Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 46 : พี่จ๋า?(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 716 ครั้ง
    27 เม.ย. 64

 

error loaded


 
 


 

“พวกเขามาแล้ว!”

เหล่าชาวค่ายกลางเมืองหรือที่ตอนนี้ผู้คนจากด้านนอกเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า ฐานที่มั่นบริบูรณ์ ตามชื่อจังหวัดในอดีต ซึ่งเป็นชื่อฐานผู้รอดชีวิตที่ใหญ่จนมีชื่อเสียง เป็นความใฝ่ฝันของผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจายอยู่ไกลออกจากที่นี่ว่าที่นี่คือเป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดสำหรับพวกเขาในอนาคต

“นั่น! พวกเราเตรียมตัว! ใครมีพลังรักษาประจำที่! แพทย์พยาบาลฝึกหัดประจำที่! เตียงลำเลียงคนเจ็บประจำที่ด่วนๆ!!!”

หัวหน้าหนุ่มใหญ่ที่มีอำนาจในการสั่งการตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงดังเข้มงวดเมื่อคนที่เฝ้าสังเกตการณ์บนหอตะโกนตอบลงมาถึงการเคลื่อนไหวของขบวนช่วยผู้รอดชีวิตจากอีกสถานที่นึงซึ่งลุล่วงไปได้ด้วยดี

แต่ละคนวิ่งวุ่นจ้าละหวั่นเพื่อเตรียมพร้อมรับคนเจ็บ โดยหน่วยที่ทำหน้าที่แบกหามคนป่วยเรียกว่าบุรุษพยาบาล ใช้ศัพท์ปกติที่เคยใช้ มีผู้ใช้พลังรักษาทั่วไป พร้อมหมอพยาบาลที่เชี่ยวชาญในด้านต่างๆ ผ่านไป 10 ปีทุกอย่างค่อยๆฟื้นฟู ค่ายความหวังช่วยเหลือบุคลากรทางการแพทย์ไว้มากมายระหว่างขยับขยายฐานให้ใหญ่ขึ้น

และบุคลากรหมอพยาบาลเหล่านั้นก็เปิดสอนโรงเรียนเพื่อผลิตหมอพยาบาลรุ่นใหม่ออกมาสนับสนุนให้กับฐาน ถึงจะมีหลักสูตรที่เปลี่ยนแปลงไปบ้างก็ตาม หมอพยาบาลยุคนี้เรียนในห้องเรียนแค่ 3 ปี ปีที่เหลือต้องออกปฏิบัติการทันทีภายใต้คำสั่งของจอมพลพัลลภทันทีเพื่อสั่งสมประสบการณ์

ถึงแม้จะมีผู้ใช้พลังรักษาจำนวนมาก แต่แผลบางอย่างหรืออาการบาดเจ็บบางประเภทก็ต้องพึ่งมือหมออยู่ดี ยกตัวอย่างเช่นแผลกระดูกโผล่ออกจากเนื้อ หากไม่มีทักษะปฐมพยาบาลของแพทย์เข้ามาช่วยเหลือ พลังจิตสายรักษาก็ไม่อาจใช้สกิลได้เช่นกัน

“รถมาแล้ว ทุกคนประจำที่ไว้!”

คนที่เดินออกมาจากเต้นท์ใหญ่เพื่อควบคุมสถาการณ์เองคือชายหนุ่มร่างเพรียวสูงหน้าตาคมเข้ม เขาคือกล้วย ลูกไล่ของเล้งในอดีต หรือคนทั่วไปเรียกชื่อศัพท์รู้จักกันในวงการผู้มีพลังพิเศษสายก่อกวนว่าคุณซิกที่ย่อมาจากคำว่าซิกนอล(signal)ที่แปลว่าสัญญาณ

กล้วยเป็นคนคุมฐานภาคเหนือที่เป็นทางออกสู่การไปค่ายตะวันตกเพราะเป็นทางลัดที่ใกล้และปลอดภัยที่สุดแล้ว

“ครับคุณซิก!!”

ทุกคนกล่าวขานพร้อมเพรียงกัน ไม่นานขบวนรถมากมายหลายร้อยคันที่ขับเข้ามาเขตประตูชายแดนสุดของฐานความหวังก็ค่อยๆทยอยเข้ามาเรื่อยๆและเข้าไปจอดยังสนามที่เตรียมไว้ รถที่ขับเข้ามาแต่ละคันเป็นรถบรรทุกทหารคันใหญ่ล้อยกสูงสามารถบรรจุผู้คนได้หลายสิบคนต่อคัน

"เร็ว!!!”

เนื่องจากวิทยุจากคนขับรถที่ส่งมาบอกว่า 98%ของคนที่ช่วยเหลืออยู่ในอาการไม่สู้ดีทุกคน ทางชายแดนของฐานจึงเตรียมพร้อมคนไว้หมดแล้ว บุรุษพยาบาลและอาสาสมัครช่วยเหลือเข็นเตียงเข้ามารอหลังรถบรรทุกอย่างรวดเร็ว ทหารที่เฝ้าด้านบนเปิดท้ายรถก่อนจะพยุงคนเจ็บออกมาเรื่อยๆ

ทุกคนในที่นี้ได้เห็นสภาพของแต่ละคนก็น้ำตาคลอ ไม่มีใครสมบูรณ์แข็งแรงสักคน อย่างน้อย 2% ที่เหลือก็ยังผอมแห้งเพราะขาดสารอาหาร

“ค่อยๆลงนะทุกคน ไม่เป็นไรไม่ต้องกลัวนะ มาเถอะ”

และผู้ประสบเคราะห์ร้ายทุกคนมีอาการตื่นตระหนกเมื่อได้มาเจอคนหมู่มากที่ยืนออกันอยู่ ทุกคนชวนคุยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะจับมือแล้วนำผ้าขนหนูสะอาดอีกทั้งยังนุ่มฟู เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนมาคลุมไหล่

“ตรงนี้มีเด็กทารก! เอาเตียงเด็กมา ขอผู้รักษาสองคนด้วย!”

อีกฝั่งหนึ่งก็เต็มไปด้วยความวุ่นวายเช่นกัน สองเปอร์เซนที่เหลือมีอาสาสมัครพาไปยังเต้นท์ที่เตรียมน้ำผลไม้และอาหารอ่อนที่ย่อยง่ายให้พวกเขาแล้วเพื่อประทังความหิว

“ขอหมอกับผู้รักษา!! ผู้หญิงคนนี้กำลังแย่แล้ว!”

“บุรุษพยาบาลช่วยกันจับเขาหน่อย ฉันตรวจเขาไม่ได้!”

ภูมิมองความวุ่นวายตรงหน้ากับผู้คนหลายร้อยชีวิตที่เต็มไปด้วยเสียงโหวกเหวกโวยวายนอกเต้นท์ที่ถูกเตรียมไว้เพื่อเขา ก่อนย้อนไปมองในเต้นท์แห่งนี้ที่มีผู้รักษา หมอและพยาบาลช่วยกันปฐมพยาบาลเด็กหนุ่มกับหญิงชราที่มารู้ทีหลังว่าเป็นแม่ลูกกัน

“สวัสดีครับคุณภูมิ”

กล้วยในชุดสีดำทะมัดทะแมงเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม เขามีนามแฝงว่าซิกนอล เป็นเด็กหนุ่มอายุ 18 ปีที่โตเกินวัยเพราะเหตุการณ์บีบบังคับ และยิ่งโตขึ้นทั้งอุดมการณ์และความคิดเมื่อลูกพี่ในวัยเด็กเผชิญเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

“สวัสดีซิกนอล”

เด็กหนุ่มร่างเพรียวสูงหัวเราะ ใบหน้าหล่อได้รูปสายไปมา

“อย่าเรียกแบบนั้นเลยครับ เรียกแบบเดิมดีกว่า”

ร่างสูงพยักหน้ารับเงียบๆก่อนจะหันไปมองสองแม่ลูกนั่นอีกครั้งโดยมีกล้วยมองตาม

“นั่นใช่คนที่ลูกพี่ต้องการหรือเปล่าครับ”

“ใช่แล้ว ตั้งใจว่าจะพักอีกสองสามวันให้อาการทุเลาลงแล้วจะพาพวกเขาเข้าไปศูนย์กลางน่ะ”

ศูนย์กลางที่ว่าคือเรียกง่ายๆว่าเมืองหลวงของค่ายแห่งนี้ เป็นจุดเริ่มต้นของค่ายก็ว่าได้ และเป็นจุดเริ่มต้นของทั้งกล้วยและภูมิด้วยเช่นกัน

“นายไปด้วยกันไหม ยังไม่ได้เยี่ยมเล้งเลยนี่”

กล้วยยิ้มแห้งก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างแผ่วเบาด้วยความเสียดาย

“งานเยอะครับ รอหาเวลาว่างว่าจะนัดกับพี่ไปหาลูกพี่วันหลังดีกว่า”

จากฐานภาคเหนือที่ซิกนอลดูแลไปศูนย์กลางใช้เวลาประมาณ 1 วันถ้าเดินทางแบบไม่หยุดพัก ตลอดทางค่ายมีรั้วไฟฟ้ากั้นตลอดแนวและบางพื้นที่ก็มีด่านเพื่อตรวจความเรียบร้อย อาจมีสัตว์วิวัฒขนาดเล็กจนถึงขนาดกลางเล็ดลอดเข้ามาบ้างแต่ก็ไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใด

“อืม เล้งบ่นอยากเจอพวกนายพอดี”

ไม่รู้ทำไมขณะพูดคำนี้ภูมิดูไม่ค่อยเต็มใจอยากกล่าวเสียเท่าไหร่ ในอกมันขมปร่าอธิบายไม่ถูก แต่สีหน้าของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแสดงพิรุจให้ใครสงสัย อาจเพราะชายหนุ่มเพิ่งได้อยู่กับน้อง เขาเลยรู้สึกไม่ค่อยเต็มใจนักที่เล้งจะไปพบคนอื่นในเวลาไล่เลี่ยกัน

เป็นความรู้สึกที่ไม่น่ารักเอาเสียเลย

 

อีกด้าน....

เล้งลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากที่ทุกอย่างเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ฝามือขาวเกาะกุมหัวเบาๆรู้สึกหน่วงเล็กน้อยเนื่องจากใช้พลังจิตเป็นเวลานาน

“พี่ชาย!”

เล็กวิ่งเข้ามาหาพี่ชายในห้องเมื่อเห็นว่าเล้งตื่นแล้ว เด็กน้อยปีนขึ้นตักนุ่มของคนพี่ก่อนจะเงยหน้าถามด้วยแววตาข้องใจ

“ทำไมพี่ชายเรียกอาภูมิว่าพี่จ๋า แล้วเล็กต้องเรียกอาภูมิว่าอาภูมิด้วยล่ะ”

คนพี่หลุดยิ้มเล็กน้อยกับความไร้เดียงสาของเจ้าอ้วนที่สืบทอดร่างกายมาจากเขาแล้วยกมือลูบหัว จนใจจะอธิบายยังไงให้เจ้าหนูจำไมเข้าใจง่ายที่สุด

“เพราะพี่เจออาภูมิก่อนไงเลยเรียกพี่จ๋าได้”

เจ้าตัวกลมหน้าม่อยลงแล้วพูดเสียงเครือ

“ถ้า ถ้างั้นอาภูมิก็เจอพี่ชายก่อน เล็กเจอพี่ชายทีหลังเล็กเลยเรียกพี่ชายว่าพี่จ๋าไม่ได้ พี่ชายเจออาภูมิก่อนเล็ก เล็กเลยเรียกอาภูมิพี่จ๋าไม่ได้อีก”

“ฮะๆๆๆ เจ้าเด็กแก่แดด”

เด็กแก่แดดที่ถูกหัวเราะปากคว่ำมองพี่ชายอย่างไม่พอใจ

“คำก็แก่แดด สองคำก็แก่แดด ปะป๋าก็พูด แม่ก็พูด น้าจันทร์เจ้าก็พูด คุณตาก็พูด เล็กไม่รู้เลยว่าแก่แดดคืออะไร ทำไมคุณแสงแดดต้องแก่ด้วย!”

ความช่างจ้อและขี้สงสัยทำเล้งสมองขาวโพลน สุดท้ายตัดปัญหาจึงจับน้องชายหอมแก้มอย่างหมั้นเขี้ยวจนปากบู้บี้ไปหมด

“งื้อๆๆ อย่าหอมนะ!! เล็กไม่จ๊อบ!!”

ร่างบอบบางเงยหน้าหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เป็นอีกสีสันหนึ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิตก่อน นั่นก็คือการมีพี่น้องสายเลือดเดียวกัน

“พี่จะอธิบายให้ พี่จ๋าเรียกคนที่เราอยากมีแค่คนเดียวไง พี่เรียกอาภูมิพี่จ๋า เพราะพี่อยากมีอาภูมิแค่คนเดียว เล็กจะเรียกพี่ว่าพี่จ๋าก็ได้ เพราะเล็กพี่พี่แค่คนเดียว”

เด็กอ้วนหยุดนิ่งเงยหน้ามองเพดานห้องของพี่ชายเพื่อย่อยข้อมูลเป็นเวลา 30 นาที ทวนคำที่พี่พูดซ้ำไปซ้ำมาโดยที่มีเล้งนั่งมองน้องชายเงียบๆอย่างเอ็นดู ก่อนที่เล็กจะถึงบางอ้อ ด้วยการดีดนิ้ว(แน่นอนไม่มีเสียง)แล้วตะโกนใส่พี่ชายอย่างร่าเริง

“อย่างงี้นี่เอง! เล็กเรียกพี่ชายว่าพี่จ๋าไม่ได้หรอก เพราะพี่ชายเป็นพี่ชาย ไม่ใช่พี่จ๋า เล็กจะหาพี่จ๋าของเล็กเอง!!”

เจ้าตัวกระโดดลงจากตักเล้งจนพุงกระเพื่อมก่อนจะกำหมัดขึ้นฟ้าด้วยแววตาแน่วแน่และวิ่งออกไปอวดความคิดอันบรรเจิดกับมารดาในห้องครัวเสียงดัง

 

สามวันผ่านไป ขบวนรถขนาดย่อมก็ขับเข้ามาภายในประตูเขตศูนย์กลางเข้ามาท่ามกลางการรอคอยของใครบางคน ในบริเวณนั้นมีทีมแพทย์และพยาบาลยืนรออยู่อย่างเป็นระเบียบ เมื่อรถจอดภูมิก็เปิดประตูก้าวลงมาแล้วพยักหน้าให้สัญญาณกับหมอและพยาบาลเหล่านั้นเคลื่อนย้ายคนเจ็บทั้งสองให้ไปรักษาตัวต่อที่สถานพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในที่แห่งนี้ เล้งเดินเข้ามาก่อนจะโผกอดร่างสูงของพี่จ๋าอย่างคิดถึง

สูด!

“อืม...คิดถึงพี่จ๋าที่สุด”

จมูกสูดดมกลิ่นกายอันแสนเข้มข้นของคนตัวโตจนฉ่ำปอดโดยมีเจ้าของร่างแอบใจกระตุกหน้าแดงเล็กน้อยอย่างห้ามไม่อยู่ สักพักภูมิก็รู้สึกว่าท่อนขาข้างนึงของตนมีอะไรมารัดไว้ก่อนจะก้มลงไปมอง

“พี่ชาย คือว่า เล็กกอดอาภูมิก่อนได้ไหมอ่า เล็กยังหาพี่จ๋าของตัวเองไม่ได้เลย”

เจ้าก้อนตัวน้อยพูดเสียงอ้อมแอ้มต่อรองกับพี่ชายก่อนจะยิ้มหวานประจบ ชายหนุ่มผู้เป็นหัวข้อสนทนาของสองพี่น้องย่นคิ้วแปลกใจแล้วย่อตัวช้อนอุ้มเด็กชายขึ้นแนบอก

“พี่จ๋าอะไรครับ หืม? ไหนลองเล่าให้อาภูมิฟังสิ”

เล็กพยักหน้าก่อนจะเล่าออกไปในระหว่างที่พวกเขาสามคนกำลังเดินกลับบ้านอย่างเงียบๆ

“เล็กจะหาพี่จ๋าของตัวเองด้วย! เล็กไม่กอดพี่จ๋าของพี่ชายหรอก!”

ว่าเสร็จก็อ้าแขนกอดคออาภูมิแน่นสวนทางกับคำพูดโดยสิ้นเชิง ร่างสูงถอนหายใจยิ้มๆกำลังจะกล่าวอะไรบางอย่างกับเล้ง พอดีกับที่ประตูลิฟท์ปิดออก

อุก!

คนตัวโตงอตัวเล็กน้อยโดยที่มือประคองเด็กชายแน่น สายตาของภูมิมองน้องน้อยข้างกายเขาอย่างปรามๆ พยายามกัดฟันเบี่ยงตัวหลบจากมือแสนซนที่กำลังบีบๆขย้ำๆส่วนสงวนกลางกายด้วยความคึกคัก

ทำไงได้เล่า! ก็คนไม่เจอกันตั้งหลายวัน คิดถึงเจ้ามังกรภูมิจะตาย อิอิ


 


 


 


27/4/2564 กลับมาแก้คำผิดแล้วจ้า

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 716 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2411 LENG555* (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:51

    พี่ชายคือพระเอกวาย

    ส่วนน้องชายให้มัมแต่งงานกับหญิงเถอะ ไม่งั้นคนเป็นพ่อคงอกแตกตายในอนาคตแน่


    นิยายก็สนุกดี

    #2,411
    0
  2. #2340 สโลว์รี่ส์ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 01:27
    ฉันเห็นอนาคต!! เล็กต้องจับพี่นิคทำเมียแน่ๆ กี้ดดดๆๆๆ แค่คิดก็ฟินแล้วว
    #2,340
    0
  3. #2309 momoi6 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 15:11
    ต่อหน้าน้องก็ไม่เว้นนะไออ้วงงงง พี่จ๋าของน้องเล็กต้องพี่นิคแล้วป่ะ ไม่ก็กล้วยงี้555555
    #2,309
    0
  4. #2230 ion1412 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 22:41
    พี่จ๋าของเล็กนี่ ต้องนิคเเล้วป่ะ!? 5555
    #2,230
    0
  5. #2207 ศรีเธา (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 05:52
    เราไม่เข้าใจว่าเขาดราม่าอพไรกัน เล็กทำไมหรอ ใครก็ได้เม้นบอกเราที
    #2,207
    0
  6. #2202 hamnoy5503 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 22:52
    โอ้บระเจ้า

    ชอบมากแบบถึงพริกถึงขิงดี หื่นได้ใจมากชอบๆ
    #2,202
    0
  7. #2200 Sweet dreaM (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 22:19
    ชอบทั้งเล้งทั้งเล็กเลยค่ะ เราว่าน่ารักมากๆเลยนะ (ยิ่งไรท์ไม่ได้เขียนฉากเด็กจริงๆเวลางอแงลงไปดิ้นกับพื้นงี้) แค่ยังแปลกใหม่กับการมีพี่ชายเท่านั้นเอง น้องไม่ได้ต่อต้านพี่ชายด้วย
    #2,200
    0
  8. #2157 Prim2047 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 00:26
    ชอบเรื่องนี้มากเว่ออออออออ...คือเเบบอ่านรวดเดียวจบอะ...ฟินมากกก...>,,<....มาต่อเร็วฟนะคะเเละห้ามทิ้งเรื่องนี้น้..อยากอ่านไปเรื่องๆ55555 สู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้♥♥
    #2,157
    0
  9. #2122 PPPWVB (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:55
    รอนะคะไรท์ สนุกมากเลยค่ะะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2,122
    0
  10. #2121 KGXUS8683 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:00
    รอนะคะไรท์
    #2,121
    0
  11. #2120 Pissuda627 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:43
    หวังในใจให้นิคได้สามีชื่อเล็ก555
    #2,120
    0
  12. #2114 ningthanaporn (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 23:12
    พี่จ๋าของเล็กนิจะใช่คยที่เล้งช่วยมาอ่ะเปล่า
    #2,114
    0
  13. #2112 deer_fox (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 21:51
    เล้งแกควรเลือกเวบาลวนลามพี่จ๋ามั่งนะเดี๋ยวน้องเอาเป็นแบบอย่าง#ไรท์แต่งดีละจ้า
    #2,112
    0
  14. #2111 aern1234567890 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 19:52

    สนุกมากกกกกก มาต่อเร็วๆน้า
    #2,111
    0
  15. #2106 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 11:42
    เล็กฉลาดนะเนี้ย
    #2,106
    0
  16. #2104 Poohkyung (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 11:19
    เล้ง จะ..ใจเย็นๆนะ😂😂 // ไรท์สู้ๆน้าาา✌✌❤
    #2,104
    0
  17. #2103 -123baba123- (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 11:14

    รู้สึกว่าอีกไม่นานหนูก็จะเจอพี่จ๋าแล้วนะลูก ส่วนนางเล้งมืออ่ะมือ เบาได้เบานะเล้งหยุดหื่นสัก 10 วิได้ไหมถือว่าแม่ขอ

    #2,103
    0
  18. #2101 _mod23_ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 09:41
    สู้ๆนะคะ

    เขียนตามที่วางไว้เลยค่ะ

    เราไม่มีปัญหากับเรื่องเล็กอยู่เเล้ววว //ปูเสื่อรอ
    #2,101
    0
  19. #2100 key10994 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 09:24
    เล้ง!! มือหนูเร็วมากลู๊ก!!!
    #2,100
    0
  20. #2098 aof_8888 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 09:12

    สนุกมากกกกกกก รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจ่อhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-09.png

    #2,098
    0
  21. #2097 Say. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 08:51
    รอตอนต่อไปเลยค่ะ //ปูเสื่อรอ

    ไรต์สู้ๆนะค้าาาา แวะมาส่งกำลังใจจ ปิ้วววว
    #2,097
    0
  22. #2095 ทีมน้อง (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 07:32

    เราชอบเล็กๆน้อยๆพอใจชุมไผ่ไม่ชอบออกไปไม่ชอบแต่มาอ่านของเขา.....ไรส์สู้

    #2,095
    0
  23. #2093 sryhwdt (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 06:04
    แหมแค่นี้ก็เป็นประเด็นไม่เห็นว่ามันจะไม่เหมาะตรงไหนนะก็สมควรเด็กๆก็ควรเอาแต่ใจตัวเองบ้างไรบ้าง
    #2,093
    0
  24. #2092 yukai (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 05:13

    ขอบคุณ
    #2,092
    0
  25. #2091 snowline (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 05:03
    อย่าไปสนค่ะไม่อยากอ่านก็กดผ่านไปเลย
    #2,091
    0