The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 616,893 Views

  • 14,226 Comments

  • 20,555 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    17,328

    Overall
    616,893

ตอนที่ 38 : [ARC III] อะไรที่ผ่านมาแล้ว ผ่านไปแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4335 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

 

         อีกหนึ่งเดือนผ่านไปราวภาพเบลอ  ไม่มีเรื่องน่าตื่นเต้นอะไรก็แค่ตื่น ไปทำงาน ประชุม อนุมัติโปรเจค ตีเทนนิสกับผู้จัดการ กินเลี้ยงกับคู่ค้า ทุกอย่างเหมือนกับหกปีที่ผ่านมา 

 

แม้การเปิดตัวในโลกธุรกิจของอิจิโนะเสะ มาซายะจะมาอย่างยิ่งใหญ่น่าตื่นตา  แต่ในสายตาของคนวงในจำนวนมากยังยกให้ประธานหนุ่มแห่งรุคาวะกรุ้ป รุคาวะ เซย์นะอยู่บนบัลลังค์อย่างมั่นคง  ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีค่านิยมที่แตกต่างจากประเทศอื่น  คนญี่ปุ่นทั่วไปเติบโตมาในกรอบความคิดที่ไม่ชื่นชอบความเสี่ยงทุกรูปแบบ  แน่นอนว่าเมื่อเปรียบเทียบชายหนุ่มสองคนที่อายุเท่ากัน  คนหนึ่งสุขุม ขยันหมั่นเพียร ชีวิตส่วนตัวก็ขาวสะอาด  อีกคนฉลาดหลักแหลม ตัดสินใจว่องไว ชีวิตส่วนตัวก็ยิ่งจะคบหาเลิกราว่องไวกว่า  คนไหนจะมีภาษีน่าไว้ใจกว่า

 

ถึงแม้เซย์นะจะบอกยูวะไปว่าไม่จำเป็นต้องเขียนบทความอะไรให้เขากับมาซายะ  แต่ท้ายสุดวารสารธุรกิจปลายสัปดาห์ชื่อดังฉบับหนึ่งก็อุทิศสามหน้ากระดาษเป็นบทความเรื่องของประธานรุคาวะและอิจิโนะเสะล้วนๆ  และเพราะหน้าตาของประธานทั้งสองในบทความดีกว่าดารานายแบบชั้นหนึ่ง  ทำให้บทความที่สมควรโด่งดังในโลกธุรกิจ  ได้รับความนิยมแม้แต่กับกลุ่มแม่บ้านและนักเรียน นักศึกษา สาวออฟฟิศ   จุดกระแสทำให้ความเห็นคนแตกออกมาเป็นสองค่าย  ค่ายที่สนับสนุนรุคาวะ เซย์นะ  และค่ายที่ชื่นชอบแนวทางของอิจิโนะเสะ มาซายะ 

 

อย่างไรก็ตามคนที่ได้รับประโยชน์จากเรื่องนี้มากที่สุดไม่ใช่ตัวเอกในบทความทั้งสอง แต่เป็นคนเขียนและบริษัทที่สร้างชื่อเสียงจากบทความนั้น ในโลกธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ที่กำลังตบตีต่อสู้เพื่อพิสูจน์กันว่าตัวเองมีคุณภาพพอจะอยู่รอดในสังคมโซเซี่ยลเน็ตเวิร์ค  โอกาสแบบนี้คือชิ้นเนื้อที่ทุกคนต้องการที่สุด ยูวะพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งว่ามีอะไรมากกว่าหน้าตาและท่าทางสบายๆคล้ายเอาแต่เล่นตลอดเวลา

 

[[โฮสต์! พระเอกกำลังจะเข้ามาในร้านแล้ว พร้อมลูกสาวตระกูลเอนโจว]] ห้าน้อยวันนี้ก็ยังคงเป็นเลขาที่ขยันขันแข็ง  ก้อนขนกลมปุกปุยเกาะบนบ่าของร่างสง่าของประธานรุคาวะเป็นภาพที่น่าสนใจ  แต่เสียดายไม่มีใครที่มองเห็น

 

“.....” เซย์นะชะงักไป  ไม่คิดว่าวันนี้มาซายะจะบังเอิญมาทานมื้อค่ำที่ร้านเดียวกันกับที่เขาทานมื้อเย็นกับคู่ค้า  นัยน์ตาคู่สวยราวอัญมณีหลุบลงเล็กน้อย เกิดความรู้สึกประหลาดสายหนึ่งแวบเข้ามาในใจอีกครั้ง

 

ผู้ร่วมโต๊ะส่งเสียงถาม เมื่อเห็นชายหนุ่มดูเหมือนจะใจลอยไปครู่หนึ่งประธานรุคาวะ?”

 

ขอโทษครับหนุ่มหน้าสวยเอ่ยอย่างสุภาพ พร้อมส่งรอยยิ้มบางเบาแต่ชวนให้คนตาพร่าให้เป็นเชิงขอโทษ  เซย์นะกลับมาสนทนากับคู่ค้าในโต๊ะอีกครั้ง 

 

ช่างพระเอกเถอะห้าน้อย ไม่ต้องคอยรายงานความเคลื่อนไหวทุกก้าวก็ได้ ชายหนุ่มออกคำสั่งในใจ  เพราะถึงมาซายะจะมากินข้าวที่นี่ยังไงก็คงไม่ได้เจอกันเพราะต่างมีห้องส่วนตัวกันคนละห้องอยู่แล้ว ขืนให้ห้าน้อยรายงานเรื่อยๆ เขาไม่มีสมาธิคุยงานพอดี

 

...

..

 

“.......” เซย์นะอยากจะย้อนเวลากลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนแล้วตบหน้าตัวเองแรงๆสักที  ตอนนี้เขาร่ำลาแยกย้ายกับคู่ค้าเรียบร้อย  ก่อนกลับบ้านก็แวะมาเข้าห้องน้ำ  กำลังจัดการธุระของตัวเองตามปกติ  ได้ยินเสียงก้าวเท้าของคนมาใหม่  ก็ยังคงไม่ได้สนใจอะไรจนจัดการธุระตัวเองเรียบร้อยรูดซิปกางเกง เรื่องราวคล้ายจะไม่มีอะไร จนกระทั่งเตรียมหันหลังไปล้างมือ  เพียงเท่านั้นร่างโปร่งคล้ายถูกแช่แข็ง  ดวงตาสองคู่ประสานกันต่างฝ่ายต่างตกใจพูดไม่ออก

 

มาซายะ!

 

[[…โฮสต์บอกเองว่าไม่ต้องรายงาน]] ห้าน้อยปิดตา รีบออกตัวก่อน

 

บ้าเอ๊ย! ห้าน้อย! มาให้ฉันตีซะดีๆ!! หางคิ้วชายหนุ่มขึ้นขีดดำสามขีด เจอในสถานการณ์อื่นพอว่า แต่เจอหน้าตอนยืนฉจัดการธุระเนี่ยนะ?!

 

หนุ่มหน้าสวยเพียงยิ้มแข็งแล้วหันหน้าหนีเดินไปล้างมืออย่างใจเย็น  แม้ในใจจะคิดหัวข้อกระทู้ปรึกษาปัญหาชีวิตแล้วก็ตาม #อดีตเพื่อนสนิทที่เคยหักอกเมื่อตอนม.ปลายมายืนทำธุระข้างๆ ทำอย่างไรดี? กำลังออนไลน์รอคนมาตอบด่วนมาก!

 

ระบบ : โฮสต์...คุณต้องการตั้งกระทู้ถามจริงๆหรือ?

 

คิดไร้สาระในหัวตัวเองจนกระทั่ง  ได้ยินเสียงก๊อกน้ำข้างๆ หางตาเหลือบเห็นนิ้วเรียวสวยทั้งสิบลูบล้างทำความสะอาดตัวเองท่ามกลางสายน้ำก็เผลอไล่สายตาขึ้นจากแขนแกร่งใต้เสื้อสูทสีดำ ไปจนถึงบ่าหนา ลำคอยาว สันกรามชัดได้รูป

 

มองพอหรือยัง?” เสียงน้ำไหลหยุดลงดวงตาคู่คมราวนักล่าเลื่อนมองจ้องคนข้างๆ  ทำให้เซย์นะสะดุ้งก่อนจะเก็บสายตากลับ  ทว่าก็เหมือนจะช้าไปแล้ว มือใหญ่ที่ชื้นเล็กน้อยจากที่เพิ่งล้างเสร็จยังเช็ดไม่ดีนักจับคางของดวงหน้าสวยให้หันมาสบตา

 

ฉันจะได้คิดค่ามอง...” เสียงต่ำติดแหบกระซิบเบาๆพร้อมลมร้อนที่ปัดรดปลายจมูก  นิ้วโป้งเกลี่ยไปตามกลีบปากนุ่ม  อาศัยเพียงเสียงที่เซ็กซี่และใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจเอื้อนเอ่ยคำที่เอาแต่ใจแบบนี้ก็เพียงพอที่จะล่อลวงได้แม้แต่นางฟ้าที่บริสุทธิ์ที่สุด

 

เพี๊ยะ!

 

แต่เขาไม่ใช่นางฟ้า นอกจากใบหน้าที่สวยงามราวนางฟ้าของเซย์นะแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่ใกล้เคียงนางฟ้า หลังจากปัดมือของอีกฝ่ายทิ้งเซย์นะก็ยิ้มอย่างสุภาพราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

คุณคงจะดื่มไวน์มากไปแล้วประธานอิจิโนะเสะเสียงทุ้มไพเราะได้จังหวะราวเครื่องดนตรีกล่าวผมไม่ใช่คุณหนูเอนโจวคู่เดทที่คุณพามาในวันนี้

 

คิ้วเข้มเลิกขึ้น มุมปากขยับยิ้มโอ้? เหมือนคุณค่อนข้างจะใส่ใจข่าวของผมพอสมควรเลยนะ รู้แม้กระทั่งว่าผมมาเดทกับใคร

 

“.....” ให้ตายสิ...ก็แค่ได้ยินผ่านหูมาจากคนแถวนี้

 

อ้อ...ดวงตาคู่คมมีประกายดำมืด มุมปากยังยกในองศาเดิมแต่มีความเจ็บปวดแฝงอยู่ “แต่คนแถวนี้ข่าวยังช้าไปนิดนะ เพราะคุณหนูเอนโจวไม่ใช่คู่เดท แต่เป็นคู่หมั้น”

 

“ยินดีด้วยนะ” หนุ่มหน้าสวยยิ้มชา “...ขอตัว”

 

รุคาวะ

 

มือที่กำลังจะจับลูกบิดชะงัก เซย์นะไม่ได้หันกลับไป และไม่คิดจะหันกลับไป

 

ฉันเกลียดนาย

 

“....ฉันรู้หนุ่มหน้าสวยกล่าวเสียงเบาหวิว การกระทำที่ผ่านมาของพระเอกมันชัดเจนอยู่แล้ว  ตั้งแต่ที่เขาเลือกที่จะบอกว่าลาก่อน แล้วเดินออกมาในวันนั้น

 

แต่พอมาได้ยินกับหูตัวเองแบบนี้...

 

“...ท่านประธานเกิดอะไรขึ้นหรือครับ??” เสียงของคนขับรถดังขึ้นอย่างเป็นห่วง  ทำให้เซย์นะรู้สึกตัวว่าเขามานั่งอยู่หลังรถของตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ  และกำลังร้องไห้...

 

“ขับรถไป” เสียงที่เคยนุ่มทุ้มอ่อนโยนราวสายลมฤดูใบไม้ผลิแหบแห้งและหนาวเหน็บอย่างไม่น่าเชื่อ

 

[[โฮสต์...]] เสียงระบบพูดหงอยๆ

 

มันจบแล้ว...เซย์นะหลับตาลงอย่างอ่อนล้า ได้เวลาส่งฉันกลับไปแล้วห้าน้อย...

 

[[โฮสต์! คุณรักพระเอกจริงๆใช่ไหม?]] ห้าน้อยพูดเสียงตื่น แต่ครั้งนี้มันเลือกที่จะขอคำยืนยันจากโฮสต์แทน

 

ฉันวิ่งหนีจากเขาไม่ได้จริงๆชายหนุ่มหัวเราะเสียงขื่น ไม่ว่าจะย้อนมองไปวันนั้นกี่ครั้งเขาก็รู้สึกว่าตัวเองช่างโง่เขลา สรรหาเหตุผลมามากมายที่จะบอกตัวเองว่าการตกหลุมรักพระเอกไม่ใช่ความคิดที่ดี คิดว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของตัวเอง

 

แต่ร้อยพันเหตุผลที่สมองสรรหามา กลับไม่สามารถทำให้ใจคล้อยตามได้เลย สุดท้ายทุกครั้งที่ระบบถามว่าจะจบภารกิจที่โลกนี้เลยหรือไม่ ก็ได้แต่ผลัดไปอีกวัน เพราะกลัวว่าโลกหน้าจะไม่ได้เจอคนคนนี้อีก

 

เวลานั้นฉันเคยพูดว่า ในเมื่อรักไม่ได้แล้วคำตอบสำคัญยังไง ใช่ไหม? ผู้เป็นเจ้าหน้าที่ถามระบบ

 

[[......]]

 

 ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันควรจะเป็น ในเมื่อรักไปแล้วคำตอบสำคัญยังไง มากกว่า

 

จะเรียกว่ารักได้ยังไงในเมื่ออีกฝ่ายไม่รู้สักนิดว่าเขาคือใคร?

จะเรียกว่ารักได้ยังไงในเมื่อเขายังไม่รู้สักนิดว่าเขามองอีกฝ่ายเป็นติณ เลียม หรือมาซายะ? ความทรงจำ ความรู้สึก ความคุ้นเคยของสามโลก สามชีวิตเหมือนจะตีกันจนสับสนไปหมด

 

แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว...คำตอบเหล่านี้มันไม่จำเป็นสักนิด ...น่าเสียดายที่ฉันรู้ช้าไปหน่อย

 

[[โฮสต์...แต่เรายังเริ่มต้นได้เสมอนะ  พระเอกอาจจะไม่ได้เกลียดโฮสต์จริงๆก็ได้ ระบบว่ายังไงมันก็ต้องเหลือเยื่อใย...]] ห้าน้อยรีบเสนอเสียงอ่อย

 

...งั้นนายจะให้ฉันไปแย่งคู่หมั้นของผู้หญิงคนหนึ่งหรือห้าน้อย?ชายหนุ่มพิงผนังรถอย่างหมดแรง ฉันคือคนที่ปฏิเสธทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น ฉันมีสิทธิ์อะไรจะไปแย่งความสุขของผู้หญิงคนหนึ่ง?...บางอย่างในชีวิตผ่านมาแล้ว ก็ต้องยอมรับว่าผ่านไปแล้ว...ภารกิจของโลกนี้สิ้นสุดลงแล้วล่ะ

 

[[รับทราบ...]]

 

ครั้งนี้เขาสัมผัสได้ว่าวิญญาณกำลังหลุดลอยไปอีกที่อย่างชัดเจน

 

..

.

 

[[ภารกิจที่สอง : สำเร็จ

เจ้าหน้าที่สามารถเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตัวละคร ทำให้ผลกำไรของบริษัทเพิ่มพูน ทรัพย์สินตระกูลเพิ่มขึ้น เป็นทายาทที่น่าภาคภูมิใจของตระกูลได้รางวัลแต้มบุญ 1000 คะแนน  

ภารกิจรองสนับสนุนความรักของพระเอกบางส่วน ถึงแม้พระเอกจะไม่ได้สมหวังในรักแต่ก็มีชีวิตแต่งงานที่ราบรื่น คุณได้รับแต้มบุญ 500 คะแนน

ระบบทำการประเมินประสิทธิภาพเจ้าหน้าที่อีกครั้ง  พิจารณาเลื่อนขั้นให้ขึ้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ E  ยินดีด้วย! ระบบร้านค้าถูกปลดล็อค คุณสามารถนำแต้มบุญแลกสินค้าจากร้านค้าของระบบ]]

 

----------------------------------------------------

 

นักเขียน : มันจะดีขึ้นเรื่อยๆเชื่อฉัน *ตบบ่าทุกคน*

นางร้าย/ตัวร้าย : สู้ๆนะทุกคน *ตบบ่าทุกคน*

 

[[PREVIEW : ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม]]

..

.

        “ฉันเกลียดนาย”

         ในที่สุดมาซายะก็เข้มแข็งพอที่จะเอ่ยคำพูดนี้ออกมา  หกปี...ชายหนุ่มใช้เวลาหกปีในการทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะหลุดพ้นจากความรู้สึกของตัวเอง  อย่างน้อยเขาก็คิดว่าอย่างนั้น...

“ให้ตายสิ....” ร่างสูงของมาซายะในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงยันตัวเองกับขอบอ่างล้างมือ  เซย์นะ หรือตอนนี้คือประธานรุคาวะ ราชาแห่งวงการธุรกิจ อัจฉริยะ— หรืออีกหลายฉายาที่โดนทุกคนยกย่องเดินจากไปแล้ว  พร้อมคำพูดสั้นๆ ฉันรู้ แล้วเดินออกไปอย่างสง่างาม

“แน่นอนนายรู้....” มุมปากยกขึ้นอย่างขมขื่น แม้จะได้พูดคำนี้ต่อหน้าเซย์นะ  แม้จะได้ทำตามเป้าหมายที่คิดไว้  แต่เขากลับไม่รู้สึกมีความสุขสักนิด  การได้พูดคำว่าเกลียดต่อหน้าอีกฝ่ายไม่ได้พิสูจน์ว่าเขาเข้มแข็งขึ้นแล้ว ไม่ได้แสดงว่าเขาก้าวข้ามตัวเองเมื่อหกปีก่อนที่เกือบจะเป็นบ้า ไม่ได้ปลดปล่อยตัวเองจากมาซายะคนเดิมที่โหยหาในตัวเซย์นะ

มันเหมือนกลับไปนับหนึ่งอีกครั้ง

“ฮ่ะ....ฮะ..ฮะๆๆๆ” มือใหญ่ยกขึ้นมากุมหน้าของตัวเองแล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง  ความว่างเปล่าที่โดนเดินจากไป  ความเจ็บปวดกับความไร้เยื่อไย หัวใจที่บีบรัดจนแทบบ้า ทุกอารมณ์ที่หลอกหลอนเขามาเมื่อหกปีก่อนกลับมาเล่นย้อนซ้ำไม่ขาดตก

ย้ำให้ชัดเจนอีกครั้งว่าไม่ว่าเขาจะเคยคบใครสักกี่คน จะนอนกับใครอีกกี่คน คนที่เขาแอบฝันถึง คนที่ใจเขาปรารถนาก็ยังเป็นคนเดิม  ตอกย้ำกันให้ลึกซึ้งว่าไม่ว่าเขาจะพยายามแสดงพูดว่าเกลียดอีกกี่ครั้ง

สิ่งที่ได้ก็คือความเจ็บปวดของตัวเอง

น่าสมเพช

มาซายะได้แต่มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกด้วยความรู้สึกว่างเปล่า  ชีวิตของเขารู้สึกมีชีวิตขึ้นมาจริงๆก็เพราะเซย์นะ อบอุ่น ความสุข เหงา โดดเดี่ยว เศร้า รัก สับสน โกรธ ทุกอารมณ์ของเขาที่เพื่อคนคนเดียวคือเซย์นะ

นอกนั้นก็คือว่างเปล่า

และตอนนี้เขาก็กลับมาว่างเปล่าอีกแล้ว

..

.

“ฉันนึกว่าคุณจะซ่อนตัวในห้องน้ำเพราะไม่อยากจะเจอพ่อแม่ของฉันซะแล้ว” เสียงหวานเชิงแง่งอนของคู่หมั้นหมาดๆดังขึ้นพร้อมแขนเรียวที่เข้ามาคล้องแขนเขา  แวบหนึ่งที่มาซายะเกือบชักแขนกลับ  ชายหนุ่มหลับตาลงแล้วประทับรอยจูบบนหน้าผากมน

“ไปกันเถอะที่รัก” ดวงตาคู่คมเปิดขึ้นเล็กน้อยมองเรือนผนเส้นเล็กดูนุ่มนวลราวขนแมวสีน้ำตาลอ่อนเหมือนชานม

เหมือนของรุคาวะ เซย์นะ

เซย์นะก็คือเซย์นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็สามารถกลับไปใช้ชีวิตได้อย่างสง่างามและสมบูรณ์แบบ   และเขาก็คือเขา ไม่ว่าจะผ่านไปนานเพียงใดก็ยังคงใช้ชีวิตกับการฝันว่าคนที่อยู่ข้างๆของเขาคือเซย์นะ

และจากไปพร้อมความเสียดาย...

หากเขารู้แต่ต้นว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมใครสักคน  เขาก็คงเลือกที่จะพยายามเหนี่ยวรั้งอีกฝ่ายไว้ทุกวิถีทาง

แม้แต่การกักขัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.335K ครั้ง

369 ความคิดเห็น

  1. #14226 N-NeoSpace (@N-NeoSpace) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:39
    เหมือนเคยอ่านรอบนั้น มันไม่ได้จบแบบนี้นี่นา หน่วงเยย555
    #14226
    0
  2. #14145 CH3521 (@CH3521) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:44

    จำได้ว่าเคยอ่านแล้ว มันไม่ได้จบแบบนี้นี่นาา

    โลกนี้อ่ะ

    เราชอบแบบเวอร์นั้น มากกว่า
    แต่เวอร์นี้ก็เรียลดีค่ะ
    #14145
    0
  3. #14116 .ara (@quintina) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 21:32
    โอ้โหหหหห ในทั้ง3ฌลก เราชอบเรื่องนี้สุดเลย ดูมีมิติของอารมณ์คัวละครที่สุดด แงงงง แต่หนูเลียมก็ชอบนะ
    #14116
    0
  4. #13995 black00 (@black00) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:21
    ตอนนี้บับ แงงงงงงงงง
    #13995
    0
  5. #13934 ดาราพร่างพราว (@meilianji) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 03:38

    โอ๊ะ

    พลอตเรื่องต่อไปเปล่า !??

    #13934
    0
  6. #13875 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:14

    ร้องไห้แล้ว ฮือ
    #13875
    0
  7. #13757 rawinnipha lee (@0860895036) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:05

    เสียใจ น้ำตารีดท่วมประเทศไทยแล้วนะ 😭😭
    #13757
    0
  8. #13756 อุ๊ยแม่มา (@mieapasiri3) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 19:56

    เศร้าเลย
    #13756
    0
  9. #13745 Sea45678 (@Sea45678) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 21:30

    สิ่งที่เราสงสัยคือ ถ้าเซย์นะเลือกตายตอนไหนก็ได้ แล้วมรดกแกทำไงทิ้งไว้งี้เหรอ สงสารปู่โว้ยยย มรดกนั่นเขียนพินัยกรรมยังฟระ คือสงสัยจิงจังและเราจะออนไลน์รอคำตอบ555+
    #13745
    0
  10. #13726 ชะเอิงเอ๊ย (@Yanatipnam) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:35
    ตอนเห็นชื่อของโลกนี้คิดว่าใสๆน่ารัก แต่ที่ไหนได้ ปวดตับปวดไตมากค่ะ เล่นกับความรู้สึกสุดๆ โลกแรกๆดูง่ายไปเลยเมื่อเทียบกับอันนี้
    #13726
    0
  11. #13688 เหมี้ยวย่างปลา (@jnie8944) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:30
    เจ็บปวดดดดดด
    #13688
    0
  12. #13669 102044 (@102044) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 17:18
    ปวดตับ ปวดไตมากก หน่วงงง ตอนท้ายพระเอกแอบยันเบา ๆ
    #13669
    0
  13. #13477 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 18:20
    ก่อนรีนิยายคือตอนของโลกนี้สดใสสวยงามตอนนี้ปวดตับมากแงงงง
    #13477
    0
  14. #13454 hinahimeeee (@hinahimeeee) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 00:07
    กรี้ดดดดดดดด ทำไมกัน?!! ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนโลกนี้มันแฮปปี้นินาาาาาา???!!! ไหงตอนนี้มันปวดตับขนาดนี้วะะะะ
    #13454
    0
  15. #13453 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 23:51
    เข้าใจเซย์นะแต่ก็ก็ไม่อยากเข้าใจเลยT^T อยากงอแงให้พวกนายรักกัน ฮือออ
    #13453
    0
  16. #13320 แบมเรนโบว์ (@markbam_real14) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:28
    ไม่ชอบแบบนี้เลย บีบหัวใจสุดๆ ปวดตับโคตรๆ ฮือออ คล้ายจะเข้าใจนายเอกแต่ก็คล้ายไม่เข้าใจ เศร้ามากง่ะ แต่ก็รอโลกที่ทั้งคู่จะได้หัวเราะและยิ้มอย่างมีความสุขกับความรักของพวกเค้า เราจะรักษาตับให้ดีจนถึงวันนั้น รักนักเขียน​โปรดเมตตา​ตับเราด้วย
    #13320
    0
  17. #13315 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:34
    เวอร์นี้สะใจ เกี่ยวใจฉันมากอะ แบบก่อนก็ดีแล้วนะ แบบนี้ก็ดีไปอีกแบบ คือดี~
    #13315
    0
  18. #13169 Mirror_Dear (@Maple_Syrub) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:40
    เวอร์ที่แล้วจบแฮปปี้มาก แต่เวอร์นี้ก็ถูกใจสายมาโซอย่างเรามากค่ะ---แค่ก
    #13169
    0
  19. #13162 ps_pla29 (@ps_pla29) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:29
    เปลี่ยนตอนจบของโลกนี้แล้วดีไปอีกแบบเลย รู้สึกมันตราตรึงใจดี ชอบค่ะ
    #13162
    0
  20. #12986 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:01
    ..............เดี๋ยว ฉันจำได้ว่ามันไม่ใช่แบบนี้......ฟฟ่าฟาฟสฟวฟวฟนหาปาป อ้ากกกกกกกกก โอเค...จบแบบนี้ก็ให้ฟีลไปอีกแบบ
    #12986
    0
  21. #12870 Ployde_r29 (@Ployde_r29) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:25
    เวอร์แล้ว ไม่ใช่แบบนี้ แง้
    #12870
    0
  22. #12869 Ployde_r29 (@Ployde_r29) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:24
    เวอร์แล้ว ไม่ใช่แบบนี้ แง้
    #12869
    0
  23. #12503 MsHana (@MsHana) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 13:44
    มาไม่ทันเวอร์ที่แล้ว ฮือออ😭😭
    #12503
    0
  24. #12378 PCYB614 (@PCYB614) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:19
    บ้าเอ้ย ขนาดอ่านรอบก่อนแฮปปี้มีความสุขแล้ว มาอ่านรอบที่ไรท์รีใหม่ก็ยังไม่รู้สึกขัดรู้สึกอินไปหมดเลยฮื้อ น้ำตาหยดแหมะๆ
    #12378
    0
  25. #12232 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:14
    ถ้าโลกนี้เศร้า...แสดงว่าโลกแฟนตาซีมีหวังแฮปปี้?
    #12232
    0