Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 8 : เป็ดโปรสีม่วง(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,354 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

 

เนื้อเรื่องอาจมีฉากไม่เหมาะสมและความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพสื่อ


 


“วันนี้ได้อะไรบ้าง”

เอกเสนอตัวเข้ามาช่วยภูมิที่เพิ่งกลับจากการออกไปสำรวจข้างนอกด้วยความอยากรู้ บนหลังแกร่งและด้านหน้าของเด็กหนุ่มสะพายเป้ขนาดใหญ่ทั้งสองด้าน ข้างในอัดแน่นไปด้วยสิ่งของทุกอย่างที่เอกบอกว่าเจออะไรให้รีบกวาดให้หมด ร่างสูงของภูมิเปียกซกเหงื่อไปทั้งตัว

“ทุกอย่างที่ผมเห็นว่ามีประโยชน์ครับ”

ถึงจะรับฟังความที่เอกกล่าว เขาจะไม่เข้าใจก็ตามว่าทำไมคนแก่กว่าถึงกำชับมาแบบนั้น ทว่าภูมิก็มีความคิดเป็นของตัวเอง เขาหยิบทุกอย่างที่เขาคิดว่าจะได้ใช้เข้ากระเป๋า

“พี่จ๋า น้ามมม!!”

ร่างกลมเหมือนลูกบอลอัดแก๊สเดิน(กลิ้ง)ดุ๊กดิ๊กมาหา ในมือถือแก้วพลาสติกที่ใส่น้ำเย็นชื่นใจจากตู้เย็นเอามาบริการเจ้าของห้องอย่างน่ารัก เอกช่วยเด็กหนุ่มวางกระเป๋าลง ก่อนที่พี่จ๋าของเล้งจะยื่นมือรับแก้วพลาสติกมากระดกอย่างกระหาย

“ขอบคุณอ้วน น่ารักแบบนี้ต้องให้รางวัล”

ซองขนมกัมมีแบร์ขนาดบิ๊กไซส์สีสันสดใสถูกยื่นมาหาเป็นรางวัล เด็กอ้วนดวงตาวิบวับปรบมือถี่ๆพร้อมร้องว้าวอย่างตื่นเต้น แคนดี้ กัมมี่ หรือของจำพวกลูกอม อนาคตข้างหน้าไม่ต่างจากของสูง มีแค่พวกระดับสูงมีฐานะถึงจะได้ลิ้มรส ก่อนที่ความดีใจจะบังตาเด็กน้อยก็ขมวดคิ้วฉับหันไปโต้ตอบพี่จ๋าด้วยความขุนเคือง

“เล้งม่ายอ้วงนะ!!”

บ้าที่สุด ทำไมคำนี้ถึงมีอิทธิพลกับเขาได้มากขนาดนี้นะ! เด็กชายค้อนพี่ชายปะหลับปะเหลือกก่อนจะหยิบกัมมี่แบร์มากอดไว้แล้วสะบัดก้นหนีไปฟ้องแม่ในครัวได้ยินเสียงแจ้วๆมาถึงด้านนอก

“พี่จ๋าว่าเล้งอ้วง เล้งมะอ้วง เล้งมะอ้วง!!”

“จ้ะๆ เล้งไม่อ้วนหรอก เล้งน่าฟัด พี่ชายแค่แกล้งลูกเล่นเฉยๆ”

เพียงไม่นานจากนั้นใบหน้ากลมของเด็กอ้วนก็โผล่จากขอบประตูในห้องรับแขกที่ภูมิกับเอกนั่งจำแนกของอยู่ ใบหน้าแสดงถึงชัยชนะเหนือพี่ชายเมื่อได้รับคำยืนยันจากแม่

“เล้งมะอ้วง!! เล้งน่าฟัก(?)ตะหาก แบร่”

ว่าเสร็จก็วิ่งดุ๊กดิ๊กจากไปพร้อมกับความสบายใจที่ไร้เหตุผลสิ้นดี บางครั้งเขาก็ไม่อาจควบคุมกริยาของร่างนี้ได้จริง เอกถึงกับหัวเราะเสียงดังกับความแก่แดดของบุตรชาย ส่วนภูมิทำเพียงแค่ส่ายหน้าขำ แล้วหันมาจัดจำแนกของต่ออย่างตั้งใจ

“นี่ผ้าอนามัยของที่พี่ฝากติดมือมา”

เด็กหนุ่มหยิบซองผ้าอนามัยยี่ห้อดังกลับมาด้วยสองสามแพ็คยัดใส่ตามมุมของกระเป๋า ด้วยเพราะเขาไม่ได้มีพลังเก็บของแบบเอก สิ่งที่จะแบกได้จึงมีจำกัด

“นี่แปรงสีฟัน ยาสีฟันของพวกเราแล้วก็ของอ้วนด้วย แชมพู สบู่ มาม่าแบบซองและถ้วย น้ำดื่มต่างๆ”

น้ำดื่มที่ภูมิเอาออกจากกระเป๋าไม่มีน้ำเปล่าเลยสักขวด ไม่เป็นกาแฟสำเร็จรูปก็น้ำผลไม้ เพราะน้ำเปล่าถูกกวาดต้อนไปหมดแล้ว สามัญสำนึกพื้นฐานของคนในยามคับขัน น้ำเปล่าเป็นสิ่งแรกที่พวกเขามองหา และเมื่อน้ำเปล่าหมดไปจากสายตา ถึงจะกลายเป็นสิ่งอื่นที่ทดแทนได้

“ใช้ได้ๆ มีของกินของใช้ในชีวิตประจำวัน แล้วมึงหามาจากไหน จากสภาพน่าจะไปไกลน่าดูใช่ไหม”

ภูมิพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะชี้นิ้วออกไปยังหน้าต่างที่เปิดอยู่ มองเห็นป้ายโครงเหล็กขนาดใหญ่สัญลักษณ์ของห้างสรรพสินค้า ซึ่งถ้าเดินเท้าก็ต้องใช้เวลา 30 นาทีขึ้นไปถึงจะถึงที่หมาย

“นั่นสินะ แถวนี้ของเริ่มหมดแล้ว”

ร้านสะดวกซื้อในละแวกใกล้เคียงหรือร้านมินิมาร์ทใต้คอนโด ถูกผู้อยู่อาศัยในนี้ปล้นของไปจนหมดสิ้นแล้ว ทางออกที่ดีที่สุดก่อนคุณตาของเด็กหนุ่มจะส่งคนมารับคือออกไปหาระยะที่ไกลกว่าเดิม

“พวกศพเยอะกว่าในวันที่เราย้ายออกจากบ้านพี่อีกครับ โชคดีผมทาโลชั่นของพี่ดาเลยไม่ได้ตกเป็นเป้า”

จากวันแรกๆที่ภูมิเรียกเอกกับลินดาว่าน้า แต่พอรู้ว่าทั้งสองยังอายุ ยังอายุไม่ถึง 30 ดีเด็กหนุ่มจึง้ปลี่ยนจากน้าเป็นพี่ทันทีอย่างรวดเร็ว

อัตราการเสียชีวิตเพราะถูกผีดิบกัดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในสองวันมานี้หลังจากที่พวกเขาย้ายจากบ้านเช่าหลังเก่ามาอยู่ที่นี่ คอนโดภูมิอยูห้องชั้นสูงกว่าพื้นดินจึงปลอดภัยกว่า

“แล้วเจอไอ้คนข้างห้องไหม”

ชายหนุ่มอายุมากกว่าถามอย่างกังวลหลังจากวันแรกที่เข้ามาที่นี่พวกเขาก็ต้องสลับกันออกไปหาของคนหนึ่งและเฝ้าห้องคนหนึ่งตลอด เพราะกลัวว่าคนที่ชื่อใบบุญจะเล่นไม่ซื่อหากในห้องเหลือแค่ผู้หญิงกับเด็กเล็ก พวกเขาไม่อาจนึกผลที่จะตามมา หากจะบุกไปจัดการในทีเดียวพวกเขาก็ยังคงมีตรรกะและความคิดที่เป็นมนุษย์ก่อนวันสิ้นโลกอยู่ คือใบบุญยังไม่ได้ทำอะไรผิดกับพวกเขา แต่เล้งที่แอบฟังไม่ได้คิดแบบนั้น                      

“เจออยู่พี่ มันมีลูกน้องสองคน ตอนผมกำลังจะเข้าห้องเปิดประตูสวนพอดี เหมือนจะออกไปหาของด้านนอก”

เอกพยักหน้า กังวลว่าลูกน้องของมันจะใช้พลังได้คราวนี้คงลำบาก เพราะในกลุ่มมีแค่ภูมิที่ใช้พลังโจมตี เขาทำได้แค่เก็บของ ถึงร่างเอกจะสูงใหญ่ กระนั้นการจะใช้พลังกายเพียวๆต่อกรด้วยไม่ใช่ความคิดที่ดีเสียเท่าไหร่

“คอยระวังไว้ก็แล้วกัน สังหรณ์ใจไม่ดียังไงไม่รู้”

ชายหนุ่มอายุเยอะที่สุดในกลุ่มกล่าวด้วยความเครียด ไม่ได้รู้เลยว่าลางสังหรณ์ของเขาจะเป็นจริง แต่แค่สลับบทบาทเท่านั้นเอง ดึกสงัดคืนนี้นั้นร่างเล็กลุกขึ้นด้วยความงัวเงีย เล้งรู้สึกปวดฉี่มากจนอั้นไม่ไหว จะปลูกพ่อกับแม่พวกท่านก็เหนื่อยกับตอนกลางวันมาเยอะแล้ว จึงตัดสินใจลุกออกจากอ้อมแขนหนาอุ่นของพ่อเพื่อปีนลงเตียงไปห้องน้ำเอง ด้วยคอนโดนี้มีสามห้องนอน ห้องแรกเป็นห้องของภูมิมีห้องน้ำในตัวที่ใช้ได้เพียงที่เดียว ห้องที่สองอยู่ชั้นบนลงมติกันไว้ว่าไว้เก็บสิ่งของที่หามาได้ ห้องที่สามเป็นห้องของพวกเขาสามพ่อแม่ลูก และห้องน้ำในนั้นใช้ไม่ได้ด้วยเหตุผลเกี่ยวกับประหยัดน้ำ แม้แต่ภูมิที่มีห้องน้ำในห้องส่วนตัวยังไม่เอาเปรียบพวกเขา จึงตั้งกฏกันว่าจะใช้ห้องน้ำนอกห้องเป็นที่หลักในการทำธุระต่างๆทั้งหมด ร่างเล็กเปิดประตูห้องนอนด้วยเก้าอี้ที่พ่อของเขาพกมาจากบ้านเช่าด้วย เป็นเก้าอี้พลาสติกสีชมพูเข้มไว้สำหรับต่อขาของเด็กชายโดยเฉพาะ

ขาไปไม่มีอะไรเป็นเศษ ร่างกลมในชุดนอนสีขาวคลำทางตาปิดในความมืดเพื่อเข้าไปฉี่ในห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากห้องนอน แต่ขากลับเล้งดวงตาสว่างวาปเมื่อได้ยินเสียงกุกกัก เป็นเสียงแคะอะไรสักอย่างที่ชัดเจนในเวลาดึกสงัดไร้เสียงอื่นๆรบกวน เด็กชายเงี่ยหูตามเสียงก่อนจะจ้องนิ่งเมื่อต้นกำเนิดมันมาจากประตูทางเข้าห้อง

“หลังประตูเหรอ”

หน้ากลมแนบไปกับประตูดังกล่าว เสียงเหมือนคนกำลังสะเดาะกุญแจเพราะลูกบิดมีการเคลื่อนไหวเบาๆเป็นจังหวะ

“เร็วสิครับ ไม่อย่างนั้นผมจะลงโทษคุณนะหากทำช้ามากกว่านี้”

เสียงใบบุญดังขึ้นนอกประตูทำเล้งตาสว่างมากกว่าเดิม น้ำเสียงแบบนี้จำได้ขึ้นใจ ความสุภาพอาบยาพิษ

“ฮึก จะ...ใจเย็นสิ!! ฉัน ฉันพยายามอยู่ หยุดใช้พลังนั่นเข้ามาในหัวฉันสักทีเถอะ ฉันขอร้อง!”

ตามด้วยน้ำเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ติดสะอื้นพร้อมกระแสของความหวาดกลัว เล้งจับได้ถึงอารมณ์สิ้นหวังของเธอคนนั้นได้อย่างชัดเจน

“อ่า ถ้าอยากให้หยุดก็มาตอบแทนผมหลังจากที่ผมจับคนสวยในห้องนี้ได้เสียก่อน ถึงยังไงผมก็ยังไม่เบื่อคุณหรอกนะครับ หึหึ”

เล้งขนลุกเกรียวกับผู้ชายคนนี้ โรคจิตไม่ต่างจากพลังของเขา พลังจิตควบคุมจิตใจ ในตอนนี้มันคงยังไม่แข็งแกร่งพอ ทำได้แค่ควมคุมได้บางส่วน หลักฐานดูได้จากผู้หญิงที่กำลังพยายามเปิดประตูในห้องนี้ เธอโดนควบคุม แต่ยังคงมีสติตอบโต้คำพูดของเขาได้ มาตรว่าเจ้าของพลังคงยังจับจุดการใช้งานมันไม่ได้ ก็นะ...เหตุการณ์ต่างๆเพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่กี่วันนี่เอง

“ฮือ อย่าทำฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันปวดไปหมดทั้งตัวแล้ว ฮือๆๆ”

เธอร้องไห้โฮอย่างจนปัญญา

“ไม่ได้หรอกครับ ผมฆ่าสามีคุณเพื่อคุณเลยนะ ถ้าปล่อยไปง่ายๆคงไม่คุ้มกับที่วางแผนมาแน่ๆ”

เด็กชายผละจากบานประตูวิ่งเข้าในในห้องรับแขกซึ่งเป็นที่ตั้งของคอมพิวเตอร์และแทบเล็ตที่ภูมินำออกมาจากห้องกองไว้ตรงนี้ทั้งหมด เด็กชายสุ่มหยิบแทบเล็ตราคาแพงไว้ในมือ เปิดไฟล์เสียงตามที่พ่อสอน เสียงที่เขาขอให้พ่อดาวน์โหลดเก็บไว้

“ลำโปงบูทุด(ลำโพงบลูทูธ)ไหนน้า”

เด็กชายคลำโดยใช้ไฟหน้าจอแทบเล็ตจนเจอ ก่อนจะวิ่งให้เบาที่สุดไปยังหน้าประตู เปิดอุปกรณ์อย่างทุลักทะเลบ้างเพราะไม่คุ้นชินเท่าไหร่ ทว่าไม่ได้รีบเร่ง ในขณะที่มันพร้อมใช้งาน ประตูที่ถูกสะเดาะอยู่สักพักก็เปิดออกสำเร็จ

กริ๊ก!!

“หึ คิดว่าของแค่นี้จะขวางผมได้จริงเหรอเจาพวกโง่”

มันติดโซ่คล้องประตู ใบบุญพูดเบาๆแล้วยื่นคีมตัดเหล็กเข้ามาตัดโซ่อย่างสบายๆ ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาอย่างหมายมาด เลียริมฝีปากมโนภาพถึงเรือนร่างเล็กๆของลินดาใต้ร่างของเขา จินตนาการถึงเธอที่มีสามีและเขาครอบครองต่อจากผู้ชายคนนั้นอารมณ์มันก็วูบวาบมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“มีพลังแบบนี้ดีจริงๆ”

แอ๊ด...........

บานประตูค่อยๆเปิดอ้าออกอย่างระมัดระวัง เล้งที่นั่งจุ่มปุ๊กในความมืดแสยะยิ้ม กดเล่นเสียงใส่ลำโพงในทันที คลื่นเสียงความถี่ของค้างคาวดังแสบแก้วหู ยิ่งมีลำโพงขอบเขตความรุนแรงของมันชัดเจนมากขึ้น

“อ๊าก!!!”

ใบบุญที่กำลังสุนทรีกับจินตนาการของตัวเองกรี้ดร้องก่อนจะล้มฟุบตรงนั้นยกมือกุมหัวด้วยความทรมาน สายตาพร่ามัวมองฝ่าความมืด มองเห็นร่างเล็กๆของเด็กชายหน้าตาน่ารักนั่งกองกับพื้นอย่างเอ็นดู สายตาของผู้มีพลังสังเกตคลื่นริ้วๆซึ่งเป็นรูปร่างของเสียงที่แผ่กระจายออกมา

อาการเสียดแทงจู่โจมเข้าหัวของเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ลองใช้พลังเพื่อควบคุมเด็กคนนั้นก็ยิ่งเจ็บปวด มันเจ็บกระทั่งอยากจะกรี้ดร้องให้มากกว่านี้ก็ทำไม่ได้

เล้งยิ้มยิงฟัน หันไปมองหญิงสาวที่ถูกบังคับด้วยพลังจิตที่ตอนนี้ล้มลงกุมหัวเพราะหลุดจากอำนาจของพลังร่างต้นแล้ว ปากเล็กเอ่ยเบาๆ

“พี่ฉาว”

“ธะ เธอ ...ทำแบบนี้ได้ยังไง”

หญิงสาวมองเด็กน้อยในห้องอย่างตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก เล้งไม่ได้ตอบ เขาแค่ออกวิ่งเข้าห้องน้ำอีกรอบแล้วออกมาใหม่พร้อมกับน้ำยาล้างห้องน้ำรูปเป็ดขวดสีม่วงยื่นให้เธอ หญิงสาวคนนั้นรับมาอย่างุนงงก่อนจะเข้าใจเมื่อเด็กชายชี้ไปยังคนที่นอนครางแผ่วบนพื้น ประกายตาเธอกลับมาเคียดแค้นอีกครั้ง ร่างบางหันไปเปิดประตูห้องของใบบุญก่อนจะใช้กำลังทั้งหมดดึงลากอีกฝ่ายเข้าไป

มีเด็กชายตัวน้อยกอดแทบเล็ตพร้อมลากลำโพงบลูทูธตามเธอมาด้วย

“รีบกลับไปหาพ่อกับแม่นะครับ เดี๋ยวทางนี้พี่สาวจัดการเอง”

หญิงสาวบอกอย่างใจดี เล้งเอียงคอขมวดคิ้วตัดสินใจก่อนจะพยักหน้า พร้อมยื่นอุปกรณ์กำเนิดเสียงให้พี่สาวคนสวย

“นี่ ทำเจ็บ”

เด็กชายว่าประกอบคำอธิบายด้วยท่าทาง เธอพยักหน้าก่อนจะวางแทบเล็ตกับลำโพงที่ยังส่งกระแสเสียงทำร้ายชายหนุ่มอย่างต่อเนื่องแล้วพาเล้งไปส่งถึงห้อง ก่อนจะกลับ ในความมืดที่เงียบสงัด ร่างกลมไม่ได้ปิดประตู กลิ่นน้ำยาห้องน้ำหืนๆลอยโชยออกมาพร้อมกับน้ำเสียงสำลักไอดังค่อกแค่ก และเสียงครางอย่างทรมานที่ดังแผ่วเบาคลอกับเสียงที่เปล่งออกมาจากลำโพง เล้งยิ้มแล้วปิดประตูเงียบๆ

ในตอนนี้นอกจากคลื่นเสียง ไม่มีใครรู้ว่าน้ำยาล้างห้องน้ำหรือน้ำยาฆ่าหญ้าที่คนโลกเก่าชอบใช้กินฆ่าตัวตายก็เป็นพิษสำหรับผู้มีพลังเช่นกัน เพราะมันมีฤทธิ์ทำลายประสาท แค่จับกรอกให้ไหลตามกระเพาะ ความเจ็บปวดที่แทรกไปตามลำไส้พวกมันก็ไม่อาจมีสมาธิใช้พลังได้แล้ว

เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากเล้ง เพราะมันเป็นความบังเอิญที่เขาทำในการต่อสู้กับผู้มีพลังในชีวิตที่แล้วนั่นเอง

 


 

********************************

สปอนเซอร์ต้องเข้าน้องเล้งแล้ว555555

 


 

********************************

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.354K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,765 ความคิดเห็น

  1. #2332 230973 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 17:18
    โหว..เป็ดโปรเลยนะ แถมไม่ทำเองด้วย เนียนๆให้พี่ฉาวทำ อ้วงทำดีมาก
    #2,332
    0
  2. #2325 มินะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 19:51

    ยาที่ดีที่สุดคือเป็ดโปร!!!!!!5555555555555555555555 เป็ดโปรเป็นยาพิษที่ดีที่สุด!!555

    #2,325
    0
  3. #2273 MinRay_N (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 02:47
    อย่างชอบเลยครับ
    #2,273
    0
  4. #2239 Lusiafar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 04:38
    โหดได้แบบบ...สะใจมากกกกก
    #2,239
    0
  5. #2191 บาบาบิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 18:09
    สะใจว่ะ5555
    #2,191
    0
  6. #2119 เซียนพิษ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 10:08
    ชอบวะ มันต้องแบบนี้สมกับ ตาแก่อายุมากหน่อย
    #2,119
    0
  7. #2094 C_SanKun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 06:07

    โชตะ ทำอะไรก็ไม่ผิด!!!! น้องน่าร๊ากกกกกกกก~ //สู้ๆ

    #2,094
    0
  8. #2040 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:24
    โอ้โหหหหกน้องเก่นมาดดดดดลูก หอมหัว ดีใจกับผู้หญิงคนนั้นด้วยหลุดพ้นแล้ว
    #2,040
    0
  9. #1804 Amarry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 06:58
    ไม่ต้องเสียแรงทุบ เอาเป็ดโปรไปลิ้มลองซะ!!! ผญ.ที่เหลือในอนาคตจะรอดจากมันแล้ว เย้
    #1,804
    0
  10. #1794 Puzzler_P (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 01:11
    5555555ชอบๆ จับกรอกเป็ดโปรซะ
    #1,794
    0
  11. #1772 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:31
    น้องเก่งงงงงงง ฉลาดมากลูกกกกกก มือหนูจะได้ไม่ต้องเปื้อนเลือดสกปรกเนอะ
    #1,772
    0
  12. #1452 killer005 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 02:13
    น่าฟัก วะฮะฮ่า555
    #1,452
    0
  13. #1444 knunkim (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:29

    ใช้คนเก่งงงงง.. ว่าแต่คนในห้องไม่เเย่กับพลังเสียงเรอะน้อง555

    #1,444
    0
  14. #1311 wanwisa007 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:05

    แนะนำเปลี่ยนเป็นน้ำหอมนะคะ ย่าฆ่าแมลงได้ยินที่ไรใจบ่ดีเลย
    #1,311
    2
    • #1311-1 knunkim(จากตอนที่ 8)
      19 พฤษภาคม 2563 / 01:30
      ไรท์คงกลัวว่ามันไม่เเรงพอดับกลิ่นจากจมูกนรกของพี่บี้มั้งคะ
      #1311-1
    • #1311-2 ข้าวตัน18(จากตอนที่ 8)
      19 พฤษภาคม 2563 / 20:44
      อาจจะเพราะหาไม่ได้รึป่าว แบบตอนนั้นคิดว่าเอาตัวรอดไว้ก่อนอะไรงี้ แต่ยาฆ่าแมลงก็แหยงจริงๆ5555
      #1311-2
  15. #1234 Phenphakamas (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 18:15
    จับกลอกขนาดนั้นไม่ตายเพราะซอมบี้ก็ตายเพราะน้ำยาล้างห้องน้ำ
    #1,234
    0
  16. #1172 Aoaom2529 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:44
    เก่งมากตัวแสบ
    #1,172
    0
  17. #992 ดอลลา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:23

    โอ้ย สะใจโว้ยยยยย

    #992
    0
  18. #968 ไออิกู (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:52
    ร้ายกาจ!
    #968
    0
  19. #890 peace_in_apple (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 13:43
    เจ้าอ้วนตัวร้าย
    #890
    0
  20. #843 สล๊อตโลรี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:43
    น้อนอ้วงโหด
    #843
    0
  21. #778 La ong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 03:14
    อัวงสุดยอดดด
    #778
    0
  22. #652 PhimpinTT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 13:08
    พี่สาวอย่างได้
    #652
    0
  23. #596 KuppaKP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:58
    น้องงงงงง จับกดด้วยเป็ดโปร55555 แต่คอนโดแพงๆไม่น่าเปิดด้วยการสะเดาะกลอนนะ เห็นตอนแรกบอกว่าใช้คีย์การ์ด
    #596
    0
  24. #479 mamame1717 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:12
    โคตรแสบ
    #479
    0
  25. #450 Xialyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:14
    ดีแล้วที่ปวดฉี่
    #450
    0