Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 30 : ผู้มองเห็นความจริง(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,286 ครั้ง
    17 เม.ย. 64

 

error loaded



 



 

“คุณเชื่อ.....เรื่องของการย้อนเวลาหรือเปล่าคะ?”

ในเย็นวันที่ท้องฟ้าเป็นสีส้มดูโศกเศร้าอาดูรเหมือนกำลังร้องไห้ให้กับใครสักคน เธอจำได้ดีว่าตัวเองนั้นเข้าไปทักชายวัย 28 ปี คนหนึ่งด้วยคำพูดแบบไหน ชายที่ดูโดดเดี่ยว ไหล่ทั้งสองของเขาแบกอารมณ์อ้างว้างเศร้าสร้อยตลอดเวลา ใบหน้าค่อนข้างน่ากลัวเพราะแผลเป็นจากอุบัติเหตุอะไรบางอย่าง เขาหัวเราะด้วยฟันสีเหลือง ซึ่งเป็นปรกติของชนชั้นล่างในค่ายอพยพแห่งนี้รวมถึงเธอด้วย แน่นอนว่าวันสิ้นโลก ไม่มีคนจนคนไหนฟันขาวหรอก

“ขอโทษทีครับ พอดีผมคนนี้ไม่ชอบผู้หญิงน่ะ”

หญิงสาวหัวเราะออกมาเสียงดังไม่ได้หลังจากได้ยินประโยคนี้ซึ่งเต็มไปด้วยความจริงจังและจริงใจ

“ฉันชื่อน้ำหวาน นายชื่ออะไร”

เธอยื่นมือมอมแมมเต็มไปด้วยความสกปรกเล็บดำปี๋ไม่สมกับผู้หญิงไปหาอีกคนที่นั่งอยู่ด้วยความเป็นมิตร

“ผมเล้ง ว่าแต่ทำไมถึงทักกันได้ล่ะ?”

เพราะพวกเขารู้....ซึ่งกันและกัน ประชากรระดับล่างสุดของห่วงโซ่แห่งโชคชะตานี้ไม่ค่อยสุงสิงกันเองเท่าไหร่นักเพราะความไม่เชื่อใจกัน ต่างคนต่างทำงานหาเลี้ยงชีพของตนเอง

“สาวแก่อายุ 30 คนนี้แค่สนใจนายนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก”

น้ำหวานยิ้มทะเล้นส่งไปให้อย่างอารมณ์ดี ก่อนจะนั่งลงข้างๆชายหนุ่มคนนั้น

“แย่หน่อยนะครับ ผมอายุ 28 และชอบคนแก่กว่าเป็นเรื่องจริง แต่ผมก็ชอบผู้ชายนะ ถึงชีวิตนี้จะยังบริสุทธิ์เพราะใบหน้าเป็นเหตุก็ตาม”

ชายหนุ่มร่างโตจากการทำงานจนกล้ามเนื้อแกร่งถอนหายใจก่อนจะยิ้มซึ่งทำให้แผลเป็นที่เฉียงจากมุมหน้าผากด้านซ้าย แหว่งคิ้วไปและเฉียดตาไปเล็กน้อย บรรจบตรงเหนือริมฝีปากด้านขวาของใบหน้าดูน่าสยดสยองขึ้นเป็นเท่าตัว แต่น้ำหวานก็ไม่ได้ติในความน่ากลัวนั้น เพราะพวกเขาทุกคน...ล้วนมีแผลเป็นทั้งสิ้น

นั่นเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนซึ่งเติบโตในอนาคตอันมืดมนของโลกได้รู้จักกับมิตรภาพที่แท้จริง

 

“นี่เล้ง! ไอ้น้องชาย! นายก็รับงานนี้ด้วยเหรอ เราได้เจอกันอีกแล้ว!”

น้ำหวานสาววัย 43 ปีที่ใบหน้าแก่เกินวัยไปมากในชุดเก่าๆเข้าไปกอดบ่าของน้องชายซึ่งตัวสูงกว่าตนอย่างตื่นเต้น

“รับสิพี่ ช่วยเก็บอัญมณีหินวิวัฒน์ของฝูงผีเสื้อมายารายได้ดีจะตาย”

“เนอะๆ”

รอยยิ้มของทั้งสองที่ส่งถึงกันอย่างคาดหวังกับรายได้ที่พวกผู้มีพลังจะจ่ายให้จากงานครั้งนี้ช่างหอมหวานเหลือเกิน หากงานลุล่วงไปได้ด้วยดี คงมีเงินเข้ากระเป๋าพอได้สุขสบายไปได้เกือบปี

“พี่เคยถามใช่ไหมว่าเชื่อเรื่องการย้อนเวลาหรือเปล่า?”

น้ำหวานหลุดยิ้มออกมา...ก่อนจะหัวเราะเล็กน้อยตามหลัง

“นั่นมันตอนที่เราเพิ่งรู้จักกัน 13 ปีที่แล้วไม่ใช่เหรอ ไอ้แก่อย่างนายจำได้แม่นจริงๆเลย”

“พี่หวาน ถึงผมจะอายุ 40 แต่ก็ไม่ได้ความจำเสื่อมเสียหน่อย ผมไม่เชื่อเรื่องย้อนเวลาหรอก”

สาวใหญ่ชื่อน้ำหวานยังคงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเพราะรู้ดีว่าน้องชายต่างสายเลือดคนนี้ค่อนข้างเป็นคนที่อยู่กับความเป็นจริงมากกว่าเรื่องเพ้อฝัน

“แล้วถ้าหากว่าย้อนไปได้จริงๆล่ะ นายจะทำอะไรดีในตอนนั้น”

“ผมจะทำตัวไม่ให้มีกล้าม จะหุ่นขาวๆผอมๆ จะหาสามีหล่อๆกล้ามเป็นมัดๆไว้ลูบไล้เล่นในตอนเช้า ผมจะช่วยพ่อแม่ ผม....”

“เห้ย! อย่าเอาเรื่องเศร้ามาเล่าดิ ฉันเสียอารมณ์หมด”

น้ำหวานยกมือขยี้ผมกระด้างของคนอายุน้อยกว่าเป็นเชิงปลอบใจ ก่อนที่ทั้งสองจะหลุดหัวเราะขำกันสองคนเมื่อผ่านความรู้สึกที่ไม่มีวันย้อนกลับมานั่นได้ และใครจะไปรู้ นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่น้ำหวาน ได้เห็นเล้งเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกับคนอื่นๆ

 

“เล้งไอ้น้องบ้า แกจะฝ่าไปไม่ได้นะ! มันอันตราย!”

น้ำหวานยื้อแขนน้องชายต่างสายเลือดในตอนที่ราชินีผีเสื้อมายาตายและหินวิวัฒน์ถูกผู้มีพลังเฉาะออกมา ทว่าฝูงผีเสื้อกลับคลุ้มคลั่งเข้าโจมตี ผู้มีพลังคนนั้นจึงต้องทิ้งหินเพื่อรับมือกับผีเสื้อมากกว่าร้อยตัว

“ไม่ได้พี่! ถ้าผมไม่รับมาเก็บไว้ก่อนผมจะกินอะไร พี่ล่ะ คนอื่นๆอีก!”

ร่างสูงสะบัดตัวออกจากคนอายุมากกว่าก่อนจะวิ่งฝ่าลมกรรโชคจากพลังสะบัดปีกของสัตว์กลายพันธ์เหล่านั้นเพื่อเก็บหินระดับสูงเพื่อมอบให้นายจ้างในภายหลัง

แกร่ก!!

ทว่าด้วยเพราะความบอบช้ำของวัตถุดิบจากการปะทะกันของมนุษย์กับสัตว์วิวัฒน์ หินสีสวยของราชินีผีเสื้อมายาที่เพิ่งถูกนำออกจากตัวเจ้าของกลับเกิดรอยร้าว บรรยากาศรอบๆเหมือนพายุสายฟ้าก่อตัวขึ้นอย่างฉับพลัน เล้งส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดออกมา เขารู้สึกเหมือนตัวเองโดนฉีกกระชากอย่างรุนแรงจากฟันของสัตว์ร้ายที่มองไม่เห็น

อ้ากก!!

“เล้ง กรี๊ด!!! ม่ายยย!”

น้ำหวานเบิกตาโพลงพยายามเข้าไปหาน้องชายด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำอย่างหวาดกลัวเหมือนจะหลุดออกจากอก นี่คือมิตรภาพเดียวของเธอ ในวันแบบนี้ เธอจะเสียมันไปไม่ได้!

ตู้มม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่นกัมปนาทราวกับโลกจะแตกและพายุที่โหมกระพืออย่างบ้าคลั่ง พัดทุกสิ่งและทำลายทุกอย่าง ร่างของทุกคนรวมทั้งเล้งและน้ำหวานถูกบดขยี้สลายหายไปตลอดกาล

เชื่อไหม ว่าเธอกลับมาได้จริงๆ

“เฮือก!”

เด็กหญิงอายุ 7 ขวบลุกขึ้นบนเตียงหรูหราเหมือนเจ้าหญิงภายในคอนโดชั้นที่ 23 ของโครงการคอนโดสุดไฮเอนท์ใจกลางเมืองพร้อมกับเหงื่อที่แตกเต็มหน้าผาก เธอมีโอกาสได้รู้จักทั้งคุณพ่อ คุณแม่ คุณตาที่อาศัยอยู่ด้วยกัน และพี่ชายอายุ 10 ขวบอีกคน

หลังจากนั้นสองวัน ฝันร้ายสำหรับทุกคนก็เกิดขึ้น ท้องฟ้าแดงฉานเหมือนปรากฏการณ์ออโรร่าสีเลือดเลื้อยบนฟากฟ้า สุนัขเห่าหอนเหมือนคืนปลูกผี แมวร้องระงมพร้อมกันอย่างผิดธรรมชาติ แมลงกลางคืนหยุดส่งเสียงเสียดื้อๆ นกจำนวนมหาศาลบินหนีเป็นฝูงขนาดใหญ่ทาบทับเป็นสีดำแต้มออโรร่าสีแดงบนฟากฟ้า และหลังจากนั้น 1 ชั่วโมง แผ่นดินไหวอย่างรุนแรงทั่วโลกพร้อมกับผู้เสียชีวิต สึนามิถล่มหมูเกาะและชายฝั่ง ภัยท่ามธรรมชาติเกิดขึ้นหลายเหตุการณ์ในวันเดียว

เด็กหญิงน้ำหวานมองจากหน้าต่างกระจกด้วยสีหน้าเหม่อลอย หากน้องชายต่างสายเลือดของเธออยู่ด้วย...มันคงจะดีกว่านี้

 

“น้องกำลังวิวัฒนาการก่อนเวลาครับ คุณพ่อกับคุณแม่ทำใจล่วงหน้านะครับ น้องอาจจะไม่รอด”

แพทย์ทหารกล่าวกับพ่อและแม่ที่กรี๊ดร้องอย่างเศร้าสร้อยหลังจากฟังคำนั้นของหมอ ผ่านวันสิ้นโลกมาหนึ่งปีกับอายุเพิ่มขึ้นอีก 1 ปี น้ำหวานยิ้มให้แม่ด้วยดวงตาสงบนิ่งทั้งๆที่ในหัวนั้นเหมือนโดนคนเอาเลื้อยยนต์มาผ่ากะโหลกอย่างโหดเหี้ยม หากเธอจะตายก็ไม่เสียใจ เพราะเธอได้เจอทุกคนในครอบครัวอีกครั้งแล้ว

ดีเหลือเกิน....

....

“ยินดีด้วยครับคุณพ่อกับคุณแม่ น้องเป็นเด็กอายุน้อยคนแรกในค่ายเราที่รอดมาได้”

น้ำหวานตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกใหม่ที่อนาคตข้างหน้าซึ่งเธอไม่เหลือใครไม่เคยได้รับอะไรแบบนี้มาก่อน

การมีพลัง...

สายตาของความจริง อะไรก็ตามที่อยู่ตรงหน้าเธอจะไม่มีวันโกหก เธอไม่ต่างอะไรกับผู้มองเห็นความจริง

 

“เขาจะไม่ตายค่ะ เชื่อหนูนะ เขาจะรอดแน่นอน”

ลินดากับเอกมองเด็กสาวแปลกหน้าที่เดินเข้ามาพูดอะไรแปลกๆใส่พวกเขา สักพักดวงตาเรืองรองก็หายไป เด็กสาวคนดังกล่าวกะพริบตาปริบๆอย่างมึนงง

“เอ๋ ขอโทษทีค่ะ หนูขอตัวก่อนนะคะ

 

เด็กหญิงอายุ 8 ขวบวิ่งออกมาจากตัวอาคารด้วยม่านน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ สายตาของชายคนนั้น มิน่าล่ะเธอถึงคุ้นๆ

“นายก็มาเหมือนกันเหรอเล้ง ฮึกๆ ดีจัง ดีจังที่นายไม่ตาย”

ความจริงจากนัยน์ตาของเอก หลังจากนี้เล้งจะลุกขึ้นจากเตียง เขาจะได้รับพลังพิเศษ และเขาจะไม่ตาย!! น้ำหวานกอดขาสะอื้นไห้ด้วยอารมณ์ยินดีเหลือคณานับ เป็นอารมณ์แห่งความยินดีนอกเหนือที่จากได้เจอครอบครัว

มิตรภาพของเล้งและน้ำหวานยาวนานเกินกว่าที่จะปล่อยวางลงได้ เพราะชีวิตก่อนพวกเขามีแค่สองคน สองคนที่หมายถึงครอบครัวที่แท้จริง

 

“ยินดี ที่ได้เจออีกครั้งนะ....ไอ้น้องชาย”

ร่างอ้วนของเล้งเผลอปล่อยสายจุงของกาแฟตกพื้นหลังจากพาเจ้าหมาติดเที่ยวออกมาเดินเล่นข้างล่างของตึก ม่านตาน้อยๆเบิกกว้างอย่างตกตะลึงก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆรื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดมันก็ไหลอาบแก้มเป็นสายน้ำฉ่ำวาว

“ฮึกๆๆ ฮือๆๆๆ พี่ฉวยก่าเดิมอีก ฮือๆๆๆ”

เด็กอ้วนร้องไห้ตัวโยนอยู่ตรงนั้น น้ำหวานก้าวเดินเข้ามาด้วยน้ำตาไม่ต่างกัน ก่อนที่เด็กสาวจะพูดคำๆหนึ่งที่ทำให้เล้งยิ่งหลั่งน้ำตามากกว่าเก่า

“นายก็ ฮึก สวยกว่าเดิมอย่างเทียบไม่ติดเลย”

ทั้งสองกอดกันระบายความคิดถึงในฐานะพี่น้องที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขในวันที่สิ้นหวังตลอด 13 ปี ความคะนึงหาที่หาได้ยากจากคนรักกำจายแผ่ซ่านภายในใจของทั้งคน กาแฟครางหงิงรู้สึกเศร้าใจไปด้วยจากบรรยากาศที่เพื่อนใหม่ของเจ้านายปลดปล่อยออกมา

“ฮือๆๆๆ ตองนี้เล้งกะลังจะมีฉามีแย้วนะ ฮืออออ!!”

เด็กอ้วนตัวน้อยออกปากอวดอนาคตของตัวเองสำเนียงการพูดที่ยังไม่ชัดแจ๋วจนน้ำหวานต้องหัวเราะทั้งน้ำตาอย่างช่วยไม่ได้

“หล่อเหมือนที่ตั้งใจไว้ไหม?”

“หย่อมั้ก ฮึกๆ มีซิแพกด้วย ฮือออ”

ฉากดราม่าเคล้าน้ำตากลายเป็นซิทคอมเปลืองน้ำตาในชั่วพริบตา อย่างน้อยๆเด็กอ้วนก็ดึงมันไม่ให้จมดิ่งไปมากกว่านี้ หลังจากกอดกันร้องไห้และสลับกันใช้เสื้ออีกฝ่ายเช็ดน้ำมูกอย่างซกมกแล้วเด็กทั้งสองก็มานั่งคุยกันด้วยตาแดงเรื่ออยู่ตรงม้านั่งในสวนที่ผู้คนไม่ค่อยออกมากันเพราะความร้อนจากอุณหภูมิภายนอก

“ดีใจยังไงไม่รู้ที่นายดูเตี้ยกว่าฉัน”

“ผมเด็กก่าพี่นะ!”

“แถมอุบาทพูดไม่ชัดอีก ฮาๆๆๆๆ”

“หุกปากน้า~”


 


 



 

ประโยคสุดท้ายพี่น้ำหวานเอาไปเลย 10 10 10 ไม่หัก 555555555555555555555555555555555555

17/4/2564 เข้ามาแก้ไขคำผิด+ปรับสำนวนเล็กๆน้อยๆให้แล้วนะ 


 ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.286K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,765 ความคิดเห็น

  1. #2637 Neen1053 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 12:17
    อุ้ย~~ชอบพี่สาวคนนี้จัง
    #2,637
    0
  2. #2222 บาบาบิ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 12:53
    เป้าหมายไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่ชาติก่อน5555
    #2,222
    0
  3. #1991 [F.S]Fang_041 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 02:55
    เอ็นดู น่ารักอ่ะ พี่นํ้าหวานคือดีมาก
    #1,991
    0
  4. #1910 Amarry (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:43
    เรื่องเด็ก8ขวบ กลายเป็นพี่น้ำหวานพี่สาวต่างสายเลือดย้อนกลับมาไม่แปลกใจเลย คิดไว้อยู่แล้วว่าคงจะมีอะไรเชื่อมกันแน่ๆ อิอิ

    แต่อิอ้วงนางมีเป้าหมายชัดเจนมาตั้งแต่ร่างบึกแล้วนะเนี่ย สมใจเลยตอนนี้
    #1,910
    0
  5. #1684 Nu pe (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:40
    เย้~ ดีใจยังไงก็ไม่รู้ ถึงน้ำหวานเพิ่งจะมีบทในตอนนี้ก็เถอะะะ
    #1,684
    0
  6. #1530 Penfriend (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 12:49
    5555 ชอบความตรงๆของน้ำหวาน จริงใจดี
    #1,530
    0
  7. #1467 knunkim (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 03:57

    โอ้ววว.. ดีใจด้วค่ะน้อง

    #1,467
    0
  8. #1326 hanshaa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:39

    ดีจายยยจางงเยย พี่น้องดายยเจออกานนน
    #1,326
    0
  9. #988 nopparat kongbunya (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 20:24
    อ่านแล้วอยากตะโกนว่าไอ่น้องงงงงงงง ดัง ๆ
    #988
    0
  10. #985 ไออิกู (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 19:44
    ดูซอฟต์จัดๆ55555
    #985
    0
  11. #847 Pinkk88 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:13
    ผู้มองเห็น "ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!!" คุ้นๆไหม555

    โอ๊ะ มาผิดเรื่อง
    #847
    0
  12. #844 Bring the fun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:47
    ดีมาก พันธมิตรที่เชื่อใจได้ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
    #844
    0
  13. #841 ทิพย์ราตรี (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    ชอบเรื่องนี้ อ่านรวดเดียวเลยจ้า
    #841
    0
  14. #839 Kronos-Hades (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:48
    ขิงอ่ะ55
    #839
    0
  15. #837 Nonona Nanano (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:47
    จะอวดสามีกับเขาก็ยังพูดไม่ชัดเลยเล้ง //ถอนหายกุมขมับ
    #837
    0
  16. #836 ging-kingza (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:07
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณมากๆนะค่ะ
    #836
    0
  17. #833 jiztuan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:20
    หมั่นไส้ความ มีฉามี พูดให้ชัดก่อนนนนนน
    #833
    0
  18. #832 Kankanop (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:15
    อ้าย ตายแย้วๆๆ มีพี่ฉาวแล้วละ อิอิ
    #832
    0
  19. #831 ชาเขียวถั่วแดง (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:12

    เอ็นดูน้องงงงงง

    #831
    0
  20. #830 kotchaporn7777 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 18:09
    งื้ออออ ชอบอ่ะคู่หูดูโอ้มหาภัย 555 ลุงกะป้าสุดเฟี้ยว และกาแพเพื่อนยาก
    #830
    0
  21. #826 vviiwwyy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:34
    น้ำตาไหลเลย มาหยุดตอนพูดไม่ชัดนี้แระ 555
    #826
    0
  22. #824 La ong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 15:42
    อ้วงเกรี้ยวกราด
    #824
    0
  23. #823 - Nusjung - (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 15:30
    คู่ป่วนถือกำเนิดแล้ววว
    #823
    0
  24. #822 Kinwah (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 15:01
    ฮือออ น่ารักๆๆ อยากให้น้องพูดชัดแล้วอ่าาา
    อีกนิดเราจะพูดแบบน้องแล้ว55555
    #822
    0
  25. #821 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 14:36

    555+ น่ารักๆ
    #821
    0