เสน่หาแวมไพร์ Vampire love story

ตอนที่ 4 : ปาร์ตี้ลืมเศร้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    28 มี.ค. 61


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


เสียงเคาะประตูดังขึ้นหลังจากที่นาลันนั้นเข้ามาในห้องได้สักพัก  เธอกำลังจัดแจงของใช้ส่วนตัวบางอย่างออกจากกระเป๋า นำขึ้นมาวางอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะเครื่องแป้ง ทว่าเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูจึงละมือจากสิ่งที่กำลังทำอยู่ทันที


พลางเดินไปเปิดประตูจึงพบว่าเป็นนาธานนั่นเอง  นาลันผละออกมายังโต๊ะเครื่องแป้งตามเดิม  หากแต่รับรู้ว่านาธานนั้นปิดประตูลงและเดินตามเข้ามาภายในห้อง ก่อนหย่อนกายลงนั่งบนเตียงของเธอ พลางเกลือกกลิ้งอย่างสบายใจประหนึ่งว่านี่คือห้องของตัวเอง


" ฉันคิดว่าเธอจะมาเร็วกว่านี้เสียอีก "


นาธานเอ่ยออกมา ก่อนเอนกายพิงอยู่ที่หมอนตรงหัวเตียงด้วยท่าทางสบายๆ สีหน้าดูเรื่อยๆ น้ำเสียงเสมือนถามเรื่องดินฟ้าอากาศ  เธอรู้ดีว่าเขากำลังหมายถึงเรื่องอะไร  จึงเอี้ยวหน้าหันไปยักไหล่ให้อย่างกวนๆ ก็ออกจะหมั่นไส้เขาอยู่เหมือนกัน ไอ้ท่าทางและน้ำเสียงแบบนั้น ความจริงแล้วก็คงอยากรู้เรื่องราวรักสามเส้าของเธอเต็มที


 อย่างที่บอกว่านาลันนั้นค่อนข้างสนิทกับนาธานอยู่มาก ติดต่อกันอยู่เสมอ  ทั้งสามารถพูดคุยกันได้เกือบทุกเรื่อง  


ด้วยว่าครอบครัวของนาลันนั้นเป็นครอบครัวที่ไม่ได้ใหญ่เท่าไร  คุณพ่อเป็นลูกชายคนเดียวของคุณปู่กับคุณย่า  ส่วนคุณแม่นั้นเป็นลูกสาวโตคนของคุณตาคุณยาย  โดยมีน้านาตยาเป็นน้องสาวเพียงคนเดียว  ตัวเธอเองนั้นมีพี่ชายหนึ่งคน คือ นาฬิก  อายุห่างกัน 4 ปี  และมีลูกพี่ลูกน้องอีก 2 คน คือ นาธาน และ แม็กนัส


" อย่ามากวน เล่ามา "


" เรื่องส่วนตัว "


" เหอะ ใครกันที่มันเมาแล้วโทรมาฟูมฟายเล่าให้ฉันฟังน่ะ "


นาธานรื้อฟื้นเรื่องในคืนนั้น ขณะที่ออกไปปาร์ตี้กับกลุ่มเพื่อนๆ แล้วพบเจอแม่ผีเสื้อราตรีแสนสวยคนหนึ่ง พูดคุยถูกคอจึงชวนกันไปต่อที่คอนโดส่วนตัวที่เขาซื้อเก็บไว้  ระหว่างที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้ด้วยดีนั้น  โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดันมีสายเข้าเสียก่อน  กดตัดสายก็แล้ว ยังกระหน่ำโทรเข้ามาจนต้องรับสายในที่สุด 


แล้วยังไงน่ะเหรอ?


" แกยังจำยายขี้เมา ที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น คร่ำครวญถึงความบัดซบ ที่...."


นาธานยังพูดไม่ทันจบ จำต้องเบี่ยงตัวหลบหลอดโฟมล้างหน้าในมือของนาลัน ที่ตอนนี้เธอเขวี้ยงมันมาทางเขาอย่างไว  มันลอยเฉียดหน้าเขาไปปะทะกับกำแพงทางด้านหลัง  ถึงแม้ว่าหากโดนหน้าเขาจริงอาจไม่ถึงขั้นแตกยับเพราะไม่ใช่ขวดแก้ว แต่ก็คงจะเจ็บนั่นล่ะ  


ที่สำคัญคือใครจะยอมให้ใบหน้าอันหล่อเหลาทรมานใจสาวของเขามีรอยขีดข่วนกันล่ะ


" เสียโฉมหมดหล่อไปจะว่าไง สาวๆของฉันคงเสียใจน่าดู "


" แหวะ "


นาลันเบ้ปากให้กับความหลงตัวเองของนาธาน  ถึงแม้ว่ามันจะหล่อจริงๆอย่างที่พูดก็เถอะ


" เอาดีๆดิ "


นาธานชักหงุดหงิดกับความท่ามากของนาลัน  เรื่องกวนประสาทเขานั้นคุณเธอทำออกมาได้ดีไม่น้อย  ถ้าไม่ติดที่เป็นผู้หญิงนะจะเตะเข้าให้สักป๊าบ


" อือๆๆๆ ก็ไม่มีอะไรมาก ตอนแรกก็ว่าจะไม่เจอสองคนนั้นอีก ต่างคนต่างอยู่ไง มันก็คงไม่เท่าไหร่ ฉันคงอยู่ได้ แต่พี่โรมตามง้อฉันตลอดเวลาที่มีโอกาส แล้วยายแพรนั่นก็ตามติดพี่โรมตลอดอย่างกับเงา  ยายนั่นมาหาเรื่องฉันที่บ้านและประกาศว่าท้องอ้อนวอนให้ฉันเลิกติดต่อ เลิกพบกับพี่โรมเพื่อเห็นแก่เด็กตาดำๆ "


เธอเล่าให้นาธานฟังอย่างคร่าวๆ  เพราะถ้าเล่าทั้งหมดคงอีกยาว เพราะช่วงเวลาสองเดือนที่ผ่านมาวีรกรรมของแพรชมพูน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ


" แกก็เลยถอยมาตั้งหลักที่นี่ เพื่อหนีนายโรมกับยายแพรอะไรนั่น ยายนั่นท้องจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้  ที่ตรวจครรภ์นั่นไม่เห็นจะชัวร์เลย  แน่จริงไปโรงพยาบาลสิ "


" ฉันไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับท้องหรือไม่ท้องหรอกนะ  อีกอย่างก็ไม่ได้กลัวทั้งสองคนนั่นมาเกาะแกะอะไรด้วย แต่ที่มานี่เพราะรำคาญมากกว่า  แล้วก็เกรงใจพ่อกับแม่ฉันด้วย  ยายแพรตามไปรังควานถึงที่บ้าน  ฉันไม่อยากให้พวกท่านไม่สบายใจ "


" ผู้หญิงที่ดูใสๆซื่อๆนี่ร้ายจังนะ "


นาธานทำท่าขนลุก เขาตามอินสตาแกรมของนาลันอยู่ ก็เห็นว่าเคยลงรูปถ่ายคู่กับกลุ่มเพื่อนอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะเพื่อนเคยสนิทอย่างผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อแพรชมพู  จึงเคยเห็นลุคใสๆเรียบร้อยๆอยู่บ้าง  ไม่น่าเชื่อว่าจะร้ายเงียบและหักหลังเพื่อนสนิทได้ลงคอ  


ส่วนโรมนั้นเขาไม่ขอพูดถึงละกัน  ด้วยไม่ค่อยชอบหน้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว  บางครั้งเคยคิดอยู่ว่าเลิกๆกันไปก็ดี  ขี้หึง หึงแม้แต่กับเขาไม่ได้ดูเลยว่านี่ญาติ  แต่ก็อย่างว่าล่ะ  มีผู้ชายหล่อหน้าตาดีอย่างเขา  วิดิโอคอลหาแฟนตัวเองบ่อยๆจะหึงบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก


" ก็ไม่ทุกคนหรอก  เป็นบางคนเท่านั้นล่ะ "


เธอไม่อยากเหมารวมว่าผู้หญิงเรียบร้อย ใสๆซื่อๆจะร้ายกาจทุกคน  มันเป็นส่วนน้อยที่แกล้งเรียบร้อยอ่อนโยน แต่ตัวจริงแรดร่านกร้านโลก  ผู้หญิงดีดีนั้นก็มีเยอะ  ไม่ดีก็มีแยะ ต้องค่อยๆดู ค่อยๆศึกษานิสัยใจคอกันไปนานๆ  


แต่ก็นั่นล่ะ...ขนาดเธอที่คิดว่ารู้จักแพรชมพูมาหลายปีดีดัก ก็ยังดูไม่ออกเลยว่าตัวจริงๆของแพรชมพูที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทางเรียบร้อยนั่นจะเป็นเช่นนี้


" อืมๆๆๆ เข้าใจล่ะ  เอางี้นะ ฉันว่าคืนนี้ฉันพาเธอไปปาร์ตี้กับฉันดีกว่า เป็นการต้อนรับที่เธอมาโอลิเวียร์ด้วย  อีกอย่างรู้จักเพื่อนๆฉันบ้างก็ดี เพราะเธอต้องเรียนที่นี่อีกอย่างน้อยสองปีแน่ะ รู้จักคนเยอะๆน่ะดีกว่านะ อีกอย่างจะได้ลืมความเศร้า ลืมเรื่องบัดซบไปให้หมด "


นาธานเอ่ยชวน พลางหว่านล้อมญาติสาวคนสวยไปท่องราตรีด้วยกัน  เขามันพวกไม่ฝักใฝ่กับความรัก แต่ฝักใฝ่ในสรีระ และความสนุกสนานไปเรื่อย  


ชีวิตนี้เกิดมาต้องใช้ให้คุ้ม เพราะคิดเสมอว่าเมื่อถึงวันหนึ่งที่จะต้องดูแลกิจการต่างๆแทนพ่อของเขา  ชีวิตอิสระและสนุกสนานแบบนี้มันคงจะหายไป 


ฉะนั้น หนึ่งวินาที หนึ่งนาที หนึ่งชั่วโมง หนึ่งวัน เดือน ปี ที่เรามัวแต่เศร้าหรือเอาความทุกข์เรื่องต่างๆมาคิด  เราได้ทิ้งเวลาที่เราจะมีความสุขในชีวิตให้กับความทุกข์ไปแล้วเช่นกัน


" ฉันเพิ่งมาถึง นายก็ชวนเที่ยว? " 


" เออน่ะ จะไป หรือ ไม่ไป "


" ไป "


เธอลังเลชั่วครู่  หากแต่ในที่สุดก็ตอบตกลง  ไหนๆก็มาเพื่อลืมเรื่องบัดซบแล้ว  เธอจะมานั่งจับเจ่าหวนคิดแต่เรื่องเดิมๆทำไมกัน  ออกไปเจอคนใหม่ๆ สถานที่ใหม่ๆ ที่มันมีชีวิตชีวาไม่ดีกว่าหรือ


" ก็เท่านั้นแหล่ะ  "


นาธานเอ่ยยิ้มๆ พลางมองหน้าญาติสาวคนสวย 


" แต่น้ายากับคุณอาจะไม่ว่าเอาเหรอ "


มาถึงวันแรกเธอก็ออกตะลอนเสียแล้ว  ลำพังตัวเธอไม่เท่าไหร่ แต่นาธานนี่สิจะโดนว่าเอาหรือเปล่านะ ที่ชวนเธอออกเที่ยวในครั้งนี้


" โห้ยยย มัมกับแด๊ดไม่ว่าหรอก เราโตแล้วดูแลตัวเองได้ ขอแค่ไม่ไปทำเรื่องเดือดร้อนจนเสื่อมเสียมาถึงวงศ์ตระกูลเป็นพอ   เธอเองก็ใช่ว่าจะเป็นผู้หญิงติดบ้านติดครัวเมื่อไหร่กัน "


" พอ หยุด ไม่ต้องพร่ามเยอะ  นี่ก็หกโมงครึ่งล่ะ จะไปกี่โมงล่ะ "


" สักสองทุ่มล่ะกัน แต่งตัวสวยๆนะจ้ะแม่ผีเสื้อน้อย เรื่องมัมเดี๋ยวฉันจัดการให้ "


นาธานพูดจบก็ยักคิ้วให้คนตรงหน้า ก่อนที่จะเดินผิวปากเป็นท่วงทำนองเพลงโปรดออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี


เธอละสายตาจากคนที่เพิ่งเดินออกไปจากห้อง  หันกลับมายังโต๊ะเครื่องแป้งตรงหน้า  พลางมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก  


" ก้าวเดินไปข้างหน้าได้แล้วนะนาลัน  อย่าให้ชีวิตของตัวเองต้องมาจมปลักกับเรื่องแย่ๆพวกนี้  อะไรที่มันบัดซบก็ปล่อยมันไปซะ ช่างหัวมันไปสิ แคร์ทำไมนักหนา "


เธอเอ่ยขึ้นมา  พลางยิ้มให้กับตัวเองในกระจก


ณ  ผับหรูแห่งหนึ่ง  


ทันทีที่ชายหญิงคู่หนึ่งย่างกรายเข้าไปด้านในก็เรียกความสนใจของทุกคนได้ไม่น้อย  หลายคนนั้นรู้จักชายหนุ่มที่เพิ่งเดินเข้ามาด้วยว่าตระกูลเขานั้นเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย  อีกทั้งเจ้าตัวเองก็เป็นสายเที่ยวกลางคืนอยู่แล้ว  จึงได้พบเจออยู่บ่อยครั้ง  


ทว่าหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่เดินเคียงคู่มากับนาธานนั่นล่ะคือใคร  ดูอย่างไรก็ต้องเป็นชาวเอเชียแน่นอน  ทั้งไม่คุ้นหน้า  ด้วยเมืองนี้มีชาวเอเชียเข้ามาอาศัยอยู่ไม่มากนัก แต่กับคนนี้หลายคนมั่นใจนักว่าไม่เคยพบมาก่อน


" เฮ้ เนท สาวสวยคนนี้ใครวะ "


นิค  เพื่อนในกลุ่มของนาธาน กระซิบถามทันทีที่เขาพานาลันเดินมาที่โซนวีไอพีชั้น 2 มันเป็นห้องที่แยกเป็นสัดส่วน มีบาร์เครื่องดื่มและบาร์เทนเดอร์ส่วนตัว  ด้านหน้าเป็นกระจกทึบ เมื่อมองจากด้านนอกจะเห็นไม่ชัดนัก  แต่ถ้ามองจากภายในแล้วล่ะก็ สามารถเห็นบรรยากาศด้านนอกชัดเจนทีเดียว 


นาธานเหล่มองนิคและเพื่อนทั้งชายและหญิง  ซึ่งอยู่ในกลุ่มเดียวกันอีกสี่ห้าคน  ก็เห็นว่ากำลังมองเขาอย่างอยากจะรู้เหมือนกัน


" สุภาพสตรีสาวแสนสวยนี่น่ะเหรอ  แฟนฉันเอง "


พูดจบก็วาดแขนไปเกาะที่เอวของนาลัน  ดึงเข้ามาใกล้ตัวแสดงความสนิทสนม เย้ย พวกเพื่อนผู้ชายในกลุ่มรวมทั้งไอ้พวกที่อยู่นอกกลุ่ม  แต่สายตาสอดรู้สอดเห็นว่าสาวสวยหุ่นเซ็กส์ซี่คนนี้เป็นใคร


" ได้ไงวะ  ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่รู้ "


เจมส์ เพื่อนสนิทที่สุดของนาธานเอ่ยขึ้น  พลางมองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยจะเชื่อถือในคำพูดของเขาเท่าไหร่นัก


"  เออ ฉันล้อเล่น  นี่ นาลัน ญาติฉันเองล่ะ  จะมาเรียนต่อโทที่นี่ ยังไงก็ฝากพวกแกเทคแคร์ด้วยนะ "


นาธานพูดขึ้น ก่อนจะคลายมือที่เกาะอยู่ที่เอวของนาลัน  พลางเดินไปนั่งที่โซฟาใกล้ๆ  ทั้งหันไปสั่งเตกีลาหนึ่งแก้วจากบาร์เทนเดอร์  


" ไฮ ฉันนิคนะ  ที่ยืนตรงนั้นชื่อเจมส์  ส่วนคนที่นั่งตรงโซฟานั่นชื่อเคนตะ  และนั่นเฟรย่า กับ วิกกี้ ดีใจที่รู้จักนะ "


นิคที่ออกจะพูดมากที่สุดในกลุ่มเป็นคนแนะนำสมาชิกคนอื่นๆให้นาลันได้รู้จัก 


" หวัดดี ฉันนาลัน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะ "


เธอส่งยิ้มให้กับทุกคนอย่างเป็นมิตร  ซึ่งเพื่อนๆของนาธานเองก็ต้อนรับเธออย่างเป็นกันเองเช่นกัน  นาลันไม่ใช่คนถือตัวหรือเข้ากับคนอื่นยาก  จึงไม่แปลกที่จะตีเนียนเข้ากับกลุ่มของนาธานได้อย่างง่ายดาย  เธอคิดว่าหากเป็นเช่นนี้การปรับตัวใช้ชีวิตที่นี่คงไม่ยากลำบากสักเท่าไหร่


" ลัน ดื่มไร "


นาธานเอ่ยถาม  ขณะที่ตัวเธอในตอนนี้ถูกขนาบข้างโดยเฟรย่าและวิกกี้  ซึ่งกำลังชวนเธอคุยอย่างออกรสออกชาติ คุยเรื่องอะไรน่ะเหรอ ก็ทั่วๆไปที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบคุยกันนั่นล่ะ  แต่งตัว เที่ยว กิน หลังจากที่คุยกันมาได้สักครู่ก็รับรู้ได้ว่าสองสาวสวยเพื่อนใหม่ของเธอนั้นก็ขาช๊อปไม่เบาเลย


" บลูมาร์การิต้า "


เธอหันไปตอบ  ไม่นานนักนาธานก็เดินเข้ามาหา พลางยื่นแก้วที่มีน้ำสีฟ้าสวยใสบรรจุอยู่ในนั้นมาให้เธอ  หลังจากละเลียดชิมมันไปเพียงไม่นาน  สองสาวเพื่อนใหม่ก็ชวนเธอออกไปแดนซ์ด้านล่าง  ซึ่งมีนิคกับเคนตะลงไปแจมด้วย  แต่นาธานกับเจมส์นั้น ยังสนุกกับการละเลียดเครื่องดื่มตรงหน้า ไม่ลงไปด้วยกัน  ทั้งยังชวนกันเล่นเกมส์ในมือถือเสียอย่างนั้น  


เธอยังว่าถ้ามาแค่เล่นเกมส์นั้นอยู่ที่บ้านก็ได้มั้ง  สองคนนั้นจึงบอกว่ามาเอาบรรยากาศแก้เบื่อ  เธอจึงหมดความสนใจไม่ซักไซ้ถามอะไรต่อ


" นี่เดี๋ยวฉันขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ "


นาลันเอ่ยบอกเฟรย่าที่ยังคงเต้นอย่างเมามันอยู่ข้างๆ


" ให้ฉันไปเป็นเพื่อนมั้ย "


" ไม่ต้องหรอก  เธอสนุกต่อเถอะ "


" อืม  ก็ได้ ห้องน้ำอยู่ทางนั้นนะ "


เฟรย่า พยักหน้าอย่างตามใจ พลางชี้บอกทางไปห้องน้ำให้นาลัน  ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้นัก  เพียงแต่ระหว่างทางไปค่อนข้างเบียดเสียดคนสักเล็กน้อย  ด้วยบริเวณนั้นมีคนกำลังเต้นกันอยู่ไม่น้อย


เธอหันไปมองตามที่เฟรย่าชี้ทางให้ดู  เมื่อเห็นป้ายบอกทางไปห้องน้ำแล้ว  จึงหันมาพยักหน้าให้เป็นเชิงขอบคุณ  ในขณะที่เสียงเพลงนั้นเปิดกระหึ่มเช่นนี้  การบุ้ยใบ้เป็นสัญญานนั้นดีกว่าการพูดเป็นไหนๆ  


" อุ้ยยย ขอโทษนะ "


เธอหันไปกล่าวขอโทษทันทีตามสัณชาตญาณ  อันเนื่องมาจากว่าเมื่อกี้มีคนถอยหลังมาชนเธอ  ทำให้นาลันเสียหลักเซไปชนเข้ากับใครคนหนึ่ง  ที่ยืนหันหลังอยู่ทางด้านข้าง


แม้จะอยู่ในที่ที่แสงสว่างค่อนข้างสลัว  แต่เชื่อหรือไม่ว่าเพียงเท่านั้น  ความหล่อของคนตรงหน้ากลับพุ่งเตะตาเธอไม่น้อย อยากเห็นหน้าตาของเขาในที่ที่แสงสว่างมากกว่านี้เสียจริง นั่นคือความคิดแรกที่พุ่งเข้ามาในความคิดของนาลัน  เมื่อเงยหน้าขึ้นไปพบกับใบหน้าหล่อเหลาประหนึ่งรูปปั้น  ของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้




Cr. เพลงจาก Youtube ชื่อเพลง Shape Of You
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #14 JitchutaP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:58
    จะใช่เอ็ดเวิร์ดรึป่าวน้าาาาาา
    #14
    0
  2. #13 AsibooKaArtie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:12
    จะใช่พระเอกมั้ยน้าาาาา
    #13
    0
  3. #12 JitchutaP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:47
    ใครรออยู่ที่ผับกันน้า เพื่อนนาธาน รึใคร พ่อแวมไพร์ของเรา อิๆไ
    #12
    0
  4. #11 Tea14538 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:28
    รอออน้าาาาค้าาาา นางเอกจะเจออะไรน้าาา
    #11
    1
    • #11-1 เถียนเถียน / A.C.E(จากตอนที่ 4)
      16 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:04
      ค๊าาา จะรีบแต่งต่อนะคะ
      #11-1