจะเข้ามาในร้านแล้ว พร้อมลูกสาวตระกูลเอนโจว]] ห้าน้อยวันนี้ก็ยังคงเป็นเลขาที่ขยันขันแข็ง  ก้อนขนกลมปุกปุยเกาะบนบ่าของร่างสง่าของประธานรุคาวะเป็นภาพที่น่าสนใจ  แต่เสียดายไม่มีใครที่มองเห็น

 

“.....” เซย์นะชะงักไป  ไม่คิดว่าวันนี้มาซายะจะบังเอิญมาทานมื้อค่ำที่ร้านเดียวกันกับที่เขาทานมื้อเย็นกับคู่ค้า  นัยน์ตาคู่สวยราวอัญมณีหลุบลงเล็กน้อย เกิดความรู้สึกประหลาดสายหนึ่งแวบเข้ามาในใจอีกครั้ง

 

ผู้ร่วมโต๊ะส่งเสียงถาม เมื่อเห็นชายหนุ่มดูเหมือนจะใจลอยไปครู่หนึ่งประธานรุคาวะ?”

 

ขอโทษครับหนุ่มหน้าสวยเอ่ยอย่างสุภาพ พร้อมส่งรอยยิ้มบางเบาแต่ชวนให้คนตาพร่าให้เป็นเชิงขอโทษ  เซย์นะกลับมาสนทนากับคู่ค้าในโต๊ะอีกครั้ง 

 

ช่างพระเอกเถอะห้าน้อย ไม่ต้องคอยรายงานความเคลื่อนไหวทุกก้าวก็ได้ ชายหนุ่มออกคำสั่งในใจ  เพราะถึงมาซายะจะมากินข้าวที่นี่ยังไงก็คงไม่ได้เจอกันเพราะต่างมีห้องส่วนตัวกันคนละห้องอยู่แล้ว ขืนให้ห้าน้อยรายงานเรื่อยๆ เขาไม่มีสมาธิคุยงานพอดี

 

...

..

 

“.......” เซย์นะอยากจะย้อนเวลากลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนแล้วตบหน้าตัวเองแรงๆสักที  ตอนนี้เขาร่ำลาแยกย้ายกับคู่ค้าเรียบร้อย  ก่อนกลับบ้านก็แวะมาเข้าห้องน้ำ  กำลังจัดการธุระของตัวเองตามปกติ  ได้ยินเสียงก้าวเท้าของคนมาใหม่  ก็ยังคงไม่ได้สนใจอะไรจนจัดการธุระตัวเองเรียบร้อยรูดซิปกางเกง เรื่องราวคล้ายจะไม่มีอะไร จนกระทั่งเตรียมหันหลังไปล้างมือ  เพียงเท่านั้นร่างโปร่งคล้ายถูกแช่แข็ง  ดวงตาสองคู่ประสานกันต่างฝ่ายต่างตกใจพูดไม่ออก

 

มาซายะ!

 

[[…โฮสต์บอกเองว่าไม่ต้องรายงาน]] ห้าน้อยปิดตา รีบออกตัวก่อน

 

บ้าเอ๊ย! ห้าน้อย! มาให้ฉันตีซะดีๆ!! หางคิ้วชายหนุ่มขึ้นขีดดำสามขีด เจอในสถานการณ์อื่นพอว่า แต่เจอหน้าตอนยืนฉจัดการธุระเนี่ยนะ?!

 

หนุ่มหน้าสวยเพียงยิ้มแข็งแล้วหันหน้าหนีเดินไปล้างมืออย่างใจเย็น  แม้ในใจจะคิดหัวข้อกระทู้ปรึกษาปัญหาชีวิตแล้วก็ตาม #อดีตเพื่อนสนิทที่เคยหักอกเมื่อตอนม.ปลายมายืนทำธุระข้างๆ ทำอย่างไรดี? กำลังออนไลน์รอคนมาตอบด่วนมาก!

 

ระบบ : โฮสต์...คุณต้องการตั้งกระทู้ถามจริงๆหรือ?

 

คิดไร้สาระในหัวตัวเองจนกระทั่ง  ได้ยินเสียงก๊อกน้ำข้างๆ หางตาเหลือบเห็นนิ้วเรียวสวยทั้งสิบลูบล้างทำความสะอาดตัวเองท่ามกลางสายน้ำก็เผลอไล่สายตาขึ้นจากแขนแกร่งใต้เสื้อสูทสีดำ ไปจนถึงบ่าหนา ลำคอยาว สันกรามชัดได้รูป

 

มองพอหรือยัง?” เสียงน้ำไหลหยุดลงดวงตาคู่คมราวนักล่าเลื่อนมองจ้องคนข้างๆ  ทำให้เซย์นะสะดุ้งก่อนจะเก็บสายตากลับ  ทว่าก็เหมือนจะช้าไปแล้ว มือใหญ่ที่ชื้นเล็กน้อยจากที่เพิ่งล้างเสร็จยังเช็ดไม่ดีนักจับคางของดวงหน้าสวยให้หันมาสบตา

 

ฉันจะได้คิดค่ามอง...” เสียงต่ำติดแหบกระซิบเบาๆพร้อมลมร้อนที่ปัดรดปลายจมูก  นิ้วโป้งเกลี่ยไปตามกลีบปากนุ่ม  อาศัยเพียงเสียงที่เซ็กซี่และใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจเอื้อนเอ่ยคำที่เอาแต่ใจแบบนี้ก็เพียงพอที่จะล่อลวงได้แม้แต่นางฟ้าที่บริสุทธิ์ที่สุด

 

เพี๊ยะ!

 

แต่เขาไม่ใช่นางฟ้า นอกจากใบหน้าที่สวยงามราวนางฟ้าของเซย์นะแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่ใกล้เคียงนางฟ้า หลังจากปัดมือของอีกฝ่ายทิ้งเซย์นะก็ยิ้มอย่างสุภาพราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

คุณคงจะดื่มไวน์มากไปแล้วประธานอิจิโนะเสะเสียงทุ้มไพเราะได้จังหวะราวเครื่องดนตรีกล่าวผมไม่ใช่คุณหนูเอนโจวคู่เดทที่คุณพามาในวันนี้

 

คิ้วเข้มเลิกขึ้น มุมปากขยับยิ้มโอ้? เหมือนคุณค่อนข้างจะใส่ใจข่าวของผมพอสมควรเลยนะ รู้แม้กระทั่งว่าผมมาเดทกับใคร

 

“.....” ให้ตายสิ...ก็แค่ได้ยินผ่านหูมาจากคนแถวนี้

 

อ้อ...ดวงตาคู่คมมีประกายดำมืด มุมปากยังยกในองศาเดิมแต่มีความเจ็บปวดแฝงอยู่ “แต่คนแถวนี้ข่าวยังช้าไปนิดนะ เพราะคุณหนูเอนโจวไม่ใช่คู่เดท แต่เป็นคู่หมั้น”

 

“ยินดีด้วยนะ” หนุ่มหน้าสวยยิ้มชา “...ขอตัว”

 

รุคาวะ

 

มือที่กำลังจะจับลูกบิดชะงัก เซย์นะไม่ได้หันกลับไป และไม่คิดจะหันกลับไป

 

ฉันเกลียดนาย

 

“....ฉันรู้หนุ่มหน้าสวยกล่าวเสียงเบาหวิว การกระทำที่ผ่านมาของพระเอกมันชัดเจนอยู่แล้ว  ตั้งแต่ที่เขาเลือกที่จะบอกว่าลาก่อน แล้วเดินออกมาในวันนั้น

 

แต่พอมาได้ยินกับหูตัวเองแบบนี้...

 

“...ท่านประธานเกิดอะไรขึ้นหรือครับ??” เสียงของคนขับรถดังขึ้นอย่างเป็นห่วง  ทำให้เซย์นะรู้สึกตัวว่าเขามานั่งอยู่หลังรถของตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ  และกำลังร้องไห้...

 

“ขับรถไป” เสียงที่เคยนุ่มทุ้มอ่อนโยนราวสายลมฤดูใบไม้ผลิแหบแห้งและหนาวเหน็บอย่างไม่น่าเชื่อ

 

[[โฮสต์...]] เสียงระบบพูดหงอยๆ

 

มันจบแล้ว...เซย์นะหลับตาลงอย่างอ่อนล้า ได้เวลาส่งฉันกลับไปแล้วห้าน้อย...

 

[[โฮสต์! คุณรักพระเอกจริงๆใช่ไหม?]] ห้าน้อยพูดเสียงตื่น แต่ครั้งนี้มันเลือกที่จะขอคำยืนยันจากโฮสต์แทน

 

ฉันวิ่งหนีจากเขาไม่ได้จริงๆชายหนุ่มหัวเราะเสียงขื่น ไม่ว่าจะย้อนมองไปวันนั้นกี่ครั้งเขาก็รู้สึกว่าตัวเองช่างโง่เขลา สรรหาเหตุผลมามากมายที่จะบอกตัวเองว่าการตกหลุมรักพระเอกไม่ใช่ความคิดที่ดี คิดว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของตัวเอง

 

แต่ร้อยพันเหตุผลที่สมองสรรหามา กลับไม่สามารถทำให้ใจคล้อยตามได้เลย สุดท้ายทุกครั้งที่ระบบถามว่าจะจบภารกิจที่โลกนี้เลยหรือไม่ ก็ได้แต่ผลัดไปอีกวัน เพราะกลัวว่าโลกหน้าจะไม่ได้เจอคนคนนี้อีก

 

เวลานั้นฉันเคยพูดว่า ในเมื่อรักไม่ได้แล้วคำตอบสำคัญยังไง ใช่ไหม? ผู้เป็นเจ้าหน้าที่ถามระบบ

 

[[......]]

 

 ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันควรจะเป็น ในเมื่อรักไปแล้วคำตอบสำคัญยังไง มากกว่า

 

จะเรียกว่ารักได้ยังไงในเมื่ออีกฝ่ายไม่รู้สักนิดว่าเขาคือใคร?

จะเรียกว่ารักได้ยังไงในเมื่อเขายังไม่รู้สักนิดว่าเขามองอีกฝ่ายเป็นติณ เลียม หรือมาซายะ? ความทรงจำ ความรู้สึก ความคุ้นเคยของสามโลก สามชีวิตเหมือนจะตีกันจนสับสนไปหมด

 

แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว...คำตอบเหล่านี้มันไม่จำเป็นสักนิด ...น่าเสียดายที่ฉันรู้ช้าไปหน่อย

 

[[โฮสต์...แต่เรายังเริ่มต้นได้เสมอนะ  พระเอกอาจจะไม่ได้เกลียดโฮสต์จริงๆก็ได้ ระบบว่ายังไงมันก็ต้องเหลือเยื่อใย...]] ห้าน้อยรีบเสนอเสียงอ่อย

 

...งั้นนายจะให้ฉันไปแย่งคู่หมั้นของผู้หญิงคนหนึ่งหรือห้าน้อย?ชายหนุ่มพิงผนังรถอย่างหมดแรง ฉันคือคนที่ปฏิเสธทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น ฉันมีสิทธิ์อะไรจะไปแย่งความสุขของผู้หญิงคนหนึ่ง?...บางอย่างในชีวิตผ่านมาแล้ว ก็ต้องยอมรับว่าผ่านไปแล้ว...ภารกิจของโลกนี้สิ้นสุดลงแล้วล่ะ

 

[[รับทราบ...]]

 

ครั้งนี้เขาสัมผัสได้ว่าวิญญาณกำลังหลุดลอยไปอีกที่อย่างชัดเจน

 

..

.

 

[[ภารกิจที่สอง : สำเร็จ

เจ้าหน้าที่สามารถเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตัวละคร ทำให้ผลกำไรของบริษัทเพิ่มพูน ทรัพย์สินตระกูลเพิ่มขึ้น เป็นทายาทที่น่าภาคภูมิใจของตระกูลได้รางวัลแต้มบุญ 1000 คะแนน  

ภารกิจรองสนับสนุนความรักของพระเอกบางส่วน ถึงแม้พระเอกจะไม่ได้สมหวังในรักแต่ก็มีชีวิตแต่งงานที่ราบรื่น คุณได้รับแต้มบุญ 500 คะแนน

ระบบทำการประเมินประสิทธิภาพเจ้าหน้าที่อีกครั้ง  พิจารณาเลื่อนขั้นให้ขึ้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ E  ยินดีด้วย! ระบบร้านค้าถูกปลดล็อค คุณสามารถนำแต้มบุญแลกสินค้าจากร้านค้าของระบบ]]

 

----------------------------------------------------

 

นักเขียน : มันจะดีขึ้นเรื่อยๆเชื่อฉัน *ตบบ่าทุกคน*

นางร้าย/ตัวร้าย : สู้ๆนะทุกคน *ตบบ่าทุกคน*

 

[[PREVIEW : ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม]]

..

.

        “ฉันเกลียดนาย”

         ในที่สุดมาซายะก็เข้มแข็งพอที่จะเอ่ยคำพูดนี้ออกมา  หกปี...ชายหนุ่มใช้เวลาหกปีในการทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะหลุดพ้นจากความรู้สึกของตัวเอง  อย่างน้อยเขาก็คิดว่าอย่างนั้น...

“ให้ตายสิ....” ร่างสูงของมาซายะในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงยันตัวเองกับขอบอ่างล้างมือ  เซย์นะ หรือตอนนี้คือประธานรุคาวะ ราชาแห่งวงการธุรกิจ อัจฉริยะ— หรืออีกหลายฉายาที่โดนทุกคนยกย่องเดินจากไปแล้ว  พร้อมคำพูดสั้นๆ ฉันรู้ แล้วเดินออกไปอย่างสง่างาม

“แน่นอนนายรู้....” มุมปากยกขึ้นอย่างขมขื่น แม้จะได้พูดคำนี้ต่อหน้าเซย์นะ  แม้จะได้ทำตามเป้าหมายที่คิดไว้  แต่เขากลับไม่รู้สึกมีความสุขสักนิด  การได้พูดคำว่าเกลียดต่อหน้าอีกฝ่ายไม่ได้พิสูจน์ว่าเขาเข้มแข็งขึ้นแล้ว ไม่ได้แสดงว่าเขาก้าวข้ามตัวเองเมื่อหกปีก่อนที่เกือบจะเป็นบ้า ไม่ได้ปลดปล่อยตัวเองจากมาซายะคนเดิมที่โหยหาในตัวเซย์นะ

มันเหมือนกลับไปนับหนึ่งอีกครั้ง

“ฮ่ะ....ฮะ..ฮะๆๆๆ” มือใหญ่ยกขึ้นมากุมหน้าของตัวเองแล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง  ความว่างเปล่าที่โดนเดินจากไป  ความเจ็บปวดกับความไร้เยื่อไย หัวใจที่บีบรัดจนแทบบ้า ทุกอารมณ์ที่หลอกหลอนเขามาเมื่อหกปีก่อนกลับมาเล่นย้อนซ้ำไม่ขาดตก

ย้ำให้ชัดเจนอีกครั้งว่าไม่ว่าเขาจะเคยคบใครสักกี่คน จะนอนกับใครอีกกี่คน คนที่เขาแอบฝันถึง คนที่ใจเขาปรารถนาก็ยังเป็นคนเดิม  ตอกย้ำกันให้ลึกซึ้งว่าไม่ว่าเขาจะพยายามแสดงพูดว่าเกลียดอีกกี่ครั้ง

สิ่งที่ได้ก็คือความเจ็บปวดของตัวเอง

น่าสมเพช

มาซายะได้แต่มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกด้วยความรู้สึกว่างเปล่า  ชีวิตของเขารู้สึกมีชีวิตขึ้นมาจริงๆก็เพราะเซย์นะ อบอุ่น ความสุข เหงา โดดเดี่ยว เศร้า รัก สับสน โกรธ ทุกอารมณ์ของเขาที่เพื่อคนคนเดียวคือเซย์นะ

นอกนั้นก็คือว่างเปล่า

และตอนนี้เขาก็กลับมาว่างเปล่าอีกแล้ว

..

.

“ฉันนึกว่าคุณจะซ่อนตัวในห้องน้ำเพราะไม่อยากจะเจอพ่อแม่ของฉันซะแล้ว” เสียงหวานเชิงแง่งอนของคู่หมั้นหมาดๆดังขึ้นพร้อมแขนเรียวที่เข้ามาคล้องแขนเขา  แวบหนึ่งที่มาซายะเกือบชักแขนกลับ  ชายหนุ่มหลับตาลงแล้วประทับรอยจูบบนหน้าผากมน

“ไปกันเถอะที่รัก” ดวงตาคู่คมเปิดขึ้นเล็กน้อยมองเรือนผนเส้นเล็กดูนุ่มนวลราวขนแมวสีน้ำตาลอ่อนเหมือนชานม

เหมือนของรุคาวะ เซย์นะ

เซย์นะก็คือเซย์นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็สามารถกลับไปใช้ชีวิตได้อย่างสง่างามและสมบูรณ์แบบ   และเขาก็คือเขา ไม่ว่าจะผ่านไปนานเพียงใดก็ยังคงใช้ชีวิตกับการฝันว่าคนที่อยู่ข้างๆของเขาคือเซย์นะ

และจากไปพร้อมความเสียดาย...

หากเขารู้แต่ต้นว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมใครสักคน  เขาก็คงเลือกที่จะพยายามเหนี่ยวรั้งอีกฝ่ายไว้ทุกวิถีทาง

แม้แต่การกักขัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.868K ครั้ง

347 ความคิดเห็น

  1. #12503 MsHana (@MsHana) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 13:44
    มาไม่ทันเวอร์ที่แล้ว ฮือออ😭😭
    #12503
    0
  2. #12378 PCYB614 (@PCYB614) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:19
    บ้าเอ้ย ขนาดอ่านรอบก่อนแฮปปี้มีความสุขแล้ว มาอ่านรอบที่ไรท์รีใหม่ก็ยังไม่รู้สึกขัดรู้สึกอินไปหมดเลยฮื้อ น้ำตาหยดแหมะๆ
    #12378
    0
  3. #12232 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:14
    ถ้าโลกนี้เศร้า...แสดงว่าโลกแฟนตาซีมีหวังแฮปปี้?
    #12232
    0
  4. #12231 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:12
    เอ๊ะ ทำไมอ่านก่อนรีไรท์โลกนี้มันแฮปปี้ไม่ใช่หรอ? ไหงเศร้าได้??
    #12231
    0
  5. #12210 Winter_butterfly (@meemeecakecake) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:58
    เศร้าอ่ะ จะมีสักโลกที่จบดีๆไหม TT
    #12210
    0
  6. #12130 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:11
    น่าตะกักขังนะอยากอ่านจัง
    #12130
    0
  7. #12076 SUGA19 (@tandie) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:23
    ทำไมเปลี่ยนตอนจบละTT
    #12076
    0
  8. #11524 TamanegiJa (@TamanegiJa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 02:07
    เจ็บปวดใจจริงๆ แต่ก็สมเหตุสมผลแล้ว ฮรึก;-;
    #11524
    0
  9. #11432 Sei-chan (@sofeeyanee) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:48
    เคยอ่านเวอร์เก่าไปแล้วจำได้ลางๆ​ มีความรู้สึกว่า..... เวอร์ใหม่ตอนท้ายของมาซายะนี้มันดีงามจริงๆ
    #11432
    0
  10. #11407 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 21:15
    ทำไมเวอร์นี้ไม่สมหวัง ม่ายยยยยย
    #11407
    0
  11. #11372 BBBoBowww (@nuyoja) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 17:04
    เวอร์นี้ปวดตับขึ้นเยอะเลยอ่าาา
    #11372
    0
  12. #11332 Lilith In Wonderland (@vareww) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 02:53
    เวอร์นี้เจ็บปวดจัง อันก่อนอยู่กันจนแก่ใช่มั้ยนะ ไม่คิดว่าจะรีจุดจบด้วย อึนไปเรย555555 จุกเลยอะ แบบตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกเหมือนจะร้องไห้แต่น้ำตาไหลไม่ออก ฮือออ แต่ชอบนะ ดูมีเหตุผล ให้ความรู้สึกที่รุนแรงขึ้นจม
    #11332
    0
  13. #11320 Andy382 (@sine382) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 08:36
    ชอบเวอร์ชั่นที่แล้วมากกว่าอ่า
    #11320
    0
  14. #11307 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:07

    ฮรืออออออ ไม่ไหวอ่ะะะ คือเรามโนไปแล้วว่าตอนพิเศษจะมีตอนที่มาซายะรู้มั้ยว่าเซนะจากไปแล้วอ่ะะะ!!!!
    #11307
    0
  15. #11189 a u n ? (@AunAcs) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 18:48
    ร้องไห้แล้วว
    #11189
    0
  16. #11182 เจ้าเป็ดพะโล้ (@lovegamjewel12) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:46

    ชอบทั้ง2เวอร์เลยอ่าาา แต่เวอร์นี้ดูมีเหตุมีผลมากกว่าอ่า อิน ได้อารมณ์มากๆ เวอร์ก่อนจะเป็นแบบอ่านเรื่อยๆเพลินๆฟิวสบายๆ ไรท์แต่งอันไหนมา ก็ชอบหมดเลยอ่าา ติดตามจ้าา #อยากอ่านหลังจากที่เพื่อนพระเอกตายหรือหายไปแล้วมีไหมคะ อยากรู้ความเป็นอยู่ของพระเอกจัง #มีให้อ่านหรือซื้อได้ที่ไหนบ้างคะ
    #11182
    0
  17. #11165 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:43
    นี่เริ่มรู้สึกว่าตัวเองโรคจิตก็ตรง รู้สึกดีกับตอนจบแบบนี้มากกว่าฉบับก่อนรีไรท์ซะอีก ฉบับก่อนจะว่าดีก็ดีแต่มันง่ายไป เส้นทางระหว่างช่วงวัยเรียนจบมัธยมจนถึงแก่ตายมันเป็นช่องว่างที่ใหญ่เกินไป จบแบบใหม่เลยสามารถเล่นกับปมได้มากขึ้น คุ้มค่ากับการรีไรท์มากกกก
    #11165
    0
  18. #11156 Hana no namida (@popcond) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:14
    เวอร์นี้ดีกว่ากู๊เเอนนะ เหใอนปูไปเวอร์หน้าได้ดีเลย ว่าทำไมถึงยึดติดขนาดนั้น
    #11156
    0
  19. #11139 Hunyin29 (@Hunyin29) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:35
    ทำไมเราชอบเวอร์นี้มากกว่ากู๊ดเอน มันดูแสดงถึงความจิตและยึดติดนายเอกเราได้มากกก ชอบจัง5555
    #11139
    0
  20. #11131 InkFish (@ginmoon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:14
    จบแบบนี้ก็ชอบบบ
    #11131
    0
  21. #11112 Krataituaglom (@Krataituaglom) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:44
    ขอแบดเอนแค่ภาคนี้นะคะ อ่านเวอร์เดิมมันดีต่อใจกว่า แต่ภาคนี้ก็เหมือนปูเนื้อเรื่องให้พระเอกยึดติดนายเอกมากขึ้น เข้าใจได้ค่ะ มันสนุกแหละ แต่หลังจากนี้ขอจบดีๆ นะคะ ติดตามค่ะ
    #11112
    0
  22. #11107 Whydaliny (@NuNoiyok) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:16
    เจอเวอร์นี้แล้วกุมอกจริงๆ เวอเก่าเราเคยได้อ่านเรื่องราวของทั้งสองคนที่จบแบบกู๊ดเอน เเต่อันนี้มันเป็นแบดเอน ความรู้สึกมันเลยเหมือนเล่นอันเดอร์เทลหลายเอนสินะ5555
    #11107
    0
  23. #11102 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 15:33
    ชอบเหตุผลของภาคนี้ แต่ชอบตอนจบของภาคเก่า.... มันเจ็บมากจริงๆ ภาคหน้าขอไม่จบเหมือนเดิมนะ ถ้าเหมือนเดิมบอกเลยว่าไม่ไหวจริงๆอะ เจ็บปวดมาก//ไม่ได้เตรียมตัวมา...
    #11102
    0
  24. #10939 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 06:30
    ชอบมากขึ้นทุกอาคเลย แต่อาคนี้เจ็บมาก t - t
    #10939
    0
  25. #10878 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 00:36
    น้ำตาซึมเลยค่ะ ไรต์ทำไมใจร้าย แง~
    #10878
    0