Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 4 : หนมปังนี้กิงดั้ยไมอ่า(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,413 ครั้ง
    9 เม.ย. 64

error loaded

ไรท์ใช้อิมเมจนัมจูฮยอกเป็นพี่ภูมิเนาะ หล่อคักๆ

 

 

****************************************

คุณชายภูมิ คือชื่อที่เขาจำได้ดีจากวัยเด็กสู่วัยรุ่น เพราะเป็นชื่อที่คุณตาตั้งให้เป็นชื่อเล่นตอนแรกเกิด นามนี้คนมักจะเรียกด้วยความนอบน้อมและก้มหัวให้เขาเสมอ เขาเกิดมาท่ามกลางกองเงินกองทอง อยู่บ้านหลังใหญ่โต มีเงินใช้ไม่ขาดมือ ผู้หญิงเข้าหาไม่ขาดสาย กินอยู่อย่างสบายไม่เคยอดอยาก

แต่ทุกสิ่งที่พระเจ้าให้มาเหมือนมีข้อแลกเปลี่ยนสำหรับเขา พ่อกับแม่ของเขาหย่าร้าง แม่แต่งงานมีครอบครัวใหม่ พ่อก็แต่งงานมีครอบครัวใหม่ พวกท่านทั้งสองมีลูกที่น่ารักซึ่งเกิดจากคนรักจริงๆ ไม่ใช่เด็กอย่างเขาที่เกิดจากความจำเป็น ถึงแม้คุณตาจะรักและเอ็นดูเขามาก และเขารับรู้ได้ถึงความรักนั้น ทว่าความรู้สึกที่คุณตารักกับที่ต้องการให้พ่อแม่รัก มันคนละอย่างกัน

ถึงจะร่ำรวย แต่ขาดความรักความอบอุ่น ถึงจะร่ำรวย แต่แลกมาด้วยความรับผิดชอบมากมาย คุณตารักเขาในขณะเดียวกันท่านก็ตั้งใจยกทรัพย์สมบัติเกือบทุกอย่างให้ ที่ต้องแลกมาด้วยความรับผิดชอบเกินเด็กคนอื่นๆ ภูมิต้องเข้าไปเรียนรู้งานบริหารต่างๆตั้งแต่อายุ 13 ปีซึ่งเป็นวัยที่เด็กปกติไม่ควรจะเคร่งเครียดเสียด้วยซ้ำ ต้องสุขุม ต้องใจเย็นเกินวัย ต้องฝึกยิงปืน ฝึกต่อสู้ ทุกๆลมหายใจเต็มไปด้วยความกดดันและคาดหวังจากผู้เป็นตา

ไม่มีใครอยากยกสมบัติมากมายให้คนไม่มีความรู้ความสามารถที่จะจัดการมัน ตลอดชีวิต 17 ปีนอกจากคนของคุณตาที่มองเขาอย่างเคารพ เพื่อนฝูงรอบตัวกลับมองเขาเหมือนถังเงินถังทอง หญิงสาวมากมายมองด้วยความหลงไหล ไม่เคยมองเขาเหมือนที่เจ้าเด็กนี่มองเลย

อะไรน่ะ หิว?

เด็กหนุ่มตื่นขึ้นมาในเช้าวันที่สองพร้อมกับความสดชื่นที่เกินกว่าจะบรรยาย แต่ก็เต็มไปด้วยความหิวจากคนที่ไม่ได้กินอะไรตั้งหนึ่งคืน หลังจากที่เอกแบกเขายัดขังไว้ในห้อง ลินดาจึงไม่ได้เข้ามาป้อนข้าวต้มอีกจนถึงบ่ายของวันใหม่

ดวงตาเฉี่ยวของเด็กหนุ่มมองของกินในถาดที่เด็กตัวกลมซึ่งถือเอียงกระเทเร่เข้ามา เมื่อวานยังจ่อมีดที่คอเขาอยู่เลย(จริงๆคือเมื่อสองวันก่อน)

“พี่ฮับ หนมปัง หยอยน้า~~”

เจ้าลูกโป่งสีขาวว่าด้วยรอยยิ้มสดใส เอาขนมปังแผ่นในถาดวางลงบนฝามือ แล้วตักแยมในชามเล็กๆที่คุณแม่ใส่ไว้ให้โปะลงบนแผ่นขนม เกลี่ยให้ทั่วแผ่น แต่ด้วยความที่เด็กกล้ามเนื้อมือไม่ได้ดีเหมือนผู้ใหญ่ การเกลี่ยแยมของเล้งไม่ต่างอะไรกับเอาช้อนเจาะขนมปังเป็นรู เด็กชายหน้าเจื่อนลงก่อนจะยื่นขนมปังรุ้งริ้งที่มีแยมทาสะเปะสะปะไปใกล้ปากพี่ชาย

ไม่ได้ๆ มีแอร์ส่วนตัว ต้องบริการหน่อยเผื่อสร้างความประทับใจ!!

ผีตาลุงในร่างเด็กน้อยย้ำกับตัวเองในใจอย่างแรงกล้า ถ้าหากเขาอยู่ในร่างผู้ใหญ่คงทำได้ดีกว่านี้ แต่เจ้าเด็กอ้วนนี่นอกจากทาแยมจนขนมปังโดนเจาะเป็นรูแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดของเขาก็คือการอ้อนนั่นแหละ เพราะหน้าตาของเล้งในตอนนี้ต่างกับอนาคตมาก ส่องกระจกแล้วนึกว่าอาศัยสิงร่างคนอื่น

ฮึ้ย!! น่าอับอาย น่าอับอายชิบหายโว้ยย!!

ตาคมมองขนมปังที่กำลังจะเป็นเศษในมือกลมๆก่อนจะอ้าปากรับ มองใบหน้ากลมเหมือนลิงอมซาลาเปาของอีกฝ่ายที่ห่อปากเบิกตาโตด้วยความยินดีแล้วอดจะรู้สึกเอ็นดูไม่ได้ เล้งพยายามอย่างมากในการตักแยมทาขนมปังแผ่นต่อไปแล้วป้อนพี่ชาย ก่อนจะบอกให้พี่ชายรอสักครู่พร้อมกับวิ่งออกจากห้องนอนไปหยิบน้ำเติมในแก้วแล้วถือเข้ามา

น้ำในแก้วกลายเป็นอุณหภูมิห้องพอเข้าใกล้เด็กหนุ่มก็กลายเป็นน้ำเย็นผสมเกล็ดน้ำแข็งในทันที ภูมิมองมันอย่างเฉยชา เขารู้ตัวว่ามีสิ่งผิดปรกติเกิดกับร่างกายเขาในครั้งแรกๆที่ตื่นขึ้นมาแล้ว ไอน้ำในตอนเช้าลอยละล่องตรงหน้ากลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งต่อหน้าต่อตา ต่อมาก็ตอนที่เจ้าเด็กอ้วนนี่เข้ามาหาพร้อมหัวที่เปียกน้ำเพราะเพิ่งเสร็จจากการอาบน้ำมา ก็ถูกเกล็ดน้ำแข็งย้อมหัวจนผมชี้ฟูไปหมด

“น้ำมาแย้ว เอ๊ะ!! น้ำเย็งมาแย้วฮับ!”

ร่างอ้วนกลมวิ่งดุ๊กๆเข้ามาก่อนจะชะงักแล้วเปลี่ยนคำพูดใหม่เพราะน้ำในแก้วที่เปลี่ยนสถานะไปอย่างรวดเร็ว ภูมิอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มขำ

“ขอบใจเรามากที่ช่วยพี่นะ”

เด็กหนุ่มว่าอย่างอ่อนโยน แล้วคิดในใจว่าหากไม่นับตอนเอามีดจี้คอเจ้าเด็กนี่คงน่าเอ็นดูกว่านี้ เมื่อท้องมีอะไรลงจนเติมเต็มความหิวได้นิดหน่อย ภูมิก็ลุกขึ้นออกจากห้องไป ได้ยินเสียงมีดสับและน้ำเดือด หญิงสาวร่างเล็กหน้าตาน่ารักคนนึงกำลังเข้าครัวอยู่

“อะ!! สวัสดีจ้ะ ตื่นแล้วเหรอ เห็นเล้งเอาขนมปังไปให้ยังไม่อิ่มใช่ไหม”

เธอว่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลก่อนจะยกข้าวต้มร้อนๆมาวางไว้บนโต๊ะกินข้าวขนาดเล็ก ลินดาดูมีชีวิตชีวาขึ้นมากเมื่อสามีตื่นจากพิษไข้ ทำตัวเสมือนด้านนอกไม่มีผีดิบกินคนเดินเพ่นพ่านอยู่ คล้ายกับโลกที่เธอสร้างขึ้นในบ้านเล็กๆแห่งนี้เป็นโลกปกติสุขทั่วไป

“เอ่อ ขอบคุณที่ช่วยครับ แล้วก็ขอโทษเรื่องบุกรุกเข้ามาด้วย”

ภูมิยกมือไหว้อย่างมีมารยาท ก่อนจะถูกคนอายุมากกว่าดึงแขนเข้ามานั่งกินข้าวเพิ่มเติมเพราะขนมปังไม่กี่แผ่นคงไม่อยู่ท้องนาน เธอรู้จากสามีบอกไปว่าหากใช้พลังมากๆจะหิวไส้กิ้วเหมือนไม่ได้กินอะไรมาสองวันทั้งๆที่เพิ่งกินไปไม่นานมานี้ ดังนั้นหญิงสาวจึงพอจะเดาได้ว่าพลังประหลาดที่ว่าคงสูบพลังงานอย่างมากหลังใช้เสร็จ

“เธอรู้สถานการณ์ข้างนอกเหรอยังจ้ะ”

ลินดาถามด้วยน้ำเสียงค่อนไปทางกังวลเล็กน้อย ภูมิพยักหน้ารับ

“พอรู้นิดหน่อยครับ ก่อนผมจะถึงแถวนี้แล้วทุบหน้าต่างบ้านคุณน้า มีตัวประหลาดยั้วเยี้ยเต็มไปหมด พวกมันช้าแต่แข็งแรงมาก”

เด็กหนุ่มโชว์แขนข้างขวาที่เป็นรอยม่วงช้ำซึ่งเกิดจากผีดิบจับตัวเขาได้ แรงบีบมหาศาลเหมือนคนเล่นกล้ามสองคนจับยืดไว้จนเขาตัดสินใจใช้อุปกรณ์ที่หาได้แถวนั้นมาตัดแขนมันออก

“ตอนนี้สามีพี่ออกไปหาของนอกบ้านแล้ว กังวลมากว่าจะเป็นอะไรหรือเปล่า”

ตอนเช้าวันใหม่หลังจากพักผ่อนเพียงพอเอกก็ตัดสินใจออกไปสำรวจรอบบริเวณ โดยการฟังลูกชายบอกว่ามิติของเขาเก็บของได้เยอะ ควรเอาของใส่ไว้ในมิติให้มากๆ แถมคนพ่อยังแยกกระเป๋าไปสองใบเผื่อมิติเต็ม

“สามีพี่ก็ได้พลังแปลกๆเหมือนเธอนั่นแหละจ้ะ แต่ของเขามีช่องเก็บของในหัว พี่ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง”

ภูมิพยักหน้าในขณะที่กินข้าวไปด้วย โดยมีเด็กชายตัวน้อยน้องจ้องอยู่บนพื้นด้านล่างน้ำลายไหลย้อยดวงตาเหม่อมองเขาเหมือนเจอของกินที่ถูกใจแต่เอามาไว้ในครอบครองไม่ได้ ลินดายิ้มก่อนจะปล่อยให้เขากินต่อ ส่วนเธอก็เข้าไปในห้องนอนเพื่อทำความสะอาดแกะเศษน้ำแข็งที่ภูมิทำไว้อย่างไม่ได้ตั้งใจ

“มองอะไรอ้วน”

เด็กน้อยหลุดจากภวังค์เพ้อจ้องคนถามอย่างไม่พอใจ ไม่รู้ทำไมเวลาใครทักว่าเขาอ้วนถึงเกิดความไม่พอใจเอาเสียได้ ครั้งแรกก็พ่อของเขา แต่รายนั้นกลับหัวเราะเหมือนการทักว่าอ้วนของพ่อคือกิจวัตรการหยอกลูกน้อยที่ทำทุกวันอยู่แล้ว

“เล้งม่ายอ้วงฉะหน่อย!!”

ภูมิอมยิ้มขำก่อนจะยื่นนิ้วมือมาจิ้มพุงป่องๆที่โผล่ผิวเนื้อออกมาจากสาบเสื้อที่ดูเหมือนจะตัวเล็กกว่าคนใส่จนเห็นสะดือบุ๋มด้วยสายตา

จึกๆ

“ไม่อ้วนอะไร นี่พุงชัดๆ อ้วนแล้วไม่ยอมรับว่าอ้วนเหรอ”

แก้มพองลมเหมือนอมอะไรไว้สั่นหงึกๆอย่างไม่พอใจ ดวงตากลมสาดประกายดุดันจนแก้มที่พองยิ่งพองเข้าไปอีก

“เล้งม่ายอ้วง!!”

เด็กหนุ่มหัวเราะขำเบาๆก่อนที่จะเลิกคิ้วแปลกใจเมื่อเจ้าเด็กอ้วนเอานิ้วชี้จิ้มท้องเขาบ้าง จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ภูมิจึงรู้ตัวว่าเขาอยู่ในสภาพบ็อกเซอร์ตัวเดียวจากที่โดนเล้งฉีกเสื้อผ้าเมื่อสองวันก่อน เขาเกิดกระดากอายขึ้นมาเมื่อนึกถึงตัวเองเดินออกจากห้องในบ้านคนอื่นสภาพเกือบเปลือย แถมไปนั่งคุยกับเมียชาวบ้านอย่างน่าไม่อายอีก

ถึงลินดาจะไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรก็ตาม

ใครจะไปรู้ว่าลินดาไม่ได้คิดอย่างที่ภูมิคิด หญิงสาวกลับเฉยชากับหุ่นของผู้ชายคนอื่นเพราะแค่สามีเธอใส่เสื้อกล้ามก็กินขาดคะแนนในใจเธอแล้ว จนคุณแม่ลูกหนึ่งไม่เคยมองผู้ชายคนไหนดูดีมากไปกว่าเอกอีกเลย

“คงผอมมมม”

นิ้วป้อมสั้นจิ้มซิกแพ็คแข็งๆของอีกฝ่ายด้วยความโมโห ก่อนจะอ้าปากกล่าวด้วยลิ้นสั้นๆของตัวเอง

“แม่บอกว่า คงผอมไม่น่าลั้ก!! พี่ชายไม่น่าลั้ก!!”

ยิ่งพูดเล้งยิ่งอับอายเพราะความขาดสติของเด็ก บางสถานการณ์เวลาอารมณ์เขาถึงจุดเดือดมักจะควบคุมปากบ้าๆนี่ไม่ได้ เหมือนสัญชาตญาณฉบับเล้งในสมัยอายุไม่เยอะจะเข้าครอบงำไปชั่วขณะ เมื่อได้สติเด็กชายจึงสะบัดก้นหนีหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก

“อะไร พี่นี่มีคนบอกว่าเท่เยอะแยะ แบบนี้เขาเรียกมีกล้าม นี่เรียก 6แพ็ค รูปร่างเหมือนขนมปังนี่ที่ผู้ชายทุกคนต้องมี สาวจะได้หลงรัก”

ภูมิที่ปกติจะพูดไม่มากเหมือนได้รับการปลดล็อค เขาสามารถคุยเรื่อยเปื่อยกับเจ้าเด็กนี่ได้เพราะโดนความน่ารักไร้เดียงนำพาไปอย่างเพลิดเพลิน เวลาแก้มแดงๆของอีกฝ่ายกระตุกด้วยความไม่พอใจสะดุดตาเขาอะไรอย่างนี้

สายตากลมโตเหล่มองก่อนจะเผลอกลืนน้ำลายเล็กน้อย อาจจะเพราะเล้งยังเด็ก คนโตกว่าจึงไม่ได้ระมัดระวังตัว อ้าขาเซ่อซ่าให้เขามองขนมปังที่ทำให้สาวรักสาวหลงอย่างสบายๆ เด็กชายทนไม่ไหวอีกต่อไป ร่างกลมเผลอเดินเข้ามาหาเหม่อลอยเล็กก่อนจะอ้าปากงับขนมปังจนเจ้าของสะดุ้งโหยงแล้วเผลอหัวเราะออกมาเพราะนึกว่าอีกฝ่ายไม่พอใจมาก นิสัยเด็กส่วนใหญ่ไม่พอใจอะไรจะพุ่งเข้ามากัดระบายอารมณ์

“ฮาๆ อย่ากัด ดูสิน้ำลายเปื้อนพี่หมด”

เพิ่งเจอกันไม่เท่าไหร่แต่ภูมิกลับรู้สึกสนิทใจกับเด็กนี่อย่างรวดเร็ว

“พี่จ๋า”

เล้งช้อนดวงตาฉ่ำน้ำ(จริงๆดวงตาหื่น)ขึ้นมองพี่ชายพร้อมกับปากแดงๆที่ออดอ้อนอย่างเผลอตัว

“ว่าไงอ้วน”

“หนมปังนี้กิงดั้ยไมอ่า”

ภูมิสายหน้าก่อนจะยิ้มขำอีกครั้ง การอยู่กับเจ้าเด็กตะกละ(จริงๆคือหื่น)นี้ทำเขาอารมณ์ดีหัวเราะเยอะกว่าอยู่บ้านกับแม่ทั้งปีเสียอีก

“ไม่ได้ พี่ให้สาวๆกินเท่านั้น เด็กกินไม่ได้”

เล้งหน้าม่อยลงอย่างควบคุมไม่ได้

“เล้งมะใช่ฉาว เล้งกิงมะด้ายเหยอ”

ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้ตอบกลับก็ได้ยินลินดากรี้ดร้องพร้อมกับบานเกล็ดอีกบานของบ้านแตกดังเพล้งและเสียงแฮ่ดังมาแต่ไกล เล้งแสดงสีหน้าตกใจแล้วพุ่งตัวไปหาแม่อย่างลืมตัวว่าตัวเองเป็นเด็กน้อยที่ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไรนอกจากยืนทำตัวน่ารักในแต่ละวัน ภูมิก็วิ่งตามหลังไปอย่างเป็นห่วง

ร่างกลมพุ่งไปหามารดาที่ล้มก้นจำเบ้าปิดปากอย่างหวาดกลัวต่อมือเน่าๆที่ยืนเข้ามาในบ้านผ่านหน้าต่างกระจกแตกมากกว่าหนึ่งคู่ ใบหน้าสีเทาพร้อมกับดวงตาขาวฝ้าฟางที่เต็มไปด้วยเลือดฝอยปัดสติสัมปชัญญะของลินดาเสียปลิวไปไกลอย่างไม่อาจควบคุม แถมไม่ได้มาแค่ภาพ แต่มากับกลิ่นด้วย เพราะคนตายยังไงก็ต้องมีกลิ่น แถมเป็นคนตายที่เดินได้ ตากแดดตากลมโดนแมลงตอม ทุกอย่างจึงดูรุนแรงน่าเกลียดน่ากลัวขึ้นหลายเท่า!


 

----------------------------------------

กลับมาแก้ไขอีกรอบไรท์ก็ยังคงพูดเหมือนเดิม พี่ภูมิหนีไปปปปป หนีไปปปปป!!!5555555555555

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.413K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2730 Giharu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 09:56

    ลิ้นไก่สั้น สินะอ้วนของพ่อ55555 เอาจริงๆนะพูดม่ายชัดแต่มันทำให้น่ารักขึ้นอะ

    #2,730
    0
  2. #2408 bigbowka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 16:31
    ขอโทษนะ พอดีที่บ้านก็มีเด็ก 5 ขวบ พูดชัดถ้อยชัดคำอยู่นะ
    #2,408
    3
    • #2408-2 dkFp(จากตอนที่ 4)
      23 กรกฎาคม 2563 / 10:49
      บ้านไรท์ไม่เห็นชัดเลยอ่ะ พูดเป็นคำยังฟังไม่รู้เรื่องเลยจ้า ขอโทษนะ
      #2408-2
    • #2408-3 aerng_aery(จากตอนที่ 4)
      27 กรกฎาคม 2563 / 12:33
      เห็นตั้งแต่ตอนเมื่อกี้ล่ะ ได้อ่านละเอียดป่ะ โหลล ว่ามีสาเหตุที่น้องพูดไม่ชัด
      สติค่ะคุณ สตินิสนุงนะคะ
      #2408-3
  3. #2317 ทามามะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 21:13
    ลุงหื่นนแต่เด็ก555
    #2,317
    0
  4. #2270 MinRay_N (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 02:27

    ว้าวววว
    #2,270
    0
  5. #2188 บาบาบิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 17:24
    เรื่องอื่นที่อ่านๆมามีแต่บอกให้นายเอกหนีไป

    นี้อะไรพี่หนีไปปปป555555
    #2,188
    0
  6. #1867 ท่านอากิระ ! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 14:26
    น้องภูมิหนีไป นั่นตาแก่โรคจิตในร่างเด็ก!!
    #1,867
    0
  7. #1839 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:43
    คือเสร็จโจร 5555
    #1,839
    0
  8. #1801 Amarry (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 04:56
    รสชาติหนมปังหกก้อนเป็นไงบ้างลูก ถผักปากมั้ย 5555555
    #1,801
    0
  9. #1707 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:09
    ทำไมไรท์แต่งได้น่ารักขนาดนี้
    #1,707
    0
  10. #1630 Nu pe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:09
    พี่ภูมิหนีไปค่ะะะะ ลุงเล้งไม่ได้ตะกละ ลุงจ้องพี่อย่างหื่นกระหายยยยยย
    #1,630
    0
  11. #1440 knunkim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:00

    -เด็ก(ลุง)หื่นเอ้ยยยย... ว่าแต่บทนี้คำผิดเยอะจังค่ะไรท์

    #1,440
    0
  12. #1327 -123baba123- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 17:10

    เจ้าเด็ก(แก่)หื่น
    #1,327
    0
  13. #991 ดอลลา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:07

    ย๊าาาา เจ้าเด็กหื่น!!!

    #991
    0
  14. #963 ไออิกู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:19
    ขำ555555
    #963
    0
  15. #732 rainy_blue_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 05:50
    ถ้าร่างไม่ใช่เด็กกะคือจะน่ากลัวมาก
    #732
    0
  16. #724 ฝนตกแล้วนะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:50
    ร่างห้าขวบแต่จิตใจไปแล้วสี่สิบ พี่จะหื่นในร่างเด็กม่ายด้ายยยยยย
    #724
    0
  17. #708 kraws_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:34
    เอาตรงๆ อยากได้สามีหุ่นแซ่บแบบแม่ลินดา
    #708
    0
  18. #592 KuppaKP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:39
    ลุงต้องอย่าลืมว่าตัวเองสวมฟิลเตอร์เด็ก5ขวบอยู่นะ55555
    #592
    0
  19. #526 Ai Dell (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 16:50
    ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่วิญญาณนั้นเป็นตาแก่ ชื่อของเขาคือ เล้ง!!!
    #526
    0
  20. #444 Xialyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:57
    ใจเย็นๆจ้าลุงอิอิ
    #444
    0
  21. #392 ningthanaporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:11
    นิแค่5ขวบนะ ไม่อยากนึกตอนร่างกายเล้งโตเล๊ย5555
    #392
    0
  22. #299 Blueheart (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:19
    ตาลุงหื่นนน
    #299
    0
  23. #216 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 07:31
    อย่าไว้ใจท่าทางน่ารักของน้องนะพี่จ๋าอย่าติดบ่วง555555เรื่องนี้ทำไมน่ารักกันไปหมดเลยคะเนี่ยใจเหลวไม่ไหวแง้ววว
    #216
    0
  24. #199 luffypokpok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 01:10
    พี่ประเมินน้องต่ำไปแล้วน้า5555
    #199
    0
  25. #9 09fg (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 09:11
    น้องเด็กหื่น
    #9
    0