Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 5 : นอกบ้าน(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,261 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

error loaded

เล้งม่ายอ้วง!!

**********************


 

“แม่มาหาเล้ง แม่มาหาเล้ง”

เด็กชายยื่นมือกอดมารดาเพื่อปลอบประโลม สายตาจ้องมองผีดิบที่ร้องอืออ่าจากหน้าต่างบานเกล็ดอีกบานที่แตกออกอย่างเฉยชา พวกมันครางในลำคอดูหิวกระหาย ไร้สติ อ้าปากน้ำลายยืดย้อย กลิ่นอันไม่พึงประสงค์โชยออกมาชวนอ้วก มือมากมายยื้อแย้งกันเข้ามาภายในบ้านแต่ติดตรงที่พวกมันไม่มีความคิดสลับซับซ้อนพอจะเข้ามา และอีกนัยคือพวกมันมีไม่ข้อต่อหรือกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์พอจะกระโดดข้ามมาได้จนกว่าจะเข้าระดับถัดไป

ซึ่งระดับถัดไปที่ว่าก็อีกหลายปี...

“ฮือ ฮึก ฮืออๆๆ”

ลินดายกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหูปิดตาอย่างหวาดกลัวก่อนจะทุลักทุเลลุกขึ้นเดินตามการจับจุงของบุตรชายอย่างคนที่สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เล้งไม่โทษใคร เห็นได้ชัดว่าคนในยุคแรกเสียสติเกือบทุกคนที่ได้เจอกับศพเดินได้ทั้งหลาย เพราะความสงบสุขมานานทำให้จิตใจของพวกเขาไม่ได้ถูกบีบคั้นให้ต้องแข็งแกร่งกับอะไรแบบนี้

ภูมิมองสองแม่ลูกที่เดินสวนกับเขาเข้าไปยังส่วนของห้องนอนอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มตัดสินใจได้ทันทีว่าในบ้าน ณ ทีนี่ตอนนี้ เขาเป็นผู้ชายคนเดียวซึ่งสองแม่ลูกพึ่งพาได้มากที่สุด ชายหนุ่มมองหาอะไรสักอย่างที่พอจะยันศพน่ากลัวพวกนั้นกันไม่ให้เข้ามาในนี้ได้ ในครั้งแรกที่เขาเห็นก็ตกใจอยู่บ้างเล็กน้อย แต่อาจเพราะการเลี้ยงดูที่เข้มงวดของคุณตา การมองศพจึงไม่ค่อยทำให้เขารู้สึกกลัวอะไร

แค่มองพวกมันไม่จากคนที่ตายแล้ว ในใจก็สงบลงอย่างประหลาด

แฮ่ๆ ฮ่า~~~~~~~~~

เสียงครางต่ำในคอยิ่งมายิ่งดังมากขึ้นเพราะการรวมตัวกันของเหล่าผีดิบที่มีโดยธรรมชาติ เรียกว่าพฤติกรรมร่วมที่มีในสิ่งมีชีวิตไม่ค่อยมีสติปัญญา เล้งมองศพพวกนั้นอย่างเฉยชาขณะยื่นถังน้ำขนาดเล็กเท่าที่เด็ก 5 ขวบจะอุ้มไหวให้พี่ชายกล้ามสวย

“อะไรน่ะ”

ภูมิถามเด็กอ้วนอย่างไม่เข้าใจ แต่มือก็รับมาถือไว้อย่างรวดเร็ว

“พี่ช้ายพยังไง ใช้พยัง”

เล้งสบถแช่งลิ้นตัวเองในใจไปหลายร้อยล้านครั้ง เขาอยากจะทึ้งผมตัวเองจนหนังหัวหลุดบัดเดี๋ยวนี้เพราะความไม่ไดดั่งใจกับการสื่อสารของตัวเอง

“พี่ฉาดน้ำ แล้วใช้พยังงาย!!”

“แล้วมันใช้ยังไงหืมอ้วน พี่ไม่เคยใช้”

ภูมิว่าอย่างจนปัญญา ทั้งสองนั่งคุยกันประหนึ่งผีดิยเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตน่ารักกลุ่มหนึ่ง ถึงกลิ่นของพวกมันจะไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไหร่ก็ตาม

“เล้งม่ายลู้”

เขาจะไปรู้ได้ยังไงเล่า ตลอด 40 ปีที่ผ่านมาไม่มีพลังพิเศษให้ใช้เลย จะไปเข้าใจพวกมีพลังได้ยังไงว่าการใช้พลังต้องทำแบบไหน!

“โอเคพี่จะลองดู”

“รอแปก!”

เด็กอ้วนยกนิ้วชี้บอกว่าให้รอก่อน ร่างป้อมวิ่งฉิวไปยังมุมห้องหยิบขวดสเปรย์กันยุงมาแล้วยื่นไปฉีดตรงหน้าต่างที่ผีดิบพวกนั้นออกันอยู่อย่างชิลๆประหนึ่งฉีดไล่แมลง ภูมิมองเด็กน้อยพลางเลิกคิ้ว เจ้าตัวเล็กนี่มีสติกว่าแม่ของตัวเองอีกนะนี่

“ว่าแต่ฉีดทำไมครับ นั่นมันศพเดินได้ไม่ใช่ยุงเสียหน่อย”

“ฉีกกบกิ่น(ฉีดกลบกลิ่น)”

ไอ้xเอ้ยตูโมโหลิ้น อ้ากกก!!!

ในทีแรกเด็กหนุ่มยังไม่เข้าใจมากนักว่าเจ้าอ้วนพูดอะไร ก่อนจะร้องอ๋อเมื่ออ้วนของเขา?ทำท่าทางซอมบี้ขยับจมูกฟุดฟิดมาหา แล้วพอจ่อสเปรย์ไล่แมลงก็ทำหน้างุนงงเหมือนหาไม่เจอ

ถึงหน้างุนงงของศพที่กล้ามเนื้อแข็งทื่อจะน่าสยดสยองไปหน่อยก็ตาม

“อย่าบอกนะว่าตลอดมาที่พวกมันไม่บุกทุบกระจกบ้านเพราะใช้วิธีนี้ตลอด?”

เล้งพยักหน้ารับอย่างว่างาย แอบทึ่งที่เด็กหนุ่มตัวสูงคาดเดาเรื่องราวได้ดีและมีไหวพริบ แต่แปลกใจว่าในชาติก่อนถึงไม่เห็นเขาหรือได้ข่าวคนๆนี้มาก่อน ฉลาดขนาดนี้ ออร่าขนาดนี้ ยังไงก็ต้องเป็นที่พูดถึงหรือมีชื่อเสียงโจษจันในหมู่ผู้มีพลังพิเศษบ้างสิ

“พี่ใช้พยังจิ เดี๋ยวมันเข้ามาดั้ย”

ผีดิบน่าเกลียดด้านนอกตัวบ้านค่อยๆทับถมกันเป็นกองมากขึ้นจากการเหยียบกันเองเพื่อปรารถนาอาหารของพวกมัน ถ้าถึงจุดหนึ่งจะมีตัวด้านบนเหยียบเพื่อนมันเป็นฐานเข้ามาได้ในที่สุด

“โอเค”

ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วสาดน้ำออกไป ใช้ความรู้สึกนำพาในตอนที่ซมด้วยพิษไข้ว่ารู้สึกแบบไหนบ้าง สายน้ำจากภาชนะชโลมร่างศพเดินได้ทุกตัว เด็กหนุ่มหลับตาขมวดคิ้วรู้สึกแปลกๆในหัว ก่อนที่ความรู้สึกทั้งหมดจะแผ่กำจายออกมาเป็นคลื่นอะไรบางอย่างรอบตัว ได้ยินเสียงกรึกๆด้านหน้าตนเอง เมื่อลืมตามองก็ได้เห็นปรากฏการณ์ผีดิบถูกน้ำที่ชโลมไปเมื่อครู่แช่แข็งในท่าทางเดิมอย่างน่าอัศจรรย์ ร่างของเล้งวิ่งออกมาจากครัวอีกครั้งพร้อมกับแบกกระติกใส่น้ำขนาดเล็กมาด้วย

“พี่จ๋า”

“หืม?”

“เอาน้ามนี่ สากๆเยย ปิดปาตู(เอาน้ำนี่สาดเลย ปิดประตู)”

ภูมิพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะสาดน้ำที่เจ้าตัวเล็กแบกมาให้ ค่อยๆแช่แข็งผีดิบที่ออกันอยู่และปิดหน้าต่างที่ถูกทุบป้องกันตัวอะไรเข้ามาอีก ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและจบลงอย่างรวดเร็วโดยมีร่างกลมป้อมที่ไร้เดียวสาเป็นผู้ชักนำ ความชิลของเล้งกลับทำให้ภูมิไม่เครียดตามไปด้วย จากที่มองว่าพวกผีดิบน่ากลัวจากหน้าตาของมัน เมื่อตั้งสติมองดีๆพวกมันก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ในตอนนี้

“แล้วจะเก็บพลังประหลาดๆนี้ยังไงวะนี่”

เด็กหนุ่มหลับตาพยายามเก็บบรรยากาศนี้อย่างยากลำบาก ก่อนที่ 1 นาทีต่อมาถึงจะรวบรวมสมาธิได้หมดอย่างยากลำบาก

“ใช้ยากเหมือนกันแฮะ รู้สึกมึนหัวแปลกๆ”

ภูมิพึมพำเสียงเหนื่อย

“พี่กะช้ายบ่อยๆจิ ช้ายบ่อยๆๆๆจาเก่ง”

“แล้วเรารู้ได้ยังไงว่าใช้บ่อยๆแล้วจะเก่งหืม?”

“ก็เล้งฉะหยากงาย(ฉลาดไง)”

“ว่าแต่น้ำแข็งนี่ไม่ละลายใช่ไหม”

“มั่ยอ่า ถ้าพี่จ๋ามะยอม”

ความหมายที่เล้งต้องการจะสื่อคือน้ำแข็งจะไม่ละลายถ้าผู้แช่ไม่ต้องการให้ละลาย ทั้งนี้ทั้งนั้นภูมิยังใช้พลังไม่คล่อง น้ำแข็งจะละลายตอนไหนก็ไดเหมือนกัน แต่เขาอธิบายยาวๆยังไม่ได้ เลยปล่อยให้เขาสังเกตตัวเองเอา

ไม่ถึงสองชั่วโมงเอกก็กลับจากออกไปหาของ ชายหนุ่มมีเหงื่อผุดเต็มใบหน้า กลับมาพอเห็นประตูบานเกล็ดหายไปมีแค่น้ำแข็งและซากศพถูกแช่หยุดนิ่งกับที่ก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา

“ปลอดภัยใช่ไหมทั้งสองคน!!”

ชายร่างใหญ่ถามด้วยความเป็นห่วง ลินดาสายหน้าพยายามอย่างมากที่จะไม่มองไปที่หน้าต่าง ในขณะที่หนุ่มต่างวัยอีกสองคนสายหน้าบอกว่าทุกอย่างไม่มีอะไรร้ายแรง เอกก้มตัวลงอุ้มลูกชายก่อนจะยื่นจมูกหอมแก้มอย่างเอ็นดู

“เก่งมากที่ดูแลแม่ได้”

เขารู้มาสักพักแล้วว่าบุตรชายดูเปลี่ยนไปนิดหน่อย อาจจะมีพลังเหมือนเขาจริงๆอย่างที่คาดการณ์เอาไว้

“คุณอา ผมว่าเราต้องออกจากที่นี่แล้ว มันไม่ปลอดภัย”

ภูมิตัดสินใจพูดออกมาในที่สุด เดิมทีเขาตัดสินใจจะออกไปคนเดียวเพื่อไม่ให้เขาเป็นภาระต่อครอบครัวนี้ั แต่พอย้อนกลับมาคิดอีกทีพวกเขาเป็นผู้มีพระคุณของเขา หากไม่ช่วยภูมิคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต เอกปรากฏสีหน้าหนักใจออกมา

“พวกเราไม่รู้จะไปที่ไหนนะสิ”

“ไม่ต้องห่วงครับ ถัดไปจากนี้อีกสองซอยผมมีคอนโดอยู่ น่าจะไปพักที่นั่นก่อน รอผมติดต่อหาคุณตาได้แล้วค่อยว่าอีกทีนะครับ”

เอกครุ่นคิด สายตาไปปะทะกับศพแช่แข็งจากพลังของภูมิแล้วตัดสินใจได้ในทันที เขาจะไม่เสี่ยงให้ลูกและภรรยาอยู่ในที่แบบนี้แน่ แค่ตัวบ้านหรือประตูก็ไม่แข็งแรงแล้ว หากวันดีคืนดีมีใครบุกพังประตูเข้ามาในตอนที่เขาไม่อยู่ ลูกกับเมียเขาคงถึงคราวซวยเป็นแน่ แตกต่างจากเล้ง เมื่อได้ยินคำว่าคอนโดกลับดวงตาเปล่งประกายอย่างคาดหวัง คอนโดเลยนะ! คอนโดคือบ้านของมหาเศรษฐีในวันสิ้นโลก!

“ต้องจัดของก่อน กูมีปืนอยู่สามกระบอกกับกระสุนนิดหน่อย มึงใช้เป็นใช่ไหมไอ้น้อง”

นี่เป็นครั้งแรกที่เล้งได้ยินพ่อพูดคำหยาบซึ่งเหมาะกับบุคลิกโหดดุของเขาเป็นอย่างมาก แตกต่างจากตอนที่คุยกับเขาและแม่

“พอได้ครับ”

ภูมิพยักหน้ารับอย่างรวดเร็วเพราะยังไงเขาก็ฝึกฝนเรื่องปืนมาหนักพอสมควร เอกพยักหน้าไม่ได้พูดอะไรอีก นอกจากหลับตาแล้วกว้านของในมิติออกมาวางไว้ด้านนอก ก่อนจะสบถเบาๆซึ่งทุกคนก็ได้ยินกันหมด

“แม่งเอ้ยไอ้พลังประหลาดนี่ ใช้ยากชิบหาย!!”

ของที่ชายหนุ่มเอาออกมาเป็นอาหารที่กินแล้วต้องอิ่มท้องจากร้านสะดวกซื้อข้างนอก บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป บิสกิต ขนมปัง น้ำและอื่นๆอีกนิดหน่อย มีขนมขบเคี้ยว เจลลี่รูปสัตว์และอะไรเทือกๆนั้นเพื่อลูกชายของตัวเองด้วย

“ตอนนี้มิติในหัวเอามาได้แค่นี้ รีบจัดของ อาหารใส่กระเป๋าแบกไปก่อนบางส่วน ของจำเป็นเดี๋ยวพี่เอามาใส่ในตัวเองนะ”

ประโยคหลังเขาหันไปพูดกับภรรยาสาว ลินดาถึงจะยังหวาดกลัวอยู่ แต่เธอเป็นผู้หญิงที่เชื่อฟังสามีสุดใจ เอกบอกให้จัดอาหารใส่กระเป๋าใบใหญ่ให้ได้มากที่สุด หญิงสาวก็ทำตามทันที การจัดของใช้เวลาไม่นานนักโดยมีเล้งช่วยหยิบจับนิดหน่อย อาหารจากที่เอกออกไปรวบรวมมากับอาหารที่มีในบ้านอยู่แล้ว บรรจุกระเป๋าสะพายใบใหญ่ได้สองใบ แบ่งกันแบกระหว่างชายตัวสูงสองคน หน้าที่อุ้มเล้งตกอยู่ที่พ่อเช่นกัน

“ไปกันเถอะ ห้ามส่งเสียงร้องเด็ดขาด ฉีดนี่ด้วย”

ชายหนุ่มใช้สเปรย์กันแมลงพรมฉีดไปตามตัวของลูกกับเมียก่อนจะยื่นให้ภูมิ สเปรย์กันแมลงยุคนี้ดีจัง มีกลิ่นเปลือกส้ม ไม่อันตรายต่อมนุษย์ เป็นสเปรย์ที่เอาไว้ใช้งานกันแมลงระหว่างเดินป่าหรือเข้าสวน

เล้งไม่รู้หรอก แค่อ่านฉลากเพลินๆก่อนหน้า เห็นว่ายุคของเขาการจะเจอผลิตภัณฑ์อะไรแบบนี้เป็นเรื่องไกลตัวมาก ถ้ามีคงไม่ตกถึงมือเขาแน่นอน

ว่าแต่เล้งเพิ่งรู้ว่ากลิ่นเปลือกส้มมันเป็นแบบนี้ อยากลองชิมผลส้มจังน้า เห็นเขาว่าเป็นผลไม้ที่กินแทนน้ำได้เลยเพราะมันฉ่ำมาก

“มันช่วยกลบกลิ่นจากพวกตัวประหลาดด้านนอกได้”

เด็กชายหลุดจากภวังค์เมื่อได้ยินในสิ่งที่ปะป๋าของเขาพูด ผู้ชายคนนี้สุดยอดจริงๆ แค่ออกมาสำรวจไม่กี่ชั่วโมงก็จับจุดได้แล้วว่าผีดิบพวกนั้นจุดแข็งและอ่อนอยู่ที่ประสาทรับกลิ่น

หลังจากนั้นทั้งกลุ่มก็เดินออกจากบ้านเช่าหลังเล็กอย่างระมัดระวัง ภูมิอาสานำหน้าพร้อมปืนในมือหนึ่งกระบอก ถูกชายหนุ่มที่อายุมากกว่ากำชับหากไม่จำเป็นจริงห้ามยิงให้เกิดเสียงเด็ดขาด ตรงกลางเป็นลินดาซึ่งถือของในกระเป๋าผ้าน้ำหนักไม่เยอะมาก และปิดท้ายด้วยเอก บนหลังสะพายกระเป๋า ในอ้อมแขนมีลูกชายตัวน้อยกอดคออยู่ ป้องกันอีกชั้นด้วยการมัดลูกน้อยไว้กับผ้าอีกที เล้งหันมองรอบกาย สภาพแวดล้อมโดยรวมถือว่าเป็นบุญตาเขามาก ในอดีตตอนที่เขาพอจำความได้ เมืองแบบนี้แทบจะดูไม่มีความสวยงามหลงเหลืออยู่แล้ว ทุกที่มีแต่ความเงียบสงัดและรกร้าง ผืนป่างอกครอลทับซากปรักหักพังจนแทบจะมองตึกเค้าเดิมไม่ออก

แล้วดูถนนนั่นสิ ยังเรียบสวยดีกว่าอนาคตเยอะ แถมเส้นสีเหลืองกับขาวยังสมบูรณ์อยู่เลย มนุษย์ในช่วงระหว่างสังคมล่มสลายไปหลายสิบปียังเถียงกันแทบตายว่าเส้นสีเหลืองกับขาวบนถนนไว้ใช้ทำอะไร

รู้สึกโชคดีที่ได้กลับมา เผื่อตายไปจะได้มีเรื่องโม้กับเพื่อนในปรโลกบ้าง

ตลอดทางที่มุ่งหน้าตามการนำทางของภูมิทุกคนต้องคอยหลบหลีกเป็นระยะเพราะผีดิบบางส่วนยังคงป้วนเปี้ยนอยู่กับที่ๆตัวเองตาย มีรถขับสวนกันบ้าง กลุ่มผู้รอดชีวิตคนอื่นบนถนน หรือคนที่คิดหลบอยู่ในบ้านคอยแง้มผ้าม่านออกมาแอบดูโดยรอบอย่างลุกลน

ไกลๆมีควันไฟสีดำลอยม้วนตลบกลางอากาศ เสียงปืน เสียงกรีดร้อง เสียงรถชนกันไม่ขาดสาย เสียงทุบทำลายข้างของ รื้อของตามอาคารต่าง วันที่สองของวันสิ้นโลกที่โกลาหนดำเนินต่อไป สายตาของเล้งไม่ได้อินังขังขอบกับเรื่องเหล่านี้ ถือว่าดีกว่าอนาคตที่มีกฏหมู่มากกว่ากฏหมาย

นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้นนะสิ หลังจากนี้มันหนักหนากว่านี้เยอะ!!


 

***************************

แก้คำผิดแย้ว+ปรับสำนวนเล็กน้อย ถ้ายังเจอความผิดพลาดของไรท์อยู่เตือนได้นะ ไรท์อาจสำรวจไม่ทั่วถึง


 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.261K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2710 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 00:13
    คือชั้นอ่านเรื่องนี้ตอนเที่ยงคืน มันเเอบน่ากลัวนะ
    #2,710
    0
  2. #2412 mukmanee123 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:30
    ชอบอ่าาา เรารู้สึกระทึกไปด้วย เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ ระเเวงหลังมาก 5555
    #2,412
    0
  3. #2324 Fancy-King (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 15:21
    ชอบบบบบบบบบบ
    #2,324
    0
  4. #2299 iiiammm. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 14:15
    เล้งอ้วงลูก เล้งต้องยอมยับ
    #2,299
    0
  5. #2271 MinRay_N (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 02:34

    ชอบบบบบบ
    #2,271
    0
  6. #2177 จิ้งจอกกอดลูกโลก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 12:12
    น่าจะใช้น้ำหอมดีกว่าน้ำหอมทำมาเอลกอฮอล์มีคุณสมบัติติดทดนานกว่าสเปรย์ฆ่าแมลงนะแถมสเปรย์ฆ่าแมลงมันอันตรายต่อเด็กคนผู้ใหญ่โดนไปยังแพ้เลยค่ะหายใจไม่ออกด้วย..
    #2,177
    0
  7. #1841 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:49
    เห็นด้วยกับเมนท์ล่างๆนะ
    #1,841
    0
  8. #1631 Nu pe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:22
    เดี๊ยวววววว ฉีดสเปรย์ฆ่าแมลงกับคนไม่ได้นะ!!!! ยิ่งเด็กนี่ไม่ได้ใหญ่ จะตายกับยาฆ่าแมลงก่อนซอมบี้แล้วเนี่ย!! แนะนำให้ไรท์เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นค่ะ เช่นพวกสเปรย์กันยุงที่ใช้กับผิวคนได้อย่างพวกซอฟเฟลหรือน้ำหอมก็ยังดี;-; ถึงกลิ่นมันจะไม่แรงมากแต่ก็ดีกว่านะคะ
    #1,631
    2
    • #1631-1 Aris43(จากตอนที่ 5)
      26 พฤษภาคม 2563 / 01:35
      ติดตรงนี้เหมือนกันเลยค่ะ เเบบฉีดกันบ่อยมากกก เป็นสเปรย์ดับกลิ่นไรงี้เเทนได้ไหมมม
      #1631-1
    • #1631-2 pit-mo(จากตอนที่ 5)
      26 พฤษภาคม 2563 / 11:45
      น่าจะเพราะกลายพันธุ์กันหมดแล้วด้วยมั้งคะ
      #1631-2
  9. #1587 Angzaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 10:08
    สนุกมากค่ะ
    #1,587
    0
  10. #1475 เต้าหู้ไข่สีชมพู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 09:10
    ช็อคแปป... สเปร์ยฆ่าแมลงก็อันตรายกับมนุษย์นะ ตอนฉีดใส่ซอมบี้ไม่อะไรหรอก ตอนน้องฉีดกลบๆกลิ่นในบ้านก็คิดซะว่า เออ น้องอาจจะฉีดแล้ววิ่งปรู๊นไปอยู่ห้องอื่น แต่ฉีดใส่คนไม่ได้เด้อ ดมมากๆเมาแน่นอน มึนหัว มันเป็นสารอันตราย!

    อย่างน้อยก็เปลี่ยนเป็นสเปร์ยดับกลิ่นเถอะ ลองไปยืนอ่านฉลากดูก็ได้ กลัวน้องตายก่อนได้โต
    #1,475
    4
    • #1475-1 Muffin_Kun(จากตอนที่ 5)
      19 พฤษภาคม 2563 / 09:13
      เราเห็นด้วยเลย สเปรย์ฆ่าแมลงอันตรายมากนะ! เกิดมีคนบ้าจี้ทำตามจริงๆ ไม่ตลกแน่
      #1475-1
  11. #1441 knunkim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:07

    เราก็ชอบดูเรื่องลูซี่ค่ะ ดูซํ้าหลายรอบแล้ว (ใดๆคือน้องนิ่งสุดจ้าาา)

    #1,441
    0
  12. #1354 BluebellB.H (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 03:28
    ฉีดสเปย์ฆ่าแมลงเลยหรอคะ55555555
    #1,354
    0
  13. #966 ไออิกู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:25
    ตายไปจะได้มีเรื่องคุยกับเพื่อน55555555
    #966
    0
  14. #905 GubGif1146 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 20:07
    น่าร้ากกกกกน้องต้าวตัวน้อย
    #905
    0
  15. #808 582201 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:16
    เปลี่ยนเป็นสเปรกันยุงได้มั้ย
    #808
    0
  16. #768 moshimoshiiiii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 16:12
    หนูยังจะไปโม้ในปรโลกอีกเหรอลูกเอ่ยยย
    #768
    0
  17. #672 ฉลามเอ่ยฉลามน่อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 06:57
    ผมว่าเป็นมะเร็งตายไม่ได้โดนซอมบี้กัดตายนะครับ5555555 แต่ชอบนะๆสนุกดีๆ
    #672
    0
  18. #670 K24J28 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:53
    กลัวตายเพราะฉีดยาฆ่าเเมลงเนี่ยแหละ5555
    #670
    0
  19. #593 KuppaKP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:44
    โอย หลงคุณลุงในเวอร์ชั่นน้องสุดๆเลย
    #593
    0
  20. #445 Xialyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:05
    ทุกคนต้องรอดดดดดด
    #445
    0
  21. #386 too_prem (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 19:59
    สเปรย์ฆ่าแมลงเลยเหรอคะ55555555 เปลี่ยนเป็นปรับอากาศหรือไม่ก็ไล่แมลงอย่างคห.#349ดูไหมคะ เราคิดว่าน้อง(ลุง?)5ขวบตัวนิดเดียวกับสเปรย์ฆ่าแมลงดูอันตรายไปหน่อยนะคะ5555555
    #386
    0
  22. #349 pppno (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:48
    สนุกมากกกก มีนิดหน่อยตรงฉีดสเปย์ฆ่าแมลง!! หรือไรท์หมายถึงสเปย์ที่ฉีดไล่แมลงใช่ไหม ดับกลิ่นๆ55
    #349
    0
  23. #300 Blueheart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:24
    ขอบคุณค้าบบบบ
    #300
    0
  24. #285 Nonona Nanano (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:49

    ติดตามมมมม
    #285
    0
  25. #217 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 07:38
    เริ่ดคุณพ่อปังหลายโหดกับทุกคนเพื่อนุ่มนิ่มกับเธอคนเดียว5555555 น้องก็คือสมกับอยู่มานานเน้นชิลมากน่ารักจริงๆเลยอ้วง
    #217
    0