Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 7 : คลื่นเสียง(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,245 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

 


 



 

“หรือว่าจะเป็นใบบุญ นักสะกดจิตคนนั้น!!”

ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นเมื่อเค้าโครงหน้าของชายหนุ่มข้างห้องปรากฏซ้อนทับกับชายวัยกลางคนค่อนไปทางชราเล็กน้อยความทรงจำอนาคต ถึงในชีวิตก่อนใบหน้าอีกฝ่ายจะดูมีอายุกว่านี้ก็ตาม ร่างกลมป้อมนั่งลงบนโซฟานุ่มตัวใหม่ในห้องใหม่พร้อมทบทวนข้อมูลของอีกฝ่ายในใจ

“ในชีวิตก่อนพ่อกับแม่ตาย ป้าพาเราไปที่ฐาน ของจังหวัดการบูรณ์แห่งนี้ ในตัวจังหวัดซึ่งเป็นเมืองใหญ่ มีค่ายผู้ลี้ภัยอยู่สามค่าย คือค่ายกลางเมือง ค่ายภาคใต้ และค่ายตะวันตก เขาอยู่ที่ค่ายตะวันตก เป็นค่ายที่ถูกพูดถึงในภายหลังว่าแย่ที่สุดในจังหวัด เพราะที่นั่นรวบรวมเหล่าผู้มีพลังที่เห็นแก่ตัวไม่สนกฏเกณฑ์มากมายกระจุกตัวอยู่ด้วยกัน

ใบบุญคือชายหนุ่มลูกของนายกซึ่งพ่อของเขาขึ้นปกครองค่ายตะวันตก ภายนอกบุคลิกไว้ซึ่งความอบอุ่นและใจดี ในชีวิตก่อนเขาเห็นไกลๆตอนอยู่ที่ค่ายเขาก็มีท่าทางแบบนี้ แต่ความดำมืดของเขายังไม่หมดแค่นั้น

ดวงตาเด็กอ้วนสาดประกายอำมหิตจางๆก่อนจะหลับตาลงควบคุมสติตัวเอง ดูเหมือนเวลาเขาคิดถึงเรื่องหดหู่ เล้งฉบับย่อส่วนจะมีปฏิกิริยารุนแรงอย่างการอยากร้องไห้ออกมาเสียดื้อๆ

“ป้าบอกว่า ที่แม่เราต้องจากเราไป เพราะในครั้งแรก โดนคนที่ชื่อใบบุญพาตัวไป”

เล้งพูดกับตัวเองเสียงติดสะอื้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ ป้าที่เลี้ยงดูเขามาบอกว่าในตอนนั้นใบบุญเข้ามาคุยกับแม่เขาอย่างใจดี และสักพักแม่เขาก็ดวงตาเหม่อลอยพร้อมกับตามอีกฝ่ายไปเงียบๆ ตอนนั้นทุกคนไม่มีใครคุ้นเคยกับพลังพิเศษ คนส่วนใหญ่ที่ไม่ได้มีพลังจึงกลัวมากนึกว่าเป็นไสยศาสตร์อะไรสักอย่างที่ลี้ลับเกินกว่าพวกเขาจะเข้าใจได้

หลังจากเขาเติบโตมาจึงได้รู้วีรกรรมชอบทรมานเหยื่อในขณะร่วมรักของใบบุญ หญิงสาวหน้าตาดีมากมายตายภายใต้พลังจิตของเขา ตอนนั้นเขาเป็นแค่ประชากรในค่ายที่ไร้อำนาจ อาศัยความมุมานะพัฒนาความสามารถในการดิ้นรนเอาชีวิตรอด ช่วงแรกเริ่มต้องปากกัดตีนถีบเพื่อเลี้ยงครอบครัวของป้าที่เปรียบเสมือนครอบครัวของเขาควบรวมไปด้วย ถึงจะแค้นเคืองยังไงก็ไม่มีโอกาสแก้แค้น

ริมฝีปากสีสดฉ่ำน้ำของเด็กอ้วนแสยะยิ้ม ในอกของเล้งถึงจะอุดมไปด้วยจิตแค้นยังไง แต่ในสายตาภูมิและพ่อกับแม่ของเขา ยิ้มนั้นไม่ต่างจากเด็กอ้วนตัวแสบที่กำลังวางแผนรื้อตะกร้าผ้าที่แม่พับเก็บไว้อย่างเรียบร้อยแล้วให้กระจุยกระจายออกมาใหม่

“คิดอะไรอยู่ตัวแสบ ทำหน้าทำตาเข้า”

เอกเอ่ยด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ หลังจากเข้ามาให้ห้อง วางสัมภาระและปลดของออกจากมิติส่วนตัว หัวของเขาก็รู้สึกโล่งขึ้นเหมือนยกของหนักออกไปจากตัว ลินดายังคงสาละวนกับการจัดของให้เข้าที่ ในขณะที่ภูมิก็กำลังพยายามติดต่อผู้เป็นตาด้วยใบหน้าเครียดเขม็ง

“เล้งยั่กดั้ยเฉียง”

คนพ่อพยักหน้าก่อนจะพยายามออกเสียงให้ลูกฟัง

“ไหนพูดชัดๆสิ เสียง เล้งอยากได้เสียง”

“เฉียงงง”

“ฮาๆๆๆ เอาล่ะๆ โอเค เสียงยังไง เสียงอะไรหืม ปะป๋าไม่เข้าใจที่ลูกพูด”

เด็กชายเอียงหน้าคิด จุดอ่อนของผู้ใช้พลังพิเศษคือเสียงที่เป็นคลื่นความถี่ในรูปแบบต่างๆโดยเฉพาะคลื่นเสียงของค้างคาว ปลาโลมา หรือวาฬ เสียงตีปีกของแมลง ยกตัวอย่างเช่นจิ้งหรีดหรือจั้กจั่นที่จะหนวกหูสะเทือนไปถึงไขสันหลัง และเสียงคลื่นวิทยุ ในอนาคตอันใกล้นี้เสียงเหล่านี้ไม่ต่างจากเสียงมรณะ เพราะการกลายพันธ์ของสัตว์ต่างๆ แต่กับผู้มีพลังจะมีผลที่รุนแรงกว่า

“เฉียงปาโยมา มาแยง คาวๆ”

ใช้เวลาพอสมควรพร้อมกับออกท่าทางกว่าเอกจะเข้าใจว่าลูกอยากได้คอลเล็คชั่นเสียงมาไว้ในครอบครอง

“พี่เอก หากอยากใช้คอมตามสบายเลยนะพี่ อ้วนอยากดูอะไรก็เปิดเลย ตอนนี้สัญญาณอินเตอร์เน็ตยังใช้ได้อยู่”

ภูมิกำลังสาละวนกับธุระของตนเดินโฉบไปมาภายในห้องยื่นหน้าเข้ามาบอกคนแก่กว่าอย่างใส่ใจก่อนจะหันกายจากไป

“มา เรามาดูกัน”

ผู้เป็นพ่ออุ้มลูกชายไปนั่งโต๊ะคอม เล้งตื่นเต้นมาก ในอนาคตคอมพิวเตอร์คือของแปลกประหลาดสำหรับเด็กยุควันสิ้นโลก ได้ฟังนิทานความศรีวิลัยของเมืองที่ยังไม่มีซอมบี้ผีดิบ ไม่มีสัตว์วิวัฒนาการพลังพิเศษ มีแต่ความสงบสุขจากบรรดาผู้ใหญ่เหล่านั้นที่ยังยึดติดอยู่กับวันวาน

“นี่คอมปะเตอร์!!”

“เขาเรียกคอมพิวเตอร์ครับ”

เอกแก้คำที่บุตรชายพูดก่อนจะเริ่มเปิดคอมพิวเตอร์อย่างคล่องแคล่ว เล้งได้แต่ตาโตอ้าปากหวอ นี่คือความตื่นเต้นของเขาที่แสดงออกมาจากใจ คอมพิวเตอร์ อุปกรณ์อัจฉริยะจากโลกอดีตเลยนะ!!

คนเป็นพ่อจัดการเข้าเว็บไซส์แล้วเปิดคลิปเสียงต่างๆให้ลูกชายฟังเพื่อดาวน์โหลดเก็บไว้ เล้งสังเกตปฏิกิริยาของพ่อตัวเองด้วย เวลามีคลื่นเสียงของสัตว์ต่างๆหรือเสียงในรูปแบบบาดหูเปล่งออกมาจากลำโพงข้างๆหน้าจอ ชายหนุ่มจะทำท่าทางเอียงหูส่ายหัวเพราะความรู้สึกหนักๆตาพร่าเบลออยู่เล็กน้อย

“เป็นอะไรอีกวะเนีย”

ร่างสูงพึมพำเบาๆ เด็กอ้วนยิ้มจาง ชีวิตก่อนของเขาวัตถุที่สามารถผลิตคลื่นเสียงได้ในค่ายอพยพตะวันตกคือของต้องห้าม ซึ่งหลายปีหลังจากนั้นพวกผู้มีพลังถึงจะรู้ว่าจุดอ่อนใหญ่หลวงของพวกเขาคือเสียง คนธรรมดาคนไหนมีไว้ในครอบครองถือเป็นกบฏ จะถูกไล่ออกจากค่ายไปเผชิญชะตากรรมด้านนอกอย่างน่าสงสาร

“ลูกจะเอาเสียงพวกนี้ไปทำอะไรครับ เด็กๆนี่น้า เข้าใจยากจริงๆ”

เอกพูดไปเรื่อยเปื่อยก่อนจะดาวโหลดเซทเสียงที่ลูกต้องการ เล้งมองอย่างพอใจ ให้พอกดเช็คทุกอันว่าไม่มีอันไหนผิดเพี้ยน กดไปกดมาจนคนพ่อตาลายเหมือนจะเป็นลมเด็กชายถึงได้หยุด คราวนี้ชายหนุ่มเริ่มสัมผัสอะไรบางอย่างจากบุตรชาย เขาเพ่งมองหน้าจอคอมก่อนจะหันไปมองลูกสลับกัน หลังจากนั้นใบหน้าหล่อเหล่าก็ก้มหัวกระซิบกระซาบกันสองพ่อลูก

“ไอ้เสียงนี่มันทำให้พ่อปวดหัว ทำไมเหรอ”

“คนพยังจะอ่องแอ”

ฝามือกลมเป็นข้อป้องปากกระซิบหูพ่อเสียงเบา เอกพยักหน้าเข้าใจในลิ้นสั้นๆของลูกชาย

“ถ้าเปิดแรงๆจะเป็นยังไงครับ บอกพ่อได้ไหม”

“สีแดงๆออกที่หู และตัยเลย”

มาถึงตอนนี้ชายหนุ่มเชื่อสุดใจแล้วว่าลูกชายตัวน้อยของเขามีพลังเหมือนกัน แต่เป็นพลังมองเห็นอนาคต!!! เอกคิดเป็นตุเป็นตะจากการคาดเดาของตัวเอง โดยที่ไม่เอะใจเลยว่าเหตุใดเสียงถึงไม่มีผลกับบุตรชายของเขาเช่นที่ตัวเองโดน

เมื่อการดาวน์โหลดเสียงครบเสร็จสมบูรณ์คราวนี้เด็กน้อยก็เบนหันไปที่ความเพ้อฝันที่ไม่อาจเป็นไปได้ของตน เขาเชิดหน้าจนเหนียงกระเพื่อมก่อนจะสั่งให้พ่อหานิทานเสียง ภาพยนตร์ การ์ตูน ซีรีส์ นวนิยาย เกมส์ต่างๆ หนังสืออีบุ๊คแบบต่างๆ สารคดี ประวัติศาสตร์ วิชาความรู้ทั้งหมดเท่าที่จะหาได้รวมไปถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในการผลิตสิ่งของที่มีประโยชน์อีกหลายอย่าง

วันข้างหน้าสิ่งจรรโลงใจเหล่านี้มีราคาแพงมาก แค่กระดาษภาพสีการ์ตูนเก่าๆรูปเจ้าหญิงแผ่นเดียว สีสันที่หาไม่ได้ในวันสิ้นโลก ยุคแรกๆมันยังคงไม่สำคัญ ผู้คนขวนขวายแต่อาหารและการเอาตัวรอด แต่เมื่อค่ายลี้ภัยอยู่ตัวมั่นคง มนุษย์เริ่มจะโหยหาสิ่งบันเทิงใจเหล่านั้นมาบรรเทาอารมณ์อันเคร่งเครียดและกดดันของตัวเอง แม้แต่หนังโป๊ในรูปแบบต่างๆถือเป็นแรร์ไอเท็มรองจากอาหารเลยทีเดียว แน่นอนว่ามันแพงมาก!

เด็กชายตื่นเต้นที่จะศึกษาการใช้งานคอมพิวเตอร์ เปิดหูเปิดตาโซเชียลมิเดียที่ไม่เคยได้แตะต้อง ตอนที่พ่อลุกออกจากโต๊ะปล่อยให้เขาดูการ์ตูน เจ้าอ้วนผีตาลุงครองร่างยังแอบหาหนังโป๊โหลดเก็บไว้ตั้งเป้าจะเปิดบิ๊วอารมณ์ตอนนกเขาของตนเองพัฒนามากกว่านี้ เวลาจิ๊จ๊ะบะละฮึ่มกับพี่จ๋าของเขาจะได้ไม่เสียอารมณ์

“คอยดูเถอะ ชีวิตนี้จะมีแฟนสักคนให้ได้ หน้าตาอย่างนี้หาสบายอยู่แล้ว”

เล้งพักเรื่องแก้แค้นไอ้ใบบุญสักครู่หันมาใส่ใจตัวเอง เอียงหน้าทำตาใส่จอคอมมองดูความขาวเนียนจ่ำม่ำแสนมีเสน่ห์?ของร่างกายตน อดีตเขาทำงานอย่างหนัก ตัวดำผิวหยาบกร้าน ใบหน้าคล้ำมีแต่สิว และมีรอบแผลเป็นพาดผ่านจากประสบการณ์การต่อสู้ กลบเค้าโครงหน้าดั้งเดิมออกไปจนหมด แถมสภาพแวดล้อมเลวร้าย ผมขาดหลุดร่วงแทบจะหมดหัว สภาพโดยรวมถือว่าดูไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

“พี่เอกอยู่ไหมวะ”

ภูมิเดินเข้ามาภายในห้องรับแขกด้วยหน้าตาที่ดูไม่ดีนัก

“เออ อยู่นี่ มีไร”

ชายหนุ่มผละจากการช่วยภรรยาจัดของมาหาคนอายุน้อยกว่าอย่างสงสัย

“ไอ้คนที่ชื่อใบบุญที่เราเจอหน้าห้องผมรู้แล้วมันเป็นใคร”

หลังจากคุยกับคุณตาถึงปัญหาต่างๆในตอนนี้ท่านก็กำชับให้อยู่แต่ในห้อง รอให้จัดการปัญหาที่นี่เสร็จแล้วเดี๋ยวจะส่งคนมารับ ไปๆมาๆเด็กหนุ่มก็ผุดภาพชายหนุ่มสุภาพที่เจอก่อนจะเข้าห้อง แล้วภาพต่างๆก็ค่อยๆรีรันในหัว

ใบบุญเป็นดาราหน้าใหม่ในตอนนี้ มีชื่อเสียงจากการเล่นละครหลายเรื่อง พร้อมกับข่าวด้านมืดที่ถูกกลบว่าเขาเป็นคนติดเซ็กส์มีอารมณ์รุนแรง วงในที่ภูมิคลุกคลีและได้ยินมา หญิงสาวทุกคนที่เขาสนใจคือผู้หญิงที่มีสามีแล้วทั้งนั้น

“เราควรกำจัดเขาใช่ไหม”

ชายหนุ่มที่อายุเยอะสุดในที่นี้ออกความเห็นด้วยความเคร่งเครียด เผลอคิดไปถึงแววตาสุภาพที่มองคนในกลุ่มตัวเอง ตอนนี้ลินดาเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่มีสามี

“ถึงฉากหน้าเขาจะเป็นดาราขวัญใจประชาชน แต่เบื้องหลังคุณตาผมเคยหลุดปากบอกว่าเขาไม่ต่างกับฆาตกรที่ครอบครัวพยายามลบคดีให้ขาวสะอาดอยู่เรื่อยๆ”

คนอายุน้อยกว่าออกความเห็นอย่างเป็นกังวล เดิมที่เขาไม่ควรสนใจครอบครัวนี้ แต่จะเป็นแบบนั้นไปได้อย่างไรในเมื่อร่วมหัวจมท้ายกันแล้ว ภูมิยึดถือเรื่องมิตรภาพและบุญคุณมากเพราะมิตรสำหรับเขามีน้อยเหลือเกินจนนับด้วยมือได้

“ชิบหาย ยังมีคนแบบนี้ในสังคมเหรอเนี่ย รอดมาได้ยังไง”

เอกเบนสายตามองหลังภรรยาตัวเล็กของเขา แค่เขาคนเดียวเธอยังแทบตาย จินตนาการถึงผู้ชายคนอื่นชายหนุ่มก็กำมืออย่างไม่ยินยอม

“พ่อมันเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองนี้ ทุกอย่างที่มันก่อเลยง่ายขึ้นเยอะ”

สองหนุ่มต่างวัยยืนคุยกันด้วยบรรยากาศหนักอึ้ง ถึงจะรู้ข้อมูลคร่าวๆเกี่ยวกับใบบุญแต่ก็ไม่ได้รู้ไปถึงนิสัยใจคอที่แท้จริง

“ถ้าปล่อยไว้อันตรายนะพี่ กว่าตาผมจะส่งคนมาก็หลายวัน เสบียงที่เราพามาและที่มีอยู่ในห้องผม แค่เราสองคนที่มีพลังประหลาดก็แดกเยอะกว่าคนอื่นแล้ว น่าจะอยู่ได้ไม่เกินห้าวันหรืออาทิตย์หนึ่ง หากเราสองคนออกไปหาของด้านนอกทิ้งเมียพี่กับอ้วนไว้ในห้อง ผมกลัวว่า....”

ความเงียบโรยตัวเข้ามาเมื่อนึกถึงคำพูดที่ภูมิพยายามจะบอก

เล้งซึ่งนั่งดูการ์ตูนแสร้งใสซื่อเงี่ยหูฟังดวงตาสว่างวาบ จากคำบอกเล่าของพี่จ๋าเขาจึงตัดสินใจทันทีว่าควรทำยังไง พอดีกับที่บิดาตัวโตหันมาสบตากับบุตรชายสุดที่รักพอดี เอกจึงตัดสินใจเดินเข้าหาเจ้าตัวน้อยอีกครั้ง สายตาของลูกมันฟ้องว่าเจ้าตัวรู้อะไรดีๆบางอย่าง

“กูขอเวลาคิดก่อน มึงไปจัดการเรื่องตัวเองก่อนได้เลย”

ภูมิพยักหน้า ที่จริงอยากจะเสนอให้ใช้พลังของเขาจัดการเลยก็ไม่สะดวกนัก เพราะในตอนนี้ตนรู้ดีว่าพลังที่มีอยู่มันใช้ได้อย่างจำกัด เหตุผลที่ภูมิไม่รู้ว่าทำไมถึงใช้แค่นั้นเพราะมันยังไม่พัฒนาในจุดที่ดีพอ

“ลูกรู้อะไรดีๆใช่ไหมครับ”

คนพ่อหยั่งเชิงเสียงเบา ปรารถนาจะเก็บความลับของลูกไว้แค่ตัวเองเท่านั้น เพื่อความปลอดภัยของบุตรชายตัวน้อยที่เป็นแก้วตาดวงใจของเขา


 


 

******************************************

มาแล้ววว แก้ไขคำผิด+ปรับสำนวนเล็กๆน้อยๆ

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.245K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2429 system2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:23

    เนื้อเรื่องดีมากคะสนุกมากเลย


    #2,429
    0
  2. #2376 LENG555* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 10:08

    พระเอกเราคือเด็กซุปเปอร์แมมจอมพลังสุดอ้วน

    #2,376
    0
  3. #2272 MinRay_N (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 02:42
    จัดมันเลยลูก
    #2,272
    0
  4. #2190 บาบาบิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 17:59
    ขยะของจริง จัดการมันเลย
    #2,190
    0
  5. #2039 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:15
    เชี่ยมากชิงหมาเกิดของแท้ หมามีประโยชน์กว่าด้วยนะประเด็นอะ
    #2,039
    0
  6. #1803 Amarry (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 06:37
    ขยะสังคม ป๊ะป๋ากับพี่จ๋าทุบหัวมันทิ้งเลย อย่าเก็บมันไว้ ผญ.อีกหลายคนจะได้รอด
    #1,803
    0
  7. #1770 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:22
    ไอ่ใบบุญนี้ต้องถูกกำจัดทิ้งจริงๆนะ ภัยสังคมสุดๆไม่ว่าจะในวันปกติหรือวันสิ้นโลก
    #1,770
    0
  8. #1633 Nu pe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:52
    ขอคุณพ่อได้มั้ย ไม่ได้สิ!! คุณพ่อเป็นของคุณลินดานะ!! อีกเราคงสู้คุณลินดาไม่ได้ ทั้งสวยน่ารักทำอาหารเก่งน่าปกป้องน่าทะนุถนอม เอาเป็นว่าขอหวีดคุณพ่อเงียบๆละกัน ฮึก คุณลินดานี่โชคดีจริมๆ!!!
    #1,633
    0
  9. #1591 ปอลออาปลา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 11:14
    ปะป๊าดีที่สุด!!!
    #1,591
    0
  10. #1443 knunkim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:22

    พ่อเล้งฉลาดอะ เราชอบนี่สิกัวหน้าครอบครัวตัวจริง ส่วนยัยน้องนี่มันร้ายจริงๆ(ทำไมจากบทที่แล้วเราเดาถูกวะว่าต้องเป็น-นี่แน่ๆที่ทำแม่น้อง... ทำไมเราไม่ลองซื้อหวยดูบ้างว้าา เผื่อจะถูก555)เพราะเดานิยายถูกเกือบทุกเรื่องที่เคยอ่าน

    #1,443
    0
  11. #1233 Salisa_dokaor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 17:57
    อ้วง... น่ายัก
    #1,233
    0
  12. #1171 Aoaom2529 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:37
    น่ารักตรงพูดไม่ชัดนี่ละ อิอิ
    #1,171
    0
  13. #827 mwhisthebest (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:53
    ชอบความพูดไม่ชัดของน้องงงงง
    #827
    0
  14. #734 rainy_blue_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 06:12
    ดีนะพ่อคิดว่าเล้งมีพลังมองเห็นอนาคต เลยถามลูกแล้วก็เชื่อตลอด
    #734
    0
  15. #725 ฝนตกแล้วนะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:03
    คุณพ่อ ฉลาดมากค่ะ! เลิ๊ฟๆ
    #725
    0
  16. #703 P-gorgoeus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:52
    สนุดมากๆเลยค่ะ ตลก พูดไม่ชัดไปกับน้องด้วย555อ่านแล้วไหลลื่นสุดๆ
    #703
    0
  17. #595 KuppaKP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:53
    ชอบเรื่องยี้ อ่านแล้วเหมือนจะพูดไม่ชัดตามน้อง55555
    #595
    0
  18. #448 Xialyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:04
    ส่วนตัวเราโอเคมากแต่งได้ลื่นไหล ลุ้นตามตาลุงหื่นตลอด สู้ๆนะคะ
    #448
    0
  19. #303 Blueheart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    ชอบบบบ
    #303
    0
  20. #287 Nonona Nanano (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:00
    น้องต้องแสบขึ้นเรื่อยๆแน่เลย
    #287
    0
  21. #219 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 07:57
    ฟ้องพ่อเลยลูกฟ้องเลย นุเลิ้ปเอเนอจี้เมียข้าใครอย่าแตะของคูมพ่อมากค่ะถ้าพ่อรู้ว่าไอใบบาปทำไรคูมแม่พ่อฟาดแน่บอกไว้กงนี้ ฮึ่มโมโห
    #219
    0
  22. #202 luffypokpok (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 01:27
    เอาจริงคือชอบคุณพ่อมากกกกกกกก
    #202
    0
  23. #121 aof_8888 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:52

    อ่านรอบที่2แล้ว

    #121
    0
  24. #31 babyzing (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 08:26
    ลองไปหาหนังซอมบี้ หรือผี หรือเกมทำนองนี้แล้วปรับแต่งตามจินตนาการของไรต์ดูนะคะ ไม่ได้สนับสนุนให้ก๊อปหรืออะไร แต่เพื่อเปนแรงบันดาลใจ หรือแนวคิดคิดค่ะ
    #31
    0
  25. #19 Kim2-11 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 19:46

    สนุกมาก^∆^


    #19
    0