Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 31 : หายนะส่งท้ายฤดูนรก(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,325 ครั้ง
    17 เม.ย. 64

 

error loaded



 


“ความร้อนกำลังจะหายไป”

เด็กหญิงกล่าวเบาๆด้วยแววตาเรืองรองเลื่อนลอยเหมือนคนเมาสุราก่อนจะได้สติกลับมาอีกครั้งแล้วถอนหายใจปลงตก เล้งเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะยิ้มแหยๆส่งไปให้

“ลำบากเยย”

เจ้าตัวอ้วนกล่าวเบาๆจนน้ำหวานต้องพยักหน้ายอมรับ

“พลังนี้ควบคุมไม่ได้จริงๆ”

ร่างเล็กของเด็กสาวผิวขาวขมวดคิ้วขัดใจ พลังจิตมองความจริงของเธอเวลาใช้จะสามารถดูความจริงทุกอย่างที่อยากได้ แต่ในตอนนี้น้ำหวานทำได้แค่ดูความจริงของสิ่งมีชีวิตเท่านั้น มันก้ำกึ่งเหมือนพลังทำนายแต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว ของน้ำหวานสามารถทำนายเหตุการณ์ได้ก่อนจะเกิดไม่นาน แต่บางครั้งพลังจิตมันก็รั่วไหลออกมาจนเผลอใช้พลังเองเหมือนเมื่อครู่

ทั้งๆที่น้ำหวานและเล้งก็รู้ว่าอีกไม่นานฤดูร้อนตับแล่บนี้จะหมดไป แต่เธอก็ดันควบคุมพลังไม่อยู่และมันก็ออกมาและทำนายเองเสียดื้อๆ

“ฝึกเย้อๆเด่วกะใช้ด้าย”

เจ้าอ้วนตบไหล่พี่สาวปุๆปลอบใจ ผ่านมาแล้วสามเดือนหลังจากน้ำหวานและเล้งได้พบเจอกันอีกครั้ง ในสามเดือนนี้อะไรๆเกิดขึ้นมากมาย ทั้งผีดิบเนื้อเปื่อยยุ่ยลงผลจากความร้อนสูงแทบจะเป็นโครงกระดูกแบกเครื่องในเน่าๆบุกค่าย ฝูงนกเหยี่ยวกลายพันธ์ตัวใหญ่มากกว่าแม่วัวบุกโฉบมนุษย์ในค่ายกินเป็นอาหาร หรือในวันหนึ่งอากาศร้อนปะทุจุดเดือนเกินไปจนทำให้คนในค่ายตายและแห้งอยู่ตรงนั้นคาที่อย่างรวดเร็วเพราะของเหลวในร่างระเหยหายไปกับอากาศ

แน่นอนทุกสิ่งทุกอย่างหากเป็นอนาคตก่อนพวกเขาจะย้อนกลับมาคงไม่ได้สบายขนาดนี้ แต่ตอนนี้กลับต่างออกไปเพราะพวกเขาเป็นเด็กตัวเล็กๆ พ่อกับแม่ยังอยู่ ถูกปกป้องจากครอบครัว ถึงด้านนอกจะระทึกวุ่นวายเต็มไปด้วยเหตุการณ์เสี่ยงถึงชีวิตมากมายยังไง ทั้งน้ำหวาน เล้งและสามเกลอชื่อผลไม้ลูกไล่ของเล้งก็ยังคงกินอิ่มนอนหลับได้อย่างไร้กังวล

“ม่ายนึกจิงๆว่าปะป๋าของพี่คือพันตีพะลภ!”

เรื่องนี้เล้งเซอร์ไพรส์มากถึงมากที่สุด พ่อของน้ำหวานก็คือพันตรีพัลลภ! ผู้เป็นหนึ่งในอำนาจของค่ายแห่งนี้อีกด้วย เด็กสาวพยักหน้ารับ

“อืม ในอดีตฉันก็ไม่ได้บอกนายเรื่องนี้ด้วยสิ ตอนพ่อถูกผีดิบระดับ 4 โจมตีขบวนฉันก็อยู่ด้วย และรอดมาได้เพราะทหารนายหนึ่งและพ่อช่วยกันปกป้องฉัน สุดท้ายก็กลับไปค่ายกลางเมืองไม่ได้ ต้องอยู่ค่ายตะวันตกจนโตเลย”

เล้งพยักหน้ารับ และเริ่มเล่าเรื่องด้วยสำเนียงเด็กพูดชัดไม่มากถึงเรื่องที่คนซึ่งในอนาคตมีแนวโน้มจะเป็นผีดิบระดับ 4 ที่โจมตีขบวนพันตรีพัลลภกับหมอสุดาว่าเขาฆ่ามันไปเรียบร้อยนานแล้วเมื่อปีก่อน

“การมาของเราสองคนเปลี่ยนทุกอย่างเยอะจัง ฉันเริ่มกลัวว่าจะมีคนแบบเราอีก”

เด็กหญิงกล่าวอย่างกังวล เธอมาได้ เล้งมาได้ ทำไมคนอื่นจะมาไม่ได้ ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังสุ่มหัวอยู่ในคอนโดชั้น 23 ซึ่งเป็นบ้านของน้ำหวานและครอบครัว น้ำหวานอาศัยอยู่กับพันตรีพัลลภผู้เป็นพ่อ แม่ของเธอเป็นผู้หญิงร่างอวบใจดีชื่อกานดา พี่ชายอายุ 10 ขวบชื่อน้ำหนึ่ง และคุณตาซึ่งเป็นเชฟอาวุโสที่เกษียนแล้วชื่อคุณตาพัฒพงศ์

ทุกคนดูดีใจมากที่สาวน้อยลูกหลานคนเล็กของบ้านหาเพื่อนได้เสียที และยิ่งรู้ว่าเล้งเป็นสมาชิกจากบ้านชั้น 24 ก็ยิ่งเป็นมิตรด้วยอย่างไม่น่าเชื่อ

“รอดูต่อปายอ่ะ”

ทั้งสองที่สนิทกันในอดีตก็ยิ่งแน่นแฟ้นกันในปัจจุบัน น้ำหวานขมวดคิ้วไม่คลายอย่างกังวลก่อนที่เธอจะจับชายเสื้อน้องชายแล้วถามเล้งด้วยความไม่แน่ใจ

“ฉันไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ ปลายฤดูร้อนของยุคแรกมันมีปรากฏการณ์อะไรใหญ่ๆไหมนะ?”

ปรากฏการณ์ใหญ่ๆ?

เด็กอ้วนขมวดคิ้วตามพี่สาว นอกจากฝูงแมลงสีดำบุกทั่วทุกพื้นที่ๆพวกมันสัมผัสได้ถึงเลือดเนื้องของสิ่งมีชีวิตในฤดูร้อนยุคแรกแล้วยังมีอะไรอีกอย่างนั้นเหรอ

“อ่ะ!!”

เล้งสะดุดกับความทรงจำหนึ่งที่เขาเกือบลืมไปแล้ว

“ฝุง ฝุงหมาเหม็น!”

เด็กชายกล่าวเสียงดังก่อนจะยกมือป้อมปิดปากตามด้วยฝามือขาวของน้ำหวานที่โบกหัวเจ้าขี้โวยวายเสียจนหน้าคะมำลงบนพรมขนสัตว์นุ่มนิ้ม

“เจ้าบ้านี่จะตะโกนทำไม! รู้ไหมพ่อฉันน่ากลัวแค่ไหน ขืนโดนจับผิดซวยแน่ๆ!!”

เด็กสาวขบเขี้ยวเคี่ยวฟันอย่างหวาดระแวง พันตรีพัลลภเป็นพวกจมูกผีตีนแมว เดินเงียบแถมประสาทรับฟังโคตรจะว่องไวเหมือนตัวร้ายในภาพยนต์ หากเขาสะกิดใจเรื่องน่าสงสัยนิดเดียวเธอคงโดนพ่อตัวเองซักฟอกจนเหลืองแน่ๆ

“ขอโทษ!! อุ้ย! ตีมาดั้ย เจ็บนะ”

“หรือจะโดนตีนวะไอ้อ้วนนี่!”

เล้งทำหน้าเหลอหลายกพุงย้อยๆกอดขาเรียวเล็กของพี่สาวพร้อมกับยิ้มแห้งๆ ในอดีตคงเป็นภาพที่กร่างและถ่อยไม่น้อย แต่เมื่อพวกเขาย้อนเวลามากลับดูเหมือนตัวการ์ตูนสองตัวกำลังถือมีดใส่กันมากกว่า

“ทำยังไงดี พวกศพหมาอันตรายมากเลยนะ!”

น้ำหวานเริ่มเครียดขึ้นมาหลังจากได้ฟังความจากปากเล้งและรื้อฟื้นความจำ ปลายฤดูนรกของยุคแรกหลังผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้มนุษย์เกิดความสูญเสียใหญ่หลวงพอๆกับหายนะแมลงกินเนื้อ ยังมีกองทัพหมาผีดิบที่ฟื้นสภาพจากอากาศร้อนซึ่งทำให้พวกมันเนื้อหลุดในปลายฤดู และเป็นช่วงที่อากาศขึ้นมาในเกณฑ์อบอุ่นจนสามารถรักษาสภาพเนื้อเน่าไว้ได้

หมาผีดิบพวกนี้เคยเป็นฝูงหมาป่าจากไหนไม่รู้ที่หนีตายในเหตุการณ์ก่อนวันสิ้นโลก กระจุกตัวแถวนี้และเกิดการกลายพันธ์ในรูปแบบศพอาศัยอยู่รวมกันและล่าเป็นฝูง ความน่ากลัวของมันไม่ได้อยู่ที่กำลังเพราะศพเน่าจัดการไม่ยาก แต่คือโรคระบาดที่จะมากับพวกมันต่างหาก พวกมันว่องไวมากอาจมีบางตัวลอบเข้ามาในค่ายได้ เนื้อเน่าที่เต็มไปด้วยแบทธิเรียเชื้อโรคทำค่ายผู้รอดชีวิตชิบหายมานักต่อนักในอนาคตของชีวิตก่อน

“ปะป๋าพี่รู้ไมว่ามีพะลังไร”

เด็กชายถามคนข้างตัวอย่างสงสัย น้ำหวานพยักหน้ารับ เพราะยังไงหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญของลูกอย่างการปลุกพลังได้ พ่อแม่ก็ต้องรู้เห็นอยู่แล้ว ยิ่งตอนนั้นเธอเป็นแค่เด็กอายุเพียง 8 ขวบ ยังอยู่ในการคุ้มครองของครอบครัวอยู่เฉกเช่นปัจจุบัน ทุกเรื่องของน้ำหวานอยู่ในสายตาพ่อแม่ตลอดเวลา

“ง้านกะทำนายให้ปะป๋าพี่เลย”

เด็กสาวนิ่งไปครู่นึงก่อนจะยิ้มออกมาอย่างคาดไม่ถึง

“ทำไมฉันนึกไม่ออกนะ รีบกลับไปได้แล้วนายหมดประโยชน์แล้ว!”

“อ่าว!! อะไยอ่ะ!”

“ฮะๆๆล้อเล่น กลับไปก่อนเดี๋ยวฉันหาวิธีบอกพ่อเอง นายก็รีบไปแจ้งพ่อนายเถอะ ได้ข่าวว่าตอแหลแอ๊บเนียนเป็นผู้ทำนายเหมือนกันนี่”

เล้งยิ้มเอียงอาย ก็ใครจะไปรู้เล่าว่าพ่อของเขาจะมโนเก่งขนาดนี้ ถึงตอนที่เขาวิวัฒนาการเอกจะสงสัยมากก็ตามเพราะก่อนหน้าลูกมีพลังไปแล้ว แล้วทำไมพลังตื่นรอบสองอีกล่ะ? ในที่สุดเด็กชายก็ลาพี่สาวคนสนิทก่อนจะกลับห้องโดยการขึ้นบรรไดแทนกดลิฟต์ เพราะปุ่มมันสูงไม่มีใครช่วยกดให้!

“คุงตาจ๋า”

เมื่อมาถึงห้องคุณป้าจำนงที่ทำความสะอาดอยู่ตรงทางเดินเปิดประตูให้วิ่งสิ่งแรกที่อ้วนทำคือเข้าไปออดอ้อนคนแก่ซึ่งหายดีเป็นปกติแต่ยังเดินไม่คล่องนักเนื่องจากบาดแผลตอนที่ภูมิไปช่วยสาหัสอยู่มากทีเดียว

“ว่าไงไอ้ตัวแสบ ไปเล่นบ้านเพื่อนสนุกไหม หืม?”

จอมพลเฒ่ายิ้มเอ็นดูส่งไปให้ก่อนจะจับเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยผู้มีพระคุณขึ้นมานั่งบนตัก

“หนุกฮับ คิถุงคุงตาที่ฉุดเยย”

ว่าเสร็จก็ใช้ร่างที่แสนมีเสน่ห์?ของตนกอดคนชราขี้เหงาทำคะแนนด้วยแววตาคาดหวังผลลัพธิ์

“ไปกวนอะไรคุณตาครับลูกมานี่มา”

เอกที่เดินออกมาจากระเบียงหลังจากให้น้ำผักไร้ดินก็อุทานด้วยความเกรงใจ แต่เอื้ออำนวยก็โบกมือใส่อย่างไม่ใส่ใจนัก

“อย่าไปเข้มงวดกับเด็กเลย ฉันไม่เป็นไร ดีเสียอีก หลังจากตาภูมิโตไปก็ไม่ได้อุ้มใครที่ไหนเลยรู้ไหม”

ประโยคสุดท้ายคนแก่หันมาบีบแก้มอูมๆของเด็กชายจอมขี้อ้อนฉอเลาะบนตักอย่างหมั่นเขี้ยว เอื้ออำนวยเริ่มจับเค้าอะไรได้บางอย่างหลังจากที่หลานชายของเขาเริ่มออกอาการหวงเจ้าเด็กตัวขาวนี้ และค่อยๆจำกัดสิทธิ์การลงจากตึกไปทีละนิดทีละหน่อยเหมือนเพิ่งรู้ความในใจตัวเอง เพราะเล้งน่ารัก อ้วนๆขาวๆสะดุดตาใครไปทั่วจึงถูกคนเอ็นดูกันใหญ่

 หากมีภูมิอยู่ด้วยแล้วมีคนแปลกหน้าเข้ามาเล่นกับเล้งเด็กหนุ่มจะมีอาการแปลกๆซึ่งพยายามกลบเกลื่อนเสมอ เจ้าอ้วนยิ้มเผละเมื่อโดนคุณตาบีบแก้มใส่ก่อนจะหน้าบูดบึ้งฟ้องชายชราอย่างคับข้องใจ

“แต่พี่จ๋าอ่ะ พี่จ๋ามะยอมให้เล้งลงปายเล่ง ให้ใฉ่เฉื้อตัวหย่ายๆด้วย พี่จ๋าไม่ดีเยย!!”

เอกหัวเราะแห้งๆแล้วขอตัวทำธุระของตนต่อ เขาจะไม่ยุ่งกับปัญหานี้ เอื้ออำนวยหัวเราะด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

“ไปว่าแบบนี้ระวังพี่เขาเสียใจนะ”

โชคดีที่วันนี้เด็กหนุ่มคู่กรณีในหัวข้อสนทนาของสองตาหลานออกไปทำภารกิจ ไม่เช่นนั้นเล้งคงโดนหอมแก้มจนช้ำข้อหานินทาพี่จ๋าแน่ๆ

“คุงตา เล้งมีอะรายจะบอก”

จอมพลชราเลิกคิ้วก่อนยื่นหูไปให้เจ้าตัวน้อยกระซิบ เด็กชายยิ้มแล้วบอกสถานการณ์คร่าวๆให้ได้รู้ คนในบ้านนี้รวมคุณตารู้แล้วว่าเล้งมีพลัง แต่เด็กชายไม่ได้บอกว่าพลังอะไรเพราะเขายังเด็ก ทุกคนจึงไม่ได้คาดคั้น และคิดไปเองเหมือนที่เอกออกมาชี้แจงว่าเขาสามารถทำนายอนาคตได้

“จะเกิดจริงๆเหรอ หนูแน่ใจแล้วใช่ไหม หืม?”

ชายสูงวัยถามอย่างเคร่งเครียด หากมันเป็นจริงปัญหาโรคระบาดประหลาดซึ่งมากับผีดิบในรูปลักษณ์สัตว์สีขาก็อันตรายกว่าฝูงแมลงก่อนหน้าอีกแน่ๆ

โชคดีเอื้ออำนวยพอมีอำนาจในค่ายแห่งนี้อยู่บ้าง ไม่งั้นหลานชายคงไม่ได้อยู่ที่นี่อย่างราบรื่นเป็นแน่

“แน่ใจฮับ!”

เด็กชายยืนยันเสียงหนักแน่น คนแก่กว่าพยักหน้ารับอย่างเชื่อถือ เพราะผลงานปากเปล่าของเล้งซึ่งผ่านพ่อที่เอื้ออำนวยรู้จากปากของเอกเองทำให้น้ำหนักคำพูดของเด็กชายตัวน้อยไม่อาจมองข้ามไปได้

“ไปอยู่กับแม่ในครัวก่อนนะ ตาออกไปทำธุระเดี๋ยวมาเล่นกับหลานใหม่”

จอมพลผู้มากประสบการณ์วางร่างเล็กลงบนพื้นพรมก่อนจะลุกเดินกะเผลกเล็กน้อยออกจากห้องไปเพื่อประสานงานอย่างว่องไว เด็กชายถอนหายใจ ปัญหาวันหายนะไม่ได้มีอยู่แค่นี้ หลังผ่านหน้าร้อนไปเข้าสู่หน้าหนาวก็บรรลัยไม่ต่างกัน เขาแน่ใจเลยว่าตนเองคงได้รับบทเป็นนักทำนายตัวน้อยได้ยาวๆแน่นอน

หลังจากนั้นในช่วงเย็นรูปแบบการจัดเวรยามของทหารและผู้มีพลังพิเศษก็ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย พร้อมกับมีรถจิ๊บทหารลาดตระเวนออกไปสืบข่าวและสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบด้านนอกค่ายบ่อยๆ จนในที่สุดก็มีผู้คนพบฝูงหมาซอมบี้จำนวนมากที่ค่อยๆออกจากที่ซ่อนเพราะอากาศอบอุ่นขึ้น มีผู้รอดชีวิตที่ออกไปหาอาหารจากค่ายเล็กๆโดนโจมตีจากพวกมันหลายราย....


 


 



 

17/4/2564 กลับมาทบทวนและแก้คำผิด+ปรับสำนวนเล็กๆน้อยๆให้แล้วนะ!! 

 

 ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.325K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2223 บาบาบิ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:04
    ได้คะแนนจากคุณตาเยอะเลยสิ55555
    #2,223
    0
  2. #2062 saii130540 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 14:57

    ติดกับดักเจ้าอ้วนงอมแงม น่ารักอะไรขนาดนี้ลูกกกกก
    #2,062
    0
  3. #1922 _mod23_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 02:25
    เปิดมาคือ ตกใจรูปก่อนเลยยย
    #1,922
    0
  4. #1912 Amarry (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:05
    เจ๊หวานทำดี ทั้งด่าทั้งตบ 555555555 นังอ้วงแหลเก่งจริงๆตามที่เจ๊หวานว่าเลย //มาเป็นนักทำนายแพ็คคู่กันดีกว่า
    #1,912
    0
  5. #1886 ท่านอากิระ ! (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 17:34
    ขอสารภาพว่าตกใจรูปมากกกกกก
    #1,886
    0
  6. #1787 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:18
    กะคือเข้าทางญาติผู้ใหญ่แหละดูออก 55555
    #1,787
    0
  7. วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 00:29
    ไรท์!ตกใจหมดเลย55แล้วแบบเราเอาหน้ามาใกล้ๆจอด้วย หืมมมเต็มตาเลยดุ้งแรงโทรศัพท์เกือบบิน5555
    #1,565
    0
  8. #1536 Muffin_Kun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 13:37

    คุณนักเขียนทำเราตกใจ......
    #1,536
    0
  9. #1468 knunkim (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 04:04

    ดีนะคะที่หมามันไม่แยกหน้าเป็นดอกไม้ได้เหมือนเรดซิเด้นอีวิล

    #1,468
    0
  10. #916 La ong (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 03:41
    เล้งเป็นก้อน ทำอะไรก็น่าเอ็นดูไปหมด
    #916
    0
  11. #912 kanraya_fai28 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:58
    เปิดตอนมาเจอรูปนี่ใจหายแว้บ นี่ยิ่งตาขาวอยู่ตกใจหมดเลย55555
    #912
    1
    • #912-1 Muffin_Kun(จากตอนที่ 31)
      19 พฤษภาคม 2563 / 13:43
      ใจแทบวายเลยล่ะค่ะ
      #912-1
  12. #911 Phleng158114 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:33
    รอจ้าสู้ๆน้า<3
    #911
    0
  13. #909 Ploy20 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:24

    พึ่งได้เข้ามาอ่าน สนุกมากกกก สนุกจนลืมเม้นเลย ขอโทษน้า~
    #909
    0
  14. #908 MORNINGGLORY08 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:01
    ตลกคู่เล้งกับพี่สาวมาก555
    #908
    0
  15. #907 Kronos-Hades (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 20:49
    กลัวหมาละจ้าาาตกใจ
    #907
    0
  16. #906 111555999888Jo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 20:29
    อายยยยมาแล้วววรอตอนต่อไป
    #906
    0
  17. #904 Bring the fun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 19:43
    ขนาดอ่านเม้นล่างก่อนแล้วนะ เปิดมากก็ตกใจหมาอยู่ดี555
    รวมหัวนักทำนาย ถ้าพี่สาวพัฒนาคงทำนายอนาคตไกลๆเพื่อความแม่นยำได้จริงๆ
    #904
    0
  18. #902 kotchaporn7777 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 19:01
    แง้งงงง ตกใจรูปหมาคืนนี้จ้องฝันถึงมันแน่ๆโฮฮฮฮฮ เพราะสะเดิดแรงมาก55555 งื้อไอ่ต้าวเล้งงงงงง

    พี่จ๋าม่ายห้ายใฉ่เฉื้อตัวหย่ายเหรอ ตีๆพี่จ๋าเยยยยย
    #902
    0
  19. #901 Blueheart (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 18:28
    ทำไมของเราเด็กดีไม่ขึ้นแจ้งเตือนอ่ะ นี่เจอมา2เรื่องแล้ว ดีที่เรารู้สึกเอะใจเพราะนักเขียนอัพทุกวัน ส่วนอีกเรื่องตอนใหม่มามันแจ้งเตือนนะ แต่อ่านแล้วมันไม่ต่อเนื่องกับตอนก่อนที่เคยอ่านเลยกดปุ่มย้อนดูตอนก่อนหน้าพบว่าเด็กดีมันไม่แจ้งเตือนจนตอนใหม่มา กุมขมับเลย
    #901
    0
  20. #900 ใต้ท้องทะเล (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:52
    เปิดเข้าอ่านตอนนี้ คำแรกที่อุทานเมื่อเห็นภาพหมาคือ อุ้ยเ-้ย 5555แบบตกใจ
    #900
    0
  21. #899 skw_11142 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:19
    หวงน้องแล้วเหรออออ
    #899
    0
  22. #897 nightmask (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 15:48
    พี่จ๋าเริ่มออกอาการแล้ว 5555
    #897
    0
  23. #896 Say. (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 15:44
    น้อนนนนนน
    #896
    0
  24. #895 lady w (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 14:43
    ไรต์เราเกือบปาโทรศัพท์ทิ้งเพราะรูปหมาไรต์เลยนะโหดมาก
    #895
    0
  25. #891 Kazena9 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 13:52
    รอ.. ระทึกก
    #891
    0