Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 9 : สมาชิกใหม่(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,446 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

error loaded

คอร์กี้ หมาขาสั้นพันธุ์เล็ก

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 



 

เช้าวันรุ่งขึ้นทุกคนตื่นมาอย่างสดชื่นเพราะได้หลับพักผ่อนเต็มที่จากความเหนื่อยล้าสะสมของเมื่อวาน ลินดาตื่นขึ้นมาชำระร่างกายล้างหน้าเช็ดตัวให้สดชื่น ก่อนจะจัดเสื้อผ้าที่สามีและลูกต้องใส่ในวันนี้ เมื่อจัดการตรงนี้เรียบร้อยร่างบางก็พาตัวเองเข้าครัวปรุงอาหารเช้าอย่างคล่องแคล่ว รอไม่นานสามีตัวสูงก็เข้ามากอดจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งเล็กน้อย

“อุ้ยตกใจหมดเลยค่ะ หนูเกือบทำหม้อคว่ำแหนะ”

ชายหนุ่มหัวเราะก่อนจะโน้มตัวหอมแก้มภรรยาหลายฟอดด้วยความหมั่นเขี้ยว

“อะแฮ่ม! คนโสดยืนอยู่นี่เกรงใจด้วย”

ภูมิเดินเข้ามาในครัวด้วยชุดใหม่หลังจากจัดการตัวเองเสร็จ เอกหัวเราะหึหึไม่ได้นำพาอะไรแตกต่างจากลินดาที่ใบหน้าหวานซับสีเลือดจางๆ

“ว่าแต่อ้วนยังไม่ตื่นเหรอพี่”

เด็กหนุ่มสอดส่องสายตาไปทั่วไม่เจอเด็กอ้วนตัวแสบ เพราะตลอดสามวันที่ย้ายมาที่นี่เจ้าตัวจะตื่นเช้าตามพ่อแม่ แล้วคอยมาปีนตักก่อกวนเข้าโดยการมุดเข้าไปในเสื้อเอานิ้วจิ้มนับกล้ามหน้าท้องด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มน้ำลายไหลจนอดไม่ได้ต้องจับมาบีบแก้มให้หายหมั่นไส้

“พี่ก็แปลกใจเหมือนกัน วันนี้เจ้าตัวแสบตื่นสาย”

ลินดากล่าวติดตลก ภาพติดตาก่อนออกจากห้องเมื่อครู่คือร่างกลมๆขาวๆนอนเกยบนอกพ่อดูดนิ้วชี้น้ำลายบูดเปื้อนเสื้อเอกเป็นด้วงๆ

“ว่าแต่เมื่อคืนไม่มีใครได้ยินอะไรเหรอ”

ชายหนุ่มอายุมากที่สุดในกลุ่มลองหยั่งเชิงถามคนอื่นๆเขารู้สึกเหมือนได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังเคร้งคร้างแต่ด้วยความเหนื่อยล้าจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก

“เสียงอะไรพี่ ผมก็หลับสบายดีนะ”

ภูมิว่าพลางจะหยิบผักสดที่ลินดาล้างหย่อนเข้าปาก หลายวันที่คุ้นเคยกันมาเด็กหนุ่มทำตัวสบายๆกับพวกเขามากกว่าวันแรกๆมากทีเดียว

“นั่นสิคะ อาจเพราะเราเหนื่อยเกินเลยหูแว่วไปเอง”

เมื่อวานของที่ได้มามันเยอะมากๆ เพราะภูมิออกไปสำรวจด้วยตัวเองตั้งสองรอบ กลับมาเอกก็ออกไปอีกรอบในตอนหัวค่ำ ส่วนลินดานอกจากทำอาหารให้ทุกคนกินเธอก็ต้องคอยเป็นคนจัดระเบียบสิ่งของซ้ำไปมาหลายรอบเช่นกัน ตอนนี้พื้นที่บางส่วนในคอนโดหนึ่งถึงสองส่วนเป็นมุมที่วางของซึ่งพวกเขาออกไปสำรวจอย่างยากลำบาก

ทั้งสามคนทานข้าวผัดที่หญิงสาวทำเองอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนที่สองหนุ่มจะแบ่งงานกัน คราวนี้เอกออกไปส่วนภูมิเฝ้าห้อง ชายหนุ่มแต่งตัวสำรวจความพร้อมตัวเอง เหน็บปืนสะพายเป้ในกรณีที่มิติของตัวเองเต็ม รู้สึกได้ทันทีว่าสองสามวันมานี้เขาใช้พลังจนเหนื่อยล้าทุกรอบ พื้นที่ภายในมิติดูจะกว้างขึ้นกว่าแต่ก่อนหลายส่วนจนสังเกตได้

“เอ๊ะ!!”

ร่างสูงพุ่งไปที่ประตู เห็นโซ่คล้องประตูที่เป็นล็อคอีกชั้นขาดแหว่งออกจากกันอย่างมีพิรุธ เขาจึงเรียกเจ้าของห้องมาดู ภูมิปรากฏสีหน้าเคร่งเครียด ทั้งสองไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น และทำไมโซ่หนาที่ไว้คล้องประตูมันขาด แถมเมื่อคืนพวกเขายังลืมลงกลอนประตูอีกด้วย

“พี่ไปเถอะ ทางนี้ผมดูแลเองไม่ต้องห่วง”

คนอายุมากกว่าพยักหน้ารับด้วยสีหน้ากังวลใจ ก่อนยื่นปืนกระบอกเดียวที่เขาถือให้เด็กหนุ่มเพิ่ม

“ถือไว้ เผื่อฉุกเฉิน”

“แล้วพี่ล่ะ ไม่เป็นไรแน่เหรอ”

“สบาย กูสังเกตร้านขายปืนตรงหัวมุมถนนไม่ไกล น่าจะมีอะไรให้ใช้ได้อยู่ เดี๋ยวจะลองไปดูที่นั่นก็แล้วกัน”

บัดนี้พวกเขาเพิ่งตระหนักถึงอาวุธที่ยังไม่มีไว้ในบ้านตัวเอง ตลอดมาเอาแต่พะว้าพะวงเรื่องเสบียงอาหาร จึงชะล่าใจอย่างไม่อาจปฏิเสธได้

เอกเดินออกมาจากคอนโด กดลิฟท์ที่ยังคงใช้ได้อยู่ลงไป พอถึงห้องลอบบี้มีสวนกับเจ้าของคอนโดรายอื่นๆที่ตัวมอมแมมใบหน้าอิดโรยในอ้อมกอดมีของกินมากมายและมองเขาอย่างหวาดระแวง ทุกคนล้วนลำบาก ยิ่งนานวันเข้าพวกเขาก็ต้องเดินเท้าออกไปไกลจากเขตที่อยู่ของตนเองมากขึ้นเพราะร้านค้าละแวกใกล้เคียงไม่มีของให้เก็บกวาดแล้ว

เอกตัดสินใจมุ่งหน้าออกไปไกลขึ้นเผื่อเจออะไรที่ดีกว่านี้ ยิ่งนานวันความเละเทะของสภาพแวดล้อมยิ่งรุนแรง ผีดิบออกเดินเตรดเตร่หนาตาเนื่องด้วยอัตราการเสียชีวิตที่เยอะกว่าวันแรก คนธรรมดาหากโดนผีดิบกัด ถ้าหนีรอดก็ติดเชื้อ ถ้าไม่รอดก็กลายเป็นอาหารของผีดิบ ส่วนผู้มีพลังหากโดนกัด จะไม่กลายเป็นผีดิบตาม แต่แผลอาจหายช้าถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ดีก็ติดเชื้อและตายด้วยพิษบาดแผล ส่วนคนที่ไม่มีพลังพิเศษและอยากได้ก็ต้องอวยพรให้แอนตี้บอดี้ในร่างกายอ่อนแอจนเชื้อไวรัสที่ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้สามารถเข้าไปปรับเปลี่ยนร่างกายเองหลังจากนั้น

คนที่ไม่เป็นผีดิบและไม่เป็นผู้มีพลังในช่วงแรกมีแค่กรณีเดียว ภูมิคุ้มกันของพวกเขาแข็งแรงจนไวรัสไม่อาจเข้าไปข้างในได้ เล้งได้อธิบายเรื่องนี้ให้กับพ่อของเขาฟังอย่างละเอียดด้วยการพิมพ์ลงในอุปกรณ์สมาร์ทโฟนแทนการพูดปากเปล่า

“ช่วย ....ช่วยฉันด้วย!!”

เดินหลบๆซ่อนๆตามมุมตึกอย่างระมัดระวัง พลันชายหนุ่มก็เห็นหญิงสาวหน้าตามอมแมมวิ่งผ่านไปทางนี้พร้อมกับผีดิบฝูงใหญ่กรูกันตามหลังมาไม่ห่าง จากที่พวกมันช้ามากไม่อาจวิ่งได้ ตอนนี้เริ่มวิ่งเหยาะๆเหมือนเด็กหัดเดินตามเหยื่อได้แล้ว แต่ผิวเนื้อก็เน่าเปื่อยไปเยอะพอสมควรจนเอกต้องยกมือปิดจมูก ผีดิบที่อ่อนแอเมื่อนานเข้าพวกมันก็จะค่อยๆเน่าเปื่อยจนสูญเสียการควบคุมร่างกายและตายไป ส่วนที่แข็งแกร่งก็จะพัฒนาไปสู่ระดับแรก

“ฮือๆช่วยฉันด้วย ไม่ไหวแล้ว”

ร่างสูงมองภาพน่าสังเวชนั้นอย่างเฉยชา บทเรียนจากการออกไปสำรวจในคราวก่อนๆสอนให้เขาอย่าทำตัวเป็นฮีโร่มากเกินไป เพราะบางครั้งยังไม่ทันพ้นชั่วโมงก็คิดจะหักหลังกันแล้ว โลกนี้เริ่มอยู่ยากขึ้นทุกวัน เขาเริ่มมุ่งไปยังเป้าหมายแรกคือร้านอาวุธ

“สภาพดูไม่ได้เลยวุ้ย โดนยกเค้าหมดยังเนี่ย ขอให้มีสักบอกสองบอกเถอะเพี้ยง”

เอกพึมพำเบาๆอย่างมีความหวัง ร้านอาวุธปืนประตูด้านหน้าที่เป็นกระจกแตกเป็นเสี่ยงๆ ประดับรอยเลือดเศษเนื้อประปราย ชายหนุ่มเข้าไปด้านในด้วยความระมัดระวัง เอาไม้หน้าสามที่เก็บในมิติออกมาถือไว้อย่างมั่นคง

“อืม มีคนจัดไปก่อนก็ดี”

ศพผีดิบชายแก่ที่เป็นเจ้าของร้านนอนแน่นิ่งหัวถูกกระสุนเจาะเสียกะโหลกแหลกละเอียดนอนบวมอืดส่งกลิ่นเหม็นที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ เขากวาดตามองทั่วร้าน ปืนและกระสุนบางประเภทถูกกวาดไปหมดแล้ว แต่ก็ยังเหลือปืนใช้ยากเสียงดังอย่างลูกซอง และปืนสั้นซ่อมง่ายหลากหลาย ชายหนุ่มจึงตัดสินใจกวาดหมดตู้ใส่มิติตัวเองด้วยความรวดเร็ว หลักการใช้พลังจิตประเภทมิติไม่ยาก แค่ใช้ร่างกายส่วนใดก็ตามแตะวัตถุที่ต้องการ ก็สามารถเก็บสิ่งเหล่านั้นได้แล้ว มีแค่อย่างเดียวที่เอกเก็บไม่ได้คือสิ่งที่มีลมหายใจทุกชนิด

หงิงๆๆๆ

เมื่ออกจากร้านปืนไปไม่ไกลเขากลับได้ยินเสียงร้องครางเล็กๆดูน่าสงสารไม่น้อย ชายหนุ่มจึงตัดสินใจค้นหาดู ตรงซอกกำแพงของอาคารมีสุนัขตัวหนึ่งนอนหมอบลำตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดและคราบดินจนกลบสีขนธรรมชาติไปจนหมด คอของมันยังมีปลอกคอและเชือกจูงติดอยู่ สายตาที่มีแต่ความหวาดกลัวและสับสนทำเอาเอกใจอ่อนยวบ

ตอนหนุ่มๆเขาก็เคยเลี้ยงหมาไว้หนึ่งตัว มันสนิทกับพ่อเขามาก แต่เมื่อวันที่พ่อซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียวของเขาตาย หมาตัวนั้นก็ตรอมใจตามไปด้วยหลังจากนั้นไม่นาน

“สวัสดีเจ้าตัวเล็ก”

เขายื่นมือเข้าไปหาด้วยความอ่อนโยน แอบกังวลเล็กๆเพราะเสียงครืดคราดในลำคอของผีดิบรอบๆกาย

“มามะ ไปกับฉันไหม”

สายตาเจ้าหมาน้อยเหมือนมีความคิดเป็นของตัวเอง แต่ชายหนุ่มก็ปัดมันออกเพราะหมามันก็ฉลาดของมันอยู่แล้ว จากที่สังเกตรูปร่าง สุนัขตัวนี้คงเป็นพันธุ์ราคาแพงเป็นแน่ เอกลักษณ์โดดเด่นอย่างใบหูกางใหญ่กับเท้าสั้นๆ ไม่ใช่หมาจรจัดที่ชำนาญการใช้ชีวิตด้านนอก เขาเคยเห็นแม้แต่หมาจรบางตัวยังถูกศพเหล่านั้นรุมทึ้งมาแล้ว

“เร็วเข้าเจ้าตัวเล็กที่นี่อันตรายนะ เดี๋ยวมืดค่ำเราจะกลับบ้านลำบาก”

เจ้าตัวเล็กปรากฏสีหน้าลังเลใจอย่างไม่อาจเป็นไปได้ในสัตว์น่าขน ทว่าสุดท้ายมันก็ตัดสินใจพุ่งเข้าหาอ้อมกอดของมนุษย์ใจดีผู้นี้อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มยกมันอุ้มแล้วค่อยๆหาทางเดินไปสำรวจร้านถัดๆไปอย่างไม่เสียเวลา

สุดท้ายเขาก็ต้องแวะร้าน pet shop ขายอาหารสัตว์เลี้ยงที่ผู้คนเมินเฉย แม้แต่ประตูหน้าร้านก็ไม่โดนบุกรุก ด้านในมีซอมบี้ผู้หญิงในชุดพนักงานยืนแห้งๆน้ำลายยืดเพราะไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ ไม่เคยได้เหยื่อกินดับกระหาย ชายหนุ่มจึงสงเคราะห์เธอด้วยการส่งไปเกิดใหม่อย่างรุนแรงจนหัวแบะ

“อาหารของแก รอเดี๋ยวๆนะ ฉันจะรีบมา”

ร่างสูงวางเจ้าหมาแสนรู้บนพื้นภายในร้าน ก่อนจะกวาดอาหารสัตว์ทุกประเภทอย่างไม่เสียเวลาคิด พอนึกถึงขนเละๆของเจ้าหมาน้อยก็ไปโซนอุปกรณ์อาบน้ำ จิ๊กแปรงและแชมพูหมามาไม่น้อย ในมิติของเขามีปืน สารพัดอาหารสัตว์ และน้ำดื่มที่พยายามหามาได้ให้เยอะที่สุด พร้อมกับอาหารกระป๋องพอกินได้เป็นอาทิตย์สำหรับครอบครัวหนึ่ง

“กลับกันเถอะ”

ชายหนุ่มแปลกใจที่มันเชื่อฟังเขาดีมาก วางตอนแรกอยู่ในท่าไหน ตอนกลับมารับก็ยืนท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง หมาคนรวยนี่ดีจังนะ ถูกฝึกให้เชื่อฟังอย่างน่ารัก

เมื่อกลับถึงคอนโดก็สังเกตได้ถึงกลุ่มคนที่รวมตัวกันหน้าโถงมากมายเหมือนชุมนุม คนพวกนั้นมองเขาซึ่งเป็นชายตัวใหญ่มีกล้ามหน้าดุที่อุ้มหมาสกปรกเข้ามา ไม่มีใครกล้าเข้ามาทัก เอกก็ไม่ได้ใส่ใจรีบกดลิฟท์ขึ้นห้องไป

“ปะป๋ามาแย้ว”

เด็กอ้วนวิ่งตึงตังมาหาก่อนจะชะงักเท้าเบิกตาโตมองสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กในอ้อมแขนพ่อ

“เดาสินี่อะไรเอ่ย?”

“มะหมา น่ายักจังง”

เจ้าหมาน้อยนิ่งๆอึนๆกระดิกใบหูหันมามองเด็กมนุษย์อย่างสนใจ มันดูฉลาดถูกจริตเด็กอ้วนที่เริ่มเบื่อคอนโดนี้เพราะไม่มีอะไรทำ หากไม่ติดที่เขายังกดลิฟท์ไม่ถึงคงหนีออกไปเที่ยวตีหัวผีดิบด้านล่างไปนานแล้ว

“อ่ะ พอซื้อสบู่กับแปรงมา พาน้องหมาไปอาบน้ำเร็ว มันมอมแมมสกปรกมาก ตัวเหม็นจะแย่แล้ว”

เล้งพยักหน้า จับสายจูงที่เต็มไปด้วยเลือดแห้งเกรอะกรังด้วยดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า ก่อนจะลากสัตว์สี่ขาไปหาแม่เพื่อขอร้องให้ช่วยอาบน้ำกับตนอีกแรง

สัตว์กลายพันธ์เฟสแรกของวัยสิ้นโลกต้องเอาใจมันหน่อยเพื่อให้เชื่องกับเรา

สัตว์กลายพันธ์มีหลายชนิด สิ่งที่จะเปลี่ยนจากเดิมนั้นหลากหลาย แต่พื้นฐานของสัตว์ที่วิวัฒนาการคือสมอง พวกมันจะมีระบบความคิดที่มีสติเหมือนมนุษย์มากขึ้น จุดเด่นของเรื่องสมองไม่พ้นพวกสุนัข ลิงหรือนกบางสายพันธุ์ ชาติก่อนของเล้งมีคนหลายคนที่รู้ความลับของสัตว์กลายพันธ์ และนำพวกมันมาเลี้ยงดูอุ้มชูแต่เล็ก พอโตขึ้นก็จะซื่อสัตย์กับเจ้าของ นี่จึงทำให้ในอนาคตมนุษย์สามารถอยู่รอดได้ในวันสิ้นโลก ทว่ากว่าที่คนเหล่านี้จะรู้ว่าสัตว์วิวัฒไม่ได้ดุร้ายเสียทุกตัว ก็ผ่านไปเป็นสิบปีจนสัตว์กลายพันธุ์รุ่นเก่าๆแข็งแกร่งอายุยืนยาวจนไม่อาจต่อกรด้วยได้แล้ว


 


 

-----------------------------------------

มาแล้ว ใครกลับมาอ่านใหม่บ้าง

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.446K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,765 ความคิดเห็น

  1. #2274 MinRay_N (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 02:50
    น้อนจะเกี่ยวกัดตอนโตหรอ
    #2,274
    0
  2. #2192 บาบาบิ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 18:32
    อย่าบีบบบ
    #2,192
    1
    • #2192-1 บาบาบิ(จากตอนที่ 9)
      30 พฤษภาคม 2563 / 18:32
      อยาก* สิ
      #2192-1
  3. #2041 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:31
    น้องน่ารักอะ 55555
    #2,041
    0
  4. #1805 Amarry (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 07:15
    มีตัวน่ารักเพิ่มอีกหนึ่ง
    #1,805
    0
  5. #1795 Puzzler_P (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 01:25
    คือพนง.ร้านpet shopนี่ยิงหัวแบะชะ แล้วเสียงมันไม่ดังเหรอ
    #1,795
    0
  6. #1775 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    มีต้าวน้องมาเพิ่มมมมม แต่คือแบบน้องตะเล้กตะน้อยมากเลย จะสู้กับซอมบี้ยังไงอะ 55555 แค่นึกภาพก็ขำแล้ว เป็นเอ็นดูววววว
    #1,775
    0
  7. #1758 RhongTood (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:03
    นึกภาพเจ้ากาแพวิ่งกัดพี่บี้ฉันก็ได้แต่ยิ้ม 55555
    #1,758
    0
  8. #1634 Nu pe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:04
    โชคหล่นทับตลอดเลยน้องเอ้ย ไม่ต้องบู้เพียงแค่ทำตัวน่ารักอยู่บ้านเท่านั้น5555
    #1,634
    0
  9. #1445 knunkim (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:36

    น่ายักกก ทั้งคนทั้งหมาเลย(ว่าแต่น้องหมาจะมีพลังอะไรน้อ)

    #1,445
    0
  10. #892 peace_in_apple (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 13:59
    คู่หูอ้วนกลมสั้นเตี้ย
    #892
    0
  11. #597 KuppaKP (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 04:02
    น้องได้แรร์ไอเทม
    #597
    0
  12. #452 Xialyu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:22
    มีเพื่อนแล้วอย่าพากันซนละ
    #452
    0
  13. #305 Blueheart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:48
    น้องคอร์กี้จะเทพ
    #305
    0
  14. #221 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 08:11
    น้องก็คือรู้เลยว่า40ปีที่ผ่านมาไม่เสียเปล่าน้องเก็บทุกเม็ดจริงๆ สู้ๆค้าบบบบ
    #221
    0
  15. #205 luffypokpok (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 01:39
    น้องทำอะไรต้องมีแผนการไว้ก่อน
    #205
    0
  16. #77 yukai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 10:08

    แล้วเจ้าชั่ว ตายหรือยัง
    #77
    0
  17. #55 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 23:37

    น้องน่ารักก
    #55
    0
  18. #43 09fg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 16:50
    น้องหมาน่ารัก
    #43
    0
  19. #42 vivivenus (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:48

    กาแฟฟฟฟฟแน่นเลยยยย

    #42
    0
  20. #40 aof_8888 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:11

    คู่หูน้องอ้วง

    #40
    0
  21. #38 bsss27 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 12:27
    สนุกมากอ่านเพลิน
    #38
    0
  22. #37 KanoShuuya1012 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:50
    ต้าวอ้วงน้อยและต้าวสั้นตัวเล็กๆของหนูววววว
    #37
    0
  23. #36 ใต้ท้องทะเล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:08

    สนุกมากเลย รอค่าา

    #36
    0
  24. #35 Yeenni (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:07

    น้องมีเพื่อนแล้วววว

    #35
    0